# BonĈo De Putino Kun Nikolas Ii-13

Олег Павлович Рыбаченко

La jaro estas 1939, la ago komenciĝas en septembro. En Ĉinio, la ĉefaj fortoj de Mao Zedong estis venkitaj. Germanio daŭre armas sin kaj prepariĝas por novaj konkeroj. La Fuhrer ne kuraĝas ataki Caran Rusion, kiu okupas vastan teritorion inkluzive de la amerika kontinento. Dum paco restas, Oleg Rybachenko, generala adjutanto de la cara armeo, havas siajn proprajn aventurojn.

BONĈO DE PUTINO KUN NIKOLAS II-13

KONOTACIO

La jaro estas 1939, la ago komenciĝas en septembro. En Ĉinio, la ĉefaj fortoj de Mao Zedong estis venkitaj. Germanio daŭre armas sin kaj prepariĝas por novaj konkeroj. La Fuhrer ne kuraĝas ataki Caran Rusion, kiu okupas vastan teritorion inkluzive de la amerika kontinento. Dum paco restas, Oleg Rybachenko, generala adjutanto de la cara armeo, havas siajn proprajn aventurojn.

. ĈAPITRO N-ro 1.

En septembro 1939, estis iom pli malvarme en Ĉinio. Oleg Rybachenko kontraŭbatalas la soldatojn de MAO kaj kun li Margarita Korshunova. En reala historio, la Unua Mondilito komenciĝis ĉe tiu tempo. Sed Hitler ne povas ataki Pollandon, ĉar la Reĝlando de Pollando estas parto de la Rusa Imperio. La ekvilibro de fortoj estas tia, ke Nazia Germanio preskaŭ ne havas ŝancon kontraŭ Nikolao la 2-a.

Efektive, kion Hitler havas en septembro 1939? Ekzistas nur ses tanksekcioj kun malpezaj veturiloj. Plejparte, la T-1 pezas nur ses tunojn, kojno armita per maŝinpafiloj. Poste, la T-2 estas iom pli peza, kaj kun rapida pafado dudek-milimetra kanono. Nu, kelkaj T-3-oj kun 37-mm armiloj, kaj ĉirkaŭ ducent T-4-oj, 75-mm-pafiloj, sed mallongtubaj. Entute estas ĉirkaŭ tri mil veturiloj, kaj la plej pezaj eĉ ne atingas dudek tunojn. Kaj la cara Rusio havis dekojn da miloj da tankoj, kaj malpezaj, mezaj kaj pezaj, kaj eĉ superpezaj.

Se Hitler venos al cara Rusio, li estos dispremita kiel pasero. Ĝenerale, caro Nikolao la 2-a havas sufiĉe da forto por kapti la tutan Eŭropon, kaj ĉiujn koloniojn, kiujn havas Britio, Francio, Portugalio, Belgio, Nederlando, Italio, kaj iom da Hispanio. Kaj Germanio trairos kune kun Francio, Italio kaj aliaj landoj.

Ĝis nun Rusio ne havas havaĵojn en Afriko mem, kaj tio sufiĉas por caro Nikolao. Krome estas ankaŭ vidoj de Barato, Hindoĉinio, kaj kompreneble Tajlando, Aŭstralio kaj Nov-Zelando. Kaj ke la mondo estas granda kaj estas multe da deziro kapti.

Sed caro Nikolao kaj la Imperiestro de la tuta Ruso estas homo de honoro, kaj li prefere estus atakita unue, aŭ almenaŭ havita kialon. Aŭ eble eĉ pli bone estus, se Hitler kaj Mussolini ekus kampanjon en Okcidento, kaj poste enirus la militon mem?

Dum la Fuhrer amasigas forton kaj faras novajn tankojn, trejnas trupojn, pliigas la naskoprocenton. Post la aneksado de Aŭstrio, la populacio pliiĝis. Jes, Francio, konsiderante la koloniojn, ŝajnas havi pli da homoj ol la germanoj, sed se ni prenas la fakton, ke en la metropolo mem, Hitler havas preskaŭ duoble la avantaĝon, kaj la breĉo daŭre pligrandiĝas, ĉar en la Tria Reich. la naskoprocento pliiĝas danke al la mezuroj prenitaj de la aŭtoritatoj. Plie ekzistas ankaŭ Italio, kie Mussolini ankaŭ stimulas loĝantarkreskon, kaj ĝi jam estas iomete pli malalta ol Francio.

Jes, la lando de Napoleono ankaŭ havas koloniajn, kolorajn dividojn. Sed ili ne estas tre batalpretaj, kaj ili ne avidas morti por Francio. Vere, ekzistas ankaŭ Britio. Kaj ĝi ankaŭ havas multajn koloniojn kaj koloniajn trupojn. Sed ĉi tiuj koloraj ne estas tiel fortaj. Krome, ili devus esti translokigitaj al la kontinento. Krome ankaŭ Belgio kaj Nederlando. Ili ankaŭ havas koloniojn kaj siajn proprajn fortojn.

Ĝis nun, tamen, Hitler estas malsupera en la Okcidento en infanterio, tankoj, aviado kaj artilerio. Kaj ni ne forgesu pri la Mangio-Linio - tre potenca fortika strio.

Sed ĉi tio principe povas esti reludata taktike. Kaj la Fuhrer prepariĝas kaj liaj generaloj faras planojn. Sed ĉi-jare ili ne sukcesos ĝustatempe. Kaj plej verŝajne la nazioj prokrastos la ofensivon ĝis la printempo de mil naŭcent kvardek. Kaj kia amuza ĝi estas!

Nikolao la 2-a jam sekrete intertraktas. Ili diras, ke la Fuhrer-atako, kaj ni subtenos. Sed nature, kaptu koloniojn por Barato, Hindoĉinio, Afriko. Iu jam havos tempon por fari ion. La dua mondmilito alproksimiĝas. Kaj plej verŝajne ne estis frua aŭtuno, sed malfrua printempo.

Nu, ĉi tio ankoraŭ estas perspektivo, kiun ni devas vivi. Intertempe, Oleg Rybachenko okupiĝas pri detruado de la ribelanto ĉino. Kaj kompreneble li laboras per glavo kaj per la nudaj piedfingroj ĵetas pizojn de neniigo. Estas tiel bone kiam vi estas en la korpo de dekdujara knabo. Krome, la korpo estas rapida, juna, impeta. Kaj kun vi estas knabino, ankaŭ ĉirkaŭ dekdujara, Margarita Korŝunova. Kaj malamikojn li faligas per glavoj kun furioza forto.

Ĉi tiuj estas la monstraj infanoj, kiuj alfrontis la ĉinojn. Krome, infanoj estas eternaj. Kaj ĉi tiuj uloj estas vere bonegaj.

Oleg efektivigis teknikon per la glavoj de la muelejo kaj la dehakitaj kapoj de la militistoj de la Ĉiela Imperio ruliĝis.

La knabo piedbatis generalon de la ĉina ribelarmeo en la mentonon per sia nuda kalkano. Kaj li svenis.

Oleg kantis:

-Unu, du, tri! Vi rompas Mao'n!

Post tio la glavoj de la knabo denove flugis supren, kaj kapoj denove falis. Ĉi tio estas vera batalo okazanta.

Margarita palpebrumis kaj, ankaŭ detranĉante ĉinajn kapojn, kantis:

Amerika batalo,

Prenu min kun vi!

Prenu min kun vi!

Ameriko batalu!

Kaj la nuda kalkano de la knabino ankaŭ dispremis la ĉinan makzelon. Ĉi tie okazis tre agresema batalo, en kiu neniu volis koncedi.

Oleg forhakas, kaj nun liaj nudaj piedfingroj de infanaj piedoj ĵetas murdan pizon de morto. Kaj sekvas eksplodo kaj la ĉinaj bataloj disiĝas en malsamaj direktoj.

Oleg hakas kaj pensas. Nun la potenc-ekvilibro por la cara Rusio estas pli favora ol iam ajn. Sed sub Stalino estis iom pli malbona. Sed ankoraŭ estas kvaroble pli da tankoj kaj aviadiloj. Sed la sovetia fronto kolapsis en '41. Eĉ termino ekestis: la granda katastrofo de '41.

Kaj kio estas la paradokso? Komence, la formale pli forta Ruĝa Armeo suferis malvenkon post malvenko, kaj poste iĝante formale, aŭ eble ne formale, sed fakte pli malforta, ĝi komencis venki kaj atingis Berlinon.

Tio estas, la Granda Patriota Milito daŭris kvazaŭ laŭ Hollywood-skripto. Unue, malbono venkas, kaj nun ĝi alproksimiĝas kaj preskaŭ ĉirkaŭis la ĉefurbon, kaj tiam bono prenas la iniciaton. Kvankam, kompreneble, la stalinisma reĝimo ankaŭ estas sanga diktaturo. Estas eĉ diro: Hitler mortigis pli da fremduloj, kaj Stalino mortigis pli da siaj.

Jen la glavo de la knabo denove dehakas la ĉinojn, kiel razklingo.

Oleg kantis:

Malbona bastardo superkreskita de stoplo,

Premas aknon sur sulka haŭto...

Ĉi tiu estas la Fuhrer, kiu estas tre kalva,

Punu Kainon en la vizaĝon!

Tiam, kun sia nuda piedo denove, la knabo ĵetis la donacon de neniigo. Kaj denove la ĉinoj falis, disŝiritaj. Nun tio estas murdo.

Oleg ĵus prezentis, kion havas la armeo de la caro Nikolao la 2-a. En ĉi tiu kazo, la ĉefa kaj plej populara tanko estas Petro la Granda. Ne tro peza - tridek kvin tunoj, sed bone armita per 85-mm kanono kaj cent dudek milimetroj da fronta kiraso. La pafiloj de Hitler kaj aliancanoj ne povos tre bone trakti ĝin, precipe fronte. La germanoj ne havas tian tankon, nek la francoj kaj britoj. Jes, Francio havas S-2 kiu pezas sepdek tunojn, sed ili havas nur kvardek kvin milimetrojn da kirasa dikeco por tiu pezo, kaj rapidecon de dek du kilometroj hore. Vere, ĝi estas armita per 155-mm obuso, sed ĝia precizeco kaj pafrapo lasas multe por deziri.

Estas ankaŭ kvardek-tunaj B-2-tankoj, kiuj ne estas multe pli bonaj. Do... "Petro la Unua" estas aŭtomobilo kun bonega transterena kapablo, kaj motoro de okcent kvindek ĉevalfortoj. Ĉi tio donas bonan ergonomion. Jen kion la aliancanoj kaj la germanoj povas fari kontraŭ tia tanko.

La militista knabo kantis dum li faligis la ĉinojn:

Niaj tankoj ne timas malpuraĵon,

Militistoj de Rus' scipovas batali!

Kaj liaj bluaj okuloj transprenis kaj ekbrilis. Kaj tiam la glavoj super iliaj kapoj reproduktis fulmojn. Ĉi tio estis la batala influo de la infano. Kio estas sufiĉe mojosa.

Margarita, hakante la malamikojn, diris:

Kia blua ĉielo

Ni ne estas subtenantoj de rabo...

Sed se vi bezonas akran glavon,

Tiam ni skurĝos iliajn kapojn!

Tia parolo!

Kaj la nudaj piedfingroj de la knabino estis ĵetitaj denove, io nekredeble detrua kaj murda.

La infanaj militistoj komencis labori per glavoj eĉ pli energie. Kiel muelejoj en uragano, la trezoroj estis detruitaj. Ĉi tio estas vere kontinua efiko.

Ĉi tiuj estas la infanoj, kiuj estas pli malvarmetaj, pli altaj kaj pli agresemaj ol ĉiuj aliaj. Kaj ili tiel forte tranĉas, ke ili ne povas esti haltigitaj.

Margarita, ekstermante la ĉinojn, demandis:

- Kies kredo vi opinias ĝusta?

Oleg, hakante la militistojn de la Ĉiela Imperio, respondis:

- La rusaj Dioj faris el ni eternajn infanojn. Ĉi tio signifas, ke fido al ili estas la plej ĝusta.

La knabino rimarkis ridetante:

- Jes, estas bone esti infano, sed lastatempe mi pli kaj pli deziris fariĝi plenkreskulo. Kaj eĉ ne nepre princino, sed ekzemple kaŝpafistino!

Oleg ridetis kaj respondis:

- Sed estas nur malgranda knabo kiu pli komfortas estante kaŝpafisto. Same kiel la knabino. Kaj se vi fariĝas ĉevalino, tiam ĝi estas pli malbona!

Margarita ridis kaj notis:

- Mi estas malgranda, sed malproksima!

Kaj ŝi palpebrumis per siaj safiraj okuloj. Kaj la hararo de la knabino estas bukla kaj la koloro de ora folio.

Kia batalema knabino ŝi estas. Kaj se li kantos, li pereigos ĉiujn siajn malamikojn!

Kaj la infanoj denove, kun sovaĝa furiozo, komencis haki la ĉinojn.

Nu, ĉi tiuj ankoraŭ estas floroj. Sed kiam okazis milito inter Ĉinio kaj Sovetunio, ĝi estis eĉ pli malbona. La trupoj de Mao prenis ĝin kaj piedpremis ĝin. Kaj ili minacis superforti la sovetian imperion per ondo.

Sed poste ilin renkontis knabinoj. Ekzemple, Natasha prenos kaj trafos vin per rivereto de flamĵetilo. Kaj la ĉinaj soldatoj prenis ĝin kaj ekflamis.

Kaj la knabino elŝovis la langon kaj kantis:

- La krio de venĝo super la glavoj

La batalo okazas...

Estu la granda Lenin kun ni

Kaj sanga surfo!

Kaj tiam Maria cedos al siaj malamikoj. Specife, la knabino kun ora hararo trafos la flavan armeon. Kaj eksplodoj sekvas el ĵetoj de obusoj.

Maria tweetis:

Malbono fieras pri sia potenco,

Sed la ĉielo restas blua...

Kiam malbono atakas nin,

Ni trafos ĝin tiel forte, ke nenio okazos!

Tiel la knabino cedis.

Kaj Augustine estas en sia plej bona en la batalo kun la ĉinoj. Ŝi estas ruĝhara knabino. Li iras sur la atakon, kun maŝinpafilo en ĉiu mano. En la vizaĝo de la knabino blovas vento kaj ŝiaj kuproruĝaj haroj flirtas kiel la batalflago de la Pariza Komunumo. Ĉi tiu estas la knabino.

Kaj kiel ĝi pafas kaj kiel ĝi muĝas. Kaj per nudaj, graciaj piedoj li ĵetas la murdan donacon de neniigo. Tiel mirindaj estas ĉi tie la knabinoj.

Augustine tweetis:

Kaj mi amas pafi el kanono,

La maŝinpafilo estas mia pli maljuna frato...

Vi estos kuracata en psikiatria hospitalo,

Estos bonega rezulto!

Kaj la nuda, ronda kalkano de la knabino rompis la makzelon de la ĉina generalo.

Svetlana ankaŭ batalas kiel titano. Kaj ŝiaj maŝinpafiloj daŭre skribaĉas kun mortiga forto. Ĉi tio estas vere efiko.

La knabino estas tre bela, ŝiaj haroj estas kiel neĝo en la printempa suno.

Kaj kiajn krurojn ŝi havas, tiel graciajn, sunbrunigitajn, nudajn - nur bonegajn.

Svetlana muĝas:

Ni venkos, mi scias ĉi tion certe

Mi devus promeni kun mia koramiko en la vastaj herbejoj...

Por servi nian naskiĝlandon,

Levu noblajn posteulojn!

Elena, kiu ankaŭ batalas kontraŭ la ĉina hordo, diras, ĵetante faskon da mortiga forto per siaj nudaj piedfingroj kaj kantas:

Ni returnis la teron de la limo,

Estis afero - komence...

Sed la taĉmento forpelos la knabinojn reen,

Nudpieda resalto de Uralo!

La batalantknabino Zoya tiam prenis ĝin kaj ĵetis ion ekstreme murdan per siaj nudaj piedfingroj kaj diris:

Fine ni ricevis la ordonon antaŭeniri,

Estas agrable por knabinoj bati ĉinojn,

Sed ni memoras kiel la suno revenis,

Kaj la mallumo preskaŭ revenis!

Knabina batalanto Viktorio, ankaŭ ruĝhara belulo, rimarkis:

- Jen kiel ni batalas!

Kaj la militisto pafis eksplodon de sia mitralo kaj falĉis tutan vicon da ĉinoj.

Nadeĵda, kiu pafis kaj estingis malamiksoldatojn, notis:

- Ĝi montriĝas tre bele! Kiel Fa-pupo!

Ankaŭ Alina pafas. Kaj li faras ĝin surprize precize. Nu, la belulino skribaĉas al si. Kaj se li aldonas maŝinpafilon, ĝi estos ekstreme malvarmeta kaj malvarmeta.

La knabina batalanto, ekstermante la ĉinojn, kantis:

Aldonu du ĝis kvar

Legu la vortojn silabon post silabo...

Ili instruas en la lernejo, ili instruas en la lernejo,

Ili instruas en la lernejo!

Kaj poste, ĵetante granaton per la nuda piedo, ŝi aldonis:

- Milito estas lernejo, kiun estas pli bone transsalti!

La batalo kun la ĉinoj daŭris. Alicio kaj Angeliko aliĝis.

Ambaŭ tre belaj knabinoj pafas al la ĉinoj per kaŝpafiloj. Se ĝi ne estas pafo, ĝi estas morta ĉino...

Angelica, pafo, notas:

- Kaj ĉi tiu Breĵnev estas iom alia!

Alicio konsentis kun ĉi tio:

- Jes, Leonid Iljiĉ ne brilas per inteligenteco, staturo kaj karaktero!

Potenca Angeliko, kaŝpafista knabino notas:

- Kaj tian degenerulon oni metis en la komandon de USSR!

Post kio li trafas la ĉinojn per preciza pafo. Kaj krias je la supro de siaj pulmoj. Ĉi tiu estas militisto.

Alice konfirmas:

- Jes, Leonid Iljiĉ estas tia frukto. Sub li, la nombro da kaptitoj akre kreskis!

Kaj la knabino, brilanta pro beleco, prenis kaj ĵetis per la nuda piedo la murdan donacon de neniigo. Kaj kiel li prenos ĉi tiujn ĉinojn kaj disĵetos ilin?

Ĉi tiuj estas la knabinoj ĉi tie. Ĉiu estas perlo aŭ diamanto laŭ sia maniero.

Ĉi tie Angeliko ĵetis du obusojn samtempe per siaj nudaj piedfingroj, kaj ĉi tiuj estas fragmentaj donacoj kun disvastigo de ĝis ducent metroj. Kaj ili donis tiom multe, ke la soldatoj de la Ĉiela Imperio ne sufiĉe pensis. Nu, la fabelaj belecoj ĉi tie estas de elstara klaso. Kaj se ni iros niajn apartajn vojojn, ne estos returniĝo.

La knabino estas sufiĉe granda, Angelica. Ŝiaj koksoj estas kiel krupo de ĉevalo, kaj ŝiaj mamoj estas kiel la mamoj de la plej bela bubalo. Nu, estas bonege se tia knabino selas ulon. Ĝi estos simple super kaj hiper.

Nu, iu defiu ĉi tiujn knabinojn. Ili piedpremos lin kaj disŝiros lin. Kaj se ĉino estos kaptita, la belulinoj devigos lin kisi liajn nudajn, sunbrunigitajn, ĉizitajn krurojn, kun polvaj plandoj.

Kaj li faros tion kun modera entuziasmo. Aŭ eble eĉ inverse kun tre granda fervoro. Post ĉio, la kruroj de la knabinoj estas tiel seksaj, kaj ilia haŭto estas glata kaj polurita. Kaj ĝi gustas kvazaŭ ĝi estas kovrita per mielo.

Ankaŭ Tamara pafas, la knabino estas tre batalema. Kiel ŝi ĵetas mortigajn obusojn per siaj nudaj piedfingroj. Ĉi tiu estas la knabino de la sonĝo de poeto.

Ĉinoj provas ataki en larĝa fronto. Tio permesas al ili pli bone ekspluati ilian nombran avantaĝon, precipe en laborforto.

Nu, ili ankaŭ havas scipovon - tankojn el ligno. Ĉi tio ankaŭ estas interesa ideo - tia tanko pezas malpli, estas pli movebla kaj estas pli malmultekosta. Vere, ĝi estas malbone protektita, sed ne gravas.

Jen Anyuta batalas. Ŝi ankaŭ estas knabino de la plej alta kategorio, kaj kiel ŝi povas preni ĝin kaj bati ĝin per mortero. Ĉi tio estas mirinda - ni nur diru super. Kaj la belulino, kune kun siaj partneroj, ripozigos ŝiajn nudajn piedojn, kaj liberigos detruan donacon de neniigo kontraŭ la ĉinoj. Ĉi tio estis ekstreme detrua efiko.

Alyonushka kaj Anyuta, du belaj knabinoj, kantis:

Granda milito furiozas

Milito sen aparta kialo...

La knabino estas nudpieda,

Kaj ŝi ne havas sulkojn!

Post kio ambaŭ belulinoj ekridegos. Kaj ili montros siajn longajn langojn.

Jen venas Olympida - heroa knabino, sana kiel tirĉevalo. Ŝi prenis kaj ĵetis per siaj nudaj, muskolaj kruroj tian grandan kaj detruan barelon da eksplodaĵoj. Nu, ĝi trafis min per granda forto. Centoj da soldatoj de la Ĉiela Imperio disiĝis en malsamaj direktoj samtempe. Kaj el ili estas nur disŝiritaj fragmentoj de korpoj. Ĉi tio montriĝis ekstreme detrua efiko.

La Olimpikoj prenis ĝin kaj kantis:

En Moskvo, domoj flamas kaj brulas,

La kruela tirano detruas la Rus...

Sed la rusa militisto ĵetos la Diablon en inferon,

La suno de libereco denove brilos!

Kaj ankoraŭ estas knabinoj ĉi tie. Ekzemple, malnova amiko Anastasia Vedmakova. Ŝi estis bonega aso reen dum la Dua Mondmilito, kaj distingis sin de la bataloj en la civilan militon. Kaj jen ŝi ankaŭ batalas sur aviadilo. Kaj li montras sian plej altan, batalklason. Nu, la sinjorino estas tre mojosa. Kaj Anastazio batalas kun grandega forto.

Tiel ŝi batas kaj pafas el aerkanonoj. Nu, kia mirinda knabino. Kaj ŝi jam havas multajn jarojn, sed ŝi ne maljuniĝas. Provu ŝteli ion tian kaj blokiĝu. Kia bonega knabino. Kaj tiel ŝi malflugas malfortajn ĉinajn aviadilojn en la aero. Kaj tiam li prenos ĝin kaj trafos terajn celojn. Ĉi tio estas vere ŝtelo.

Kiel la knabinoj ŝaltas estas simple bonega. Kaj tiel ili draŝas la armeon de la Ĉiela Imperio. Ke oni ne povas haltigi ilin.

En la sama tempo, Anastazio ridas kaj nudas siajn dentojn.

Kaj apud ŝi estas Margarita Magnetic - knabino kun oranĝa hararo. Kaj ankaŭ kapabla militisto de la plej alta klaso.

Kaj de sia atakaviadilo li specife estingas ĉinajn pafilojn. Ĉi tiu estas tia knabino. Kaj multoblaj lanĉaj raketsistemoj eksplodas, kvazaŭ pro la efikoj de vakubomboj. Nu, la knabinoj, mi devas diri, estas ege mojosa.

Magneta kantis:

La bombisto portas bombon,

Morto al la flughaveno...

Kaj ŝajnas, ke la stabiligilo kantas,

Pacon al via hejmo!

Aŭrora, alia bela knabino kaj piloto, grincas:

Gloro al nia patrujo Rusio,

Ni venku la grandegan Ĉinion...

Blondaj knabinoj estas belaj

Baldaŭ estos paradizo sur la planedoj!

Post tio la militisto prenos ĝin kaj montros sian longan kaj tre kaŭstikan langon.

La knabinoj atakas, kaj iliaj nudaj, rozkoloraj, rondaj kalkanoj ekbrilas. Ili estas tiaj ĉarmaj belulinoj, kaj provas proksimiĝi al ili.

Sovetunio devus esti notita kiel potenca lando. Kaj se li premas, li premos.

Kaj la potenco de la sovetia armeo estas granda, kvankam la ĉinoj estas plimultaj.

Kiel oni diras: ni atakas Vian Moŝton, ne per la menso, sed per nombroj!

Sed knabinoj profitas sian belecon. Jen Gerda batalas sur la nova tanko T-72, tre peza kaj malvarmeta aŭto. Kaj se tia maŝino prenas batadon, ĝi tute ne estos mielo.

Kaj kion ĉi tiuj belulinoj ne havas? Gerda celas la pafilon per siaj nudaj piedfingroj kaj stirstango. Ŝi povas cedi tiom multe, ke ĝi ne ŝajnas multe. Ĉi tie ŝi uzis kanonon por detrui ĉinan obuson, kaj la batalkompleto detonaciis. Ĉi tiuj estas vere batalantoj kun altaj brustoj.

Charlotte, ankaŭ ruĝhara knabino, prenis ĝin kaj pepis, pafante al la ĉinoj:

- Mi kredas, ke la estonteco estas nia!

Kaj mi ankaŭ uzis miajn nudajn piedfingrojn. Ĉi tio estas vere skribita beleco. Sed se li fikas vin, ĝi ne ŝajnos multe. Ĉi tiuj estas la belegaj knabinoj ĉi tie.

La T-72-tanko estis tre potenca por sia tempo. La pafilo estas 125 mm kalibro kaj sufiĉe longa. Ĝi forte batas. Kaj la kiraspenetra potenco estas kolosa. Jen, rigardu ĉi tiun.

Kion havas la ĉinoj kontraŭ ŝi? Jes, preskaŭ nenio. Kaj la armilo funkcias kun mortiga forto.

Charlotte tweetis:

Viroj, viroj, viroj,

Niaj viroj trinkis tro multe!

Mitraloj funkcias bone kontraŭ la ĉinoj kaj Christina uzas ilin. Ankaŭ batalanta knabino. Kaj ili skribaĉas pri la militistoj de la ĉiela imperio. Kien vi povas iri kiam temas pri granda milito?

Christina pafas uzante la skarlatajn cicojn de siaj mamoj, premante la stirstangobutonon kaj muĝas:

- Estos ĥaoso, ĉifona ŝipanaro!

Kaj denove ŝi prenis ĝin kaj trafis la malamikon. Ĉi tiu estas la reĝo.

Kaj Nataŝa marteladas per flamĵetilo, tiel iris la laboro. Nu, la knabino estas nur aglo. Ne, ne estas maniero haltigi ĉi tion. Kaj vi ne povas venki ŝin tiel facile.

La knabino estas bela kaj odoras de multekosta parfumo. Kaj ŝi tre amas virojn. Ŝi estas tiel bonega knabino.

Kaj denove la batalado atingas sian pinton. Kaj Olga, sur memvetura pafilo, kune kun Magda, prenos ĝin kaj freneze fikos ĝin. Kaj fakte, jen kiel ili dorlotis ĉiujn. Nu, knabinoj...

Olga estas tre sekseca blondulo. Belaj knaboj donas al ŝi masaĝon antaŭ la batalo, kaj ĝi tiom ekscitas ŝin. Kaj estas agrable kiam knaboj tuŝas vin, ĝi estas simple bonega.

Olga prenis ĝin kaj kantis:

Ĉiuj kalvaj iros rekte al la ĉerko,

Restu sana al...

Kaino devus esti farinta hara-kiri,

Por ke vi ne kuraĝu malsekigi homojn en la necesejo!

Post kio la knabino ridos kaj ridos, elmontrante la dentojn. Nu, sincere parolante, ŝi estas tia beleco de supernivelo. Vi ja ne povas proksimiĝi al ŝi. Sed se li komencas frapi kapojn kaj eĉ piedbati.

Sed ŝi estas tia knabino - kio necesas. Kaj li montros la plej altan aerakrobatikon. Jen venas la rompo kaj forigo.

Magda ankaŭ estas bonega. Precipe se memveturaj pafiloj estas uzataj kun flamĵetiloj. Do ili furioze trafis. Ke vi ne povas haltigi ilin.

La knabinoj, mi devas diri, estas ege bonaj. Kaj iliaj figuroj estas simple mirindaj. Nu, ne ekzistas pli malvarmetaj belecoj.

Ili tiom ekscitiĝas, ke vi ne povas haltigi ilin. Jen la knabinoj kun volumenaj haroj. Kaj kelkaj havas porkojn.

Jen Valentina pafas. La knabino ankaŭ estas tre bela. Kaj provu ĝin kun tia dolĉeco. Nun, se ŝi estos vundita kaj komencas montri, ŝi disŝiros la virbovon.

Valentina, fika ĉino, tweetis:

Kiu marŝas kune en vico,

Knabina taĉmento!

Nu knaboj, gardu vin

Ne sidu sur la vagono!

Nu, estas ankaŭ knabinoj atakantaj la ĉinojn de aerŝipo. Ĉi tio ankaŭ estas potenca armilo. Imagu gigantan aerŝipon plenan de tergaso. Pro ĝia grandega grandeco, ĝi ne povas esti faligita tiel facile. Kaj la knabino el ĝi verŝas napalmon sur la ĉinojn.

Veroniko krias:

- Vi manĝos kebabon por matenmanĝo!

Kaj la knabinoj ridos kaj ridos. Kaj ili nudos siajn perlajn dentojn. Nu, ili havas brilajn ridetojn.

Nu, kial vi volas konkuri kun belulinoj? Kaj ili montras sian plej grandan aerakrobatikon. Kaj ĉi tie vi ne plu fleksos nek fleksos. Ĉi tiuj estis la specoj de ne malfortaj knabinoj, kun kiuj oni ne trompis.

Alla ankaŭ estas ĝuste tie kaj parolas pri la ĉinoj. Kaj li faras ĝin kun mortiga forto. Kaj sendube ĝi produktas totalan detruon. Kaj okazas tiom da morto.

El la lando de la Ĉiela Imperio, nur fajroŝrankoj. Jes, ĉi tio aspektas bonega.

Oleg kaj Margarita rememoris ĉi tiujn heroaĵojn, kiujn mi devas diri estis tre kuraĝaj. Ili montris sian plej grandan klason kaj kantis:

Kukaryamba, kukaryamba, kukaryamba,

Kial mi estas, kial mi ne estas vakero!

Post kio la infanoj ridis surde. Fakte, ĉi tio aspektis ege amuza. Ĉi tiuj estas vere batalaj kaj neforviŝeblaj unuoj.

Kaj la batalo daŭris kun nova kaj kreskanta forto. Ne prenu la erinacon - estos malordo.

Sed Oleg kaj Margarita faris sian subskriban trajton. Ili prenis ĝin kaj metis ĝin en la buŝon, la piedfingrojn de siaj nudaj, infanecaj piedoj kaj fajfis. Kaj la korvoj ricevis baton al la cerbo kiel sledmartelo. Ili estis miregigitaj kaj falis malsupren. Kaj per siaj bekoj ili trapikis razitajn, ĉinajn kapojn. Ĉi tio vere rezultis esti ekstreme detrua efiko.

Margarita notis:

- Kaj kial la ĉinoj, sub la rusa caro Nikolao la 2-a, jukas? Ĉu ili volas ion preter la ordinara?

Oleg ridis kaj rimarkis:

- Homoj devas ellasi vaporon. Persone, mi pli zorgas pri Hitler. Se li ja iras al la Okcidento, kio pri la Oriento?

La militista knabino notis:

- Tiam certe estos la fino por li kaj Germanujo! Ni havas pli da tankoj en la okcidentaj regionoj sole ol lia tuta armeo!

Kaj la infanoj denove fajfis, uzante la nudajn piedfingrojn kaj finpretigante la ĉinojn. Ĉi tio vere rezultis esti vere mortiga efiko.

Kaj tiom da mallarĝokulaj batalantoj prenis kaj mortis tuj, sub mortigaj kaj detruaj batoj.

. ĈAPITRO N-ro 2.

La trupoj de Mao estis detruitaj kaj Oleg Rybachenko denove komencis kunmeti kun entuziasmo. La monato oktobro 1939 ĵus alvenis. Kaj bonegaj aferoj estas tuj ĉirkaŭ la angulo. Sed ni skribu por nun.

Gulivero daŭre batalis kontraŭ la hordoj de la Tria Regno kaj iliaj aliancanoj, tuta koalicio de kapitalismaj ŝtatoj. En oktobro 1943, la ringo ĉirkaŭ Moskvo estis finfine fermita kaj la ĉefurbo de Sovetunio estis tute ĉirkaŭita. Rjazan ankaŭ falis kaj la situacio iĝis ege, aŭ eble eĉ senlime, plimalbonigita.

La nura afero, kio estis iom pli bona, estis, ke en Siberio komencis malvarmiĝi, kaj la japanoj komencis enfosiĝi en la teron.

Kaj tiel ekestis tre alarma situacio kaj Stalino, kiu evakuis al Sverdlovsk kaj movis tie sian ĉefsidejon, komencis meti eĉ la pionirojn sub armilojn.

La nazioj antaŭeniris al la urbo Gorkij. Gulivero, kiu mem aspektis kiel infano de dek aŭ dek unu jaroj, kune kun aliaj pioniroj, renkontis la naziojn ĉe la alproksimiĝo al la grandurbo.

La infanoj ĉi tie estis de dek ĝis dek kvar jaroj. Malgraŭ tio, ke jam estis aŭtuno, oktobro, preskaŭ ĉiuj knaboj kaj knabinoj estis nudpiedaj kaj malpeze vestitaj.

Iliaj kruroj ruĝiĝis pro la malvarmo, kaj la junaj militistoj fosis tranĉeojn kaj tranĉeojn.

Gulivero laboris kun ili. Lia infana korpo estis alkutimiĝinta al streso kaj batal-hardiĝis. Samtempe, la eterna knabo havis fenomenan viglecon, kaj kie ajn li devis esti. Kaj en la lando de gigantoj, kaj nanoj, kaj ĉevaloj, kaj eĉ sur fluganta insulo! Cetere, en fabela lando de sorĉistoj, kiuj sciis alvoki la spiritojn de mortintoj. Gulivero tre ŝatis ĉi-lastan - tio signifis, ke rezigninte, ni ne mortas definitive.

Kaj ankaŭ ne estas infera fajro. Kio ankaŭ estas bona...

Kaj nun li estas knabo, kaj li ne kreskas, sed li ankaŭ ne maljuniĝas - kio en si mem ne estas malbona.

Plej malbona estas, ke li batalas ĉe la flanko, kiu perdas la militon. Kaj nun la situacio estas proksima al senespera. Nu, Moskvo estas tute ĉirkaŭita. Kaj estas nenio por malbloki ĝin.

Sed la pioniroj fosas teron kaj gazonon, starigante redutojn kun modera entuziasmo kaj kantas:

Mia sankta patrujo estas Sovetunio,

Gruoj flosas trans la ĉielo en ĝi...

La pionira knabino kuras nudpiede,

Almenaŭ la neĝblovoj ankoraŭ ne foriris!


Ne estas pli bela Patrujo en la mondo,

Ĉiu knabo en ĝi estas giganto...

Nia fido al la suno estas eĉ pli alta

Kaj kredu min, estas nur unu impulso en mia animo!


Pionira ruĝa kravato,

Li brulas kiel bero en la arbaro...

La steloj super la patrujo ne estingiĝos,

Ni realigu grandan sonĝon!


La lumo de komunismo flugas super ni,

Ĝi estos simple paradizo por la pioniroj...

Marŝante nudpiede

Somero venas kaj majo estas bela!


Pioniroj neniam rezignas,

Kvankam la nazioj atakas nin...

Ni forigos la regionon de ĥolero,

Eĉ Karabas ne timas!


Ni knaboj kaj knabinoj batalis

Por la Patrujo, por Patrino Moskvo...

Por vidi komunismon de malproksime,

Por ke ne estu faŝistoj sur la nazo!


Kiam sonis la tondro de la granda milito,

Raketoj pluvis sur Moskvon...

Ni montris ĉi tiujn sovaĝajn hordojn

Ke ni povas forte bati la nazon!


Knaboj kaj knabinoj en la neĝblovoj,

Ĉirkaŭkurante tre vigle nudpiede...

Kaj ne juĝu niajn infanojn severe,

Ne trenu ilin en la atakon perforte!


Kvankam estas frosta sur nudpiedaj kalkanoj,

Sed la infanoj ĝoje kantas...

Kaj sukceso estos tre timinda,

Kio estas al Fuhrer kun kalveco?


Ni faros novan lernejon

En kiu ĉiuj estos kiel kreto...

Kaj nia feliĉa parto,

Avida Sam ne povos piedpremi!


Stalino mem estas granda reganto,

Li ordonis mortigi la malbonajn orkojn...

Por ke el la helaj ikonoj de sanktuloj,

Ili povus aprobi nian kampanjon!


Ni batalis por la rondo de Stalingrado,

Kie amaso da ruinoj estis starigita...

Kaj Ĵukov prezentas la premion,

Jen kiom da forto ni havas!


Knabo ĵetanta obuson

Kaj la malbona "Pantero" brulas...

La knabino prenis la ŝovelilon

Kaj ŝiaj faŝismaj ungoj!


Ni infanoj estas tiel bonegaj

Ke eĉ la trolo mem estas ĉe nulo...

Mi ekbrilas nudajn plandojn,

Ni aperos sur la luno!


Kredu min, infanoj ne konas malĝojon,

Ni iru al la komunisma revo...

Vi varmigos animojn per radioj,

Estu feliĉaj ĉiuj sur la Tero!


Iu fosas per ŝovelilo,

Iu havas fortan levstangon en siaj manoj...

Simple ĝiba gnomo rampas,

La knabino eligis ĝemon!


Ne, ni ne genuiĝos,

Ni ne falos sub la orkojn, kredu min...

Ni ĵetas grenadojn al niaj nudaj piedoj,

La besto dronas en sango!


Knabinoj en spaco,

Ili jam vidas sanktan komunismon...

Almenaŭ ili portas mallongajn jupojn,

Sed ili bele dispremas faŝismon!


Lenin estis potenca kiam

Skuante sian barbon pro kolero...

Ni kapablas forpeli nubojn de la ĉielo,

La kontrabaso muĝas kiel segilo!


Knabo rapidas trans la kampon,

Li estas nudpieda pioniro en pantaloneto...

Li donis kontuzojn al la nazioj,

Por ke ne plu estu problemoj!


Nu, vi silentas,

Doloras rigardi infanojn...

Kaj kial vi kriis tiel laŭte?

Ne estas sufiĉe da ĉenoj por la rusoj!


Mia patrujo estas la lumo de komunismo,

Kiu bruligas tankan kirason...

La batalantoj ne bezonas pacifismon,

Premu vian pugnon pli forte por batalo!


Ĉi tie la Fuhrer estas demonposedata kapro,

Kion vi volis de la Patrujo...

La knabo movos vin per ŝovelilo,

Kaj baldaŭ komenciĝos la senŝeligado!


Kie estas spaco tie estas niaj raketoj,

Kaj ni eniru novajn densaĵojn...

Kometoj ŝiras tra la vakuo,

La Fuhrer fariĝis kalva nulo!


Berlino estas amaso da ruinoj

La runoj lace fumas...

La malbona Kain venis por mortigi,

Nia maŝinpafilo estas ŝarĝita!


Jen granda tanko rapidas kiel mamuto,

Kaj skuas la plej longan barelon...

Teritorio ne sufiĉas por la malamiko,

Lasu la Orkŝistojn malŝpari!


Por la knabo Lenin estas kiel la suno,

Kaj Stalino ne estas nur la luno...

Knabinoj, la lindro forte bukliĝas,

Ŝi ne estas stulta en sia menso!


Kiam ni iris al Romo,

Antikvaj slavaj regimentoj en batalo...

Ja ni estas sub la flugilo de kerubo,

Por flori en la paradizo de Edeno!


Kiam Dio Svarog estos kun ni,

Li venos kun glavoj kiel razilo...

Infanoj balaos la kampon per siaj piedoj,

Kaj ĉiu florkrono alportos!


Ĉe la plej blua maro,

La knaboj starigas tendon...

Ne estos plu malĝojo

Kaj la Fuhrer iros sub la hakilon!

Sed tiam la kanto de la infanoj kaj junaj pioniroj estas interrompita. Malamikaj atakaviadiloj zumas en la ĉielo. En ĉi tiu kazo, ĉi tiuj estas Focke-Wulfs, la plej popularaj aviadiloj en ĉi tiu tipo de aviado, kaj malgranda nombro da pli progresintaj TA-152. Ĉi-lastaj estas tre efikaj maŝinoj.

Pioniroj kaj pionirininoj, fulmante per siaj nudaj, infanecaj piedoj, kaŝis sin en ŝirmejoj.

Tamen, la nazioj komencis bombardi, inkluzive de uzado de raketoj.

Ni frakasis plurajn argilmodelojn de tanko kaj flugis plu en la profundon de la sovetia defendo.

Gulivero, ĉi tiu eterna knabo, notis:

- Ĉi tio estas premo!

La pionira knabo Saŝka kontraŭis:

- Ne! Povus esti pli malbona! Precipe kiam la gaslanĉiloj pafas! Ĉi tio ne estas ŝerco!

La knabino Masha tweetis:

- Ĉi tio estas tro multe - fajra spiranta drako!

Gulivero rimarkis kun suspiro:

- Kion ni perdas?

La knabino Alico respondis:

- Malvenko estas ĉefe en la mensoj, ne la frontoj.

Sed fakte, la pozicio de la Ruĝa Armeo estas proksima al kompleta katastrofo. La faŝistoj kaj la koalicio estas klare pli fortaj. Kaj Moskvo mem estas ĉirkaŭita. Vere, ĝi ankoraŭ havas provizojn de manĝaĵo kaj municio, do ĝi ne falos tiel facile. Sed tamen, kiom longe eblos elteni en kompleta blokado?

Stalino, ĉiukaze, jam pensas pri paco kun la koalicio, sed ĝi volas nur kapitulacon. Cetere, senkondiĉa kaj kompleta. Kaj ili eĉ ne donas sekurecajn garantiojn al la diktatoro kaj lia akompanantaro.

Kaj kiu povas doni ĝin ĉiuokaze?

Kaj Gulivero, tiu ĉi eterna knabo, batalas. Kaj la piedoj de la infano, kvankam nudaj, malgrandaj kaj sendefendaj, estas lertaj.

La knabino Nataŝa, nudpieda kaj en ŝirita robo, kantis:

Mi kredas, ke Stalino gvidos la batalon,

Liberigu, Berlinon, Parizon kaj Londonon...

Venkoj malfermos senfinan konton,

Kaj la standardo fiere flugas super la Patrujo!

Orelringo la pionira knabo en pantaloneto respondis kun suspiro:

- Londono? Dio almenaŭ defendu la vian! Moskvo jam estas tute ĉirkaŭita!

Petka, alia knabo, notis:

- Eĉ se ni estos okupataj, ni faros gerilan militon, sed ni ankoraŭ ne genuiĝos!

Gulivero rimarkis ridetante:

- Kaj kio? En Nederlando, Gezes venkis, ĝuste danke al la gerilmilito, la multe pli multnombran Hispanion.

La pionira knabino Katka knaris:

Kiam la gjozoj marŝas,

Ne estas rozoj, kiujn ili verŝas sur ilin,

Kaj ili ĵetas al ili malbenojn kaj minacojn!

La knabo Maksimka ridis kaj kantis:

- Kiu estas la granda pioniro -

Li estas ekzemplo por la oktobra knabo!

Dum la infanoj fosis tranĉeojn, la nazioj kolektiĝis. Kompreneble estis ankaŭ usonaj tankoj. Tre masiva "Sherman", ne ke ĝi estas mirakla armilo, sed en fronta kiraso ĝi estas eĉ iomete pli alta ol la T-34-76, kaj estas proksima en pafilforto. Sed "Pantero" estas ankoraŭ malproksime. Precipe antaŭ la Pantero 2, kiun Hitler volas fari la ĉefan tankon de la Tria Reich.

Sed ĉi tiuj kompreneble estas ankoraŭ floroj. Kaj nun la nazioj atakas sovetiajn trupojn ĉe la periferio de la urbo Gorkij, aŭ la iama Niĵnij Novgorod. La Tigroj gvidas la vojon. Ĉi tiu tanko estas en produktado ekde 1942, kaj la produktadteknologioj estis pruvitaj, kaj la manko de raciaj kirasaj deklivo anguloj multe plifaciligas la muntadon.

La Tiger-2 estas pli bone protektita veturilo, ĝi havas deklivan kirason kaj pli potencan pafilon. Sed ĝi estas ankaŭ pli multekosta, pli malfacile produktebla, kaj ĝi aperis relative lastatempe kaj la tanko ne havis tempon por disvastiĝi.

Do ĝi estis la Tigro kiu iĝis la plej efika rimedo de sukceso.

Vere, la ŝirmita Sherman ankaŭ estas sufiĉe bona. Krom ke ĝia veturado lasas multe por deziri. Ĉi tio estas vere timinda maŝino, sed la armiloj estas nesufiĉaj.

Gulivero kaj la aliaj infanoj nur rigardas tian sukceson. Estas la Tigroj kaj Shermans kun ekranoj kiuj antaŭeniras.

La flanka kiraso de la Pantero estas sufiĉe malforta, kaj kiel oni diras, ĝi devas esti singarda.

Sed la Tigroj estas malmolaj kaj malfacile penetreblaj, ankaŭ ĉar ilia kiraso estas tre altkvalita. Kaj la flanka estas iomete pli malalta ol la frontal.

Do faru konkludon ĉi tie.

Sed sovetiaj pafiloj malfermas fajron. Alia tanko kiu estas efika en sukceso estas la Churchill, precipe en sia peza modifo. Tia veturilo kun 152 mm alfronta kiraso estas nepenetrebla eĉ por pli teksturitaj 122 mm pafiloj. Pli precize, pafilo de la sama kalibro kiel la 152 mm povas esti prenita proksime. Kaj en granda distanco li pasas.

Sed Sovetunio ankoraŭ havas malmultajn tiajn pafilojn. Do la tankaj armadoj moviĝas al sukceso.

La pioniraj knaboj saltas supren kaj malsupren, plaŭdante siajn nudajn, infanajn piedojn, kaj kantas:

Ni estas la pioniroj de komunismo, infanoj,

Kiu almenaŭ levas la landon...

Hitler feroce respondos pro sia kolero,

Ni dispremos, kredu Satanon!


Ni ĵuris antaŭ Dio,

Kaj Lenin donis sian koron al la junaj...

Ho, ne juĝu la pionirojn severe,

Kaj la Ĉiopova donis pli da forto!


Ni iris al la antaŭaj nudpiedaj uloj,

Ili volis batali, konservante sian patrujon...

Kaj la knaboj kaj la knabinoj kun falĉiloj estas por ni,

Kaj nia lojaleco estas forta kiraso!


Bataloj furiozis proksime de Moskvo,

Tankoj brulis, asfalto degelis...

Ni vidos, mi kredas je komunismo,

Kaj vi, la nazioj, prenu vian larĝglavon!


Ne kredu min, homoj, Hitler ne estas ĉiopova,

Kvankam la ideo de la Fuhrer vivas...

Kaj ni forte batis la faŝistojn,

Ni iru ĉi tiun bonegan vojaĝon!


Ni ne timos la malamikojn de Rus',

Ni amas nian denaskan Sovetujon...

Vi ne estas kavaliro kun animo de klaŭno,

Ni donu ekzemplon por la regno de Dio!


Hitler ne scias, li estos malbone batita,

Kvankam la potenco de la infero furiozas en li...

Kaj venas la parazitaj Krauts,

Kiu plenigos la pacon per fajro!


La grandeco de rusoj estas gajni per ludado,

Kvankam estas kolosa kvanto da laboro malantaŭ ĉi tio...

Venko venos, mi kredas je abunda majo,

Kaj la Fuhrer estos tute kaput!


Jen nia fido, la potenco de komunismo,

Sovetunio prosperu eterne...

Ni dispremos, vi scias la jugon de la faŝismo,

Jen kiel Rusio fariĝis armeo!


Ĉe Stalingrado la Fritz estis batitaj,

Ili rekonis nian fortan pugnon...

Kaj ni donis bonegajn donacojn,

Kaj ili donis al la diktatoro nikelo!


Mia lando estas bela Rusio,

Pomarboj floras en la Arkto...

Svarog kaj Stalin estas la Mesio, sciu

La nazioj fuĝas de la rusaj batalantoj!


Tiel bela estas la universo,

Kiam komunismo brilas super li...

Kaj la provoj estos por edifo,

Flugo nur supren kaj ne sekundon malsupren!


Ni prenis Vintron kun sovaĝa ruĝa krio,

Ili rompis la spinon de la Blanka Gvardio...

La malamikoj de Rusio de komunismo estas batitaj,

Ni ankoraŭ havas la trofeojn por tagmanĝo!


Ni tenis Stalin tre forte,

Knabinoj nudpiede en iu ajn frosto...

Vi fariĝis, kredu al mi, forta homo,

Kaj la pioniro fariĝis kavaliro!


Ne, Rusio neniam rompiĝos,

Senmorta Lenin montras la vojon...

Ni ne timas brilajn flamojn,

Kaj la rusoj ne povas deturni sin de komunismo!


En la nomo de nia Patrino Rusio,

Ni kombinu korojn en unu florkronon...

Huru la knabinoj kriis laŭte,

Faru grandan sonĝon realiĝi!

Jes, nia fido estas ĉiam esti kun niaj patroj,

Kaj se vi povas superi viajn prapatrojn...

Ni eterne estos kuraĝe bone faritaj,

Kvankam li aspektas ne pli ol dudek!


Ni amas nian patrujon, kredu min,

Ni volas feliĉon por ĉiam...

Lucifero, kredu min, ne pereigos nin,

Venos somero - la malvarmo malaperos!


Ĉio floros tre grandioze en Rusio,

Kvazaŭ problemoj malaperis el la mondo...

La epoko de komunismo venos, mi kredas,

Riĉeco kaj ĝojo estos eterne!


Scienco revivigos tiujn mortigitajn en bataloj,

Homoj havos junecon por ĉiam...

Kaj la homo estas kiel la Ĉiopova,

La fiulo malaperos, mi scias en eterneco!


Resume, feliĉo brilas por ĉiuj en la universo,

Ĉiuj homoj de la mondo estas kiel unu familio...

Infanoj ridas kaj ludas en la ĉielo,

Vi amos min per kanto!

El la trarompaj veturiloj, la Churchill estas ja la plej bone protektita. Ne mirinde, ke ili eĉ lasis lin iri antaŭ la Tigroj. Kompreneble, la germanoj havas pli malvarmetan aŭton, la Muson. Sed ĝi estas tro malrapida kaj ofte rompiĝas. Kaj estas malfacile alporti ĝin al la frontlinio per fervojo. Do la Musoj nun ripozas.

Kvankam fakte ĝi vere estas monstro.

Sovetiaj kanonoj pafas ĉe la Churchills, sed la obusoj nur resaltas de la kiraso. Ĝi estas kaj dika kaj iomete klinita. Kaj la kvalito de angla ŝtalo estas konata.

Gulivero, pionira knabo, dispremis pecon da frosta grundo per sia nuda, infaneca piedo kaj kantis:

Malamikaj ventegoj ŝvebas super ni,

"Tigroj" kaj "Churchill" atakas!

Ni kuraĝe eniros en batalon kun niaj malamikoj,

La malbonaj Krauts simple estos kaput!

Kaj la militista knabo ridos per sia maldika voĉo.

Nataŝa manpremis kaj pepis, rimarkante:

- Ne rezignu! Tamen mi kredas, ke ni venkos!

Serjoĵka respondis per memfida tono:

- Kompreneble jes! Ĉi tio ne estos la kazo!

Petka, la pionira knabo diris:

- Nu, kiam ni iam kliniĝis sub malamikoj? Kiam Rusio submetiĝis al iu ajn?

Saŝka respondis kun dolĉa rigardo:

- Bedaŭrinde, tio okazis.

Katja knaris, frapante sian malgrandan nudan piedon:

- Kaj kiam tio okazis?

La pionira knabo respondis ĝemante:

- Dum la mongola-tatara jugo. Kiam venis ĥano Batu, kaj ĉio iris kaj iris!

Gulivero rimarkis:

- Sed ne estis longe!

Saŝka diris ĝemante:

- Ĝi daŭris ducent kvardek jarojn. Vi ne povas diri, ke ĝi ne daŭros longe!

Nataŝa grincis:

- Sed ni ankoraŭ ne submetiĝos!

La germanoj uzis kojnotaktikojn. Ilia Lev-tanko ankaŭ estis potenca veturilo. Kaj ĝi aperis en amasproduktado eĉ pli frue ol Tiger-2, kaj ĉi tio, kompreneble, fariĝis bonega fenomeno.

Kiu povus superbriligi eĉ banduran kiu ne estas same granda kiel Churchill.

Nu, kiel oni diras, ne retiriĝu kaj ne rezignu!

Sed la infanoj ankoraŭ ne povis rezisti kaj kantis:

Soldatoj de Kristo semas gracon,

Kaj la malamikoj de la Patrujo simple mortas...

La eterna Lenin estas kun ni - forta viro,

Ni estos en komunismo, ni estos en la venonta jarcento!


Por ajna malico vi devas pagi,

Kaj estos bonege vivi en Ruĝa Rusujo...

Ni havos grandan festenon en Berlino,

Kaj kiam ni devos, ni atakos!


Mi kredas, ke la saĝa Stalino fariĝos reĝo de ĉiuj,

Kaj ni dispremos la sovaĝajn faŝistojn en pulvoron...

La frenezaj Krauts liberiĝis...

Kaj nun la nazioj estas klare rompitaj!

Post kio la knaboj kaj knabinoj komencis fajfi unuvoĉe.

. ĈAPITRO N-ro 3.

Nun novembro 1943 alvenis. Moskvo daŭre batalis en kompleta ĉirkaŭo. Kaj la nazioj sturmis la urbon Gorkij. Ekis stratbatalado. Kaj la nazioj uzis novan kaj tre efikan armilon - la Sturmtiger. Ĝi estis memvetura pafilo kun raketlanĉilo.

Kaj ĝi kaŭzis teruran ruiniĝon. Aliaj trupoj ankaŭ partoprenis en la bataloj.

Gulivero kaj aliaj pioniraj knaboj batalis kune kun plenkreskuloj kaj alportis konkojn, eksplodaĵpakaĵojn, kaj tiris diversajn specojn de minoj sur drato. Kaj ili ĉiuj faris ĝin tre rapide kun infana spontaneco.

Kvankam jam estis novembro kaj neĝo falis, la infanoj restis nudpiedaj. Fakte, kiam la lando havas tiom da problemoj, ĉu oni vere povas pagi tian lukson kiel ŝuoj? Cetere, fajroj brulas en la urbo kaj ili varmigas la junajn leninistojn. Kaj estas eĉ agrable por nudaj plandumoj paŝi sur varman gruzon.

Guliver ankaŭ estas sen ŝuoj, gaja en pantaloneto. La ĉemizo de la knabo estis ŝirita kaj lia ruĝa kravato estis ligita ĝuste ĉirkaŭ lia nuda kolo.

Kaj tiel la infano tiras supren paketon kun eksplodaĵoj sur drato. Li tiras ĝin super la rubo, sub la raŭpon de la timinda Germana Lion-tanko. Kaj ĝi vere difektiĝas. La rulpremilo krevas pro la eksplodo, kaj la raŭpo derompas.

La pionira knabo Seryozha ekkrias:

- Bone faris Gulya!

Kaj li apogas sian nudan, infanecan piedon sur la akraj ŝtonoj. Kaj denove io murdisto tiras supren.

Infanoj batalas kun fikcio. Guliver kaj la knabino Katka ankaŭ kunvolvis ion seriozan sur barelo kun segpolvo kaj karbaj blatoj interne. Kaj estis la uloj kiuj kunvolvis ĉi tiun donacon de neniigo sub la potenca Musa tanko. Kaj li prenos ĝin kaj eksplodos.

La masiva tanko trafis la ruinojn per sia frunto kaj renversiĝis.

Kaj la knaboj kaj la knabino kun ruĝaj kravatoj prenis ĝin kaj kantis:

La pioniroj estas afablaj uloj,

Ili estis la unuaj kiuj kreis kolektivan bienon...

Oni instruis al ni pafi per maŝinpafilo,

Por ke infanoj ne vane verŝu larmojn!


Ni iris al la kolektiva bieno por fari fojnon,

La laboro tie estis varma...

Nudpiede marŝis mejlojn,

La knaboj nun havas ŝnuron!


Dio ne helpas la pionirojn

Ili havas Lenin la Ĉiopova mem...

Ie la karnovora Kaino hurlas,

La koŝmarurso muĝis kiel tondro!


Knaboj kaj knabinoj marŝas

Sur la herbo oni rikoltis sekalon per serpoj...

Estas agrable en kolektiva bieno en varma majo,

Kaj ne necesas mensogi al ni!


Ni admiru la roson, knaboj,

Kio trafas niajn kalkanojn...

Kun bela knabino, nudpieda,

Ni ekflugu, junuloj!


Ni povas fari multon,

Lenin inspiris nin al heroeco...

La vojo estas larĝa por knaboj,

Varsovio kaj Berlino estas antaŭen!


Jes, la malnobla Fuhrer subite atakis,

Estas kvazaŭ la infera diablo venis sur nin...

Sed la kalva bastardo ricevos baton,

Ne vane ankaŭ Stalino estas diablo!


Por la uloj, ĉiuj tankoj ne estas malhelpo,

Ili batalas kiel tiuj agloj...

Glora rekompenco atendas,

La grandaj filoj de Lenin!


La impetaj tankoj de la Fuhrer rapidas,

Kaj kredu min, ilia barelo fumas...

Komsomolaj membroj batis siajn malamikojn nudpiede,

Hitler atendas malvenkon!


La batalo jam furiozas proksime de Moskvo,

La kontraŭulo estas insida kaj kruela...

Preĝo al Iljiĉ helpos nin,

Se necese, estos ankaŭ limdato!


Pioniroj: knaboj, knabinoj -

Kurado tra la neĝmontoj nudpiede...

Estos severa venĝo por la Krauts,

Se la junulo movas sian pugnon!


Kredu nin, neĝblovoj ne timigas nin,

Fidu viajn nudajn kalkanojn, neĝo ne timigas...

Pioniraj piedoj ekbrilas

Infanoj ekkuras rapide!


Kaj nun knaboj kaj knabinoj,

La Krauts atakas per tiu ondo...

La voĉo de la pioniroj estas klara,

Ili klare traktos Satanon!


La faŝistoj ne komprenos, kiu mortigas ilin,

La angula Tigro ekbrulis...

Knaboj havas multe da potenco

La ŝirita policisto eksilentis!


Jen la knabo ĵetis sian nudan kalkanon,

Tre detrua donaco...

Ni ne ludas kaŝi kun morto,

La heroaĵo estos glorata de la kavaliroj!


La nudpieda knabino rapidas ataki,

La kalkano fariĝis rozo en la neĝo...

Ni volas tre fortan batalon,

Se vi estas malforta, mi helpos vin!


Ni kontraŭbatalis la faŝistojn el Moskvo,

Kaj ili veturis kiel balailo...

Mejloj estis aldonitaj al komunismo,

La plej hela kaj plej sankta sonĝo!


Belaj batalantaj knabinoj

Ke ili batalas kontraŭ morto malgraŭ...

La voĉo de la belulinoj estas tre klara,

Ili bakos tortojn dum ludado!


Kaj la knabo al ĉi tiu vastaĵo,

Vi scias, kredu min, mi ĝojas...

Salutante ĉi tiun subteraĵon,

Kuraĝe defendis Stalingradon!


Kion ni bezonas ĉi tiun tre potencan "Tigron"?

Ĉi tiu tanko certe estas giganta...

La pioniroj kantas la liron,

Ni havos novan majstron!


Ne ekzistas alia por la kavaliro, kredu min,

La knabo ligis ruĝan kravaton...

Jes, dum jaroj ni estas nur infanoj,

Napalmo pluvas de la ĉielo!


Stalingrado batalas tre bele,

La pioniroj estas kiel batalantaj leonoj en ĝi...

Ja por ni la ekzemplo estas la plej grava,

Por ke avoj kaj patroj fieru!


Ni povas fari ĉion en ĉi tiu batalo,

Venku la malbonajn faŝistojn ŝerce...

Kantante bonegan konsilon

Estas kvazaŭ vi estas infano de la Sinjoro!


La knabo vidis facilmovan "Panteron"

Ĉi tiu tanko ne estas malforta, knabo sciu...

Foje ni skribas ekstertemon,

Ne gravas, sed ĝi estos paradizo!


Dio kreis homojn por eterna gloro,

Por ke la forto de Lenin estu...

Pro la nova ruĝkolora potenco,

Akraj kudriloj!


La knabo kuris tra la neĝblovoj,

Kaj li kuraĝe ĵetis obuson al la Tigro...

Li havos bazukon en sia tornistro,

Por ke la posedita Fuhrer forblovu!


Vi ankaŭ povas solvi la enigmon,

Kiom estas nur duoble du...

Ni zorge venku la faŝistojn,

Post ĉio, ni estas sufiĉe inteligentaj!


La neĝo falas kaj bruligas la kalkanojn de la knabo,

Li ankoraŭ estas infano, kvankam li estas heroo...

La knabo ne ludas kaŝludon kun morto,

Ĉi tiu Fuhrer estas malnobla hemoroido!


Ĉi tie la "Pantero" estis firme akceptita,

Forte angulaj fumoj...

Li batis la faŝiston en la muzelon per sia nuda kalkano,

La malamiko estos rompita kiel vitro!


Ne estas neeblaj celoj,

La kuraĝa pioniro pruvis...

Venki la malamikan hordon ne estas malfacila,

Ĉi tiu estas kuraĝa knabo!


Tial ni batalis por la Patrujo,

Ĉiu pioniro scias ĉi tion...

Ni ne bedaŭros en la batalo de la vivo,

Gloro al la sanktulo de Sovetunio!


La nudpieda knabo ne timas,

Eĉ la plej severa frosto...

Kaj mi vidas vizaĝojn brilantajn de la ikonoj,

Kaj por ni, Lada kaj Kristo!


Lenin invitas nin al nova mondo,

Kie estas la senpaga bagel, kremkuko...

Habel venkas, ne Kain,

Ne rigardu la laŭtbuŝon en la buŝon!


Jam okazas bataloj proksime de Kursk,

Kvankam la malamiko estas kruela kiel lupo...

Knaboj kaj knabinoj batas kuraĝe,

Ili trafis vin ĝuste en la gisita ŝtala frunto!


Nu, la malamiko retiriĝas,

Kaj en la atako estas nudpieda pioniro...

Li kredas je venko en glora majo,

Kaj donos ekzemplon por la soldatoj!


Ie la Krauts batis komsomolan membron,

Ili bruligis la kalkanojn per pokero...

La malbenita knabino estis turmentita

Ili metis lin sur la karbojn nudpiede!


Ŝi nenion diris al ili

Mi nur ridis en la vizaĝoj de la monstroj...

Tiu turmento ne sufiĉas por vi ŝaŭmo,

Ni pendigos vin en ringo!


La komsomola membro estis pafita fare de la krauts,

Kaj tiam ili ĵetis min en maŝon...

Kaj pro tio la pioniroj donis,

Ĉar mi amas knabinojn!


Kion la Krauts volis, ili ricevis

Hitler estis klare trenita en ĉerkon...

Ni fortege mortigis niajn kontraŭulojn,

Ili trafis la frunton per la potenco de konko!


Jes, por ni knaboj estas facile,

Venku la malbonajn faŝistojn en batalo...

Kvankam ni aspektas malgrandaj,

Sed studu, nur kvin!


Ni jam formiĝis en Berlinon,

Portante botojn unuafoje...

La knabo estis infano, fariĝis heroo,

Montris laŭvorte plej altan klason!


Ni ne funebras pri tiuj, kiuj falis en batalo,

Mi scias, ke ilia scienco reviviĝos...

Kaj ili vidos komunismon en la malproksimo,

Tial la lumo venkos la morton!


Kaj Jesuo ne estas nia Sinjoro,

Radianta Lenin...

Lia volo ne estas forgesita de ni,

Eterna kerubo super la planedo!


Ni atingos ĝin, mi konas venkon,

Se estas milito en la spaco...

Li diris al niaj prapatroj la Vedojn,

Satano prenos trionon de la mondoj!


Sed ni liberigos ilin, kredu al mi,

Ni faru ĉi tion - ĝi estas fabelo...

En la ĝojo de feliĉo, kiel infanoj,

Kaj ni konstruu paradizon en la universo!


Ne ekzistas morto - vi homoj scias,

La vivo estas bona, kredu min...

Kaj homoj donas feliĉon al la posteuloj,

Al la ĉielo kun la Ĉiopova dum jarcentoj!


Tiam la mondo estos komunismo,

La tuta universo, la universo estas mallumo...

Eterne, senfine, la lumo de la vivo,

Plena de grandaj mensoj!


Kaj tiam Lenin regos, mi scias,

Dekstre, Stalino estas la gvidanto de la batalantoj...

Ni povas ripari ĉion estonte,

Niaj samideanoj estas kiel titanoj!


Sovetunio preter la fora universo,

Ne estas limoj super la randoj mem...

Kaj en la nomo de grandaj kreaĵoj,

Gloraj paĝoj de ĉi tiu historio!


Pioniroj estis, estas kaj estos,

En nia feliĉo, paradizo por ĉiam...

Neniam sciu, ke via forto neniam malfortiĝos,

Revu pri senfina ĝojo!

Sed la nazioj daŭre atakas. La Sturmmaus ankaŭ partoprenas en la atako sur la grandurbo de Gorkij. Ĉi tiu aŭto havas bombolanĉilon eĉ pli potencan ol tiu de la Sturmtiger kaj ĝi trafas tiel forte ke ĝi malkonstruas tutajn kvartalojn.

La nazioj ankaŭ premas de la aero. Yu-488 jam aperis en la serio. Kaj la knabinaj pilotoj - Frida kaj Eva - flugas sur ilin. La fuzelaĝo de la bombisto estas malfermita kaj ĉio estas klare videbla. Danke al ĝia pli malgranda flugila areo kaj pli potencaj motoroj, ĉi tiu bombisto akcelas ĝis sepcent kilometroj hore. Kaj sovetiaj batalantoj ne povas facile atingi lin.

Eva kaj Frida, havante ĉiuflankan videblecon en la pilotejo kaj flugdistancon de kvin mil kilometroj, bombas sovetiajn fabrikojn en Uralo.

La knabinoj premas la levilon per siaj nudaj, rondaj kalkanoj, faligas la bomboŝarĝon kaj kantas.

Ni estas perfidaj lupoj

Kaj tre ŝatas tigrinojn...

Ni forte batos la rusojn,

Ni transformu ĉasiston en ludon!

Sovetiaj batalantoj vere ne povas atingi germanajn aviadilojn. Kaj ili pafas al ili de malproksime. Kaj tiam ili ĵetas bombojn. Krome, la nazioj jam havis ĉi tiujn kun flugiloj - kontrolitaj per radio. Kaj ili rapidas al sovetiaj plantoj kaj fabrikoj. Kaj denove eksplodoj okazas, kaj tuta kolono el detruitaj ŝtonoj kaj flamanta ŝtalo leviĝas.

Eva kaj Frida muĝas pro kolero:

Rompi, disbati kaj disŝiri en pecojn,

Jen la vivo, jen la feliĉo!

Ili ankoraŭ estas aĉaj knabinoj. Precipe, la pioniro estis torturita. Sufiĉe sendanĝera komence. Ili senvestigis min kaj ligis min al seĝo. La nudaj plandumoj de knabo proksimume dekdu elmontris anserplumojn. Li ridis kaj ridetis. Tiam la infano ekploris kaj ektremis. Kaj la knabinoj tiklis la kalkanojn kaj akselojn de la knabo.

Fine, pro ŝoko, li perdis la konscion - kaj bavis.

Sed tio ne sufiĉis por la inaj pilotoj. Kaj kiam la infano rekonsciiĝis, ili prenis ŝaltitajn torĉojn kaj alportis ilin al la nudaj piedoj de la juna heroo. Kaj kiel la knabo kriegis, kaj estis brulodoro en la aero, kvazaŭ ili fritus ŝafidan kebabon. Ĉi tio estis vere ege mojosa.

Kaj la ekzekutistknabinoj nur lekis siajn lipojn kaj ridis. Al la merito de la juna pioniro, li nenion diris al ili. Vere, ili ankoraŭ igis lin ĝemi pro doloro kaj plori.

Kaj denove bomboj falas sur sovetiajn poziciojn. Nu, kontraŭaviadilaj kanonoj pafas de la surfaco.

Tamen ili ne estas sufiĉe longdistancaj por atingi la germanojn.

Sovetunio fakte provis krei surfacalaerajn misilojn. Sed ĉi tio estas laborintensa kaj multekosta procezo. Pli promesplena vojo estas krei altnivelan kaj altrapidan batalanton. Efektive, jen kio LA-7 povus fariĝi.

Sed tia aviadilo povus esti produktata nur venontjare. Kaj tiam la milito povus tute fini. Ĉi tiuj estis la malfacilaj perspektivoj. Aŭ pli ĝuste, neflugaj.

Tamen, estas grandiozaj asoj inter sovetiaj pilotoj. Precipe Anastasia Witchakova estas juna ruĝhara virino.

Ŝi estas tre mojosa piloto kaj jam superis Pokryshkin, malkonstruante la sepdek-kvinan koalician aviadilon, por kiu ŝi ricevis la trian oran stelon de heroo de Sovetunio.

Anastazio flugas sur sian flugilhavan ĉevalon Yak-9 per tridek sep milimetra aerkanono, kaj kantas:

Mi scias, ke ne la dioj pafas la faŝistojn,

Ne estas aparta zorgo pri terenbati ilin...

Kaj se la knabinoj forte batos,

Tio batos Hitleron kolektive!

Cetere, Anastazio havas lertaĵon: ŝi batalas nudpiede kaj en bikino la tutan tempon. Kaj ĉi tio donas al ŝi specialan, fenomenan, kosman potencon!

Anastazio kontraŭbatalas amerikan Mustangon. La aŭto ne estas malbona kaj estas armita per ses maŝinpafiloj. Sed kio estas la afero? La sovetia knabino, sen plia prokrasto, pafas sian aerkanonon de malproksime kaj pafas la malamikon per unu trafo.

Post kio la ruĝhara knabino muĝas:

- Partio, Lenin, Komsomolo!

Kaj li provas malproksimiĝi. Unuflanke, 37-mm-kanono estas bona, sed aliflanke, ĝi havas tiel altan regreson, ke vi povas pafi nur kelkajn celitajn pafojn, kaj tiam la aŭto estas forpelita. Kaj se pluraj batalantoj atakas Vedmakovan, ĝi verŝajne estos pafita.

Jes, kaj la germanoj havas siajn proprajn inajn pilotojn. Precipe Albina kaj Alvina. Kaj ambaŭ knabinoj jam faligis ducent kvindek aviadilojn, pro kiuj ili ricevis rekompencon: la Kavaliran Krucon de la Fera Kruco kun arĝentaj kverkfolioj, glavoj kaj diamantoj!

Tial ili ekkoleris.

Nu, kiel ili prenos ĝin kaj kantos:

Ni vere estas kiel birdoj

Pentritaj diabloj...

Se ni pafos,

Ĉiuj ekzamenoj estas A!

Kiam la germanoj militas, tio ne estas tiel malbone. Nu, estas multe pli malbone kiam ili torturas kaj turmentas tiujn kaptitajn.

Ekzemple, bela knabino estis kaptita. Kaj oni prenis min por esti mortpafita.

La neĝo jam falis kaj la belulino nudpiede paŝas sur la neĝmonto. Kaj ŝiaj piedoj estas kiel ruĝaj piedoj de ansero. Ili fariĝis tiel skarlataj en la malvarmo.

Kaj ili pikas la knabinon en la dorson per maŝinpafilo. Sed ŝi ne rezignas.

Kaj la kuraĝa skolto kantas kun fervoro kaj pasio:

Mi estas kuraĝa komsomola membro en kaptiteco,

Tie mi trovis min en tre furioza batalo...

Ho Patrujo, sciu, ke mi repagos la ŝuldon al vi,

Mi plenigos la domon per komforto kaj komforto!


Mi sciis iomete - nenion,

Kaj ili prenis min nudpiede por pridemandado,

Faŝismo estas kompreneble kompleta aĉaĵo,

La Krauts kruele batis min per vipo!


Nudigita, duonnuda sur neĝblovo,

Kaj tiel ili veturis tra la vilaĝoj en pisugs...

Jes, por ke via Fuhrer ricevu ĉerkon,

Kaj ni vidos komunismon malproksime!


Estas pli bone por ni ne atendi kompaton,

Kaj mi diros eĉ ne vorton al la faŝistoj!

Vane mi pensis en sovaĝa kolero pri ŝtelisto,

Kia timema komsomola membro!


Miaj malamikoj tiris min sur la rako,

Fajroj komenciĝis sub niaj kalkanoj...

Kaj mi aŭdas la batalon - vi skurĝas la draton,

Mi estas la vojo de malĝojoj de ardaj karboj por mejloj!


Ne estas rekono kaj la fluo ne estas terura,

Mi eltenos ajnan provon...

Estu ŝoko por la faŝistoj -

Kaj por mi ia polvo estas sufero!


Mi trapasos ĉion ĉi, kredu, mi elportos ĝin

Ĉar mia patrujo estas Rusio...

Kaj la besto de faŝismo estos entombigita,

Kristo kaj la Ruĝa Misio venos!


Jes, ŝajne mi scias, maŝo atendas min,

Eble estos pli malbonaj ekzekutoj!

La lando devos komenci de nulo,

Ĉar estis multaj indignoj!


Kaj tiam venis la granda komunismo,

Ni kuris ĉirkaŭ Marso ludante...

La homaranismo triumfu en la mondo,

Ĉar ni tiel forte batalis!


La universo vi estos, konu la mian,

Tiaj senfinaj radiantaj steloj...

Aglo, kiu iam estis pasero,

Ĉiu el ni kun artisto-rekono!

Kaj la knabino kriis:

- Sovetunio vivas! Gloro al la Komsomolo!

Kaj la plago de agresema nazio falis sur ŝian nudan, muskolfortan dorson. Sed la knabino nur ridis responde kaj montris sian rozkoloran, lertan langon.

. ĈAPITRO N-ro 4.

Decembro 1943 jam alvenis. Jam estas vera vintro. La nazioj prenis Gorkij kaj jam alproksimiĝis al Kazan. Pionira taĉmento en kiu Guliver retiriĝus. La eterna knabo mem kaj iama vojaĝanto tra fabelaj mondoj restis nudpiedaj kaj en pantaloneto, kun nur kravato. Ĉar Guliver estis tre tena, kaj la frosto ne prenis la infanon modernigitan per magio.

Sed la ceteraj infanoj komencis volvi sin, meti piedojn sur siajn krurojn, aŭ envolvi ilin per io. Tamen, decembraj frostoj ne estas ŝerco, kaj ĝi ne estas facila por infanoj.

Sed Guliver fanfaronas nudajn kalkanojn, kvankam liaj infanecaj piedoj estas skarlataj pro la frosto. Seryozhka ankaŭ promenos nudpiede, kaj la knabino Nataŝa estos kun ili. Se vi tenas la ritmon de movado, tiam vi povas.

Seryozhka notis:

- Ni devus esti kiel spartanaj infanoj! Ili marŝis ekskluzive nudpiede la tutan jaron!

Guliver notis:

- Sed en la sudo de Grekio vintro estas multe pli milda ol en centra Rusio!

La knabino Nataŝa respondis:

- Sed ni estas pioniroj, multe pli malvarmetaj ol la spartanoj. Kaj la afero de Lenin estas pli alta ol la afero de Sparto aŭ de la olimpikaj dioj!

Kaj la knabino pligrandigis sian paŝon per siaj malgrandaj, nudaj piedoj.

Malgraŭ la komenco de vintro, la batalado daŭris. Vere, estas sufiĉe malfacile por koaliciaj trupoj, precipe nigruloj, batali en la malvarmo. Kaj ili jam komencis fosi en la teron. Estis atendite ke la nazioj malrapidiĝos proksime de Kazan. Kaj ili sidos ĝis printempo. Kaj en Sovetunio ili elpensos ion.

Vere, ĝis nun ne eblis trovi miraklan armilon. La IS-2-tanko aperis, kun bona kaj mortiga 122-mm kanono. Ĝi estis sufiĉe mortiga, kvankam la pafrapideco lasis multon por deziri. Sed almenaŭ ĝi kapablas trabati malamikajn veturilojn. Eĉ se la Churchill aŭ Tiger-2 reflektas la sukceson, la grandkalibra kuglo kapablas aŭ malfunkciigi la dissendon aŭ miregigi la skipon.

Sed la IS-2 ankoraŭ devas esti produktata, same kiel la pli progresinta kaj potenca T-34-85. Kaj la tempo finiĝas. Sed la pli moderna Yak-3 estas dubinda - ĝi bezonas altkvalitan alojon por la flugiloj. Kaj estas problemoj kun ĉi tio.

Guliver, tamen, estas tre sperta batalanto. En sia pasinta vivo li jam estis pli ol kvindekjara kaj travivis multon. Kaj eĉ ĉi tie li batalas ekde la unua tago de la liberiga kampanjo en Eŭropo, tio estas ekde la 12-a de junio 1941. Kaj kompreneble lia sperto jam estas tra la tegmento. Kaj antaŭ tio estis ankaŭ aventuroj. Do li ne estas knabo - kvankam li ne kreskas nek maturiĝas.

La infanoj marŝas, aŭ pli ĝuste kuras, dum ŝtormsoldatoj premas antaŭen de supre. La germana TA-152 estas precipe bona ĝi ankoraŭ ne estas vaste havebla, sed la Focke-Wulf ankaŭ estas tre bona; Kaj tiel trafas.

Kelkaj pioniraj infanoj, rigardante la nudpiedajn Guliver, Serjoĵka, Nataŝa, ankaŭ demetas siajn bastŝuojn kaj kuras, briletante per siaj nudaj, infanecaj kalkanoj.

Ĉi tio estas vere tiel bonega.

Guliver, dum alia aeratako, komencis kanti:

La pioniro ligis al si kravaton,

Li ĵuris batali por la Patrujo!

Stalino estas nia plej granda paŝtisto,

Ni impetas - ne la infanoj de klaŭno!


Malbono aperis el la infero de la universo,

La korvoj alportis ĝin en la fornon!

Heroismo tamen estas nepereema,

Por la Patrujo el la koro mem!


Mi estas dediĉita al mia patrujo sen kaŝado,

Li dediĉis sian vivon sen perfido...

Kaj ni saltu pli rapide kiel kunikletoj,

Nudpiedaj pioniroj en la neĝo!


Ni batalis por Moskvo ludante,

Ne donu permeson al la faŝistoj!

Kaj de vintro ĝis majo -

La naturo brulas!


Pioniro estas fiera nomo,

Liaj celoj estas la revo de komunismo,

Tial ni havas nudajn piedojn,

Ni kuris tra la lumoj de naziismo!


Stalingrado iĝis malhelpo por la Krauts,

La knabino kaj mi flaris pulvon tie!

Stalin persone prezentas la premion,

La vojo al venko estu ankoraŭ longa!


La knabino Katja kaj mi perdis niajn krurojn,

Sub la arko, la Tigroj impete frakasis...

La robo de la knabino ekbrulis -

Kiam la batalo okazis en Berlino!


Komsomolanoj ne rajtas retiriĝi,

Nia kuraĝo estas kiel ŝtono...

Kaj mi volontulis por la fronto,

Spertante kaj akvon kaj flamon!


Ni enterigis multajn kamaradojn,

Ili malsatis kaj frostis en la tranĉeoj...

Fido al Rod-Dio varmigis nin,

Ni forgesis pri la limdatoj tiam!


Uloj leviĝos denove en la nova mondo,

Ili denove marŝos laŭpaŝe...

Soldato havas amon kaj sonĝon -

Fariĝu heroo por ĉiam kaj en gloro!

Kaj pluraj negviditaj raketoj falis proksime de la infanoj. Paro da knaboj kaj knabino estis grave vunditaj. Kaj oni devis porti ilin sur brankardo.

Guliver persone jungis sin li estis pli forta kaj pli rezistema ol ordinara knabo de sia alteco kaj pezo.

Kaj li trenis ĉi tiun ŝarĝon... Kaj lia humoro tute ne estis pozitiva.

La aviadiloj de Hitler flugis por bombi la Uralon kaj preter la Uralo. Estis tamen usonaj B-29, kaj ankoraŭ ne tre popularaj Yu-488, kaj eĉ TA-400 aperis - ni diru, ke la aŭto estas besto. Tre potenca.

Portas dek du tunojn da bomboj, kaj havas ses motorojn. Kaj se ĝi bombas, ĝi bombas.

Eble la rapideco ankoraŭ ne estas tro rapida, sed estas dek tri defendaj aerkanonoj - naŭ el ili estas tridek milimetraj, tio estas tre potencaj.

Nur provu alproksimiĝi...

Kaj ĝi estas estrata de knabinoj: Agata, Adala, Kat. Kaj ili alportas detruon al sovetiaj urboj kaj fabrikoj. Kaj estas tri knabinoj samtempe.

Kaj ili ne estas nur pilotoj. Ili ankaŭ faras esplordemandadojn kun pasio.

Ili senvestigis unu knabon, lasante nur liajn naĝtrukojn, kaj pendigis lin sur la rako. Kaj unu knabino komencis bati la knabon per pikdrato. Kaj la alia prenis la elektrajn fornojn kaj algluis ilin al la nudaj plandoj de la juna leninisto. Kaj ili komencis friti la kalkanojn de la infano. Jes, ĝi odoris kvazaŭ io brulas. Kaj la tria alportis torĉon al la nuda brusto de la pioniro, kaj ruĝa kravato estis ligita ĉirkaŭ lia kolo. Kaj ĝi ekbrulis.

Kiel la kompatinda knabo suferis. Sed anstataŭ krii pro neeltenebla turmento, la juna leninisto kantis:

Vi estas mia granda Patrujo,

La cunamaj militoj perforte ĵetis

Post ĉio, la armeo estas potenca familio,

Ni ĵetu malbonon malsupren de ĝia piedestalo al Gehena!


Kia ĉiela radianta lumo,

Venante el la koroj de la batalantoj de la Patrujo.

La heroaĵo de la kavaliroj estu glorata,

Ni ne bedaŭros, ni kredas je la vivo!


La malamiko ricevis grandan donacon,

Kaj li havas multajn malsamajn armilojn...

Nun venis la momento, imagu ĉi tion,

La furiozo de Ĉernobogo elverŝis perforte!


Tiel okazis, miaj kavaliroj,

La radianta Patrujo suferas!

Estis nur nuloj en la raporto,

Kaj denove la infera Kaino triumfas!


Faŝismo estas forta, bruanta hordo,

Sed ne genuigu la rusojn!

Post ĉio, la saĝa Stalino estas kun ni por ĉiam -

Kaj la justa teoriulo Lenin!


Ni povas disbati la Wehrmacht, mi scias,

Kaj kiom ajn ruza estis ĉi tiu drako...

Ni tranĉos per liaj glavoj,

Mi estas kavaliro dediĉita al la Patrujo kaj la sinjorino!


Estu la potenca virto

Por atingi la limojn de Berlino!

Ni fariĝu indaj je la heroaĵoj de niaj patroj,

Ja nia armeo estas nevenkebla en bataloj!


Kiam ni venos kaj realigas nian sonĝon,

Sankta afero - la afero de komunismo!

Mi lasos la knabinon tra la koridoro,

Al la posteularo la standardo: honoro, altruismo!

Tiel la pioniroj tenis kaj eltenis teruran turmenton, sed ne rezignis kaj ne kliniĝis.

Guliver ankaŭ estis vera heroo kiel knabo. Kiam la nazioj surterigis siajn trupojn, la junaj, nudpiedaj leninistoj eniris la batalon kaj batalis vere kuraĝe kaj furioze.

La pionira knabino Nataŝa ĵetis obuson per sia nuda, infaneca piedo kun mortiga forto, disŝiris la naziojn kaj kantis:

Rusoj, rusoj, la sorto ne estas trankvila,

Sed kial vi bezonas problemojn por esti pli forta?

Kaj la knabino prenos ĝin kaj fajfos. Kaj la aliaj pioniroj fajfis kune kun ŝi. Inkluzive de Guliver.

Post tio la konsternitaj korvoj falis malsupren, trapikante la kraniojn de la nazioj per siaj bekoj.

Ĉi tio vere estas malordo.

Sed la nazioj daŭrigis sian ofensivon, kaj estis multaj el ili.

Dume, la Fuhrer amuziĝis, kaj Hitler havis ion por vidi.

Nun la posedita Fuhrer rigardis la flugon de Yu-488 per binokloj. La kvarmotora beleco kun Jummo-motoroj atingis maksimuman rapidon de ĝis 700 kilometroj hore, pli ol cent kilometrojn pli rapide ol la plej nova usona B-29 kaj la lasta sovetia Yak-9. Vi eĉ ne povas atingi tian aŭton.

La kulminaĵo de la projekto estas la relative malgranda flugila areo, kiu reduktas aerdinamikan tiriĝon kaj pliigas rapidecon. La veturilo estas kapabla je portado de sep ĝis dek tunoj da bomboj en la troŝarĝa versio, kaj estas protektita per ses aerkanonoj.

La Fuhrer estis tre kontenta:

- Ni kreis la plej bonan ŝraŭbmaŝinon en la mondo! Sekve, ni havas la plej inteligentajn inĝenierojn kolektitajn el la tuta mondo! Sed ĉi tio ne sufiĉas! Ni devus disvolvi jetaviadon! Tiam ni muelos ĉiujn en pulvoron!

Dizajnisto Messerschmitt notis:

- Kaj jen mia ĉasaviadilo ME-1010 kun varia flugilo.

Efektive, maŝino kun larmoforma kabano kaj flugiloj ŝanĝantaj la angulon de la eksplodo estis pruvita en flugo. Malpli dumfluge - reduktante tiriĝon, pli dum surteriĝo. La aŭtomobilo mem akcelis ĝis mil kilometroj hore. Kaj ĝi havis bonan manovreblon.

Sed Kissilring, la ĉefa feldmarŝalo de la Luftwaffe, rimarkis skeptike:

- Funkcii tian maŝinon postulas tre kvalifikitan piloton. Kaj ni bezonas amasan batalanton!

Messerschmitt memcerte deklaris:

- Kaj kio? Ni instruu!

Alia veturilo sur ekrano estis la Heinkel XE-162-projekto. La maŝino estis ja malmultekosta kaj facile fabrikebla. Kaj bonegaj flugaj trajtoj. Ĝi estis facile manipulebla, manovebla kaj malpeza.

Kissilring notis:

- Ni devas iomete simpligi la regsistemon! Kaj la aviadilo estas praktika, kun du 30-mm aerkanonoj.

La Fuhrer severe rimarkis:

- Devus ekzisti almenaŭ tri tiaj aerkanonoj, kiel en la ME-309, kiu ankaŭ havas maŝinpafilojn. Kion proponas sinjoro Tanko?

La Tankveturilo, la fifama TA-183, estis distingita per longforma fuzelaĝo. Ankaŭ provas redukti frikcion. Kaj la aŭto ankaŭ disvolvis decan rapidecon kaj distingiĝis per manovro.

La Fuhrer aprobis la liberigon de ĉiuj kvar aŭtoj. Reala forto devis esti rivelita per batalpraktiko.

La kvina veturilo estis la helicmovita TA-152. Plia evoluo de la Focke-Wulf.

La veturilo montris pli bonan manovreblon kaj rapidecon ol la F-190 sen esti malsupera en armilaro kaj kiraso.

Kissilring respondis kun kontenta rigardo:

- Ĉi tiu maŝino estas multcela! Ĝi povas esti atakaviadilo, frontlinia bombaviadilo, aŭ batalanto. Tre praktika! Fakte, eblas provizi la tutan fronton per unu aviadilo!

La Fuhrer aprobe gruntis:

- Ni prenu ĉi tiun en servon! Ni havas sufiĉajn rimedojn por ĉio! Tiom da ekipaĵo kaj laborforto estis kaptita! Kaj ĉio iras al totala milito!

El la jam majstritaj modeloj, la ME-309 estis pruvita. Potenca veturilo kun sep pafpunktoj kaj rapideco de ĝis 750 kilometroj hore.

La veturilo jam montris sian efikecon en bataloj kun Usono, kaj nun ĝi devis instrui ankaŭ la rusojn.

En la kampo de tankkonstruado, evoluo ankaŭ estis prezentita por la naskiĝtago de la Fuhrer: "Pantero"-2. La veturilo estis ekipita per 88-mm kanono, 900-ĉevalforta motoro, kaj unu kaj duono pli dika kiraso kaj pezanta nur kvardek sep tunojn.

Mallarĝa gvattureto estis speciale dizajnita por la 88 mm pafilo. Tiel, nova ĉefa tanko jam estis preta, preta anstataŭigi la Panteron. La germanoj evoluigis plibonigitan kanonon kun faldebla barelo, kaj iom pli kompaktan.

Inĝenieroj el la tuta mondo laboris por ili. Kaj ĝi montriĝis danĝera tekniko, kaj sufiĉe batalpreta. En la momento de ĝia apero, la Panther 2 estis sendube maŝino sen egala. Kapabla penetri la frontan kirason de peza KV-serio. Kaj tia potenca tirado en veturado, tiom multe kiom naŭcent ĉevalfortoj.

"Pantero" 2 estis gvidita de nudkruraj knabinoj, kiuj pafis al celoj - pruvante ekstreman precizecon. Kiam ili trafis lampfoston kun konko de distanco de du kilometroj. Kaj la knabinoj montras la plej altan klason.

Sekvante la "Panther"-2, la "Leono" tanko estis modifita per 150-mm kanono. La nova veturilo devus esti pli efika dum pafado al tranĉeoj, tranĉeoj kaj bunkroj.

"Leono" reproduktis pafojn kaj detruis betonajn murojn. Li havis tian potencon. La besto grumblas... Samtempe, ili provis ĝian pafilon sur la KV-1-tanko, same kiel la KV-3, kiu estis muldita specife por testado. La sovetia veturilo estis reproduktita surbaze de desegnaĵoj kaptitaj en Ĥarkov. La Lev-tanko trafis ŝian fronton de distanco de du kilometroj.

Pecetoj el rompita metalo plaŭdis en malsamaj direktoj. La germana menaĝerio ĝojis.

Eĉ pli impona estis la pruvo de la potenco de la Urso-lanĉilo kaj precipe la Sturmtiger.

La lasta ataktanko trafis tiel forte, ke kilometron for la militaj ĉapoj forflugis de iliaj kapoj kaj iliaj oreloj estis blokitaj.

Tiam, post revizio de la plej nova teknologio, la plej nova altiro atendis:

Gladiatorbatalo!

Inter la partoprenantoj en la batalado estis la komandanto de la SS "Leopardoj" bataliono, Wolf.

La nova mastrino de la Fuhrer de Granda Germanio, Adolf Hitler, Margareta ridetis:

- Mi kredas, ke Wolf Bismarck venkos!

Lupo-finanto li Lupo ne sentis timon, rigardante la brunan, denteg-urson rapide proksimiĝantan al li. Post ĉio, la prusa knabo estas kuraĝa kore, kaj pasigis multan tempon regante ne nur stultan karateon, sed la grandan arton de pruskundo (tio estas, speco de antikva indiĝena prusa luktado miksita kun moderna "mana-al-mana batalo". " de elitaj specialaj fortoj." Pli ol ducent kilograma kadavro estas ĵetita al la knabo, kiu aspektis proksimume dekkvarjara, nur kun nekutime elstaraj muskoloj de la knabo estis kiel vivanta ŝtalo, kaj liaj vejnoj estis kiel drato for de la urso kaj batas lin sub la orelon.

La vila monstro muĝas pro severa doloro kaj denove rapidas al la knabo. Volka ridas, kaj uzante la principon de aplikado de levilforto kaj la inercio de la movado de la malamiko, ĵetas lin super li mem. La urso falas kaj tuj ekstaras, sed sopiras baton de sia nuda kalkano al la suna plekso. La brutulo muĝas pro ĉagreno kaj doloro, liaj klabitaj kruroj cedas. Volka efektivigas serion da batoj al la kapo de la monstro, rompante sian lipon. La urso saltas pro frustriĝo kaj maltrafas.

Margareta ekkrias:

- Ĉi tio estas gladiatoro!

Speer, la speciale rajtigita Reich Ministro, kaj respondeca por totala milito, dotita per akutpotencoj fare de la Führer Goering, ekkrias:

- Ĉi tio estas miraklo!

Schellenberg, la dua persono en la sekreta polico de la Tria Reich, la kapo de eksterlanda inteligenteco de la sekreta polico, kiu anstataŭigis la iaman ekzekutita protektiton de Himmler, krias:

- Jen nia infano de Hitler Online, pugnobatas rusan urson!

Kiam vi ne estas tre alta, sed trejnita, vi havas grandegan avantaĝon en movebleco. La urso ja aspektas mallerte, prenante batojn, jen al la nazo, jen kun tre forta tibio al la tempio. La fina bato malrapidigis la beston kaj ŝanceliĝis, miregigita. La knabo bojis:

- Medvedev-Mendel iru al via tombo!

Kaj akra bato kun fortaj, elastaj fingroj en la okuloj. La besto provis kovri siajn okulojn per siaj piedoj, kaj Lupo, per kontraŭmovo, turnante la kokson, rektigante la kruron, saltante sur la piedfingroj, piedbatis lin en la ingvenon. La monstro eĉ ne plu povis grumbli, kiel preciza kaj ruiniga estis la bato. La knabo faris malaltan piedbaton kaj malsuprenigis la urson al la huraoj de la homamaso. La terminatorlupo, forportita, saltis per la genuo en la stilo de Ressler, sed tiam la urso sukcesis bati la knabon per sia piedo, lasante grataĵojn sur lia brusto. La neatendita doloro aldoniĝis al la kolerego de la juna SS-ulo, kaj li komencis piedbati la kuŝantan urson sur la kapon. Kiam vi estas nudpieda kaj trafas la ostan kranion, tiam fortaj batoj ricevas al vi, sed la knabo nur fariĝas pli feroca. La urso tordiĝas pro doloro, Wolf aldonas pli al sia ingveno, provante intensigi la ŝokon. Estas malfacile mortigi tian grandan beston per nudaj manoj, estas pli facile mortigi homon, sed... Lupo scias, ke estas multaj vundeblaj punktoj sur la korpo de la malamiko. Krome, la efikeco de la striko signife pliiĝas je certaj horoj de la tago. Multe dependas de la angulo de inklino, la punkto de kontakto, la tordo de la movo, kaj eĉ la pensoj kaj pulsfrekvenco de tiu, kiu faras la ĵetadon. Sed Lupo forgesis pri tio, batis kaj batis la urson, farante dekojn da batoj, anhelante, li estis streĉita. La muskola korpo de la knabo Terminator brilis pro ŝvito, li ŝajnis vera demono, bela kaj terura.

Margareta ekkriis, frapante la manojn:

- Ho miaj Apolono kaj Marso! Finu lin, forigu lin!

Schellenberg flustris al Müller:

- Eble ĵeti al li lancon? Estas malfacile mortigi tiel tenaceman estaĵon kiel rusan urson per viaj nudaj manoj!

Müller, negative skuante la kapon, respondis:

- Ne indas! Mi volas montri, ke eĉ arja knabo kapablas mortigi ferocan rusan urson per siaj nudaj manoj! Ĉi tio estas tiel simbola!

Schellenberg prenis kelkajn glutojn da ĉampano kaj pepis:

- Konsentu! Ĝi estas simbola, sciu, ni faras filmon nun kaj ni montros ĉi tiun infanon kiel simbolon de la germana nacio: kiel la plej ideala reprezentanto de la arja popolo! Kaj ni montros ĉi tiun filmon al la trupoj! Do lasu la knabon mortigi lin! Kaj li poentos bele!

Müller ĵetis pecon da sturgo, ŝmiritan per mangosaŭco, en sian buŝon kaj deklaris, aŭ pli ĝuste, parolis laŭ la stilo de Spinoza:

- Homo estas la plej forta besto, kaj la plej malforta besto!

La okuloj de Schellenberg ekbrilis:

- Ĝuste, rimarkite! Sed vera arjo devas esti forta besto kaj nevenkebla homo!

Fine, la turmentita besto trankviliĝis, la knabo mem estis elĉerpita, kaj liaj kruroj, piedoj kaj fingroartikoj brulis pro serio da batoj. Lupo-Lupo levis la manojn kaj ekkriis:

- Venko! Gloro al Granda Germanujo! Gloro al la ĉiam vivanta Fuhrer Hitler kaj la granda asistanto de la Fuhrer Goering!

La tuta stadiono aplaŭdis:

- Gloro al Hitler! Gloro al Granda Germanujo! Vivu la nevenkebla Goering!

La eterna favorato de la germana Fuhrer, Hermann Goering, prenis el sia poŝo diamanton de la grandeco de kolombovo kaj transdonis ĝin al la nova mastrino de Hitler Margareta:

- Prenu ĝin kiel donacon al la gajninto! Kaj mi aljuĝas al la knabo mem la Feran Krucon, Unuan Klason kun Glavoj, kaj la Hitler-Oran Medalon. Gloro al Germanujo kaj la eterna Fuhrer!

Kaj denove estis ŝtormo de aplaŭdoj kaj ĵetado de floroj. Margareta alproksimiĝis al la juna venkinto, etendis la diamanton kaj klininte la kapon, kisis la knabon rekte sur la lipoj. Kiam Lupo-Lupo sentis la tuŝon de la dolĉaj mielaj lipoj de nekutime bela, alta blondulo, li kapturniĝis kaj preskaŭ falis. Mi dezirus, ke li estus kisita de la unua belulino kaj atleto de la Tria Regno. La formado de beleco kaj forto. Lupo faligis la diamanton kaj staris miregigita ankoraŭ unu minuton, la dolĉa gusto de la tuŝo de la diino, la arja Afrodito, restis sur liaj lipoj.

La voĉo de la parolanto anoncanta novan gladiatorbatalon, kaj eta puŝo de la servistoj en blankaj revenigis Lupon al realeco. La knabo prenis la diamanton donacitan de la Fuhrer per siaj nudaj piedfingroj kaj ĵetis ĝin en sian buŝon. Br! Neniam li tenis tian grandan gemon en la manoj kaj provis ĝin sur sia lango, kvankam li estis filo de ne la plej malriĉaj gepatroj. Tamen, la penso fulmis tra la kapo de la knabo: ĉu ili vivas? Post ĉio, la venko de Hitler ŝanĝis historion, kio signifas, ke liaj gepatroj simple ne povus esti naskita. Sed li estas Lupo-Lupo, vivanta, sana, sentanta sin bonege kaj ŝajnas fariĝinti pli forta...

Pli da gladiatoroj kuris en la ringon, la unua estis kapabla, preskaŭ nuda nigrulino kun nur kelkaj palmfolioj inter la femuroj. La svelta, muskola, nigra knabino estis armita per tridento kaj reto. Liaj nudaj kruroj moviĝis kun neimitebla gracio, miksaĵo de afrika besto kaj dio. Admirante la belecon, Volka prokrastis forlasi la arenon, provante vidi la gladiatoron kiel eble plej proksime. Kiel allogaj estas ŝiaj plenaj mamoj kaj brilaj, ĉerizaj cicoj. Ĝenerale, ial, ekzistas stereotipo, ke reprezentantoj de la nigra raso ne povas esti belaj. Ĉi tio ne estas tiel, la vizaĝaj trajtoj de afrika dio estis agrablaj, molaj lipoj, rekta, iomete renversita nazo, preskaŭ eŭropa tipo.

La knabino faris kapriolon - aspektis, ke ŝi estas sufiĉe trejnita.

La heroldo anoncis:

- Jen nia gasto el Usono de Ameriko: Angela Davis! Orienta Marborda Ĉampiono en Finfina Batalo!

La stadiono aplaŭdis:

- Bravo Angela! Bravo!

La germanoj ŝajne forgesis siajn rasismajn tendencojn! Ili fajfis, rigardante la nigrulinon kaj plezure frapis siajn lipojn!

Kaj denove la anonco:

- Laŭ peto de la gastoj ŝi batalos kun la rusa komisaro, Ivan Bezymyanny! Nia bona aliancano Usono kontraŭ la monstro bolŝeviko!

Kaj denove aplaŭdo kaj muĝado!

Hitler flustris al Müller:

- Bonega spektaklo! Kaj la nigrulino estas nur genia! Mi ne volis, ke ŝi mortu. Ĉu la bolŝeviko estos senarmigita?

Muller negative skuis la kapon:

- Kompreneble ne, mia Fuhrer! Ni eĉ grasigis lin iom antaŭ la batalo. Ni havas justan batalon, ne antaŭscenigitan prezenton!

La posedita Fuhrer gruntis pro plezuro:

- Des pli bone: vera batalo kaj, kiel ĉiam, neantaŭvidebla! Mi persone vetas je la nigrulino!

Muller kapjesis afable:

- Via volo, granda Fuhrer! Ni vetos je kiu ajn ni vetos!

La dua kontraŭulo ja estis sufiĉe granda. Masiva, larĝbrusta, en kiraso. Ivano estis armita per mezgranda glavo, kudrita, kaj kasko sur la kapo, kiu tute kovris lian kapon. Tamen, la kiraso kovris nur la supran parton de la korpo, kvankam la fortaj kruroj de la ruso havis genuojn kaj pezajn, ferforĝitajn botojn.

Speer notis:

- Kaj li estas armita pli bone ol la ĉokoladino! Ĉu lia kapo startas ne tro granda ĉe bela fraŭlino!

Muller trankviligis:

- Angela havas vastan sperton en bataloj, en bataloj sen reguloj kaj kun lignaj glavoj! Do mi ne volas, ke la batalo estu tro mallonga!

Speer elmontris la dentojn:

- Kaj ĉi tio jam estas bona ideo! Alie la lango estas longa, sed la menso estas mallonga!

La opinioj de la publiko, same kiel la vetoj, estis dividitaj, kvankam la nigra gladiatoro estis super meza alteco, sed kompare kun la rusa ŝi ŝajnis preskaŭ knabino!

La batalo komenciĝis, Anĝela saltis al Ivano kaj frapis sian tridenton en la ŝildon, la rusino svingis reen, kaj la knabino saltis malantaŭen, la rozkoloraj kalkanoj de la nigrulino ekbrilis.

Lupo-lupo subite rememoris la kanton, kiun li aŭdis en profeta sonĝo:

Nu, kaj tiam ĉe la Kazachkova dometo,

Kie, bedaŭrinde, estas la trudema servo!

Mi daŭre spektis la programojn en mia deliro,

Ĉiuj defendis Angela Davis!

. ĈAPITRO N-ro 5

Ĉinio ankoraŭ estas trankvila, la monato novembro 1939 alvenis. Kaj Oleg Rybachenko decidis skribi pli pri la aventuroj de kapitano Sorvi Golov kaj la Senmorta Altlandano.

Oleg Rybachenko, en sia speciala kaj unika sonĝo, trovis sin en mondo kiam milito eksplodis inter la talibano kaj la Rusa Federacio. Profitante de la fakto, ke la ĉefaj fortoj de Rusio estis blokitaj en la batalo en Ukrainio, la talibano atakis Taĝikio. Kaj serioza batalo eksplodis. Miliono da Mujahideen laŭvorte trarompis la defendojn de la armeo de Rahmon kiel lafo en vulkana erupcio kaj eksplodis en la Fergana Valon.

Krome, ili sukcesis detrui la rusan bazon en Taĝikio. Kaj kio - dua fronto malfermiĝis en la sudo. En Rusio, mobilizado estis finfine anoncita malfrue, kaj soldatoj komencis esti translokigitaj trans pluraj limoj.

Kaj la rusa T-90-tanko lanĉis kontraŭatakon.

Oleg Rybachenko, aspektanta kiel knabo de proksimume dek du metroj kaj unu kaj duono alta, kun ĉapo, kuris kun granda furiozo en la atakon. Kaj liaj nudaj, sunbrunaj, muskolaj kruroj ekbrilis.

Kaj la knabo prenis la taskon bati la terurajn duŝmanojn. Ĉi tiu vere estas tre batalema knabo.

Sed tre nudpiedaj kaj belaj knabinoj en nur bikinoj batalas ĉe la rusa flanko. La bataloj venas en ondoj.

Elizabeto pafas ĉe la ribeluloj. Ŝi uzas potencan drak-specan maŝinpafilon. Kaj pluvas kuglojn sur la talibanon.

Kaj ili falas, premante la knabinon. Rusa helikoptero pafita de memfarita kontraŭaviadila pafilo falos. Li estis pafita fare de la talibano. Vere, ne estas knabinoj sur la helikoptero, sed viroj, kaj vi ne precipe kompatas ilin.

Kaj Elizabeto, la knabino estas nudpieda kaj en bikino. Kaj kiam vi estas preskaŭ nuda, tiam neniu retenos vin aŭ haltigos vin.

La milito en la sudo tamen daŭras. Somero jam pasis. Kaj tiam aŭtuno - malseka kaj pluva. Afganio havas grandan loĝantaron, krome islamaj volontuloj el la tuta islama mondo alvenas tie. Kaj nun la vintro certe alvenis, kaj la milito ankoraŭ daŭras. Elizabeto ĵetis la donacon de neniigo per siaj nudaj piedfingroj de ĉizitaj kruroj kun murda forto. Ŝi disĵetis la talibanojn en malsamaj direktoj kaj kantis, elmontrante siajn perlajn dentojn:

Jen estas vintro, vintro, vintro,

Ĝi komenciĝis subite...

Balaas furioze, balaas -

Estos pli bone morgaŭ

Morgaŭ, morgaŭ, morgaŭ!

Kaj nun estas nova jaro!

Efektive, neĝo falis en Taĝikio la novjaron 2025. Kaj nun rusaj knabinoj lasas nudpiede, ĉizelitajn piedsignojn en la neĝo, kaj ĝi aspektas tre bela.

Zoja prenis ĝin kaj kantis:

Unu, du, tri -

Forviŝu viajn procesorojn!

Kvar, ok kvin,

Ni iru ludi laptan!

Kaj la knabino, kun siaj nudaj piedfingroj, lanĉas la donacon de morto kun mortiga forto.

Catherine prenis ĝin kaj kantis, elmontrante la dentojn:

Unu, du, tri, kvar, kvin,

La kunikleto eliris promeni...

Jen knabino elkuras

Mortigas Mujahid!

Sed Elena ankaŭ gvidas la fajron. La speco de knabino kiu ne povus esti pli malvarmeta. Kaj li skribas kun mortiga aplomo. Falĉas la Muĝahidinon sen nenecesa ceremonio. Post tio, li komencas kanti;

Se la malantaŭo estas senutila -

Milita ardo ne helpos...

Nu, se ne estas ardo,

La malantaŭo estos la tagmanĝo de la malamiko!

Kaj ruĝhara Elena, ambaŭ prenante kaj ĵetante la donacon de neniigo per siaj nudaj piedfingroj. Kaj fakte ĝi disŝiros tiom da duŝmanoj, ke ĝi estas simple terura.

Elena, kompreneble, ne maltrafis la okazon kanti:

Mi estis nuda

Ŝi tiel saltis ĉirkaŭ la kampo!

Mi saltis ĉirkaŭ la kampo...

Kunkantis Kulatskij!

Kaj la knabino prenos siajn okulojn, kiuj brilas per safiroj kaj ekbriloj. Kaj ŝiaj okuloj estas belaj. Kaj la lingvo estas tre malica. Kaj tiel lerta, kaj tiel groza. Nu, same kiel ĝi estas ia suka oranĝo.

Euphrosyne ankaŭ batalas. Kaj per la nudaj piedfingroj li ĵetas donacojn de neniigo. Kiuj estas tiel mortigaj kaj detruaj.

Kaj proksime la talibano prenis kaj batis rusan tankon. Kaj la rusa armea veturilo komencis disŝiri en pecojn, kaj la batalkompleto eksplodis. Kaj denove viroj mortas.

Sed Euphrosyne ne bezonas virojn. Ili devas esti torturitaj. Kaj la knabino prenis ĝin kaj kantis:

Viroj, viroj, viroj,

Vi estas nur grandaj brutuloj

Kiam knabinoj vin mortigas

Ili tiom purigas la teron!

Efektive, la talibano estas bestoj.

Iam ili kaptis belan skoltinon. Nu, por komenci, ili prenis ŝin kaj tiris ŝin supren sur la rako. Ili tordis la artikojn el miaj brakoj, kio estis tre dolora.

Poste ili metis truojn sur la nudajn piedojn de la knabino, kiuj katenis ŝiajn maleolojn. Kaj post tio, ili prenis kaj bruligis fajron sub ŝiaj nudaj, gracie kurbaj plandumoj.

La rusa knabino havis grandan doloron. La talibano, antaŭ friti ŝiajn kalkanojn, prenis kaj lubrikis ŝiajn piedojn per oleo. Kaj tial, la plando brulis malrapide, kaj ĝi estis terure dolora. Kaj la knabino ĝemis kaj muĝis. Kaj la talibano ankaŭ batis ŝin sur la dorso kaj flankoj per vipo. Tiam ili decidis intensigi la torturon. Ni elprenis varman draton kaj komencis bati la belulinon sur la dorso kaj brusto.

Kaj kiel dolora ĝi estas. Precipe kiam la talibano komencis tordi la skarlatajn cicojn de la rusa knabino per ruĝe varmaj teniloj. Kaj ŝi tiom ploris.

Kaj la ĉefa gvidanto de la talibana taĉmento estis simple freneza pro la torturo. Kaj li nudigis siajn orajn dentojn.

La rusa knabino responde kraĉis. Post tio, ili komencis rompi ŝiajn nudajn piedfingrojn. Kio estas tre dolora. Kaj la knabino svenis pro la terura, neeltenebla doloro.

Sed la talibano daŭre torturis. Unue, ili rekonsciigis la knabinon elverŝante sitelon da glaciakvo. Kaj tiam ili instalis sensilojn kaj elektrodojn sur ŝia korpo.

Post tio, du knaboj komencis pedali la dinamon. La fluo ekfluis, kaj la knabino ekmovis pro infera doloro. Kaj efektive, kiam la korpo

elektraj malŝarĝoj trapasas, estas timige, la vorto estas, ke gregoj da ĉevaloj rapidas. Kaj efektive ĉiu knabino ĉi tie hurlos.

Kaj la knaboj pedalas, kaj la nuda knabino hurlas kiel sovaĝa lupo. Kaj ĝi vere doloras ŝin.

Kaj krom la ŝoko, la talibano ankaŭ fritas la kalkanojn de la rusa knabino, kiuj jam estas kovritaj per grandaj veziketoj. Ili ankaŭ batis min sur la dorson per varma drato. Kaj ili trafis kun furiozo kaj prokrasto.

Kaj samtempe ili pliigis la farunon. Ili komencis streĉi la knabinon kaj pendigi pli kaj pli da pezoj sur la bloko por tute tordi ŝiajn artikojn.

La ĉefa talibana bandito kantis:

Kia doloro, kia doloro

La matĉopoentaro estos: kvin - nulo!

Nu, kion vi povas preni de sovaĝuloj? Ili turmentis la knabinon tre kruele, sed ne aparte sofistikaj.

La talibano estas barbaroj. Do, per la mono, kiun ili ricevis de drogoj, ili aĉetis tutan armadon da tankoj el Ĉinio. Efektive, Ĉinio estas kaliko-aliano kaj amiko de Rusio.

Kaj la talibano atakis la malamikon per siaj tankoj.

Sed kontraŭ ili estas kvar rusaj mutaciantaj knabinoj, ĉi-foje sur la plej nova T-95. Ili estas, kompreneble, nudpiedaj kaj en bikinoj.

Do kio?

Elizabeto pafis al la Muĝahidino per siaj nudaj piedfingroj kaj pepis:

- Gloro al la Patrujo de Elefantoj!

Catherine ankaŭ batis la talibanon, uzante sian nudan, rondan kalkanon, kaj demandis:

- Kio estas la patrujo de elefantoj?

Elizabeto, elmontrante la dentojn, respondis:

-Kompreneble, Rusio!

Catherine ridis kaj respondis:

- Mi pensis, ke estas Barato!

Elena batis la duŝmanojn helpe de la skarlata cico de sia brusto, unue depreninte sian mamzonon, kaj knaris:

- Mi pensis, ke la patrujo de elefantoj estas Afriko!

Euphrosyne premis la pedalojn per siaj nudaj, rondaj kalkanoj kaj kantis:

- Malgrandaj infanoj,

Ne por la mondo...

Ne iru al Afriko promeni...

En Afriko estas ŝarkoj, en Afriko estas goriloj,

Estas grandaj krokodiloj en Afriko!

Kaj ĉiuj kvar nudpiedaj knabinoj kantis:

Ili mordos vin

Batu kaj ofendi...

Infanoj ne promenas en Afriko!

Estas rabisto en Afriko

Estas fiulo en Afriko

En Afriko estas terura Barmaley!

Ĝi mordos vin

Batu kaj ofendi...

Infanoj ne iras al Afriko promeni,

Estas koŝmaro en Afriko,

Freneza fiulo

Barmaley subite aperis en ĝi!

Li kuras ĉirkaŭ Afriko kaj manĝas infanojn!

Jes infanoj! Jes infanoj!

Ridado estas rido, sed kiam la talibano kaptis rusan knabon de proksimume dek kvar jaroj, ili prenis lin grave. Unue ili senvestigis lin kaj laĉis lin sur la rako.

Tiam la duŝulo en turbano kaj kun barbo komencis kaŭterigi la nudan muskolan korpon de la adoleskanto per vergo kun varma fero.

Tiam la talibana ekzekutisto alportis ruĝvarman feran stelon al la nuda brusto de la knabo kaj premis ĝin al ĝi.

La knabo kriegis pro terura doloro kaj perdis la konscion. Post tio, la knabo rekonsciiĝis. Kaj ili premis liajn nudajn, preskaŭ infanajn piedojn en stokojn. Kaj ili komencis pendigi pezojn sur hokoj en la bloko. Kaj ĝi estis tre dolora. La juna korpo de la knabo estis multe streĉita, kaj la knabo laŭvorte ĝemis pro doloro.

La rusa knabo daŭre estis torturita. Ni ŝmiris la nudajn plandojn de niaj piedoj per oleo. Kaj tiam ili bruligis fajron sub ili.

Kaj kiel la knabo sovaĝe kriegis post tio. Jes, ĝi estis ege dolora.

La knabo daŭre kriegis, kaj la talibano batis lin per vipo.

Tiam ili prenis la knabon kaj kroĉis lin je la ripoj. Kaj denove ili tute turnis ĝin enen eksteren.

Post tio, la talibano kantis:

Ni detruos ĉiujn malfidelulojn,

Ili estu adoleskantoj...

Jen kerubo super ni,

Ni metos ĉiujn sur la tabulon!

Post tio, knabo el Rusio havis ĉiujn piedfingrojn sur la nudaj piedoj rompitaj per varmaj teniloj. Kaj la talibano faris tion malrapide, por kaŭzi kiel eble plej multe da doloro al la bela knabo. Kaj tiam ili komencis rompi la ripojn de la juna militisto per blanke varmaj teniloj.

Do ili rompis ilin por li, por ke al la knabo ne restis eĉ unu tuta ripo. Kaj la knabo mortis pro dolora ŝoko.

Dume, Anastazio, uzante la Sorĉiston, atakis la talibanon de atakaviadilo. Samtempe ŝi uzis raketojn. Ŝi premis la stirstangbutonojn per siaj nudaj piedfingroj kaj kantis:

Pli kaj pli alta kaj pli alta

La Fuhrer levis la nazon...

Foje niaj tegmentoj estas forblovataj,

Tamen la talibano ne maturiĝis!

Akulina Orlova ankaŭ batas sian kontraŭulon. Li faras tion tre precize kaj uzas sian skarlatan brustcicon por premi la butonon. Kaj rusa atakaviadilo eksplodas proksime. Ĝi estis trafita per murddona donaco de la talibano. Eble io farita en Ĉinio. Kaj ĝi tute malbonigos vin.

Akulina kantis:

- Se ĝi estas viro, iru rekte al la ĉerko,

Savante vivojn tiel...

Estu nudpiedaj knabinoj!

Kaj la militisto ridos kaj ridos. La kruroj de la knabino, kompreneble, malgraŭ la vintro, ne konas ŝuojn. Kaj ŝiaj kalkanoj estas rondaj kaj laŭvorte brilas. Ĉi tiu knabino estas simple bonega.

Kaj la cicoj de ŝiaj mamoj estas skarlataj kaj brilas kiel la suproj de preĝejoj. Ĉi tiu estas batalanta knabino, por tiel diri.

Jes, ŝi ne ŝatas virojn. Kvankam li feliĉe uzas ilin por plezuro. Por fari ĝin bonega.

Akulina prenis ĝin kaj kantis:

Pri ĉi tiu nudpieda knabino

Mi ne povis forgesi...

Ĝi ŝajnis kiel la trotuaraj ŝtonoj

Ili turmentas la haŭton de teneraj piedoj!

Kaj Akulina, kiel ŝi prenos kaj ruligos siajn safirajn okulojn.

Ĉi tie ŝi estas knabino de la plej alta nivelo kaj klaso.

Kaj Margarita Magnitnaya ankaŭ estas piloto.

Nu, intertempe, Margarita batas la Mujahideen kun granda mortiga forto.

Post kio li kantos:

Ho, kiaj kruroj!

Kiel bone...

Ne timu, bebo

Skribu vian telefonnumeron!

Kaj Margarita prenos ĝin kaj montros sian langon. Ŝi estas ekstreme batalema knabino.

Kaj ŝiaj nudaj piedfingroj sendas mortigajn donacojn de morto.

Akulina Orlova ridante kantis:

- Margarita, la fenestro estas malfermita,

Margarita, vi memoras, kiel ĉio okazis!

Anastasia Witchakova kapjesis:

- Jes, virinoj! Ni povas fari ĉion, kaj ni plene forviŝos niajn malamikojn!

Kaj la knabinoj kantis ĥore:

Nia armeo estas forta

Ŝi protektas la mondon...

Lasu la talibanon antaŭeniri

Iliaj knabinoj mortigas ilin!

Ekzemple, Fedora ankaŭ batalas. Ŝi pafas morteron ĉe la ribeluloj. Kaj se li fikas, ĝi ne ŝajnos multe al iu ajn. Eĉ se la talibano havas longan barbon kaj razitan kapon.

Fedora stampas siajn nudajn piedojn en la koto kaj kantas:

Ĉu vi vidas eklipso sur la ĉielo?

Formida simbolo de la surfo...

Nigraj flugiloj super la mondo

Aroj de kosma hurlado!

Kaj alia knabino, Serafim, ĵetis mortigan bombon per siaj nudaj piedfingroj, disŝiris la amason da talibano kaj diris:

Talibano - la malbeno leviĝas,

Talibano - tuta morto...

Talibanoj kaj mortintaj regimentoj!

La talibano gvidas la frenezulon!

Talibano!

Kaj Seraphima prenos en la buŝon fajfilon kaj kiel ĝi blovos, ke la korvoj svenos kaj trapikos la kapojn de la Mujahideen per siaj bekoj.

La knabinoj, mi devas diri, estas tiel bonegaj kaj belaj.

Kaj nun vi povas vidi kiel la talibano ekbrulis rusan municiponejon. Ĝi komencis bruli, kaj la obusoj eksplodis kun mortiga forto. La talibanoj muĝas kaj ĝojas.

Sed la knabinoj de la ĉielo fikas kun la Mujahideen. Kaj vi povas vidi kiel Albina kaj Alvina aperis sur la ĉielo.

Ambaŭ knabinoj estas simple mirindaj blonduloj. Kaj mirinde bela. Kaj, kompreneble, nudpiede, kaj nur en maldikaj kalsonoj.

Ĉi tiuj estas virinoj de la plej alta, ni diru, ordo. Kaj kion ili kapablas fari, ne ĉiuj kapablas ripeti.

Kaj la militistoj, efektive, se ili komencos mortigi, vi ne povos malhelpi ilin.

Albina pafis raketon de kolosa detrua potenco de la aviadilo. Kaj ŝi frakasis la talibanan armean bunkron, post kio ŝi kantis:

- Mi estas la plej forta en la mondo,

Eĉ nudaj piedoj, nudaj cicoj...

Ni trempu la talibanojn en la necesejo,

Ni ne povas pagi esti malfortaj!

Alvina daŭre sendas, kun la helpo de siaj nudaj piedfingroj, donacojn de morto. Kaj mortigu la Mujahideen, ŝi prenis ĝin kaj kantis:

- Ni havas belajn knabinojn,

Ili nur diras, beleco...

La voĉo de la komsomolanoj sonoras,

Venas ŝtorma printempo!

Kaj ambaŭ knabinoj prenos ĝin kaj kantos plene:

Lasu min iri al Himalajo

Lasu min iri definitive

Alie mi hurlos, aŭ alie mi bojos,

Alie mi manĝos iun!

Kaj la knabino nur komencos krii. Kaj ŝi opinias, ke ĝi estas tre mojosa kaj ĉarma. Kaj kiam vi krias - Kukareku - estas vere timige.

La knabinoj, dume, prenis supren kaj komencis pafi de pezaj pafiloj, kio faras impreson. Kaj ili pafas tiel precize.

La knabino Viola komencis kanti, rikanante la dentojn kaj precize pafante al siaj malamikoj:

- Mi estas la plej forta knabino en la mondo,

Mi amas kisi virojn...

La soldatoj ne scias bonegan elsendon,

Kie la knabino forgesis iom danci!

Kaj la militisto ridos. Jes, belulinoj scias kiel strangoli duŝmanojn.

Kaj por esti honesta, ili kapablas derompi la kornojn kaj trajtojn de kalva homo.

Do provu iri kontraŭ tiaj belulinoj.

Nicoletta ankaŭ parolas pri la talibano. Ŝi estas tre batalema kaj agresema knabino. Kaj kiam ŝi ridas, ĝi ŝajnas kiel la rido de frenezulino.

Nicoletta nudas siajn dentojn kaj muĝas:

Ni estas, ve, rabistoj,

Rabistoj, rabistoj!

Bang, bang kaj vi estas morta,

Mortinta, mortinta!

Nicoletta ridis kaj pepis:

- Gloro al spacaj piratoj!

Knabinoj en aliaj lokoj ankaŭ estis furiozaj. Kaj tiam raketoj falis sur la talibanajn poziciojn. Aŭrora liberigis ĝin uzante la skarlatajn cicojn de siaj mamoj, kiuj estis uzataj por premi la butonojn.

Kaj la raketoj flugis. Kaj la Mujahideen muĝas.

Jen alia komsomola membro torturata. Senhezite oni enmetis inter ŝiajn nudajn piedfingrojn kotonon ŝmiritan per benzino. Kaj ili prenis ĝin sen pli da tempo kaj ekbruligis ĝin.

La vato ekbrulis. Kaj la knabino prenos ĝin kaj muĝos. Kaj tiam ili prenis ŝin kaj enŝovis ruĝvarman bastonon en ŝian bruston, rekte en ŝian skarlatan cicon. Kaj la knabino laŭvorte eksplodis pro doloro.

Kaj la talibanoj ridas. Kompreneble, ili ankaŭ amas rompi piedfingrojn. Unu el la Mujahideen eĉ prenis la nudan rondan kalkanon de la knabino kaj bruligis ĝin per ferblankaĵo pro la varmego. Kaj ĝi funkciis. La knabino ekkrios pro sovaĝa hororo.

Alicio vidis tion per kaŝpafisto. Mi rigardis pli atente. Mi prenis ĝin kaj starigis ĝin, kaj ĝi estis kvazaŭ freneza. Kaj la mortiga kuglo trafus la ekzekutiston ĝuste en la stomakon. Kaj li kriegis pro sovaĝa doloro kaj komencis tordiĝi. Kaj la knabino prenis ĝin kaj kantis:

Anĝeloj de bono,

Du blankaj flugiloj super la mondo

Estas lando ie

Kie Svarog mem fariĝis idolo!

Angelica ankaŭ pafis, kaj tre precize, trafante la torturiston en la skroto. Ankaŭ li krios de bone celita bato. Tiel ricevis la ekzekutistoj.

Kaj la knabinoj kantis:

Vi malbonaj ekzekutistoj,

Kruela puno atendas...

Ni havas multajn kandelojn

La grandaj homoj atakas!

Kaj la knabinoj komencis pafi furioze kaj precize. Kaj frapu la talibanojn. La diablo ne povus rezisti tiajn knabinojn.

Alico zumas dum ŝi pafas al la malamiko:

Via sorto estas en la ekvilibro,

La malamikoj estas plenaj de kuraĝo...

Sed, dank' al Dio, estas amikoj

Sed, dank' al Dio, estas amikoj!

Kaj, dank' al Dio, amikoj havas glavojn!

Kaj Angelica, daŭre pafante al la talibano kaj mortigante ilin, ĉirpetis:

- Kiam via amiko sangas,

Tretita ĝis la fino...

Ne nomu min amiko

Nek malkuraĝulo, nek mensogulo!

Tiam la knabino prenis kaj ĵetis obuson per siaj nudaj piedfingroj kun mortiga forto. Kaj ŝi frakasis la talibanojn. La distranĉitaj kapoj de la Mujahideen ruliĝis.

Angeliko prenis ĝin kaj kantis:

Tage kaj nokte ili bombas senĉese,

Ne konante kompaton, nek honton...

Ĉar iu agas strange

La tuta lando mortas!

Alico, pafante al la talibanoj kaj trafrapante ilin, prenis ĝin kaj notis, kraĉante polvon:

- Estas tia mirinda momento en ĉi tiu Rusio,

Kio ne estas facile diveni estas kiu estas la pajaco kaj kiu estas la prezidanto!

La ruĝhara militisto ridis kaj notis:

- Tiel okazas - estas tre stulte havi spionon kiel prezidanto!

Kaj ambaŭ knabinoj denove pluvis laŭ fajrofluoj sur la talibano. Kaj ili faris ĝin ege precize. Kaj iliaj pafoj trafis la Mujahideen.

Kaj en alia loko batalis aliaj knabinoj. Kaj ankaŭ, kompreneble, nudpiede kaj preskaŭ nuda.

Alenka, ekzemple, pafis bazukon uzante sian skarlatan brustcicon. Ŝi trapikis talibanan batalanton kaj plurajn da liaj partneroj.

Post tio, ŝi ĉirpetis:

- Nun ni denove estas ĉe la parado,

Ni ne estas sur la sama vojo kun la bandito

Ni estas brigado de nudpiedaj knabinoj,

La lumo de Lada estas kun ni antaŭen!

Kaj la militisto, kun sia nuda kalkano, ĵetos donacon de neniigo. Kaj ĝi disŝiros amason da Mujahideen.

La virinoj ĉi tie estas bonegaj. Olga ankaŭ pafas kontraŭ la talibano. Ĉi tiuj estas la Mujahideen progresantaj. Ili atakas en dikaj ĉenoj. Kaj la knabinoj falĉas ilin sen ceremonio.

Olga pafis raketlanĉilon uzante sian fragan cicon. Ŝi batis senkonscie multajn talibanojn kaj kantis:

- Ni donos nian animon, nian koron,

Ni estas nia sankta patrujo...

Ni staros kaj venkos -

Kaj ni ne bedaŭros niajn vivojn!

Kaj la knabino ĵetos la donacon de neniigo al la Mujahideen per siaj nudaj piedfingroj de murda forto.

Kaj kiel bonega ĝi estas por knabinoj. Kiel ili venkis la talibanojn.

Veroniko ankaŭ batalas. La knabino uzas rubenajn brustajn cicojn dum pafado.

Kaj la amaso da duŝmanoj, kiel rezulto, estis detruita. Kaj la militisto krias je la supro de siaj pulmoj:

- Mi estas la plej forta en la mondo,

Mi povas strangoli la talibanon...

Mortigu la dushmanojn en la necesejo,

Ni faros ilin aspekti kiel ludo!

Kaj Veroniko, kiel ŝi prenos ĝin kaj fikos ĝin...

Warrior Anna estas kun ŝi. Kaj li ekstermas la Mujahideen. Kompreneble, la knabino portas nur kalsonon. Ĝi estas praktika. Kaj la kalsonoj estas tiel maldikaj kaj ili fakte kaŝas nenion.

Warrior Anna pafas, falĉante siajn kontraŭulojn. Ŝia hararo estas ruĝa, kaj la knabinoj mem estas simple la plej alta lumo de la kosmo.

Kaj Anna, kun la nudaj piedfingroj, ĵetas donacojn de morto, kiuj venkas la talibanon surloke.

La militistoj krias je la supro de siaj pulmoj:

- La Muĝahidoj estas furiozaj,

La malamiko movis la regimenton antaŭen...

Knabinoj portas, konas venkon,

La talibano estos renkontita kun malamikeco!


Ili manĝos la haŭton de porko,

La malamiko estos venkita...

Nudpiedaj knabinoj batalas

La pugno de la belulinoj estas forta!

Kaj la militisto prenos kaj batos vin, uzante la skarlatan cicon de sia brusto en batalo.

Kaj ĉi tio, ni diru, estas tre mojosa!

Bela ruĝhara knabino. Kaj ŝi amas virojn.

Do Anna prenis ĝin kaj muĝis je la supro de siaj pulmoj:

- Oni ordonis eldetrui la vilaĝon al la tero,

Grad-salvoj detruas montojn...

La Fuhrer kun kalva kapo blovis sur Afganion,

Kaj ni ĉesu paroli al la infero!

Kaj la knabino ridos kaj ridos. Kaj ŝia ridado estas kiel sonoriloj.

La knabinoj estas plenaj de ekscito. Malvina ankaŭ batalas. Kompreneble, la knabino ne ĝenas uzi la skarlatan cicon. Kaj samtempe ankaŭ la belulino kantas

Kaj ĉi tio okazis -

Kion la soldato ne petis!

Malbona tribo eniris,

Multaj inferaj, malhelaj fortoj!


Nigraj diabloj estas malprudentaj,

Eskapu el ĉi tiu marĉo!

Jen ili havas ponardojn en siaj manoj -

Kantoj hurlas - ne najtingalo!


La maŝinpafilo disbatis la infanterion -

Fumo el rompitaj pistujoj!

Ili tuj forigis kompanion,

La kiraso de la kiraso ne helpis!


La aro ne volas morti,

Infero, kredu min, ne estas feriejo!

Kaj la konkoj detruas bunkrojn,

Ilia arkianĝelo trafas ilin de supre!


Demonoj tuj knaras en siajn truojn,

Ni bruligas ilin per napalmo kaj sulfuro!

Eĉ la montoj fandiĝas,

Ni detruas ĉion ĉirkaŭe!


Sed ne nur pensu

Kia malamiko estas kiel akvo!

Giganta, pinto de kresko,

Reĝo de la Universo, Satano!


Jen lia fajra spiro,

La kerubo tuj brulas!

Kaj la standardo de Dio falis,

Sed ni kredas, ni venkos!


Ni iom supreniris la monteton

Kaj ni baptiĝu!

Gruntis sur la pado,

Filoj de la saĝa Dio!


Kaj nun ni kuras al la atako,

Kriu-hura, tondrofrapoj!

Kiom vi povas aŭdi, tamen, ĵuri,

Sed al la diablo kun la kajutoj, detruo!

. ĈAPITRO N-ro 6.

Kiam Oleg Rybachenko vekiĝis, la unua afero, kiun li faris, estis fari ekzercojn. Poste li duŝis kaj brosis siajn dentojn. Li nun devis plenumi novajn batalmisiojn.

Jean Grandier propre iris dum sabotatako. Kaj kun li estis Paŭlo, Edik, Stella kaj Oleg, kiuj montris sin kiel fenomeno. Fanfaro ne estis prenita, ĉar li ne estas la plej bona pafisto, kvankam li multe trejnis lastatempe kaj rimarkinde plibonigis sian precizecon.

Jean estis malalta kaj aspektis esti ĉirkaŭ dekkvarjara, kaj ankoraŭ ne estis eĉ lanugo sur lia vizaĝo. Kaj la ceteraj estas nur infanoj, precipe Edik. Kaj ili kuras sur malgrandaj sed lertaj ĉevaloj.

Nur Oleg, kiu estas senmorta altmontarano, preferas kuri sur siaj du piedoj, fulmante nudpiede, sunbrunigitaj, muskolaj kruroj, kvazaŭ teksitaj el drato.

Kvar knaboj kaj knabino per modernigitaj Mauser tippafiloj rapidas en batalon.

Pli precize, dum ili saltas tra la ĝangalo kaj konversacias.

Jean demandis Oleg:

- Kie vi lernis kuri tiel bone?

La militista knabo respondis ridetante:

Ni ĉiuj lernis iomete,

Io kaj iel...

Ni iru longan vojaĝon,

Anĝelo lumigas nian vojon!

Jean ridis kaj respondis:

- Bone dirite!

Kaj la juna kapitalisto pafis. La kuglo trafis predan vulturon, kiu ŝajne volis trovi ion en la ĝangalo. Kaj la vultura birdo falis en la densejon. Pluraj hienoj fulmis ĉi tie, pretaj kapti la predon.

Paul notis:

- Jes, ĉi tiuj bestoj... Ili manĝas ion ajn!

Edik ridis kaj kantis:

Mia afa kaj milda besto,

Mi pafos vin, kredu min...

Mia karesema kaj milda besto!

Edik estas ankoraŭ nur infano kaj ne dekjara, sed jam estas multaj kadavroj de anglaj soldatoj de ĉiuj nacioj.

Kaj nun la unua bataleto - ni kaptiĝis en patrolo. Kvin pafoj samtempe, tiam ene de kvin sekundoj ĉiu pafo - infanoj havas specialajn fusilojn - kun pliigita pafrapideco. Eĉ Paŭlo prenis unu el ĉi tiuj anstataŭ sia borilo - por ne eliri unisone kun la pafado.

Kaj la knabino ne pafas pli malbone ol la knaboj. Ĉi tie vere iris la knokaŭto.

Mortiginte tridek britajn soldatojn, la plej multajn el ili arabojn kaj nigrulojn, la Terminator-infanoj komencis kontroli siajn poŝojn. Por ne ŝarĝi sin, ili prenis nur bankbiletojn kaj orajn monerojn.

Ni trovis dokumenton, kiu raportis la alvenon de pli kaj pli da plifortigoj. La fortoj ja estas tro malegalaj.

Oleg notis:

- Kiom da homoj mortas!

Jean respondis ĝemante:

- Jes, li pereas!

La senmorta knabo ekkriis:

- Kaj por kio?

Paul diris memfide:

- Ni batalas por nia sendependeco! Kaj ni ne genuiĝos, eĉ se ni ĉiuj devos morti!

Oleg kapjesis kun rideto:

- Laŭdinde... Tamen oni povas memori la tricent spartanojn, kiuj batalis kun la sennombra armeo de reĝo Kserzes, kaj finfine ili mortis, sed meritis gloron dum multaj jarcentoj!

Stella tweetis:

Pli bone estas morti per glavo digne,

Kial vivi kiel brutoj, kiuj eltenas la vipon kaj la stalon!

Oleg notis:

- Nu, Britio havas demokration, kaj ĝi estas la sola lando en Eŭropo, kiu ĉiam havis parlamenton! Male al, ekzemple, aliaj landoj!

Jean kapjesis:

- Prave! Sed en ĉi tiu kazo, Britio faras maljustan militon, kaj ne uzas civilizitajn metodojn. Kial, havante jam la plej grandan teritorion en la mondo, ĝi ekkaptu Transelvanion kaj la Oranĝan Respublikon? Ili eĉ ne povas trakti siajn koloniojn!

Paul ekkriis:

- Ni ne rezignos nian teritorion! Kaj ni ankaŭ ne rezignos nian volon!

Oleg rimarkis kun suspiro:

- Pri kio ni povas fidi, ke Britio laciĝos de batalado kaj eventuale elĉerpiĝos?

Jean Grandier kapjesis:

- Jen ĝi! Se la milito daŭras kaj la perdoj de Britio fariĝos tro grandaj, tiam la publika opinio diros: ĉu la prezo ne estas tro alta por relative malgranda teritorio? Eble estas pli bone savi la soldatojn, sed ni jam havas sufiĉe da tero!

Edik ĉirpetis:

La anglo rigardis flanken ĉi tie,

Ne estas sufiĉe da tero...

Trompis najbarojn

Kaj la reĝoj freneziĝis!

Oleg kapjesis konsente:

- Jes, ili laciĝas pro milito. Ekzemple, en mia mondo, eĉ la usonanoj finfine laciĝis batali kontraŭ talibanoj, kaj foriris, kvankam daŭris dudek jarojn!

Jean demandis singarde:

- Mi scias, kiuj estas la usonanoj. Ili havas fortan kaj rapide kreskantan ekonomion, kaj kun la tempo ili kreskos armeon. Mi eĉ pensas en la estonteco Usono flankenpuŝos Brition. Sed kiuj estas tiuj talibanoj?

Oleg respondis kun dolĉa infana rideto:

- Talibanoj estas translokigitaj kiel studentoj. Kaj ĉi tiuj estas religiaj fanatikuloj. Pli bone por ni ne tuŝu ilin!

Paul sugestis:

- Eble ni prenos ĝin...

Jean demandis:

- Kio?

La bura knabo respondis:

- Ni krevigos la ponton super kiu la fervojo pasas. Vi ne povas restarigi ĝin tiel facile!

Oleg notis:

- Ne malbona ideo! Por tio ni ŝajnas esti kolektitaj ĉi tie, sed tiaj pontoj estas forte garditaj!

Edik siblis:

- Kien la kirasa trajno ne pasos, nudpieda knabo rampos!

Stella sugestis:

- Ni ŝanĝu nin en vestaĵojn de knabinoj. Knaboj ankoraŭ estas suspektataj kiel sabotistoj, sed neniu suspektos knabinojn!

Jean kapjesis kun rideto:

- Ne malbona ideo. Kvankam ne nova. Tamen, por eksplodigi la ponton vi bezonas multajn eksplodaĵojn. Sed ĉi tie, pli precize, vi ne povas porti la postulatan kvanton en korboj. Sen mencii, ke la korboj mem estas kontrolataj!

Oleg sugestis:

- Eble ni provos ion pli simplan. Ekzemple, ni mem veturos aŭton kun eksplodaĵoj, kaj vestos nin kiel tamburistoj.

Paul ekkriis:

- Aŭto kun eksplodaĵoj? Vi devas diveni, kiam alvenos la trajno kun municio kaj tiam la ponto estos tute detruita! Ĉi tie, eĉ en korbo, oni povas porti sufiĉan kvanton... tio estas, ne grandan kvanton, sed alia municio eksplodos kaj do ĝi eksplodos.

Edik knaris:

- Bonega ideo!

Kaj la knabo vangofrapis siajn nudajn piedojn. El la rajdantoj, nur Jean estis ŝuita. Ŝajne, kiel kapitano kaj komandanto de bataliono de suĉuloj, estis por li honte promeni aŭ rajdi nudpiede, kvankam li ankaŭ estis ankoraŭ adoleskanto. Kaj la ceteraj estas nur infanoj. Oleg aspektas kiel dekjara, sed ĉar li estis granda viro en antaŭa vivo, dekjara li aspektas ĉirkaŭ dek du kaj havas sufiĉe fortajn kaj muskorajn ŝultrojn.

Oleg kuras kaj saltas - li nun estas senmorta, kaj kiel bone li sentas, tiom da energio kaj forto.

Sed antaŭ la knaboj aperis tuta eskadro da anglaj lancistoj. Kaj ĉi tiuj estas ducent rajdistoj. Krome, la buldogoj estas malagrablaj kun ili kaj ili ŝajnas esti sentinta la infanmilitistojn.

Jean rikanis kaj rimarkis:

- Kvardek angloj po? Kial ni batalas!

Paul kriis:

Al la sanga batalo, sankta kaj dekstra,

Marŝu, marŝu antaŭen...

Knaboj homoj!

Al la sanga batalo, sankta kaj dekstra,

Marŝu, marŝu antaŭen,

Knaboj en ekskurso!

Oleg komentis kun rideto:

- Mi sentas, ke mi estas senmorta! Cetere, mi kaptis kelkajn kartoĉojn en mia dorsosako! Do ni havas sufiĉe da municio!

Stella respondis ĝemante:

- Ni devas mortigi denove! Pardonu homojn!

Kaj la knabino kriis. Poste ŝi prenis kaj levis la fusilon.

La infanoj iris en batalon. Ili komencis unue pafi, demetante unue la anglajn buldogojn, kvazaŭ trapikante iliajn kraniojn. Kaj tiam ili komencis pafi al la kavalerio. La kvin estis lerte kamuflitaj en la ĝangalo, kaj ne estis facile por la britoj deploji sian nombran superecon.

Oleg ekkantis ĝemante:

Nu, kiom da amatoj vi povas mortigi?

Ja kredu min, homo naskiĝas por feliĉo...

La patrino ne lasas sian filon iri al la fronto,

Kaj eĉ somere estas malbona vetero dum la milito!

Kaj la knabo pafis. Kaj tiam li prenis kaj ĵetis ŝtoneton per siaj nudaj piedoj al la anglo, aŭ pli ĝuste la araba soldulo, en la templon kaj mortigis lin surloke.

Poste li denove pafis. La infanoj kunportis sufiĉe da municio kaj lerte manovris. Kaj ĝi estis tia batalakuzo. La plej multaj el la militistoj estis koloniaj fortoj, nigruloj, araboj, kaj indianoj, sed ekzistis ankaŭ kelkaj britoj mem. Do okazis grava pafado.

Oleg spertis moralan malkomforton, precipe kiam li devis pafi al reprezentantoj de la blanka raso. Sed la eterna knabo pafis sen maltrafo. Kaj la aliaj pafistoj estis bonaj. Eĉ juna Edik kaj knabino Stella. Tamen iuj reprezentantoj de la justa sekso pafas eĉ pli bone ol la pli fortaj.

Sed tamen, la helhara knabino estas bonega ulo, kaj ŝiaj haroj kun tiaj bukloj similas al pupo.

Oleg pafas, kaj novaj aforismoj venas en lian kapon, kiuj laŭvorte superfortas la knabon.

Politiko estas loko, kie homoj ĉiam sukcesas erari, nur la voĉdonanto foje balaas la kadon en sanga fluo de revolucio!

La vorto politikisto kaj la vorto deca estas kunigitaj nur kiam oni aldonas trian vorton - bastardo!

Politikisto povas havi ĉion en sia karaktero krom konscienco kaj honoro, sed li maskas sin kiel konscienco, kvankam malhoneste!

La politikisto promesas orajn montojn al la ĉielo lumiĝi kiel stelo, sed li ne donas oran lumon, kun tia lumaĵo la balotanto ne atendos la tagiĝon!

Politikisto havas pli da maskoj ol steloj en la ĉielo, sed ĉiuj estas nur por faciligi al la vulpo politikisto fari ŝercojn!

La politikisto estas parte vulpo, parte lupo, parte elefanto en porcelanbutiko, iel malkuraĝa leporo, sed fakte li estas kompleta porko!

Politikisto amas batadi akvon en pistujo per sia lango - agado, kiu estas senutila por balotantoj, sed alportas enspezon al la politikisto en formo de ŝaŭmo de senutila parolado!

En niaj sonĝoj ni ĉiuj estas herooj, sed ni trankvile marŝas en formacio, kvankam la komandanto estas porko, li mem estas pli malbona ol pasero!

Ĉiuj volas, ke aglo anstataŭu ĝin, sed se vi mem estas malseka kokino aŭ malkuraĝa pasero, tiam ne maltrankviliĝu vane!

La politikisto multe krias por kaŝi siajn kokajn cerbojn kaj kokidan forton!

Kiam politikisto krias, estas rida afero por la kokidoj, sed kiam diktatoro sovaĝiĝas, eĉ la agloj ne havas tempon por ridi!

La politikisto promesas multajn aferojn, sed nur li ricevas estas liberan cirkon!

Politikisto povas ridigi homojn, sed li ne povas certigi ĝojan vivon!

La politikisto estas insida klaŭno, sed li preferas fari la ĉefan lukton sub la tapiŝo, kaj eĉ tiel, ke la voĉdonantoj ne amuzu!

Poŝaj politikistoj faras nenion krom atingi en la poŝojn de balotantoj per la rasta ŝovelilo de longa lango!

Politikistoj havas senfundajn poŝojn kaj senfundan animon!

Politikisto estas bona skarabo, nur senflugila kaj rampanta kiel vermo antaŭ siaj superuloj!

Politikisto estas vulpo en ruzo, lupo en ruzo, hamstro en akirado, simio en imito de sukcesaj individuoj, porko rilate al aliaj, kaj ĝenerale estas nenio homa en li!

La lango de gigolo generas ekstazon, la lingvon de politikisto, la deziron vomi kaj ektremi pro abomeno!

Estas pli bone esti gigolo ol politikisto, gigolo ne malplenigas siajn poŝojn kaj donas plezuron, politikisto metas porkon en sian buŝon kaj estigas abomenon!

Politikisto estas gigolo, kies lango eniras en ĉiujn truojn samtempe, kaŭzante naŭzon kaj deziron vomi!

Ne estas kamaradoj en politiko, estas multaj anseroj, kaj preskaŭ ĉiuj estas porkoj!

Politikisto estas ansero, kiu amas koki, kaj porko, kiu amas feki sur balotantoj, kaj vulpo, kiu amas senintestigi homojn per kokida cerbo!

Politikisto kutimas mensogi, same kiel porko kutimas feki, nur, male al besto, estas la politikisto, kiu plej fekas ĉe la manĝtrugo, kaj banas sin en morala malpuraĵo, portante novan puran kostumon!

Politikisto estas diablo, kiu amas helkolorajn kostumojn, kaj korvo de milito kaŝanta malantaŭ la trilo de najtingalo de paco!

La politikisto ridigas homojn per banalaj ŝercoj, sed estas inventema laŭ originalaj manieroj akiri monon por spekti sian cirkon!

Estas pli bone por knabino doni sin al la unua persono, kiun ŝi renkontas, ol lasi sin esti fikita de la unua en la elekto!

Homoj elektas politikistojn kun la revo ricevi leonon, se ili bonŝancas ili ricevas vulpon, se ili malsukcesas ili ricevas azenon, sed kun ajna elekto la reganto certe mensogos!

La elekto inter politikistoj ne estas bonega: vulpo, lupo, urso, azeno, virŝafo, kapro, makako, kaj ĉiam kun porka penco, sed oni ne povas trovi homon!

La knabino revas pri sia amata falko, kaj la voĉdonantoj revas pri aglo reganto, sed la belulino ricevas, en la plej bona kazo, kokon, kaj la homoj ricevas meleagron, kaj eĉ kondutante aĉa, kun grava aero!

Politikisto ofte diras stultajn aferojn kun inteligenta aspekto, sed samtempe li mem tute ne estas malsaĝulo, nur stulteco estas la plej altnivela ĉefŝlosilo de la pordo de la tronĉambro!

La politikisto kreas nebulon en siaj paroladoj kaj faras trompon kun la klara celo akiri potencon super la nubigitaj mensoj de balotantoj!

Politikisto sen ruzo estas kiel kaĉo sen butero, kvankam la programo de la politikisto estas kompleta malordo, ruzo alportas pafilojn anstataŭ butero, kaj minacas sendi la balotanton al mensa malsanulejo!

En politiko, kiel en vendejo, oni ne povas akiri ion sen mono, sed per ruzo oni povas kapti voĉojn por nenio!

Politiko estas ekvacio, kie ĉiuj elementoj estas nekonataj, krom unu posedaĵo - ili certe fuŝos!

Politiko estas kompleta marĉo, kie la loĝantoj volas kapti por si la leonparton kaj fari grandan aferon, kaj se la unua ne ĉiam eblas, tiam la dua estas atingita laŭ Staĥanov-rapido!

Politiko estas kverko, sed por ke la politika porko manĝu glanojn, unue necesas forigi la ŝrapojn de inteligenteco helpe de propagandistaj pegoj!

Politiko postulas forgeson pri konscienco kaj honoro por sukceso, sed kiam venas sorto, la balotanto denove trovas sin kun nenio, kaj alia penco fluas en la poŝon de la vulpo, kiu glitas la porkon!

Virino volas amon kaj monon de viro, politikisto serĉas la amon de balotantoj pro mono, sed se la unua varmigas lin kaj preparos manĝaĵon, tiam li ŝtelos la duan kaj glitos al li porkon!

Politikisto estas skorpio, kiu, male al insekto, amas ne la dezerton, sed grandajn urbojn, sed ruinigante ilin ĝis la nivelo de Saharo!

La tajloro mezuras sep fojojn, unufoje tranĉas, la politikisto mezuras ĉiun laŭ sia mezuro, kaj buĉas konstante!

Malriĉa nudpieda knabo estas pli feliĉa ol riĉa maljunulo, precipe se la avarulo estas ankaŭ ŝuata de la knabinoj!

Nudpieda knabo, pli saĝa ol plenkreskulo, kiu lasas sin ŝui de politikistoj!

Estas pli bone por knabino piediri nudpiede ol engluti brasikan supon per bastŝuoj!

Almozulino nudpieda estas pli amuza ol miliardulo, kies ŝuoj aspektas, ke ili ne kostos eĉ denaron!

Senmona knabino portas sian nudan kalkanon por miliardo da dolaroj!

La vulpo ankaŭ promenas nudpiede, kvankam ŝi portas multekostan pelton, kaj virino devas povi demeti siajn ŝuojn por akiri luksan vestaĵon!

La nudaj piedoj de la knabino estas graciaj kaj belaj, la ŝuoj de la politikisto estas venena intelekta frenezulo!

Nudaj virinaj piedoj turnas kapojn ne nur por vagabondoj, sed por tiuj, kiuj scias profesie "surmeti ŝuojn"!

Ili volas senvestigi belan knabinon, meti ŝuojn sur riĉan virinon kaj deŝiri tri haŭtojn de ina politikisto!

Knabino kun nudaj piedoj atingas la monujon de la plej malmola viro!

Viro estas, kompreneble, boto, sed ĝi ne estas bastŝuo, kiu povas meti ŝuojn sur eĉ nudpiedan virinon!

Virino sen vestaĵoj, kiel nuda ponardo seningenigita, batas viron rekte en la koron kaj demetas tri haŭtojn!

Serpento forĵetas sian haŭton dufoje jare, kaj venena virino ĉiufoje kiam ŝi volas ŝui viron kaj deŝiri tri haŭtojn!

Politikisto atingas per lango en la poŝon de balotanto, kaj virino metas sian nudan piedon en la monujon de viro, sed ambaŭ portas siajn ŝuojn ĝis la oreloj!

Rideto de politikisto estas ĉiam falsa, sed virino nudas siajn dentojn pro sincera deziro levi la animon de viro kaj fari ion pli signifan!

La plej modaj leggings ne helpos allogi kornulon se la kruro, kiam nudpiede, ne estas plektaĵo!

Buŝo de virino donos al viro oceanon de plezuro, lingvo de politikisto faligos monton da promesoj sur lian kapon, sendepende de sekso!

Virina buŝo brilas per dentperloj, buŝo de politikisto brilas nur per malplenaj promesoj!

Virino devas esti ruza vulpo por ne ĉirkaŭpromeni en ĉifonoj kaj nudpiede!

Virinaj okuloj brilas kaj sorĉas kiel ĉielaj korpoj, politikistoj havas okulojn kiel stelojn, ili ŝajnas brili, sed la distanco al la vero estas neatingebla!

Blondunoj ne ĉiam havas helan konsciencon, sed politikistoj ĉiam havas nigran animon, sendepende de harkoloro!

La nudpieda blondulino ne ĉiam estas hela kapo, sed ŝi portas virajn ŝuojn en nigra maniero!

La blondulo estas diablo kun anĝela aspekto, kaj la politikisto estas Satano, sendepende de sia aspekto!

Estas bone por virino esti blonda, estas pli malbone aspekti pala!

Virino ne ĉiam naskas belajn infanojn, sed politikisto, sendepende de sekso, ĉiam kreas malbelajn problemojn por balotantoj!

Nudvirinaj piedoj ne ĉiam estas belaj, sed ili estas ĉiam pli bonaj ol la bastpiedaj balotantoj ŝuitaj de politikistoj!

Nudaj virinaj piedoj estas pli tenaj al la glitigaj promesoj de politikistoj ol viraj botoj!

Ĉi tio estas virino, estaĵo, kiu amas tenerecon, sed tute ne de politikisto, kiu kuŝas mallaŭte!

Teneraj virinaj manoj povas malplenigi la poŝon de viro, sed male al la lango, politikistoj ne ŝraŭbos lin!

Nuda, ronda ina kalkano estas multe pli bela ol la rondaj paroladoj de politikistoj, kiuj ne havas viran kernon!

La nudaj fingroj de la knabinoj estas lertaj en elpreni orajn monerojn el la poŝoj de viroj, sed male al la langoj de politikistoj, ili ne lasos vin senmona!

Malpuraĵo gluiĝas al la nudaj piedoj de knabinoj multe malpli ol al la gluiĝemaj manoj de politikistoj!

Virino ŝatas teni sian korpon pura, sed politikisto ŝatas verŝi malpuraĵojn sur spirita nivelo!

Virino, malpuriginte sian korpon, konservas la spiritan purecon, surmetante puran kostumon, daŭre agas kiel porko!

Virino povas polviĝi, sed malpuraĵo ne algluiĝas al pura animo, kaj politikisto, eĉ post baniĝo, restas porko!

Blondunoj ankaŭ povas mallumiĝi, sed nur virino ankoraŭ estas anĝelo, kaj politikisto, sendepende de harkoloro, estas Satano mem!

La politikisto amas virinojn kun blondaj haroj kaj nudaj, sveltaj kruroj, kaj samtempe amas tondi la hararon de balotantoj, sendepende de koloro, kaj surmeti ŝuojn por ĉiuj grandecoj!

La lumo de la animo de virino ne dependas de la koloro de ŝiaj haroj la nivelo de spirita mallumo en politikisto pliiĝas kun la longo de ŝia lango!

Estas bone kiam vi estas blonda, viroj amasiĝas al blondaj haroj kiel sangovermoj, sed politikisto eĉ en blanka robo estas pli nigra ol la diablo!

Virino ne devas esti blonda - la ĉefa afero estas havi helan animon!

La nudaj piedfingroj de virinaj piedoj tre tenace kaptas virojn en riĉaj kostumoj!

Virino kaptas virojn per siaj nudaj piedfingroj, de la beleco kaj svelteco de kiuj dependas ilia tenaceco, kaj politikistoj de balotantoj per la lango, kaj ju pli longaj kaj gluiĝemaj, des pli forta la teno!

Nudpieda knabo pli verŝajne grimpis la monton de sukceso ol maljunulo kun ŝuoj!

Knabo kun kupra penco en la poŝo sentas sin pli bone ol riĉulo kun orsako sur la dorso!

Nudpieda knabino lasas presaĵojn, kiujn homoj admiras, kaj politikisto lasas tiajn spurojn per siaj botoj, ke ili kraĉas dum tuta jarcento!

Do la militista knabo pafis. Multaj britoj kaj iliaj solduloj estis mortigitaj. Sed tiam kelkaj pliaj eskadroj alvenis kun plifortikigoj kaj eniris la batalon. Kaj ĉi tio estas eĉ kvincent rajdantoj. Tio estas cent po frato.

Ĉi tio ne ĝenas la batalantajn kvin. Kvar knaboj kaj knabino lerte manovras, kaŝante sin en la densejoj de la ĝangalo, kaj sufiĉe ofte kaj precize pafas. Ĉi tiuj estas tiel junaj kaj grandiozaj militistoj.

Sed la demando estas: ĉu tia nombro da britaj trupoj havos sufiĉe da municio?

Tamen, la pafado daŭras kaj la kadavroj daŭre amasiĝas.

Oleg rimarkis kun dolĉa rigardo, ĵetante denove pezan, akran ŝtoneton per sia nuda infaneca piedo:

- Ĉi tio estas ekstermado! Ni estas kiel tankoj!

Efektive, ekzemple, en la ludo "Entente", pezaj tankoj, se ili estas ĝisfunde ĝisdatigitaj tra la milita kaj scienca akademio, ili falĉas la infanterion kiel falĉilo de fiherboj. Tanko estas ĝenerale tre timinda armilo kun kiu nenio kaj neniu povas kompari. Tuj kiam li grimpas, li pafas la malamikojn.

Sed kompreneble, la tanko estas certe peza, lumo ne plu estas la sama.

Do ili, kiel pezaj tankoj, laŭvorte pafas ĉiujn per kultivilo.

Ĉiu sekundo estas pafo kaj kadavro. Vere, post tridek unuopaj pafoj vi devas ŝanĝi la kornon, sed ĉi tio ankaŭ estas mallonga tempo.

Do la ĉaso komenciĝis. Kaj la knaboj konas nek kompaton nek malfortecon. Kaj ankaŭ la knabino Stela estas kun ili.

Kaj la batitaj soldatoj falas.

Oleg eĉ kantis:

Granda, potenca, sankta lando,

Estas nenio pli radia sub la blua ĉielo!

Ĝi estis donita al ni de la Ĉiopova Dio por ĉiam -

Lumo sen limoj, sublima Rusujo!

La mondo neniam vidis tian potencon, vi scias, neniam

Por ke ni fiere tretu la vastecon de la spaco!

Ĉiu stelo en la universo kantas al vi,

Rus' estu feliĉa kun ni!

Ja ĉi tio estas nia Patrujo, ĝi estas tia destino,

Ordonu la spacon de ĉiuj aferoj!

Ĉiu el ni, kredu min, volus ĉi tion,

Sen ia sensencaĵo, virinaj superstiĉoj!

La arkianĝeloj blovas sian potencan trumpeton,

Ili vigle laŭdas la marŝon de niaj armeoj!

Kaj la malamiko trovos sian destinon en ĉerko de vespo,

Kaj ne ricevu impostojn kaj tributojn!

Jen nia patrujo, kredu min, ĉio en ĝi estas bela,

Ŝi turnis la tutan universon sen peno!

Belaj knabinoj kun peza plektaĵo,

Ŝi volas fortan baton!

La Patrujo estas la aspekto de la bluaj okuloj de patrino,

Ŝia mano estas kaj amema kaj ŝtona!

Kaj vi mortigas la kontraŭulon, junulo, per kuglo -

Ke la flamo brulu pli hele en via koro!

Al la senlima Patrujo, ĵuru,

Kompreneble, ŝi ankaŭ estas bona por vi!

Kvankam en la furiozo de la batalo fluas sango da fluo,

La malamiko nun ricevos venĝon!

Armiloj kaj kuraĝo estas tia potenca alojo,

La malbonulo ne povas venki ĝin!

Mi flugis rapide sur aviadilo kun bomboj,

Kaj kiam ĝi eksplodas, pluvas sur la fenestrojn!

Sed la ordono de la reganto - flugu knabo al Marso -

Estas tempo por vi instali spacon!

Kaj la aroganteco de la Marsano malmoligos lin en la okulon,

Tiam ni vidas preter Plutono!

Ni venu al la altecoj de spaco, vidante la randon de la universo,

Jen nia homa destino!

Kaj tial, knabeto, kuraĝu pri heroaĵoj,

Post ĉio, sciu, ke la rekompenco estas profita komerco!

. ĈAPITRO N-ro 7.

Pli da plifortikigoj alvenis por la britoj, tiel ke la bazo estis ŝajne proksima, kaj ne nur la kavalerio, sed ankaŭ la infanterio alvenis.

La junaj militistoj mankis municioj, kaj Jean decidis retiriĝi.

Oleg Rybachenko, ĉar li havis senmortecon kaj estis la plej rapida en ilia teamo, sugestis ke li kovrus la retiriĝon kaj malatentigus la britojn.

La ceteraj infanoj ne kontraŭis. Fakte, ili vidis Oleg en agado kaj estis certaj, ke li ne lasos lin malsupren.

Kaj tiel la terminatorknabo restis, kaj la kvar sur miniaturaj ĉevaloj retiriĝis.

Oleg, por savi preskaŭ tute malplenajn kuglojn, komencis aktive ĵeti multajn kartoĉojn per siaj nudaj piedoj, lasitaj de la malamiko. Kaj se vi ĵetas kartoĉujon kun akcelo kaj ĝi trafos la frunton, tiam ĝi havos mortigan efikon ne pli malforta ol vera kuglo.

Kaj Superman Boy daŭre batalis, kun mirinda efikeco. Vere, ankaŭ pensoj traflugis lian kapon, kial li eniris ĉi tiun militon? Ja, ja la buroj ne estas anĝeloj, kaj la britoj ne estas honorindaj. Kvankam ili vere batalas por tiuj teroj kiuj estos perditaj post kelkaj jardekoj.

Kaj ĉi tie homoj vane mortas. Kvankam kiom da fojoj ili jam vane mortis? Ni rememoru la tempojn de Ĝingis-Ĥano. Milionoj da homoj mortis, kaj la Mongola Imperio malaperis sen spuro!

Kaj la samon oni povas diri pri la Brita Imperio, kiu en la dudeka jarcento perdis preskaŭ ĉiujn siajn koloniojn.

Kaj nun vi mortigas la britojn - kion vi bezonas?

Oleg Rybachenko volis krii, ke li ne estas murdisto kaj ke li kompatas kaj naŭzis pro la detruo de vivantaj homoj. Sed ĉiu homo estas sia propra mondo.

Sed la knabo memoris, ke la Rusaj Dioj sendis lin al ĉi tiu universo kaj ordonis al li helpi la burojn venki la britojn kaj batali en la bataliono de la suĉuloj de Jean Grandier. Kaj ĉi tie li estas devigita plenumi la volon de la Rusaj Dioj kaj gajni senmortecon.

Nu, se jes, li faros bonegan laboron.

Kiel oni diras, en la ludoj li neniun mortigis aŭ konkeris.

Kaj la terminatorknabo kantis, daŭre detrui la britojn:

Ni estas pioniroj, infanoj de Artemiso,

Naskiĝis anstataŭ suĉilo kun pistolujo!

Por la gloro de nia Patrino Rusio -

La knabo kuraĝe batalas!

Hela kravato brulas kiel torĉo,

Mirinda koruso kantas la himnon al la Patrujo!

Kaj la Fuhrer ricevos akran kakton en la azenon,

Ni estas hordoj da kontraŭuloj, sciu, ke ni frakasas!

La partio instruis al ni la potencon de batalo,

Estu kapabla pafi kaj kuri, batali kontraŭ ĉiuj!

La pli maljunaj fratoj estu prenitaj en la armeon,

Sed ni ankaŭ rikoltos grandan sukceson!

Kian servon al la Patrujo vi ŝatus?

En la tranĉeoj se necese ĉe la maŝino!

Kaj amikeco estas plej forta sub la ruĝa flago,

Mia lando venu al komunismo!

Kiel malfacile estas ĉe la fronto, ĉirkaŭita

Jam neĝas, kaj ni estas nudpiedaj, ulo!

Ne estos pardono por la Kraut-monstroj,

Kaj en viaj sonĝoj, batalu kaj kuraĝu!

Ni knaboj estas elĉerpitaj de bataloj,

Malsata, via piedo sangis!

Sed ni ne permesu, ke ili batu nin per botoj,

Kiel Rus', mia animo amas vin!

Ni ne konas la vorton kaptiteco, nu, al la infero kun malforteco,

Jes, kiom da uloj mortis en bataloj!

Foje ŝteliras laceco,

Kiam ĝi estas kiel cent-tuna aŭtomata ŝarĝo!

Sed ne necesas, ke ni cedu al malĝojo,

Ne tial mi ĵuris al Dio!

Devas servi Rusion sen malnoblaj faroj,

Kamarado Stalin, eterna idealo!

Sed la ĉefa afero estas kuraĝo kaj kuraĝo,

Eltrovemo kaj beleco de pensoj!

Ne pensu, ke kulturo estas bagatelo,

Ja la verso naskiĝis el la lingvo de la fajro!

Estas flamo de Jesuo en mia brusto,

Kiu estas Dio kaj Savanto kaj Komunisto!

Ne toleras sanktecon, konas la animojn de malkuraĝulo,

La sola maniero estas supren, eĉ ne pensu pri fali!

Kvankam la versoj ne estas tute step-similaj, ili estas malvarmetaj kaj malvarmetaj, kaj ili kantis kiel militista knabo. Kun sento kaj esprimo.

Kaj denove li daŭre ĵetis mortigajn kartoĉojn per la nudaj piedfingroj de la piedoj de siaj infanoj. Kaj trapiku la kraniojn de viaj kontraŭuloj.

Oleg notis:

- Milito estas milito! Ne ĉiam sankta, sed ĉiam sanga!

Kaj la knabo prenis ĝin kaj fajfis. Kaj lia fajfilo montriĝis tiel trapika, ke kelkaj centoj da korvoj falis kaj trapikis per siaj bekoj la kraniojn de anglaj soldatoj.

Post kio la knabo ekridis. Kaj li ĵetis tutan dekon da obusoj kun la nudaj piedfingroj de la infanaj piedoj. Kaj ili atakis la vicojn, batante la soldulajn regimentojn. Ĉi tio vere estis mortiga efiko.

Oleg daŭrigis la batalon uzante du sabrojn samtempe. Kaj kun lia rapideco kaj eltenemo ĝi estis same efika kiel pafado de maŝinpafilo. Kaj tre rapide. La knabo hakis kaj ĵetis obusojn per siaj kruroj kaj samtempe denove kantis:

Nia aĝo estas tiel bela, kredu min,

Vi povas fari ĉion en ĝi...

Kaj eĉ spaco ne estas danĝera,

Diversaj friponoj malaperis!


En ĝi lernejoj estas paradizo kaj distro,

Ajna manĝaĵo estas kiel neĝo vintre...

La infano iros en aventuron,

Via granda sonĝo!


Ni ne bezonas pensi pri malĝojaj aferoj,

Ja ne estas spuro de maljuneco...

Tiaj estas la sentoj

Kaj bukedo da freŝaj rozoj por ĉiam!


Sed nun ni estas en alia mondo,

Ĝi enhavas feojn, gnomojn, sorĉistojn...

Ni estas nur nudpiedaj infanoj,

Sed ni naskiĝis por venko!


Per magia vergo ili povas

Iu ajn scias kiel elvoki...

Se ni bezonas movi la montojn,

Kaj ni ĉerpas gracon!


Drakoj flugas trans la ĉielon

Estas tiel facile batali kontraŭ ili...

La naturo fariĝis eterna majo,

Ĝi sentas tiel bone en ĝi!


Kaj la elfoj, en ĉi tiu mirinda lumo,

Ili brilas kiel akvoperloj...

Sur mirinda magia planedo,

Ni faras infanan ronddancon!


Ni havos grandan amon,

Ni lumigu cent lumojn en la ĉielo...

Juĝistoj fariĝos kvazaroj por ni,

Kaj en la senfina lumo de forto!


Dio ne amas la malfortulojn, kredu min,

Li volas, ke vi estu kiel lumo...

Pro la magia potenco,

Bela viro laborus!


Jes, ĉio estas bela en ĉi tiu mondo,

Kiel gemoj, svarmo de libeloj...

Ni estos kune kiel teamo,

Sen verŝi amarajn larmojn!


Ne ekzistas pli bela loko sur la tuta Tero,

Kaj la Suno estas flava, hela cirklo...

Mi donos bukedon al Masha,

Por ke la rigardo de la knabino ne velkas!


Jes, la magio estas forta, kredu min,

Kapabla movi montojn...

Laŭŝajne ni ĉiuj estas filoj de Rod,

Kaj la fadeno de la vivo ne estos interrompita!


Kompreneble sklavoj povas ribeli,

Kiel ordonis la kuraĝa Spartak...

La sklavoj ĝemas pro doloro,

Vi metas vian piedon en la nikelon!


La drako, kompreneble, li estas potenca,

Ni povas venki lin...

Kvankam la nuboj ŝvebas super la Patrujo,

Kolera urso muĝas!


Ĉi tie la orkoj atakas en svarmo,

Ni povos tranĉi ilin...

Kredu min infanoj, ili ne malsukcesos,

La ĉasisto fariĝas ludo!


La potenco de generacioj estas malantaŭ ni,

Ni infanoj flugis al Marso...

Lenin gvidis la landon komence,

Tiam alia gvidanto savis la Teron!


Post ĉio, niaj muskoloj estas tiaj,

Muskola elasteco en infanoj...

Ni kuras nudpiede en la neĝo,

La fiulo estas detruita per eksplodilo!


Ni alportu feliĉon al la universo,

Do tiu sekalo floras el oro...

Ĉio estos en la lumo de la mondo de potenco,

Malbono, malnobleco kaj mensogo malaperos!


Jes, mi estas infano dum jaroj

Sed kredu min, la menso estas titano...

La junulo leviĝis de siaj vindaĵoj,

La malbona tirano estas venkita, venkita!


Mia amo al la Sankta Patrujo,

Per mia tuta koro kaj animo...

Ni nun vivas sub komunismo,

Kie estas la ora lavpelvo!


Kion ni bezonas magion kaj gnomojn?

Teknologio estas grava ĉi tie...

Ni konstruu mondon, kredu al mi, novan,

Kaj en la abismon de la ruzaĵoj de Satano!


Amo brulas en la koro de infano,

Strebu al malfermaj kampoj...

Ni malfermis la pordon al senmorteco,

Kaj kune ni estos, vi kaj mi!


Do mi batalis kun terura orko,

Faligu lin per glavo...

Ni batalis kun la malamiko nur mallongan tempon,

Ni ne zorgas pri problemoj!


Se ni bezonas batali kontraŭ Koshchei,

Ni manĝu ankaŭ ĉi tiun frukton, kredu min...

Ajna ideo estos farita,

Ne estas pli malvarmetaj infanoj en la estonteco!


Aventuroj atendas en la nova mondo,

Mi konas tiajn miraklojn...

Kompreneble venĝos venĝo pro malbono,

Kaj la ĉielo brulos!


La kalva demono baldaŭ malaperos,

Paco venos sur la ĉielo...

Estos aliaj malantaŭ ni,

Eĉ Ŝekspiro ne povas priskribi ilin!


Mi genuiĝos antaŭ Dio,

Mi diros preĝon kaj iros rekte en batalon...

En la nomo de helaj generacioj,

Ne estos alia sorto!


Pasos jaroj, ni kreskos,

Ni havos idojn, vi scias...

Kaj la herbo denove verdiĝas

La tuta universo fariĝos paradizo!

Tiu Oleg kantis kaj batalis per sia tuta malespera forto. Kvankam la knabo tre bedaŭris mortigi vivantajn homojn. Cetere, la britoj estas civilizita popolo kaj oni povus diri progresinta lando.

Sed tio, kion ili faris kun la kaptitoj, ne plu estis bela por ĉi tiu civilizacio.

La britoj forigis la pridemandadon de la kaptita knabino. Komence, ili demetis ŝiajn ŝuojn kaj pelis ŝin nudpiede tra la ĝangalo. Sed la knabino ne estas el malriĉa familio kaj ŝiaj nudaj piedoj ne kutimas malhavi ŝuojn. Kaj la knabino iris kun la manoj ligitaj malantaŭ si kiel kaptito. Kaj kiel estas promeni nudpiede tra la ĝangalo, via nuda plando kaptas dornojn, konusojn, branĉetojn, tuberojn kaj ĉi tio estas dolora sento.

Sed la knabino devis marŝi malproksimen kaj ŝiaj teneraj piedoj montriĝis sangantaj.

Tiam la knabino estis kondukita al la torturoĉambro. Tie, ŝiaj vestaĵoj estis deŝiritaj kaj ŝi estis ligita al stango. Tiam la ekzekutisto komencis bati per sepvosta mara vipo. La knabino ĝemis kaj kriis pro la batoj. Ŝia tenera haŭto krevis kaj sango elverŝis. La asistanto de la torturisto plenigis sitelon per akvo kaj ĵetis salon en ĝin. Li alproksimiĝis al la knabino per klabopiedaj paŝoj. Kaj li prenis ĝin kaj ŝprucigis salan akvon sur ŝin. La knabino, batita ĝis sango, kriegis obscenaĵojn kaj perdis konscion pro sovaĝa ŝoko de doloro.

La anglaj ekzekutistoj ridis. Torturo ankoraŭ ne estas kontraŭleĝa en Britio, do ĝi povas esti farita.

Do knabo ĉirkaŭ dek tri estis prenita en la kelon por torturo. Unue ili montris al li batitan kaj torturita knabinon kiu kuŝis senkonscia. Tiam la ekzekutisto prenis kaj injektis la batitan reprezentanton de la bela sekso per stimulilo. Kaj ŝi rekonsciiĝis.

La ĉefa ekzekutisto diris:

- Ĉi tio okazos ankaŭ al vi, knabo, se vi ne diros al mi, kie estas la bazo de kapitano Jean, vi perdos la kapon.

La knabo murmuris:

- Mi ne scias! Mi ne estas de lia taĉmento!

Pluraj skribistoj registris valorojn per aŭtomataj inkplumoj. Ĉar magnetofono kaj sonregistraĵo ankoraŭ ne estis inventitaj. Sed elektraj fornoj jam estis disponeblaj.

Kaj la ekzekutisto ordonis:

- Nu, torturu ĉi tiun knabon!

La infano sidis sur speciala seĝo kaj komencis. Antaŭ tio, la vestaĵoj estis deŝiritaj. Obtuzaj pikiloj fosis en la dorson kaj skapolojn de la knabo, kio estis sufiĉe dolora.

Sed montriĝis eĉ pli dolora, kiam la nudpiedaj, kvankam malglataj plandoj de la knabo estis metitaj sur elektrajn fornojn konektitajn al la dratoj. Tiam la ruĝhara ekzekutisto turnis la ŝaltilon kaj ili ekvarmiĝis.

Kompreneble la piedoj de la knabo estis sufiĉe kalaj. Li estis ankoraŭ en aĝo, kiam ne estis honte promeni nudpiede, kaj la klimato de suda Afriko estis tre milda. Kaj kompreneble, ĝi estas multe pli agrabla, precipe por infano, sen ŝuoj. Sed ĝi estas ankoraŭ viva haŭto, kvankam malglata, kaj eĉ infaneca, kaj ĝi komencis varmiĝi. Cetere, la ekzekutisto denove turnis la ŝaltilon, kaj la forno komencis ruĝiĝi. Kaj ĝi odoris je bruligita viando, kvazaŭ ŝafido estus rostita sur kradrostejo. Kaj tiam la knabo ekkrias.

Sed liaj nudaj piedoj, fiksitaj en ŝtalaj braceletoj, estas tiel dikaj kaj fortaj, ke ili povus teni bubalon. La knabo hurlis kaj ĝemis:

- Pardonu! Mi scias nenion! Ho panjo savu min!

Kiam la virino denove turniĝis, la odoro de brulado plifortiĝis, kaj la malfeliĉa infano svenis pro la dolora ŝoko.

La forno estis estingita, sed la torturo ne finiĝis tie. La knabo estis laĉita sur rako, kaj liaj nudaj, ĉantiĝintaj kruroj estis sekurigitaj en bloko, kaj pezoj estis pendigitaj sur la hokoj de tiu ĉi aparato, streĉante la knabon.

Kaj li sibilis kaj ĝemis, kiom multe ĝi dolorigis lin. La plej abomena afero estas, ke la knabo vere sciis nenion, kaj montriĝis hazarda viktimo. Kvankam infanoj ankaŭ batalis inter la buroj. Kaj ĝenerale, la blanka loĝantaro de la du respublikoj estas nur ducent mil, kaj la britoj estis kompletigantaj la formadon de armeo de ducent kvindek mil kontraŭ ili. Krome, tia armeo ne estas tiom da imperio, kies loĝantaro, kune kun kolonioj kaj regadoj, estis proksima al kvincent milionoj.

Tio estas, eĉ konsiderante la misproporcie grandajn perdojn en bataloj kun la buroj, ĉi tiuj lastaj preskaŭ ne havas ŝancon. Kaj tridek mil batalantoj kolektitaj preskaŭ tute estas preskaŭ la limo. Krome, la buroj estas plenaj de antaŭjuĝoj kaj kredas ke virinoj ne devus batali. Se estas reprezentantoj de la justa sekso, ĝi estas nur inter eksterlandaj volontuloj, aŭ flegistinoj, aŭ en inteligenteco.

Cetere, en la bataliono de kapitano Rip la Kapo, knabinoj ofte iras al gvatmisioj ĉar ili estas malpli timitaj kaj suspektitaj.

Sed ili kaptas la knabojn.

Kaj li estis nur scivolema, kaj spiono, sed ili ankoraŭ torturas lin.

Kaj ili decidis torturi la knabinon iomete per elektra ŝoko. Kaj ili komencis apliki elektrodojn al sentemaj areoj. Kion mi devas diri estas tre dolora. Pli precize, ĝi estas ĝenerale tia terura doloro. Ĉar la kurento pasas tra la nervofinaĵoj, estas ĝenerale neeble kaŭzi pli da sufero ol elektro.

Ili ankaŭ streĉis la knabon ĝisfunde kaj komencis torturi lin per speciala balailo el ŝtala pikdrato ligita al speciala dinamo. Ho kiel doloris. Estis dolora, kaj la kompatinda knabo simple krevis de korŝiraj krioj.

Se Oleg Rybachenko estus vidinta tion, tiam eble lia konscienco malpli turmentus lin. Tamen, en antaŭa vivo li estis en la Entente-ludo, en nur unu misio li metis rekordon detruante pli ol du miliardojn da batalunuoj, kaj sen suferado de viktimoj. Tiel gajninte pli ol ducent miliardojn da poentoj en komputila ludo - kio verŝajne estas rekordo por ĉiuj komputilaj ludoj de ĉiuj tempoj kaj popoloj.

Sed unu afero estas detrui virtualajn informojn en konvenciaj bitoj kaj bajtoj, kaj alia afero por vivaj, realaj homoj. Kompreneble estas grandega diferenco ĉi tie. Kaj kompreneble, la konscienco de la knabo turmentas lin.

Por distri sin, Oleg Rybachenko komencis eldiri flugilhavajn aforismojn, verajn pensoperlojn:

Se politikisto havas inteligentan boton, tiam la balotanto slurpos acidan brasikan supon per ĉifona bastŝuo!

En politiko, la plej malmola kaj plej akra klingo estas lango sen ostoj, kaj al forta ĉenpoto mankas solidaj principoj!

La politikisto ankaŭ volas posedi la sekreton de la juneco, por ke ĉiuj balotantoj falu en infanaĝon kaj muko!

La longlangaj politikistoj estas la plej facile aĉeteblaj por tiuj, kiuj havas saĝecon en mallongaj pantalonoj!

Viro povas esti same forta kiel kverko, sed se li havas kapon de pego, virino tamen deprenos de li la razojn!

Viro havas trunkon, virino havas puton, sed masklo ne povas naski idaron en la karno, kaj virino ne povas naski la karakteron de militisto spirite!

En boksado ili batas unu la alian en la vizaĝon per siaj manoj portante gantojn, en politiko ili batas unu la alian per la lango ie ajn sen blankaj gantoj!

Ne ekzistas boksado sen gantoj, ne ekzistas politiko pri blanka ganto!

En boksado oni batas vin kruele, sed laŭ la reguloj, sed en politiko oni batas vin senkompate sen reguloj!

En boksado estas reguloj kaj juĝistoj, en politiko estas bataloj sen reguloj, kaj kompleta linĉado!

Boksado estas ŝako, male, kaj tamen nobla sporto, la politiko estas tute sen nobelaro, kaj sporto, en kiu regas senleĝeco!

En boksado ne ĉiam estas justa juĝado kaj teknikoj, sed tiam oni batalas unu kontraŭ unu, kaj en politiko oni ĉiam ĵetas la homamason al la plej malforta!

En batalo necesas singardemo kaj eltrovemo, sed en regado de lando, diktatoro uzas bastonojn sen koni la bremsojn!

Diktatoro estas boksisto, kiu perdis sian respondecon kaj platigis sian kompaton!

Diktatoro estas batalanto, kiu batalas per la manoj de aliulo kaj ordonas per alia voĉo ol sia propra!

La diktatoro estas lupo en ermena robo, sed li formanĝas la viandon de balotantoj kun spicaĵo de nudeloj sur la oreloj, kaj benbultruoj!

Politikisto estas distanckuristo, kiu senĉese kliniĝas kaj tranĉas angulojn!

Kuristoj kuras per siaj piedoj, sed politikisto moviĝas per sia longa lango!

La boksisto trafas la hepaton, sed la politikisto jam estas en la hepato!

Diktatoro estas boksisto, kiu ĉiam batas sub la zonon per malĝustaj manoj, ne aŭskultas la gongon kaj estas sia propra juĝisto!

Boksado estas pugnobatalo kun molaj gantoj, la politiko de langbatalado sen blankaj gantoj!

Boksistoj kun pugnoj, politikistoj kun langoj, boksistoj kun justaj reguloj, politikistoj kun malhonesta senleĝeco!

Virino ankaŭ estas boksisto, nur ŝi estas plej mortiga, kiam ŝi tute demetas siajn vestojn!

Profesiaj boksistoj batalas kun siaj torsoj nudaj, dum profesiaj boksaj profesiuloj elmontras ne nur siajn torsojn!

Boksa batalo estas limigita en tempo de reguloj, la konfrontiĝo de politikistoj ne konas tempajn limojn kaj regulojn!

Boksistoj batalas malkaŝe publike, politikistoj batalas sub la tapiŝo, kaj eĉ se ili eliras por mordi sub la zono per la lango!

Persista boksisto estas laŭdinda, sed politikistoj pli ofte persistas en iluzioj!

La politikisto avidas fariĝi leono, sed defendi eraran vidpunkton estas tipa virŝafo, kaj obstina azeno, kiu porkas sin!

Boksado estas hela kaj bela spektaklo, ankaŭ politiko estas blindiga, sed rigardi ĝin estas abomena, kaj aŭskulti ĝin estas centoble pli malbona!

Politikisto havas foje la helan plumaron de pavo kaj la elokventecon de najtingalo, sed en komunikado kun balotantoj li ankoraŭ restas senflugila porko!

En boksado valoras longaj brakoj, en politiko longaj langoj, kiuj estas multe pli mortigaj por tuta lando!

Boksisto povas bati nur unu kontraŭulon en la ringo per sia pugno, politikisto sub la tapiŝo per sia longa lango transformos la tutan ŝtaton en ruinojn!

La plej eltenema maratonisto estas politikisto foje lia vivo ne sufiĉas por atingi la tronon!

Kuristo kalkulas sian forton por horo eĉ la plej prudenta politikisto ne povas konservi sian forton por eterne!

Politikisto ofte estas homofobia, sed li ĉiam estas granda azeno, bonorda ulo, sed li estas kompleta idioto!

Politikisto ne ĉiam estas signifa persono, sed li certe estas grandega azeno!

Balotantoj perceptas la politikiston, por kiu ili voĉdonas, kiel fabelprincon, sed ili ĉiam ricevas nudan reĝon sur la trono!

La diktatoro imagas sin pavo en diamantoj kaj imperiestro en purpuraj roboj, sed kiam la balotanto postulas konton, li montriĝas nuda reĝo kaj plukita, malseka kokido!

Virina volo estas kiel diamanto en kolĉeno, politika manko de volo estas pavimo ligita al maŝo ĉirkaŭ la kolo!

Virino povas esti komparita kun diamanto, viro kun siliko, kaj politiko kun fekaĵo!

Per forto vi povas batali kontraŭ potenca malamiko, sed neniu forto devigos vin aŭskulti parolon de politikisto ĝis la fino, eĉ se li trudus sin al vi kiel amiko almenaŭ trifoje!

Ĉio en la mondo postulas penon, sed endormiĝi pro la monotona murmurado de politikisto ne estas malfacila!

En boksado oni ofte rompas la nazon, sed en politiko oni ĉiam finiĝas kun rompita nazo!

La nazo de boksisto estas kurba en politiko, la maniero lasi voĉdonanton ankaŭ estas kurba!

En boksado, punktoj estas foje malhonestaj en elektoj, voĉoj estas ĉiam malhonestaj!

En boksado gravas kiel oni batalas, kaj kiel oni kalkulas la voĉdonojn, kaj la reĝo de la ringo havas iom da avanco en politiko, ne gravas kiel oni voĉdonas, sed la kalkulo estas tute en la manoj de la unu sur la trono!

En sporto oni povas fariĝi nudbrusta monarko, sed en politiko ĉiuj jam estas nudaj reĝoj!

En sporto oni povas ŝviti kaj polvigi, sed en politiko oni verŝajne malpuriĝos kaj neniu duŝo forlavos la malbonodoran malpuraĵon!

Soldato povas kreskigi stoplon, sed esti agrabla por la tuŝo por virino, kaj politikisto, kiom ajn glate li razas, igas lin kisi reptilion!

Soldato estas aglo en la rango de pasero, politikisto estas malseka kokino en la rango de meleagro!

Kvankam la soldato ne estas hela laŭ formo, kaj foje plenumas stultajn ordonojn, sed, male al la papaga politikisto, li ne kantas per la voĉo de aliulo!

Soldato estas laboranto-formiko de milito, kaj politikisto de supre verŝas aĉaĵon, estante dika virabelo de la malantaŭo!

La soldato estas kuraĝa eĉ kiam timema, la politikisto estas malkuraĝa eĉ kiam li estas tromema!

La soldato estas nobla, sed ne libera, la politikisto estas malnobla, kaj ankaŭ, fakte, sklavo de pasioj!

Soldato estas leono, eĉ se li estas ankoraŭ subgranda, sed la politikisto estas vulpo kaj jam trokreskinta!

Soldato similas al anĝelo en la varmego, kaj politikisto estas porko festenanta dum la pesto!

Estas pli komforte por nudpieda knabo kuri tra la neĝo ol por ŝuita politikisto manovri inter la riveretoj!

Knabo, eĉ nuda en la malvarmo, estas pli feliĉa ol maljunulo ŝprucita en la deklivo de parolo de politikisto!

Virino ne timas esti nuda kaj nudpieda kiel ŝi timas esti ŝuata de vira politikisto kaj deŝirita de tri haŭtoj!

La virino estas timema en aspekto, sed estas malmulte, kio povas vere timigi ŝin, la vira diktatoro estas minaca, sed ŝrumpas de sia propra ombro!

Por diktatoro, silento estas ora nur se liaj regatoj toleras meti sian langon en la poŝon sen murmuro!

. ĈAPITRO N-ro 8.

Trankvilo regis en Ĉinio ĝis decembro 1939 alvenis. Mao Zedong fuĝis kaj kaŝis sin. Oleg Rybachenko daŭre skribis, ĉi-foje pri Guliver.

Jam estas la nova jaro 1944 kaj la monato januaro. Kompreneble estas frosta kaj malvarma. La intenseco de la batalado iom trankviliĝis. Aviadbombado ankaŭ ne estas precipe aktiva, ĉar la vetero estas tro ofte neflugebla.

Tio estas, tia delikata trankvilo. La germanoj tamen pafas kaj bombas de tempo al tempo. Ekzistas bataletoj kaj sciigo en forto.

Ekzistas ankaŭ malgrandaj partizanaj taĉmentoj.

Sabotaj grupoj ankaŭ penetras malantaŭ la frontlinio. La pioniroj ankaŭ batalas.

Ili funkcias en malgrandaj steloj de kvin homoj. Kaj ĉi tiuj estas tre bonaj fortoj, kapablaj je multo.

Guliver kun du knaboj kaj du knabinoj faras sian vojon tra la arbaro al la malantaŭo de la nazioj.

Malgraŭ la frosto, la piedoj de la infanoj estas nudaj kaj ruĝaj pro la malvarmo. Sed ili tamen obstine rifuzas surmeti ŝuojn.

Kaj ili marŝas antaŭen, lasante malgrandajn, graciajn spurojn.

Por vigligi en la malvarmo kaj marŝi pli rapide, por ne morti, la infanoj kantas:

La pioniroj estas afablaj uloj,

Ili estis la unuaj kiuj kreis kolektivan bienon...

Oni instruis al ni pafi per maŝinpafilo,

Por ke infanoj ne vane verŝu larmojn!


Ni iris al la kolektiva bieno por fari fojnon,

La laboro tie estis varma...

Nudpiede marŝis mejlojn,

La knaboj nun havas ŝnuron!


Dio ne helpas la pionirojn

Ili havas Lenin la Ĉiopova mem...

Ie la karnovora Kaino hurlas,

La koŝmarurso muĝis kiel tondro!


Knaboj kaj knabinoj marŝas

Sur la herbo oni rikoltis sekalon per serpoj...

Estas agrable en kolektiva bieno en varma majo,

Kaj ne necesas mensogi al ni!


Ni admiru la roson, knaboj,

Kio trafas niajn kalkanojn...

Kun bela knabino, nudpieda,

Ni ekflugu, junuloj!


Ni povas fari multon,

Lenin inspiris nin al heroeco...

La vojo estas larĝa por knaboj,

Varsovio kaj Berlino estas antaŭen!


Jes, la malnobla Fuhrer subite atakis,

Estas kvazaŭ la infera diablo venis sur nin...

Sed la kalva bastardo ricevos baton,

Ne vane ankaŭ Stalino estas diablo!


Por la uloj, ĉiuj tankoj ne estas malhelpo,

Ili batalas kiel tiuj agloj...

Glora rekompenco atendas,

La grandaj filoj de Lenin!


La impetaj tankoj de la Fuhrer rapidas,

Kaj kredu min, ilia barelo fumas...

Komsomolaj membroj batis siajn malamikojn nudpiede,

Hitler atendas malvenkon!


La batalo jam furiozas proksime de Moskvo,

La kontraŭulo estas insida kaj kruela...

Preĝo al Iljiĉ helpos nin,

Se necese, estos ankaŭ limdato!


Pioniroj: knaboj, knabinoj -

Kurado tra la neĝmontoj nudpiede...

Estos severa venĝo por la Krauts,

Se la junulo movas sian pugnon!


Kredu nin, neĝblovoj ne timigas nin,

Fidu viajn nudajn kalkanojn, neĝo ne timigas...

Pioniraj piedoj ekbrilas

Infanoj ekkuras rapide!


Kaj nun knaboj kaj knabinoj,

La Krauts atakas per tiu ondo...

La voĉo de la pioniroj estas klara,

Ili klare traktos Satanon!


La faŝistoj ne komprenos, kiu mortigas ilin,

La angula Tigro ekbrulis...

Knaboj havas multe da potenco

La ŝirita policisto eksilentis!


Jen la knabo ĵetis sian nudan kalkanon,

Tre detrua donaco...

Ni ne ludas kaŝi kun morto,

La heroaĵo estos glorata de la kavaliroj!


La nudpieda knabino rapidas ataki,

La kalkano fariĝis rozo en la neĝo...

Ni volas tre fortan batalon,

Se vi estas malforta, mi helpos vin!


Ni kontraŭbatalis la faŝistojn el Moskvo,

Kaj ili veturis kiel balailo...

Mejloj estis aldonitaj al komunismo,

La plej hela kaj plej sankta sonĝo!


Belaj batalantaj knabinoj

Ke ili batalas kontraŭ morto malgraŭ...

La voĉo de la belulinoj estas tre klara,

Ili bakos tortojn dum ludado!


Kaj la knabo al ĉi tiu vastaĵo,

Vi scias, kredu min, mi ĝojas...

Salutante ĉi tiun subteraĵon,

Kuraĝe defendis Stalingradon!


Kion ni bezonas ĉi tiun tre potencan "Tigron"?

Ĉi tiu tanko certe estas giganta...

La pioniroj kantas la liron,

Ni havos novan majstron!


Ne ekzistas alia por la kavaliro, kredu min,

La knabo ligis ruĝan kravaton...

Jes, dum jaroj ni estas nur infanoj,

Napalmo pluvas de la ĉielo!


Stalingrado batalas tre bele,

La pioniroj estas kiel batalantaj leonoj en ĝi...

Ja por ni la ekzemplo estas la plej grava,

Por ke avoj kaj patroj fieru!


Ni povas fari ĉion en ĉi tiu batalo,

Venku la malbonajn faŝistojn ŝerce...

Kantante bonegan konsilon

Estas kvazaŭ vi estas infano de la Sinjoro!


La knabo vidis facilmovan "Panteron"

Ĉi tiu tanko ne estas malforta, knabo sciu...

Foje ni skribas ekstertemon,

Ne gravas, sed ĝi estos paradizo!


Dio kreis homojn por eterna gloro,

Por ke la forto de Lenin estu...

Pro la nova ruĝkolora potenco,

Akraj kudriloj!


La knabo kuris tra la neĝblovoj,

Kaj li kuraĝe ĵetis obuson al la Tigro...

Li havos bazukon en sia tornistro,

Por ke la posedita Fuhrer forblovu!


Vi ankaŭ povas solvi la enigmon,

Kiom estas nur duoble du...

Ni zorge venku la faŝistojn,

Post ĉio, ni estas sufiĉe inteligentaj!


La neĝo falas kaj bruligas la kalkanojn de la knabo,

Li ankoraŭ estas infano, kvankam li estas heroo...

La knabo ne ludas kaŝludon kun morto,

Ĉi tiu Fuhrer estas malnobla hemoroido!


Ĉi tie la "Pantero" estis firme akceptita,

Forte angulaj fumoj...

Li batis la faŝiston en la muzelon per sia nuda kalkano,

La malamiko estos rompita kiel vitro!


Ne estas neeblaj celoj,

La kuraĝa pioniro pruvis...

Venki la malamikan hordon ne estas malfacila,

Ĉi tiu estas kuraĝa knabo!


Tial ni batalis por la Patrujo,

Ĉiu pioniro scias ĉi tion...

Ni ne bedaŭros en la batalo de la vivo,

Gloro al la sanktulo de Sovetunio!


La nudpieda knabo ne timas,

Eĉ la plej severa frosto...

Kaj mi vidas vizaĝojn brilantajn de la ikonoj,

Kaj por ni, Lada kaj Kristo!


Lenin invitas nin al nova mondo,

Kie estas la senpaga bagel, kremkuko...

Habel venkas, ne Kain,

Ne rigardu la laŭtbuŝon en la buŝon!


Jam okazas bataloj proksime de Kursk,

Kvankam la malamiko estas kruela kiel lupo...

Knaboj kaj knabinoj batas kuraĝe,

Ili trafis vin ĝuste en la gisita ŝtala frunto!


Nu, la malamiko retiriĝas,

Kaj en la atako estas nudpieda pioniro...

Li kredas je venko en glora majo,

Kaj donos ekzemplon por la soldatoj!


Ie la kraŭtoj batis komsomolan membron,

Ili bruligis la kalkanojn per pokero...

La malbenita knabino estis turmentita

Ili metis lin sur la karbojn nudpiede!


Ŝi nenion diris al ili

Mi nur ridis en la vizaĝoj de la monstroj...

Tiu turmento ne sufiĉas por vi ŝaŭmo,

Ni pendigos vin en ringo!


La komsomola membro estis pafita fare de la krauts,

Kaj tiam ili ĵetis min en maŝon...

Kaj pro tio la pioniroj donis,

Ĉar mi amas knabinojn!


Kion la Krauts volis, ili ricevis

Hitler estis klare trenita en ĉerkon...

Ni fortege mortigis niajn kontraŭulojn,

Ili trafis la frunton per la potenco de konko!


Jes, por ni knaboj estas facile,

Venku la malbonajn faŝistojn en batalo...

Kvankam ni aspektas malgrandaj,

Sed studu, nur kvin!


Ni jam formiĝis en Berlinon,

Portante botojn unuafoje...

La knabo estis infano, fariĝis heroo,

Montris laŭvorte plej altan klason!


Ni ne funebras pri tiuj, kiuj falis en batalo,

Mi scias, ke ilia scienco reviviĝos...

Kaj ili vidos komunismon en la malproksimo,

Tial la lumo venkos la morton!


Kaj Jesuo ne estas nia Sinjoro,

Radianta Lenin...

Lia volo ne estas forgesita de ni,

Eterna kerubo super la planedo!


Ni atingos ĝin, mi konas venkon,

Se estas milito en la spaco...

Li diris al niaj prapatroj la Vedojn,

Satano prenos trionon de la mondoj!


Sed ni liberigos ilin, kredu al mi,

Ni faru ĉi tion - ĝi estas fabelo...

En la ĝojo de feliĉo, kiel infanoj,

Kaj ni konstruu paradizon en la universo!


Ne ekzistas morto - vi homoj scias,

La vivo estas bona, kredu min...

Kaj homoj donas feliĉon al la posteuloj,

Al la ĉielo kun la Ĉiopova dum jarcentoj!


Tiam la mondo estos komunismo,

La tuta universo, la universo estas mallumo...

Eterne, senfine, la lumo de la vivo,

Plena de grandaj mensoj!


Kaj tiam Lenin regos, mi scias,

Dekstre, Stalino estas la gvidanto de la batalantoj...

Ni povas ripari ĉion estonte,

Niaj samideanoj estas kiel titanoj!


Sovetunio preter la fora universo,

Ne estas limoj super la randoj mem...

Kaj en la nomo de grandaj kreaĵoj,

Gloraj paĝoj de ĉi tiu historio!


Pioniroj estis, estas kaj estos,

En nia feliĉo, paradizo por ĉiam...

Neniam sciu, ke via forto neniam malfortiĝos,

Revu pri senfina ĝojo!

Tiel kantis la infanoj dum ili iris profunde en la malantaŭon de la nazioj kaj ilia koalicio.

Kaj la nazioj daŭrigis la militon. Novaj tankoj kaj memveturaj pafiloj iris en batalon.

Kaj samtempe la ĉaso al partizanoj daŭris. Ili kaptis partizanan knabinon. Ŝi daŭre estis junega komsomola membro de proksimume dek ses. Kaj ili kondukis ŝin nudpiede tra la malvarmo. Ili deŝiris preskaŭ ĉiujn vestaĵojn de la knabino kaj kondukis ŝin en nur kalsonon kaj mamzonon.

Kaj estis tia torturo, dudek ĝis dudek kvin minutoj en la malvarmo. Kaj poste varmiĝu en varma kabano. Kaj poste reen en la malvarmon.

La pioniroj ankaŭ estis pridemanditaj. Ili ankaŭ estis nudigitaj kaj elportitaj en la akran malvarmon portante nur siajn kalsonojn. Kaj poste ili verŝis sitelon da glaciakvo. Jes, la torturo estis kruela ĉi tie kaj provu kontraŭi.

Kolja Borovsky ankaŭ estis pridemandita. Li estis jam dekkvarjara. Tial ili ne staris dum ceremonio. Unue ili senvestigis min kaj pelis min nuda tra la neĝo.

Tiam ili komencis bati lin per kaŭĉukaj tuboj kaj sur la plandumojn de la adoleskanto, kiuj bluiĝis pro la malvarmo, kaj sur liaj ripoj. Kaj finfine, la ina ekzekutisto batis Kolya en la ingvenon per la piedfingro de sia boto. La knabo eĉ paliĝis pro doloro. Sed la plej malbona afero okazis, kiam la nazioj prenis ĝin kaj enŝaltis la fluon. Ĉi tio estis vere terura, nekomparebla doloro.

Sed Kolja, kvankam li kriegis kaj lia haŭto eĉ fumis, nenion signifan diris kaj ne donis la informojn, kiujn la nazioj bezonis.

Post tio, la kapo de la knabo estis razita kalva, kaj fingrospuroj estis prenitaj de liaj manoj kaj nudaj piedoj. Post kio ili trovis lin turnanta muelŝtonon en nenio krom liaj naĝkostumoj. Kaj elektrodoj estis fiksitaj al la genitaloj, tiel ke kiam la knabo malrapidigis la rotacion, li ricevis elektran ŝokon.

Do Kolja laboris por porcio de pano ĝis li estis tute elĉerpita. Tiam li kolapsis sur ligna liteto kun aliaj sklavinoj kaj tuj falis en pezan dormon.

Ili ne hastis pafi Koljan, sed ili faris la vivon neeltenebla. Sed la knabo tenis sin. Kvankam la germanoj elpensis pli kaj pli altnivelan ĉikanadon.

Tiam ili ĵetos varmajn karbojn sub la nudajn plandojn de la adoleskanto. Tiam ili komencas ne nur ŝoki ilin, sed ankaŭ bati ilin per vipo. Tiam li kaj dekduo da aliaj knaboj havas siajn nudajn piedojn metitaj en stokojn nokte. Kaj ili ne lasas vin dormi, do ili metas brazilon en la malproksimon, kiu rostas viajn nudajn kalkanojn. Kaj foje, male, helpe de glacio, ili malvarmigas la plandojn, kio ankaŭ estas ege malagrabla, aŭ ili tordas siajn manojn, kiuj estas tre doloraj.

Nu, ankaŭ humiligaj, konstantaj serĉoj, kaj naŭza zorgemo, kaj kompreneble la manko de manĝaĵo - nur pano kun segpolvo kaj akvo. Sed almenaŭ li ankoraŭ vivas... Tamen eble estos pli bone en la venonta mondo.

Precipe por infanoj - ili devas respekti homajn rajtojn.

Ekzemple, por neplenaĝuloj en la venonta mondo en infero, estas simpligitaj detenkondiĉoj kun tri diversaj manĝoj ĉiutage kaj en ĉiu ĉelo en televido. Kaj vi ne povas tranĉi vian kapon, ĉiu knabo havas mallongan sed bonordan kombitaĵon, kaj belan sportan uniformon. Kiel en junula kolonio en civilizita lando. Kaj en Paradizo, estas kvazaŭ vi estas eterne juna miliardulo ĉe feriejo.

Kolka, ĉiukaze, revis pri fuĝo. Sed vintre, esti nudpieda kaj duonnuda en la neĝo povas sentigi vin, do estas pli bone atendi ĝis somero.

Kolka decidis tiel kaj nuntempe, kunpreminte la dentojn, eltenis ĝin.

Ĝenerale, la nazioj ankoraŭ amasigis forton kaj disvolvis novajn specojn de armiloj. Aparte, "Pantra"-3, kiu laŭsupoze fariĝis pli potence armita kaj pli bone protektita, kaj "Tiger"-3, multe pli potenca tanko kun forta motoro.

Kaj kompreneble la evoluo de jetaviado.

Hitler ankaŭ volis meti misilojn en produktadon. Tamen montriĝis, ke la V-3 estas tre multekostaj veturiloj - kiel tri Panther-2, ĉiu kostanta nur okcent kilogramojn da eksplodaĵoj, kaj kun distanco de iom pli ol tricent kilometroj kun malmulte da precizeco. Kaj tuj ekestis duboj pri ilia seria lanĉo en komercon. Fakte, la ludo ne valoras la kandelon.

Krozmisiloj aspektis iom pli malmultekostaj, sed ilia rapideco estis pli malalta kaj pli facile pafebla. Kaj efektive, kial uzi kovritajn misilojn, se jam aperas seriaj bombaviadiloj Arado, kontraŭ kiuj kaj kontraŭaviadilaj kanonoj kaj batalantoj estas preskaŭ senpovaj.

Dume, la Krauts mokis la knabinojn. Ili simple pelis ilin nudpiede kaj preskaŭ nudaj en la neĝo. Kaj la knabinoj iradis, kaj iliaj nudaj piedoj fariĝis ruĝaj kiel korvoj.

Jes, ne estas tempo por graso ĉi tie, se nur mi estus viva.

La knabinoj ankaŭ estis verŝitaj per glaciakvo el kuvoj. Kaj ĉi tio ankaŭ estas tre dolora. Kaj ili kriis kaj kriegis. Kaj poste oni vipis ilin per vipo.

Nu, kion vi povas preni de la monstroj? Sed tio ne estas ĉio... Kial ne pendigi la knabinon sur la rako kaj bruligi ŝiajn nudajn kalkanojn per varma fero? Ĉi tio ankaŭ estos tre mojosa. La militistoj ĉi tie estas, ni diru, batalemaj.

Kaj tiel la germanaj virinoj kaj la knabo estis torturitaj. Ili submetis lin al kruela torturo. Precipe kiam ili komencis tranĉi ĝin renverse per rusta segilo.

Ĉi tiuj estas vere ekzekutistoj. Kaj ili verŝis salon en la vundojn.

Nu, ĉio ĉi barbareco estis kombinita kun alta teknologio.

Aparte, subteraj tankoj estis testitaj en la Tria Reich. Kaj la rapideco de tia tanko jam atingis sep kilometrojn hore. Estis vere necese pliigi la energirezervon. Nu, tio estas malbona komenco.

Subtera tanko estas vere bona armilo.

Disvolviĝo de miniaturaj tankoj kaj memveturaj pafiloj por unu persono, kaj diversaj grandegaj.

Koncerne la "Rat", tanko pezanta du mil tunojn, Speer pridubis ĝian fareblecon. Tro multekosta kaj preskaŭ neeble transportebla per trajno. Krom se nur en malmuntita formo.

Unu "Rato" estis fakte farita kaj transportita al Leningrado. Sed nun ŝi staris tie senokupe. Ne estis senco sturmi Leningradon, kiu estis tute blokita, ĝi mem kapitulacus pro malsato; Sed ĝis nun li tenis sin, sur muko. La germanoj ne malŝparis iujn ajn konkojn, infanterion aŭ tankojn sur ĝi.

"La Rato" estis ekzemplo de gigantomanio. Sed la memveturaj kanonoj E-5, male, estis provo krei nanan tankon. Knabo de ĉirkaŭ naŭ jaroj ĵus eniris ĝin, ili provis eksperimentan modelon. La infano estis sola kaj estis metita kuŝanta. La memvetura pafilo pezis nur kvar tunojn, sed estis armita per unu tridek-milimetra aerkanono kaj ses maŝinpafiloj. Ĝi ankoraŭ ne estas en produktado - estas multe da laboro por fari.

La knabo estas nur infano, li aĝas naŭ jarojn kaj eĉ pli malalta ol mezumo por sia aĝo. Sed li lernas stiri tankon. Germanaj dizajnistoj provas krei infanajn stirstangojn kiel ludkonzolojn. Kaj kun ilia helpo, stiru la aŭton.

La infano grimpas en niĉon. La memvetura pafilo, kun pezo de kvar tunoj, kapablas teni obusojn de 76 kaj 85 mm sovetiaj pafiloj fronte. Kaj la motoro de kvarcent ĉevalfortoj permesas al ĝi akceli ĝis ducent kilometroj hore sur la ŝoseo. Kaj iom malpli sur la rockade. Ĉi tiu memvetura pafilo kun knabo ĉe la kapo estas la nova mirakla armilo de la Tria Regno. Estas ankaŭ ideo fari aŭton per kontraŭtanka pafilo. Sovetunio tamen klare elĉerpiĝas. Kaj la kvalito de tankoj malpliiĝas.

Ili komencis fari T-34-tankojn el ligno. Tio estas, anstataŭ ŝtala kiraso, kunpremita ligno estas uzata. Oni devas diri, ke la defendo estas sufiĉe malforta.

En la plej bona kazo, ĝi tenas kuglojn, eĉ se ĝi estas malgrand-kalibra maŝinpafilo. Sed la aŭto estas pli malpeza kaj malmultekosta.

Petka, ekzemple, ankaŭ provas ataki la naziojn en aŭto kiu estas kovrita per lamenligno. Kaj li faras ĝin senespere. Cetere, la knabo, malgraŭ la frosto, portas nur sportan pantalonon. Li estas pioniro kaj ne timas la malvarmon.

Krome, ĝi turnas la pedalojn, kaj de la senrepuŝa sistemo kiel eble plej bone. Kaj ĉi tio estas vere la sovetia respondo.

En kontraŭatakoj, sovetiaj soldatoj provas iri sur bicikloj kaj skoteroj. Kaj ili faras ĝin kun bonega sento kaj esprimo. Ĉi tio vere estas batalo kiel batalo.

Kaj la pioniroj estas ĝuste tie en batalo. Kaj knaboj, kiel regulo, preferas esti nudpiedaj kaj en pantaloneto en malvarma vetero. Kial? Sed ĉar sovetiaj knaboj tute ne timas malvarman veteron. Kaj eĉ se ili estos kaptitaj, kaj la nazioj senvestigos la infanojn ĝis la kalsono, ili ne rompiĝos, sed kuraĝe piedpremos la malvarmon. Kaj tiel batalas la pioniroj - kuraĝuloj.

Gulivero kantas:

Ne, la vigla ne forvelkos,

La aspekto de falko, aglo...

La voĉo de la homoj estas klara,

Flustroj estos donataj de serpento!


Stalin vivas en mia koro

Por ke ni ne sciu malĝojon...

La pordo al spaco estis malfermita,

La steloj ekbrilis super ni!


Mi kredas, ke la tuta mondo vekiĝos,

Estos fino al faŝismo...

Kaj la suno brilos

Lumigante la vojon al komunismo!

Kaj la knabo vangofrapis la nudan piedon sur la neĝblovon. Ĉi tiuj estas vere miraklaj infanoj!

Serioĵka rimarkis kun rideto:

- Ni certe venkos!

Gulivero konfirmis ridetante:

- Jes, nia venko fariĝos neevitebla!

. ĈAPITRO N-ro 9

Jam estas februaro 1944. Moskvo estas ĉirkaŭita de ĉiuj flankoj kaj ĉirkaŭita de blokado. La germanoj kaj la fremda hordo atendas varmiĝon, kaj bombas la teritorion de Sovetunio. Granda ofensivo kaj novaj armiloj estas preparitaj. Aparte, bomboj kun napalmo kaj pilkoj. B-29 delonge bombardas Sovetujon. Sed la Yu-488, kiu ne estas malsupera al la amerika monstro en bomboŝarĝo kaj supera en flugaj trajtoj, ĉiam pli premas la teritorion de la sovetia imperio.

La TA-400 ankaŭ eniras serioproduktadon kaj daŭre estas plibonigita.

Kaj "Panther"-2, kiel la ĉefa tanko, daŭre akiras impeton, sen mencii la laboron kun "Panther"-3, kiu devus fariĝi eĉ pli forta en ambaŭ armiloj kaj protekto. Do la nazioj laboras kaj ne sidas senlabore.

Krome, subteraj tankoj ankaŭ estas plibonigitaj kaj preparitaj por produktado. Krome, Hitler jam planas estontan militon kun Britio post la kapto de Sovetunio.

Kaj por transiri Manikon, subteraj kaj subakvaj tankoj estos tre utilaj. Kaj eĉ pli bone, kompreneble, estas uzi aviadajn modulojn por transporti ekipaĵojn. Ĉi tie estas tre grava la projekto E-5 de malgrandaj kaj kompaktaj memveturaj pafiloj kun nur unu ŝipano. Kaj ili finos Sovetujon - kien ĝi iros!

La tankaj knaboj provas tian memveturan pafilon, kaj samtempe novan manieron kontroli stirstangojn. Ili eĉ provas uzi siajn nudajn piedfingrojn.

La plej nova evoluo, sincere parolante. Kaj la knaboj ĝojas. Kaj ili hurlas kaj muĝas je la supro de siaj pulmoj.

Nu, la batalantoj.

Kaj kompreneble, kiel povas esti sen torturo. La pioniro devas esti ĝisfunde torturita! Kaj precipe fritu liajn nudajn kalkanojn.

Tiel oni unue senvestigis la knabon Andrejka, kaj poste forpelis lin sur la karbojn.

La nudaj piedoj de la infano tuj brulis. Kaj ĝi odoris kiel kradrostado.

kriegis Andrejka. Kaj la germanaj knaboj prenis bolantan akvon kaj verŝis la knabon. Kaj ĝi estis tiel dolora kaj naŭza.

Tio estas, la knaboj faris bonegan laboron. Ili tre bruligis min. Kaj poste ili verŝis ĝin per benzino kaj ekbruligis ĝin. Kaj samtempe la degeneruloj de Hitler ridis kaj kantis:

Lasu riverojn de sango

Fluu sur la tero

Lasu ilin ĝemi pro doloro

Fajroj ĉie!

Lasu la morton formanĝi

Rikolto de homaj korpoj...

La planedo suferas -

Kaoso regas!

Kaj nur la morto

regu la furiozan pilkon...

Vi ĉiuj devas morti -

Satano prenis vin!

Jes, la fanatikaj knaboj multe laboris. Nu, USSR-aviadiloj denove flugas por bombi. Kaj faru ĝin sen nenecesa fervoro. Kaj tutaj domoj eksplodas supren.

Yu-488 seria germana bombisto kun ĉiuflanka videbleca pilotejo. Kaj pro la pli malgranda grandeco de la flugilo, ĝi atingas rapidojn de ĝis sepcent kilometroj hore. Sovetunio ne havas batalanton kapabla kapti ĝin.

Kaj la knabinoj ŝipanoj muĝas pro ĝojo kaj frenezo. Fakte, ili estas bonegaj. Kaj neniu haltigos ilin, kaj nenio venkos! Se, kompreneble, vi povas diri tion.

Frida, ĉi tiu knabino en bikino, kiu odoras je multekosta franca parfumo, grincis:

- Unu, du, tri, mortu kalva demono!

Post tio la knabino nur ridos kaj ridos. Ĉi tiuj estas vere skribitaj belaĵoj.

Kaj ili ĵetas mortigajn bombojn el la aero. Kaj ili kovras tutajn kvartalojn.

Eva notis kun dolĉa rideto:

- Nia forto estas granda, granda,

De pugno bato, pugno!

Kaj la militisto nur ridos kaj ridos. Kaj tiam li montros sian langon. Kaj la beleco havas longan.

La knabinoj en la aviadilo estas tre belaj. Ili precipe ŝatas torturi pionirojn. Precipe, la juna leninisto estis ĉenita kaj trempita en aqua regia - miksaĵo de klorida kaj nitrata acido. Kiel knabo krianta pro sovaĝa, freneza doloro. Jes, ĝi estis simple neeltenebla sufero. Kaj la haŭto laŭvorte senŝeligis la knabon, kaj tiam pecoj da viando komencis defali.

Tio estis bonega kaj mojosa. La knabinoj kriegis je la supro de siaj pulmoj:

Pioniro, pioniro, pioniro,

Vi estas bonega ekzemplo por la lando!

Ni torturos vin

Disŝiru ĝin en pecojn!

Jes, kiam la nudaj kruroj de knabo estas trempitaj en acido, kaj tiam li estas karesata ĝis skeleto - tio estas impona. Kio estas ĉi tio - nur sadismo.

Kaj ĉi tie oni povas nenion forskribi... Kaj ĉi tiuj samaj knabinoj bombas sovetiajn urbojn kaj vilaĝojn. Kaj ili ĵetas bombojn, inkluzive de napalmo.

Gulivero, dume, kune kun aliaj infanoj, kontraŭbatalas la malamikon sur la periferio de Kazan.

Taĉmento de pioniroj lanĉas kontraŭatakon. Kaj la infanoj kuras fulmante nudpiede, malgrandaj, ruĝaj pro la malvarmo. Kaj samtempe ili kantas:

Sciu, ke ni estas pioniroj, kunigitaj en nia sonĝo,

Ni deziras, ke vi atingu la finon kun venko...

Super ni ŝvebas keruboj kun glavoj,

Ni estos indaj je la Ĉiopova Dio la Patro!


Sub la ruĝa standardo ni marŝas formacie,

Kaj ni kantas belajn kantojn, kiuj rimiĝas...

Ni estos en Berlino en arda majo,

Kaj ni rompu la kolon de la faŝismo!


Ni estas la infanoj de la Patrujo de la granda suno,

Kion donas la lumo de komunismo...

Kaj la koro de la knabo batas tiel furioze,

Sciu, ke ni denove ekskursas!


Por ni, la geniulo Lenin, kaj kun kuraĝo Stalino,

Kiu kondukas al venko kun fido...

Ni estas gajaj uloj, el la plej bona ŝtalo,

Kapabla frapi tie kaj tie!


Nur knabo, sed ankoraŭ ne infano,

La militisto estas bonega pionira aktivulo!

Kaj la voĉo kiam la maŝino vokas,

Sciu, ke la nazio estos frakasita!


Ni donos al la mondo duan venton,

Ni leviĝu el la mallumo de la ĉielo...

La ŝaŭmo ricevos sian rekompencon

Dio ĉiopova leviĝis por ni!


Finfine, gloro al Rusujo, senmorta gloro,

Ŝi ricevis per eterna naskiĝo...

Kvankam nia vivo, kredu, estas eterna dramo,

Kaj foje Satano regas!


Sed malbono suferos malvenkon en ĉi tiu batalo,

Kredu min, batalantoj estas destinitaj ĝis la fino...

La kanajlo venos, vi konos venĝon,

Ili sangas vinon el la gorĝo!


Mi scias, kiam venos la fino de la batalo

La radianta Kristo venos...

La pioniro ankoraŭ havas branĉeton en la manoj,

Sed per sabro li forblovos la kapon de la kontraŭulo!

Tiel kantis ĉi tiuj pioniroj. Kaj per siaj nudaj piedoj ili ĵetis eksplodajn pakaĵojn, detruante malamikojn surloke. Kaj ĝi montriĝis tre mojosa kaj ekstreme mortiga.

Seryozhka notis, palpebrumante al Gulivero:

- Ni estas vere bonegaj pioniroj!

La perdita knabo kapjesis:

- Jes, ni ne povas esti pli malvarmetaj!

La knabino Maŝa raspis:

- Ja la tuta lando rigardis al la pioniro!

Kaj la knabino ĵetis granaton de ekstrema, mortiga forto per siaj nudaj piedfingroj.

Jen kiel la batalo daŭris kun diversa sukceso. Kaj la skvamoj tremis de flanko al flanko.

Unu knabo estis trafita ĝuste en la kalkano per kuglo, kaj li laŭvorte tordiĝis pro doloro. Tiel oni prenis lin kaj mortigis lin.

Kaj ankaŭ li kuŝos kaj finos en sufero.

Sed la pioniroj faris sian laboron kaj fuĝis.

Post kio ili denove kantis kun novaj forto kaj esprimo kaj kolero kaj energio:

Ni estas vagabondaj partizanaj infanoj,

Ni piediras tra tre malglataj neĝblovoj...

Sed ni ne povas panikiĝi,

Neĝo ne rompos nudpiedan infanon!


Ni venkos la malvarmon kaj froston,

Sed mi konas la partizanojn, ni transdonos la novaĵojn...

Kvankam la knabo ne estas sufiĉe maljuna por esti viro,

En la koro li estas Habel, ne murdisto - Kain!


La pioniro pluvivas per espero,

Kiam oni rapidas trans neĝan kampon...

Dum li estas ekzemplo de knabino,

La suno de komunismo karesas lin!


Ni preterpasos montojn, rokojn kaj riverojn,

Ni atingos la celon, mi scias tion certe...

Mi fidas mian amikon, mi savos ŝin,

Venko venos en radianta majo!


Ni atingis nian celon en la malvarmo,

Kaj la trajno kun la faŝisto estis krevigita...

La elspezoj de Hitler estas nenio krom nuloj,

Sed ni vidas komunismon malproksime!


Denove la trumpeto vokas la ulojn por iri promeni,

Oni diras, kuraĝe iru en batalon, junaj!

Lasu la pakon de la Fuhrer malŝpari,

Kaj tiujn, kiuj ne estas kun ni, bruligu ilin per la verbo!


Estos malfacile por la Krauts en Berlino,

En Stalingrado, la germanoj ricevis...

Kvankam la planedo estas delikata vitro,

Ni kuraĝe mezuru mejlojn, fratoj!


La Fuhrer atendos, ni konas la buklojn,

Kaj vi tute ne saviĝos de napalmo...

Estos terpeco por la malamiko,

Lasu la sunon de komunismo brili!


Kredu, estos tempo - mirinda lando,

Disvastigos limojn pli alte ol spaco...

Satano pereu en la submondo,

Iuj foriros, poste aliaj venos!


Granda estas la grandeco de la Patrujo,

Kredu min, li fariĝos pli alta ol ĉiuj montoj...

Mi ĉiam estis altirita de heroaĵoj,

Ni ne sidu sur la tegmento kiel katoj!


Ni restarigos nian dignon,

Ni montru al la kontraŭuloj lokon en infero...

Super ni estas radianta kerubo,

Mi kredas, ke mia fianĉino venos!


Pioniroj kreskas, aliĝu al la Komsomolo,

Kiam mi solene eniras la paradon...

Ni enrubigis rubaĵojn de la faŝistoj,

Ne imitu papagon per poezio!


Kiam nia proleta ruĝa flago

La ĉielo tute ornamos sin...

Mi esprimos mian amon al Rusio per poezio,

Io, kion eĉ la diablo per sledmartelo ne povas estingi!


Ni konservas la dignon de nia tero,

Ni estas pioniroj, infanoj de komunismo...

Estu paco sur nia planedo,

Al la senfinaj atingoj de homaranismo!

Ĉi tiuj estas la kantoj, kiujn kantis knaboj kaj knabinoj. Kaj ĝi estis tiel amuza kaj malvarmeta.

Kaj sovetiaj pilotoj ankaŭ batalas kun furiozo.

La duonnuda Vinogradova ne embarasis pro la brilo de la flugiloj kaj la minacaj aerkanonoj. Ŝi estis preta batali, eĉ kun la diablo, kvankam ĉi tiuj modeloj havas ĉiu kvar tridek-milimetrajn kaj tri dudek-milimetrajn pafilojn, kio signifas altan densecon de fajro, kapabla ege trapiki kaj plenigi spacon per plumbo. Kaj ĝia maŝinpafila armilaro estas efika nur proksime.

La militisto, tute ne embarasita, akiras la maksimuman eblan rapidecon, facile alfrontante sufiĉe pezan maŝinon kaj flugas al la malamiko. La Fritz, vidante ke ekzistas nur unu aviadilo, atendas preni ĝin en pinĉiloj. Aerkanonoj estas starigitaj. Kaj la bela Vinogradova per ĉiuj fortoj premis siajn nudajn, knabinetajn piedojn en la pedalojn. La nuda plando perfekte sentas la maŝinon, kiun multaj pilotoj konsideras mallerta, eĉ atinginte la forigon de la MiG de produktado dum la milito.

Sed ĉi tiu opinio estas nekompetenta, ŝi estas fajra diablo, kiu sentas ĉiun parton kaj ĉiun veturmekanismon en ĉi tiu maŝino. Jen venas la malamikaj aerkanonoj, rapidaj kaj minacaj. Sed nudpieda Vinogradova sentas, ke ŝi havas tempon por tragliti, por eviti malvenkon. Kvankam la morto rapidas tiel proksime, oni sentas ĝian spiron, en kiu sentiĝas la timiga sekeco de la afrika dezerto kaj la odoro de kela putriĝo!

Anastazio ne preĝas, aŭ pli ĝuste, ŝi sentas providencon en speciala maniero, neante la Kreinton de la Universo kiel Dio: Abraham, Isaak kaj Jakobo, sed rekonante la specialan potencon de la hipernoosfero. Kie volforto kaj intelekto ludas la ĉefan rolon!

Kaj ŝi pafas al la malamiko, trafante per ĉiuj maŝinpafiloj. Proksime, preskaŭ tuŝante la iomete bevelitan flugilon de la malamiko, kvin fajraj maŝinpafillokadoj letale pikas la malamikon, igante la duraluminian tegaĵon de la malamiko "Mercedes" krevi ...

Unue, tiu dekstre, kaj poste oni flugas antaŭen, kiel ĉampana korko, farante "barelo"... Kaj oni trafis la duan aŭton, sed sukcesis flugi antaŭen kaj neniu el la kugloj sukcesis mortige vundi ĝin. , malgraŭ la ĉeesto de sukcesoj.

La fajromilitisto tute ne estas konfuzita. Sed ŝi vidas, ke la malamiko ne forlasos ŝin.

Sed tamen sovetiaj aviadiloj havas malavantaĝon: la laborintensa procezo ŝanĝi flugreĝimojn. Sed ne por la Sorĉistoj. La knabino estas nudpieda, malvarmsanga, kaj helpas kun siaj piedfingroj kiam klakado. Jen li pendas sur la vosto... La germano provas eviti, sin puŝi, sed... Li ne havas tempon, li ekbrulas! Nudpieda Vinogradova elĵetas sian dekstran dikfingron:

- Bone! Akraj pafistoj ofte finiĝas en infero, sed neniam finiĝas en infero!

Kaj la nuboj, iomete rozkoloraj pro la sunsubiro, kapjesas aprobe al ŝi, kaj iliaj bukloj ŝajnas svingi la brakojn.

Nun vi povas alfronti la Junkers. Ĝi ankaŭ ne estas facila celo, kun decaj defendaj armiloj kaj deca rapideco. Se vi batas la orelojn, vi povas fali en la teron tute flame.

Sed la germanoj kondutas malkuraĝe kaj provas forflugi, disiĝi. Konsiderante la altan rapidon de ŝia Miga, ĉi tiu estas la plej stulta decido, kiun vi povas elpensi. Nun nudpieda Vinogradova estas libera, persekutu ilin kaj pafu... Do ĝi fariĝis facila kaj simpla!

La fajromilitisto eĉ diris:

- Ne estas domaĝe akiri facilan venkon, sed estas domaĝe se facila premio estas maltrafita pro la malfacileco de levi!

Sed ŝi faris eta eraron, ŝi malflugis tri bombaviadilojn, sed la kvara forkuris... Kvin aviadiloj en unu batalo estas bonega atingo por sovetia piloto, kaj ŝi povus venki Pokryshkin, se Beria ne denove konfidus al ŝi sekreta misio. Nome serĉi parton de la rusaj orrezervoj kaŝitaj de Kolĉak. Ĉi tie Lavrenty Palych kredis ke evoluinta ina intuicio sugestus la lokon de la trezoro. Sed se nur ĉio estus tiel simpla, ekzistas magiaj kapabloj kaj ĉio estas en plena vido. La trezoro de Napoleon Bonaparte ankoraŭ ne estis trovita.

Longa serĉo tamen donis rezulton, sed ne tiun, pri kiu Beria kalkulis, ĉar la malkovrita kaŝmemoro estis ŝtelita kaj portita hejmen de ŝtelistoj. Nur kelkaj arĝentaj stangoj kaj paro da faligitaj ĉervonetoj konsistigis la tutan rabaĵon de la speciala taĉmento de la NKVD.

La agrablajn rememorojn interrompis la alarmita voĉo de skolto:

- Ne, ĝi tute ne konvenas plu, nek en la pordegon, nek en la balancilon...

Nudpieda Vinogradova maldike ridis:

- En la jugo? Kaj kion rilatas la rokulo kun ĝi?

Nikita kuris sian malglatan plandon de sia piedo laŭ la ŝelo de alta arbo kaj snufis:

- Nu... Ĉu ne estas klare, ke ĉi tio estas palmo, kaj tre granda ĉe tio?

La as-militisto ĉirkaŭrigardis kaj laŭte fajfis:

- Kaj ne nur unu palmarbo, nun oni jam vidas vitojn... Mirinda. - La batalema knabino fervore kantis. - Se estas longa, longa tempo laŭ la vojo, se estas longa, longa tempo laŭ la vojo, estas longa tempo por piedpremi kaj marŝi! Nu, kompreneble, tiam kompreneble, tiam eblas, eblas, eblas... Vi povas veni al Afriko!

La pionira knabo ne dividis eĉ centonon de sia optimismo. Serioze rimarkis:

- Ni neniel povis piede atingi Afrikon, ĝi estis kontraŭa al la naturaj leĝoj...

Nudpieda Vinogradova zorge tuŝis la skvaman ŝelon de la palmarbo. Glueca, glitiga, odoras kiel rezino. Kaj la skvamoj tute ne similas al tiuj de surteraj palmoj. Estas multe por fajfi ĉi tie... Sed entute ĝi ne estas tiom malbona. Se ŝi estas freneza, ŝi ne suferos, sed se ŝi estas sana...

Nikita sufiĉe logike notis:

- Kaj ĉi tio estas eĉ pli bona... Nova aventuro, granda leonoĉaso!

Nudpieda Vinogradova malforte ridis responde:

- Al leono? Kiel ni mem ne forkuri kiel leporoj! Antaŭen...

Nun ili iris tra la nokta ĝangalo. Anastazio pli kaj pli konvinkiĝis, ke tio ne estas ilia mondo. Unue, arboj estas tute malsamaj ol tiuj sur la tero. Ekzemple, ŝajnas, ke sur unu trunko estas piceaj kruroj, folioj kun ses flankoj kaj flavaj floroj, kiel dalioj, sed kun molaj spinoj. Aŭ eĉ pli mirinda, palmarboj kun fruktoj, kiel kristnaskaj ornamaĵoj kaj io kiel papilioj.

Sed plej grave, la ĉielo, la nuboj subite malbariĝis, sen ia vento, kaj iel subite, kvazaŭ per akra movo, la markezo estis malkonstruita.

Kaj sur la nigra, velura sfero brilis kvin lumaĵoj: ruĝa, oranĝa, flava, verda, blua. Samtempe, surprize, la ĉielo ankoraŭ restis absolute inkeca, kvankam neniuj steloj estis videblaj.

Nikita estis surprizita:

- Ve! Cool cool!

Anastazio staris renverse kaj marŝis sur la manoj... Dum kantado, io nekomprenebla. Kiel:

- Artileriistoj Stalino donis la ordon. La luno estas trafita en la pilkoj, tiel ke la garbo estas el la okuloj!

Nikita logike sugestis:

- Ni pli bone marŝu rapide - eble ni trovos ion civilizitan.

Anastazio aldonis:

- Kaj ni eliru sur la padon.

Nun ili iris singarde. Sen ŝuoj en la ĝangalo de alia mondo, ĝi estas danĝera. Vi povas paŝi sur kaptilon, tamen, la kirzachi verŝajne ne helpos ĉi tie. Prefere, ili nur obtuzes la percepton de la mirinda planedo. Kun gravito... Nu, proksimume same kiel sur la Tero, aŭ iom pli.

La aero estas tre varma kaj humida, kiel en tre reala tropika ĝangalo, estas multe da oksigeno en la atmosfero, pli surtera, kiu jam iomete sonoras en la oreloj. Kaj estas nenio agrabla entute. La viktimoj jam paŝis sur la herbon, kiu brulis kiel urtikoj plurfoje, kaj samtempe estis tre sendanĝeraspekta herbo.

Nudpieda Anastazio provis trovi klarigon por ĉi tiu metamorfozo kaj nenion povis eltrovi. Ke ŝi havas alian ege realan problemon? Ĉu la sekvoj de severa cerbokomocio manifestiĝis kun renovigita vigleco?

Ĝi sonis logike kaj klarigis ĉion - halucino povas esti pli hela ol la realo, kaj eniri en alian mondon... Ĝenerale, tio ne estas forĵetita. Ia paralelaj universoj, temo ankoraŭ ne tro uzata en la sciencfikcio de la kvardekaj jaroj, sed jam konata kun la magio de Witcher, ĝi estas sufiĉe komprenebla.

Ĉi tie flugas papilio kun enverguro de du metroj... Mirakloj en kribrilo, kutime kiam la menso estas plena de mankoj en scio!

Kaj la papilio estas tiel bela, precipe kiam ĝiaj flugiloj estas reflektitaj kiel speguloj, kaj ili reflektas la reflektojn de la kvin lunoj. Ĉiu reflektado estas individua kaj samtempe miksita kun la aliaj.

Kaj la libelo estas eĉ pli granda, ĝiaj flugiloj estas kiel arĝenta ŝablono en la frosto, enkadrigita de diamantoj.

Nudkrura Vinogradova eĉ ekkantis:

- Ni devus montri niajn talentojn en komerco, plej bonaj amikoj de knabinoj estas diamantoj!

La knabo logike notis:

- Mirakloj okazas, ne ekzistas fabela klarigo pri ĉiutaga vivo kaj banaleco!

Nudpieda Vinogradova subite havis esperon:

- Aŭ eble, almenaŭ en ĉi tiu mondo, ni trovos la plej novan superarmilon, kiu savos nian Patrujon de detruo?

La nudpieda pionira heroo Nikita, frapante sian tibio sur la ŝelon, resumis:

- Kiam vi estas en feko, vi volas, ke la malbona odoro estu anstataŭigita per la bonodoro de la floroj de sukceso, kiuj burĝonis sur malnobla sterko! Vi nur devas eliri el la feko, alie iu alia fekundigos la ĝermon de prospero per via kadavro!

Post tio la neegala paro da frapistoj ekrapidis. Kaj tiel ili eliris sur mallarĝan vojon, sed pavimitan per kunpremitaj akraj ŝtonoj. La nudpieda pionira heroo Nikita estis kontenta:

- La vojo estas klare artefarita. Ĉi tio signifas, ke ĉi tie estas civilizacio, granda aŭ malgranda, sed por ni, evidente, ni ne estas solaj en la universo.

La Fajro-Sorĉisto fariĝis scivolema, kaj ŝi demandis la nudpiedan kaj gratitan knabon:

- Kiel vi opinias, kiel aspektas la reprezentantoj de inteligenta vivo sur ĉi tiu planedo?

La pioniro Nikita levis siajn maldikajn ŝultrojn. Li respondis post mallonga paŭzo:

- Teorie vi mem demandu ilin pri tio... Sed plej verŝajne ili estos similaj al homoj, ĉar iliaj korpoj estu bone adaptitaj por labori. Predanta leopardo ungegoj verŝajne ne permesos al li konstrui ion pli kompleksan ol ŝtonhakilo!

- Kaj la formiko? - Nudpieda Vinogradova rimarkis. "Li kapablas ion pli ol ŝtona hakilo."

Pionira heroo Nikitka kalkulis ĝin, strabigis kaj elpremis:

- Ĝi estas tro malgranda por akcepti sufiĉe grandan cerbon... Kvankam se oni imagas grandajn grandecojn, do... Teorie ĝi povas. "La knabo kolere montris siajn nudajn fingrojn al la glate kombita briko elstaranta el la ŝtonoj. Malgraŭ la dolora kontuzo, kiun li ricevis, li eĉ ne ekmovis. Li respondis digne. - Sed kvankam mi estas primato, mi savos vin de insektoj.

. ĈAPITRO N-ro 10.

Jam estas marto 1944. Printempo alproksimiĝas kaj la neĝo komencas degeli. Nuntempe, la germanoj estas sur la defensivo kaj se ili efektivigas nur privatajn ofensivajn operaciojn. Nu, pli intensaj bataloj okazas en Centra Azio.

Tie grimpas tankoj kaj memveturaj kanonoj de la Germana Armeo kaj la tuta koalicio. Kaj la bataloj estas tiel sangaj.

Gulivero kaj lia teamo estas granda grupo de pioniroj tie. Estas kaj knaboj kaj knabinoj tie. Kaj ili portas ruĝajn kravatojn. Kaj en marto la frostoj kvietiĝis, kaj fariĝis pli facile por infanoj kuri ĉirkaŭ nudpiede kaj duonnuda. Kaj kreskis la bataliono de junaj militistoj. Ĉi tiuj estas la agresemaj bataloj ĉi tie.

Gulivero eksaltas kaj kantas:

Mia lando de amo estas Sovetunio,

Belaj, rubenoj floras kiel rozoj...

Ni donu ekzemplon por la homaro

Neniu povas detrui infanojn!


Ni estas la pioniroj de Lenin, filoj,

Kiuj servas kiel agloj al la lumo...

Infanoj naskiĝas por regi la universon,

Intertempe ili kuras nudpiede tra flakoj!


Ni estas militistoj de nia kara Iljiĉ,

Kiu montris la tre ĝustan vojon...

Vi ne dehakas kavalirojn de la ŝultro,

Alie ĝi estos tre malbona!


Do Hitler ĵetis la bretojn en kolerego,

La uloj devis batali kontraŭ la malbona hordo...

Sed la pioniroj ne povas esti malkuraĝaj,

Ni naskiĝis kiel leonoj, por batali kontraŭ malpuruloj!


Kamarado Stalin ankaŭ estas glora gvidanto,

Kvankam mi fuŝis multe en la misuzo...

Sed li nur tremigas siajn malamikojn,

Kapabla trafi plenan ŝanĝon!


Ni batalis nudpiede apud Moskvo,

La neĝblovoj mordis miajn nudajn kalkanojn...

Sed Hitler montriĝis malsaĝulo

La pioniroj donis al li multon!


Kaj knaboj kaj knabinoj en batalo,

Kredu min, ili montris sian plej altan klason...

La perditaj nun floras en paradizo,

Kaj ili vidas, kredu, komunismon!


Knaboj ne timas froston,

Ili saltas kuraĝe en nur pantaloneto...

Iliaj piedoj estas nudaj la tutan jaron,

La uloj estas fortaj en man-al-mana batalo!


Jen knabo ĵetanta bombon kontraŭ timinda tanko,

La potenca "Tigro" brulas kiel ardanta fajro...

Stalingrado iĝis koŝmaro por la kraŭtoj,

Estas kvazaŭ infero, ludo de infero!


Bone farita pioniro en atako,

Li paŝas nudpiede sur la fajron...

Nun kamarado Stalin estas kiel patro,

La malbona Kain estu detruita!


Ni infanoj estas tre bonegaj kaj fieraj,

Fidu la rusajn malamikojn - ni ne kapitulacos...

Kaj ni forpuŝos la fluojn de la malbona hordo,

Kvankam Adolfo estis furioza kiel ĉifona hundo!


Pioniro batalas por sia patrujo,

La knabo simple ne dubas...

Li donos ekzemplon por la oktobra popolo,

Kaj li atakas furioze!


Por ni Vladimir Lenin estas glora Dio,

Kiu kreas realecon kuraĝe...

Kaj tiel ke la Fuhrer kun kalveco, la abomeninda, mortos,

Ni venkos niajn malamikojn pro bona kialo!


Ho knabino, vi estas mia amiko,

Ni estas nur infanoj nudpiedaj en la amara malvarmo...

Sed mi kredas, ke estos forta familio,

Ni vidos bluajn etendaĵojn!


Somero anstataŭigis la brulantan vintron,

La damnita faŝisto denove antaŭeniras...

Ni forte batalis en la antaŭa printempo,

En la spaco, la malamiko estas iom virtuala!


Nu, kial la Pantero rapidas al mi?

La knabo kuraĝe ĵetis obuson al ŝi...

Jam estas puno por la Krauts,

Kaj la faŝisma tanko forĵetis la raŭpon!


Infano estas giganta militisto,

Kaj li portas ruĝan, papavkoloran kravaton...

Nia popolo en la Patrujo estas unu,

Kaj la steloj de komunismo ne estingiĝos!


Ni batalos somere kiel ĉiam,

La herbo estas pli agrabla por infanaj piedoj...

Faru grandan sonĝon realiĝi

Kiam la knabo forte frapas ŝtalo!


Mi kredas, ke ni ĉiuj eniros Berlinon,

Kaj ni vivos kun la knabino ĝis venko...

Ni konkeros la vastecon de la universo,

Por ke la avoj fieru pri la pioniro!


Sed vi devas streĉi la forton de viaj infanoj,

Kaj batalu por ke homoj ne hontu...

Ekzamenoj, trapasante ĉion per A,

Mi kredas, ke ni baldaŭ estos en komunismo!


Ne kredu la fabelojn, kiujn teksas pastroj,

Estas kvazaŭ la diabloj rostas ateistojn...

Fakte, ili estas kondamnitaj

Ke oferoj ne estas farataj al komunismo!


Kaj ni baldaŭ konkeros la planedon,

La tuta sovetia universo estos...

Nia stelŝipo estas pli forta ol kerubo,

Ni estas la reĝoj kaj juĝistoj de la universo!


Tiam la scienco revivigos la mortintojn,

Ĉiuj pioniroj, la avoj de gloro vivas...

Patrujo forĝis glavon kaj ŝildon,

Post ĉio, la Menso estas kun ni kaj ni estas nevenkeblaj!

Tiel kantis la infanoj kaj atakis siajn kontraŭulojn. Ĉi tio vere aspektis bonega. Kaj la nudaj piedoj de infanoj tretis tra la neĝblovoj, lasante malgrandajn piedsignojn.

Nu, la pioniraj knabinoj ankaŭ ĵetas grenadojn per la nudaj piedfingroj. Do totala kaj turbula detruo okazas.

Ĉi tio estas vere ekstreme perfida kaj vasta batalo.

Ĉi tiuj estas vere supernivelaj bataloj.

Kaj pafado venas el ĉiuj bareloj.

La nazioj testas la plej novan tankon E-100 ĉe la fronto. Ĉi tio ne estas memvetura pafilo, plibonigita versio de la Muso. Pro la loko de la motoro kaj transdono en unu unuo, estis ŝparado sur la kadara ŝakto. Kiel rezulto, la alteco de la tanka kareno malpliiĝis rimarkeble. Ĉi tio ebligis pliigi la raciajn angulojn de la kiraso kaj redukti la mason de la tanko al cent tridek tunoj. Kaj la motoro estas eĉ pli potenca - mil kvincent tunoj. Kaj la aŭto jam estas tiel rapida kiel Tiger-2, en la malnova modifo.

Ĉi tio estas vere superforta potenco. Kaj kiel li tretas, tiel li tretas!

Nu, la aŭto estas nur besto!

Kaj se vi akcelas, ne estas maniero trarompi ĝin. Kaj la konkoj resaltos kiel pizoj. Tia aŭto estus en la tombo.

La E-100 ankoraŭ estas en ununura kopio, sed ĝi rapidas antaŭen tre aktive.

Kaj estas belaj knabinoj en ĝi. Krome, la knabinoj estas tre kruelaj.

Tiel oni pridemandis la knabon Petka. Unue ili prenis la pioniron kaj batis lin per pikdrato. Tiam ili turmentis min per elektra ŝoko. Ĉi tiuj estas vere batalantaj knabinoj.

Sed la pioniro ne rezignis, sed prenis ĝin kaj kantis, rigardante la morton en la vizaĝon:

Ni estas la pioniroj - la falkoj de la lando,

Kiuj kutimas batali kun la Fritz...

Lasu la legiojn batali kontraŭ Satano,

Neniuj pioniraj pensoj, nur rezignu!


Male, ni estas varmegaj en batalo,

Ni donu al la nazioj decan lumon...

Post ĉio, la pioniroj estas simple unuaj,

Ili batalas perfekte la faŝismon!


Ni neniam retiriĝos

Male, ni rapidos ataki...

Ekzamenoj, trapasantaj nur kun A,

Ni simple ne timas la aĉajn Krauts!


Por ni, kamarado Stalin estas la ĉefa gvidanto,

En la nomo de ĉiuj grandaj generacioj...

Li tremas siajn kontraŭulojn,

Por kompletigi tion, kion komencis la genio Lenin!


Vi estas mia amata Patrujo,

Sovetunio estas ekstertera sankta lando...

Ni estas pioniroj, amika familio,

La gvidanto estas gaja knabino!


Malvarmaj frostoj, infanoj nudpiedaj,

Ili ne timas pikantajn neĝblovojn...

Ili kaptos la virĉelon, ŝerce perforte,

Kredu min, tiuj, kiuj ĉiam povas batali!


Jen ni kuras kiel kunikletoj al la fronto,

Ni haltigos la faŝistojn tie apud Moskvo...

Kaj la Wehrmacht, furioza en konsumado,

Mi ne povas reteni la malamikon!


Sen Dio feliĉo povas esti generita,

Kiam fajro furiozas en la koro de infano...

La ĉasisto baldaŭ iĝos ludo,

Ni malfermu ĝin en niaj koroj, mi scias, ke la pordo baldaŭ venos!


Kiam la granda Stalin gvidas,

Liberigu Berlinon, Parizon kaj Londonon...

Venkoj malfermos senfinan konton,

Kaj la pionira militisto estas tre fiera!


Mi estas knabo en pantaloneto, kuranta kun kravato,

La frosto vere mordas miajn kalkanojn...

Mi portas feltajn botojn kaj en la malvarmo mi estas sur la bordo,

Tiu Hitlero sufokiĝis en la submondo!


Do mi trapikis la faŝiston per bajoneto,

Kredu min, mi tranĉis la monstron en pecojn...

Kaj se necese, mi skuos mian pugnon,

Kaj mi batis la Krauts lunde kaj merkrede!


Sed la knabino kaj mi prenis Berlinon,

Kaj la Fuhrer estis pendigita de la tuta mondo...

Ni konkeros la vastecon de la universo,

Ni priskribos ĉion, per la plumo de Ŝekspiro!


Nu, kiam la milito finiĝos,

Ni kreskos, ni havos infanojn...

La Fuhrer Satano ne regos,

Kaj la planedo fariĝos pli feliĉa!

Jes, la pioniro montris elstaran heroecon. Kaj li kuraĝe eltenis severan torturon.

Sed inaj militistoj el Nazia Germanio ne nur sciis torturi.

Bedaŭrinde, ili ankaŭ kapablas batali tre efike. Kaj montru elstaran batalklason.

Preskaŭ la tuta Centra Azio jam estis kaptita de la nazioj kaj la kapitalisma koalicio. Kaj ĉi tio estas vere granda problemo kaj por la Ruĝa Armeo kaj por Sovetunio.

Oni devas rimarki, kiu kaj kiam virinoj batalas - ĉi tio estas duoble hemoroidoj. Ili estas pli tenacaj ol viroj kaj havas pli agreseman strion. Kaj ili ankaŭ pafas tre precize.

Jen la ŝipanaro de Gerda rajdas sur faŝisma E-100-tanko, kiu apenaŭ eliris el la fabriko. La knabinoj pafas.

Kaj sovetiaj aŭtoj brulas, inkluzive de ligna tridek kvar. Kaj ili trafis ion pli imponan kaj detruan.

La IS-2 estas la nura sovetia tanko kiu kreas almenaŭ kelkajn problemojn por la nazioj.

Sed la knabinoj daŭre atakas kun furiozo kaj energio. Ili laŭvorte pruvas miraklojn de kuraĝo. Sed samtempe ili estas kruelaj.

Ili amas ĝin kiam kaptitoj kisas siajn nudajn plandojn. Krome, antaŭ ĉi tio, la militistoj intence malpurigas ilin. Jes, ili estas malnoblaj haguloj. Kaj vi ne povas treti kontraŭ knabinoj tiel.

Kaj ili povas tre bone batali nudpiede.

Jen la E-100-tanko atakas, kaj la tigrinaj knabinoj laŭte kantas je la supro de siaj pulmoj:

Ni estas malbonaj faŝismaj tigrinoj,

Knabinoj, kiuj kutimas suĉi sangon...

Ambicioj estas simple agloj,

Ekzamenoj, trapasantaj nur A-ojn!


Ni ekstermos niajn kontraŭulojn per glavoj,

Kaj la vampiro povas manipuli maŝinpafilon...

Estu ĉe ni sangomaro,

Jen kiel ĝi rezultas!


Ni estas kuraĝaj, belaj knabinoj,

Ni iras sur la atakon de morto sen timo...

Kaj niaj fortaj nudaj piedoj,

Ni ne batos la virinojn en la malpuraĵo!


Nokte ni batalas tre lerte,

Kaj ni certe povas elŝiri niajn gorĝojn...

Kaj ni havas sangon, kaj la viroj havas vodkon,

La vampiroj rapidis antaŭen!


Ne kredu tiujn, kiuj diras, ke vi estas malforta

Knabinoj scias, ke la potenco estas bonega...

En la nomo de la lumo de la furioza potenco,

Lasu la potencon de la pugno regu!


Mi frapos la frunton de la soldato per mia nuda kalkano,

Kaj li fariĝos vera orfo...

Estu puno por malpiuloj,

Batali nin ne estas bona por vi!


Ni estas vampiraj knabinoj de la submondo,

Kaj ĉi tiu Fuhrer, la Diablo, estas nia patro...

Li postulas la tronon de Dio,

Kaj simple, kompreneble, bone farita!


Kaj ni mortigas en la nomo de la Reich,

Kaj ni suĉas la sangon de la soldatoj de Stalin...

Por ke la planedo en koloro ne estu paradizo,

Sciu, ke ni vere venkos Sovetujon!


Kiam ni tretas Moskvon sub niajn piedojn,

Estos nur montoj da kadavroj, sciu...

La soldatoj ĉi tie brilas per siaj botoj,

Kaj la suna majo flamas!


Kaj ni knabinoj estos en Novjorko,

La prezidanto kisas niajn kalkanojn...

Kaj la belulinoj havas sonoran voĉon,

Tia sublima momento alvenis!


Kaj tiam la vastaĵoj de ĉiuj galaksioj,

Mi certe konas la knabinojn, ili atendas...

Kaj ni ne povas trovi limon sur la mapo,

La vampiro, kredu min, estas tre mojosa!


Ni knabinoj baldaŭ prenos la lokon de Dio,

Kaj ni regos la universon...

Ni havas unu vojon al grandeco,

Estas malice mortigi ĉiujn kontraŭulojn!

Jen kiel la tanko rapidas. Nu, estas aliaj aŭtoj en ago ĉi tie. Ekzemple, "Tigro"-2 estas plibonigita modifo kun motoro de mil ĉevalfortoj. Tre rapida kaj batalveturilo. Sufiĉe rapide. Ĉiukaze, kun tia motoro, la veturado de la Reĝa Tigro povas esti nomata komparebla al la Pantero. Kaj ĉi tiu maŝino jam taŭgas kiel rimedo de trarompo.

La Churchill estas pli populara inter la britoj - kun serioza kiraso. La defendo de la Churchill estas komparebla al la Tiger-2, krom ke la armiloj estas pli malfortaj.

La E-100 estas absolute perfekta laŭ kiraso - nepenetrebla por sovetiaj pafiloj de ĉiuj anguloj. Tamen, estas ankoraŭ tre malmultaj tiaj tankoj, ili ĵus komencis ruliĝi de la muntado. Kaj la produktado de "Tigroj"-2 jam estis ĝustigita. Kaj neniu ankoraŭ havas tian tankon. Nek Usono, nek Britio, nek Sovetunio.

Do la nazioj ankoraŭ havas plenan kontrolon de la iniciato. Ĉi tio estas vere kolosa striko.

De la faŝismaj evoluoj, ĉi tiu estas la E-50-maŝino en kiun ili volas enŝovi la kirason kaj armilojn de la Tiger-2, kun la pezo de ordinara Pantero. Do kio? Tio estas interesa ideo!

Kaj tiel la ŝtala fluo daŭre ruliĝas al Sovetunio.

Kaj kompreneble, la malamiko havas gravan avantaĝon en aviado. Aparte, la ME-262 estas ĉasaviadilo, tre rapida kaj preskaŭ nevundebla pafi de aliaj aviadiloj. Kaj la multcela aviadilo TA-152 ne havas egalan. Kaj ĉi tiu aŭto nun estas seria kaj amasproduktita.

La nazioj ŝajne estas ĉe sia plej bona. Ilia alia evoluo estas la "Sturmpanther", ĝi havas raketlanĉilon de pli malgranda kalibro ol la "Sturmtiger", sed ĝi havas pli rapidan pafrapidecon, kaj la memvetura pafilo mem estas pli lerta. Kaj la Sturmmaus estas veturilo bazita sur la Mouse-ĉasio. Kaj eĉ pli potenca bomb-lanĉilo. Jes ankaŭ ĉi tiuj armiloj estas kiel tiuj de bestoj.

Nu, la nazioj havas potencon. Ankaŭ aperis "Lev"-2. Ĝi havas pli kompaktan aranĝon kaj la gvattureto situas ĉe la malantaŭo. Kaj ĉi tio estas interesa. La motoroj kaj dissendo situas ĉe la fronto kaj en unu unuo. Kaj la tanko montriĝis pli malgranda en grandeco, pli movebla, sed kun la sama dikeco de kiraso kaj armiloj.

Tio kreis novajn problemojn por Sovetunio. "Leono"-2 estas la nura tanko, kiu, kvankam pezante malpli ol "Tigro"-2, estas tiel pli alta ol ĉi-lasta en kiraso kaj armilaro, ke estas tempo demandi la demandon: ĉu tia veturilo bezonas la Panzer-Armeon?

Nu, kaj aliaj evoluoj, oni povus diri. Kaj la Tria Reich stiras kaj pedalas.

Pliiĝas la ŝancoj de venko por Hitlera Germanio! Kaj nun ĝi estas tre malfacila por sovetia Rusio.

Sed la militista knabo Gulivero ne senkuraĝiĝas, male, la juna terminatoro kun fervoro kaj esprimo prononcas tutan aron da popularaj aforismoj;

En teorio, ili ne trafas iun, kiu kuŝas, sed praktike, se vi estas frapita de viaj piedoj, ili efektive piedbatos vin kaj venigos vin sur viajn genuojn!

Pli bone iri al la tombo ol genuiĝi en la unua kazo, ĉielo por la animo, en la dua, infero por la korpo!

Kiam viaj abdominaloj aspektas kiel ĉokoladaj brikoj, viaj malamikoj tute ne havos dolĉan vivon!

Se vi volas, ke la vivo estu mielo por vi, atingu muskolan difinon kiel ĉokolada trinkejo!

Ĉokolada abs estas bona, ĉokolada sunbruno ankaŭ ne malbonas, sed la mielplenaj paroladoj de politikistoj ĉiam estas malbonaj!

Pli bone estas havi nigran haŭton ol nigran animon, estas pli bone havi malplenan stomakon ol malplenan kapon, kaj estas pli bone havi abs kiel ĉokolada trinkejo ol diabeto pro tro da dolĉaĵoj!

Politikisto ofte promesas al balotanto dolĉan vivon, sed malofte fanfaronas pri ĉokoladaj brikoj de abs!

Parolado de politikisto estas pli dolĉa ol mielo al la orelo, sed faroj gustumas pli amaraj ol absinto!

Virinoj estas la pli malforta sekso, sed la nuda kalkano de knabino multe pli efikas por eltiri monon el sia poŝo ol tiu de viro!

Ne necesas, ke virino disvolvu muskolojn krom sia lango por altiri viron al siaj piedoj!

Plej ofte, viraj botoj falas ĉe la piedoj de virinoj kiam ili estas nudpiede!

Nudaj piedoj de knabino igos viron, se li estas plena de bastaj ŝuoj, en vagabon!

Se vi volas havi multekostajn botojn, donu al la viro nudajn piedojn!

Virino neniam havos malplenan ventron kun sveltaj kruroj, eĉ se estas vento en ŝia kapo pro manko de inteligenteco!

Se virino volas bone manĝi, ŝi devas havi maldikan talion, se ŝi vestas sin bone, tiam ŝi devas povi elmontri sian korpon!

Viro neniam povas esti egala al Dio, sed virino estas vera Diino por almenaŭ unu persono!

Virino ne ĉiam estas reĝino en la okuloj de bone nutrita popolo, sed ĉiam diaĵo en la okuloj de malsata viro!

Viro ofte malbonodoras, precipe kiam li ne havas bonodorajn bekojn!

Mono ne odoras, tial tiuj, kiuj ĝin ne havas, malbone odoras!

Kvankam mono ne odoras, estas tiu, kiu havas lupon, kiu havas la odoron por ĝi antaŭ ĉio!

Mono ne odoras, sed plej verŝajne ĝi estos trovita de nazo de vulpo kaj karaktero de lupo!

Kiu scias fajfi, tiu igos sian kontraŭulon fajfi riĉaĵon!

Politikisto fajfas kiel najtingalo, sed pro sia fajfilo ne plu estas mono en la poŝoj de la balotantoj!

Eĉ se homo havas menson kiel diamanto, li ankoraŭ povas esti flatita de montoj da oro, kiuj ne valoras eĉ denaron!

Birdo en viaj manoj estas pli bona ol torto en la ĉielo, kupra penco en via poŝo estas pli bona ol montoj da oro el la lipoj de politikistoj!

Milito odoras je malbonodoraj kadavroj, kaj eligas aromon de senodora mono!

Ne estas vero, ke mono ne odoras - ĝi odoras kiel kadavro, la odoro de verŝita sango, kaj vorta diareo!

Se vi volas havi frenezan monon, unue lernu regi vin!

Nur malvarmeta kaj kalkulema homo povas bati dum la fero estas varma!

La lango estas mola al la tuŝo, sed kapablas doni la deziratan formon eĉ al kredoj kun la malmoleco de ŝtalo!

La lango estas malgranda en grandeco, sed kapablas fari grandajn aferojn se la menso ne estas disbatita samtempe!

Virino, demetanta siajn ŝuojn, igas viron perdi la kapon!

Kiam knabino nudiĝas, ŝi vere deprenas tri haŭtojn de ulo!

Nudaj inaj kalkanumaj knabinoj permesos vin vestiĝi kiel princino!

Plej bone, kion viro sentas en boto, virino sentas kun nuda plando!

Se vi tro multe rigardas la nudajn piedojn de knabino, vi fariĝos bastŝuo!

Almozulo ne estas tiu, kiu ne havas botojn, sed tiu, kiu ne havas ŝuojn en la menso!

Knabo ne hontas esti nuda kalkano, li hontas esti bastkapo!

. ĈAPITRO N-ro 11.

La Nova Jaro 1940 jam alvenis. Ĉi tiu estas la jaro, en kiu oni atendis grandajn eventojn. Nikolao la 2-a, kiu ankoraŭ ricevis la sukceson de Vladimir Putin, daŭre estas sur la trono. Jen cara Rusio eniranta la novan jaron. Kaj Oleg Rybachenko daŭre skribas kaj skribaĉas ion. Ekzemple, pri la senmorta montknabo.

Post kio la militinfanoj saltis pli alte kaj eĉ turniĝis sur la piedfingroj de siaj nudaj piedoj. Ĉi tio estas vere bonega teamo. Knaboj en pantaloneto vere kapablas fari seriozan batalon.

Suferinte difekton de senprecedenca armilo: surfacalaeraj misiloj, kiujn la infanoj mem faris el tabuloj kaj lamenligno, la pluvivaj Junkers flugis reen. Fakte, la Ruĝa Armeo trovis miraklan armilon. Ambaŭ la pioniraj infanoj, kiuj aktive uzas ĝin kaj draŝas la kontraŭulojn.

Anastazio rimarkis kun dolĉa rigardo:

- Nia influo estas la plej efika, ankaŭ ĉar la knaboj mem prenas la iniciaton!

Oleg Rybachenko konsente kapjesis:

- Estas instrukcioj, sed estas iniciato! Ekzemple, kiam mi estis en junulara kolonio, mi vintre laboris en arbohakista tendaro portante nur pantalonon kaj nudpiede. Ĉi tio ŝajnas freneza. Sed mi inventis tian likvaĵon, ke se vi lubrikas vin per ĝi, vi ne frostos eĉ en la severa siberia frosto. Kaj komence mi estis en infana kolonio, laborante en la malvarmo kun mia torso nuda kaj nuda kruroj, kaj tiam aliaj knaboj komencis imiti min. Kaj vi scias, kiom pli oportuna ĝi estas ol porti superdimensiajn tolbotojn kaj remburitajn jakojn. Krome, trovu taŭgajn botojn por via infano!

Zhenja murmuris:

-Ve! Mi provis ĝin nudpiede en la neĝo. Jen kiel viaj kalkanoj laŭvorte komencas bruli. Ĝi tute ne estas tiel bonega!

Oleg Rybachenko respondis kun dolĉa rigardo:

- Vi devus trejni vin mem!

Kolka kantis:

Moderigi vin, se vi volas esti sana,

Provu malhavi kuracistojn!

Lavu vian vizaĝon per malvarma akvo!

Se vi volas esti sana!

Oleg Rybachenko notis:

- Nun la nazioj provos tankatakon. Kaj ĉi tio estas serioza. Ni provos renkonti ilin digne!

Komsomola membro Anastazio memfide diris:

- Ni havas ĉion preta!

Kaj ŝi skuis siajn luksajn kaj fortajn koksojn, similajn al krupo de purrasa ĉevalo.

Petka notis:

- La tankoj de la germanoj estas sufiĉe malfortaj. Eĉ niaj tridek kvar malamikaj veturiloj estas multe pli fortaj!

Kolka pepis, eksaltante kiel sciuro:

- Ĉi tio signifas vivi bele,

Ĉi tio signifas vivi digne...

Nia heroa forto,

Forto de spirito kaj volforto!

Oleg kantis ironie:

Anstataŭ mikrofono, la vosto prenas ronronon,

La kanto ne estas nova, sed ĝi estas propra...

Estos monstro kun mil vizaĝoj,

Kaj ĉiuj miaj amikoj rapide eniros Berlinon!

Kaj la knabo prenis ĝin per la nudaj piedfingroj, prenis ŝiriĝintan pecon da metalo kaj ĵetis ĝin kun granda forto. Li flugis super kaj trafis la korektilon de Hitler rekte en la okulon, kaj batis lin senkonscie per malantaŭa mano.

Kaj la Fritz, pro timo, pafis eksplodon kaj mortigis kvin pliajn siajn proprajn. Tiel, la malgranda sciiggrupo estis detruita.

Anastazio kisis Olezhkan per siaj lipoj sur la frunton kaj pepis:

- Ve! Vi estas bonega batalanto!

La knabo modeste respondis:

- Mi estas pioniro kaj tio diras ĉion!

Post kio la infanoj unuvoĉe ekkriis:

- Kaj la tuta lando rigardis la pionirojn! Hitler estos kaput, la nudpiedaj pioniroj tuj atakos!

Oleg Rybachenko sugestis:

- Ni kantu, infanoj! Estos pli facile atendi la teruran atakon!

Timuro volonte konsentis:

- Jes, estas pli bone vere kanti ol hurli kiel lupoj ĉe la luno. Kvankam ni ankoraŭ pli verŝajne estas ne lupoj, sed lupidoj! Sed ni montros al la malamiko nian mortigan kaj nesupereblan forton!

Anastazio konfirmis:

- Ni montros al vi ĝuste tion! Kantu la kanton kiel antaŭe, kantis la taĉmento, kaj mi kantos kun ĝi trankvile!

Oleg Rybachenko kapjesis:

- Mi mem komponis la kanton kaj estos bonega!

Kaj la knabo, iama nudpieda, eĉ en la malvarmo, junula krimkaptito kantis:

La knabo vivis en la dudekunua jarcento,

Li sonĝis, ke li konkeros spacon...

Ke la Patrujo havas legiojn de forto,

Kvazaroj lumigos la ĉefurbon!


Sed la knabo tuj fariĝis viktimo,

Kaj sur la fronto de la mondo fajro...

Estas fandiĝanta, ŝirita metalo,

Kaj ŝajnas, ke ne ekzistas loĝloko!


La knabo kutimas vivi en lukso ĉiam,

Kiam bananoj kaj ananasoj estas ĉie...

Nu, nun ĉi tiu estas la problemo,

Estas kvazaŭ vi trovis vin Judaso!


Ĝi bruas, aŭdiĝas fajra tondro,

Ekbriloj flugis trans la ĉielon kiel ŝtormo...

Mi kredas, ke la Germana Armeo estos venkita,

Ĉar la koro havas la kuraĝon de knabo!


Naskita por batali de la staltrogo,

Ni infanoj amas batali kuraĝe...

Vi estas la Wehrmacht, kiu rapidas kiel hordo - frakasu ĝin,

Kaj faru de Hitler patosa klaŭno!


Por la Patrujo, por Stalin, filoj,

Ili ekstaris, forte kunpremante la pugnojn...

Sed ni estas bonegaj kavaliroj-agloj,

Ni povos bati la Fuhrer por la Vistulo!


Sciu tian forton de pioniroj,

Ke nenio en la mondo povas kompari kun ŝi...

Ni baldaŭ konstruos paradizon en la universo,

La sanktaj vizaĝoj de la ikonoj benos vin!


Ni donos niajn korojn por la Patrujo,

Ni tre amas nian patrujon...

Super ni estas radianta kerubo,

Ni mem estos juĝistoj por faŝismo!


Nun la malamiko rapidas rekte al Moskvo,

Kaj la knabo estas nudpieda en la neĝblovo...

Mi ĉesos, mi kredas tiun hordon,

Ili ne tranĉos la hararon de knabino, mi konas la plektaĵojn!


Mi rapide fariĝis pioniro

Kaj la knabo havos la volon de ŝtalo...

Post ĉio, nia koro estas kiel titana metalo,

Kaj la ĉefa gvidanto estas la Tutsaĝa geniulo Stalin!


Mi estas pioniro, vintre nudpiede mi kuras,

Kaj miaj kalkanoj ruĝiĝis en la malvarmo...

Sed Hitlero estos disbatita per falĉilo,

Kaj ni donu kison al la skarlata rozo!


Kredu min, por Rusujo ni estas agloj,

Kaj ni ne lasos la Fuhrer-on trairi al la ĉefurbo...

Kvankam la armeoj de Satano estas fortaj,

Mi kredas, ke ni baldaŭ senfeligos Adolfon!


Ni havas tian forton - ĉiuj homoj,

Ni infanoj batalas por justeco...

Kaj Hitler estas fifama fiulo,

Kaj li ne ricevos kompaton de la popolo!


Ni havas tre fortan maŝinpafilon,

Kio tiel precize pafas al la faŝistoj...

Fajro kaj estos rezultoj,

Venko venos en radianta majo!


Ni faros la Patrujon pli alta ol la steloj,

Ni baldaŭ levos ruĝan flagon super Marso...

Ja Dio Jesuo Kristo estas kun ni,

Ĉi tiu Nomo por ĉiam estos en gloro!


Sed Stalino ankaŭ estas frato de la pioniroj,

Kvankam la kuraĝaj infanoj estas multe pli aĝaj...

La knabo havas bone celitan maŝinpafilon,

Li faligis la turojn de la nazioj!


Kvankam la neĝblovoj estas krutaj,

La knabo batalas kun la Fritz nudpiede...

Ne estas malforte por li mortigi faŝiston,

Almenaŭ la ekzameno estas strikta, kompreneble!


Kaj la knabo ankaŭ kalkulis la leteron,

Pafinte al nazio, ĝuste fortranĉante lin...

Estas flamo en la koro kaj metalo brulas,

La Fuhrer ne permesos misinformadon pri la Patrujo!


Kaj vi amas vian patrujon,

Ŝi estas kiel patrino por ĉiuj nacioj, vi scias...

Mi amas Jesuon kaj Stalinon,

Kaj batis la Fuhrer pli forte!


Nu, la faŝisma atako jam sekiĝis,

Ŝajnas, ke la nazioj elĉerpiĝas...

Hitler ricevos pugnon en nikelo,

Kaj ni kantos sub ĉi tiu klara ĉielo!


Via knabo kuris tra la vintro en pantaloneto,

Kaj mi eĉ ne rimarkis fluantan nazon...

Mi ne komprenas kio estas malbona kun malvarmumo,

Foje infanoj tro malsaniĝas!


Printempe jam estas tre facile batali,

Estas agrable plaŭdi tra flakoj ĝis la fino...

Ni eniris la boaton, kaptis remilon,

Kia amuzo estis por ni!


Por batali kaj kuraĝi por la Patrujo,

Ni estos pioniroj tre kuraĝe...

Trapasante ekzamenojn, nur kvin,

Venigi vin en la publikan okulon kiel eble plej rapide!


Mi kredas, ke la batalantoj venos al Berlino,

Kvankam la milito ne iras tro glate...

Ni konkeros la vastecon de la universo,

Tamen la etulo ankoraŭ malfacilas!


Kvankam kompreneble ĉiam estas milito,

Ĉiu arbusto estas plena de danĝeroj...

Sed estos pionira sonĝo,

La nudpieda knabo estas tre saĝa!


La knabo trafas la faŝistojn precize,

Ĉar pioniro havas honoron en sia koro...

La Fuhrer ricevos kalkulon sur sia frunto,

Kaj ni punos la ceterajn kiel ekzemplon!


Kion mi povas fari, vi scias,

Ja rusoj estas nevenkeblaj en bataloj...

Ni konstruu ruĝan paradizon en la universo,

La homoj estas por ĉiam unuigitaj kun la partio!


Kaj kredu min, niaj malamikoj ne forviŝos nin,

Ni faros miraklon kiel gigantoj...

Rompu la katenojn de la universo,

Kaj Hitler estas malnobla Judaso!


Pasos jaroj, venos tempoj,

Sankta en la vasteco de komunismo!

Kaj Lenin estos kun ni por ĉiam,

Kredu min, ni dispremos la jugon de la faŝismo!


Kiel bone Kristo revivigos ĉiujn,

Kaj se ĝi ne venas, tiam scienco...

Post ĉio, la homo kreskis al potenco,

La vivo ne estas facila, fratoj, sciu ĉi tion!


La grandeco de la Patrujo estos

Ke ĉiuj amis ŝin sen scii...

La grandeco de la sankta lando estas en unu afero,

Al la senlima, plej radianta Rusujo!


Mi estas pioniro dum ŝi estas knabo,

Kaj kredu min, mi ne volas kreski...

Mi baldaŭ vidos multajn diversajn landojn,

Kaj mi veturigos la Fuhrer kaj la hordon en la marĉon!


Ankaŭ vi, estu batalantoj kun kuraĝo,

Ke nia fido fariĝos pli forta ol ŝtalo...

La patroj fieras pri la pioniroj,

La stelon de la heroo donis kamarado Stalin!


Resume, la milita tondro estingiĝos,

Ni laboros furioze en konstruado...

Post ĉio, komunismo estas forta monolito,

La vilaĝo estas tiel bela kiel la ĉefurbo!


Kaj mi konfesas, ke mi estas eĉ tre feliĉa,

Ke mi estis en infero kaj en fajro...

Nun mi estas tiel fiera akcepti la paradon,

Malavara Patrujo en senfina gloro!

Knaboj kaj knabinoj, same kiel komsomolanoj, tuta bataliono de nudpiedaj militistoj kaj militistoj, alprenis tiun ĉi grandiozan simfonion. Tiel oni kantis ĝin. Kaj samtempe la infanoj dancis kaj batadis per siaj nudaj, sunbrunaj, tre lertaj, graciaj kruroj.

Timur rimarkis kun kontenta rideto:

- Estus bone mense vigligi vin! Kio pri la materiala ebeno?

Oleg Rybachenko memfide deklaris:

- Ni estas eĉ pli ol pretaj por batalo!

Anastazio konsentis:

- Jes, la pioniroj kreskis. Kaj ni kapablas disŝiri ajnan lupon, eĉ se ĝi estas farita el ŝtalo kaj titanio!

Serioĵka knaris:

- Ni frapos la malamikojn - fumoj ne helpos la Krauts!

La militinfanoj prenis ĝin kaj rigardis unu la alian. Cent okulparoj tuj palpebrumis.

Petka notis:

- Morale ni estas kiel titano!

Oleg Rybachenko subite diris:

- Ve, infanoj, mi aŭdas la muĝon de motoroj. Kaj tanka divizio tuj rapidas al ni!

Timur respondis memfide:

- Des pli bone! Ne estos facila batalo, sed malfacila batalo!

Kolka tweetis:

Ni kuraĝe iros en batalon,

Por paco en gloro...

Ni ne estu pasero

Ni flugu kiel agloj!

Anastazio ridis kaj rimarkis kun ĝoja rigardo:

- Estas bone, ke vi devas rezigni ĝin serioze! Alie, facilaj venkoj estas tro malstreĉaj!

Oleg Rybachenko rimarkis kun inteligenta aspekto:

- Kvankam facilaj venkoj malstreĉas, ili estas donataj nur al tiuj, kiuj ne montras malfortecon!

Timuro konsentis kun tio:

- Se vi volas facilan venkon, ŝarĝu vin per pli malfacilaj ekzercoj!

Anastazio logike aldonis:

- La plej facilan venkon plej ofte certigas peza monujo!

Oleg Rybachenko daŭrigis kun rideto:

- Estas plej facile aĉeti per tre ŝarĝita sako da oro, sed estas plej facile forpreni ĝin per akrigita klingo sen ia tumulto!

Nataŝa Komsomol-ano rimarkis:

- La plej signifa venko, do ĝi rezultas facila por la homoj kaj trupoj, kaj plipezigas ĝin per rabaĵo!

Petka ankaŭ trovis necesa enmeti:

- Peza malvenko malpezigas la monujon, facila venko ŝarĝas ne nur mamonon per trofeoj!

Kolka ankaŭ trovis necesa enmeti:

- Azeno estas feliĉa kun malpeza ŝarĝo, sed homo, se li ne estas azeno, ĝojas porti pezan monujon!

Ankaŭ Serioĵka enmiksiĝis, frapante sian nudan, infanecan piedon:

- Vi ne estas azeno, se vi estas ŝarĝita per trofeoj kiel azeno!

Genka ankaŭ decidis aldoni:

- Se vi estas ŝarĝita kiel azeno, tiam via kapo certe estas kiel azeno kaj malplena!

Timur rimarkis kun saĝa rigardo:

- Kun malplena azenkapo vi plugos kiel azeno, kaj la rubujon vi ne plenigos!

Oleg Rybachenko sprite aldonis:

- Eĉ se vi plugas kiel azeno, sed havante kapon de azeno, vi eterne skuos kiel leporo en la stomako de boao, plukita kiel kokido!

Nataŝa ridis, ĵetis kupran pencon per siaj nudaj piedfingroj kaj notis:

- Se vi plugas sur vulpon kiel azeno, tiam vi vere estas azeno, deŝirita ĝis la intesto!

La knaboj volis daŭre esti spritaj. Sed tiam Timuro aŭdis la bruadon kaj notis:

- Jes, multe da tankoj venas al ni. Ni devas prepariĝi por serioza batalo.

Seryozhka tweetis:

- Lenin kaj Stalin estas kun ni, kio signifas venkon!

Oleg Rybachenko, frapante siajn nudajn, infanajn piedojn, notis kun spriteco:

- Lenin estis kalva, kaj bonege reduktis la mondmangulojn al nulo!

Je tio la knaboj kune ridis. Kaj Anastazio aldonis, ankaŭ frapante siajn nudajn, graciajn, knabinecajn piedojn:

- Kiam via kapo estas plena de helaj pensoj, tiam la vojo sur la plej malhela vojo estas facila!

Kaj la komsomola knabino ekbrilis siajn smeraldajn okulojn. Estis klare, ke ŝi pretas batali, negrave la situacio.

Timuro logike notis:

- Kiom ajn batalunuoj havas la malamiko, la ĉefa afero estas ne esti pacisma nulo!

Oleg Rybachenko racie aldonis:

- Plej ofte, tiuj kun nula inteligenteco, kaj kompletaj malsaĝuloj, estas rekomencigitaj!

Timuro volis diri ion alian, sed tankoj aperis sur la nuda kampolinio. De malproksime ili ne ŝajnis timigaj. Kaj ne speciale proksime. Sed la tanko T-3 havas tri maŝinpafilojn, kaj ĝi povas falĉi pioniron.

La knaboj komencis ŝarĝi raketojn kaj katapultojn. La infanoj ĉirkaŭkuris, fulmante per siaj nudaj, sunbrunigitaj kruroj.

La unuaj lanĉi misilojn en batalon estis tiuj faritaj el lamenligno kaj songviditaj. Kaj ili flugis al la celoj, postlasante siajn vostojn.

Petka tweetis:

- Ni disŝiru la Kraŭtojn!

Genka ekkriis, premante la blaton per sia nuda, infaneca kalkano:

- Ni vere ekscitiĝos!

Kaj la infanoj ridos. La unuaj naziaj tankoj jam estis batitaj. Kaj nigra fumo supreniras. Kaj ĉio laŭvorte kirliĝas.

Oleg Rybachenko lanĉis raketon de malproksime kaj kantis:

Brila suno de espero

Denove ĝi leviĝas super la lando...

La armeo de knaboj estas senlima,

La armeo de la Fuhrer batas!

Kaj denove la misiloj flugas kun la plej granda mortiga potenco. Jam brulas dekoj da naziaj tankoj. Eksplodantaj batalkompletoj eksplodas. Sed la infanterio atakas. Kaj misiloj batas tankojn.

Nudpiedaj knaboj en pantaloneto pafas al la infanteriistoj per longdistancaj skarpoj. Ili ankaŭ uzas mem-instalajn dobelojn. Kiuj forŝiras la kapojn de la Krauts kaj laŭvorte disŝiras ilin. Ĉi tio vere estis knokaŭto.

Oleg Rybachenko prenis ĝin kaj kantis:

Estos knaba rezulto,

La unua paŝo en la vivo estas grava...

Ni ŝargas la maŝinon,

Kirlventoj de furiozaj atakoj!

Kaj nun ili jam trafas per mitraloj la proksimiĝantajn infanteriistojn. Ili estas specialaj - memfaritaj, sed ekstreme mortigaj. Kaj katapultoj iris en batalon. Vaporo fumas kaj ligno brulas. Kaj la balistoj elĵetas eksplodajn objektojn. Kaj tankoj kaj infanteriistoj falas malsupren. Ĉi tio estas murda konflikto okazanta. Kaj la pioniroj estas ĉe sia plej bona ĉi tie.

Anastazio prenis la akrigitan diskon kaj ĵetis ĝin per la nudaj piedfingroj. Li transflugis kaj trafis la gorĝojn de Hitler. Sango elverŝis, kaj la nazioj sufokis ĝin kaj trankviliĝis.

Timuro notis kun patoso:

Estas virinoj en nia Rusio,

Kial ili flugas aviadilon kiel ŝerco...

Kio estas pli bela ol ĉiuj en la universo,

Ŝerce mortigu la kontraŭulon!

Oleg Rybachenko, kies kruroj estis tre fortaj, ĵetis la donacon de neniigo per siaj nudaj fingroj, tuj deko da kraŭtoj estis ĵetitaj en la aeron kaj disŝiritaj en pecetojn.

La knabo kantis:

La pioniro ne konas la vorton malkuraĝulo,

Li estas kuraĝa kaj batalanto de la lulilo...

Kaj kredu min, infanoj, mi ne timas,

La Terminatoro simple ne estas infano!

Kaj denove, murdiga eksplodaĵpakaĵo estos ĵetita. Ĝi trafis la ĝustan trakon de la tanko kaj ambaŭ veturiloj ekkaptis kaj koliziis. Kaj tiam la batalkompleto komencis disŝiri. Ĉi tio estas mortiga forto.

Timur rimarkis kun rideto:

- Tio estas lerta.

Kaj ankaŭ la knabo per la nudaj piedfingroj ĵetis la donacon de neniigo kun murda forto. Kaj denove la faŝistoj disiĝas en ĉiuj direktoj.

Genka ridas kaj eligas la langon:

- Sukceso atendas min - Mi estas la plej mojosa!

Kaj la knaboj batis la naziojn per ĵetĵetoj. Kaj efektive la efiko montriĝis mortiga. Tuta vico da Krauts estis disŝirita kaj falĉita. Kaj tiam Nataŝa kriis:

- Bravo! Salutu knabojn!

Kaj la komsomola knabino prenis kaj ĵetis la donacon de morto per siaj nudaj piedfingroj kun mortiga forto. Kaj la nazioj disiĝis en ĉiuj direktoj.

Kolka ankaŭ pafas de ŝnurĵeto. Li faras tion tre precize. Kaj liaj langoj estas de agresema, kosma forto. Kaj se ili fikas vin, ĝi ne ŝajnos multe al iu ajn. Kaj tiel li batis la faŝiston en la ingvenon. Kaj li, falante per mitraleto, batis sian propran popolon. Restis nur sangaj fontanoj de la kugloj.

Anastazio laŭdis la infanon:

- Vi estas bonega ulo! Jen vi iras!

Alia pionira gvidanto, Veronica, ankaŭ ĵetis ion pezan al la nazioj, ĉi-kaze skatolon da eksplodaĵoj el karbopolvo. Krome, la knabino lasis lin kun siaj nudaj, muskolaj kruroj. Kaj kiel rezulto, la tanko de Hitler estis ĵetita supren, kaj ĝi disbatis du dekduojn da infanteriistoj.

La pioniraj knaboj kriis:

- Bonege - ĉio estos bonega!

Kaj ili metis pajlojn en la buŝon, kaj kiel ili povus uzi ilin por kraĉi sur la naziojn. Kaj denove tuta vico da infanteriistoj turnis sin flanken.

Timur rimarkis:

- Oni devas kuiri malmolan ovon dum dek kvin minutoj, sed la pioniro ĉiam estas preta!

Oleg Rybachenko protestis:

- Ankaŭ pioniro bezonas tempon por malmoliĝi, sed ni lernas dum ni iras! Kiel diris Lenin: studu, studu, kaj studu denove!

Post tio la knaba genio lanĉis specon de memfarita virabelo en batalon. Li rondiris kaj pluvis venenajn pinglojn sur siajn malamikojn de piŝtaj maŝinpafiloj. Kaj ĝi estis ekstreme mortiga.

Kolka ekkriis:

- Ĉi tio estas mirakla armilo!

Oleg Rybachenko konfirmis kun tre dolĉa kaj infana rideto:

- Kompreneble. Vi mem scias tre bone, la mondo estas plena de mirakloj, nur ĉi tiujn miraklojn homoj povas fari sin!

Genka ridis, ĵetis la eksplodan pakaĵon per la nuda piedo kaj ekkriis:

- Scienco plifortigos la pionirojn ol la ĉiopova Dio, aŭ pli ĝuste, ĝi jam faras tion.

La pioniroj pliigis sian fajron per ĉiuj siaj improvizitaj kaj efikaj rimedoj. Kaj la nazia atako estiĝis. La timigitaj Krauts forkuris. Kaj postkurante ilin, kuraĝaj, nudpiedaj infanoj en pantaloneto pafis de katapultoj kaj ŝnurĵetiloj, kaj lanĉis mortigajn misilojn.

Kaj la ruĝaj kravatoj sur la pioniroj ekbrilis kiel rubenoj.

Kaj la infanoj estas tre belaj, kaj iliaj perlaj dentoj briletas valoraj kaj hele kiel steloj en polusa nokto.

Oleg Rybachenko ridis kaj respondis:

Ne, infanaĝo ne foriras

Por ĉiam eterne!

Kredu min, ni trovis rimedon,

Por atingi tien denove!

Post kio la knabo prenis grandkalibran maŝinpafilon. Kaj ni skribu el ĝi pri kaj la orkoj kaj la germanoj, kaj faru ĝin kun mortiga precizeco. La knabo aspektis tre mojosa. Kaj tiam per la nudaj piedfingroj li ĵetos la murdan donacon de neniigo. Kaj disĵetas estaĵojn en ĉiuj direktoj.

Genka notas kun malĝoja mieno:

- Nu, vi estas terminanto!

Knaboj kaj knabinoj plaŭdis siajn nudajn piedojn sur la herbon kaj polvon kaj kriis:

La partio kunigis nin

Kaj ŝi gvidis la vojon...

Ni estas granda forto

Promenante!

Kaj kelkaj pioniraj knaboj komencis ĵeti frapantajn objektojn al la orkoj per la piedoj de siaj infanoj. Kiu fakte aspektis ekstreme malvarmeta kaj malvarmeta.

La knabo Vanka, pioniro, grimpis sur la tranĉeon kaj, sin fortigi sin per la nudaj piedoj, lanĉis birdodoman raketon. Kaj ŝi forflugis kiel meteorito.

La infano pepis:

Super la ebenaĵo estas krio kaj ĝemo,

Kaj sanga pluvo...

La nigra rajdanto estas kiel drako,

Gvidanto de la Trumpillers!

Kaj tiam alia knabo, ankaŭ purigante per nudaj, sunbrunaj, gratitaj piedoj, ellasis delglisilon. Li komencis rondiri kaj pafi al la progresantaj hordoj da orkoj. Ili estis laŭvorte ĵetitaj en la aeron, kaj nuboj de fumo leviĝis en la ĉielon.

Ĉi tio vere estas freneza konflikto.

Inter la hordoj de orkoj aperis germana T-4-tanko. Ĝi havis sufiĉe mallongan sed larĝan barelon. Kaj li prenis kaj trafis la pionirojn per alt-eksplodemaj fragmentaj konkoj.

En respondo, la knaboj ekbrulis la birdodomojn kun mortiga forto. Kaj ili ankaŭ prenis ĝin kaj trafis la malamikon. Kaj aroj da eksplodaĵoj flugis en la aŭton. Kaj ili trafis en la T-4. La kiraso krevis pro la frakasa bato. Kaj tiam ĝi detonaciis, kiel petardoj eksplodantaj municion.

Kaj fragmentoj komencis flugi en ĉiuj direktoj. Kaj la orkoj estis mortigitaj. Kaj tiam alia raketo eksplodis. Nur ĝi estis plenigita per kudriloj, kaj la nombro de la mortigitaj estis signifa. Estas laŭvorte tutaj amasoj da orkoj.

Oleg kantis:

Ne indulgu la orkojn

Detruu iliajn bastardojn...

Kiel disbatanta litcimojn,

Batu kiel blatoj!

Kaj la pioniroj denove lanĉas raketojn. Kaj kun nudaj piedfingroj ili ĵetas kudrilojn, kun veneno kaj neniigo. Ĉi tio estas tia mortiga pantomimo.

Ŝtormsoldatoj aperis sur la ĉielo. Ili estas ĉi tiuj famaj Yu-87. Ili volas doni frapantan baton al la pionira taĉmento. La ŝraŭboj zumas, kaj ĉio estas tre laŭta.

Sed la pioniraj knaboj kaj knabinoj ne estas perditaj. Kaj ili ŝarĝas la ĵetilojn per io mortiga. Kaj ili pafas al germanaj veturiloj. Krome, la pafado estas ekstreme mortiga. Kaj la damaĝita atakaviadilo falas.

Timuro donas ordonojn kaj krias:

De ŝnurĵetilo, de ŝnurĵetilo, de ŝnurĵetilo,

En batalo kun la Krauts, la knabo ne estas timema...

Ni ludu kaŝi kaj serĉi kun amo,

Kaj ni montru la malbonan Fuhrer-hokeon!

. ĈAPITRO N-ro 12.

Kaj ĵetilo aŭ skarpo estas tre mortiga kombinaĵo. Kaj se li fikas vin, li vere antaŭeniros kaj fikos vin. Krom birddomo-formaj raketoj, infanoj uzas malgrandajn, senrepuŝajn, dinamo-movitajn raketojn. Kaj ili elflugas kaj ankaŭ trafas kaj la orkojn kaj la aviadilojn.

Cetere, la ŝtormsoldatoj ne estas pelataj de germanoj, sed de orkoj. Kaj ankaŭ ili draŝas tiel. Kaj la pioniroj batis ilin tiel, kaj tre malespere. Kaj ankaŭ de la baterio kun elektra kurento, en aviadiloj.

Nu, ĉi tio estas mortiga efiko por orkoj. Kaj elektro simple finas ilin. Kaj la koleraj ursoj estas karbigitaj, kaj la odoro estas kiel kradrostado fritita.

Kaj la pioniroj daŭre agas kun detrua forto kontraŭ ĉi tiu Orkostan. Kaj tia efiko daŭras.

Oleg prenis ĝin kaj premis la ellasilon per sia nuda, infaneca plando. Kun muĝado, la katapulto kun siaj donacoj falis sur la kontraŭulojn.

Timur rimarkis kun rideto al la juna komandanto:

- Kiel bonege iras la laboro!

Pionira knabo kaj iama junula kaptito ĉifris:

La infanterio batalas por la patrujo,

Tia laboro por knaboj...

Kaj la orko flugis de la aviadilo,

Kaj batalu ĝis la lasta spiro!

La knabino Tanya ankaŭ pafis de raketlanĉilo kaj grincis:

- La plej granda venko atendas nin ĉiujn!

Kaj la belulino kun helbrunaj haroj ridis. Kaj ŝi eĉ montris sian rozkoloran langon.

Nu, la serioza batalo daŭris. Kvankam la orkoj en uniformoj aspektis teatre. Sed la infanoj, iliaj nudaj kalkanoj brilantaj, daŭre pafis. Kaj ili eĉ uzis specialajn raketojn plenigitajn per venena vitro. Ĉi tio estas vere mortiga armilo. Kaj ĝi elfrapas la orkojn ĝisfunde.

La knabino Katka kun ruĝaj vostoj kaj bluaj bantoj sur ili knaris kaj kantis:

Mia patrujo estas Sovetunio,

Ni donos ekzemplon por ĉiuj...

Kaj Timuro estas nia superhomo,

La Fuhrer, sinjoro, tremu!

Kaj denove donacoj de vera morto flugas al la malamikoj. Do la knabo Oleg uzis kuirilaron, kaj fulmo venis el ĝi laŭ la dentegoj, malbelaj ursoj. Kaj ili laŭvorte bruligis ĉi tiun brunan armeon. Kaj ĉio estis vere plenigita de napalmo.

Nur ĉi tiu napalmo estis farita el karbopolvo kaj tre fajna segpolvo. Ĉi tio estas detruo kaj vera, unika beleco.

Oleg kantis ŝerce:

Elektro estas bonega afero

Se li fikas, tiam la orkoj estas finitaj...

Kaj estas sennombraj uloj en kravatoj,

Kun ni estos knabino kaj knabo!

Timur levis sian manon en pionira saluto kaj ekkriis:

- Kompreneble jes! Kaj la knabo kaj la plenkreskulo, kaj la infano kaj la maljunulo, ili ĉiuj konstruas komunismon, kaj la kalva Fuhrer estos finita!

Kaj tiel la fajro plifortiĝis, kaj la orkoj, suferinte grandegajn perdojn kaj lasante amasojn da kadavroj, komencis retiriĝi. Kaj iom post iom ilia retiriĝo fariĝis amasfuĝo. Kaj la pioniroj, plaŭdante siajn nudajn, sunbrunigitajn, muskolfortajn krurojn, komencis ĝoje danci.

Iama knabkaptito Oleg deplojis memfaritajn raketlanĉilojn faritajn el lamenligno kaj plenigitaj kun karbopolvo kaj segpolvo. Kaj por plifortigi la alt-eksplodan efikon, vitrofragmentoj estis aldonitaj al la kapoparto, miksitaj kun speciala kadavroveneno kiu estis ekstreme mortiga por orkoj.

Kaj kiel ĉi tiuj misiloj trafas kun kolosa kaj nedetruebla forto. Kaj la nombro da kadavroj de harplenaj kaj malbelaj ursoj signife pliiĝis.

Timur lekis siajn lipojn, li ankaŭ estis iomete gratita kaj rimarkis:

- Ĉi tiuj plenkreskuloj opinias, ke ili estas pli inteligentaj ol infanoj. Tamen ni mem elpensas aferojn, pri kiuj Lomonosov neniam revis!

Oleg kun dolĉa mieno rimarkis, ke dekdujara knabo estis en la infero:

- Ĉio nova estas aŭ bone forgesita malnova afero, aŭ rezulto de brila kompreno!

Kaj la orkoj vere ricevis multajn mortigajn malŝarĝojn. Sed tiam la malamiko subite eltiris ŝercanton el siaj poŝoj. Kaj la motorcikloj alkuris al la malamiko. Pli precize, malbelaj ursoj alkuris al la pionira bataliono uzante tiun ĉi simplan transporton.

Petka ekkriis:

La nazioj veturis

Ne iru en batalon tro rapide!

Ja ili estas ursoj -

Per biciklo!

Oleg ridetis kaj rimarkis:

- Kaj ni ankoraŭ havas misilojn!

Kaj la nudpieda teamo de knaboj kaj knabinoj en ruĝaj kravatoj denove alprenis la vilaan armeon. Ĉi tio vere rezultis esti mortiga efiko.

Timur siblis pro kolero:

La spaco estis bolanta kaj plena de fajro,

La energio de la universo kurbiĝis en kornon kiel fonton...

La katenojn de la universo, ni impete rompos ilin,

La homa batalanto ne faros stultan eraron!

La plej multaj el la orkoj estis trafitaj per misiloj kaj estis detruitaj. Kaj la ceteraj trovis sin sub fajro de ŝnurĵetiloj. Kaj lastmomente oni tiris draton antaŭ la motorcikloj. Knaboj kaj knabinoj, ripozigante siajn nudajn, infanajn piedojn, ŝpinis la tamburon de la dinamo. Kaj kiel ĝi prenis min kaj trafis min per murda elfluo de fluo. Ĉi tio estas vere efiko, kiun oni povas nur nomi hipermortiga!

Kaj fajreroj kuris trans la motorciklojn de la orkoj, kaj kiel rezulto, la benzinujoj komencis ekflami kaj eksplodi. Kaj la malbelaj, vilaj ursoj brulis vivaj, kaj estis odoro de fritita shishkebabo.

Oleg kantis:

La knabo estas granda batalanto,

Ĝi multe kreskis nun...

La sovaĝa besto estis malsovaĝigita,

Ni semu multe da rozoj!

Alia atako de la orkoj malsukcesis. Kvankam kelkaj pioniroj estis vunditaj. Kaj unu knabino ricevis ŝrapnelon ĝuste en sia nuda kalkano.

Sed la kuraĝa pioniro kriis:

- Ĝi ne doloras min! Lenin estas kun ni!

Alia armilo estis pistoloj faritaj el ĉapoj, kiuj estis uzitaj fare de tre batalemaj uloj. Kaj kiel ili draŝis ĉi tiujn estaĵojn. Ĉi tio estas vere pli ol atuta situacio.

Timuro, pafante kaj ekstermante la lastajn orkojn, diris:

Ni konstruos komunismon baldaŭ,

Kaj ni ĉesigu la avidan ŝteliston!

Post tio la knaboj kaj knabinoj sidis ĉirkaŭ la fajroj. Iu ŝaltis la gramofonon kaj la muziko komencis ludi. La infanoj ĝojis.

Oleg Rybachenko prenis ĝin kaj kantis kun sento kaj esprimo.

Mia patrujo estas la granda Sovetunio,

Mi iam naskiĝis en ĝi...

La atako de la Germana Armeo, kredu min, estas sovaĝa,

Kvazaŭ Satano estus parenca al li!


Estas ofte por pioniro batali,

Li ne konas problemojn pri tio...

Kompreneble, studu bone,

Estas tempo por ŝanĝi!


Infanoj ne montros malfortecon en batalo,

La malbonaj faŝistoj estos venkitaj...

Ni alportos ĝojon al niaj prapatroj,

Trapasinte la ekzamenojn kun A!


Ligante ruĝan kravaton ĉirkaŭ mia kolo,

Mi fariĝis pionira knabo...

Ĉi tio ne estas nur saluti vin,

Kaj mi havas revolveron en la poŝo!


Se severa batalo okazas,

Kredu min, ni defendos Sovetujon...

Forgesu malĝojojn kaj riproĉojn,

La malbona sinjoro estu venkita!


Mia kravato estas kiel rozo kun sangokoloro,

Kaj ĝi briletas kaj flirtas en la vento...

La pioniro ne ĝemos pro doloro,

Ni realigu vian revon!


Ili kuris nudpiede en la malvarmo,

La kalkanoj ekbrilas kiel rado...

Ni vidas la lumon de komunismo,

Kvankam estas malfacile marŝi supren!


Hitler atakas Rusion

Li havas tunojn da diversaj rimedoj...

Plenumante malfacilan mision

Satano mem atakas!


La tankoj de la nazioj estas kiel monstroj,

La dikeco de la kiraso kaj la longa barelo...

La ruĝhara knabino havas longajn plektaĵojn,

Ni palisumos la Fuhrer!


Se vi bezonas esti nudpieda en la malvarmo,

La knabo kuros senhezite...

Kaj li elektos rozon por la kara knabino,

Lia amikeco estas solida monolito!


Ni vidos komunismon en la malproksimo,

Estas fido pri tio, kredu min...

Ili donis al Napoleono vangofrapon sur la kornojn,

Kaj la pordo al Eŭropo estis iomete malfermita!


Petro la Granda estis granda caro,

Ŝi volis la ĉielon en Rusio...

Konkeris la sovaĝan vastaĵon de Uralo,

Almenaŭ la vetero tie tute ne estas majo!


Kiom da herooj estas en la Patrujo?

Eĉ infanoj estas grandaj batalantoj...

La armeo marŝas en minaca formacio,

Kaj patroj fieras pri siaj genepoj!


Ĉefo, sankta kamarado Stalin,

Faris gravan paŝon al komunismo...

El la ruinoj de la plej koŝmaraj ruinoj,

Li ŝargas al la Fuhrer nikelo!


Kiom da herooj estas en la Patrujo?

Ĉiu knabo estas nur superhomo...

La armeo marŝas en minaca formacio,

Kaj la infanoj ne havos problemojn!


Ni kuraĝe defendos la Patrujon,

Kaj ni piedfrapu la faŝistojn en la kornojn...

Kaj ŝi ne estos kvieta bona knabino,

Konsideru pioniron kiel similan al la Dioj!


Ni rompos la dorson de Hitler en bataloj,

Li estos batata kiel Napoleono!

Ni vidos komunismon en la malproksimo,

La Wehrmacht estos finita!


Baldaŭ estos ĝojo sur la planedo,

Ni liberigos la tutan mondon...

Ni flugu al Marso per raketo,

Lasu la infanojn amuziĝi kaj feliĉi!


La plej bona gvidanto, kamarado Stalin,

Li estas heroo kaj gloro kaj patrujo...

La faŝistoj estis disŝiritaj en pecetojn,

Ni nun estas la standardo de komunismo!


La knabo ne toleros la malĝentilecon de la Fritz,

Li respondos al li decide...

Ĉi tiu estas la speco de saĝeco, kiun mi kredas, ke estos,

Kaj la suno brilas per radianta koloro!


Mi aliĝos al la Komsomolo en Berlino,

Tie mi promenos la knabojn nudpiede...

Ni havos la batitan Fuhrer ululantan en la necesejo,

Kaj ni pikos lin per pinglo!


Sovetunio estas ekzemplo por la popoloj,

La mondo estos tiel bela, kiun mi scias...

Ni alportu liberecon al la tuta planedo,

La vento plenblovos la velojn de viaj sonĝoj!


Stalino denove eliros el la tombo,

Eĉ se li finas tie...

Pioniroj ne fleksos nian dorson,

Malbonaj orkoj apartenas al la paraŝo!


Kaj kiam venos la Diino Lada,

Kio donas amon kaj ĝojon al homoj...

La knabo estos rekompencita por ĉiam,

Tiam li trafos la malbonan Koshchei!


La fronto certe brulas furioze,

Kaj la kampo brulas de seka herbo...

Sed mi kredas, ke la venko estas en majo,

Ĝi fariĝos glora pionira parto!


Ĉi tiu estas la Patrujo, la Patrujo de Svarogo,

Tiu sonĝo estas furioze riĉa...

Laŭ ordono de la Dio de Feliĉo Rod,

Estos ĉambro por ĉiuj en la palaco!


Mi kredas, ke la proleto forĵetos la ĉenojn,

Ni venkos niajn malamikojn per unu falo...

Ni kantu almenaŭ milionojn da arioj,

Kaj ni disŝiros niajn ĉemizojn en batalo!


La pioniro finfine donos,

Feliĉo de la tuta universo...

La malbona Kain estos detruita,

Nia komerco estos kreado!


Tiam venos la tempo de lumo,

Ke la revo de ĉiuj realiĝos...

Agoj de heroeco estas kantataj,

Kaj la misiloj pligrandiĝis!


La malamiko de la Patrujo estos detruita,

Tiuj, kiuj kapitulacis, estos kompreneble ŝparitaj...

Ni batu la Fuhrer en la vizaĝon per sledmartelo,

Por ke estu espero en komunismo!


Mi kredas, ke la malĝojo finiĝos

La aglo kantos la marŝon de milionoj...

Kredu min, la maro alportos al ni venkojn,

Niaj ruĝaj infanaj legioj!


Jen kiam en Parizo kaj Novjorko,

Kaj Berlino, Tokio, Pekino...

La klara voĉo de pioniro,

Li kantos pri eterna, feliĉa mondo!


Ni relevigos la mortintojn se necese,

La falintaj herooj denove aperos...

La vojo al venko estas nur longa ĉe la komenco,

Kaj tiam ni enterigos la Fuhrer!


Kaj kiam en la universo de komunismo,

La potenco estos forta kaj majesta...

Por mirinda senfina vivo,

La knaboj faris bonegan laboron!


Kvankam ili estas nudpiedaj kun infana piedo,

Sed ili havas veran potencon...

La knaboj kuros laŭ la pado,

Kaj Adolfo estos kuraĝe disŝirita!


Tial ni estas bonegaj falkoj,

Ni rompu ĉiujn orkajn banditojn...

Kokosoj floros,

La rigardo de la pioniro certe estas fiera!


Ĉi tie estos la standardo de komunismo,

Estas bele furiozi super la universo...

Kaj tia standardo de ruĝa forto,

Ĉiuj popoloj de la partio estas mirigitaj!


Ni prenas sur ajnan aferon

Kaj kredu min, ni ĉiam venkas...

La suno leviĝas super la Patrujo,

La universo fariĝis mirinda paradizo!

Post kio la pioniroj aplaŭdis kun fervoro kaj sento. Jes, ĝi estis ege mojosa.

Sed nun la orkoj denove atakas. La pionira taĉmento apenaŭ havis tempon por replenigi sian batalkompleton. Nu, la infanoj denove ŝarĝis la katapultojn kaj deplojis la raketojn faritajn de Oleg Rybachenko.

La senmorta montknabo estas preta batali kiel ĉiam.

Jen la pioniraj infanoj iĝantaj al batalformacio. Pli modernaj "Panteroj" vidiĝas rajdi antaŭen, kun harplenaj orkoj sidantaj sur ili. La Panther-tanko, Oleg notis al si mem, aspektas tre moderna kaj havas longan barelon.

Kaj malantaŭ la Panteroj estas la Tigroj, kiuj aspektas pli kiel skatoloj. Kvankam modernaj tankoj kutime havas kirason kun raciaj deklivoj.

Kaj vicoj da orkoj jam moviĝas malantaŭ la aŭto. Kaj ili estas harplenaj kun tre aĉaj vizaĝoj. Jes, kaj piedoj kun ungegoj.

Kaj ili ankaŭ ion muĝas. Cetere ilia muĝado estas kiel leono morte vundita en la kapo, kaj kvakado de ranoj, kaj bovino disŝirita.

Jen junaj leninistoj celantaj raketojn, kiuj estas faritaj el lamenligno kaj ŝarĝitaj per karbopolvo kaj segpolvo. Kaj se tia miksaĵo eksplodos, estos eksplodema ekvivalento de kvinoble pli da TNT.

Pioniroj kaj pioniraj virinoj, knaboj kaj knabinoj, ripozante siajn nudajn piedojn, lanĉas raketojn. Ili ekflugas kaj postlasas fajrajn vostojn. Kaj ili, kiel kometoj ekflugantaj de la tersurfaco, arko rapidas en la ĉielon.

Oleg kantis:

Mi volus iri al la ĉielo, mi ŝatus iri al la ĉielo,

Jen mi estis, sed tie mi ne estis!

Kaj la knabo frapas la piedon de sia infano. Dekduo da malgrandaj misiloj lanĉis kaj falis sur la Ork-tankojn. Ili komencis eksplodi kaj turniĝi. La turoj estis laŭvorte malkonstruitaj. La tankoj de la Orksha koalicio falis renverse, kaj la rulpremiloj disiĝis de ili. Ĉi tio vere estis tumulto.

Seryozha rimarkis surprizite:

- Jen ĝi trafas! Kaj ĉu simpla segpolvo vere povas eksplodi tiel?

Oleg respondis ridetante:

- Jes ili povas! Kaj ĉi tie, kompreneble, ni havas niajn proprajn sekretojn!

La pionira knabino Masha rimarkis:

- Kial ili trafas tankojn tiel precize?

La knaba genio volonte respondis:

- Koncentru la sonon! Ĉi tio estas sufiĉe simpla! Lernejano povas fari indikan aparaton la grandecon de alumetujo!

Post kio la infanoj ekridis. Memfaritaj maŝinpafiloj ekfunkciis kaj komencis falĉi la progresantajn orkojn. Kaj moviĝantaj minoj ankaŭ iris en batalon. Ili estis tiritaj supren fare de knaboj kaj knabinoj sur drato. Kaj ĝi ankaŭ funkciis.

Oleg, ĉi tiu eterna knabo, kantis:

Mia malamiko furiozas pro kolero,

La orkoj movis siajn impetajn regimentojn,

Sed estos forta venĝo,

Iliaj pioniroj estos renkontitaj per bajonetoj!


Ili fosos en la haŭton de la porko,

La orko estos polverigita...

La knaboj batalas furioze

Forta estas la pugno de la soldato!


Ve al tiu, kiu batalas

Kun nudpieda knabo en batalo...

Se la malamiko freneziĝas,

Mi mortigos lian orkon!

Mi mortigos la malbonan orkon!

Kaj knaboj kaj knabinoj komencis pafi al la malamiko per perkutĉapoj. Kaj ĝi elĵetas venenajn pinglojn, kiuj mortigas la orkojn.

Petka tweetis:

- Orksismo ne pasos!

Timuro konfirmis kun kolerego:

- La komunismo regu en nia mondo, la malbonan orksismon estu ĵetita en la inferon!

Kaj la knabo en pantaloneto kaj ruĝa kravato kolere stampis sian nudan, iomete polvan piedon.

La infanoj ankaŭ uzis obusojn kaj eksplodaĵpakaĵojn. Krome, la junaj pioniroj ĵetis ilin ne nur per siaj manoj, sed ankaŭ per siaj nudaj piedoj. Ĉi tie komenciĝis la konflikto. Kaj la militistoj en pantaloneto kaj ruĝaj kravatoj montris la plej grandan ekzemplon de lerteco kaj heroeco.

Dekoj da "Tigroj" kaj "Panteroj" de Hitler brulis. Kaj iuj eĉ komencis transformi sub la influo de varmo en ion sufiĉe apetitigan.

Oleg rimarkis kun bela aspekto:

- Ni montras aerakrobatikon!

Seriozhka konfirmis, ĵetante eksplodeman pakaĵon per siaj nudaj piedfingroj, kiu disĵetis la orkojn flanken:

- Jes, ni vere batalas serioze!

Kaj la juna militisto elsendis sian langon.

La pionira knabino Nataŝa pafis eksplodon de maŝinpafilo ĵetante venenajn pinglojn kaj pepis:

- Estas nenio pli bona ol la pioniroj! Ni estas amikaj kaj kunigitaj!

Genka, murde pafante al la orkoj, konsentis:

- Jes, pioniro estas forto! Kaj forto de kaj spirito kaj karno! Ni kuras nudpiede tra la neĝblovoj kaj ne malsanas aŭ eĉ tusas!

La knabino Maŝa frapis sian nudan, infanecan piedon kaj knaris:

- Jes, la militisto estas mojosa! Kaj ne nur mi! Ĉiuj ĉi tie estas bonegaj!

Timur batis la orkojn per memfarita pistujo kaj notis, elmontrante siajn dentojn, kiuj brilis kiel perloj:

- Ĉi tiu ovo devas esti kuirita ĝis malmola dum dek kvin minutoj, sed la pioniro ĉiam estas preta!

Kaj la infanoj en la tuta pionira taĉmento daŭre pafis, kion ili faris tre precize. Kaj pafante kaj ĵetante obusojn per ambaŭ manoj kaj nudaj piedoj.

Jen ili estis, la militistoj de la ruĝa epoko.

Oleg komentis kun dolĉa, infana rideto:

Vi minace iradas tra la mondo,

Vi venkas viajn malamikojn per forta forto...

Sed memoru, amiko, dum vi vivas,

Tiun malbonon oni povas venki nur per bono!

Post kio la knabo liberigis fragmentan donacon de detruo de vaporkatapulto.

Kaj li preterflugis kvazaŭ priskribante murdan arkon. Kaj kiel ĝi eksplodos en la vicoj de la orkoj. Kaj disĵetas ilin en malsamaj direktoj, malkaŝante membrojn. Tiel laboras pioniroj. Kaj ili havas ruĝajn kravatojn sur la kolo. Knaboj en pantaloneto, knabinoj en mallongaj jupoj, kaj ili havas malgrandajn, sunbrunigitajn, nudajn piedojn.

Kaj la infanoj ĉirkaŭpaŝas kaj kantas:

Mi montros al vi

Ĉio, kio estas en mi!

La roloj en la teatro estas diable malĝojaj,

Ĉio estos sub kontrolo!

Kaj tiel Oleg prenas kaj lanĉas alian birdejon plenan ne nur de eksplodaĵoj, sed ankaŭ de vitrofragmentoj miksitaj kun veneno. Kaj ili eksplodos, montrante ekstreman murdan kaj detruan potencon. Kaj amaso da sangaj orkoj kun rompitaj membroj amasiĝis mortaj kaj mutilitaj. Jen kiel ĝi iris. Kaj knaboj kaj knabinoj denove eksaltis kaj kriis:

- La spirito de komunismo estas la rusa spirito!

Kaj tiel du knabinoj ĵetis la nudajn piedfingrojn de la piedoj de siaj infanoj, murdajn kaj detruajn donacojn de neniigo. Kaj la eksplodaj pakaĵoj trafis la orkojn, disŝirante ilin kiel kotletojn.

La eterna knabo Oleg ekkriis:

Ni donos nian animon kaj koron,

Ni estas nia sankta patrujo...

Ni staros kaj venkos,

Ni vivos sub komunismo!

Kaj tiel la junaj militistoj fajfis, kaj ilia fajfilo estis tiel trapika kaj detrua, ke la aroj da rondirantaj korvoj ricevis koratakojn kaj svenis. Kaj akraj bekoj trapikis la vilajn kapojn de la malbelaj orkaj ursoj. Kaj tiuj ĉi koŝmaraj estaĵoj kolapsis bagatele, kaj ruĝbruna sango fluis el iliaj dispremitaj kranioj.

Kaj la infanaj pioniroj ĝojis. Kaj la junaj militistoj kantis:

La bluaj noktoj flirtas per fajroj,

Ni estas pioniroj, infanoj de laboristoj...

La epoko de helaj jaroj alproksimiĝas,

Ĉiam estu preta por la krio de la pioniro!

Ĉiam estu preta por la krio de la pioniro!

. ĈAPITRO N-ro 13.

Nu, mi devas diri, ke ĉi tiu aventuro ne estas malbona. Sed batali sole fariĝas enuiga kaj vi bezonas alian distradon por la animo. Kaj la infanoj, forpuŝinte la atakon de la orkoj, faris fajrojn. Ili komencis friti sur ili terpomojn kaj kebabojn. Kaj samtempe la junaj leninistoj dancis. Knaboj kaj knabinoj batadis per siaj malgrandaj, nudaj, sunbrunigitaj piedoj. Oleg dancis kun ili kaj kantis:

En la vasteco de la mirinda Patrujo,

Hardita en bataloj kaj laboro...

Ni komponis ne simplan kanton

Pioniro - ĝoja sorto!

Sed tiam Oleg elĉerpigis inspiron. Kaj li ekdancis. Sed pluraj knabinoj en mallongaj jupoj kaj ruĝaj kravatoj, sed kun komsomolaj insignoj, prenis ĝin kaj kantis:

Kiam ni kune aliĝis al la Komsomolo,

La knabinoj faris fidelan ĵuron...

Ke la mondo estos kiel radianta sonĝo,

Kaj ni vidos komunismon malproksime!


Tiu vivo pluvos kiel oro,

Kaj estos fido al komunismo...

Ni certe venkos la kontraŭulojn,

Ni dispremu la hordojn de malnobla faŝismo en polvon!


Sed ĝi montriĝis tute ne fraŭdo,

La mondo montriĝis la rando de ponardo...

La rajto de la pugno regas ĉie,

Kiu, imagu, ne havas sufiĉe da tero!


Sed nia devizo estas ne cedi al malamikoj,

La Germana Armeo ne genuigos nin...

Ekzamenoj estas trapasitaj kun noto de kvin,

Kaj nia instruisto estas la genia Lenin!


Ni povas fari Hitler ĥano,

Kvankam la Fuhrer de la submondo estas eĉ pli malvarmeta...

La batalanto krias entuziasmaj huraoj,

Kaj disigas la mallumon kaj la nubojn per unu gluto!


Ni estas komsomolaj membroj kriantaj urĝo,

Ni levu la tutan mondon sur la rako per kriegoj...

La infanoj ridas kaj ĝojas,

Al la gloro de nia patrino Rusujo!


Kaj komunismo estas tre hela flago,

Kiu estas la koloro de sango kaj granato...

Li estas agresema batalanto, kiel magiisto,

Kaj kredu min, Hitler ricevos sian venon!


Estos kaoso por atingoj,

Kaj la knabinoj kuras en batalo en beleco...

La svarmo de faŝismo videble maldensiĝis,

Kaj sonoras nia pionira voĉo!


Belulinoj kuras nudpiede al la fronto,

Kial knabinoj bezonas ŝuojn, kaj ili ne bezonas ilin...

Kaj ni batos Hitleron per niaj pugnoj,

Amikeco estos por la gloro de la Patrujo!


Jes, pro nia Patrujo, sankta,

Ni faros ion, pri kio ni neniam sonĝis...

Kaj ni forbalaos la faŝistojn kiel falĉilon,

Ni kompatu nur al tiuj, kiuj kapitulacis!


En Rusio, ĉiu militisto estas el staltrogo,

La knabo naskiĝis kun maŝinpafilo!

Vi mortigas la malbenitan Fuhrer -

Ni devas kuraĝe batali por nia Patrujo!


Ni faros ĉion tre bone,

Kaj plenkreskuloj kaj knaboj estas fortaj en batalo...

Kvankam estas tro malfacile batali

Sed kredu min, la knabino ne estas stulta!


Ŝi povas venki montojn

Ĵetu obuson per via nuda piedo...

La lupino bojas kaj la urso muĝas,

Estos furioza venĝo por la nazioj!


Ni venkis la tataran armeon,

Ili kontraŭbatalis la otomanoj tre fame...

La malfideluloj ne cedis al premo,

Kie tondris, tuj fariĝis kviete!


Militistoj venas de familio

En kiu regas la standardo de komunismo...

Ho, vi estas miaj karaj amikoj,

Detruu la grandajn tankojn de faŝismo!


Ĉiuj povas atingi ĉion

Post ĉio, ni estas por ĉiam unuigitaj kun nia Patrujo...

Ni remas kune kiel unu remilo,

Batalantoj por komunismo estas nevenkeblaj!


Scienco relevigos ĉiujn mortintojn samtempe,

Kaj ni flirtas Jesuon en amo...

Vi trafis la faŝiston rekte en la okulon,

Batalante kun nefleksebla arto!

La militistaj knabinoj bele kantis, kaj iliaj nudpiedaj, belaj, tre delogaj kaj graciaj kruroj, kovritaj per ĉokolada sunbruno, saltis supren kaj malsupren. Oleg rimarkis kun rideto:

"Vi estas knabinoj kun tia kolosa kaj nefleksebla forto, ke orklo kun kalvaj makuloj sufokus kaj mortus en terura agonio!" Kaj tiam estos vera komunismo tra la tuta mondo!

La pioniroj unuvoĉe ekkriis:

- Tiel estu! Gloron al la ideoj de komunismo! Gloro al la herooj!

Oleg Rybachenko prenis ĝin kaj subite, sen kialo, sen kialo, li skribaĉis flugilhavajn aforismojn kiel el maŝinpafilo: Kial, tiel ofte oni konfuzas vulpon kun leono, ĉar la ruĝa koloro tre bone elŝiras cerbon!

La leonparton prenas ne tiu, kiu laŭte muĝas, sed tiu, kiu silentas ĝustatempe!

Se vi volas la leonparton kaj lasu viajn konkurantojn sur vian kolumon, estu la vulpo, kiu mallaŭte kuŝas kaj flate surmetas viajn ŝuojn!

Se vi ne volas hurli kiel orfo, fariĝi la patro de la nacio, vi ne havas sufiĉe da inteligenteco por tio, do estu patriarko helpe de la ruzo de vulpo, eĉ por ŝafoj!

Kokidoj estas kalkulitaj aŭtune, sed la tirana politikisto buĉas siajn regatojn kiel kokojn, ne kalkulante ilin la tutan jaron!

Balotantoj, kiuj voĉdonas por vulturo, estas esence la mensoj de kokidoj, kaj ili finiĝas kiel kokidoj plukitaj!

Kokidoj estas kutime palpataj per siaj manoj, sed politikistoj kun menso de kokido purigas siajn balotantojn per sia lango!

Politikisto, kiu mallaŭte disvastigas birdan lanugon, zorgos, ke nur plumoj flugu de la balotanto!

Politikisto ofte estas voĉa kiel koko kaj melodia kiel najtingalo, sed kun li la balotanto kutime faras ĉion!

Politikisto estas koko kaj vulturo pretendanta la laŭrojn de la aglo, sed kun sia tuta brueco li nur krias problemojn!

Eĉ simio estas inventema fari petolojn al ĉiuj, sed vera persono faras malkovrojn por la avantaĝo de ĉiuj!

Estas bone esti rapida gepardo, estas malbone rapidi kapantaŭen el aro da hienoj!

Politikistoj sidas sur du seĝoj, kaj ili metas la balotanton sur la ŝnurojn!

Unue, la politikisto sidanta sur du seĝoj metos la balotanton sur lian dorson, kaj poste li ankaŭ envolvos maŝon ĉirkaŭ lian kolon, por ke li ne falu!

En elektoj la principo estas unu persono - unu voĉdono, kaj kiam ne estas elekto, balotantoj krias plene!

En politiko, ĉiuj estas esence besto, nur de malsamaj specioj, sed balotantoj ankoraŭ estas nur kokidoj irantaj al la plukado!

Inter la bestoj la reĝo estas la leono, inter la kontuzitaj politikistoj la reĝo estas la vulpo, kaj liaj subuloj estas ĉiuj pegoj!

Politikistoj komencas militojn pro kaptado de grasaj pecoj, sed ĉio finiĝas kun la balotanto ankoraŭ sufokiĝanta, kaj li ne havas tempon por graso, se nur li povus vivi!

Se politikistoj promesas al balotantoj grasajn pecojn, ili certe igos ilin sufoki pro seniluziiĝo kaj trompis sin!

Politikisto similas al vulpo farante promesojn, sed plenumante ilin li estas vera hibernanta urso!

La politikisto elmontras la reagon de kobro en la deziro salti sur grasan pecon, sed kiam li bezonas nutri la balotanton, li nur elverŝas rekte venenon sub la alivestiĝo de mielo!

La abelo alportas mielon, sed ĝi dolore pikas, kaj la politikisto, per sia miela parolo, faras eŭtanazion de la prudento de la balotantoj!

De la miela parolado de la politikisto, la balotanto havas daŭran diabeton de seniluziiĝo, kaj la zumado de muŝoj en la cerbo!

Kiel mielo el la buŝo de politikisto diferencas de medo - via kapo tuj kraki kaj eĉ postebrio ne helpas!

La mielo de la elektopromesoj estas amara, kiom ajn dolĉa estas la parolo!

La politikisto estas ankaŭ, iagrade, Dio - li scias konstrui kastelojn en la aero, starigi ormontojn, kaj manĝigi al li nudelojn sur la oreloj kaj benbultruoj!

Kokoj batalas por la seĝo de la aglo, sed se ili havas en menso pegojn, ili finiĝas kun malseka, plukita kokido!


Se politikisto igis balotanton kompleta ŝafo, tiam estas pli bone ke la viktimo almenaŭ piedbati la azenon kaj pugon la kapron!

Kiam vi estas ŝafo en menso, kiel ajn vi pugos, la vulpo lasos vin fari rostokradon, kaj la lupo faros haĉon!

En milito, bonkoreco estas kiel neĝo en infero, se ĝi falas, estos nur siblado, bobelo kaj bruloj al tiu, kiu ĝin verŝis!

La rideto de tirano varmigas siajn regatojn kiel infera fajro en la submondo!

Politikisto, kiu promesas lumon per helaj paroladoj, tiras balotantojn en la flamojn de la infero!

Politikisto kun helaj paroloj ne lumas, sed blindigas la okulojn kaj mallumigas la menson!

Heroismo ne havas aĝon, se knabo ne nombras korvojn en batalo, li estas aglo, eĉ kun kalkulo de jaroj!

Politikisto, kiel pastro, promesas ĉielan feliĉon, sed nur tuj post sia elekto, ne atendante fizikan morton, sed fakte li nur faras moralan murdon!

Neniu scias, kion la pastroj promesas estas ĉielo, sed se politikisto promesas Edenon, tiam vi certe konvinkiĝos pri la ekzisto de la infero!

En la preĝejo oni ankaŭ mensogas al vi, sed almenaŭ tie, male al politiko, ili ne promesas al vi plenecon dum via vivo el plantita porko kaj benbultruo!

La Biblio ne promesas Ĉielon sur la Tero kaj estas honesta pri tio, sed politikisto, kiu promesas ĉion samtempe, estas trompa en ĉio senescepte!

Pli bone estas fajfi kiel rabista najtingalo en la arbaro ol kanti Lazaron kiel justa kolombo sur la verando!

Ne ĉiu politikisto havas la voĉon de najtingalo, sed ĉiu politikisto havas la tenon de rabisto!

En milito estas pli honeste ol en politiko - nur korpoj estas mortigitaj, sed en politiko ili malpurigas la animon kaj disvastigas putron sur la karnon!

Ne la monstron, kiu mortigas karnon per akra klingo, sed tiu, kiu tretas la animon per obtuza boto!

Oni povas dubi pri la ekzisto de animo, sed ne estas dubo, ke politikisto nepre vendos sian animon!

Akra menso povas trui la poŝon de iu alia, sed obtuzaj cerboj povas trui sian uteron!

Spikaj spicaĵoj faras manĝon pli bongusta, kaj spiceco faras mizeran konversacion!

Pli da homoj estas mortigitaj per akra lango ol per akra klingo, kaj bedaŭrinde ne nur en figura senco!

La plej akra glavo estas senpova sen akra menso, kaj la plej malmola pugno estas senutila sen mola karaktero!

La malgranda, nuda piedo de knabino alportas multe da enspezo kaj surmetas ŝuojn al viroj!

Se vi volas esti por ĉiam juna, ne pensu infanece!

Se vi volas preni la baron, ne ĉesu viajn pensojn kuri!

Se viaj pensoj saltas kiel leporoj, tiam vi certe fariĝos viktimo de vulpo!

Vi ne povas veturi malproksimen, se vi estas leporo laŭ karaktero kaj kuniklo en menso!

Virino kun kurbaj kruroj kaj viro kun rekta giro ne iros malproksimen!

Virino multe malpli suferas pro rekta giro en la kapo ol pro kurbaj kruroj!

Neniu spriteco faros supon pli bona ol varmaj spicoj, kvankam sen ĝi vi devos kontentiĝi per gruelo!

Malplenkapa politikisto estas ofte malbela en aspekto, sed ĉi-kaze la vazo plej plene respondas al la enhavo!

Politikisto estas vulpo de tiu raso, kiu altiras ne per ruĝa felo, sed per oraj montoj da paroloj!

Konkursoj en spriteco estas amuzaj, kompreneble, sed se ĝi ne estas subtenata de ne-stultaj agoj, tiam ĝi nur kaŭzas enuigan malĝojon!

Ju pli longa la parolado de la advokato, des pli mallonga la vojo de la akuzito al la eŝafodo!

Estas pli bone bati tuj ol malbeni por ĉiam!

Se vi ne scias kiel bati rapide, vi malbenos vin longe!

La senmorta knabo diris ĉion ĉi rapide, kaj la junaj leninistoj apenaŭ havis tempon por skribi ĉion. Tiam la knabo komencis fari puŝojn sur la herbo. Kelkaj el la junaj militistoj restis en nur siaj naĝkostumoj, kaj ili, sunbrunigitaj kaj muskolaj, batalis unu la alian.

La knabinoj ankaŭ dancis kaj kantis, kio estis interese.

Oleg manĝis pecon da porkaĵo kaj terpomoj, lavis ĝin per lakto kaj dormetis, klinante la kapon.

La knabo revis pri io fasmogoria:

Aliflanke de la radianta terglobo,

Kie la folioj sur la palmarboj moviĝas kiel ondado!

Vi estas senhejma vaganto, senhejma kaj senhejma,

Tamen, Rusujo, la lando, varmigos vian koron!

-Malbenita gringo! Blonda bastardo!

Pluraj malhelhaŭtaj knaboj bruis kaj, skuante la pugnojn, alproksimiĝis al la trankvile staranta infano.

-Ke la lango de la gringo putris, ĉar estas vere, ke oni trovis vin en rubujo infestita de vermoj.

Ili estis ses, ili estis pli altaj kaj pezaj, kio donis al ili plian malmodestecon.

-Kio estas makakoj? Vi pensas, ke se vi estos pli multe kaj vi manĝis viajn ventrojn, vi sukcesos per tia bojado.

La sonora voĉo apartenis al okjara knabo. Malhela pro la varma tropika suno, sed samtempe bela kaj bluokula, la knabo vere ŝajnis nigra ŝafo.

"Vi kompatinda, almozulo, ragamufo, nun ni vipos vin per zono."

La plej maljuna kaj dika el la knaboj svingis sian bukon. La sekvan momenton, la knabo, kiu ĵus staris senmova, moviĝis kaj piedbatis lin en la ingvenon per sia nuda piedo. La movo estis tro rapida, kaj nun granda huligano, kiu aspektis kiel bone nutrita cigano, falis kiel sako da fek. Li nur kriis, kaj nun li mensogas kaj silente anhelas por aero. La ceteraj rapidas helpi sian amikon. La knabeto estas rapida kiel fulmo, liaj piedbatoj kaj pugnobatoj estas precizaj kaj ruinigaj. Ostoj rompiĝas, nazoj kaj makzeloj krevas. Nur unu el la atakantoj sukcesis frapi per tranĉilo. Ĝi ne estas granda gratvundeto, la klingo glitis trans la ripojn. En kolerego, la knabo rompis la brakon de la atakanta bandito, kaj kiam li falis, li piedbatis lin en la vizaĝon, dispremante lian nazon. Poste li saltis kaj genuigis alian latinan en la makzelo, li sukcesis kapti du tranĉilojn. La makzelo flugis, la kubuto batis, la odororgano: kvazaŭ tomato krevis, la atakanto kolapsis. Ĉiuj ses konvulsiiĝas, la abunda smeralda herbo estas makulita per sango. Ŝajnis, ke tio ne plu estas tero, sed ke la vegetaĵaro de alia mondo ĝermas.

-Estas mirinde, kiel vi faris ilin! Bone faris Oleg Rybachenko!

Nigra knabo rigardanta de malantaŭ palmarbo eĉ aplaŭdis la manojn.

-Kion vi valoras, kial vi ne aliĝis? - diris la knabo morne.

-Kaj mi ne estas alfabeta! - La nigrulo provis ridi ĝin. Poste li aldonis serioze. -Komprenu, ke ili estas infanoj de riĉaj gepatroj, ili disŝiros min nigga.

Kaj li rigardis la malgrandan piedsignon de nuda piedo lasita de helhara knabo.

-Kaj mi?! Ĉu vi pensas, ke blondaj haroj savos vin el malliberejo? - Fariĝinte eĉ pli malgranda ol antaŭe en la sonĝo, Oleg Rybachenko kunpremis la pugnojn.

-Vi estas blanka. Vi estas multe pardonita!

-Mi estas almozulo same kiel vi!

Oleg rigardis la sufiĉe profundan grataĵon. Ne estas bone, se tiu, kiu estas formale konsiderata lia patrino, rimarkas. Lia nura T-ĉemizo estas tiel ĉifona, ke vi ne povas kaŝi la tranĉon malantaŭ ĝi.

-Kion vi rekomendas, Johano?

-Deprenu la ĉifonojn de ĉi tiuj vestaĵoj, kondomoj! - Konsilis la nigruleto.

-Kaj akiru artikolon de batado aŭ ŝtelo. Bela perspektivo Jack! - La helhara knabo sulkigis la brovojn.

-Do iru tiel, cikatroj ornamas virojn! - Jack konsilis. - Estas nenio nekutima en ĉi tio!

-Kiel la kontuzo sub via okulo!

Nigra knabo palpebrumis. La dekstra okulo estas efektive ŝvelinta.

-Mi estas boksisto Tyson Jr!

La ĉifona Tyson senceremonie enŝovis sian manon en la poŝojn de la venkitaj huliganknaboj kaj komencis eltiri monon.

-Ĉu vi prirabas ilin?! - Oleŝka surpriziĝis.

-Prenu ĝin kaj ili ĉiuokaze kulpigos ĉion sur vi. Kaj manao ĉiam bezonas! - Jack konsilis.

-Mi ne volas esti rabisto kaj bandito.

-Vi jam estas krimulo, ili ne pardonos vin pro tio. Se vi bezonas monon por la vojaĝo, vi devos kuri - konsilis Jack!

Oleŝka skuis sian neĝblankan pufaĵon. Tamen, li transiris la limon kaj ĉu ne estas juste doni al la riĉuloj bonan skuadon. La mono estis rapide konfiskita kaj frate dividita. Krom tio, ne estis multaj el ili la batitaj uloj ŝajne sukcesis verŝi kelkajn litrojn da palmbiero en sin; Tiam la knaboj forkuris de la sceno de la mini-konflikto.

Kiam Oleŝka alvenis en mizera hundejo, nevidebla inter la luksaj palmoj, li estis gaja. Maljunulino, kiu aspektis kiel cigano, apenaŭ riproĉis lin. Sed kiam tiu, kiun ili vokis sian filon al sia vizaĝo, denove kuris al la haveno, ŝi ekploris. Najbaro, kiu venis al ŝi, komencis ŝin konsoli. La gastigantino lamentis:

-Mi estis avertita, ke tiu ĉi trovilo povus kreski al bandito, kaj la Sankta Virgulino Maria vidas, ke tiu ĉi antaŭvido realiĝas.

La najbarino, viŝante sian vizaĝon per poŝtuko, kontraŭis:

-Ne ĉagreniĝu, estas nenio malbona, ke knabo kapablas defendi sin. Vi ne povas pluvivi sen pugnoj.

La virino hurlis pli laŭte.

"Li ankoraŭ estas nur infano, sed li jam kripligis ses pli aĝajn infanojn." Post kiam li trovis timigan dikan libron en la rubujo, li iĝis vera demono.

-Ĉi tiu estas tiu, kie ĝi diras Magio kaj Martial Arts of the East. Sed estas moda nun, multaj knaboj frenezas pri karateo.

La knabino, kiu aspektis kiel cigano, mukis la dentojn:

-Kion mi zorgas pri ili? Ĉiuj batalas, sed li jam perdis la senton de la proporcio. Li ne iras al preĝejo, sed faras satanan riton de meditado. Dio punos lin, kaj certe la polico estas venonta ĉi tien.

La najbaro ne malkuraĝiĝis:

-Eble estas por pli bone. Li estos sendita al preĝeja orfejo, kaj tie li povas esti instruita ami Kriston, forlasante la malbonan vojon de la diablo.

-Mi esperas ke jes!

Dume ĵipo kun policanoj silente veturis al la barako.

Oleŝka kaj Joĉjo senpolvigis siajn nudajn piedojn laŭ la asfalta vojo, kaj eĉ fajfis kanton:

Nokta anĝelo flugis super la mondon,

Mi miris pri tio, ke inter ni regas tiom da malbono!

Trinku kristalan akvon laŭvole dum ĝi fluas,

De malgranda ekstere, sed milda larmoguto!


Kian vojon knabo elektas ĉe la komenco de sia destino?

Iru rekte al la infero, aŭ eble al enuigita paradizo!

Sed la ministro de la eklezio, esence ruza Kaino,

Kun la devizo: amu monon, sed malestimu Kriston!


La Plej Sankta Virgulino Maria naskis Jesuon,

La Savanto aperis kiel la Suno, alportante lumon al homoj!

Sed la pastroj malkovris, ke ĝi estas nur orvejno,

La burĝon kun verda monujo estis glorata de la papo!


Pentu dum kelkaj tagoj, aĉetu savon por fremda valuto,

Kun paĉjo vi trovos respondon por iu ajn faro!

Kiu regas la dolaron, tiu donos pardonon al la malfeliĉulo,

Veturas Ambrams-tankon aŭ Colt-pistolon en Edenon!


Komercistoj en la sultano transformis la templojn en bazarojn,

La varoj povas esti malfreŝaj, sed gustigitaj per leio da paroladoj!

Pilgrimoj povas, se ili deziras, tranĉi mejlojn,

Kvankam la papofico perfidis Kriston: fariĝi hordo de ekzekutistoj!


Sed la infanoj de amo rekonas Jesuon,

Post ĉio, konsideru ĉiun infanon filo de Dio!

La keruboj teksu bidojn el larmoj,

Post ĉio, la Ĉiopova malfermis la vojon al pureco kaj atingoj!

Fininte la kanton, Jack rimarkis:

- Sed tamen, mi ne komprenas, se Dio ekzistas, kial do li kaŝas sin de homoj? Ja, ekzemple, la prezidanto, male, provas aperi sur la ekrano kiel eble plej ofte!

Oleŝka, fajfante kaj plukante petalon per la piedfingroj, duonŝerce respondis:

- Eble ĉar Dio ne partoprenas en liberaj elektoj sur alternativa bazo!

La nigruleto ridis:

- Elektoj sur alternativa bazo? Mi ŝatus vidi la ĉielan debaton!

Oleŝka subite faris acidan vizaĝon:

- Ĉu vi opinias, ke tio estas interesa?

Joĉjo, eksaltante kaj kaptante la papilion en la manplato, respondis:

- Kial ne! Aŭ pli ĝuste, estis amuze vidi la argumenton inter Dio kaj Satano. Kaj ankaŭ vidu kion kaj al kiu ili promesus!

La blonda knabo fajfis:

- Ve! En ĉi tiu kazo, Lucifero havos antaŭan komencon. Ĉiopova Dio ne povas fari nur tri aferojn: feliĉigi ĉiujn, superdisputi Satanon kaj venki homan stultecon!

Negro Jack malpeze frapetis sian blankan kunulon sur la ŝultron:

- Vi estas tiel inteligenta! Sed kio estas interesa estas, ke Dio havas senfinan menson, sed en la Biblio lia instruado estas prezentita tiel kontraŭdira, ke la potenca Katolika Eklezio diras unu aferon, kaj la Sepatagaj Adventistoj diras alian.

Oleg Rybachenko konsente kapjesis:

"Mi iris al adventisma lernejo ĉar ili instruas senpage kaj ili lasis min iri nudpiede al klaso. Sed tiam mi lernis multajn novajn aferojn pri katolikoj, inkluzive ke la Papo estas la Antikristo! Strange, la ĉefa kristano, sed laŭ la Biblio, la fidela servisto de Infero!

Anstataŭ respondi, Joĉjo staris sur sia kapo kaj ĉirkaŭpaŝis sur siaj manoj, kaj Enrique decidis amuziĝi kun li. La knaboj amuziĝis!

Kompreneble, se tia malmola ulo kiel la Papo mem estas fiulo de la infero, tiam la infero certe ne atendos ilin por malgrandaj pekoj.

La senmorta knabo vekiĝis. Efektive, iu stranga sonĝo. Li vidis sin ne kiel plenkreskulo, sed kiel eĉ pli malgranda. Kvankam lastatempe mi rememoras kun iom da nostalgio la tempojn, kiam li estis granda kaj sana. Tamen, esti infano ne estas tiel malbona. Ekzemple, mi rememoris, kiel li vidis tian interesan aferon en sonĝo. Oleg kaj Joĉjo konsentis alporti valizojn kaj sakojn al riĉaj pasaĝeroj en la haveno. Kelkaj el la pakaĵoj estis sufiĉe pezaj por malgrandaj knaboj. Sed se Oleg Rybachenko distingiĝis per infana forto, tiam la nigra Joĉjo rapide elĉerpiĝis kaj malfacile trenis sian valizon. Tamen ili pagis mizeran por ĝi.

Oleŝka ekbrilis per siaj nudaj, kalaj kalkanoj. Li preskaŭ ne sentis la varmegon de la varma sablo sur la bordo, nek la asfalton enirante la urbon. La knabo neniam en sia vivo portis ŝuojn, eĉ nepencajn pantoflojn. Kaj estis pli lerte kaj oportune por li tiel.

La knabo, portanta alian valizon, aĉetis al si kelkajn pakojn da glaciaĵo. Li proponis unu al la elĉerpita Joĉjo. La nigra knabo peze spiradis tra la buŝo. Tamen, li ne estas tiel forta kaj rezistema kiel ĉi tiu blondulino.

La haveno estis granda, agrabla venteto blovis el la maro. Oleg laboris en nur pantaloneto, demetante sian ŝiriĝintan T-ĉemizon. Estis klare, ke la knabo havis tre klarajn, elstarajn muskolojn, kiel ondetojn sur akvo, kaj preskaŭ nigran, ĉokoladan haŭton pro konstanta eksponiĝo al la suno. Tio igis la reliefon ŝajni eĉ pli akra.

Jack estis nur iomete pli malhelhaŭta, sed havis nigrajn buklajn hararon kaj afrikajn trajtojn. Interesa paro.

Oleg, manĝante glaciaĵon, rimarkis:

- Estas ja mirinda maro.

Jack konsente kapjesis.

- Verŝajne... Sed kiam via dorso doloras pro laceco, ĝi ne estas tiel agrable!

Oleg fajfis kaj proponis:

- Venu, eble... Ni iru en la urbon kaj amuzu nin!

La nigruleto volonte konsentis. La knaboj moviĝis laŭ la varma asfalto. Oleg, estante la pli gaja, memfide ekgvidis. Li sentis la ĝojon de moviĝo. Estas bone kaj amuze por knabo kuregi. Joĉjo falis pli kaj pli malantaŭe.

Oleg turnis sin kaj staris sur siaj manoj. Kvazaŭ cirkulisto iris renverse, movante siajn nudajn, sunbrunigitajn krurojn supre. Ankoraŭ nur knabo, sed tiel lerta. Sed tamen, Oleŝka moviĝis iom pli malrapide en siaj brakoj, kaj Joĉjo malfacile atingis lin.

La juna militisto ĉesis rememori. La alarmo denove sonas, kio signifas, ke ni devas forpuŝi la atakon de la malamiko, sed la juna senmorta knabo estas preta.

. ĈAPITRO N-ro 14.

Oleg Rybachenko daŭre restis en Ĉinio. Jam estas februaro 1940. La juna generaladjutanto ankoraŭ ne havis specialajn aventurojn. En suda Ĉinio la vetero estas sufiĉe agrabla en februaro. La eterna knabo kuris, foje kaptante krimulojn kaj daŭre verki. Kaj ĉi-foje, kompreneble, al si mem, sed jam en la kompanio de kapitano Rip For the Head.

Oleg Rybachenko rompis, kiel oni diras, multajn branĉojn kaj brullignon. Kaj li mortigis multajn anglajn soldatojn kaj eksterlandajn soldulojn ĉiaspecajn el tiuj sennombraj trupoj.

Sed fine li ekkuris kaj nur la nudaj piedoj de la knabo, skarlataj pro la sangoflakoj, ekbrilis. Fakte, li jam sufiĉe longe batalis. Kaj kial li daŭre murdu homojn?

La juna terminatoro kuris kaj pensis, ke unuflanke, almenaŭ bataliono da suĉuloj efektive estas junaj murdistoj, sed samtempe ili estas afablaj uloj kaj herooj, kaj estus dezirinde, ke ili savu siajn vivojn. Kaj Jean Grandier - tiu ĉi kapitano tute ne estas brutulo - eĉ se li mortigis multajn vivantajn homojn.

Tamen mi kompatas la soldatojn de la leona imperio. Ili estas devigitaj homoj kaj nur sekvas ordonojn. Ne estas ilia kulpo, ke ili veturis la linion en la mezon de nenie, por batali milojn da mejloj de Britio, por ĝenerale ne tre necesa kolonio. Krome, kvankam suda Afriko estas riĉa je oro kaj diamantoj, la buraj respublikoj sur ĉi tiu planedo ne estas tiom valoraj kuŝejoj. Do ĉu indas demeti viajn kolojn por ili, estas alia demando!

Kaj multe da mono estas elspezita por konkero, ĉar trupoj devas esti translokigitaj sur longaj distancoj. Kaj ĉi tio inkluzivas loĝistikon, provizojn kaj komunikadojn.

La knabo kuris al si kaj eĉ komencis kanti:

Freneza malbenita milito

Post ĉio, kiom vi devos mortigi...

Ŝajne Satano liberiĝis de sia ĉeno,

Kaj tuj la Suno malheliĝis en la ĉielo!

La militista knabo volis plu komponi, sed iel la inspiro forlasis lin. Krome, antaŭ li denove estis eskadro, ĉi-kaze de araba, kolonia kavalerio. Kaj la knabo denove devis batali kun ili per glavoj.

Estas bone, ke li nun estas senmorta, kaj nekutime forta kaj rapida, kaj vi ne povas facile preni Oleg Rybachenkon per viaj nudaj manoj.

Kaj la kapoj fortranĉitaj per la sabroj de la terminatora knabo nur ruliĝas kaj resaltas kiel pilkoj. Kaj mi devas diri tion laŭ mia amuza maniero.

Oleg tuŝis la mentonon de la kavaleria kapitano per sia nuda, ronda, infaneca kalkano kaj kantis:

Aperu en batalo

Ni bezonas talenton...

Doni

Diamantoj por la knabino!

Kaj denove la sabroj funkcias. Eĉ se vi iĝas obtuza, tiam prenu alian, trofeon unu.

Kaj tiel plu ĝis la tuta eskadro estas detruita. Je la fino, Oleg fajfis, kaj la konsternitaj korvoj trapikis la kapojn de la kavaleriaj soldatoj.

La eskadro - ĉirkaŭ ducent sabroj - estis mortigita. Kaj la knabo reakiris movliberecon. Lia humoro fariĝis pozitiva. Ne gravas kiel vi rigardas ĝin, li venkas.

Mi memoris unu AI dum kurado - nur ne estis pluvegoj en oktobro. Kaj la trupoj de Hitler, sen la aŭtuna degelo, povis tuj preni Moskvon. Ili ne havis tempon por translokigi sekciojn de la Malproksima Oriento, armi la milicon, des malpli trejni ilin, aŭ eĉ okupi la defendlinion.

Stalino apenaŭ sukcesis eskapi. Kaj jen kiel la situacio estiĝis. Post la falo de Moskvo, dizerto kaj kapitulaco al la Ruĝa Armeo intensiĝis eĉ pli. Kaj tutaj dividoj jam kapitulacis al la tamburado.

Kaj Stalino perdis sian aŭtoritaton. Lia pozicio estis perfidita memstare, kaj la aviadiloj de Hitler detruis la Ĉefkomandanton per unu laŭcela striko. Post kio Molotov kaj Beria ofertis al Germanio pacon je iuj kondiĉoj. Hitler postulis unue kapitulaco kaj poste intertraktadoj. Beria kaj Molotov konsentis kontraŭ garantioj de persona sekureco.

Kaj tiel finiĝis la kampanjo al la oriento. Sed kompreneble la milito ne finiĝis tie. Tio forlasis Brition kaj Usonon. Ĉi-lasta tamen volis ĉiakoste eviti militon.

Komence, Hitler laŭvorte prezentis ultimaton al Franco, postulante ke li lasu germanajn soldatojn traen al Ĝibraltaro.

La hispana diktatoro konsentis pri tio.

En la sama tempo, germanaj soldatoj detruis la britan bazon en Malto. Kaj tiam ili kaptis ĝin per alteriĝotrupoj. Tiel oni atingis la venkon super ĉi tiu loko. Kaj tiam Ĝibraltaro estis prenita. Kaj la nazioj ricevis la ŝancon translokigi trupojn al Afriko ĉe la plej mallonga distanco.

Nu, la korpuso de Rommel estis plifortigita, kaj signife. Kaj unue Tolbuk estis prenita per ŝtormo fare de superaj fortoj. Kaj tiam venis la atako kontraŭ Epipeto. Krome, la nombro da soldatoj de Rommel konstante pliiĝis.

Beria kaj Molotov kverelis, kaj la estro de la sekreta polico finfine venkis. Hitler retenis limigitan aŭtonomion por la plej granda parto de Sovetunio. Sed laŭ la Volgo kaj inkluzive de Kaŭkazo estis la Teritorio de la Tria Regno.

Kaj el Kaŭkazo, hordoj da faŝistoj grimpis al Irano kaj plu al Mezoriento.

Britio ne havis ŝancon teni siajn koloniojn. Usono estis atakita en Peru Harbour kaj ankaŭ suferis malvenkon post malvenko.

Oleg trovis sin en periodo kiam la germanoj, jam kaptinte Egiptujon, antaŭeniris al Sudano. Kaj tiam li jam havis siajn proprajn aventurojn.

La knabo volis rememori ilin, sed denove distriĝis. En ĉi tiu kazo, li vidis, ke malamika infanterio promenas tra la arbaro. Kaj ke li ankaŭ devas ataki ŝin.

Sen multe da deziro, la terminatorknabo faris ĝin. Antaŭ ĉio, kompreneble, ĵetante obusojn al viaj kontraŭuloj per viaj nudaj piedfingroj. Kaj farante ĝin tre precize.

Kaj falis anglaj kaj eksterlandaj soldatoj. Estis totala knokaŭto. Oleg ne tre kontentas mortigi homojn. Precipe se ili estus blankaj. Sed la pli altaj potencoj ordonis al la knabo batali flanke de la buroj, do batalu.

Kvankam kian profiton ĉi tio povus doni al Rusio? Eble estus batali kontraŭ la japanoj.

Oleg, hakante la infanterion per siaj glavoj, kantis:

Pardonu min sankta Sinjoro,

Bonaj homoj estas mortigitaj...

Mi turmentas la karnon per sabroj,

Mi ne scias kial mi batalas!

Kaj vi vere ne komprenos kial. La knabo rememoris, kiel li, en paralela universo, ankaŭ faris tiel nekutiman kaj malvarmetan agon, ke lia kapo laŭvorte turniĝis. Kaj ankaŭ estas nekonata por kiu alia celo.

Pioniroj Danka kaj Oleg, kiel bonegaj studentoj kaj elstaraj atletoj, ricevis la rajton reprezenti sian landon, Sovetunio, en amikaj boksaj konkursoj organizitaj inter infanaj sportaj kluboj de Sovetunio kaj Germanio. Ambaŭ landoj daŭre estas konsiderataj aliancanoj, kaj onidiroj pri baldaŭa milito trankviliĝis. Efektive, germanaj trupoj retiriĝis de la landlimo, kaj la Wehrmacht gvidas venkan ofensivon en Afriko, kaj jam konkeris Egiptujon, kaj ili ĵus raportis la kapton de Ĝibraltaro. Pro tio Stalino persone gratulis la Fuhrer!

Do, vi povas sekure flugi al preskaŭ amika lando. En la germana gazetaro oni diras nur bonajn aferojn pri Sovetunio, kaj komunismo eĉ estas konsiderata frata ideologio al Nacisocialismo. Cetere aperis movado simila al Staĥnovskij...

Danka kaj Oleg estas boksistoj de la plej juna aĝo, ili aĝas nur dek unu jarojn, la pli malalta limo por agado en konkursoj. Sed ili estas sufiĉe grandaj knaboj por sia aĝo, kaj ankoraŭ ne en epoko de tia rapida akcelo kiel fine de la dudekunua jarcento.

Oleg, tamen, estas pli malgranda, pli maldika, en pli malpeza kategorio, sed tre rapida. Danka estas pli granda, pli larĝa en osto, kaj la heroa junulo povas ricevi la aspekton de ne malpli ol dek kvar.

Knaboj ankaŭ diferencas en harkoloro. Olezhek estas bela kiel neĝbulo, natura blondulo. Danka kun bruna hararo, brunhara. Oleg estas kelkajn monatojn pli juna, kaj per sia ronda vizaĝo li aspektas kiel nur infano, kaj Danka estas simple bela, inda je propaganda afiŝo. Knabinoj jam rigardas lin, ne kredante, ke li estas tiel granda knabo.

Tamen, Oleg estas multe pli erudicia ol Danka, kvankam ambaŭ knaboj estas tre inteligentaj kaj ricevas rektajn A en siaj klasoj. Post ĉio, en sovetia lando, bonaj atletoj devas esti bonegaj studentoj.

La ceteraj uloj estas pli aĝaj, sed ĝis dek ok jaroj, kvankam paro da herooj estas sufiĉe du metrojn altaj kaj pezas ĉirkaŭ centpezojn...

Boksistoj, la plej bona juna personaro de la lando... Kaj la ĉampionoj de Germanio kaj la landoj sub ĝia kontrolo batalos kun ili... Inter infanoj, kompreneble, aŭ junuloj.

Ili flugas senhalte sur la plej granda pasaĝera aviadilo de la Tria Reich sur la Moskvo-Berlina itinero.

Boksistoj sidas aparte, sed ekzistas ankaŭ luktistoj, pezlevistoj, futbalistoj kaj naĝantoj. Ĉiuj junuloj kaj bonegaj trajtoj. Stalin ordonis, ke nia nova generacio, naskita sub sovetia regado, montru sian plej bonan kaj ne perdu vizaĝon. Kaj, kompreneble, ĉiuj estas fervoraj batali...

Danka demandis Oleg:

-Ĉu vi ellaboris taktikan planon por la batalo?

La knabo respondis:

- Mi havas dekduon da planoj por ĉiu malamiko... Sed mi devas unue rigardi lin, kaj nur tiam fari decidon... Persona aliro al ĉiu, la plej eta movo kaj la specifaĵoj, inkluzive de la fiziologia strukturo de la malamiko, dikti pure individuan taktikon.

Danka malestime snufis:

- Sed mi faras ĝin multe pli simple! Sen taktikoj, mi rapidas al la malamiko, batas pli forte kaj pli ofte kaj rompas.

Oleg notis:

- Estas malmultaj uloj en via aĝo same grandaj kaj korpe evoluintaj kiel vi. Tial, la premtaktikoj funkcias. Vi povas simple marbordi. Sed jen mi estas, preskaŭ de normala alteco, eble iom super mezumo, kaj por fariĝi la ĉampiono de Sovetunio, tia grandega lando, nur premo ne sufiĉas. Vi ne povas venki malamikon per krudforto, li ankaŭ trejnas, kondukas sanan vivstilon, manĝas ĝuste kaj studas taktikojn; Kaj ĉi tie vi devas venki lin kiel en ŝakludo. Foje eĉ oferi ion pro ĵuro.

Danka obĵetis severe:

- Kaj miaj kontraŭuloj trejnas, kaj en la finalo, la knabo estis eĉ pli granda kaj peza ol mi. Multe dependas de kiel vi trejnas. Iuj opinias, ke oni povas labori ĝis elĉerpiĝo por fariĝi olimpika ĉampiono post du semajnoj... Ĉi tio estas miskompreniĝo. Post ĉio, la plej grava afero en sporta trejnado ne estas tiom doni superŝarĝon, sed produkti superan reakiron. Sed ekzistas ĝusta, individue elektita aro da ekzercoj, kaj la plej grava afero estas posta reakiro kaj forto-gajno... Post kio oni efektivigas la batalon per unu spiro, elĵetante centojn da batoj en tri raŭndoj, aŭ pli ĝuste, en fakte, multe malpli, centojn da batoj.

Oleg notis:

- Nu, ĉi tio kompreneble ankaŭ estas vera! Aparte, la sekreto de taŭga spirado, kaj injektoj en la kreskopunktojn de la korpo de la infano... Estas iu Scio de nia guruo. Sed mi ne komprenas kial li ne dividas ilin kun aliaj trejnistoj?

Danka diris flustre:

- Li konfide diris al mi, ke vi kaj mi... Ne nur boksistoj, sed antaŭ ĉio soldatoj. Ni ankoraŭ havas ion specialan por fari... Tre grava, multe pli grava eĉ ol olimpika oro!

Oleg klinis sian helan kapon kaj diris:

- Io pli grava... Eble ankaŭ tion li diris al mi... Ke la sorto de la homaro eble dependas de la agado de du sovetiaj pioniraj knaboj. Same kiel fabelo.

Danke rimarkis filozofie:

- De kie venas fabeloj se ne el la vivo? Eble ĉi tio efektive estos la kazo! Kvankam ni ne estas malbelaj anasidoj, estas ankoraŭ antaŭtempe nomi nin Agloj.

Oleg glate ŝanĝis la temon de konversacio:

- Ĉu vi opinias, ke la minaco de germana invado finfine pasis?

Danka konfuze levis siajn larĝajn ŝultrojn:

- Ĉi tie, laŭ mi, vi estas pli granda specialisto. En mia propra nomo, mi pensas, ke vi ne povas bati per ĉiuj viaj brakoj kaj kruroj samtempe, kaj tiam denove estas neeble ataki en ĉiuj direktoj. Vere, se vi moviĝas per salto...

Oleg ridis:

- Ĝi sonas sufiĉe logike... Sed ni ne scias, kio precize estas en la menso de Hitler, sed la streĉiteco efektive malpliiĝis, kaj germanaj aviadiloj ĉesis malobservi nian aerspacon, kaj la bruado de spuroj ne aŭdiĝas eksterlande, tio estas fakto. Krome, la Fuhrer resendis kelkajn el la laboristoj reen al la maŝinoj. Tio estas, la Tria Regno kaŝis siajn dentegojn... Sed ni ne devas malstreĉiĝi.

Danka prenis el sia dorsosako bakitan sandviĉon kun fiŝo kaj speciala malgrasa fromaĝo kaj donis ĝin al Oleg. Post kio li elprenis duoble pli por si. Sugestita:

- Manĝu... Vi ne povas preni longajn paŭzojn de manĝado kaj enirado de proteino en vian korpon. Kiam la koncentriĝo de aminoacidoj en la korpo malpliiĝas, la muskoloj perdas forton.

Oleg notis:

- Por korpotrejnistoj, kiuj multe laboras, ĉi tio estas sufiĉe justa, sed por boksistoj... Ja ni ne havas la tutan viandon, ĝi kolorigas la korpon, kaj eĉ pli, ĝi pliigas batalefikecon!

Danka, mordante la sandviĉon kaj aldonante al ĝi tomaton, konsentis:

- Ne ĉion, sed... Mi eĉ manĝas nokte aŭ trinkas ovoblankojn, por ke la koncentriĝo de aminoacidoj ne falu. Cetere, la plej bona afero ne estas kokaj ovoj, sed ovoj de koturno aŭ struto, nu, tiuj lastaj estas vere maloftaj... Kvankam en Mezazio ŝajnas, ke strutoj jam komencis bredi...

Oleg ŝercis sufiĉe serioze (en tono):

- Tre valora proteino en la antaŭaj ranaj kruroj. Mi rekomendas provi ĝin!

Danka ridis kiel knabo:

- Jes, sed eĉ pli en ostroj kun ruĝa hinda pipro!

Oleg tamen zorge mordis la sandviĉon kaj komencis sorbi la pecon. La fiŝo estis ruĝa, bongusta, trempita en keĉupo kaj dispremita ajlo. Eblis aldoni iom pli da forto... Kiel Winnie the Pooh, ekzemple...

- Winnie the Puh bone vivas en la mondo! Li havas edzinon kaj infanojn, li estas taso!

Oleg subite sugestis:

- Eble ni povas kanti?

Danka rimarkis sen multe da entuziasmo:

- Ĉu ne estas tro frue por kanti?

Oleg ridetis:

- Prave, precipe ĉar ni flugis trans la limon de USSR!

Danka demandis sian kunulon:

- Tondilo aŭ papero?

Oleg svingis ĝin for:

- Eble estas pli bone malhavi infanajn ŝercojn. Ni estas pacaj homoj, sed nia kirasa trajno sukcesis akceli al la lumrapideco...

Danka interrompis:

- Ne! Ni ne bezonas tiajn infanĝardenajn kantojn. Ni faru ion pli... patriote!

Oleg plenblovis la pulmojn kaj komencis kanti, komponante dum li iris. Danka, siavice, tre bone kunkantis. Aŭ pli ĝuste, lia voĉo estis kiel marŝala trumpeto, aŭ eble eĉ Jeriĥa trumpeto!

Kial ne ekzistas stelo pli hela ol la Suno?

Ĉar ĝi lumas al la Patrujo!

Ĉiuj ricevas varmon,

Homaro antaŭen kun kanto!

Kiel ruĝa estas la radio de komunismo;

Li donas al ni kaj manĝaĵon kaj ŝirmejon!

Sed sciu la trompon en dualismo,

Ke ne ĉiu spirito en la korpo estas sana!


Ie preter la kordono estas malbonuloj,

Kiaj bonaj aferoj estas kolektitaj en sakoj!

Kion ili volas fari por vundi Rusion?

Kaj ĵetu jugon ĉirkaŭ vian kolon!


Kapitalo ofte estas trempita en sango,

Pri kio skribis Markso la Granda!

La vizaĝoj de la estroj kolere ridetas pro la moneroj,

Post ĉio, kapti ilin ĉiujn estas ideale!


Ili rigardas malriĉecon kun indiferenteco,

Ili volas preni ĉion por si!

Jen la mezuro kaj valoro de la vivo,

Por redukti kompaton al la nulo!


Sed estas granda lando de sovetianoj,

Ne estas almozuloj en ĝi, laboro estas en plena svingo!

Kaj la malbona armeo furiozas,

Vidante la forton de Rusujo kaj fekon!


La malamiko eligas kaj pafilojn kaj tankojn,

Li amasigas forton, kvankam homoj bezonas!

Almozo estas nur peto de avino,

Kaj la bastono tremas en la malpura mano!


Sed la potenca bona Patro Stalin,

En la pensoj de saĝuloj por ĉiu nacio!

Liaj infanoj kaj nepoj estas faritaj el ŝtalo,

Venos la tempo por la Ruĝa Armeo!


Tiam ni dejxetos la jugon de cxiuj nacioj;

Ni venku la abismon de la infero - la faŝismon!

La novaĵoj trairos la radiodraton,

Tiu komunismo marŝas al vi!


Ĉiu germano, franco kaj ĉino,

La rusa kavaliro fariĝis kiel frato por vi!

Egoismo fandos la glacion de morto,

Mi kredas, ke la kuracistoj revivigos la mortintojn!


Lenin faris aŭdacan paŝon al progreso,

Ankaŭ Stalino estas inda gvidanto!

Ni faros la rastilon funkcii,

Kolektu viajn fortojn firme en pugnon!


Se vi devas batali por feliĉo,

Sciu, ke mi estas pioniro, atentige!

Ni poluros viajn ŝuojn ĝis ili brilos.

Ni desegnu linion sub sukceso!

La aviadilo kantis ĉi tiun kanton ĥore. Estis tiel solene, ke vi povis ekplori...

Danka havis kelkajn facilajn batalojn, kontraŭ la teamo de la knaboj de Slovenio, kaj tiam Rumanio. Ambaŭ bataloj estas rapidaj knokaŭtoj, kaj en la unua minuto! La tria batalo montriĝis pli malfacila. La malgrasa italo havis bonegan defendon kaj moviĝeblon sur siaj piedoj. Li ne lasis sin tuj esti batita kaj bone eskapis. La kontraŭulo de Danka finis la unuan raŭndon sur siaj piedoj...

Tiam la knabo en la dua raŭndo, ne atentante la eblecon mem renkonti malmolan kontraŭulon, simple kuris al la malamiko, ĵetante batojn per ambaŭ manoj. Kaj li ricevis precizan kaj rapidan rektan baton al li, ĝuste ĉe la pinto de sia mentono.

La unuan fojon la juna boksisto estis skuita, sed tio nur kolerigis Dankan. Li saltis kiel tigro kaj kaptis sian kontraŭulon per la dekstra.

La ekvivalento ŝanceliĝis kaj falis sur la genuon... La arbitraciisto kalkulis la frapadon kaj donis la signalon:

- Boksado!

La italo ŝajnis perdis sian moviĝeblon kaj post rapida du-du li falis al la tempio kaj vango, kun la brakoj tiel senespere etenditaj, ke la arbitraciisto eĉ ne kalkulis, sed tuj ĉesigis la batalon. La standoj, plejparte plenigitaj de lernejanoj, fajfis kaj muĝis. Tamen, ekzistis ankaŭ altrangaj SS-oficiroj inter la spektantaro. Ili komencis elpumpi la venkitan knabon, la knabino masaĝis liajn vangojn kaj knedis lian kolon...

Danka eĉ ektimis:

- Ĉu mi ne mortigis lin?

Sed post minuto da energia manipulado, la vizaĝo de la juna boksisto fariĝis rozkolora kaj li malfermis la okulojn. Li murmuris ion kviete. Danka helpis lin leviĝi kaj la knabo amike brakumis.

Oleg, siavice, boksis singarde, la bataloj estis amatoraj, kvar tri-minutaj raŭndoj.... La knabo sendis siajn unuajn du kontraŭulojn en la tria kaj kvara raŭndoj. Mi devis palpi kun la tria... Kaj kvankam Oleg, pruvante bonegan defendon, memfide gvidis per punktoj, ankaŭ kvina raŭndo estis planita.

Nudaj ĝis la talio, sunbrunigitaj korpoj de la knaboj brilis pro ŝvito, iliaj muskoloj tremis, kaj iliaj vejnoj kaj vejnoj elstaris eĉ pli akre. Kontraŭulo Oleg rapidis antaŭen, kalkulante, ke se estos aktivado, li ricevos ĉi tiun rondon. Sed la kuraĝa pioniro rimarkis, ke lia samulo jam estas laca, kaj lia reago malrapidiĝis. Sekvis rapida flanka piedbato al la maldekstra flanko de la mentono kaj aliranta trafiko. La juna kontraŭulo cedis kaj falis antaŭen... Ŝajne estis knokaŭto, ĉar li ne leviĝis ĉe la kalkulo de dek.

Post kio estis paŭzo, tri bataloj en unu tago laŭ la tassistemo estas multe!

Danka notis:

- Profesiuloj batalas dum dek kvin raŭndoj, kaj antaŭ la unua mondmilito, tute ne estis tempolimigoj. La boksistoj batalis ĝis unu el ili falis elĉerpita.

Oleg notis:

- Sciu, ĉi tio estas profesia boksado, mi iel ne ŝatas ĝin. En amatora boksado, vi simple moviĝas ĉirkaŭ la krado, sed en la profesiuloj, tro multe dependas de la iniciatintoj. Ekzemple, ili povas putri tre talentan boksiston sen doni al li batalojn. Kaj ĉampionoj havas la ŝancon malhelpi kontraŭulon, kiu estas tro danĝera, eniri la batalon. Ekzemple, simple rifuzi subskribi kontrakton per diversaj prokrastoj.

Danka skuis sian pugnon:

- Nur lasu lin provi!

Dum tagmanĝo la junaj sportistoj estis dece nutritaj... Estis eĉ oranĝoj kaj por deserto bananoj, kokosoj kaj mangoj, antaŭe negustitaj de sovetiaj adoleskaj sportistoj.

Ŝajne la naziaj organizantoj de la konkurso provis montri, ke en la Tria Regno ĉio estis bona, tre kontentiga kaj oni povis pagi lukson.

Danka kaj Oleg provis la unuan fojon kokosojn kaj bananojn, kaj la duan fojon ananasoj (nu, estas multe pli facile kun oranĝoj en Sovetunio; ili havas sian propran en Centra Azio!). Ĉi tie la uloj faris sufiĉe oftan eraron - ili tro manĝis... Kaj ne estis plenkreskaj trejnistoj en la teamo... Se la Hitler Jugent havis sloganon - gejunuloj devus esti mastrumataj de junuloj, tiam la sovetia sporta delegacio decidis. sekvu ĉi tiun ekzemplon.

Eble tio ne estis la plej bona ideo por sekvi!

Ĉiukaze, post bongusta tagmanĝo kun deserto kaj kukoj, okazis (se vi ne malgajnas!) tri pliaj bataloj... Kaj kun fortuloj!

Manĝinte, la knaboj estis sufiĉe feliĉaj, Oleg eĉ suspektis, ke ili estis narkotitaj per io...

Ĉiukaze nun falis la klaso de junaj sovetiaj sportistoj, kaj ili komencis perdi unu post la alia... Cetere, la juĝistoj kaj arbitraciistoj tute sovaĝis.

Kaj la sovetianoj jam batalis kontraŭ la germanoj....

Danka sentiĝis tolerebla komence, kaj en la unua raŭndo li pasigis la kvaronfinalon...

Tamen, jam en la duonfinalo, li sentis malfortecon en siaj brakoj kaj kruroj... Pli granda malforteco kaj pli malrapidaj movoj... Sed Danka tenis sian fierecon, kaj antaŭeniris malgraŭ tio, ke li multe maltrafis... Sed la kapo de la knabo estis forta, kaj la precizaj batoj de granda, teknika kaj rapida kontraŭulo nur kolerigis lin... Kaj kolero kaj fiero, siavice, permesis al li memfide daŭrigi la batalon...

Finfine, en la tria raŭndo, Danka kaptis sian kontraŭulon, rompante sian nazon...

La germano estis iomete surprizita kaj estis trafita en la mentono. La knabo de la Tria Reich revenis, li estis trenita ĉirkaŭe. Danka disvolvis sian sukceson, faris ne sufiĉe rapidan, sed samtempe rimarkindan tri... La kontraŭulo falis, la arbitraciisto komencis tre malrapide kalkuli la frapadon... La germana knabo ekstaris, sed ne estis firme sur la piedoj. ... Inspirita Danka rapidis por fini lin. Pluraj precizaj svingoj... La knabo falas...

La juĝisto ne rapidas alproksimiĝi al li. Li demandas ion flanken. Ili respondas al li...

Komenciĝas nova malvigla kalkulo... Ĉe la naŭa kalkulo la knabo ankoraŭ kuŝas... Sed sonas la signalo por la fino de la rondo. Ili prenas lin kaj prenas lin al sia angulo...

Danka memfide diras:

- Ne estos kvara raŭndo! Ĝi simple ne eliros!

En ĉi tiu kazo, la rusa knabo montriĝas prava, la sekundoj donis la permeson...

. ĈAPITRO N-ro 15.

Oleg, siavice, batalas kvazaŭ nenio estus okazinta... Li trankvile gajnas poentojn, kaj poste finas en la kvara raŭndo... Kaj liaj movoj estas ankoraŭ precizaj kaj rapidaj...

Nur ili du, reprezentantoj de la plej juna aĝoklaso, atingis la finalon inter la sovetiaj atletoj. Superpezego inter infanoj, kaj meza pezo... La ĉampiono de la muŝa pezo vundiĝis kelkajn horojn antaŭ la foriro, kaj ili ne havis tempon por trovi anstataŭanton por li...

Do en la finalo estis nur du rusoj, kaj ĉiuj ceteraj, kompreneble, estis germanoj, kiuj ludus por oro inter si...

La konkurso estas aktive filmita... Danka ektimis pro abomeno:

- Jen kiel ili volas malhonori nin! Kvazaŭ ni rusoj estas pli malbonaj ol germanoj kaj tute ne arioj!

Oleg balancis la kapon:

- Ne vere! Ĉiu divido de naciecoj en plenrajtan kaj nekompletan estas absurda en sia propra formuliĝo de la demando. Kaj kion ni povas diri, se niaj ideoj estas ĝenerale internaciaj!

Danka, ridante, konsentis:

- Kaj ni venkos ilin internacie...

Antaŭ la finbatalo okazis, kompreneble, paŭzo... Kaj tiam la germanoj eltiris alian malpuran trukon sur la sovetiaj knaboj... Ili supozeble proponis poluri siajn ŝuojn. Sed kiel rezulto, la ŝuoj sur la piedoj de la knaboj subite moliĝis kaj komencis diseriĝi...

Mi devis forĵeti ĝin kaj kuri por lavi ĝin en la lavujo... Danka serioze koleriĝis:

- Kial ili faris ĉi tion? Ĉu ili volis provoki nin en batalon kaj poste forigi nin el la konkuro?

Oleg sufiĉe logike rimarkis:

- Ne nur tio! Ili ankaŭ volos montri, ke ekzistas malriĉeco en Sovetunio, kaj eĉ ĉefaj sportistoj estas devigitaj konkuri nudpiede. Kiel, kiaj malriĉaj infanoj estas en Rusio!

Danka sugestis:

- Eble ni povas peti ŝuojn de niaj pli maljunaj kamaradoj? Ili vere estos tro grandaj por vi, sed ili estos tie por mi!

Oleg negative balancis la kapon:

- Ne, ĝi valoras! Ni montros al ili, ke ni kapablas venki eĉ en la plej malfacilaj kondiĉoj. Krome, knaboj de nia aĝo ne hontas iri nudpiede... Kiel oni diras, nudpieda infanaĝo...

Danka kunpremis siajn pugnojn tiel forte, ke liaj fingroartikoj krakis. La juna boksisto diris:

- Nu, ili kolerigis min! Ne, ili nur vere kolerigis min!

Oleg respondis:

- Do kolero donu forton al vi kaj al mi.

Unu kaj la provoj ne finiĝis tie... La surfaco de la ringo estis ŝanĝita, instalante ferajn foliojn kun pikiloj, kiuj senkompate fosis en la nudajn kalkanojn de la knaboj...

Oleg eĉ ĝemis, sed eltenis tion, kvankam li ne povis stari senmove, kaj Danka eĉ dancis kaj komencis grumbli...

Iliaj kontraŭuloj estis fortaj kaj estis klare pli aĝaj ol oficiale anoncitaj. Ekzemple, la kontraŭulo de Danka estas kapo pli alta ol li, kaj li jam komencas havi lipharojn... Ho, ĉu vi vere povas havi lipharojn en la aĝo de dek unu?

La kontraŭulo de Oleg ankaŭ estas multe pli granda kaj peza, kaj lia vizaĝo estas gangstero, ne kiel tiu de infano... Tamen la knabo ne estas fremda al ĝi, ringo estas ringo, ĉiuj renkontiĝas tie!

Ambaŭ bataloj okazis samtempe.... Ni devas fini rapide, jam proksimiĝas noktomezo...

Danka preskaŭ tuj komencis preni fortajn batojn sur la vizaĝon. Lia kontraŭulo havis avantaĝon en la longo de siaj brakoj, en la pezo, kaj ŝajnis esti bone preparita, kaj fizike kaj teknike... Liaj muskoloj estis ĝenerale kiel tiuj de fortika atleto... Tamen, Dimka estis tre difinita kaj rapida. ... Li estis rapida , sed nun ĝi malrapidiĝis...

Danka ne maltrafis multajn unuopajn kaj duoblajn batojn en la unua raŭndo. Eĉ sub la dekstra okulo hematomo komencis ŝveliĝi...

La dua raŭndo estis eĉ pli malbona, lia kontraŭulo iris antaŭen kaj batis, batis, batis... Kaj Danka apenaŭ defendis sin, puŝante malantaŭen, kaj foje etendis la manon al sia kontraŭulo... Li grumblis en la germana:

- Vi estas ruso, kio signifas, ke vi ne estas plenrajta!

Danka replikis severe, ankaŭ en la germana:

- Kaj vi estas germano, vi ricevos plenan profiton de ruso!

Li furioziĝis kaj batis lin en la nazon per la kubuto...

Kutime la nazo de Danka estis tre forta, kaj ĝi neniam estis rompita, eĉ kiam trafite, sed ĉi-kaze, ĝi ne estis bato mildigita per ganto, sed la rando de malmola kubutosto.

Kaj sango fluis sur la vizaĝo de la knabo, devigante lin forleki ĝin... Danka respondis... La malamiko iomete skuiĝis kaj li ŝanceliĝis...

La tria raŭndo estis ne malpli malfacila, la malamiko senespere premadis, sed Danka komencis pli ofte bloki, forpuŝante batojn... La reguloj de la finalo estis ŝanĝitaj, ĉar oni parolas pri internacia ora medalo, la nombro de raŭndo estis pliiĝis al dek kvin... Kiel la profesiuloj. Mi devas diri tre kruelan decidon rilate al adoleskantoj, kiuj jam kvinfoje batalis tiun tagon... Vere, Dimka finis rapide, kaj lia kontraŭulo klare estis lasita sen multe da batalo...

Sed post la unuaj kvar tre aktivaj ĉirkaŭvojoj, la kontraŭulo de Danka iom malrapidiĝis. Li ankaŭ sentis sin laca, lia spirado fariĝis multe pli rapida kaj samtempe pli peza...

Danka, malgraŭ la kontuziĝoj kaj severa brulado en siaj nudaj piedoj, eĉ sentis plian forton. En la sesa raŭndo, li eĉ plurfoje trafis sian kontraŭulon en la makzelon... Sed li estis ankaŭ persista, granda, kaj eble ankaŭ dopis...

En la sepa raŭndo, la kontraŭulo de Danka iomete ŝanĝis sian taktikon kaj komencis provi kiel eble plej multajn batojn, kontraŭe al la reguloj, per la kubuto, aŭ eĉ per la kapo... Danka komencis surteriĝi eĉ pli ofte, kaj en la oka raŭndo li atingis partan sukceson la suko fine ekfluis el la granda nazo de sia kontraŭulo.. Kaj kiam li denove movis la kubuton, li ekkuris kontraŭ proksimiĝantan atakon... Danka grumblis al li.

- Nu, mi kaptiĝis, kiu mordis!

La germano eĉ pli ekscitiĝis, li ankoraŭ kalkulis je aparta kruchoko!

Oleg batalis la batalon pli egale, preskaŭ sen maltrafi takto, kaj profitante, ke lia kontraŭulo tro larĝe svingiĝis, li renkontis sian mentonon per maldekstra piko aŭ dekstra kruco... Sed la granda germana infano ne reagis. al ĉi tiuj batoj. Tiam Oleg ŝanĝis taktikon kaj komencis trakti la platigitan nazon de sia kontraŭulo... La snufado de la germano daŭris longe, sed je la sepa raŭndo ĝi komencis liki...

Oni devas diri, ke la kontraŭulo de Oleg estis anstataŭigita per alia, pli malpeza kaj pli justa knabo. La unua ŝajnis vundita (Kvankam ĉi tio kompreneble estas nazia lertaĵo!)... Tial, en la komenco de la batalo li estis freŝa kaj povis ekpaŝi frenezan.

Sed en la naŭa raŭndo, Oleg iom hezitis kaj maltrafis baton, kiu deĵetis lin de la piedoj... La nudaj, batitaj kruroj de la knabo senhelpe turniĝis... Oljek tamen rapide eksaltis, por ke la knokaŭto ne estu kalkulita. . Li rapidis kaj pendis sur la malamiko...

Li forskuis lin, rapidante por fini lin... La klariono eksonis por anonci la finon de la naŭa raŭndo, sed la arbitraciisto ŝajnigis ne aŭdi...

Oleg sopiris kelkajn pezajn batojn, sed rezistis, mildigante ilin per kapbalanco. La malamiko freneziĝis, nenion plu rimarkante, draŝante. Jen la sovetia knabo reflekse, sed tre forte trafis la korpon al li... La bato trafis lin rekte en la hepaton... Tre danĝera frapo...

La kontraŭulo faris kelkajn pliajn svingojn kaj lia granda vizaĝo fariĝis purpura. Prenante konvulsian engluton de aero, li falis antaŭen kaj komencis tordiĝi... La arbitraciisto tuj ĉesigis la batalon, kaj kuracistoj kuris sur la ringon... Baldaŭ evidentiĝis, ke la kontraŭulo de Oleg ne kapablas daŭrigi la batalon, kaj ili prenis lin for sur brankardo, metante lin sur IV ...

Tio efikis brutalan sur Danka kaj li iris sur la ofensivon kontraŭ rimarkeble laca kontraŭulo... La deka, dekunua, dekdua raŭndo... Malmola interŝanĝo de batoj, sed kun klara avantaĝo por Danka... La dektria raŭndo iom ebenigis, pro la malespera polpo de la germano , kaj la sovetia knabo ricevis tranĉon sur la brovo.... Sed en la dek-kvara, Danka denove prenis la iniciaton en siajn manojn. Ĉi tiuj uloj ankoraŭ ne sciis ion, ekzemple pri Muhammad Ali, sed ili plejparte kopiis liajn taktikojn.

Je la dekkvina raŭndo, la manoj de la germano falis pro laceco, kaj li ne plu reagis al la batoj, sed simple staris tie, montrante arjan forton Sed estis multaj, multaj, kaj ili pluvis sur la malamikon nekovrita mentono. Fine, la kapo de la germano ne povis elteni ĝin, la limo de eltenemo estis elĉerpita kaj li, reprezentanto de la "arja" nacio, simple glitis malsupren kiel malpuraĵo, proksimume dek kvin minutojn antaŭ la fino de la lasta raŭndo...

La arbitraciisto komencis kalkuli obscene malrapide, sed post la kalkulo de kvin, vidante kiel terure aktivas la kontraŭulo de Danka, li haltis kaj kriis:

- Prefere, kuracisto!

Kaj la sekva juna "superhomo" estis kondukita al la hospitalo... Post kio la venkintaj finalistoj viciĝis antaŭ kolono kaj komencis marŝi... Rozpetaloj falis de supre.

Danka larĝe ridetis, li amuziĝis. Sed tiam li subite rimarkis, ke la fotilo proksimiĝas al ili, kaj filmas de proksime la nudajn piedojn de la sovetiaj knaboj, forte trapikitaj de dornoj kaj iomete sangantaj... Lia humoro tuj acidiĝis kaj li provis kaŝi siajn membrojn malantaŭ la luksa. oritaj sneukoj de aliaj junaj germanaj sportistoj aŭ enterigi ilin en petaloj.

Oleg tiris lian manon:

- Ne indas! Estas via embaraso, kiu kaŭzos ridon kaj dubojn... Krome, en Germanujo, post la deklaro de totala milito, preskaŭ ĉiuj infanoj promenas nudpiede, kion vi mem vidis sur la stratoj de Berlino. Do fiere rektigu vian dorson.

La medaloj kiujn ili ricevis estis sur brunaj rubandoj kaj faritaj el reala oro, proksimume kvindek gramoj en pezo kaj naŭcentono standardo. Kompreneble, por sovetiaj knaboj tio estas granda kvanto - proksimume... Estas eĉ malfacile kalkuli, do sovetia mono estis oficiale subtenita, sed fakte la afero estis efektivigita sen oraj rezervoj.

Kiam la sovetiaj pioniroj supreniris la platformon, sonis la himno de Sovetunio. Cetere, ĉi tio ankoraŭ ne estis la muziko de Aleksandrov, io kiel internacia. Oleg sentis grandan inspiron ĉi tie kaj petis permeson kanti...

Himler, kiu ĉeestis ĉe la konkurso, kompleze permesis:

- Ni tre ĝojos aŭdi la komponadon de niaj gastoj el Granda Rusio.

Oleg riverencis unue dekstren kaj poste maldekstren, post kio li kaj Danka kantis:

Vi flugas kiel sago tra la vivo, kavaliro,

Post ĉio, la manoj de la tempo estas granda helico!

Ke vi ne ricevis mallongan ŝvelaĵon;

Ne necesas pasi ene de la celo!


La mondo ĉirkaŭ ni - foje printempo floras,

Kaj aŭtuno kovras la arbojn per oro!

Kaj ŝajnas, ke sensencaĵo estas katastrofo,

Tiu viro meritas malavaran parton!


Sed la naturo, ve, ne estas nia patrino;

Ŝi estas severa, ŝiaj vizaĝoj sulkiĝas pro kolero!

Kiom ofte homoj bezonas suferi,

Kelkfoje sukceso venas en sovaĝa doloro!


Tamen, juna por tiu batalanto,

Mi decidis ekskursi - mi decidos mian sorton!

Por ke la homo fariĝu patro de ĉio,

Por ke ĉiu ricevu por si apartan regnon!


Kaj se la batalo fariĝos malfacila,

Kaj la ŝarĝo superos la limojn de forto!

Li fariĝu kavaliro, ne gravas

Ne necesas ŝpari vian spiriton kaj korpon!


Ju pli kruta la ekflugo, des pli tragika la malkresko;

Sed kiu profetas mizerojn, tiu estos batata!

Mi kutimis ordoni nur al la muzo,

Nun la tagoj kaj noktoj de la Tero estas sub kontrolo!


La progreso donas al ni tian potencon,

Vi estis formiko, nun vi disrompas montojn!

Kaj la ruza demono ludu en la koro,

Ni konkeros la universalajn vastaĵojn!


Nia ĉefa malamiko, kompreneble, estas egoismo,

La perfido de homoj estas kaŝita en ĝi!

Komunismo povas plibonigi nin;

Kial ne resti ĉe la trogotruo!


Li donis unu destinon al ĉiuj rusaj homoj,

La ĉiela vastaĵo estas akvumita per roso de la steloj!

Ke la Patrujo estas via plej alta idealo,

Servu al kuraĝa Rusujo sen timo!

Oleg kaj Danka saltis pli alte ĉe la lastaj vortoj, tiel plue plifortigante la impreson de ilia kanto.

La standoj entuziasme fajfis kaj aplaŭdis...

Ĉi tiuj estas la aventuroj kiujn Oleg havis en certaj universoj kaj misioj. Unuavide ŝajnas - do se vi fariĝus la boksĉampiono de la Tria Reich, kaj eĉ inter infanoj. Sed aliflanke, morale, tio signifas pli ol mortigi milojn da soldatoj.

Cetere, por kiu? Por ĉi tiuj buroj? Posteuloj de la germanoj kiuj mokis nigrulojn. Ĉu ili atendis la venkon de Hitler dum la Dua Mondmilito?

Kaj ne nur ili atendis ĝin, kelkaj eĉ volontulis por batali en la SS-dividado.

Oleg ekkantis ĝemante:

La vastaĵoj de Afriko estas vastaj,

Estas sufiĉe da spaco por ĉiuj sub la paca ĉielo...

Kial krei malpacon inter landoj de sango,

Kial frakasi kaj mortigi homojn?

La knabo pligrandigis sian kuron kaj trovis sin proksime de la tendaro de la Molokos bataliono.

Paul kaj Jean Grandet, kaj la pli junaj frato kaj fratino de la Boer-familio, jam estis tie. Oleg diris al ili ekkriante:

- Multaj centoj da malamikoj estis mortigitaj, kaj eĉ pli restas!

Jean kapjesis kaj respondis:

- Estas tempo, ke ni denove trudenu. Ĉar ili krevigos la ponton kaj detruos la provizosistemon, ili devus fari ĝin!

Edik konfirmis:

- Jes, mi vidis, ke Olezhka aktive batas siajn kontraŭulojn. Vi estas vera anĝelo de morto!

Stella kantis:

Nokta anĝelo flugis trans la ĉielon,

Mi miris pri kiom da malbono regas en la mondo...

Arĝenta rivereto kun fluanta akvo,

De la fluejo mem mi scias!

Kaj la knabino prenis kaj stampis sian nudan, ĉizitan, infanecan piedon, sunbrunan kaj malgrandan.

Ĉi tie estis multaj infanoj, eĉ ne adoleskantoj. Jean aspektis proksimume dekkvarjara. Lia vizaĝo estis tiel juna kaj tenera, ke Oleg pensis, ke ne vane la britoj konfuzis lin kun knabino, kiam Grande eskapis el kaptiteco en virina robo. Oni devas diri, ke la rakonto estas sufiĉe amuza. Oleg mem opiniis, ke certe estas bone esti senmorta kaj tiel forta kaj rapida. Sed ĝi tute ne estas tiom interesa. Do provu kapti la militan knabon. Kaj foje vi sentas plenan melankolio.

Jean kapitano de la bataliono de suĉuloj ordonis:

- Ni foriras!

Kaj la kvar knaboj kaj la knabino denove kuregis al la ponto. Ili nun havis la ideon preni pli tortugan vojon por eviti kolizion kun la britoj.

Oleg, kiel senmortulo kaj sen poneo, kuris iom antaŭen. Li havas nenion por timi. Li iom rememoris la heroon de la filmo kun Brandon Lee - "La Korvo", kiu ankaŭ ne estis prenita de kuglo aŭ ponardo.

Aŭ eble eĉ pli malvarmeta, ĉar li ankoraŭ estis protektita de korvo, kiun oni povis pafmortigi, kaj eĉ li estis pafita. Kaj Oleg Rybachenko estas protektata de la Rusaj Dioj, gviditaj de la Ĉiopova, Ĉieestanta, Eterna kaj Antaŭeterna, Ĉiovidanta kaj Ĉioscianta Familio!

La knabo kuris antaŭ ĉiuj. Liaj nudaj plandumoj estis iomete verdecaj pro la herbo. La militista knabo kuris kaj kantis kun ĝojo:

La knabo vivis en la dudekunua jarcento,

Li sonĝis, ke li konkeros spacon...

Ke la Patrujo havas legiojn de forto,

Kvazaroj lumigos la ĉefurbon!


Sed la knabo tuj fariĝis viktimo,

Kaj sur la fronto de la mondo fajro...

Estas fandiĝanta, ŝirita metalo,

Kaj ŝajnas, ke ne ekzistas loĝloko!


La knabo kutimas vivi en lukso ĉiam,

Kiam bananoj kaj ananasoj estas ĉie...

Nu, nun ĉi tiu estas la problemo,

Estas kvazaŭ vi trovis vin Judaso!


Ĝi bruas, aŭdiĝas fajra tondro,

Ekbriloj flugis trans la ĉielon kiel ŝtormo...

Mi kredas, ke la Germana Armeo estos venkita,

Ĉar la koro havas la kuraĝon de knabo!


Naskita por batali de la staltrogo,

Ni infanoj amas batali kuraĝe...

Vi estas la Wehrmacht, kiu rapidas kiel hordo - frakasu ĝin,

Kaj faru de Hitler patosa klaŭno!


Por la Patrujo, por Stalin, filoj,

Ili ekstaris, forte kunpremante la pugnojn...

Sed ni estas bonegaj kavaliroj-agloj,

Ni povos bati la Fuhrer por la Vistulo!


Sciu tian forton de pioniroj,

Ke nenio en la mondo povas kompari kun ŝi...

Ni baldaŭ konstruos paradizon en la universo,

La sanktaj vizaĝoj de la ikonoj benos vin!


Ni donos niajn korojn por la Patrujo,

Ni tre amas nian patrujon...

Super ni estas radianta kerubo,

Ni mem estos juĝistoj por faŝismo!


Nun la malamiko rapidas rekte al Moskvo,

Kaj la knabo estas nudpieda en la neĝblovo...

Mi ĉesos, mi kredas tiun hordon,

Ili ne tranĉos la hararon de knabino, mi konas la plektaĵojn!


Mi rapide fariĝis pioniro

Kaj la knabo havos la volon de ŝtalo...

Post ĉio, nia koro estas kiel titana metalo,

Kaj la ĉefa gvidanto estas la Tutsaĝa geniulo Stalin!


Mi estas pioniro, vintre nudpiede mi kuras,

Kaj miaj kalkanoj ruĝiĝis en la malvarmo...

Sed Hitlero estos disbatita per falĉilo,

Kaj ni donu kison al la skarlata rozo!


Kredu min, por Rusujo ni estas agloj,

Kaj ni ne lasos la Fuhrer-on trairi al la ĉefurbo...

Kvankam la armeoj de Satano estas fortaj,

Mi kredas, ke ni baldaŭ senfeligos Adolfon!


Ni havas tian forton - ĉiuj homoj,

Ni infanoj batalas por justeco...

Kaj Hitler estas fifama fiulo,

Kaj li ne ricevos kompaton de la popolo!


Ni havas tre fortan maŝinpafilon,

Kio tiel precize pafas al la faŝistoj...

Fajro kaj estos rezultoj,

Venko venos en radianta majo!


Ni faros la Patrujon pli alta ol la steloj,

Ni baldaŭ levos ruĝan flagon super Marso...

Ja Dio Jesuo Kristo estas kun ni,

Ĉi tiu Nomo por ĉiam estos en gloro!


Sed Stalino ankaŭ estas frato de la pioniroj,

Kvankam la kuraĝaj infanoj estas multe pli aĝaj...

La knabo havas bone celitan maŝinpafilon,

Li faligis la turojn de la nazioj!


Kvankam la neĝblovoj estas krutaj,

La knabo batalas kun la Fritz nudpiede...

Ne estas malforte por li mortigi faŝiston,

Almenaŭ la ekzameno estas strikta, kompreneble!


Kaj la knabo ankaŭ kalkulis la leteron,

Pafinte al nazio, ĝuste fortranĉante lin...

Estas flamo en la koro kaj metalo brulas,

La Fuhrer ne permesos misinformadon pri la Patrujo!


Kaj vi amas vian patrujon,

Ŝi estas kiel patrino por ĉiuj nacioj, vi scias...

Mi amas Jesuon kaj Stalinon,

Kaj batis la Fuhrer pli forte!


Nu, la faŝisma atako jam sekiĝis,

Ŝajnas, ke la nazioj elĉerpiĝas...

Hitler ricevos pugnon en nikelo,

Kaj ni kantos sub ĉi tiu klara ĉielo!


Via knabo kuris tra la vintro en pantaloneto,

Kaj mi eĉ ne rimarkis fluantan nazon...

Mi ne komprenas kio estas malbona kun malvarmumo,

Foje infanoj tro malsaniĝas!


Printempe jam estas tre facile batali,

Estas agrable plaŭdi tra flakoj ĝis la fino...

Ni eniris la boaton, kaptis remilon,

Kia amuzo estis por ni!


Por batali kaj kuraĝi por la Patrujo,

Ni estos pioniroj tre kuraĝe...

Trapasante ekzamenojn, nur kvin,

Venigi vin en la publikan okulon kiel eble plej rapide!


Mi kredas, ke la batalantoj venos al Berlino,

Kvankam la milito ne iras tro glate...

Ni konkeros la vastecon de la universo,

Tamen la etulo ankoraŭ malfacilas!


Kvankam kompreneble ĉiam estas milito,

Ĉiu arbusto estas plena de danĝeroj...

Sed estos pionira sonĝo,

La nudpieda knabo estas tre saĝa!


La knabo trafas la faŝistojn precize,

Ĉar pioniro havas honoron en sia koro...

La Fuhrer ricevos kalkulon sur sia frunto,

Kaj ni punos la ceterajn kiel ekzemplon!


Kion mi povas fari, vi scias,

Ja rusoj estas nevenkeblaj en bataloj...

Ni konstruu ruĝan paradizon en la universo,

La homoj estas por ĉiam unuigitaj kun la partio!


Kaj kredu min, niaj malamikoj ne forviŝos nin,

Ni faros miraklon kiel gigantoj...

Rompu la katenojn de la universo,

Kaj Hitler estas malnobla Judaso!


Pasos jaroj, venos tempoj,

Sankta en la vasteco de komunismo!

Kaj Lenin estos kun ni por ĉiam,

Kredu min, ni dispremos la jugon de la faŝismo!


Kiel bone Kristo revivigos ĉiujn,

Kaj se ĝi ne venas, tiam scienco...

Post ĉio, la homo kreskis al potenco,

La vivo ne estas facila, fratoj, sciu ĉi tion!


La grandeco de la Patrujo estos

Ke ĉiuj amis ŝin sen scii...

La grandeco de la sankta lando estas en unu afero,

Al la senlima, plej radianta Rusujo!


Mi estas pioniro dum ŝi estas knabo,

Kaj kredu min, mi ne volas kreski...

Mi baldaŭ vidos multajn diversajn landojn,

Kaj mi veturigos la Fuhrer kaj la hordon en la marĉon!


Ankaŭ vi, estu batalantoj kun kuraĝo,

Ke nia fido fariĝos pli forta ol ŝtalo...

La patroj fieras pri la pioniroj,

La stelon de la heroo donis kamarado Stalin!


Resume, la milita tondro estingiĝos,

Ni laboros furioze en konstruado...

Post ĉio, komunismo estas forta monolito,

La vilaĝo estas tiel bela kiel la ĉefurbo!


Kaj mi konfesas, ke mi estas eĉ tre feliĉa,

Ke mi estis en infero kaj en fajro...

Nun mi estas tiel fiera akcepti la paradon,

Malavara Patrujo en senfina gloro!

. ĈAPITRO N-ro 16.

Jen la kanto, kiun kantis la batalema knabo Oleg Rybachenko. Ne tute eksterloke, sed mi devas konfesi, ke la kanto estas bona kaj alloga.

Kaj tiel la vivo estas bona. Kvankam mia konscienco turmentas min - kial vi mortigas homojn? Ĉi tiu sento estas malagrabla. Finfine, kion signifas ĉi tiu Anglo-Bura Milito por la mondo? Ne-tiel-agrablaj uloj kontraŭ ne-tiel-agrablaj uloj. Kial ili zorgu? Kian aferon havas la kapitano de la bataliono de suĉuloj, Jean Grandier? Fakte, la franco eniris ĉi tiun militon. Eble ne estas tre justa flanke de Britio, kvankam la celo estas klara - ligi komunikadojn kaj fervojojn en Sud-Afriko. Sed cara Rusio ankaŭ faris militojn kiel invadinto kaj imperiisto. Precipe la konkero de Kaŭkazo. Eĉ en la sovetia tempo, tio estas, en la fruaj tagoj, kiam regis leninismo, Iman Shamil estis konsiderata pozitiva heroo.

Sed kiam leninismo komencis anstataŭigi stalinismon, la politiko de Sovetunio iĝis malkaŝe imperia. Kaj Petro la Granda kaj Ivano la Terura iĝis progresemaj kaj pli pozitivaj ol negativaj reĝoj. Kaj baldaŭ Petro la Granda estis tute enkanonigita en la sovetia subkulturo.

Sed Petro la unua ankaŭ komencis militon kun Svedio - estis lia atako kaj sieĝo de Narva. Kaj antaŭ tio ĉi tiu reĝo batalis kontraŭ Turkio, sieĝante Azov dufoje. Kaj por la dua fojo, sukcesante malsati eksteren, kiel rezulto de la maramea blokado.

Kvankam Petro la Granda publike kondamnis Aleksandron la Grandan pro tio, ke li volis konkeri la tutan mondon, kaj ŝajnis emfazi, ke li strebas kapti nur tion, kio estas necesa, kaj eĉ necesa por Rusio. Kaj aliro al la maro estis necesa. Sed tiam, ĉe la fino de sia regado, Petro la Granda sendis soldatojn al Azerbajĝano kaj Persio, konfiskante terojn en la sudo. Kion, ĝenerale, Rusio ne vere bezonis kaj bezonis. Kaj pro la malproksimeco kaj etendita komunikado, estis pli malfacile reteni tion, kio estis konkerita, ol konkeri. Kaj Rusio perdis ĉi tiujn teritoriojn.

Do Petro la Granda estis imperia predanto, kiu ne ĝenis preni ion por si. Kaj eĉ la tuta mondo. Kaj ĉi tio malgraŭ tio, ke la milito kun Svedio daŭris dudek unu jarojn.

Oleg saltis kaj faris kapriolon...

Ili alproksimiĝis al la ponto. Kompreneble, estas gardistoj kaj pikdratoj ĉirkaŭ li, sed ĉi tio ne haltigos la sabotadan grupon de suĉuloj.

Mi rememoris, kiel partia Lara iam iris al gvatmisioj. La knabino estis en ŝirita robo kaj nudpieda. Kaj ne nur somere, sed ankaŭ komence de printempo kaj malfrua aŭtuno. Kaj ŝia robo eĉ glaciiĝis ĝis la herbo. Sed la knabino kuraĝe plaŭdis laŭ la vojo per siaj polvaj, nudaj kalkanoj. Ŝi estis memcerta kaj bela. Kaj kompreneble ŝi montris sian nivelon de amo kaj forto kaj beleco de animo.

La nudaj piedoj de la knabino estas speciala simbolo de arto. Kaj ŝi sukcesis atingi multon.

Eh, Lara. Kiam vi estis kaptita de la nazioj, vi, knabino de ĉirkaŭ dek kvar jaroj, estis kondukata de vilaĝo al vilaĝo nudpiede en la neĝo. Tiam ili kondukis min al torturkabano. Tie, nudpiede, frostmorditaj, iliaj plandoj, malglatigitaj pro marŝado sen ŝuoj, estis ŝmiritaj kaj premitaj en stokojn. Kaj ili komencis rosti la fajron sub la nudaj, rondaj, knabinecaj kalkanoj.

Lara kunpremis la dentojn kaj restis silenta. Kvankam ŝi suferis multe da doloro. Kaj la nudaj plandumoj de la knabino estis frititaj kaj frititaj.

Sed la nazioj ankaŭ komencis alkroĉi elektrodojn al la korpo de adoleskulino por liberigi fluon. Kaj ĉi tio ankaŭ estas tre forta doloro.

Kaj la nudpieda partizano Lara Miheiko prenis ĝin kaj ekkriis:

La Fuhrer tordiĝos en la infero,

Ni fritos lin, pioniroj...

Eĉ se mi falos en batalo,

Mi fariĝos ekzemplo por la popolo de la tuta lando!

Ksati, Lara havis la familian nomon Miheiko kaj estis ŝajne ukraina. Kaj por ukrainaj infanoj estas nature marŝi nudpiede. Kvankam Lara venis al Leningrado por viziti sian avinon por la ferioj. Kaj ŝi klare ne tro kutimas mezuri la grundon per siaj nudaj, infanecaj plandumoj.

Oleg prenis ĝin kaj saltis, tordante per sepobla kapriolo.

Kaj denove la knaboj kantis:

Bone, bone, bone,

Avinoj estas frenezaj!

La infanoj manĝis kaĉon kaj trinkis jogurton!

Jean de Grandier notis:

- Estas tempo grimpi la plej proksiman, pli altan arbon kaj esplori la ĉirkaŭaĵon de la ponto.

Paŭlo konfirmis ridetante:

- Ĉi tio eblas, sed ni havas superan infanon, eble li provos mortigi ĉiujn sole.

Oleg kapjesis konsente kun sia malpeza, tondita kapo:

- Mi estas ĉiam preta!

Edik kapjesis kun rideto:

- Ni knaboj estas tiel bonegaj! Ni laŭvorte tranĉos kaj disŝiros ĉiujn! Kaj ni havu shurum-burumon!

Stella tweetis:

- Ni iros en batalon kontraŭ la malamiko kaj venkos lin!

Oleg kapjesis kaj saltis de la arbo, ekkriante:

Pli da ago - malpli da vortoj!

Pli da ago - malpli da vortoj!

Estu preta - ĉiam preta!

Kaj la militista knabo kuris, kun liaj nudaj, rozkoloraj kalkanoj fulmante, en batalon. Kaj en liaj manoj estis du sabroj, kiujn la knabo antaŭe akrigis.

Kaj li prenos ĝin kaj tranĉos en la malamikajn vicojn, laŭvorte dispremante kaj tranĉante malamikojn.

La knabo saltis tra la pikdrato per unu salto, kaj la distranĉitaj kapoj de anglaj soldatoj forflugis.

Kaj la juna militisto subite ekkoleris. Kaj ni tranĉu ĉiujn kaj pecetigu ilin kiel brasikon. Kaj liaj sabroj estas la kraĉa bildo de Ŝinobo-glavo.

Oleg memoris kiel knabinoj batalis en iomete malsamaj militaj teatroj siatempe.

Oleg Rybachenko kaj Margarita Korshunova, kaj ankaŭ kvar legendaj knabinoj, eliris el Tula kaj atingis Moskvon.

Nun la situacio en la ĉefurbo estis ege malfacila. La germanoj jam finis sian ĉirkaŭadon, kaj restis koridoro de tridek ĝis kvardek kilometroj, kiu ĉiutage fariĝis pli kaj pli mallarĝa.

Ses militistoj alprenis defendajn poziciojn ĉe la periferio de Moskvo. Okazis furioza atako.

Oleg Rybachenko ekpafis kaj kantis al si:

- La estonteco estas nia!

Kaj la knabo ĵetas obuson per la nuda piedo kaj daŭrigas:

- Kaj ni estos bonegaj!

Margarita Korshunova pafas kaj krias:

- Kaj mi fariĝos la plej mojosa!

Kaj per la nuda piedo li ĵetus mortigan obuson.

Kaj disĵetas kontraŭulojn en malsamaj direktoj.

Kaj tiam en batalo Nataŝa falĉos la germanojn per maŝinpafilo kaj ĵetos la donacon de morto per sia nuda piedo.

Jen kia estas ĉi tiu virino...

En 1941, Natasha fuĝis de la Brest Fortikaĵo. Ŝi iris orienten. La novaj ŝuoj rapide ĉagrenis ŝiajn piedojn, kaj la knabino demetis ilin kaj marŝis nudpiede.

Estis nenio dum kelkaj horoj, kaj tiam miaj nudaj plandumoj komencis juki. Post ankoraŭ kelkaj horoj ili ekbrulis kaj jam eksplodis pro doloro.

Nataŝa, estante moskvano, ne kutimis promeni nudpiede. Kaj kompreneble, de tempo al tempo ŝi trempis en la rivereton.

Jes, ĝi montriĝis torturo por ŝiaj kruroj. Sed la juna knabino rapide alkutimiĝis.

Tiam ŝi konstante iradis nudpiede, eĉ en la neĝo, kaj nur surmetis ŝuojn en severa frosto.

Nun Nataŝa batalas kiel legenda diino.

Kaj jen Zoja ĵetas grenadon per la nuda piedo kaj muĝas:

- Ĉi tio efektive estas bonega rendevuo!

Kaj li donos bone celitan turnon.

Kaj la germanoj kaj iliaj solduloj falas.

Kaj tiam Angeliko pafas... Kaj ŝi ankaŭ pafas tiel sovaĝe precize.

Kaj granato ankaŭ flugas de ŝia nuda kruro.

Kaj disĵetas la soldulojn.

Tiam Svetlana pafas. Kaj ŝia nuda piedo elĵetas tiajn aferojn, kiujn neniu povas rezisti.

Kaj disĵetas kontraŭulojn tre malproksimen.

Kaj li pafas sin, kaj dispremas la malamikojn per eksplodondo.

Ĉi tiuj estas la knabinoj naskita en Sovetunio!

Oleg Rybachenko precize pafas al malamika infanterio, ĵetante obusojn aŭtomate per siaj infanecaj piedoj. Kaj samtempe la knabo komponas por si.

Vitaliy Klitschko, renkontinte konflikton kun la nova Prezidanto de Ukrainio Zelensky, decidis eksiĝi kiel urbestro de Kyiv. Fakte, kial esti obstina kaj kroĉiĝi al la pozicio. Estas pli bone solvi la problemon mem.

Kaj post forlasi la postenon de urbestro, Vitali Klitschko rekomencis sian karieron. Kaj tuj sensacio, li defias Weider batali. Sen iaj mezaj bataloj! Kaj ĉi tio post pli ol ok jaroj da paŭzo.

Pli larĝa, kompreneble, konsentas. Defio akceptita!

Kaj venas la momento de la vero. Unuflanke, la multobla mondĉampiono neniam estis batita dum pli ol dek du jaroj. Kaj aliflanke, la kvardek-naŭ-jara iama urbestro de Kyiv. Viro kiu povas bati la rekordon de Hopins, sed kies taŭgeco estas tre kritikinda.

Fakte, multaj kredis, ke post tiel longa paŭzo, iri rekte al Weider estus memmortigo.

Sed Vitali Klitschko estas kiel Rocky Balboa. Mi decidis iri kontraŭ la plej potenca knokaŭta artisto en la peza divido. Denotey Wider estas boksisto kiu vidis ĉiujn siajn kontraŭulojn fali. Absolute ĉiuj - inkluzive de Tyson Fury!

Kio do se Vitali Klitschko havas ŝancon?

Sed Vitali Klitschko konstante trejniĝis, konservis sin en formo kaj veturis per biciklo al laboro. Kaj kompreneble li ne estis tiom malbona fizike. Kaj krome li havis ŝtalan mentonon.

Nu, Vitali Klitschko prenos la batalon, eĉ se li ne estas la favorato.

Oleg Rybachenko ŝanĝis la klipon de sia maŝinpafilo. La supozitaj bataloj kun boksistoj estas fascinaj.

Do, vere, kial Vitali Klitschko ne revenas al la ringo kaj provas rompi la rekordon de Hopins?

Ĉi tio estus tre forta ideo.

La terminator-knabo ekpafis kaj falĉis kelkajn dekojn da pliaj faŝistoj.

Post tio la knabo ridis kaj elŝovis la langon, dirante:

- Mi estas bonega homo!

Margarita ĵetis du citronojn kunligitajn per la nuda piedo kaj knaris:

- Vi estas pli malvarmeta ol iu ajn homo!

Oleg, daŭre pafante, rezonis...

Vitali Klitschko, je kvardek naŭ jaroj, vere rompos la rekordon de Hopins. Li eĉ memoris en gazetara konferenco: "Mi diris, ke mi ne rompos la rekordon de Foreman, sed mi diris nenion pri Hopins! Do mi prenos ĝin kaj batos lian rekordon!"

Tamen, se signifa parto de la publiko pli-malpli kredis, ke Hopins, je kvardek ok jaroj, povos gajni la titolon de mondĉampiono, estis multe malpli da fido al Vitaliy Klitschko je kvardek naŭ jaroj. Inkluzive pro la fakto, ke lia kontraŭulo estas tre forta.

Neniam ekzistis tia punisto en la historio de la peza divido. Vere, Wider ne plu estas juna, sed tridek kvin jarojn ne estas kvardek naŭ.

Vitali Klitschko tamen klare ne perdas optimismon. Li trejnas forte kaj iĝas en formo. Kaj mi tre ĝojas, ke mi forĵetis la rutinon esti la urbestro de Kyiv.

Ja ne estas granda feliĉo esti urbestro en Ukrainio, kie estas tiom da problemoj.

Sed por la batalo kun Uyader, Vitali Klitschko estis ofertita tre bona mono. Do, ĉiukaze, mi ne eraris kun la monujo. La nomo Vitali Klitschko estas fama.

Malbonaj langoj eĉ diris, ke Weider unufoje trafos, kaj Vitali Klitschko mem falus. Kaj tiam li ricevos monon kaj skribos memuarojn aŭ fikciojn.

Aŭ eble li rolos en filmo.

Cetere, ankaŭ Vladimir Klitschko volis boksi. Nur la ruza Vladimir elektis pli malfortan kontraŭulon el inter la regula mondĉampiono. Sed kiel ajn vi rigardas ĝin, li estas ĉampiono kaj tio estas bonega!

Sed Denotay Wider, kiel ajn vi rigardas ĝin, ankoraŭ estas la plej bona el la plej bona!

Sed Vitalij trejnas freneze. Li estas kiel juna viro metanta maksimuman streĉon sur si mem. Kaj li havis plurajn batalajn sesiojn, montrante bonegan formon kaj bonan eltenemon. Ne, Vitalij estas preta. Kaj li ne nur eniras la ringon.

Kaj efektive, kiam venis la tago de la juĝo, la plej granda knokaŭta artisto, Wider, la plej bona pezegulo ĉi-rilate, kaj Vitalij kuniĝis. La iama urbestro de Kyiv, kiun ĉiuj jam forĵetis kiel boksisto. Sed tiam kuniĝis du legendaj personecoj.

Vitaly, kiu iĝis mondĉampiono por la plej unua fojo reen en 1999. Nur pensu kiom longe ĝi estis kaj pli ol dudek jaroj pasis de tiu ĉi evento.

Kaj Wider jam delonge tenis sian titolon. Kaj li ankaŭ estas proksime de rompi la rekordon de Holmes, kiu tenis ĉi tiun titolon dum la plej longa tempo ekde la divido de la zonoj.

Kaj kompreneble, se Wider timas iun ajn, ĝi ne estas avo Vitalij. Efektive, ne ĉiuj povas esti Hawkins. Kaj la kontraŭuloj de Hawkins ne estas tiel potencaj kiel Weider!

Sed Vitalij, kiel defianto, eniras la ringon. Lia korpo estas ankoraŭ grandioza kaj muskola, kvankam lia hararo jam estas griza. Avo Vitalij, kiel oni nomas lin kun respekto, aŭ ridinde. Sed la muskola difino estas kiel tiu de junulo.

Vitalij diris, ke li estas preta. Kaj eĉ ne li, la tarifoj iom pliiĝis.

Pli larĝa estas ankaŭ malgrasa, skulptita, kaj pli maldika en ostoj, malpli pezaj.

Kvankam li estas impona punisto, li havas kelkajn defensivajn aferojn kaj ne ĉiam estas bona sur siaj piedoj. Sed mi jam havas multan batalsperton. Laŭ la nombro da bataloj, li jam estas egala al Vitaly. Kaj li ankoraŭ ne estas venkita.

Tamen, Vitali Klitschko perdis siajn du batalojn nur pro vundoj kaj tranĉoj. Kaj oni povas ankaŭ diri, ke li ne estis batita.

Sed pli ol okjara breĉo, kaj preskaŭ kvindekjara. Se Vitalij estus juna, kompreneble, li havus ŝancojn. Sed ĉu li povas venki la rekordon de Hopins? David Haye, jam en la aĝo de tridek kvin jaroj, fariĝis nula boksisto.

Sed estas multe da parolado kaj nur la ringo diros. Ĉu Vitali Klitschko rompos la rekordon de Hopins, aŭ ĉu li estos forportita sur brankardo, kiel Weider promesis.

Jen li eliras portante korvan maskon. Alta, tre seka, eĉ magra kiel Koschey.

Paro de boksistoj kreis gravajn problemojn por li en la ringo. Ĉi tio estas la kuba Ostrix, kiu gvidis sur punktoj kaj venkis la knokaŭton, kaj Tyson Fury, kiu ankaŭ gvidis sur punktoj kaj sukcesis alporti la batalon al remizo. Do la plej granda punisto de ĉiuj tempoj eble krevos.

Sed la probableco estas preskaŭ unu el dek favore al Weider. Tamen, Vitaly estas tro maljuna kaj havas longan paŭzon en sia kariero. Eĉ lia frato Vladimiro konsilis varmiĝi kun paro da fortaj mezaj kamparanoj. Fakte, en Germanio, Vitali Klitschko povus akiri pli da mono en batalo kun mezbona boksisto, nur pro sia granda nomo.

Vitaly estas konata tra la mondo ne nur kiel boksisto, sed ankaŭ kiel politikisto, la urbestro de la ĉefurbo, kaj heroo de la Maidan.

Ne, ĉiuokaze Vitali Kliĉko devus pensi, ĉu indas rapidi kaj batali kontraŭ tia monto.

Sed la elekto estas farita: Vitali Klitschko ne serĉas facilajn vojojn!

La batalo okazas en Ameriko. Oni ludas la himnojn de Usono kaj Ukrainio. Servaj registroj estas anoncitaj. Fine sonas la signalo por batalo.

Multaj volas vidi spektaklon kaj sangon.

Wider komencis singarde, kvankam li eble eraras. Kaj se Vitalij estas rusta? Klitschko S-ro ankaŭ ne hastas. Sed vi povas tuj vidi, ke li estas malpeza sur siaj piedoj, malgrasa, muskola kaj bone ekvilibra. Ĉiukaze, tio, kion multaj atendis: ke ĝi tuj flosus, ne okazis.

Klitschko memfide laboris per sia piko, tenis ĝin iom pli alte ol kutime kaj metis blokojn.

La unuaj du raŭndoj iris glate. Kaj tiam Wider, kiel atendite, multe altigis la takton. Li komencis ataki kaj ataki pli aktive. Sed Vitalij ne estis en perdo. Blokis la baton kaj renkontis ĝin per maldekstra piko. Kaj subite, dum akra atako de polpo, li batis lin en la korpon per la dekstra mano. Pli larĝa duobliĝis pro doloro.

Vitaly eltiris duon, kaj por la dua fojo en sia kariero, la mondĉampiono kaj la plej bona knokaŭta artisto de ĉiuj tempoj trovis sin sur la planko.

Vitalij ridetis... Kaj la publiko muĝis pro ĝojo. Tion oni ne atendis de maljuna Vitalijo. Ho! Sed ŝajnas, ke kvindek jaroj baldaŭ venos! Kaj ankoraŭ moviĝu kaj batu! Vi devas povi fari ĉi tion!

Wider ekstaris, sed komencis retiriĝi. Vitalij malrapide komencis piki lin per sia piko. Kaj denove deuce. Kaj mi denove batis ĝin. Knokaŭto malantaŭeniras.

Kun malfacileco, Weider pluvivis ĝis la fino de la rondo. Tiam, en la sekva, Vitaly laboris kiel numero unu. Sed nenio, ĉio iris laŭplane. Weider retiriĝis dum pluraj raŭndoj kaj aspektis senhelpa. Sed en la naŭa raŭndo li denove eksplodis. Kaj ili komencis ĵeti batojn kaj iris antaŭen. Kaj denove li maltrafis duon kaj falis. Dua frapiĝo.

Vitalij ridetas. Iras antaŭen. Pli larĝa estas malfirma sur siaj piedoj. Li denove sopiras la duon sen trovado de antidoto. Kaj de la sekva bato li falas.

Li malfacile leviĝas, kaj la arbitraciisto ĉesigas la batalon!

Venko! Vitali Klitschko, nun mondĉampiono! Kaj denove lia zono! Vere, li ankoraŭ ne estas absoluta, sed li jam ĉevalas!

Li rompis la rekordon de Hopins, kaj, kompreneble, por pezegulo Foreman, li iĝis la mondĉampiono por la kvara fojo, egalante Holyfield.

Pli larĝa, kompreneble, krias ke la batalo estis ĉesigita tro frue kaj postulas revanĉon.

Vitaly diras, ke li decidos ĉu daŭrigi sian karieron aŭ havi kelkajn pliajn batalojn poste. Sed ĉiuj diras al li, ke li estas tre bona, eĉ pli bona ol en sia junaĝo, kaj li devas daŭrigi.

Cetere, estas ankoraŭ nenio por fari. Estas alia urbestro en Kyiv, la parlamentaj kaj prezidantaj elektoj estas ankoraŭ malproksime, kial ne batali tie?

Por la venontaj tri bataloj, Vitaly estas ofertita ĝis cent milionoj da dolaroj, kaj plie procento de elsendoj.

Kompreneble, la jackpot estas granda, kaj la iama urbestro de Kyiv diras, ke li pensos pri tio.

Fakte, li montris, ke li ankoraŭ kapablas multon. Kial do enterigi talenton? Kaj la ĉefa afero estas, ke estas nenio pli por fari ĉiuokaze!

Eble provu kombini ĉiujn zonojn? Tio estus tiel mojosa!

Vitaly akceptas la oferton kaj subskribas kontrakton por tri pliaj bataloj.

Kaj lia sekva kontraŭulo... Nu, kompreneble Tyson Fury! Neniam batita antaŭe, granda pezulo. Vere, li estis terenbatita de Uydar kaj iu pli malgranda. Kaj plej grave, li ankaŭ estas la krimulo de sia pli juna frato. Nu, kiel vi ne povas batali ion tian?

Kompreneble, nova batalo, kaj fabela kotizo, kaj bonega spektaklo.

Oleg Rybachenko denove pafas al germanoj kaj eksterlandaj batalantoj. Ĝenerale, vere preskaŭ ne estas germanoj en la infanterio. Ili moviĝas malantaŭ la E-50 kaj E-75-tankoj. Kaj ili provas ne riski.

Ĉi tie ie pli malproksime vi povas vidi "Panteron"-2. Ĉi tiu tanko, male al la reala rakonto, aperis reen en 1943. Kaj la "Pantero" mem ne estis tro masiva. Jes, kaj "Panther"-2, kvankam multe, estis produktita, sed en 1945, prepariĝante por la milito kun Sovetunio, la germanoj plenigis la fabrikojn per E-50 kaj E-75-tankoj.

Malgraŭ la tuta praktikeco de malpezaj memveturaj pafiloj: E-10 kaj E-25, la Fuhrer preferis pli pezajn tankojn. Kun malfacileco, Guderian persvadis la altrapidan E-50 por fariĝi la plej populara. La Fuhrer pli amis la E-75, kiu ne estis tre sukcesa kaj pezis naŭdek tunojn.

Sed nun aperis modifo de la E-75 M, kun pli malalta silueto, pli malpeza kaj kun potenca motoro. Eble ĝi fariĝos la plej disvastigita en la estonteco.

Oleg Rybachenko, ekzemple, uzas ruzajn taktikojn. Li prenas ĝin kaj ĵetas obuson en la E-50-trakon per sia nuda piedo. Pro tio, la tanko turniĝas kaj kolizias kun sia kolego.

Kaj la rezulto estas du mastodontoj brulantaj.

Oleg, kiel ni vidas, estas tre ruza.

Tiel li funkcias nun, kaj la germanoj suferas gravajn perdojn. La knabo havas lertajn krurojn. Estas bone esti kiel li, nudpiede kaj bela.

Sed ĝenerale, pensoj pri boksistoj venas en mian kapon. Ekzemple, kial Denis Lebedev ne rekomencas sian karieron? Kvardek jaroj ne estas tiom longaj. Plie, la ĉefaj konkurantoj de la peza divido foriris, kaj vi povas provi unuigi la zonojn.

Kion vi vere ne devus fari estas la ses de la aŭtoritatoj. Estas pli bone mem okupi noblan boksadon aŭ aliĝi al la opozicio.

Tiel same Sergej Kovalev fariĝis la urbestro de Moskvo. Kvankam ĉi tio estas nur fantazio.

Kaj Denis Lebedev povus fari ion pli konstruivan. Krome, estas ankoraŭ tro frue por lasi boksadon nevenkita. Vera atleto devas iri ĝis la fino.

Wladimir Klitschko ankaŭ povus reveni. Sed iuj, kiel Aleksandro Ustinov, kiu jam trifoje sinsekve estis batitaj, ne retiriĝas!

Efektive, herooj ne estas homoj, sed rekte el ŝtalo!

Sed ni imagu ĉi tiun scenaron: Putin kraŝis sur aviadilo, kaj estas novaj prezidant-elektoj en Rusio.

Kaj kion ni vidas hodiaŭ! La komunistoj ne havas fortajn kandidatojn. Grudin malhonoris sin kaj lia kredindeco estis subfosita. Zyuganov estas tro maljuna kaj ĉiuj estas lacaj de li, kaj li ne havas sufiĉe da karismo. Suraikin malsukcesis en la antaŭaj elektoj. Aliaj malmulte konataj personecoj. Ĵirinovskij ankaŭ estas tro maljuna kaj ĉiuj estas lacaj de li. Aliaj en la LDPR estas malmulte konataj. Kiun alian el la opozicio vi povas rekomendi? Andreo Navalnij estas forta, sed li ne rajtos partopreni en la elektoj. Ksenia Sobchak ne estas serioza kandidato. Demushkin estis en malliberejo kaj ne estis tre bone promociita. Udaltsov ankaŭ estis en malliberejo, kvankam eble li povus esti subtenita de la komunistoj kaj eliri.

Resume, ne estas seriozaj konkurantoj en la opozicio. Do Medvedev, la aganta prezidanto, estas ankoraŭ la ĉefa favorato. Kaj se estas ia intrigo: la dua raŭndo aŭ tuj en la unua.

Konsiderante la malaltan takson de Medvedev, kaj plej verŝajne la grandan nombron da prezidentaj kandidatoj, dua raŭndo estas sufiĉe ebla.

Tamen, Medvedev havos tre grandan avantaĝon en la unua raŭndo, kaj ne tre bonan kontraŭulon en la dua.

Kvankam en la lasta momento lia propra Zelensky povas aperi kaj konfuzi ĉiujn kartojn!

Oleg Rybachenko denove ĵetis granaton, puŝante la naziajn tankojn. Multaj muĝoj kaj senŝeligado.

Kaj de tempo al tempo la tero ekflugas kaj brulas rekte en la aero. Kaj la fragmentoj turniĝas, fandiĝas.

Oleg diras:

- Gloro al nia imperio!

Margarita, ĵetante la mortigan donacon per sia nuda piedo, grincis:

-Granda gloro al la herooj!

Kaj denove la knabino ĵetos la citronon per sia nuda kalkano.

La faŝistoj enverŝas, ho kaj enverŝas.

Ne estas maniero haltigi ilin aŭ venki ilin eĉ per malplena bombo! Estas tiaj bonegaj militistoj ĉi tie, ĝi estas nur timiga!

Oleg muĝas:

- Nia venko en la sankta milito!

Margarita konfirmis:

- Kun centprocenta garantio!

Kaj denove la knabino ĵetis obuson per la nuda piedo.

Ne, ĉi tiuj infanoj klare ne nur rezignas.

Oleg Rybachenko muĝis:

- Por la nova sovetia ordo!

Margarita aktive pafis eksplodon kaj konfirmis:

- Banzai!

. ĈAPITRO N-ro 17.

Oleg Rybachenko daŭre restis en Ĉinio. Jam estas marto kaj printempo vere floras meze de la Ĉiela Imperio. Bela kaj varma. Ie ekstere, la insida diktatoro Hitler faras ion. Li jam kolektas trupojn okcidente. Kaj cara Rusio ankaŭ prepariĝas por kapti la koloniojn de la potencoj de la Entento en Afriko kaj Azio, kaj en la Pacifika Oceano.

Intertempe, la terminatorknabo daŭre skribas:

Jam estas aprilo 1944. Moskvo estas ĉirkaŭita, ankaŭ Leningrado, sed ambaŭ ĉefurboj ankoraŭ tenas. La nazioj jam estas proksime de Kazan. Estas ankoraŭ koto kaj koto kaj ili ne rapidas ataki. Sed la batalado daŭras kaj daŭrigos la amasan bombadon de sovetiaj urboj, kiuj ankoraŭ ne estis kaptitaj.

La faŝistoj forte premas, mi devas diri. Kaj japanoj venas de la oriento. Vi ne povas rezisti tiajn monstrojn.

Ĉi tio trapasas kolosa premo.

Uljanov ankoraŭ rezistas. La germanoj ankaŭ sturmas la grandurbon de Taŝkento kaj la aŭtovojon en Mezazio. La situacio estas kritika. Precipe kiam Moskvo tute ĉirkaŭiĝis.

Ĝi havas multajn soldatojn, kaj centojn da miloj da soldatoj en la milico. Sed en bataloj, obusoj kaj municioj estas eluzitaj tre rapide. Eble ne estos sufiĉe da municio. Kaj tiam la ĉefurbo falos. Kaj ne estas tiom da manĝaĵoj. Ankaŭ ĉi tio baldaŭ finiĝos.

Kaj sen Moskvo, ĝi estos alia milito. Kaj Stalin komprenas ĉi tion.

Nun li estas en Orenburg. Sed post kiam la nazioj trapenetris al Volgo, ĝi ankaŭ ne estis malproksime de la frontlinio.

Plie la samurajo ankaŭ metis premon sur ilin. Ili bombas kaj atakas kun sennombra infanterio. Eble ne estas sufiĉe da forto.

Stalin komprenas tion kaj provas negoci apartan pacon kun Japanio malantaŭ la kulisoj. Ili diras, ke ili eĉ pretas rezigni la Malproksiman Orienton kaj pagi kompenson en oro.

Sed Hirohito diris: ni bezonas la tutan Siberion, ĝis la Uralo. Ve, estas neeble rezigni tiom.

Vladivostoko jam estas preskaŭ ĉirkaŭita. Kaj ĝenerale ĉio estas tre timiga...

Sed iuj heroaj knabinoj batalas kaj ne cedas al la faŝistoj kaj japanaj militaristoj.

La kirasa prizonaŭto, en kiu veturis la kantanta Sorĉisto, haltis, kaj aŭdiĝis la knarado de la pordo. Du japanoj, unu granda kaj dika, la alia malgranda kaj maldika, kliniĝis el la lumo, kiu momente blindigis Anastazion. Tiam la knabino senhezite pikis unu en la tempion per tibio, kaj alian en la makzelon per pugno envolvita en ĉeno. La fanfaronitaj militistoj de la Lando de la Leviĝanta Suno estis komike batitaj senkonscie.

Witcher eĉ kantis:

- Mi defias la viron por la dekdua raŭndo! Post ĉio, mi estas bonega virino kaj kompleta Atass, kaj mi sendas la malamikon en profundan knokaŭton, montrante senbridan klason en batalo!

La knabino prenis japanan maŝinpafilon kopiitan de la Schmeister kaj, klakante la riglilon, rapidis al la kajuto. Tri pliaj japanoj saltis tie eksteren, Witcher sendis fajron al ili, celante iliajn kapojn kaj feroce rikanante.

- Kion ricevis la klabkapaj monstroj!

La kirasa trupveturilo estis kaptita fare de nuda sinjorino militisto. La Sorĉisto bojis:

Ŝvebis super malfeliĉa Rusio,

Inferaj monstroj bolantaj mallumon!

La okupanto havas sian ŝtorman hakilon,

Akrigi kaj tranĉu la kapon!

Komunisto en bildpilko ne estas peono,

Ni ne estas jugitaj por ĉiam!

Transformos la Trian Reich en fajroŝrankoj,

Nu, honesteco estos rekompencita per boneco!

Malgraŭ tio, ke ŝi estis naŭzita, Vedmakova surmetis japanan armean uniformon prenitan el la mortintoj. Kiel malagrable estis, tiuj soldatoj jam delonge ne lavis kaj la odoro estis terura. La knabina piloto hurlis:

- Ĝi devas fariĝi tiel brutaligita! aziano tamen!

La kirasa trupveturilo tamen facile ekiris kaj ekiris norden. La veturilo havis du 12-mm maŝinpafilojn, tiel ke, se necese, eblis forpuŝi infanteriatakon. Alia afero estas, ke 20 mm kiraso ne rezistus la kalibron de 37 mm japanaj "kanonoj". Vedmakova pensis: kiel la veno de komunistoj al potenco ŝanĝis Rusion. Se en la cara tempo, la japana armeo estis signife pli alta ol la rusa armeo en teknikaj terminoj, nun, male, ĝi postrestis. Kvankam oni ne povas diri, ke la scienco ne estas kuraĝigita en la Lando de la Leviĝanta Suno. Deviga sekundara edukado estis lanĉita fine de la deknaŭa jarcento. Vere, la kvalito de edukado en Japanio ne estis alta. Ili kopiis ĝin el la prusa lernejo, kiu estis pedanta ĝis ekstremo, kaj iomete simpligis ĝin, por ke unu instruisto trapasu kiel eble plej multajn studentojn, ĉar ne estis sufiĉe da kleraj homoj. Ĝenerale, la japanoj imitis la eŭropanojn, ekzemple la britojn en la aspekto de la kakia uniformo, la germanoj en la formado kaj militaj regularoj, la amerikanoj en la uniformo kaj tipo de la mararmeo, kaj la sistemo de operacio de financaj institucioj. Vere, ili havis sian propran, ekzemple, la Bushido-kodon, la faman ŝimosan eksplodaĵon (kvankam ĝi estis apenaŭ pli bona ol la eŭropa). Ĝis meze de la 19-a jarcento, Japanio estis postiĝinta mezepoka lando, kiu eĉ ne havis fervojojn kaj estis armita per kuglegoj. Ĝi estis eĉ pli arkaika ol Turkio aŭ Irano, kaj eĉ pli ol cara Rusio. Sufiĉe strange, estis Ameriko kiu helpis al la Lando de la Leviĝanta Suno veni en la publikan okulon kaj laŭvorte devigis ĝin aliĝi al la civilizita mondo. La moderna vaporkrozŝipo kun eksplodemaj konkoj faris fortan impreson sur malantaŭen Japanio. Precipe kiam li mallevis plurajn velŝipojn, montrante la kompletan senhelpon de kugloj.

Eble la usonanoj bedaŭros pli ol unu fojon, ke ili devigis Japanion malfermi sin al la mondo. Ke ili levis konkuranton en Azio, sed tiam estis malfacile kredi, ke post kelkaj jardekoj la Lando de la Leviĝanta Suno iros la vojon, kiu daŭris jarcentojn por la Okcidento.

Vedmakova veturis laŭ la aŭtovojo, permesante al kamionoj kun plifortikigoj pasi antaŭen, same kiel transporton, kaj rezonis. La cara registaro, eĉ sub Aleksandro la Dua, aŭ pli ĝuste eĉ sub Nikolao la Unua, elkovis planojn por la aneksado de Ĉinio al Rusio. Sed Nikolao elektis la turkan direkton kiel objekton de ekspansio. Principe, ĝi estis pli oportuna. Sed Britio, kiu malamis Rusion, kaj Francio, kiu estis sub ĝia influo, defendis la otomanoj. Unuafoje en kvarono de jarmilo (de 1612), Rusio perdis grandskalan militon (individuaj bataloj, kompreneble, ne kalkulas, vi volas diri, ke dum preskaŭ kvaronjarmilo Rusio ne perdis militojn kiel tuta, cetere, estis sub Nikolao la Unua ke ĝi atingis sian maksimuman grandecon laŭ areo). Estis pluraj kialoj, la plej grava estante la supereco de la okcidentaj potencoj en la teknologia ekipaĵo de siaj trupoj. Post kiam Nikolao la unua memmortigis, la tronon prenis Aleksandro la 2-a: eble la plej klera kaj erudicia caro en la tuta historio de Rusio. Li komencis grandskalajn reformojn, notis servuton, kaj sub li komenciĝis rapida kresko de industrio, konstruado de fervojoj kaj elektrocentraloj! Sed samtempe, la abolicio de la servuteco okazis koste de la kamparanoj, estis multe da ruiniĝo, eksplodis tumultoj, precipe amasaj en Pollando. Aleksandro sukcesis antaŭenpuŝi Rusion, sed ne solvis fundamentajn problemojn, kaj eĉ vendis Alaskon al Ameriko kontraŭ centonoj kaj fordonis la Havajajn Insulojn senpage. Vere, li sukcesis venki Turkion, sed la Otomana Regno estis tre malforta en tiu tempo kaj estis skuita de ribeloj. Jes, la perdoj de Rusio en ĉi tiu milito estis misproporcie grandaj, pruvante, ke la rusa armeo ankoraŭ ne estas perfekta, malgraŭ la reformoj. Tamen eĉ sub Suvorov ĉio ne estis tiel klara kiel oni diras en libroj. Venkoj venis je konsiderinda prezo, kaj Katerino la Dua, ekzemple, dum la dua rus-turka milito, limigis sin al relative modestaj teritoriaj akiroj, eĉ prirezignante postulojn je Moldavio. Kvankam tiuj teroj estis loĝitaj fare de ortodoksaj slavoj, kaj foje estis parto de Kievan Rus. Ĝenerale, post la liberigo de Rusio el la mongola-tatara jugo, oni starigis kurson por la reveno de ĉiuj originaj slavaj teroj. Tio daŭris plurajn jarcentojn ekzemple, Galegio estis resendita nur en 1939, post liberigo de la pola jugo; Kaj la urbo Przemysl kun la ĉirkaŭaj landoj restis ĉe hungaroj kaj slovakoj.

Vedmakova rigardis la ŝoseon: ne estis tiom da diversaj aŭtoj, sed japanaj infanteriistoj marŝis. Japanio havas ĉirkaŭ cent milionojn da loĝantoj, eĉ pli ol Germanio, antaŭdeviga trejnado okupas duonon de la lernejaj horoj. La milito kun Sovetunio estas donaco por ili, male al la batalo kun Usono. Vi povas eligi pli kaj pli da dividoj.

Estas tre tenta pafi eksplodon de viaj du altrapidaj maŝinpafiloj, feliĉe ĉi tio povas esti farita kontrolante ilin uzante hidraŭlikan veturadon de la kajuto. Sed la vero estas, ke tiam ŝi mem havos malmulte da ŝanco eliri el ĉi tie. Ne, estas ankoraŭ pli bone fari ĝin pli proksime al la unua linio aŭ nokte. Jes, ŝajnas, ke jam malheliĝas... Tiam la lupoj pleniĝos kaj la ŝafoj estos sekuraj. Kvankam ne, ŝi ne estas ŝafo.

Kio do pri Japanio? La unua milito de 1904-1905 estis perdita, kaj Rusio perdis pli ol ducent kvindek mil soldatojn kaj oficirojn sole kiel kaptitoj. Kvankam la cara armeo havis nombran superecon. Japanio perdis malpli ol du mil kaptitojn oni eĉ establis bonuson de cent orrubloj por ĉiu kaptita flavvizaĝa soldato, kaj mil oficiroj; Ĉi tiu paĝo de historio estas tre malagrabla por Rusio. Plej ĝenas, ke multaj en la lando volis, ke la japanoj venku. Ekzemple, studentoj de Moskva Universitato sendis gratulojn al la Mikado pro la falo de Port Arthur. Kaj kiom multe estis ŝtelita: estas neeble listigi!

Vedmakova malrapidigis la gason por ne kuri en alian marŝan kolonon. La knabino ĵuris:

- Nu, ili estas kiel akridoj! Mallarĝ-okulaj estaĵoj!

La orelo jam povis distingi la bruadon de kanonado proksimiĝis; La piloto grumblis kaj poste kantis:

La rusa militisto ne ĝemas pro doloro,

La rusa militisto detruas la japanojn!

Kaj ni havas plenan malĝojon,

La tuta fleksita ŝildo skuiĝis!

La knabino denove eksilentis. En tiu milito Usono kaj Britio helpis Japanion per mono kaj armiloj, sed ne estis fronto en la okcidento. Efektive, la Lando de la Leviĝanta Suno esperis, ke Germanio profitos la momenton kaj atakos Rusion. Principe, tio estis reala, kaj utila al Germanio. La aliancita Aŭstrio-Hungario, kun siaj interesoj en Balkano, povus ankaŭ kontraŭbatali Rusion. Türkiye, historie ofendita de Rusio, kaj eĉ estante sub la financa kontrolo de Germanio, povus ankaŭ eniri la militon. Estas ankaŭ eble ke Italio, kiu estis parto de la Triobla Alianco kaj povis postuli la riĉajn ukrainajn terojn, enirus la militon. Ĉiukaze estus malbone por la cara Rusio. Eĉ se ŝi perdus en alianco kun la Entento, tiam milito sur du frontoj finiĝus en katastrofo. La ŝancoj de Francio aliĝi al la batalo estas malgrandegaj, ĉar en tiu tempo Britio estis kontraŭ Rusio. Ĝenerale, kompreneble, ĉi tio estas granda miskalkulo de la Kaiser, kiu maltrafis tian ŝancon. Eblas, ke eĉ post la eksplodo de la unua mondmilito, la ĉefa strategia miskalkulo estis la atako de la Fritz kontraŭ Belgio kaj Francio. Eble se ili lanĉus plenan invadon de Rusio, la situacio kun Pollando en 1939 estus ripetita. Feliĉe, la germanoj montriĝis tro memfidaj, elektante militon sur du frontoj.

Vitchakova, male al multaj el siaj samlandanoj, estis bonŝanca: ŝi sukcesis legi Mine Kaif, kaj en la originalo. Kompreneble, Hitler pravis, kiam li diris, ke estas aŭ necese esti kune kun Britio kontraŭ Rusio, aŭ kune kun Rusio kontraŭ Britio. Kaj tute logike, la estonta Fuhrer kritikis tiujn, kiuj provis lumigi la kadavron de Bismarck.

Hitler ja malakceptis ajnan eblecon de iu alianco kun Rusio, precipe kiam la bolŝevikoj ekregis en ĝi kaj kredis ke rusaj teroj devus iĝi germanaj kolonioj.

Tio signifas, ke li klare estis malamiko de Rusio, kaj ĉiu interkonsento por la Fuhrer estis simpla papero. Krome, Stalino estas idioto, ke li sopiris tian fortan baton al sia malfermita mentono, kvankam li devis prepariĝi por forpuŝi la baton kaj alporti la trupojn en batalpretecon. Aŭ pli bone, plantu ĝin mem! La germana armeo ankaŭ ne estis preta por la ofensiva impulso de la sovetia armeo. Tre malfacile estus por ili ni simple ĉirkaŭi kaj detrui la germanajn trupojn en la kaldronoj; Kia milito ĉi tio estas! Kaj tiel la iniciato pasis al la Germana Armeo. Kaj la fronto fluis de Okcidento al Oriento. Ne estas klare, pri kio kalkulis Stalino? Kaj Beria estas hundilo. Ŝi bone konas lin kalva. Kial li ne avertis Stalinon? Kial li ne persvadis vin agi? Kiel ĉi tio okazis? Ja la Popola Komisaro estis ruza homo kaj neniun fidis! Post ĉio, vere estis seriozaj spiondatenoj, la trupoj de la Tria Reich tiris supren al la limo, kaj ĉiu dua avino profetis militon. Ĝenerale, estis sento, ke io neforgesebla kaj terura alproksimiĝas!

Kaj nur Stalino kaj lia sekvantaro piedbatis pugon, kvazaŭ intence volante perdi kaj detrui milionojn da homoj. Kaj ĝenerale, la liphara kartvelo ne estas tia genio... Li ne sukcesis fini la seminarion, kaj, kiel Beria konfesis al ŝi, li ofte trinkas. Kaj kiam komenciĝis la milito, aŭdiĝis ĝenerala zumo... Kaj nun la tuta mondo ekmilitis kontraŭ Rusujo! Kaj ĉi tie, kompreneble, la neflekseblaj politikoj de Stalin kulpas. Precipe, malgraŭ la fakto, ke la fronto sufokis pro manko de provizoj, miloj da trajnoj estis revokitaj por deporti ĉeĉenojn al Kazaĥio. Kaj tio estis farita dum la milito, kiam ĉiu kaleŝo valoras! Pro tio, cetere, Mainstein sukcesis, malgraŭ la grava nombra supereco de la sovetia armeo, fari kontraŭatakon por venki la Ruĝajn trupojn. Pro manko de ŝtupoj, plifortikigoj ne estis deplojitaj ĝustatempe, la liverado de sovetiaj soldatoj estis interrompita, kaj kiel rezulto la ofensivo malfunkciis. Kaj se niaj trupoj estus nun en Kyiv, kaj eble en Rumanio, Britio kaj Usono eble ne riskus perfidi USSR!

Cetere, kiu preskaŭ mortigis Hitleron? Tiel puŝante la Trian Reich al nova agreso?! Plej verŝajne, tio estis operacio gvidata de Beria... Ja li iam elpensis kiel fini Trockij-n. Tiutempe tamen kaŭzis tion la neceso eviti disiĝon en la Internacio. Nun ĉi tio kondukis al la kontraŭa efiko, la malamikoj de Rusio unuiĝis. Cetere, la malamikoj estas historiaj! Ŝi devas diri, ke Vedmakov mem estis tre surprizita, ke Churchill faris sensacian paroladon la 24-an de junio, anoncante subtenon al Sovetunio. Estas strange, ke la ŝafo venis al la lupo por alianco, se, kompreneble, la brita leono povas esti komparita kun ŝafo. Stalino tamen estas tipa lupo! Nun ĉio normaliĝis, kapitalismaj demokratoj kaj kapitalismaj faŝistoj kune! Sed la komunistoj estas unuigitaj kaj honestaj, sen kompromiso kun konscienco! Eble ĝuste tion Stalino volis? Ĉiukaze, la fortoj de la malamiko pliiĝis, kaj Japanio montris siajn makzelojn en la oriento. Sed, ĝenerale, la movo de la gvidantaro de la landoj de la Leviĝanta Suno estas logika: necesas silentigi la gorĝojn de la militistaro malkontenta pri grandegaj teritoriaj koncedoj kaj efektiva kapitulaco, promesante novajn batalojn kaj terojn. Se Usono ne estus trudinta sankciojn, aŭ pli ĝuste blokadon, kontraŭ Japanio la 24-an de julio, tiam eble la samurajo estus frapinta Sovetujon eĉ en aŭgusto, sen atendi vintron! La japanoj estas kuraĝa popolo kaj estas malverŝajne, ke ili estus haltigitaj de la memoro pri Khalkhin Gol, kie cetere batalis sekundaraj trupoj, inkluzive de la marionetaj trupoj de la manĉura imperia registaro!

Kaj tio povus endanĝerigi la falon de Moskvo... Kvankam Stalino verŝajne preferus rezigni la tutan Siberion al la kapitulaco de Moskvo. Mi simple lasus kovron tie, esperante, ke la severa tajga vintro ne donus al la japanoj la ŝancon tro antaŭeniri kaj ligiĝi kun la germanoj en la Uralo aŭ Volga regiono.

Kaj tiam, kompreneble, estus problemoj... Hitlero malsukcesis proksime de Moskvo kaj faris miskalkulon deklarante militon al Usono, sen devigi Japanion reciproki rilate al Sovetunio. Hitler tute ne distingiĝis per logiko, kun sia brutala antisemitismo, turnante la ĉefan financan eliton kaj eĉ Vatikanon kontraŭ si mem. Vere, ĉi tio pliigis lian popularecon inter la araboj, sed ili ne provizis gravan helpon al la korpuso de Rommel.

La kirasa aŭto veturis ĝis la iama sovetia limo. Ĉi tie jam estis iom da detruo. Ĉi tie la landlima kolono ankoraŭ elstaras.

Kaj japana infanterio, same kiel pluraj malpezaj tanketoj kun 20-mm aŭtomataj kanonoj kaj du maŝinpafiloj ĉiu. Kontraŭ la ĉina infanterio, tio povas esti bona armilo, sed kontraŭ la T-34... Vere, estas malmultaj tiaj tankoj en la Malproksima Oriento, la ĉefaj fortoj estas alpinglitaj en la okcidento. Krome, kelkaj pliaj kirasaj veturiloj kaj morteroj transportitaj en malferma-pintaj veturiloj estas videblaj. Mi devas diri, ke ĉi tiuj ne estas malbonaj pistujoj, malgraŭ ilia malgranda kalibro...

Witcherova hezitis: kion mi faru? Estas multaj japanoj, kaj ŝajne oni devas turni sin al landvojo. Aŭ eble ĝi ankoraŭ donos turnon al la mallarĝ-okula?

Jam malheliĝas, nuboj kovris la ĉielon, kaj pluvo venas. Kompreneble, vi povas riski, precipe ĉar japanoj amasiĝas, la infanterio staras, kolektita en densaj vicoj. Jes, estas tuta regimento da ili, flavventraj soldatoj, sufiĉe aĉaj, ne estas domaĝe mortigi ilin.

Sorĉistino krucsignis sin, murmurante:

- Dio gardu, ke estos pli da samurajo!

Du grandkalibraj 12-milimetraj maŝinpafiloj atakis en eksplodoj kontraŭ la mallarĝokulaj estaĵoj. La tuta batado komenciĝis. La knabino eĉ kantis:

Ni batalos kontraŭ la malamiko ĝis la fino,

La faroj de soldatoj estas sennombraj!

Rusoj ĉiam povis batali,

Ne rezignu kiam venos problemo!

12 mm estas granda kaj akra kartoĉo, ĝi traboras korpojn, kaj foje plurajn japanojn samtempe. Vedmakova kontrolis la armilon uzante hidraŭlikajn veturadojn, kiujn la japanoj pruntis de aviado. En la unuaj sekundoj, la batalantoj de la Imperio de la Leviĝanta Suno eĉ ne komprenis kio okazas kaj de kie venis la atako. Ili simple falis, liberigante sangofluojn el siaj stomakoj kaj brustoj. La alveno de la morto en ĉi tiu ŝajne serena mondo estis tiel neatendita. Kvankam ne, la lasta deklaro aspektas pli kiel moko.

Witcher sukcesis falĉi plurajn rangojn antaŭ ol la malamiko reagis kaj komencis disiĝi. La piloto daŭre pafis, samtempe movinte la kirasan aŭton por ne veni sub fajron de la tanketoj. Tamen, aviadilkanono povas penetri eĉ tian kirason. Tamen, tio ankaŭ dependas de la komenca rapideco de la kuglo sur kojnoj ĝi daŭre estas pli granda ol tiu de batalpafiloj;

Dum la piloto estis bonŝanca, la japanoj ne tuj eksciis, kiu sendas la morton al ili, precipe ĉar la printempa pluvo komencis guti, pro kio la ekbriloj fariĝis malfacile distingeblaj. Verŝajne la samurajo pensis, ke ili estas atakitaj de rusa taĉmento, kiu trarompis al la malantaŭo, do la tanketoj ekpafis sur la arbustoj. Sorĉisto, disbatis la japanojn kaj kantis:

De la malproksimaj randoj de la oceano,

Kie tremis la ĉiela volbo!

La hordoj de la sultano rapidas preter,

Estas kvazaŭ la Antikristo leviĝis!


La milito estas senkompata, malbona,

Kiel kajto malsupreniris sur Rus'!

Mia lando estas griza de vundoj,

Savu vian patrinon, mi preĝas al Dio!


Kiel kruela estas la mondo, ĝi estas terura

La infano falis kaj estis disŝirita!

Ili naskis, premante pro doloro,

Do la malbona Thunderer decidis!


Dio ne konas limojn en kolero,

Li venigis katastrofon sur la homan genton!

Kaj ĉiu vivanta suferas,

Nur malĝojo kalkulas venkojn!


Rusio estas tute trempita en sango,

Kiel kruela vi estas Ĉiopova!

Kien iris via misio?

Ĉu Kristo vere estas la tria, superflua!


Kial vi estas Ada kaj Eva,

Forpelis ilin el la paradizo pro malbonago!

Venis la horo por la kanibalo,

Kun pli malvarmeta atako Mamaia!


La knabinoj verŝis larmojn ĉi tie,

La germanoj mortigis miajn gepatrojn!

Ŝi estas nudpieda kaj frostas

Severa, ĉiuj riveroj estas frostigitaj!


Neniu kompatas ni homoj

Aŭ muskoj aŭ serpentoj pikas nin!

Foje ekestas ideo

Kia taso da sufero ĝis rando!


Estas vane esperi je Dio,

Kompreneble ĝi ne doloras lin!

Pli bone estas vivi malbone kaj malbone,

Sed ĉi tie ni diris - sufiĉe!


Ni havas la standardojn de komunismo,

Kio signifas nenian referencon al mia onklo!

Mi ne povas toleri faŝismon,

Nia etoso estas simpla: al la diablo!


Espero sur kalaj manoj,

Al la menso kiu estas en la kapo!

La volo kondukas nin al atingoj,

Lerteco, entuziasmo en la pugno!


Kaj tiel, mezurante en paŝoj,

Via vojo al libereco kaj feliĉo!

Ni fariĝos ruĝaj dioj,

Neniu povas fleksi nin!

Vedmakova kantis kaj pafis maŝinpafilojn, pafis la mallarĝokulajn, kiuj jam sukcesis forkuri kaj kuŝi. Sed tiam ankaŭ ŝia sorto ŝanĝiĝis pluraj japanaj oficiroj ŝajne rimarkis kio okazas kaj ĵetis plurajn obusojn al la kirasa aŭto. Witcher sentis ŝian korpon tremi. Tamen, la japanaj granatoj estis fragmentiĝo kaj ne penetris la kirason, ŝajne desegnita por elteni maŝinpafilojn eksplodojn de ĝis 14 milimetroj en kalibro.

Sorĉisto ridis:

- Kaj tiam en obstina batalo, vaga kuglo - malsaĝulo! Ŝi incitis, subite fariĝis pli saĝa kaj trafis la celon pli ofte!

En kirasa trupveturilo, maŝinpafiloj estas funkciigitaj far zonfuraĝo. Ĉi tio donas grandan provizon da kugloj, krome, akvomalvarmigo estas provizita, kio permesas vin pliigi la daŭron de pafado. Tial la militisto sen ceremonio fortranĉis la japanojn, kiuj ĵetis grenadojn al ŝi. Sed ŝajnas, ke la aliaj batalantoj rimarkis ĝin. Grenadoj denove flugis. Aŭdiĝis kraŝo. Ŝajnas, ke unu el la obusoj estis peza, peza ĉirkaŭ kilogramo, kaj estis kontraŭtanka. La japanoj jam estis provizitaj per similaj blankaĵoj. Ĝi estas malforta kontraŭ Chevrons kaj T-34s, sed vi povas penetri kirasan aŭton! Tra la rompita flanko, Witcher estis superŝutita de polvo. La knabino ĵuris:

- Jes, Japanio estas malgranda, sed ĝi kaŭzas grandajn problemojn!

La kirasa aŭtomobilo ekrapidiĝis, kaj kelkaj fragmentaj obusoj flugis internen, kie ili eksplodis.

La fragmentoj kaptis Witcher, disŝirante lian uniformon. Por supre, la rompita benzinujo ekbrulis. La knabino denove malbenis:

- Ne maŝino - generalo! Mi ĵetus fekon al vi!

Falĉinte kelkajn dekojn pli, mi devis salti el la fiakro. La knabino faris tion nerimarkite de la japanaj soldatoj kaj rampis. Li ne estis maltrankvila pri si mem ŝi portis la armean uniformon de la Lando de la Leviĝanta Suno. Kaj en la mallumo kaj en la pluvo vi ne vere povas distingi vian vizaĝon. Nun vi devas eliri de la ŝoseo kaj malaperi en la arbuston.

La knabino rampis sufiĉe rapide kaj samtempe renkontis kadavrojn kelkajn fojojn. Ŝi murmuris kontente:

- Ne estas malbone, ke mi donis lumon al la samurajo! Nun vi devas nur konservi ĝin mem!

La militisto plonĝis en la arbustojn kaj, ekstarinte, komencis marŝi. Trompu ilin, eble ili ne kaptos. Fakte, ŝi faris decan batalon kaj pensis, ke ŝia heroaĵo plej verŝajne ne estos kredata, alie eble, kiu scias, ili donus alian heroan stelon!

Ĝenerale, milito estas stranga afero, vi mortigas homojn kaj ĝi estas ne nur normala, sed braveco. Kiel la Biblio diras, cetere, "Ne mortigu!" Tamen, Dio ordonis ne nur mortigi, sed tute ekstermi la Amalekidojn, iliajn edzinojn, infanojn, kaj eĉ brutojn! Kvankam eĉ dum milito, la ekstermado de civiluloj estas konsiderata malmorala kaj malnobla.

Tamen la okcidentaj aliancanoj bombis ne nur kaj ne tiom militajn celojn, kiom ili bombis civilulojn. Ĉi tio estis parte pro la malalta precizeco de altsituaj bombistoj, kio malfaciligis trafi sole armeajn celojn, sed la ĉefa afero estis venĝo. Japanio ankaŭ ricevis akcelon de Usono. Sed estis nenio por respondi al ili! Ili simple ne havis aviadilojn kun tia atingo por atingi la jankiojn!

Ŝajne la usonanoj konsideris venĝon por Peru Harbour sufiĉa, aŭ pli ĝuste, la plej alta financa elito decidis agi pragmate, kaj samtempe ĉesigi la Ruĝan Armeon de Mao. Japanio restis kun Manĉurio kiel saltotabulo por la milito kontraŭ Sovetunio, kaj ricevis liberan manon kontraŭ Mongolio, kaj la resto estis la laboro de Ĉiang Kai Shek! Tiam eblos balai la tutan Ĉinion. Kaj la Lando de la Leviĝanta Suno sangu en la milito kun Sovetunio. Plej interesa ĉi tie estas verŝajne, ke la japanoj, venkinte Rusion, kalkulas ree ekpaĝiĝi kun Ameriko uzante la helpon de Germanio kaj Usono, ili pensas pri eltiri Siberion kaj aliajn landojn el elĉerpita Japanio.

Ĉiu flanko opinias, ke ili agis tre lerte, precipe ĉar Ameriko kaj Britio akiris kontrolon de vastaj teritorioj sen pafi eĉ unu pafon. Alie, ili estus bezonintaj longan kaj tedan tempon por konkeri ilin, kio estus bezoninta almenaŭ kelkajn jarojn, jen insuloj!

Vedmakova marŝis, esperante transiri la frontlinion. Estas tute eble gliti en la breĉon kaj aliĝi al viaj propraj homoj. Aŭ eble eĉ preni unu el la samurajo kaptito. Nu, ĝi estas proksime de la plej altnivelaj pozicioj de la sovetia armeo. Alie estos malfacile treni.

. ĈAPITRO N-ro 18.

Jam estas majo 1944, la frontlinio estas reviviĝo kaj la germanoj kaj la tuta kapitalisma koalicio agu multe pli aktive.

Kaj Vedmakova daŭre argumentas:

Do por la Monda Oligarkio: Germanio kaj Eŭropo sub Sovetunio estas konsiderataj perdita zono de influo, kaj eĉ minaco al la fortigita komunista imperio kaj la plua ekspansio de bolŝevismo. Kaj por Rusio sub Germanio, ĉi tio estas la ekspansio de ĝiaj influkampoj kaj la ebleco suĉi la tutan sukon el la riĉaj Landoj. Sed tion vere perdis la francaj oligarĥoj, perdante kontraŭ Germanujo: ili devis iom dividi kun Hitler, sed ili konservis la plej grandan parton de la riĉaĵo, kaj eĉ fariĝis pli facile ekspluati la laboristojn - la germanoj disbatis la sindikatojn. Kion perdis la oligarkoj en Baltio? Kalkulu vian tutan kapitalon, kaj tiujn, kiuj ne havis tempon por eskapi, tiam liberecon aŭ vivon! La ekzemplo estas mirinda! Do estas nenio surpriza pri ĉi tio! Kaj se Hitler ne estus tia fervora antisemito, neniu helpus al USSR!

Oni devas diri, ke unu el la kialoj, kial Francio relative facile rompiĝis, estis la signife pli malalta procento de judoj kaj en la tuta loĝantaro kaj en la financa elito. En Pollando, Britio, Usono: estis tute male. Precipe en Usono, kiu, cetere, klarigas kial la jankioj, malgraŭ tio, ke eĉ ne unu bombo falis sur Usonon, estis eĉ pli kruelaj kontraŭ la loĝantaro de Germanio ol la britoj!

Vishu iĝis marioneto sub la Germana Armeo, kaj la germanoj veturis ĉirkaŭ Parizo ludante buŝharmonikojn. Hitler komencis prepari invadon de Anglio, sen ĝeni translokigi la ekonomion al militbazo kaj uzi la resursojn de konkerita Eŭropo. Tio kostis al li kare, same kiel lia malemo negoci kun la angloj kaj rezigni antisemitismon. Ĉi-lasta, eble, permesintus al la Fuhrer liberigi ĉiujn siajn fortojn por milito kontraŭ Sovetunio kaj ataki reen en majo. Vere, paco kun Britio povus puŝi Stalinon anonci mobilizadon. Estus signalo, ke la malamiko jam estas ĉe la sojlo.

Aŭ ne, tiukaze ĝi eble influis la usonan pozicion al Japanio. Ili ne provokus la Landon de la Leviĝanta Suno, kaj la potenca imperio povus malfermi duan fronton! Tiel okazis nun. Nur en eĉ pli malbona situacio, kiam la armeo de Sovetunio estas preskaŭ detruita, la produktado de armiloj ankoraŭ ne estas establita, kaj ili ankoraŭ ne lernis kiel batali!

Ĉi tio ne estas la kvardek-unua jaro - sovetiaj trupoj akiris batalsperton, lernis batali kaj venki! Do nun ili ne timas pezajn tankojn kaj aviadilojn kun sep pafpunktoj sur unu veturilo!

Soleca japano staras proksime de arbo. Do ordinara eta flava maniquí.

Sorĉisto saltis malantaŭ li. Ŝi ektiris sian kapon supren kaj poste tordis ĝin... Kiam vi akre skuas la "poton" de la malamiko supren, la kolmuskoloj ne plu povas provizi efikan reziston kaj la "poto" facile kurbiĝas!

Nu, kio pri unu samurajo malpli! Vedmakova aspektas gaja kaj kontenta, ŝi eĉ nudas la dentojn:

- Japanio neniam konkeros nin! Ĉar ekzistas batalanto kiel mi!

Ja en la tuta historio de Rus', nur la mongoloj-tataroj povis venki! Kial tio okazis kaj kial la granda slava nacio montriĝis senhelpa, estas kompreneble mistero por pli ol unu generacio!

La plej grava kialo estas feŭda fragmentiĝo, kiam ĉiu prenis por si doton: ili komencis kokidojn kaj sidis en ĝi, gardante sian heredaĵon: sen laboro!

Witcherova sentis, ke la streĉaj kaj malkomfortaj japanaj botoj frotas ŝiajn piedojn. La piloto decidis, ke ĉi-kaze ne servas elteni la turmenton. Ŝi simple demetis la malakrajn nazajn ŝuojn, kiuj estis streĉitaj kaj premis ŝiajn fingrojn. Mi sentis la malvarmeton de mia naskiĝlando per miaj nudaj piedoj kaj sentis min multe pli gaja! Ŝi pligrandigis sian paŝon kaj eĉ komencis iomete salti!

La fakto, ke la rusoj estis dividitaj, fariĝis la plej granda tragedio de la slavoj. En la okcidento ili estis subigitaj de Litovio kaj Pollando, kaj en la oriento de la kruelaj tataroj. La jugo tamen ne daŭris eterne: Moskvo, antaŭe urbeto, komencis kreski kaj eĉ transformiĝis en specon de malgranda imperio. Ivan Kalita iĝis la kolektanto de rusaj teroj. Li estis la unua kaj ne la plej bonŝanca, sed plej grave la unua! Kaj kiel sonas en la bolŝevika kanto: estas pli bone esti mortinta ol dua!

Stalino ne estas ruso, jen lia ĉefa malavantaĝo! Tial la malfido de la titulara nacio, kaj amasaj nepravigeblaj subpremoj! Donu al la porkkornoj, kaj al la ĉoko regnon!

Chuchmek sur la trono kaj Rus' en la faldo!

Ekzemple, kaj Tuĥaĉevskij kaj Egorov estis sufiĉe kapablaj marŝaloj, kion alia oni povas diri pri la ceteraj subpremitaj komandantoj! Ne kompareblas kun liphara simio! Tial ni ekhavis problemojn!

Tamen, kiel vere okazis, ke Stalino sukcesis fariĝi absoluta reganto? Analfabeta kartvelo fariĝis Dio!

La rusa popolo devas esti regata de rusa caro! Cetere, la Romanov preskaŭ ne havis rusan sangon kaj eble tial ili degeneris!

Japanio ankaŭ havis unikan regadoformon, kie la ŝoguno estis esence pli alta ol la imperiestro, kaj tial ekzistis kelkaj avantaĝoj, ĉar ekzistis malpli da ŝanco ruinigi la imperion pro la heredanto de malsaĝulo. Dum jarcentoj, la japanoj ne faris konkermilitojn, sed ili aktive batalis unu kun la alia. Ĉi tio havis iom da efiko al la pensmaniero de ĉi tiu nacio. Sed en la dudeka jarcento, la Lando de la Leviĝanta Suno konkeris pli da tero ol Aleksandro la Granda! Nun estas la vico de Rusio. Nur ĉi tiuj ne estas caraj tempoj, la granda komunista partio regas, kaj la plej progresinta kaj perfekta ekonomia kaj politika sistemo en la mondo!

Sorĉistino tamen subite balancis la kapon. Ne ĉio estas ĝusta en la politika sistemo kaj en la maniero de registaro! Ekzemple, la popolo ne elektas la ŝtatestron kiel rezulto de alternativa esprimo de volo, sed kio okazas... Oni devas diri, ke la kreado de la sidejo kaj la doton de urĝaj povoj al ĝi ne estis antaŭvidita. ĉu laŭ leĝo aŭ laŭ la konstitucio. Kaj ŝi persone havis grandajn dubojn pri la kapabloj de la duonklera seminariano! Same kiel Beria: ruza viro, sed malbone edukita kun ege malvasta perspektivo kaj erudicio!

Sed nun la frontlinio estas eĉ pli proksima antaŭen, ekbriloj estas videblaj, kaj la muĝado fariĝis eĉ pli forta. Nu, estas tempo por trovi lingvon kaj... Vedmakova rimarkis taĉmenton de rampantaj japanoj. Nun vi devas zorge sidi sur ilia vosto. Proksimume en la sama stilo kiel ŝi atakis la Yu-188, tre rapidan bombiston, kiu eĉ ne estas facile atingi rapidan MiG. Cetere, malfruoj ĝenerale ne estas aparte manoveblaj kaj ĉi-rilate ne estas pli bonaj ol Fokken-Wulfs! Nu, la samurajo proksimiĝas al la tranĉeo, ili aspektas kiel ŝafoj rampantaj al naftoflako. Estas multaj japanoj, oni devas zorge agi ĉi tie... Jen la kapitano de la armeo de la Lando de la Leviĝanta Suno, lia vizaĝo estas kiel tiu de marmoto. Li krias ion, vigle svingante la pugnojn kaj ponardon.

Vedmakova pacience atendis ke la samurajo leviĝus por ataki kaj batis lin en la nuan flankon per sia pugo. Tamen li kalkulis la baton por ke la "japano" ne tuj mortu. Kaj tiam ŝi pafis eksplodon de mitraleto al la japanoj kurantaj ataki! Proorav:

- Ruza en milito estas kiel velo sur ŝipo, sed nur ĝi ŝveligas, ne ŝi!

Knabo Oleg kaj knabino Margarita batalas en Uljanovsk. Ili staros en ĉi tiu urbo kiel titanoj.

Oleg Rybachenko aspektas proksimume dekdujara. Kaj la knabo ĵetas grenadon per la nuda piedo.

Li ĉirkaŭĵetas la faŝistojn kaj diras:

- Gloro al la granda Patrujo!

Margarita ankaŭ donas bone celitan turnon. Falĉas la faŝistojn kaj kantas:

- Gloro al Stalino kaj la suno de komunismo!

Oleg Rybachenko pafas kaj aldonas:

- Gloro al la herooj!

La knabino pafas kaj falĉas la naziojn. Ĵetas obuson per la nuda piedo kaj grincas:

- Kaj gloron al la granda Patrujo dum jarcentoj!

Tiel, la knabo kaj knabino vere diverĝis serioze. Ili pafas al la nazioj kaj ĵetas obusojn.

La nuda piedo de la knabo ĵetas mortigan donacon. La knabo diras kun sovaĝa furiozo:

- Ni turmentas ĉiujn!

Margarita, pafante kaj falĉante la malamikon, grincas:

- Kaj estos fojnado por la diablo!

Kaj la knabino, kun la nuda piedo, ĵetas la donacon de la morto. Tia militisto, kapabla efektive falĉi tutajn trupojn.

Knabo kaj knabino batalas en Uljanovsk. Ili estas veraj herooj. Kaj kavaliroj plenaj de kuraĝa spirito.

Kion pensis Hitlero, ke post la katastrofo de 1941 la rusoj lernis nenion?

Kiu zorgas! La Ruĝa Armeo pretas alfronti la monstrojn de la serio "E", ili diru: E-75 tunoj por naŭdek, kaj E-100 tunoj por cent kvardek. De la tajgo ĝis la britaj maroj, la Ruĝa Armeo estas la plej forta.

Knabo kaj knabino batalas, por ke la nazioj foriru de ili kiel vitro de sledmartelo.

Infanoj estas senmortaj kaj nenion timas. Kio estas ĉi tiuj faŝistoj por ili? Pli da kunikloj por ĉasi!

Oleg Rybachenko kantis kun muĝado:

- Eh, Hitler, eh Hitler, vi Hitlero estas kapro,

Kial vi venis al Rusio kiel azeno...

Vi ricevos de ni specife en nikelo -

Vi renkontos fortan knaban pugnon!

Kaj tiam muskola infano ĵetas obuson per sia nuda piedo. Kaj du germanaj tankoj E-50 kaj E-75 kolizias fronte kaj eksplodas.

Oleg Rybachenko diras kun ĝojo:

- Mi estas super juna batalanto!

Kaj denove la knabo donas turnon.

Kaj tiam ankaŭ la knabino pafas. Ŝi trafas precize kaj aplikas firme. Kaj samtempe li kantas:

- Mi dispremos ĉiujn faŝistojn, kaj mi tondos la grason de Adolfo!

Kaj denove la knabino estas en plena ekscito de detruo. Ĉio pafas sin kaj pafas.

Kaj granato denove flugas de la nuda piedo. Ĝi trafas la faŝistojn. Disiĝas kiel pingloj kiam trafite de pilko.

Margarita kantas:

- La forta bato estas escepte bone celita,

La plej mojosa Povetkin flugas en la ringon!

Oleg Rybachenko, pafante, facile konfirmis:

- Povetkin estas inda specimeno, kaj ne forkuras de fortaj kontraŭuloj!

Post kio la knabo denove ĵetas grenadon per la nuda piedo kaj frakasas la faŝistojn kiel botelojn kaj pavimojn.

Kaj kiom ajn lerte vi faras ĝin, la nazioj kolizias. Kion ili volis? Ne necesis enmiksiĝi kun Sovetunio.

Nur unu afero ĝenas Oleg Rybachenko. Usono jam forigis la germanojn, kaj Rusio prenos la repon por ili.

La knabo, denove ĵetante grenadon per la nuda piedo, kantis:

- Ne estu malsaĝulo, Ameriko.

Donu al ni Alaskon nun...

Jen nia tero sur du bordoj -

Ne vane urso estas feroca besto!

Kaj Oleg Ribaĉenko denove ekbrulis... Li falĉis la faŝistojn. Kaj denove la nudaj piedfingroj de la knabo premas la obuson kaj ĵetas ĝin al la malamiko. Ili disĵetas ĝin en malsamaj direktoj.

La knabo muĝas:

- Gloro al Rusujo!

Margarita denove ĵetis obuson per la nuda piedo kaj knaris:

- Por caro Nikolao la 2-a!

La knabo korektis la knabinon:

- Ĉi tie regas Stalino, ne Nikolao la 2-a!

Margarita volonte konsentis:

- Jes Stalino! Kiu faris pacon kun la kanibalo!

Kaj la knabino denove ĵetis mortigan donacon per sia nuda piedo.

Oleg Rybachenko logike notis:

- Sovetunio bezonas ripozon! Kvankam la Tria Regno pli bone profitis ĝin!

Kaj la infanoj denove komencis pafi...

La germanoj apud Uljanovsk kaj en Uljanovsk mem ricevis teruran inferon.

Sed fakte, kun kio ili venis, estas kun kio ili foriras.

Pli precize, ili mortas. La batalo estas tiel sanga kaj sankta rajto.

Oleg Rybachenko vere pensas dum la batalo, ke homoj foje estas tro naivaj. Aŭ ili faras geniulon el Stalino, aŭ eĉ el Lukaŝenko. Sed dum la dudekunua jarcento Belorusio, fari kulton de personeco el kolektiva farmisto estas sufiĉe timiga. Estas tempo por saĝiĝi.

Kaj elektu novan, junan, progreseman gvidanton. Kaj ne pruvi la nivelon de inteligenteco de bebo en sablokesto.

Lukaŝenko estas plej bone karakterizita per ĉi tiu anekdoto:

Kiam ĉio fariĝas pli multekosta en Belorusio, kio estas la plej malmultekosta?

Promesoj de prezidanto Lukaŝenko!

Kial?

Ĉar ili kostas nenion!

Domaĝe por belorusoj, kiuj ankoraŭ voĉdonas por tia diktatoro. Sed jam estas tempo por saĝiĝi kaj montri, ke ili estas la homoj de Eŭropo. Ekzemple, en Rusio, Putin almenaŭ sukcesis gajni respekton al si aneksante Krimeon sen pafo.

Sed ĉi tio estas pro lia fenomena sorto. Putin havas multe da bonŝanco. Ekzemple, ni bonŝancis, ke dum la vizito de la israela ĉefministro okazis malagrabla epizodo kun lia edzino en Kyiv. Jes, denove manifestiĝo de fenomena sorto. Sed tiom malmulte da reala reveno! Kio se la caro Nikolao havus tian fenomenan bonŝancon? Pli precize, li ricevis ĝin antaŭ 1935, Rusio ekposedis duonon de la mondo;

Kaj kio poste... Caro Nikolao planis sian flugon en la kosmon la 28-an de majo 1935, ĝuste je sia naskiĝtago. La unua flugo en la historio de la homaro de rusa ina kosmonaŭtino.

Kaj en ĉi tiu mondo, dum Sovetunio okupiĝas pri postvivado.

La bataloj en Stalingrado estas proksimume la samaj kiel en la reala rakonto de 1942. Nur ĉi-foje la malamiko estas multe pli forta. Kaj en kvanto pro koloniaj trupoj kaj teknologie.

Ĝi estas precipe malfacila en la ĉielo de Soveta Rusio. La nazioj havas multajn fortajn, reagaviadilojn. Kaj iel ne estas tiel facile rezisti.

Jen la germanaj pilotoj Albina kaj Alvina kolektanta por si membiletojn. Ili estas bonegaj specialistoj en ĉi tiu afero.

Kiel, ekzemple, ni povas haltigi tiajn germanajn knabinojn en bikinoj kun nudaj kruroj?

Oleg Rybachenko sentas ĉi tiujn knabinojn.

Ĵetas alian obuson per siaj nudaj piedfingroj. Ĵetas la faŝistojn ĉiudirekten kaj diras:

- Granda koro de Rusio!

Kaj la terminator-knabo pafas tre agreseme. Ĉiu kuglo trafas la celon. Kaj araboj, nigruloj kaj indianoj atakas. Grandega homamaso kolektiĝas.

La knaba genio kun sia nuda piedo denove ĵetas obuson, kolizias du grandajn germanajn tankojn kaj flugas:

La samuraja glavo estas kun vi,

La koro kaj menso estas puraj...

Aŭdace gvidas la atakon -

La vojo de beleco!

Margarita, pafante al la malamiko, pafis al la nazioj per bazuko kaj grincis:

- Eksterordinara beleco!

Kaj la militisto ĵetis per siaj nudaj piedfingroj tre detruan donacon de morto. Disbatitaj kontraŭuloj. Tiam denove per la piedfingroj de sia nuda piedo ŝi denove ĵetis sovaĝan detruon. Kaj du faŝismaj tankoj koliziis. Eĉ fajreroj kaj fumo falis kaj falis!

Oleg ekkriis:

- Bone, eterna knabino!

Margarita ĵetis novan mortigan citronon per sia nuda piedo kaj knaris:

- Ni estas eternaj infanoj sur la Lakta Vojo!

La terminatorknabo kapjesis kaj daŭrigis la batalon mem. Ĉio iras laŭ plano. Pli precize, nun estas bone. Kaj la nazioj ne trarompos en sia regiono.

Do kiom ajn la nazioj klopodos, fakte ili nur sufokos pro sia propra sango.

Kaj iliaj tankoj iĝos rubmetalo! Kaj la rusa flago brilos super la planedo!

Oleg Rybachenko agas kun granda energio. Li ĵetas grenadojn per siaj nudaj piedoj kaj kantas:

- Ni ĉiam havos ĝojon,

Estos brila sonĝo...

Kaj beleco venos -

La tumulto estos for!

La knaba genio agas kun agado, kiu pliiĝas proporcie al la enfluo de germanoj kun kolero.

Margarita funkcias kiel numero du. Sed la nudaj piedoj de la knabino ĵetas grenadojn pli kaj pli aktive.

Kaj la faŝistoj falas sub ĝiaj batoj.

Pafas ankaŭ Oleg Rybachenko... Sed liaj pensoj kuras, revenante al la nuntempo. Al kio estas en la realo.

Fakte, belorusoj ŝajnas havi la plej grandan cerban mason en Eŭropo, sed ili lasas sin meti sur kolumon kaj toleras la diktatorecon de la individuo.

Kaj almenaŭ la prezidanto estus ia superhomo! Kaj do li estas kolektiva farmisto, kaj eĉ sen jura patro. Kaj permesante ilin puŝi vin ĉirkaŭ tiom da jaroj.

Kaj plie, estas ankaŭ malvastmensaj homoj, kiuj voĉdonas por li.

Jes, Oleg Rybachenko eĉ disvolvis kanzonaĵojn.

Diru al mi amikoj kiom longe

Voĉdonu por Patro Kolya...

Estas tempo elekti Oleg por vi -

Por akiri pli da mono!

Jes, kompreneble, ŝanĝoj necesas kaj kiel eble plej baldaŭ. Fakte, stagnado estas plena de malbonaj sekvoj.

Cetere, Lukaŝenko mem ne scias, kion li volas. Kelkfoje li pravas, foje li estas maldekstra. Aŭ ĝi iras al kapitalismo, aŭ socialismo. Kaj li ne havas normalan teamon. Kaj ne ekzistas partio aŭ ideologio. Tia estas la kulto al tre mezbona kaj parolema personeco. Almenaŭ Stalino kaj Lenin sciis, kion ili volas! Kaj ĉi tiu diktatoro? Li eĉ ne scias ĉu li estas dekstre aŭ maldekstre!

Ne, sen ideologio kaj stabila partio, ne estos stabileco en la socio.

Kaj ankaŭ antaŭen!

Stalino, bedaŭrinde, ankaŭ fariĝis simbolo de teruro kaj detruo, igante komunismon en bogeyman.

Ne estis optimuma registaro. Kaj sub Breĵnev estis frenezo - kiel tia homo povus esti nomumita estro de Sovetunio. Kaj en sia junaĝo, Breĵnev ne aspektis kiel intelektulo, sed en sia maljunaĝo li falis en frenezon. Kaj ĝenerale, estas domaĝe, ke la ŝtatestro ne povis kunligi du vortojn sen papero. Sed vi devus esti kapabla fari ĉi tion!

Oleg Rybachenko ĵetis mortigan duoblan obuson per la nuda piedo kaj kantis:

- Sed vivu kiel antaŭe,

Sed vivu laŭ Breĵnev!

Mi estas stulta, stulta, mi ne povas!

Kaj ne lasu la neĝŝtormon foriri!

Margarita ĵetis la eksplodaĵon per siaj nudaj piedfingroj. Ŝi disĵetis la naziojn kiel pomojn skuitajn de branĉo.

La knabino kantis:

- Florantaj pomarboj,

La melodioj de Solovjov...

Mi venos al vi -

Estos refreŝoj!

La knabino ridetis vaste kaj brilege. Ŝiaj dentoj estas kiel perloj, ili tre brilas.

Jes, ĉi tiu paro batalas bone.

Oleg Rybachenko prenis ĝin kaj kantis:

- Niaj pugnoj estas el ŝtalo,

Ungegoj, dentoj kaj dentegoj...

Ili tiom fervoras pri vera batalo!

Kaj denove la terminatora knabo tre precize pafas. Kaj sangaj gutoj pluvas malsupren de la nazioj.

Ne, ne estos kompato. Malamikoj sufokos.

Dume, Natasha kaj ŝia teamo batalas en Suĥumi.

La nazioj sturmas la marbordon. La batalo estas, kompreneble, tre neegala

Sed knabinoj. Kiam ili estas preskaŭ nudaj, estas bonege!

Nataŝa ĵetis granaton per la nuda piedo, falĉis dekon da faŝistoj kaj kantis:

- La estonteco de la mondo estas nia,

Ni knabinoj estas kiel Ĵedajo!

Zoya ankaŭ lanĉis obuson per sia nuda piedo. Ŝi disĵetis la naziojn kaj knaris memfide:

- Mi estas tio, kio povas enterigi ĉiujn en la tombo!

Aŭrora pafas poste. Ankaŭ knabino kiu, kiam ŝi batas, ĝi tute ne estas muŝo bato.

La ruĝhara diablo prenis ĝin kaj zumis:

- Mi estas la koloro de vulpo, kaj de la plej granda beleco!

Kaj denove li prenos ĝin nudpiede kaj forĵetos la donacon de morto! Ĉi tiu vere estas la knabino, kiun vi bezonas.

Kaj tiam Svetlana freneziĝas! Kaj ŝi disĵetos kaj dispremos ĉiujn, kvazaŭ diabloj el la tuta infero estus movinta en ŝin.

Jes, la knabinoj ĉi tie, kompreneble, havas tiajn nudigitajn dentojn, ke ili povas senprobleme deŝiri ajnan makzelon.

Kaj se necese, do duona kapo!

Nataŝa pafas al la malamiko kaj muĝas:

- Mi estas tiel malmola militisto, ke eĉ virbovo ne piedpremos kontraŭ mi! Mi rompos lian kapon!

Zoya memfide konfirmis:

- Ankaŭ mi rompos la kornojn!

Kaj la nuda piedo de la knabino ĵetas granaton. Kaj du naziaj tankoj kolizios.

Kaj tiam Aŭrora batos vin. Kaj li ankaŭ lanĉos murdan aferon per sia nuda piedo.

Kaj ĝi bruos:

- Gloro al Stalino, li estu pli saĝa!

Aŭroro estas vere malbona. Kiel estas batali sur du frontoj? Post ĉio, ĉi tio fakte signifas memmortigon.

Kaj kial Stalino alportis Rusion al ĉi tio?

La knabino denove lanĉos la mortigan donacon de morto per siaj nudaj piedfingroj kaj kriado:

- Gloro al la nova gvidanto!

Nu, ĝuste tiel! Stalino eĉ havas malaltan frunton. Kaj ĉi tio estas signo de malalta inteligenteco.

Svetlana pafas sin. Kaj li ĵetas grenadon per siaj nudaj piedoj. Disĵetas kontraŭulojn. Detruas ilin kaj krias:

- Gloro al la rusaj dioj!

Kaj denove la nuda kalkano ĵetos ion tre detruan.

La knabinoj ĉi tie estas de tia kalibro, ke la Krauts ne prenos ilin.

Kvar knabinoj estas terura forto. Kaj plej grave, ili portas nur kalsonojn.

Kaj ĉi tio donas al ili kolosan kapablon batali.

Nataŝa pafas. Afrikaj militistoj, eĉ indianoj kaj araboj, moviĝas kiel lavango.

La germanoj uzas ilin kiel kanonfuraĝon. Uzante ĝin en bataloj sen ajna kompato aŭ bedaŭro. Kaj kompreneble, ili prenas ĝin en nombroj.

Suĥumi jam estis fortranĉita de tero. Kaj ĉi tio estas tre malbona. Baldaŭ ni mankos municioj kaj devos retiriĝi.

Sed ĝis nun la knabinoj ankoraŭ ne volas cedi. Ili revas pri venko. Kvankam la fortoj estas neegalaj. Kaj Moskvo estas ĉirkaŭita.

Ĉi tio maltrankviligas Nataŝa. Ŝi ĵetas obuson per sia nuda piedo. Disŝiras malamikojn kaj kantas:

- Se estas ĉefurbo!

Zoja ankaŭ ĵetis eksplodeman pakaĵon per sia nuda piedo kaj knaris:

- La rusa rivero ne sekiĝos!

Kaj ŝi trafis la malamikon per ĉiuj pafiloj, memfarita senrepuŝa armilo, kun sovaĝeco.

Kaj detruis kelkajn tankojn...

Sed la atakaviadiloj komencas premi de supre.

Kio do se ili estas reaktivaj?

Aŭrora pafis sian raketlanĉilon. Trafis germanan aŭton. Faligis ŝin.

Post kio la ruĝhara besto kukis:

- Komunismo sen limoj!

Tiam Svetlana komencis pafi. Kaj falĉis la nigrajn batalantojn. Kaj tiam li ĵetas la citronon kiel nudan piedon.

Kaj ĝi bruos:

- Gloro al la novaj dioj!

Nataŝa pafis al la malamiko kaj knaris:

- Al la rusaj dioj!

Kaj pro la ĵeto de ŝia nuda piedo, la aviadilo eksplodas.

Ĉi tiuj estas Terminator-knabinoj. Se ili batalas, tiam neniu povas kontroli ilin.

Zoya ankaŭ ĵetas ion al la malamiko kiu mortigas ajnan forton. Kaj io, kio detruas la malamikon. Kaj la militisto, elmontrante la dentojn, krias:

- Aviadiloj al la ĉerko!

Kaj nudaj fingroj denove ĵetas la donacon de morto.

Kaj tiam Aŭrora ĵetos citronon al la malamiko. Li prenos ĝin kaj muĝos:

- La estonteco estas nia!

Svetlana, elmontrante la dentojn, diris:

- Por komunismo kaj novaj atingoj!

Kaj denove li ĵetis grenadon per sia nuda piedo. Kaj li mortigos ĉiujn. Nu, se ne ĉiuj, tiam iuj certe.

La nazioj etendis la manon en la kruĉon. Kaj tio estas ilia problemo. Ĉi tie vi povas vidi la memveturan pafilon Jagdtiger. Malmoderna aŭto, sed tre mortiga. Pionirknabo rampas al ŝi. Kaj li glitas minon.

Kaj la memvetura pafilo eksplodas bagatele.

La knabo elŝovas sian langon kaj kantas:

- Ni trinku al la Patrujo, ni trinku al Stalino!

Ni trinku kaj verŝu denove!

Ni pioniroj mortigos Hitleron!

La faŝistoj ricevas ĝin. Kvankam ĝi estas malfacila por la Ruĝa Armeo. La urbo Grozno estas ĉirkaŭita de la nazioj, sed ili ankoraŭ batalas tie. Ankaŭ ĉi tie la knabinoj estas plej bone.

Ĉi tie Tamara batalas. Ŝi estas en bankostumo kaj nudpieda. Kaj la vetero estas varma kaj la knabino estas pli lerta tiamaniere. La belulino pafas. Per la nuda piedo li lanĉas eksplodajn pakaĵojn ĉe la faŝistoj kaj kantas:

- Hitler baldaŭ ricevos najlojn en sia ĉerko,

Ĝi estos kiel araneo brulanta en fajro...

Demonoj turmentos vin en la submondo -

Tiuj, kiuj adoris Satanon!

Kaj denove, tre mortiga citrono flugas de la nuda kalkano de la belulino kaj frakasas la naziojn.

Maria diras ridante:

- Grenadoj mortigos!

Kaj frapas Tamara sur la ŝultron. Du knabinoj batalas, kaj supre estas Ruĝa flago, truita per kugloj.

La knabinoj estas nudpiedaj kaj preskaŭ sen vestaĵoj, sed ili ne intencas transcedi la sovetian urbon.

Maria kantis gajan kanton. Kaj samtempe ŝi pafis senkompate kaj murde;

Estas multaj bonegaj homoj

Kies faroj vivas dum jarcentoj,

Estas multaj bonegaj nomoj,

Kiel ili estas nomataj senmortaj?


Multaj fabelaj herooj

Konservis la melodion de epopeoj,

Sed la plej simpla el ĉiuj herooj

Kaj ni ĉiuj havas unu karan.


Li pasigis sian infanaĝon inter la montoj,

Mi rigardis la flugon de birdoj,

Heredita de la montoj

La beleco de aglaj flugiloj.


Lia nomo, tondrante,

Balaita trans la oceano

Fariĝis proksima kaj familiara

Al la proletoj de ĉiuj landoj.


Sur la ĉeftero de Ĉinio,

Karaj al ĉiuj koroj,

Ĉi tiu nomo proklamas

Fanzam estas la mondo, la fino estas la palacoj.


Stalino estas la standardo de feliĉo,

La homaro tagiĝas!

Vivu la amata Stalino

Multaj, multaj longaj jaroj!

La knabinoj bone kantis. Veroniko kaj Viktorio aliĝis al Maria kaj Tamara.

Ĉiuj kvar belulinoj estas ĉirkaŭitaj, sed kiel ili batalas.

Ĉi tie Maria ĵetas obuson per sia nuda piedo kaj malflugigas germanan atakaviadilon. Kaj la belulino grincas:

- Gloro al nia festo!

Veroniko ankaŭ sendas mortodonacon kun sia nuda piedo, kaj HE-162 estas pafita. Kaj la militisto muĝas:

- Gloro estas pli alta ol gloro!

. ĈAPITRO N-ro 19.

En junio 1944, la atako kontraŭ Kazan komenciĝis, kaj germanaj soldatoj finfine ĉirkaŭis la fortikaĵurbon de Uljanovsk. La forto de la faŝistoj kaj la koalicio signife pliiĝis. Moskvo estas ankoraŭ ĉirkaŭita kaj Leningrado estas, sed ilia forto elĉerpiĝas. Estas malsato kaj manko de municio en ambaŭ ĉefurboj. Sed ili ankoraŭ staras.

Kaj Kazan estas sturmita. Guliver batalas kune kun bataliono de nudpiedaj pioniroj en kravatoj.

Viktorio, pafante al kontraŭuloj kaj pafante, ridas:

- Por la estontaj vastaĵoj de komunismo!

Kaj kvar belulinoj, preskaŭ nudaj kaj nudpiedaj, ridas.

Ili estas tiaj agloknabinoj de la plej alta ordo.

Mirabela kaj Anastazio batalas sur la ĉielo. Kaj ili ankaŭ cerbolavas la faŝistojn.

Mirabela ĉirpetas kun rideto:

Ĉio estos bona en la mondo,

Amu vian patrujon pasie!

Kaj denove, kun la nudaj piedfingroj, tra la malfermita fenestro, li ĵetus citronon. Kaj li zorgos pri la faŝistoj. Alia bata aŭto falas.

Jen la lertaĵo - vi devas bati ĝin tiel.

Anastazio diras ridante:

- Lenin estus laŭdinta vin!

Mirabela malflugigis kelkajn germanajn aŭtojn per unu eksplodo, kaj rimarkis:

- Ankaŭ Stalino sendube!

Anastazio malkonstruis tri naziajn aviadilojn kaj konfirmis:

- Sen ia dubo!

La knabinoj estas tiel bonegaj. Kaj plej grave bela. Ili havas varmegon kaj samtempe malvarman kalkulon.

Mirabela, faligante alian aviadilon, rimarkis:

- Ĉio en nia mondo estas relativa...

Anastazio ridis kaj kolere murmuris:

- Sen nenecesa filozofio!

Kaj ŝi ankaŭ malfermis la fenestron kaj ĵetis grenadon per la nuda piedo. Ĉi-foje la ME-262 eksplodis.

Mirabela kapjesis konsente.

- Vi bonege faris!

Anastazio, elmontrante la dentojn, aldonis:

- Mi faris tion, kion mi faris!

Kaj ambaŭ militistoj ekridis. Kaj ili palpebrumas unu al la alia.

Jes, la heroeco estas impona.

En la somero de 1944, furiozaj bataloj ekis por la grandurbo ĉe la Volgo. La virina kaŝpafista bataliono sub la komando de kapitano Alena Ogurtsova prenis defendan pozicion en la ruinoj de la strato Volodarsky. Knabinoj kun maŝinpafiloj kaj ĉaspafiloj, ligitaj per pakaĵoj da obusoj, kaŝis sin malantaŭ la ruinoj.

Alena mem portas makulitan tunikon super sia nuda korpo, mallonga pantalono, kaj nudpieda. Bela kaj kurba knabino, kun fortaj koksoj, maldika talio, kaj mallonga bob-harartondado. La vizaĝo estas tre esprimplena, kun vira mentono kaj larĝe fiksitaj bluaj okuloj. Brunaj haroj griziĝis pro polvo, alta brusto, malmola aspekto. Kapitano Alena batalas pli ol du jarojn kaj malgraŭ sia juneco ŝi multe vidis. La kruroj de la knabino estas kovritaj de abrazioj kaj kontuziĝoj. Estas pli facile por knabino movi nudpiede ol en malglataj kaj mallertaj botoj.

La nuda plando sentas la plej etan vibradon de la grundo, avertas pri la proksimeco de mino, kaj patrino tero mem aldonas eltenemon. La piedoj de la knabino, unuflanke, fariĝis malglataj, kaj ne timas varman metalon, aŭ la akrajn rubaĵojn de ruinoj, sed aliflanke, ili ne perdis sentemon kaj flekseblecon, avertante per la muĝado de la movado de tankoj.

Dolĉa Alenka tenas obuson kun eksplodpakaĵo alkroĉita en ŝiaj manoj. Vi devas rampi al la timinda germana Lion-tanko, kiu ŝprucas la stratojn per maŝinpafiloj.

Maria rampas apud ŝi. Ankaŭ nudpiede, kiel ĉiuj knabinoj de la bataliono, ili montriĝis surportantaj botojn, imitante sian komandanton. Ŝiaj polvaj plandumoj akriĝas dum la knabino rampas kvarpiede. La flava hararo de Maria estas malpura kaj longa... Iomete bukla. La knabino mem estas svelta, maldika kaj malalta. Ŝi eĉ povus esti konfuzita kun knabino, kun mallarĝaj ŝultroj kaj ŝajne granda kapo.

Sed Maria jam spertis multon. Ŝi sukcesis viziti faŝisman kaptitecon, travivintan kruelan torturon, kaj la minojn, de kie per ia nekomprenebla miraklo ŝi sukcesis eskapi. Sed rigardante ŝian infanecan, teneran vizaĝon, oni neniam povus diri, ke oni batis ŝin sur la kalkanojn per kaŭĉukaj bastonoj kaj trapasis elektran kurenton tra ŝia korpo.

Maria pafas... Soldato de la Tria Regno, ĉi-kaze arabo, falas senvive, piedbatante sablon kaj rubon per sia muzelo.

Alenka glitas amason da obusoj sub amason da rubo. Nun naŭdek-tuna "Leono" rampos ĉi tien kaj eksplodigos ĝin. La bluaj okuloj de la knabino brilas kiel safiroj sur vizaĝo malhela pro sunbruno kaj polvo.

Sperto sugestas, ke bone protektita tanko nun ŝanĝos pozicion. "Leono" havas 100 mm de flanka kiraso, kaj eĉ laŭ angulo. Tridek kvar ne povas penetri ĝin nur peza Keveŝki havas ŝancon. Sed raŭpoj estas la celo. La ĉefa afero estas senigi la aŭton je movebleco...

Anyuta pafas eksplodon de maŝinpafilo... Soldato de nekonata nacieco falas. La germanoj, konkerinte la plej grandan parton de la orienta hemisfero, amas arjan sangon kaj ĵetas koloniajn trupojn en batalon: araboj, afrikanoj, indianoj, diversaj azianoj kaj eŭropanoj. Pliiĝis ankaŭ la nombro de poloj - al kiuj oni de la lulilo instruis malami la bolŝevikan Rusion. Ĉi tie batalas ukrainaj naciistoj, Don-kozakoj, ĉeĉenoj kaj la tuta kaŭkaza Kaganato. Hitlero kreskigis tutan internacion.

Estas multaj malamikoj...

Anyuta lerte evitas la maŝinpafadon. La kuglo preskaŭ disfendis la rondan kalkanon de la knabino, nigritan pro polvo. La bela kapitano eĉ sentis tiklon pro kiom proksime flugis la grandkalibra donaco. La knabino krucsignis sin, flustrinte:

"Eĉ kuglo ne povas malhelpi nin!"

Maria repafas... Alia knabino, Alla, estas tre ruĝhara, super meza alteco, kaj muskolforta, malgraŭ siaj magraj porcioj. Ŝi ankaŭ estas tre bela knabino, kun luksaj koksoj, streĉita talio, nevirinecaj larĝaj ŝultroj, kaj altaj mamoj.

Alla batalas nur en sia pantaloneto, ŝia tuniko estis disŝirita kaj diseriĝis en polvon, kaj novaj uniformoj ne estas provizitaj trans la Volgo. Dio donu, ke ni liveru iom pli da municio kaj iom da manĝaĵo por la elĉerpitaj sovetiaj trupoj.

Do Alla estas preskaŭ nuda, ŝiaj kruroj estas gratitaj, precipe ŝiaj genuoj. Ŝrapnelo trafis la plandon de mia dekstra piedo, kaj ĝi doloras kaj estas malfacile marŝi.

Ruĝhara, polva, preskaŭ nuda Alla tordas sian belan, sed samtempe malmolan vizaĝon. La knabino, pafante, diras:

- La Sinjoro estas super ni, Moskvo kaj Stalin!

Kaj ŝi fortranĉas la atakantajn naziojn, apenaŭ havante tempon por retroiri.

La ruinoj kaj mallarĝaj stratoj malfaciligas la minacajn germanajn tankojn turniĝi. Preskaŭ ducent tunaj "Maŭzoj" tute ne povas pasi...

Kiel Anyuta atendis, la "Leono" veturis iomete kaj kuris en amason da rubo. Okazis eksplodo. La raŭpo krevis kaj paro da difektitaj ruliloj forflugis.

La vundita tanko haltis kaj obuso elflugis el sia barelo...

Ĝi bruis ie en la malproksimo, malaperante en ruinojn. Anyuta siblis kiel serpento:

- Jen mia kalkulo! Malfermis konton...

La knabina kapitano estas devigita forrampi denove. La germanoj kaj iliaj satelitoj ne povas uzi sian teknikan superecon en la rubo. Pro la kulpo de la obstina Hitlero, la hordoj de la Tria Regno enŝlosiĝis en poziciaj bataloj en sufiĉe granda kaj bone fortika urbo.

Maria ĵetas obuson. Devigante la trafitajn germanojn aŭ arabojn fari kapriolaĵojn, renversante. Unu el la mano de la batalantoj de Hitler estas forŝirita, kaj angla horloĝo kun kompaso pendas sur ĝi.

Maria ridete diras:

- Kion la kompaso montras al vi, estas la vojo al infero!

Kaj bela knabino skuas pecon da algluita ceramiko de sia polva kalkano.

Alla ankaŭ forskuas la polvon de sia firma, plena brusto. La cicoj estas preskaŭ nigraj pro malpuraĵo kaj jukoj. Provu lavi vin. Denove vi devas enterigi vin kiam la germanaj mitraletoj pafas. Kaj rampu sur viajn ventrojn.

La bataliono de la knabinoj tenas sian pozicion, kvankam ekzistas senŝeligado. Kaj pezaj obusoj eksplodas, kaj bomboj falas el la ĉielo... Sed nenio rompos la kuraĝon de sovetiaj heroinoj.

Anyuta vidas la Panter rampi proksime. Nu, ĉi tiu tanko ne plu estas tiom timiga.

Vi povas trui ĝin en la flankon. La knabino ternis kaj kraĉis la polvon, kiu falis en ŝian gracian buŝon. Ŝi prenis obuson en la manon, pezigitan per eksplodpakaĵo. Vi devas rampi nerimarkite. Sed estas tiom da fumo ĉirkaŭe.

Anyuta komencis rampi supren, ripozante sur la defluejo per siaj nudaj piedfingroj kaj kubutoj. Ŝi similis katon persekutantan muson. La knabino rememoris la militon el tiu terura somero de kvardek unu, kiam la Germana Armeo perfide invadis la vastajn vastaĵojn de Sovetunio. Ĉu la knabino, preskaŭ la knabino, timis? Unue jes, sed poste oni alkutimiĝas. Kaj vi jam perceptas la konstantajn eksplodojn de konkoj kiel ordinaran bruon.

Kaj nun ĝi eksplodis tre proksime. La knabino vangofrapas sur sian stomakon. De supre, fragmentoj preterflugas kiel aro da sovaĝaj abeloj. Anyuta flustras kun krakitaj lipoj:

- En la nomo de justeco, Sinjoro!

La knabino akcelas sian rampadon kaj tiam, kun kurado, ĵetas obuson kun alkroĉita eksplodaĵpakaĵo. La donaco flugas en arko. Estas eksplodo kaj la pli maldika flankkiraso de la Pantero cedas. La germana tanko komencas bruli kaj la batalkompleto detonacias.

Anyuta flustras kun rideto:

- Dankon, ho ĉiopova Jesuo! Mi fidas vin sole! Mi preĝas al vi sola!

La pantero estas detruita. La forŝirita longa trunko estas entombigita en la rubo. La alfronta kiraso, apartigita de la flanka kiraso, similas ŝovon.

Anyuta, kies okuloj brilas kiel maizfloroj sur ŝia vizaĝo bruna pro polvo kaj sunbruno, diras:

- Ju pli da kverkoj havas la malamiko, des pli forta nia defendo!

Alla estas tre sekseca en sia nigra kalsoneto kaj nuda, polva, forta korpo. La knabino estas tre lerta. Ŝi povas ĵeti vitropecetojn per siaj nudaj piedfingroj.

Nun ŝi ĵetis akran objekton kun sia gracia piedo kovrita per tavolo da polvo. Kaj ĝi pikis rekte en la gorĝon de la faŝisto. Bela Alla balbetis:

- Kaj mi estas seksa simbolo, kaj simbolo de morto!

La knabino tiam rampis denove, pafante. Anyuta ankaŭ pafis.

La bela kapitano, faligante la faŝiston, ĉirpetis:

- La vivo estas ĉeno, kaj malgrandaj aferoj estas la ligiloj...

Maria pafis, tranĉis la kapon de Fritz kaj aldonis:

- Estas neeble ne doni gravecon al la ligilo!

Anyuta, denove pafante precize, raspis:

- Sed vi ne povas resti pri etaj aferoj...

Maria aldonis kvazaŭ pafante:

- Alie la ĉeno envolvos vin!

Alia knabino, Matryona, ankaŭ tre bela, kune kun la pioniro Guliver, preparis minon sur la drato. Ili du puŝis ĝin... Insida bugo rampis en la raŭpon Tiger-2. Kaj kiel ĉi tiu longtuba germana maŝino eksplodos.

La helhara knabo Gulivero ekkriis:

- Nia Rusio, paraŝao por vi!

Kaj li apenaŭ havis tempon por forsalti, fulmante siajn nigrajn, faligitajn kalkanojn, de la falanta tegmento.

Matryona karesis la kolon de la knabo kaj diris:

- Vi estas tre saĝa!

Pioniro el Kazan direktis sin al la fronto al Uljanovsk kaj aliĝis al la virina bataliono. La knabo estas eĉ tre inventema. Ekzemple, li faris aviadilojn por malflugi faŝismajn atakaviadilojn. Kiam la Focke-Wulfs, aŭ TA-152s, leviĝas, nekredeble surdiga muĝado aŭdiĝas.

La germanoj strikas kun la akompano de Wagner-simfonio. Tia majesta melodio.

Matryona diras kun ĝeno:

- Ili ankoraŭ klopodas timigi nin!

La pionira knabo kantis kun patoso:

- La rusa militisto ne timas morton,

Morto sub la stela ĉielo ne prenos nin!

Li luktos forte por la sankta Rus',

Mi ŝarĝis la potencan maŝinpafilon!

Matryona, alta, muskolforta knabino, kun larĝaj koksoj kaj ŝultroj, estas tipa kamparanino. La vestoj estis disŝiritaj en ĉifonojn dum la bataloj, la fortaj kruroj estis nudaj, la hararo estis plektita en du plektaĵojn kaj estis tre polva.

Guliver aspektas nur dek unu jarojn maljuna, maldika pro subnutrado, gratita kaj malpura knabo, portanta nur pantalonon. La nature blankaj haroj de la knabo griziĝis, kaj liaj ripoj estas videblaj tra lia maldika, sunbrunigita kaj malpura haŭto. Miaj kruroj estis terure rompitaj kaj kovritaj de brulvundoj, kontuziĝoj kaj veziketoj. Vere, la sorto protektis la infanon de gravaj vundoj.

Kompare kun li, Matryona ŝajnas granda kaj dika, kvankam la knabino tute ne estas dika, sed kun forta, trejnita viando sur siaj ostoj. Cetere, la malsato ŝajnis tute ne influi ŝian kortegan kaj grandan figuron.

Knabino pafas pezan kontraŭtankan fusilon. Vi ne povas penetri germanajn veturilojn fronte, sed estas ŝanco trafi la spurojn.

Kaj la forta "Lev", ricevinte pezan eksplodaĵon en la ĉasio, komencis blovi fumon kiel peza fumanto.

Guliver kantis sarkasme:

- Fetora Fritz, sen pripenso, ekbruligis cigaredon ĉe la enirejo! Li, kompreneble, havis grandajn problemojn!

Matriona, fulmante per siaj muskolaj, sunbrunigitaj bovidoj, klakdancis per siaj nudaj, belaj piedoj. La knabino kantis:

- La vizaĝoj de rusaj sanktuloj ekbrilas de la ikono... Dio gardu, ke vi mortigu almenaŭ mil kraŭtojn! Kaj se iu zumas pli ol la faŝistoj, neniu, kredu min, juĝos vin pro tio!

Poste ŝi reŝargis la kontraŭtankan fusilon kaj denove pafis. La germana transportilo denove ellasis fumfluon.

La bataliono de la knabinoj kaŭzis signifan difekton al la Krauts. Sed li mem suferis perdojn. Unu knabino estis disŝirita en duonon, kaj ŝia vizaĝo fariĝis tiel pala, malgraŭ la polvo.

Plejparto de Uljanovsko jam estis kaptita de la nazioj, sed kio restas de la urbo ne volas cedi kaj kapitulaci.

Anyuta, dume, provas trarompi la Tigron. Potenca germana aŭto estis trafita flanke de granato, sed ne cedis. Turniĝas por pafi la kanonon. La knabino devas entombigi sin en la tero kaj rubo por ke la liberigita donaco ne estas dispremita per la eksplodondo.

Anyuta kviete flustras:

- Panjo, paĉjo, mi bedaŭras!

Maria ĵetis obuson al la Tigro, kiu eksplodis sur ĝia frunto. La knabino siblis:

- Pri tio, ke la lumo estas instruata vintre printempe... Mi ripetas senescepte, ke Hitler estas pesta aĉulo!

Alla, rompante la celon de la faŝistoj kaj ŝprucante ilin per fajroeksplodo, murmuris:

- En la ĉerko, mi nun vidis la Fuhrer! Kaj ŝi piedbatis la mizerulon rekte en la okulon!

La ruĝhara knabino efektive ĵetis obuson en la tankon per siaj nudaj fingroj. Ĝi trafis la barelon... Sekvis eksplodo kaj la barelo de la Tigro estis distordita.

La malkuraĝa germano prenis ĝin kaj retiriĝis.

Anyuta ĝemis tra ŝiaj naztruoj:

- La nia ne cedos al la via!

Maria tranĉis la dungiton de Hitler per kuglo kaj kantis:

- Sed la fiulo ne ŝercas! Manoj, piedoj, li tordas rusajn ŝnurojn! Ĝi enprofundigas la dentojn en la koron mem... Ĝi trinkas la Patrujon ĝis la feĉo!

Anyuta ridis kaj bojis:

- La Fuhrer sovaĝe krias, streĉante sin!

Maria pafis kaj aldonis:

- Nu, la morto blovas kaj ridas!

Nun eĉ pli danĝera "Shtumrtiger" aperis. Ĝi detruas tutajn konstruaĵojn kaj bunkrojn. Krome, ĝi ne alproksimiĝas al la pozicioj de sovetiaj trupoj. La aŭto estas konservita sub kovro fare de germanaj maŝinpafistoj.

Anyuta vidas ke estas neeble proksimiĝi al la Kraut-pozicioj. Sed estas Focke-Wulfs sur la ĉielo. Unu el ĉi tiuj veturiloj flugas pli proksime al sovetiaj pozicioj. La knabinoj malfermas fajron sur ŝi.

Alla ĵetas obuson kaj diras furioze:

- En la profunda morto ne ekzistas pardono!

Post kio la knabino pafas eksplodon de maŝinpafilo. Reiru rapide. Relative nova germana tanko "Panther"-2 kun malgranda gvattureto kaj pli malalta silueto rapide alproksimiĝas.

Pluraj knabinoj ĵetas obusojn al germana aŭto. Ŝi, ricevinte la donacojn, frostiĝas kaj estas nekapabla turniĝi.

Alla fajfis kaj siblis:

- Jen nova atako! Ni disŝiros ŝiajn makzelojn!

Panther 2 grumblis kaj pafis sian pli potencan armilon.

La fajra kolono disfendis la aeron kaj tuj varmigis kaj elektrigis la atmosferon.

Alla ridis, la konkoj flugis preter la duonnuda knabino. La senhonta ruĝharulo skuis la koksojn kaj skribis:

- Kaj Neŭtono venkis siajn malamikojn, forĵetis la jugon de la trono! Li dekretis sian Neŭtonan leĝon al la Fritz!

Stalingrado estis tute englutita de fajroj, kiam langoj de fajro ŝajnis leki la ĉielon kaj kraketas fajreroj purpuraj, oranĝaj kaj skarlataj! Kaj ĉiu fajrero estas kiel fantomo eskapanta el infera kastelo.

Anyuta, terenbatinte germanan batalanton, ekbrilis siajn bluajn okulojn kaj kantis:

- Kial vi ĝemas, vi stulta maljunulino? Kredu min, ĝi estas nur frenezulo, kiu ploras por vi!

Maria ĉantis dum ŝi pafis al la nazioj:

- Kiel agrable estas kuŝi sur la herbo kaj bati la Krauts en la kapon! Donu al la Fuhrer kataplasmon kaj pafu kuglojn de maŝinpafilo!

La knabino sovaĝe ridis kaj ruliĝis de la stomako al la dorso. Mi faris biciklon kun kruroj. Obuso flugis supren. La fluganta Focke-Wulf ricevis ŝrapnelon sub sia ventro kaj rapide ŝvebis pli alte. Ŝajne akraj fragmentoj vundis lin. La faŝisma estaĵo ekbrulis kaj komencis perdi pecojn de siaj rompitaj flugiloj.

Anyuta, vidante kiel Focke perdas altecon, grakis:

- Ĉi tio estas semaforo! Estas hakilo pendanta surŝipe!

La germana aviadilo eksplodis, disĵetante derompaĵojn en ĉiujn malproksimajn angulojn de la ĉielo. Kaj kien iris la faŝisma aso? Faris mian lastan turnon. La ekzekutisto ruiniĝis, ne la piloto!

Maria ternis, disigante la polvon kaj diris:

- Esti aŭ ne esti? Ĉi tio ne estas demando!

Alla denove ĵetis vitropecon per sia piedo, tiel ke ĝi trafis la okulon de la Fritz kaj eliris tra la dorso de lia kapo:

- Mi estas tanka armeo! Kaj vi bezonas kuracadon!

La germanoj kaj iliaj satelitoj provis antaŭeniri, ĵetante obusojn antaŭ ili. Tiaj taktikoj ne funkciis kontraŭ knabinoj. Ĉi tie Guliver deplojis la katapulton, kaj kiel ĝi trafis la malamikon en respondo.

La pionira knabo muĝis:

- Patro Kristnasko disŝirante la makzelojn de Hitler!

La katapulta ŝargo, trapikanta la amason da faŝistoj, igis ilin disflugi kaj samtempe renversiĝi en la aero. La Fritzoj falis kaj estis frakasitaj kontraŭ la rubo de la muroj.

La Tiger-2-tanko, perdis sian ekvilibron, koliziis kun la Leono. Eh, Leva, kie estas via timinda nomo?

Anyuta ridetis kaj respondis:

- Nu, Guliverka estas bonega!

La knabo bojis agreseme:

- La pioniro estas ĉiam preta!

La knabina kapitano denove komencis najli. Kaj Matriona tiklis la mallarĝan piedon de Serjoĵka, kiel malfacile ĝi estas! Ne mirinde, ke la knabo ne timas kuri tra fajroj.

Maria ĉantis kaj diris:

-Juneco estas bona - maljuneco estas malbona!

Alla, ĉi tiu gaja ruĝharulo, konsentis:

- Nenio estas pli malbona ol maljuneco! Ĉi tio estas vere la plej abomena stato el ĉiuj!

Kaj la knabino faris salton. Ŝi imagis por momento naŭzajn avinojn. Ne, vi ne povas kompari maljunulinon kun knabino. Kaj kia beleco estas en sveltaj korpoj.

Alla prenis ĝin kaj kantis:

- Jaro post jaro fluas kiel karavano,

Maljunulino muelas hennaon en pistujo...

Kaj kio pri mia svelta figuro?

Mi ne komprenas, kiel mia juneco malaperis!

Anyuta ekbrilis per la okuloj, terenbatis la germanon per bato en la ingveno kaj rimarkis:

- Ne! Tamen, ekzistas tia ĉarmo en milito - resti por ĉiam juna! Ĉiam ebria!

Matryona metis novan ŝargon en la katapulton. Ĉi tio estas io kiel bona pistujo. La knabino siblis:

- Ne pasu, sed pasu!

Guliver miksis sian maldikan sed facilmovan kruron kaj bojis:

- Fritsam vizaĝo!

Kaj la granato, kune kun la eksplodpakaĵo, flugis plenrapide al la naziaj pozicioj.

Jes, Uljanovsk ne estis donita al ili. La atako daŭras tri monatojn ekde la fino de marto, sed la urbo ne estas kaptita. La nazioj atingis sukceson en aliaj sektoroj de la fronto, sed ne en ĉi tiu.

Anyuta pafis pistolon kaj grumblis:

- Ĉio estas neebla, ĝi okazas ebla... Ne necesas tre kompliki la universon!

Kaj ĝi trafis la benzinujon de la motorciklo. La aŭto eksplodis, kaj fajraj ventegoj lumigis la fuman pejzaĝon. Kaj la germano estis disŝirita de fajra piedo.

La knabina kapitano kriis:

- Mi amas mortigi malbonon! Kaj ĉi tio estas la plej alta bono!

Maria trafis la germanojn per fajroeksplodo kaj siblis:

- Ni ludu histrikon!

Alla malfermis fajron, pli precize. Pluraj nigruloj restis kuŝantaj sur la lancokovrita rubo:

- Mortigu la malamikon! - flustris la knabino.

Maria lude kantis:

- Pentrinte Hitler per lipruĝo, Mainstein per harspray, mi trenos vin en kaptitecon de la princino, via fidela hundo vin ronĝos!

Anyuta, pafante, siblis:

- Ni pendigu nin ĉi-vespere, Adolf... Ĉesu petoliĝi! Venu vespere, flugu kiel girfalko - por ke vi forte batu la naziojn!

Maria diris kolere, deŝovante la kaskon de la kapo de la ŝtormsoldato:

- Ni povas! Kaj ni faros!

Knabinoj de la Lenin-bataliono haltigis la antaŭeniĝon de la fremda armeo. La Fritz antaŭeniris, laŭvorte ŝutante la spacon per kadavroj. La Lion-tanko, sur kiu estis fiksitaj esperoj, ankaŭ ne helpis. Jen modifo de la veturilo kun 150 mm kanono.

Alla renversas ŝtonon algluitan al ŝia nuda cico. La knabino havas tiel belajn kaj plenajn mamojn. La knabino ĵetas obuson per la piedo. La kruro estas pli forta ol la brako, kaj la ĵeto vojaĝas plu.

"Leono" ricevis interspacon en la trako kaj ĉesis. Pafite el lia potenca buŝo. Kraŝo kaj kolapso.

Alla, kraĉante, diras:

- Rusa militisto ne ĝemas pro doloro!

Kaj denove la knabino pafas. Kaj li faras ĝin ege precize. La faŝisto klinita el la turo retrofalas.

Ruĝhara, preskaŭ nuda knabino diras:

- Vane la malamiko kredas, ke li sukcesis rompi la rusojn! Kiu estas kuraĝa atakos en batalo, ni feroce venkos niajn malamikojn!

Kaj Alla ruliĝas siajn abdomenajn muskolojn, kiujn ŝi tre difinis.

Ho, kiel belaj estas la knabinoj! Mi vere ne volas, ke iu el ili mortu.

Jekaterina preterkuris... Tre bela knabino, kun lanugaj, blankaj haroj. Ŝi iel sukcesas ŝmiri ilin per ia pocio, por ke ili ne malpuriĝu.

La knabino estas tre bela, kun la figuro de Venuso, nur pli tonigita kaj skulptita. Ŝi portas nur mamzonon kaj kalsonon. Ĉio alia jam disŝiriĝis. Sed kiel graciaj estas la kruroj! Ĉi tio ne estas knabino, sed sigelo de perfekteco, krono de beleco.

Ŝi moviĝas laŭ speciala maniero, kiel sciuro. Kaj la nudaj piedoj simple flagras, kaj la kalkanoj surprize restas puraj. Catherine pafas, kaj la faŝisto ricevas ulceron en sia brusto.

La knabino diras:

- Lojaleco al la Patrujo estas la plej alta vorto!

Alla rimarkis kun rido:

- Demetu vian mamzonon kaj restu en via kalsoneto kiel mi!

Catherine negative skuis la kapon:

- Ĉi tio estas maldeca!

Alla skuis siajn koksojn, precize pafis kaj kantis:

- Iel komsomolanoj fariĝis nekutimaj! Ĉirkaŭpaŝi nudbruste tiel estas tre maldeca!

Catherine ridis kaj rimarkis:

- Kial alporti ĝojon al la Krauts rigardante nian belecon!

Alla decide respondis:

- Nia beleco estas mortiga!

Katja ridis kaj pafis al la TA-200. La aŭto de la nazioj ekbrulis. Kaj la bela blondulino ekkriis:

- Morto al malbono!

Alla ridis:

- Kaj la vivo estas bona!

Katerino, vidante, ke la germano falas, grumblis:

- Ĉi tio estas la plej alta valoro! Ne pensu, faŝistoj, ke vi venkis!

Kiel Alaho kantos:

- Venko atendas! Venko atendas... Tiuj, kiuj volas rompi la katenojn! Venko atendas! Venko atendas! Ni povos venki la naziojn!

Bela knabino, kaj ŝiaj nudaj mamoj tremas. Estas bone kun nuda torso en la varmego, kiu estas plifortigita de la fajro.

Anyuta nun aspektis multe pli decidita. Ŝi pafis al la Krauts per mitraleto kaj bojis:

- Mi kastros vin!

Kaj efektive la nazioj ricevis mortigajn donacojn kaj ĉerkojn! Kaj la knabino montris al ili la ideon, ni konstruu nudajn piedfingrojn. Kaj ŝi fajfis kiel rabista najtingalo. Kaj tra la fingroj de la malsuperaj ekstremaĵoj.

La knabina kapitano estas tre saĝa. Kaj brilanta. Kaj tute ne kruela. Ankaŭ ŝi kelkfoje kompatas la malamikajn soldatojn, kiuj eble havas infanojn, kiuj ploros pro siaj murditaj patroj.

Anyuta tamen forpelas tiajn pensojn de si mem, ili igas ŝin plori. Sed ne estis la rusoj, kiuj venis al la germanoj por rabi kaj mortigi. Ne, ĉi tiuj estas la germanoj kaj tuta agresema aro da eksterlandanoj el la tuta mondo eksplodis en rusajn spacojn.

Anyuta krucsignis sin kaj pafis al la Fritz, kiu klopodis trankvile proksimiĝi al la rusaj pozicioj... Liaj okulo kaj cerbo, batitaj de kuglo, elfluis.

La knabina kapitano ridetis kaj sprite diris:

- Rekte okulo al okulo, kapo al kapo!

Anyuta pafis precize kaj trafis motorciklon kun kromĉaro. La aŭto komencis disŝiri, kaj la maŝinpafilo forflugis kaj turniĝis plurfoje. Tiam lia muzelo trapikis la rubon.

La knabino frotis sian nudan, polvan plandon sur la rubon. Kaj ŝi denove celis. Ŝia gaja, juna vizaĝo kontente rikanis. La knabino kantis:

"Ne," ni diris al la faŝistoj, nia popolo ne toleros rusan bonodoran panon nomatan "brod!"

Maria faris tre precizan pafon, kiu ekbrulis la Focke-Wulf, kaj pepis:

Por kanajlo, kompreneble, la elekto estas klara,

Li estas preta perfidi Rus' por dolaroj...

Sed la rusa viro estas tiel mirinda -

Mi estas preta doni mian vivon por mia Patrujo!

La knabino faris kapriolon kaj montris al la nazioj kuketon, kaj turniĝis, kaj la kugloj ne trafis la belulinon.

Alla aperis, tiu ĉi belulo, preskaŭ nuda, kaj malpura kiel diablo, ĵetis obuson kun ambaŭ kruroj samtempe. Kaj ŝi kontrolis:

- Kion mi havas estas... Al la Fritz en la akra flanko!

Matryona korektis Alla:

- Akra, al la flanko, ne al la akra flanko!

La knabino ridis kaj skuis siajn akvomelonajn mamojn, kaj lanĉis obuson uzante obuson kun eksplodpakaĵo. "Tigro" estis trafita en la barelo, kaj ĉi tiu kurba artaĵo evitis.

Post kio la estaĵo de Hitler retiriĝis. Ŝi komencis rampi kiel testudo kaptita en fajro.

Anyuta kantis, gaje palpebrumante:

- Kaj la Tigro retiriĝas kaj la germanoj kaŝas sin!

La bataliono de la knabinoj manovris sub atakoj de aero kaj pezaj pafiloj. Tiam la raketlanĉiloj trafis, rompitaj, varmaj klifoj leviĝis en la ĉielon. Kaj la ŝtonoj ekbrulis. Feliĉe, neniu el la knabinoj mortis, sed la viroj iris al la alia mondo - kiuj ne tiom bedaŭras! Kaj la animoj flugas - unuj al la ĉielo, kaj aliaj al la infero! Kie la diabloj kun forkegoj jam atendas tiujn, kiuj ne kredis al Jesuo.

Alla, la plej seksa el militistoj, furiozas: ĉu la nazioj, per sia Sturmtiger, povas pafi al la pozicioj de la sovetiaj trupoj kaj mortigi la Ruĝajn militistojn?

. ĈAPITRO N-ro 20.

Nun estas julio 1944, kaj la batalado daŭras kun grandega intenseco kaj sovaĝeco. Kaj laŭvorte sur ĉiuj frontoj.

Kaj la knabino kaptis obuson per la nudaj piedoj kaj turniĝis en kaskadoj de kaprioloj. Kaj ĝi turniĝis pli kaj pli rapide. Kaj tiam, per sia tuta forto, ŝi ĵetis la donacon de morto en la larĝan barelon de la Sturmtiger. La nudaj, sunbrunigitaj kruroj de la belulino ekbrilis, kaj obuso flugis en la larĝan barelon. Kaj la potenca aŭto unue sufokiĝis kaj poste eksplodis. La du "Reĝaj Tigroj" kiuj staris sur la flankoj de la "Sturmtiger" estis ĵetitaj supren kaj disigitaj en malsamaj direktoj. La rulpremiloj estis deŝiritaj de ili, kaj ili falis, flugante kiel la rompita kolĉeno de la reĝino.

La eksplodondo ĵetis Allan supren, kaj la knabino flugis renverse. Kaj ŝi estis renversita, skuita kaj ĵetita. Sed la bel'ul'o ankoraŭ alter'iĝ'is, akr'a'j rub'o'j, kaj disprem'it'a'j ŝton'o'j en'fos'is en ŝi'a'j'n nud'a'j'n pland'o'j'n. La knabino suferis, kaj eĉ tra ŝia kaloza piedo trapikis akra pinto.

Sed Alla trovis la forton por stari kaj krii:

- Vi faŝistoj estos en cindro!

Anyuta kaj la aliaj knabinoj estis ĵetitaj supren per la eksplodondo kaj eĉ iomete dispremitaj. Sed neniu el la belaj militistoj mortis. La knabinoj renkontiĝis kun uragano kaj bone celita fajro. Subpremado de la elsaltita nazioj kaj aliaj agresemaj insektoj sieĝantaj Sovetunio.

Maria kantis kun granda entuziasmo:

- Kaj kiam la trumpeto de la Sinjoro blovos nin en batalon, ni estos amikoj kune kun la Komsomolo! Kaj laux la volo de la Eternulo mi estos cxe la cxiela nomata voko!

Alla, forskuante la polvon de siaj sangaj, rompitaj plandumoj, kantis:

- Lenin, partio, Komsomolo! Ni sendas la Fuhrer al la frenezulejo!

La knabinoj komencis surdige ridi, kaj Serjoĵka diris kun alarmo kaj ĝeno:

- Kaj mia katapulto ne estas tiel preciza - kiel ĉi tiuj nudaj kaj fortaj kruroj de Alla!

Matryona, fleksante siajn brakmuskolojn, diris:

- Nu, nenio! Vi elpensos ion alian. Io pli malvarmeta!

Witchakova revenis de la unua linio kaj ricevis urĝan vokon al Vladivostok. Suferinte grandegajn perdojn kaj preskaŭ ĉirkaŭis Ĥabarovskon (komunikado kun ĉi tiu grandurbo estis konservita tra la Amur), la japanoj maldaŭrigis siajn soldatojn por regrupiĝi kaj replenigi. Almenaŭ cent milionoj Japanio kun pliaj sepdek milionoj Manĉurio kaj Tajlando povis transdoni infanterion en abundo. En certa signifo, estas pli facile batali kun Sovetunio ol kun Usono, ĉar batalo kun ĉi-lasta postulas multajn multekostajn ŝipojn kaj neniel malmultekostajn aviadilojn. Sed infanterio kun malpezaj kaj malmultekostaj fusiloj kaj maŝinpafiloj kopiitaj de la Schmeisters povas esti provizita en grandaj kvantoj! Ĉiu japana knabo ekde la aĝo de sep jaroj scias kiel munti kaj malmunti maŝinpafilon! Sed kompreneble necesas tempo por translokigi trupojn de la insulo al la kontinento. Kaj ricevinte plifortikigojn, eniru profunden en sovetan teritorion denove!

Ricevinte la vokon, Witcherova esperis, ke ŝi finfine ricevos novan batalanton kaj batalos sur la ĉielo. La knabino estis alportita al Vladivostok en Emka. La piloto sentis sin kiel terminatoro. La kunvojaĝanto montriĝis grizhara maljunulo, malgraŭ sia progresinta aĝo, kiu surhavis nur serĝentajn striojn.

Li fanfarone deklaris:

- Ho, vi junuloj! Ĉu vi scias, ke mi batalis kun la japanoj reen en cara tempoj!

Sorĉisto demandis dubeme:

- Ĉu vere? Aŭ eble vi ankaŭ ricevis krucon?

La avo, skuante sian grizan barbon, ĵuris:

- Ne estas kruco, nek medaloj! Do li batalis kiel soldato dum jaro kaj tri monatoj! Kion vi opinias, ĉiuj povas ricevi titolojn kaj medalojn? Precipe sub la caro, kiam la privatuloj ne estis tre favorataj!

Witcher konsentis:

- Jes, sub la caro estis klasmalegaleco! Sed ĉi tiuj estas malsamaj tempoj. Cetere, kiel vi ŝatas la japanojn! Mi volas diri, ĉu la malamiko estis forta?

La maljunulo respondis, fulmante per siaj feraj dentoj:

- Ne malforta, kvankam se nia komando estus pli saĝa, ili ne rezignus Port Arthur kaj Manĉurion! Ili ne estas tiel forta malamiko.

Emka veturis malrapide, la vojo estis difektita de bomboj kaj artilerio. Ni povus paroli.

Witcher demandis iom pli trankvile:

- Ĉu la niaj estis pli fortaj?

La maljunulo vigle, kvazaŭ li estus ventludilo, kapjesis kelkajn fojojn:

- Iel, jes! Ekzemple, la japanoj havas dudekoble pli da pafejoj ol ni. Antaŭ ol esti sendita al la fronto, mi partoprenis nur en tri pafejoj. Kaj tiam po kvin pafoj. Tamen, en interpafado, ni ne povas diri, ke ni estis pli malbonaj ol la japanoj. Kaj ĉi tio malgraŭ tio, ke ili estis en kakiaj uniformoj, kaj ni estis en blankaj surtutoj. Nature post kiam ni akiris iom da milita sperto. La japanoj havas multe malpli da kapableco en militaj aferoj ol ni, malgraŭ sia pli longa trejnado. Sed iliaj fusiloj trafis multe pli precize ol nia Mostina klubo.

Vedmakova senrezerve konsentis:

- Jes, certe! Vi pravas pri tio! La japanoj, kiel la germanoj, tro multe atentas la ekzercadon.

La maljunulo balancis la kapon:

- Male! Multe malpli ol tio, kion ni havas en la cara armeo! Nu, se eĉ antaŭ la unua mondmilito ili komencis pli bone trejni soldatojn, kaj almenaŭ ŝanĝis siajn uniformojn, tiam... Ne armeo, sed kompleta marŝludo!

Witcherova rimarkis, ne sen malico:

- Antaŭ la milito, ni ankaŭ multe atentis marŝadon en paradoj! Ŝajne, la saĝulo lernas el la aliulaj eraroj, la malsaĝulo lernas el siaj, kiu tute ne lernas, kiu?

La avo rimarkis:

- Trejnado estas profita komerco! Sed kun provizoj, ni ĝenerale havis kompletan blokadon. Neniuj pafiloj, neniuj kartoĉoj! Ili ofte malsatis, la soldatoj estis malsanaj - mankis medikamento! Pli da homoj mortis pro tifo kaj aliaj abomenaĵoj ol pro japanaj kugloj. Estis tiel malbona milito. Kuropatkin estas idioto! Neniuj flankmanovroj, neniu kamuflado, li rekte ĵetis homojn en tranĉeojn sub maŝinpafilojn. Ni estis uzataj kiel kanonfuraĝo. Ĉio finiĝis tre malbone, en malvenko. Kiel oni diras, mi apenaŭ trenis miajn piedojn. Vere, mi povas esti sufiĉe fiera pri tio, ke mi eskapis la kaptitecon! Kiel vundoj ankaŭ!

La knabino, scivolema, demandis:

- Kaj la japanoj mem fariĝis pli bonaj aŭ pli malbonaj! Laŭ liaj batalaj kvalitoj.

La maljunulo unue ekbruligis rulitan cigaredon, kaj nur tiam respondis:

- Estas malfacile juĝi tion objektive. Armeoj ŝanĝiĝis, tankoj, aviadiloj kaj mitraletoj aperis. Laŭ progreso, la ŝipoj ne tiom ŝanĝiĝis, nek la pafiloj. Sed la stulteco de la komando restis la sama, do fuŝu la atakon kontraŭ Vladivostoko!

La Sorĉistino ekbrilis ŝiajn verdajn okulojn:

- Ne estas preteksto por tio!

La maljunulo konsentis:

- Kaj ĝi ne povas esti! Ja ili sciis, ke la malamiko preparas malpuran lertaĵon, kaj ne estas maniero reagi al ĝi! Kvazaŭ ili starigis min. Sed la paŭzo kun la Pindos estas klara signo, ke forta bato estas sekvonta.

Sorĉisto ridis:

- Kun Pindo?

Avo konfirmis:

- Jes, tiel oni nomas nun Ameriko kaj Britio! La nomo devenas de la vorto "ŝteli", tio estas, ŝteli. Kaj ĉi tiuj estas parazitaj landoj, ŝtelantaj landoj, kiuj suĉas la sangon de tiuj, kiuj estas pli stultaj kaj malfortaj!

La piloto kapjesis sian ruĝkapon:

- Mi konsentas ĉi tie!

La maljunulo insistis:

- Konsentu, ke nia ordono estas idiotoj, kaj eĉ perfiduloj! Jen kiel starigi nian floton, pli malbona ol la Pindo!

Witcher oponis:

"Eble ili ne pensis, ke la japanoj batos tiel rapide." Ĝenerale, la Malproksima Oriento estis ripozloko, kaj malkuraĝuloj kaj maldiligentaj homoj ekloĝis ĉi tie. Post ĉio, en la armeo oni ne devas labori forte kiel laboristo aŭ kolektiva farmisto en la malantaŭo, sed oni ricevas bonajn porciojn kaj salajron. Aliflanke, vi ne riskas vian vivon servante en la Malproksima Oriento. Jes, paradizo por maldiligentuloj kaj malkuraĝuloj.

La maljunulo kontraŭstaris:

"Soldatoj kaj oficiroj ne batalas tiel malbone." Jen Ĥabarovsk, ili ankoraŭ ne kapitulacis.

Witcher konsentis:

- Rusa militisto, speciala militisto! Sed kiel diris Brusilov: niaj soldatoj estas bonegaj, niaj oficiroj estas bonaj, niaj generaloj estas mezbonaj, kaj la caro estas tute malbona!

Avo gruntis malkontente:

- Se nia komandanto ne estus Kuropatkin, sed Brusilov: ni venkus! Ve, ĝi estis anstataŭita! Oni devas diri, ke sub la caro, rusaj generaloj malgrandiĝis: sub Suvorov estis tuta galaksio de elstaraj komandantoj! Tamen, Stalino estas kartvelo, kaj kiel oni diras, kartveloj...

La avo interrompis Witcher:

- Atentu pri tiaj deklaroj! Do vi povas eniri specialan fakon! Tamen por mi Stalino tute ne estas geniulo! Kaj ekzemple, la maltrafita linio-punĉo en februaro konfirmas tion! Cetere, mi aŭdis, ke la 1-an de majo la sovetia aerdefendo en Moskvo montriĝis senhelpa kaj multaj miloj da sovetiaj civitanoj mortis!

La maljunulo rimarkis:

- Dankon al Usono kaj Britio! Ili donis al la Wehrmacht novajn aviadilojn! Cetere, mi aŭdis, ke okazis amasa sabotado, pro kiu la jakoj disfalis en la aero! Plie, ĝi estas la tutnovaj Jakoj!

Sorĉistino kapjesis:

- Mi aŭdis pri ĝi! Vere malhonora! Sed mi esperas, ke la kulpuloj estas punitaj kaj la problemo estas korektita!

Avo kapjesis, poste subite diris:

- La ĉefa problemo estas en niaj kapoj! Ia sovetia pensmaniero! Provo transformi homon en dentaĵon, en ordinaran sklavon!

Witcher ne kverelis. Ŝi eksilentis, rigardante malklare tra la fenestro. Nun la minaco de malvenko de Sovetunio fariĝis multe pli palpebla. Montriĝis, ke eĉ Moskvo ne estas protektita kontraŭ aviadilaj atakoj. Almenaŭ ĝi ne havas sufiĉan protekton por elteni amasan aviadilan atakon!

Nu, la milito moviĝas en iom alian etapon... Vere, en la bataloj de Stalingrado ankaŭ la germanoj havis aeran superecon, sed ĝi ne alportis la deziratan venkon! Tamen, la Krauts havis avantaĝon kiu ne estis tiel superforta! Post ĉio, novaj sovetiaj aviadiloj regule alvenis ĉe la fronto! Sed oni devas diri, ke la nivelo de batala trejnado inter la pilotoj estis tre malalta. La plej multaj novuloj havis ne pli ol 8 horojn da flugtempo. Ĉi tio estas granda minuso, precipe ĉar la germanoj kutime havas ĝis 250 horojn! Tamen post Stalingrado la germanoj reduktis la programon al 150, sed nun la provizo de brulaĵo fariĝis multe pli facila. Tamen, la apero de granda nombro da novaj aviadiloj kreos problemon ankaŭ por la Krauts.

Cetere, oni raportis, ke pluraj usonaj civitanoj estis kaptitaj inter la pilotoj de la faligitaj bombistoj. Ĉi-lasta tute ne surprizis! La Luftwaffe ne havas sufiĉe da pilotoj por la novaj bombaviadiloj, do ili trovis volontulojn!

Mi scivolas kiel la sovetia komando respondos al tio? Post ĉio, ĉu nenio estas por atingi Berlinon? Longdistancaj strategiaj bombistoj ne estis evoluigitaj en Sovetunio, kun la escepto de la P-8. La lasta aviadilo, kun rapideco de iom pli ol 400 kilometroj hore kaj kreita en 1936, estas klare malmoderna. Krome, atakinte Berlinon, ĝi moviĝos sen aera eskorto, kaj la germanoj povas kapti ĝin per siaj aviadiloj. Ja ili jam havas tre bonajn radarojn, kiuj registros la movadon de la fluga maso al Berlino. Jes, kaj necesas tempo por produkti sufiĉe da ĉi tiuj maŝinoj por ataki Germanion. La germanoj ne estas malforta nacio kaj amas teknologion! Ili mem estas verŝajne la plej disciplinita kaj alte organizita nacio en Eŭropo aŭ eĉ en la mondo! Estas tre malfacile venki sole, kaj ankaŭ kun malforta Japanio en la dua fronto.

La plej bona afero farebla en ĉi tiu situacio estas provi veturi kojnon inter la Aliancanoj kaj Germanio. Sed kiel fari ĉi tion? Beria jam instrukciis ŝin fari ion similan uzante destrojeron ricevitan de la amerikanoj. Povus esti bona provoko, sed Anna ne havis tempon.

Ŝajnas, ke ŝi ne kulpas - kio se ĝi ne estas sorto, sed malagrabla postgusto ankoraŭ ronĝas ŝin. Kvazaŭ eble se ŝi estus alveninta tagon pli frue, ĉio estus alia!

Tamen, ĝi ne estas malebla! Sed ŝi alvenis tuj kiam ŝi ricevis ordonojn de Beria!

Ĝenerale, Lavrenty Palych estas majstro de provokoj. Japanio atakis Peru Harbour, ne sen lia partopreno!

Fakte, kvazaŭ hazarde, la inteligenteco de la Lando de la Leviĝanta Suno ekposedis dokumentojn pri usonaj planoj lanĉi serion da preventaj atakoj uzante aviadilŝipojn, inkluzive de tiuj bazitaj en Peru Harbour!

Krome, la usonanoj estas malsaĝuloj: ili provokis Japanion al milito, kune kun Britio trudis embargon pri liverado de petrolo kaj aliaj krudaĵoj, sed ili mem ne estis pretaj por milito!

Efektive, Usono en 1941 ne havis sufiĉajn fortojn, precipe en tankoj, por milito kun Japanio. En 1940 ili havis nur 400 tankojn, kaj informoj pri 1941 estas sekreta, sed estas neverŝajne, ke estis pli ol mil el ili eĉ tiam! Do Ameriko saltis en la militon, estante tute nepreparita! Nu, Japanio ankaŭ ne estas tre armita. Se ĝi havis ĉirkaŭ du mil kaj duonon tankojn, kaj malpezajn, tiam, ekzemple, tute ne ekzistis longdistanca aviado!

Do la kuraĝaj pilotoj de la Lando de la Leviĝanta Suno ne bombardis Usonon! Sed ili nur fuŝis! Kaj nun ili decidis venĝi al Sovetunio, fidante ĉefe je sia infanterio, revante ripeti la sukceson de la tempoj de caro Nikolao la 2-a!

La Sorĉisto enuiĝis kaj komencis kanti:

Kiel malfacila estas la vivo, Sinjoro, ve,

Vi mem surmetis la dornan kronon!

Ne, ne forblovu mian kapon

Nova tago promesas problemojn por ni!

Sonĝoj tuj disĵetitaj al polvo,

La kruela vermo ronĝas per pasio!

Kaj doloro kaj malĝojo en viaj okuloj,

Kion limigi, neniu havas la potencon!

Sed kion, Dio, vi povas

Ekde li mem supreniris la krucon de Golgota!

Sonĝoj pri feliĉo estas iluziaj,

Vidvinoj muĝas kaj ĝemas!

Ne ekzistas tero pli terura ol la mondo,

Skizo de milito, la peniko estas kovrita de sango!

La histeria ŝaŭmo de etero,

Rompi la reton tuj!

Kaj se vi volas mian vivon,

Tiam Dio ĵetu min en Gehenan!

Mi ankoraŭ amas vin,

En progreso mi kredas je ŝanĝo!

Mi kredas ke persono

Kapabla fariĝi pli pura kaj pli alta!

Ke finiĝos la sufero de jarcentoj,

Ni fariĝos kiel frato Ĉiopova!

Kion ni ordonos?

En la vasteco de stelŝipoj!

Ke nia kuraĝa armeo,

Ĝi brilos pli forte ol la Kvazaro!

La vivo neniam estingiĝos

Kaj ĉiuj estos homoj!

Kiel senfina radio de la jaro,

Kun senlima kaj feliĉa aĝo!

Komunismo fariĝos reala

Kredu, ke ĝi estos pli bona ol vi sonĝis!

Progresu antaŭen, supren, ne malsupren,

Estu ĝojo - ne malĝojo!

Vedmakova finis la kanton kaj "Emka" finfine eniris Vladivostokon. La piloto rigardis la urbon kun scivolemo. En Vladivostoko estis rimarkebla pliiĝo de detruo, kelkaj konstruaĵoj fumis, estingaj teamoj laboris surstrate, estis multaj adoleskantoj kun ŝoveliloj, pioloj kaj aliaj fajroestingaj ekipaĵoj.

La avo rimarkis:

- Sub la caro ankaŭ gejunuloj multe laboris, sed sen ridetoj kaj entuziasmo! Kvankam vi ne atingos malproksimen kun pura entuziasmo!

Witcher oponis:

- Se industrio estas la motoro de la ekonomio, tiam entuziasmo estas la brulaĵo kun alta oktannumero!

La maljunulo kapjesis ĝoje:

- Vi parolas bone, knabino!

"Emka" haltis apud la oficeja konstruaĵo de la komandanto kaj Vedmakova preskaŭ elkuris el ĝi. Ŝi vere volis esti reen sur sia flugilhava ĉevalo.

La knabino frapis sur la oficejo, kie oni sendis ŝin al la alvoko. Sekvis dormema voĉo:

- Eniru!

Sorĉistino eniris, rektigante siajn ŝultrojn fiere. Viro en la uniformo de kolonelo de NKVD sidis sur seĝo. Tia kalva kaj malagrabla ulo. Li morne demandis la piloton:

- Antaŭnomo, familia nomo, patronomo!

La knabino rapide respondis:

-Anna Petrova Sorĉistino!

La kolonelo aldonis:

- Milita rango?

- Majoro de la Aera Forto kaj Heroo de Sovetunio! - La piloto diris fiere.

La kolonelo prenis la telefonon kaj diris mallonge:

- Aera Forto Major Witcher jam alvenis!

Poste li turnis sin al la knabino.

- Kiel vi sentas? Mi esperas, ke vi estas sana?

La piloto malkovris ŝiajn dentojn:

- Mi sentas min bone! Preta batali kiel leonino!

La kolonelo kapjesis:

- Bonege! Mi pensas, ke la japanoj aprezos ĝin!

Aŭdiĝis bruo, klakado de botoj, kaj ses ordinaraj oficistoj de la speciala fako, akompanataj de viro en speciala uniformo, eksplodis en la oficejon. Li ordonis:

- Metu mankatenojn al ĉi tiu ŝtelisto!

Witcher estis konfuzita:

- Kio alia estas ĉi tio?

La kolonelo bojis:

- Kaj tiu! Vi estas arestita, civitano Sorĉisto! Kaj vi estos sendita al malliberejo!

Viro en speciala uniformo avertis:

- Ĉi tiu virino scias batali tre bone! Do atentu!

Sorĉisto ridetis:

- Mi ne estos reprezentantoj de niaj kuraĝaj policaj agentejoj! Voku Beria kaj tuj klarigu ĉi tiun miskomprenon!

La kolonelo malestime snufis:

- Jen alia maniero distri Beria! Sendu ŝin al malliberejo, kaj la esploro ordigos ĝin!

La sorĉistino kapjesis:

- Mi estas heroo de Sovetunio kaj la esploro kompreneble ordigos ĝin, sed kun Beria estus pli rapida! Mi volas esti ĉe la kontrolo de aviadilo kiel eble plej rapide!

La kolonelo konsolis:

- Dum la milito neniu longe prokrastos! Forportu ŝin!

Vedmakova marŝis sen rezisti kaj estis nur iomete puŝita de la muzeloj de la mallongigitaj modelaj maŝinpafiloj, kiuj komencis esti ekipitaj per skoltoj. Poste ili ŝtopis min en nigran funelon kaj forveturis. Anna Petrovna estis trankvila, ŝi ne sentis sin kulpa pri si, kaj la NKVD verŝajne sciis pri ŝia speciala rilato kun Beria, do ili ordigus. Estas eĉ interese viziti malliberejon. Vera viro devas kreskigi filon, servi en la armeo kaj servi tempon en malliberejo! Do, verŝajne, la militisto! Multaj famaj homoj estis en malliberejo: Stalin, Lenin, kaj Hitler!

La malliberejo ne troviĝis precipe malproksime de la oficejo de la komandanto, do Vedmakova estis eltirita kaj kondukis en la korton. Tie hundoj kolere grumblis, la ŝtonaj muroj de la karcero, konstruita en la dekoka jarcento, estis obtuzaj kaj grizaj. La knabino sentis nevolan eksciton, kiam oni enkondukis ŝin kaj kondukis laŭ la koridoroj. Jen la registra fenestro: rutinaj demandoj:

- Antaŭnomo, familia nomo, patronomo, sekso!

Poste turnu dekstren en kahelitan ĉambron. Tie, ĉe la tablo, sidis oficiro en NKVD-uniformo kaj leda antaŭtuko, kaj kun li kuracisto en blanka surtuto kaj du mezaĝaj virinoj, tirantaj maldikajn kaŭĉukajn gantojn sur la manoj.

La gardisto akompananta Vedmakovan rapide, kun ekzercita movo, forigis de ŝi la mankatenojn. La oficiro ordonis:

- Demetu viajn vestojn!

Witcher estis surprizita:

- Kio?

La oficiro trankvile ripetis:

- Mi diris, demetu viajn vestojn! Serĉo kaj persona serĉo estas devigaj!

La knabino ruĝiĝis:

- Sed estas viroj ĉi tie!

La oficiro kun antaŭtuko bojis:

- Helpu vin! Venu, demetu viajn ĉifonojn, malĉastulino!

Vedmakova tremis, ŝi memoris, ke kiam li estas metita en malliberejon, persona serĉo estas deviga kaj ŝi komencis demeti siajn vestojn. La virinoj akceptis ĝin kaj zorge palpis ĉiun kudron. Lasita en nur ŝiaj kalsonoj, Witcher embarasiĝis, sed la oficiro bojis:

-Kaj demetu viajn kalsonojn, hundino! La serĉo estos kompleta!

Lasita antaŭ pluraj viroj tute nudaj (la konvojo, kiu ŝin venigis, staris senmova, preta por eniri batalon ĉiumomente), la knabino embarasiĝis kaj provis kovri ŝin per la manoj.

Ili forte batis ŝin sur la postaĵon per bastono:

- Manojn malsupren, hundino!

Sorĉisto kvakis, sed eltenis ĝin. Kiam ŝiaj vestaĵoj estis finitaj de esplori kaj ŝiaj botoj estis ŝiritaj, la oficiro ordonis:

- Nun kontrolu ĝin mem!

La inaj prizonestroj ekiris de la kapo. Ili taŭzis la harojn per gantitaj fingroj, poste rigardis en la orelojn, eĉ uzante ian tubon kun poŝlampo. La oreloj estis tiritaj malantaŭen plurfoje, fleksitaj kaj nefleksitaj. Tiam ili rigardis en la naztruojn:

- Tusu, mi petas! Jen, pli forta!

La nazo de la knabino estis dispremita. Tio estis sekvita per ekzameno de la buŝo. Estis tute malagrable, malglataj manoj premis la langon, de tempo al tempo ili tiris ĝin malantaŭen, poste tiris ĝin pli forte, eĉ preskaŭ deŝiris ĝin.

La oficiro diris:

- Ni devas esti pli singardaj! Ŝi povus esti spiono!

La prizonestroj komencis premi la fingrojn sur la dentoj, kontrolante por plenigaĵoj en kiuj gravaj informoj povus esti kaŝitaj. Witchakova sentis sin humiligita kaj kraĉis sur ŝian heroon, Sovetunio, estis traserĉita kiel malĉastulino, sen nenio mankis; Tiam la gantitaj manoj de la virinoj komencis palpi la nudajn mamojn de la knabino. Ili knedis ĝin, palpis laŭvorte ĉiun milimetron, kaj montris ĝin per torĉlampo. La mamoj de la knabino perfide ŝvelis, kaj la prizonestroj premis pli kaj pli forte, poste grakis:

- Ne! Jen ĝi estas pura!

Poste, la umbiliko kaj fingroj estis ekzamenitaj. La umbiliko estis tirita malantaŭen, ankaŭ tordita, kaj poste trapikita per kudrilo. La fingroj estis ekzamenitaj ne malpli zorge.

- Kaj nun ginekologia serĉo! - ordonis la oficiro.

La prizonestroj ordonis:

- Klinu kaj disvastigu viajn krurojn, mi petas!

Kio sekvis estis la plej humiliga afero, kiam la gantita mano de la prizonestro eniris la sinon de la knabino sufiĉe malglate. Sorĉisto ĝemis pro doloro kaj humiliĝo. Kaj la mano malglate fosis en la kavernon, kie la virino konservis sian plej valoran trezoron, kiu estis kaj dolora kaj tikla. La knabino iom ekmoviĝis, kaj la oficiro sarkasme murmuris:

- Kontrolu ĝin kiel eble plej detale! Ja estas en intimaj lokoj, ke spionoj kutime kaŝas dokumentojn, kaj kelkfoje eta noto sufiĉas por ekscii gravajn informojn.

Unu prizonestro estis anstataŭigita per alia, post kio la serĉado fariĝis eĉ pli dolora kaj malĝentila. Witchakova komprenis, ke ili simple volis humiligi ŝin igante la serĉon torturon.

La ekzameno de la anuso estis ne malpli malglata, kaj oni uzis ankaŭ inteston kaj grandan klistron. Ŝajne la piloto estis ja grave suspektita. Post tio, kontroli fingrojn, krurojn kaj piedojn ŝajnis malgranda afero.

Tamen tio ne finiĝis tie la oficiro:

- Nun por rentgenradio de la stomako! Ne multe ŝi povis engluti!

Nu, ĝi ne tiom doloras. Ĉi tie ĉeestis kuracisto, li zorge ekzamenis ĉion, eĉ la koron kaj pulmojn. Fine li donis la permeson:

- Ŝi estas pura kaj tute sana!

La oficiro kolere murmuris:

- Domaĝe, ke ni tamen pafos ŝin! Tamen li nun ludu pianon!

La piloto, miregigita de humiliĝo, iris obeeme kiel aŭtomato. La manoj de Witcher estis ŝmiritaj per farbo kaj zorge premitaj sur paperon. Poste sekvis ĉiaj mezuradoj, fotado profile, plena vizaĝo. Ili devigis min stari nuda dum sufiĉe longa tempo, reverkante ĉiujn signojn, cikatrojn kaj haŭtmakulojn sur mia korpo. Post tio ŝi estis forlavita en malvarma duŝo, kiu tamen estis kutima en Sovetunio, ne nur por kaptitoj ili ricevis prizonuniformojn.

- Vestu vin, hundino!

La robo estis fakte sakŝtofo farita el arpilo kaj brodita kun prizonnumero. La knabino ne ricevis ŝuojn, ŝajne konsiderante ilin nenecesa lukso por la malamikoj de la homoj, kaj tial ili prenis ŝin, apenaŭ kovrita, al ĉelo.

Amasaj arestoj ĵus okazis, la malliberejo estis troloĝata kaj zumado. Vitchakova estis ĵetita en malvastan kaĝon, kie estis jam pli ol cent virinoj, plejparte junaj knabinoj el inter la militistoj kaj servistoj. Kiam la piloto estis alportita en la ĉelon, ŝi ne povis fari eĉ unu paŝon, la kaptito malordigis la tutan plankon. Estis tre mallume en la ĉelo, la fenestro estis tabuligita, ĝi estis sufoka kaj forte odoris, ŝajne la sitelo delonge ne estis elprenita.

La knabinoj estis duone nudaj, kaj iuj estis tute nudaj ili forprenis siajn vestojn; Pluraj el ili deliris kaj petis akvon. Witcher haltis kaj demandis:

- Mi ne povas fari eĉ unu paŝon! Kien mi iru!

- Kien oni venigis vin tien kaj restu tie! - Ŝi ordonis el la mallumo, verŝajne la plej aĝa en la ĉelo. - Ne estas loko por ni ĉi tie.

Witcherova, konsciante, ke tio estas stulta, ankoraŭ demandis:

- Por kio vi estas knabinoj?

Sekvis voĉoj:

- Jes, jen artikolo 58, aŭ eĉ tute sen akuzoj! Por kio vi estas?

Witcher ŝercis:

- Jes, ŝi seksperfortis Berion!

Aŭdiĝis amikecaj ridoj kaj ekkrioj de la knabinoj:

- Jes, ŝi estas nia!

Kiu grincis el la mallumo:

- Ne sufiĉas pendigi Beria!

Minaca voĉo interrompis:

-Sufiĉe! Kaj tiel jam pli ol duonmil homoj en la korto estis pafmortigitaj! Oni povas ankaŭ elporti nin kun la tuta ĉelo por promeni!

La Sorĉisto bojis:

- Nu, ne, se oni kondukos min al ekzekuto, mi ne cedos!

. EPILOGO.

Kaj nun estas aprilo 1940. Estas tre varme kaj sune en Ĉinio. Kaj la terministo knabo Oleg Rybachenko, kune kun sia partnero Margarita Korshunova, batalas, aŭ prefere finas la lastajn soldatojn de Mao Zedong. Kaj tiel la monstrinfanoj batalas senespere.

La knabo faris alian muelejmanovron per siaj glavoj, detranĉante ĉinajn kapojn kaj muĝante:

- Banzai!

La terminatora knabino Margarita ankaŭ muĝis dum hakado de la militistoj de la Ĉiela Imperio:

- Ĝi ne fariĝas pli malvarmeta ol ni!

Kaj la infanoj nur sovaĝiĝis kaj sovaĝiĝis, kaj ĝi estis super kaj hiper.

Do ili batis la ĉinojn sen ĉesi per siaj dolĉaj animoj, ĝis ili finis la tutan armeon.

Kaj tiam la terminatora knabo Oleg Rybachenko ekdormis kaj sonĝis pri io tia.

Paŝka vekiĝis en nova korpo... La lasta afero, kiun memoris la knabo ĉirkaŭ dekunujara, estis forta doloro, kiu ŝiris liajn vejnojn, muskolojn, ostecan korpon, kaj poste la leĝeron kaj feliĉon kiuj sekvis. Kaj la tero tuj flosis for de sub la nudaj piedoj de la knabo, kiuj fariĝis malgranda arĝenta monero kaj malaperis malantaŭ la brilo de la plej helaj steloj. Kaj tiam ekludis la simfonio, io nekredeble majesta.

Kaj nun ŝi estas reen en sia korpo, plena de forto kaj vigleco pro sana apetito. Paŝka ankoraŭ estas knabo, sed ne plu la maldika, tendara aspekto, kiun li estis, sed muskola, forta, kaj la sunbruno sur lia haŭto ne estas tute homa, malhele ora. La knabo palpis lian vizaĝon, ne, ĝi ŝajnis tute homa, kun glata kaj pura haŭto, kaj la haroj sur lia kapo sentis mola kaj silkeca tuŝo. Nur estas kelkaj strangaj braceletoj sur liaj pojnoj.

La knabo pikis la gemon kaj hologramo ekbrilis. Aperis tridimensia kolorbildo de neimageble bela knabino. Ŝia arĝenteca voĉo pepis tremante:

- Ho via moŝto! Via naskiĝo okazis kaj tial estos festo en la regno!

Kaj preskaŭ tuj post ŝiaj vortoj, helaj, buntaj lumoj ekflamis en la tronĉambro, kie estis la novnaskita mortinta knabo, kaj faskoj da spotlumoj ekbrilis. Paŝko trovis sin subite portita, kvazaŭ ondo, en grandegan stadionon, kie li estis salutita kun ĝojo de diverskolora homamaso. La knabo ĉirkaŭrigardis kaj palpebrumis. En la giganta tronĉambro, estis statuoj kaj turniĝantaj supre, tre ornamitaj kaj buntaj lustroj. Kaj multkoloraj jetoj de fontanoj batas.

Kaj ĝenerale, la palaco mem estis kaj futurisma kaj antikva samtempe.

La superforta plimulto de la publiko estis belaj knaboj kaj knabinoj, kaj estis trioble pli da knabinoj. Krom ili, estis malgranda nombro da estaĵoj de du specoj. Tre granda, du metrojn alta, simila al goriloj, nur kun oreloj kiel flugiloj de vespertoj, grizaj kaj brunaj estaĵoj. Kaj iom pli malgrandaj oranĝkoloraj kaj flavkoloraj individuoj similaj al vulpoj, sed estis malmultaj el ili.

Krom ili ankaŭ mekanikaj viretoj turniĝis en la halo, sur radoj portantaj reĝajn manĝaĵojn kaj luksajn trinkaĵojn en buntaj envolvaĵoj.

Paŝka rimarkis, ke en la salono preskaŭ ne estas maljunuloj, kaj tial la estaĵoj, kvankam ili aspektis kiel homoj, estis iel tro helaj kun ora haŭto, kaj iliaj haroj estis kiel florpetaloj. Bela homamaso, sed tro multe. Kaj iliaj oreloj, ne tute homaj, aspektas kiel rozburĝono tranĉita duone.

Kie li estas? Ĉu ĝi povus esti ĉielo? Lastatempe, ortodoksismo kaj la pioniroj proksimiĝis, kaj la pastroj promesas sindoneman paradizon al tiuj, kiuj mortis por la Patrujo.

Eble la pastroj ne mensogas? Nun li ne plu estas nudpieda, fulgomakula kaj skrapita knabo en la bataloj por Rĵev. Ne, la princo staras antaŭ ili. Ankaŭ ankoraŭ knabo, sed en brilantaj skarlataj botoj ornamitaj per altvaloraj ŝtonoj, en tre luksa, kvankam iom malnovmoda kostumo. Glavo brilas sur la zono, kun tenilo riĉe ornamita per gemoj. Estas eĉ strange: robotoj, televido, kaj samtempe kastela scenaro.

Vere, ankaŭ la publiko estas vestita laŭ sia maniero. La knaboj estas en mezepokaj kamizoloj kaj luksaj botoj, kaj la knabinoj estas en altkalkanumaj vitraj pantofloj kaj travideblaj roboj, kiuj ne kaŝas la belecon de siaj korpoj.

Du knabinoj, verŝajne servistinoj, elkuris antaŭ la princoj: ili estis nudpiedaj en mallongaj blankaj roboj, kaj nudaj, kun maldika strio de brila ŝtofo apenaŭ kovranta iliajn grandiozaj mamoj. Ili disĵetis rozkolorajn petalojn malavare, sub la kalkanojn de la ĵus naskita princo.

Paŝko nun estas reĝa persono, sed li estis malsata, maldika, senhonte malpura pioniro. Kaj sento de fiero plenigas lian animon. Honesta pioniro - ekzistas justeco.

Knabino en reĝaj roboj kaj juna viro de ĉirkaŭ dudek aŭ pli homsimilaj aperis sur la radianta trono. Ili salutis Paŝkan, kiu donis al ili la pioniran saluton.

La junulo portis kronon kaj diris per solena tono:

- Vi estas la heroe mortigita kavaliro, kiun la dioj decidis esti mia heredanto kaj dekstra mano!

Paŝka respondis ĉi tion modeste:

- Mi ne scias, Via Moŝto. Centoj kaj miloj da sovetianoj falis ne malpli heroe ol mi! Kaj mi opinias, ke ili meritas ne malpli rekompencon en la ĉielo!

La reĝo de ĉi tiu mondo diris per grava tono:

- Jen ni ĉiuj, kiuj vivis unu vivon kaj ricevis alian. La rekompenco ne ĉiam estas justa. Ankaŭ mi ne estis unu el la plej bonaj oficiroj en la cara armeo, sed ricevis la titolon de reĝo. Sed unu el la nudpiedaj knabinoj estas Patro Maĥno mem!

La servistino klakis ĉe ĉi tiuj vortoj kaj ekbalbutis:

-Sed mi lernis plezurojn, kiuj estas neatingeblaj por vi viroj!

La reĝo respondis severe:

- Al vi, sklavo Maĥno, eĉ unu vorton ne ricevis! Ligu ŝin al la kobolda fosto, por ke ŝi ricevu sian parton de la okulharoj.

La knabino estis kaptita de gorilo kun membranecaj oreloj en kvin falangoj kaj trenita al kolono. La knabino malsukcese provis rezisti, sed ŝi estis forte trafita sur la femurojn per vipo. Post kio ŝi mordis la koboldon sur la piedo, sed estis pugnobatita en la mentono kaj mallaŭtiĝis, perdante konscion.

La reĝo estus kontenta, sed Paŝke tute ne. Ne estas bone, kiam mi batas virinon, eĉ se ĝi estas la sanga despoto kaj bandito Makhno mem. Kelkfoje la sorto ŝatas ludi ruzon al homo. Aŭ pli precize, la Demiurgaj Dioj. Kanajloj foje ricevas postmortan venĝon, sed ne ĉiam rekte. Iuj povas enkarniĝi kiel kriplulo, iuj kiel sklavo aŭ sklavo. Sed Lia Moŝto mem tute ne estas anĝelo, sed diboĉa oficiro, Shwinder. Ne pli malbona ol aliaj oficiroj, sed ankaŭ ne pli bona. Kaj mi bonŝancis, kiel en la kanto de Vysotsky, kreski al monarko, jam en mia dua vivo. Vere, ne tuj, sed kiam la iama reĝo estis mortigita. Ĉi tie antaŭe neaktivaj kapabloj aperis.

Paŝka rigardis kaj silentis. Li ne plu sentis sin tute feliĉa. Kaj la ne tiom agrabla voĉo de la monarĥo anoncis:

- Kaj nun vi devas partopreni la tradician riton dum la kronado de princoj! Nun okazos la puno de grava, precipe danĝera krimulo de antaŭa vivo! Ĉar mi kredas, ke pekoj devas ricevi venĝon!

Aŭdiĝis muelanta sono, kaj la planko antaŭ la trono ekmoviĝis dise. La sono estis milda, la robotoj forbalais polvon, kaj la vergo leviĝis en la ĉielon. Aperis io simila al ŝtala horizontala stango. La knabo estis nur ĉenita per siaj manoj al dika krucstango, kaj haltejo estis ĉenita al liaj kruroj. La brakoj estis torditaj de la muskolaj ŝultroj kaj estis klare, ke la ŝarĝo kaŭzas teruran doloron al la knabo.

Zoja kaj Viktorio tuj rekonis ĉi tiun muskoletan knabon kiel Oleg Rybachenko, kaj kun hurlado ili turnis sin al Ĉernobog:

- Kion vi faras, malhelulo?

La Reganto de Hiperuniversala Malico respondis mallaŭte:

- Pro la kulpo de ĉi tiu knabo, vi ne povas daŭrigi batali en ĉi tiu universo kaj certigi la venkon de Sovetunio! - La okulo de Ĉernobogo fariĝis pli strikta. - Konsentu, tio estas sufiĉe serioza krimo, ke eĉ kuiri ĝin en oleo ne sufiĉas!

Zoja diris per petega tono:

- Sed ĉi tio estas la plej granda nevola peko!

Ĉernobogo respondis per kuraĝa tono:

- Ili batas vin senespere se vi hazarde! Kredu min, ili traktis ĉi tiun knabon ege milde!

La koboldoj staris ĉe la randoj de la ligita Oleg. La knabo estis tute nuda kaj liaj muskoloj ŝveliĝis pro la pezo de la halterego ĉenita al liaj kruroj. Paŝka dubis kaj demandis:

- Kio estas lia kulpo?

La reĝo respondis arogante:

- Fakto estas, ke pro li Soveta Rusujo maltrafis sian plej grandan ŝancon de savo!

Paŝko kviete demandis Oleg Rybachenko:

- Ĉi tio estas vera!

La knabo, disŝirita de la rako, grincis la dentojn:

- Jes! Estas mia kulpo!

Lakona ordo de la monarko sekvis:

- Batu!

Kaj la koboldoj trafis la nudan dorson de la knabo per katenoj kiel eble plej forte. La haŭto krevis, kaj la vizaĝo de Oleg Rybachenko fariĝis skarlata. Sed la knabo, kunpreminte la makzelon kaj ektremante, eltenis sin kaj ne eligis krion. Kaj la koboldoj daŭrigis la regimenton kun malvarma furiozo. Ili trafis per sia tuta forto kaj memfide tratranĉis la haŭton de la knabo.

Paŝko omaĝis, malgraŭ la sovaĝa doloro, Oleg Rybachenko ne kriegis, sed nur forte spiris. Kvankam la torturo plifortiĝis. La ĉenoj sur la plasta tenilo ekvarmiĝis kaj ruĝiĝis. Do nun ĉiu nova bato ne nur tranĉis la haŭton, sed bruligis ĝin surloke kun viando.

Forta odoro de fritita viando traflugis la ĉambron. La doloro estis terura. La okuloj de Oleg ŝvebis el siaj kavoj, lia vizaĝo bluiĝis, sango fluis el lia gorĝo, sed tamen, kun titana peno de volo, li retenis la muĝon, kiu estis preta eskapi el lia gorĝo. Oni sentis, ke ĉi tiu knabo travivis brutalan sperton. lernejo, inkluzive en la mondo de stelo kaj kosmomilitoj. Oleg imagis, ke mi vipas lin per balailo en varma bano kaj ĝi fariĝis multe pli facila.

La blanke ardaj ĉenoj batis kaj bruligis Ribaĉenkon de la kolo ĝis la kalkanoj mem, kiujn la koboldoj batis per la antaŭeniro, sed la bruligita kaj vundita knabo ankoraŭ ne volis perdi la konscion. Paŝko rigardis tion kvazaŭ sorĉita. Li kompatis sian kunulon, preskaŭ sam-aĝan, sed aliflanke estis lia kulpo, ke Sovetunio, kiu jam apenaŭ tenis sin, trovis sin sur la rando de la detruo. Nu, ĉu io tia povas vere esti pardonita? Post ĉio, Stalino mem vokis montri malkompatecon kontraŭ malamikoj. Krome, la knabo estas tre muskola kaj tute ne malgrasa, kvankam li ne havas guton da troa graso.

Tio signifas, ke mi ne spertis veran malsaton, kaj tio ankaŭ ne elvokas simpation...

Subita muĝado, kiu elŝprucis el la timpanoj, skuis la palacon. La muro disfalis, kaj la preterpasanta eksplodondo disĵetis homojn kiel malplenajn botelojn, suprenĵetis la tronon kiel tornado... Ĉio okazis kvazaŭ dum forta tertremo, je uraganrapido. Kaj momenton poste aperis la brutuloj. Tre simila al koboldoj, nur ne nudaj en pelto, sed en uniformoj.

La horizontala stango kolapsis pro la ŝoko kaj la krucstango rompiĝis. Brutale batita kaj kovrita de brulvundoj, Oleg Rybachenko falis sur Paŝkan. Lia tuta dorso kaj brusto, kiuj kolapsis sur la sklavknabprinco, estis bruligitaj kaj rompitaj. Tamen la knabo ankoraŭ tenis sian konscion kaj flustris al la pioniro:

- Jen nia ŝanco!

Kaj el la zono de Paŝka li eltiris pistolon kovritan per diamantoj. Li unufoje pafis en siajn mankatenojn. Ili krevis, sekvitaj per du pafoj ĉe la katenoj tenantaj liajn gambojn. Malgraŭ la plena forto de la turmento, Oleg Rybachenko konservis la kapablon moviĝi, kaj lia mensa percepto estis pli forta ol iam. La princo havis kelkajn el la plej progresintaj sorĉistoj en la regno pendantaj de sia zono.

Kaj la koboldoj, kiuj eksplodis, ne kaŝis siajn sentojn kaj bestajn instinktojn. Ili volis detrui kiel eble plej multe da vivantaj estaĵoj kaj pafis ĉien.

Oleg Ribaĉenko apenaŭ havis tempon forpuŝi Paŝkan, kaj en la loko, kie ĵus kuŝis la knabprinco, estis nur duonmetron larĝa kaj unu metron profunda kratero, kaj ĝiaj randoj fumis kaj briletis. Rybachenko Jr mem malfermis memcertan fajron sur la malamiko. La unuaj kvin koboldinvadantoj estis fortranĉitaj per la unua eksplodo.

La knabo turnis sin kaj prenis la sorĉiston, kiun la reĝo faligis per siaj piedoj, kaj premis la butonojn per siaj nudaj fingroj. En kosmaj mondoj, Oleg Rybachenko jam traktis similajn specojn de armiloj kaj tial agis tre memfide. Dekduo da pliaj koboldoj rapidis siajn animojn al la transcendaj mondoj pro la pafado de la knabo el liaj manoj kaj piedoj.

Kaj ĝenerale, neniu ŝerca batalo eksplodis. Signifaj fortoj estis pretaj batali. Kiam iamaj homoj batalis inter si... Nur en iom malsamaj korpoj.

Oleg, pafante kaj evitante la ungotirilojn de la malamiko, pensis: kiuj estas ĉi tiuj koboldoj? Ĉu ili estas homoj kaj, se jes, kiajn krimojn ili faris sur la planedo Tero? Koboldoj estis kutime uzitaj en fabeloj por reprezenti malicon kaj ion stultan.

La knabgardisto prenis kaj faligis la mortintajn elfojn, en kiujn la trabĵetanto, kiu nun fariĝis mortinto, estis enkorpigita. Kaj nun li komencis pafi per ambaŭ manoj.

La sperta Paŝko eltiris alian magian eksplodilon el sia zono kaj komencis pafi al pli kaj pli da kurado kaj atakado de agresantoj.

Tiam aperis grandega fluga telero, kiel batalŝipo, kaj el ĝi saltis pli kaj pli da koboldoj kaj malofte viditaj vulpoj. Tamen, la flugil-orelaj koboldoj kiuj apartenis al la regno de la elfoj ne hezitis pafi reen al siaj parencoj. Do la interŝanĝo de batoj estis en plena svingo.

Oleg Ribaĉenko nun estis en rulo. Li deĉenigis ekestojn de sorĉisteksplodiloj, metante linion post vico de kolektado de monstroj. Kelkaj koboldoj estis karbigitaj pro la damaĝaj injektoj de magoplasmo, dum aliaj, falante sub la gravito-elsendilo, liberigis verdajn kaj bluajn fontojn de sango. Sed tio nur varmigis ĝin, kaj timsimilaj flugilhavaj ponardoj alproksimiĝis.

Ili, siavice, estis trafitaj per kontraŭaviadilaj kanonoj de la palaco. Ĉiuj ĉieloj estis kolorigitaj ĝis la okulgloboj doloris per grandioza artfajraĵo.

Oleg Rybachenko diris agreseme:

Pekulo ricevos sian

Ĝi estos kiel araneo brulanta en fajro,

Kredu min, ĉi tio estas malfacila kazo -

La pekulo adoris Satanon!

Tamen la koncepto de Satano kaj Ĉernobogo tute ne estas identa. Satano estas ribelema anĝelo - kreaĵo, Chernobog estas la eterne ekzistanta hipostazo de la Generatoro. Kaj ĉi tio estas la kolosa diferenco inter ili. Ĉar Ĉernobogo estas Filo kaj Parto de la Familio, kaj tute ne lia malamiko! La vorto Satano estas tradukita kiel kontraŭulo.

Paŝko trafis la koboldon. Restis nur harplenaj malsupraj membroj. Ĝenerale, la elfoj pafis multe pli efike. Kiu estas ĉi tiu flugil-orela ulo? Estas gorilo!

Paŝka apenaŭ evitis malvenkon, sed sukcesis retrosalti, nur sentante la varmegon sur siaj ŝultroj. La multekosta ŝtofo de la kamizolo estis iomete karbigita.

Enkarnigita kiel knabino, Old Man Makhno ankaŭ batalas, kaj pafas tre precize. Tamen, ne vane li estas konsiderata impeta ĉefo. Kiel diras la kanto. Vi kaj mi ĉiam dispremis la malfidulon kune, kaj gvidis la krestojn kaj rusojn - ununura atamano. Sed tiam mi estis iom malbonŝanca kun la atamanoj! Sed ni estos unuiĝintaj - por ĉagreni ĉiujn!

Oleg Ribaĉenko falĉis cent koboldojn per fajro-eksplodo kaj diris:

-En milito, ĉio estas permesata, kaj ĉio ŝuldiĝas al tiu, kiu povas mortigi iun ajn!

Paŝka konsentis pri tio kaj komencis pafi eĉ pli ofte kaj, provante montri la saman precizecon kiel ĉi tiu mutilita sed ne rompita ulo.

La elfoj iom post iom firmiĝis kaj kreskigis siajn rezervojn. La batalo disvolviĝis tra la tute detruita kaj karbigita palaco.

Kaj denove aperis la bildo de la bataloj por Rĵev. La urbo, igita amaso da ruinoj, ne rezignis. Natasha, komsomola knabino, tenanta maŝinpafilon en siaj manoj, pafis al la Krauts. Bela knabino, ŝi estis tre malpura kaj maldika: haŭto kaj ostoj. Sed la vizaĝo kun vireca mentono kaj grandaj bluaj okuloj konservis sian belecon. Natalya estis vundita pli ol unufoje, sed ŝi eltenis "gratadon" sur siaj kruroj. Ŝia ĉintza robo, ofte ŝirita kaj haste kudrita, aspektis kiel ĉifonoj de almozulo. Al la simileco kun almozulo aldoniĝis la nudpiedaj, ĉiuj kovritaj de abrazioj kaj kontuziĝoj, kvankam la bela, harmonia formo de la kruroj de komsomola militisto, kaj la tola sako kie la knabino kaŝis grenadojn kun brula miksaĵo.

Nataŝa ekbruis, eligante alian kornon. Ĉi tio estas nur en la filmoj, ekzistas tiaj superviroj, ke ili tranĉas dekduon da soldatoj per unu eksplodo. En vera batalo, Dio gardu, ke el centoj da kugloj estus almenaŭ unu preciza trafo. La knaba terminanto Ole Rybachenko kaj la knabinaj gardistoj estas fabela escepto en ĉi tiu kazo.

Sed Natalja apogis sin al la disfalinta muro kaj singarde rigardis el malantaŭ amaso da rompitaj brikoj. Estas tiom da rubo kaj barikadoj en la urbo, ke la nazioj ne povas uzi siajn fortajn tankojn por trarompi, kaj estas devigitaj esti tiritaj en malfavoran infanterian batalon en grupetoj.

Estas varme kaj preskaŭ ĉiuj militistoj el la virina bataliono batalas nudpiede, kaj ili estas malpuraj kiel porkoj. Sed ne estas tempo por lavi, kaj la malpuraĵo helpas kamufli en la karbigita kaj brulanta Rzhev, kaj tial por pluvivi. Tamen nur la 1-an de januaro 1943 la aliancanoj de la Tria Regno estis fortranĉitaj. Kaj la germanoj estis devigitaj forlasi ĉi tiun legendan kornicon. Kiom tio helpis la Ruĝan Armeon en la bataloj por Moskvo.

Nataŝa scias ĉi tion same kiel iu ajn alia. Kaj tiel ŝi kantas kanton por gajigi ĉiujn aliajn militistojn, el kiuj multaj suferas pro severaj vundoj;


La mondo estas plena de lukto kaj sufero

Tiel estis ekde la tagiĝo de la tempo,

Kiam Habel falis kaj Kain leviĝis,

La fiulo ricevas floton de florkronoj!


Tia estas la bezono de homo,

Malĝoji kruele dum multaj jaroj...

Kaj tiel daŭris ĝis la fino de la tempo,

Ke la kuraĝuloj estas rekompencitaj nur per ĉenoj kaj stango!


Sed kredu je kuraĝo, la soldato ne foriros,

La Ĉiopova Vergo ne fordonos nin -

Kiel sanktaj rusaj libroj,

Svarog la Ĉiopova venos sur la Teron!


Venos epoko - kie homoj estas feliĉaj,

Kie ne estas sufero kaj la sumo estas alta!


Kie ĉiam estos daktiloj kaj prunoj en mielo -

Kaj ĉiuj ricevos rekompencon kiel freneza!


Homoj de nia kara senlima Rusio,

Mi ordonas, ke kvazaŭ florkrono en somera tago...

Kaj tiam la homaro fariĝos forta,

Ni iru al la malproksimaj steloj!


Estas neeble resti sur la Tero de la lulilo,

Ni estas tiritaj de magneto kaj spaco vokas...

Ne mirinde, kontrolante la desegnon, ni funebris -

Kaj ni faru malmolan kalkulon pri sorto!


Kiel mirinda estas la Indiĝena instruo,

Kion donis al ni la Ĉiopova per siaj Vedaj...

Kaj nia Patrujo havas oran ringon,

Rompu la katenojn de kolero, rompu la bezonojn!


La Patrujo konstruos la revon de komunismo,

Ĉio estos libera en ĝi - avido foriros!

Por malproksimaj kvazaroj, turismo estas pli kara,

Kaj promenflugo por la infanoj al la blua stelo!