# Иоанна Вихеркевич. (Захария, Сизиф.)

Joanna Wicherkiewicz

Joanna Wicherkiewicz

Zachary chciałby


chęć posiadania

jest u Zacharego

wysoce rozwinięta

pragnie miłości

którą pielęgnuje

sąsiad w różanym ogrodzie

chciałby też wąchać jego kwiaty

a potem ściąć im głowy

ozdobić nimi stół

ten stół obok którego

przeszedł obojętnie

rzuciwszy wzrokiem

na cenę i marzenie o salonie

wielkim jak smutek

z nieposiadania

**

Rozejrzyj się syzyfie

z pragnienia wyrastają góry

słońce wilgotne i czyste

tworzy iluzję piękna

cienie kładą się na szczytach

gdy słowa szukają ujścia

prawda kamienieje

wyślizguje się z dłoni

rozejrzyj się syzyfie

jest szczyt jest cień

jest droga

i człowiek uwięziony

w czasie przeszłym

niedokonanym

**

Иоанна Вихеркевич.


Захария хотел бы


желание обладать

у Захарии

высоко развито

он жаждет любви

с которой сосед

лелеет розы в своём саду

он хотел бы насладиться их запахом

потом отсечь им головы

и украсить ими этот стол

рядом с которым

он прошел равнодушно

глянув мельком на цену

с мечтой о гостиной

большой как печаль

необладания

**


Оглянись вокруг сизиф

из желания вырастают горы

солнце влажное и чистое

создает иллюзию красоты

тени ложатся на вершины

когда слова невысказаны

правда каменеет

выскальзывает из рук

оглянись вокруг Сизиф

есть вершина есть тень

есть путь

и человек в ловушке времени

прошедшего незавершённого


**