Херберт Збигнев : другие произведения.

Из ненаписанной теории снов

Самиздат: [Регистрация] [Найти] [Рейтинги] [Обсуждения] [Новинки] [Обзоры] [Помощь|Техвопросы]
Ссылки:


 Ваша оценка:


   Из ненаписанной теории снов
  
   памяти Жана Амери
  
  
   1
  
   палачи спят спокойно сны у них лучезарные
   благодушных душегубов - здешних и пришлых
   давно простила людская короткая память
  
   тихий ветер листает семейные фотоальбомы
   окна распахнуты в август там белопенная вишня
   под сенью которой чинно собрался весь род
   дедовская повозка шествие в церковь
   конфирмация первые ласки матери
   костер на поляне под звездным небом
   ни знаков ни тайн ни конца света
   а значит они спят спокойно сны у них лакомые
   там яства и вина и пышное женское тело
   потом полюбовные игры в лесной глуши
   и в вышних поет незабвенный голос
   чистый словно родник и безгрешный как эхо
   о юноше встретившем розу на вересковом лугу
  
   колокол памяти не будит ни призраков ни кошмаров
   колокол памяти возвещает всемерное отпущенье
  
   встают они рано утром полные силы воли
   старательно бреют холеные щеки
   остаткам волос придают сходство с лаврами
   в водах забвенья которые все смывают
   мылятся мылом марки "Макбет"
  
  
   2
  
   почему сон - общее наше прибежище
   так немилостив к жертвам
   почему по ночам они обливаются кровью в бескровной постели
   и уходят на отдых словно в застенки
   словно в расстрельную камеру словно на эшафот
   хотя у них тоже была мать и небо
   и лес и поляна и белопенная вишня и роза
   кто дотла разорил тайники их души
   хотя у них тоже были минуты счастья так почему
  
   их крик по ночам оглушает безвинного домового
   и они обращаются вновь в исступленное бегство
   пока не наткнутся на стену и больше не спят
  
   только смотрят на циферблат который ничто не изменит
  
   колокол памяти возвещает безмерный ужас
   колокол памяти сзывает опять и опять на расправу
  
   как ни тяжко это признать палачи одержали победу
   жертвы разбиты во веки предсмертных веков
  
   а значит их участь смириться с казнью без преступленья
   с рубцами стыда со следами ногтей на щеках
   произволом всех чувств искушеньем простить
  
   сказки о воздаянье за гробом - просто безвкусица
  
   в какой страшный суд подать иск
   если непостижимый вердикт нам выносит
   трибунал снов
  
   Перевод с польского Рене Римских.
  
  
  
   Z nienapisanej teorii snów
  
   Pamięci Jeana Améry
  
  
   1
  
   Oprawcy śpią spokojnie sny mają różowe
   poczciwi ludobójcy którym już wybaczyła
   krótka ludzka pamięć - obcy i plemieńcy
  
   łagodny wiatr obraca kartki rodzinnych albumów
   okna domu otwarte na sierpień cień jabłoni w kwiatach
   pod którą się zgromadził zacny ród
   bryczka dziadka wyprawa do kościoła
   pierwsza komunia pierwszy uścisk matki
   ognisko na polanie i niebo gwiaździste
   bez znaków i tajemnic bez apokalipsy
   więc śpią spokojnie sny mają pożywne
   pełne jadła napojów tłustych ciał kobiecych
   z którymi gry miłosne w gąszczach zagajników
   a nad tym wszystkim płynie głos niezapomniany
   głos czysty jak źródło niewinny jak echo
   o chłopcu który spotkał różę na łące pośród wrzosów
  
   dzwon pamięci nie budzi widm ani koszmarów
   dzwon pamięci powtarza wielkie odpuszczenie
  
   budzą się wcześnie rano pełni woli mocy
   starannie golą kupieckie policzki
   resztę włosów układają jak wieniec laurowy
   pod wodą zapomnienia która zmywa wszystko
   namydlają swe ciało mydłem marki Macbeth
  
  
   2
  
   Dlaczego sen - schronienie wszystkich ludzi
   odmawia swojej łaski ofiarom przemocy
   dlaczego w nocy krwawią wśród czystej pościeli
   i wchodzą w swoje łóżka jak do sali tortur
   jak do celi śmierci jak w cień szubienicy
   przecież i oni mieli matkę i widzieli
   las polanę niebo jabłoń w kwiatach różę
   kto wygnał to wszystko z zakamarków duszy
   oni także przeżyli chwile szczęścia więc dlaczego
  
   ich wycie budzi w nocy niewinnych domowników
   i zrywają się raz jeszcze do szalonej ucieczki
   tłukąc głową o ścianę a potem już nie śpią
  
   wpatrzeni tępo w zegar który niczego nie zmieni
  
   dzwon pamięci powtarza wielkie przerażenie
   dzwon pamięci bije niezmiennie na trwogę
  
   zaiste ciężko wyznać oprawcy odnieśli zwycięstwo
   ofiary na całą wieczność życia są już pokonane
  
   więc muszą sami ułożyć się z tą karą bez winy
   z blizną wstydu odciskiem palców na policzku
   podłą wolą przeżycia pokusą wybaczenia
  
   a opowieść o piekle budzi już słuszny niesmak
  
   nie ma już teraz miejsca gdzie by zanieść skargę
   niepojęte wyroki feruje trybunał snów
  

 Ваша оценка:

Связаться с программистом сайта.

Новые книги авторов СИ, вышедшие из печати:
О.Болдырева "Крадуш. Чужие души" М.Николаев "Вторжение на Землю"

Как попасть в этoт список

Кожевенное мастерство | Сайт "Художники" | Доска об'явлений "Книги"