# Адам Гвара Ша,,,

Adam Gwara

ADAM GWARA

SZA...


Адам Гвара.

Ша...

Тишина в в цитадели.

В алебастровой постели

король в грёзе военной,

А в спальне из оникса

сердца боль и бессонница

королевы эбеновой.

Королю снятся замки,

синеглазые полонянки,

гончие и фанфары.

Сломаны её крылья.

Ночь пролила чернила,

серый рассвет неярок.

В раскрытом глазу ворот

конь оседланный ржёт.

Канделябр источает свет.

Королевский ночной мотыль

прилетает к нему на смерть,

превратиться в златую пыль.

Сквозь лабиринты комнат

бредёт королева в дрёме

в общую их юдоль.

Скоро под башней проснётся

в шахматном поле солнце,

алебастра король.


гADAM GWARA

SZA...

Spowite ciszą miasto.

W posłaniu z alabastru

Król nowe śni wyprawy.

W komnacie onyksowej

Królowej hebanowej

Z rozpaczy serce krwawi.

Królowi białe zamki,

Niebieskookie branki.

Ogary i fanfary.

Jej połamane skrzydła.

Noc czarna jak obsydian.

Chłód łoża świtem szarym.

W otwartym oku bramy

Rży biały koń siodłany.

Cieniami drży kandelabr.

Królewski nocny motyl

Sypie się pyłem złotym.

Płonie jak liść. Umiera.

Labiryntami komnat

Królowa półprzytomna

Do wspólnej mknie alkowy.

Pod wieżą mija gońca.

Na szachownicy w słońcu

Śpi król alabastrowy.

ag