Рыбаченко Олег Павлович
Stalîn, Pûtîn û Berfa Kanûnê

Самиздат: [Регистрация] [Найти] [Рейтинги] [Обсуждения] [Новинки] [Обзоры] [Помощь|Техвопросы]
Ссылки:
Школа кожевенного мастерства: сумки, ремни своими руками Юридические услуги. Круглосуточно
 Ваша оценка:
  • Аннотация:
    Meha dawî ya sala 1950an e. Stalîn û Pûtîn Yekîtiya Sovyetê birêve dibin, ku ji şer xelas dibe, zarok çêdibin, bajar û kargeh tên avakirin. Gelek keçên bedew û zirav hene. Çîrokên cûrbecûr ên rêzefîlmê serpêhatiyên fantastîk û bêhempa vedibêjin.
  Stalîn, Pûtîn û Berfa Kanûnê
  NÎŞAN
  Meha dawî ya sala 1950an e. Stalîn û Pûtîn Yekîtiya Sovyetê birêve dibin, ku ji şer xelas dibe, zarok çêdibin, bajar û kargeh tên avakirin. Gelek keçên bedew û zirav hene. Çîrokên cûrbecûr ên rêzefîlmê serpêhatiyên fantastîk û bêhempa vedibêjin.
  BEŞA HEJM. 1.
  Di dawiyê de, berfa şil dest bi barînê kir. Diyar bû ku zivistan îsal dirêj kiribû. Û bê guman, ev yek ne tam dilxweşker bû.
  Di vê navberê de, topa nû ya Sovyetê ya xwe-motor nîşanî Stalîn û Putin dan. Bê guman, li ser TV-yê. Lê bi tevahî, ew makîneyek baş e, her çend bêkêmasî be jî.
  Du endamên ekîbê li ser erdê razayî bûn û top û sê mitralyozan digirtin. Bi tevayî, wesayît xwedî silûetek nizm û zirxek pir meyldar bû.
  Keçên bedew ên bi bikiniyan ev topa xwe-ajotinê ceribandin. Wan bê pêlav di nav berfa şil de geriyan, şopa lingên xweşik û pir balkêş hiştin. Piştre ew hilkişiyan nav topa xwe-ajotinê. Tê de yekem motora turbîna gazê ya Sovyetê hebû. Bila em rastiyê bibêjin, Stalîn û Pûtîn dizanibûn; teknolojiya wî ji Naziyan hatibû dizîn. Lêbelê, biceribînin ku bi Reichê Sêyemîn re pêşbaziyê bikin dema ku hema hema tevahiya cîhanê ji bo wan dixebitî.
  Lê belê, çeka xwe-rêvebirî li gor pîvanên sedsala bîst û yekemîn jî pir baş derket holê.
  Stalîn-Pûtîn got:
  - Xelatê bide sêwiraner! - Xelatê bide sêwiraner!
  Giraniya wesayîtê tenê diwanzdeh ton e, ku digel motora turbîna gazê, ew pir çevik kiriye. Û zirxa pêşiyê ya 100 milîmetreyî bi awayekî dijwar xwar e, ku derbasbûna wê dijwar dike.
  Û motora 800 hespî baş e. Ji ber vê yekê prototîpa yekem, ku ji metal hatiye çêkirin, baş e. Lê ew bi piranî ji modelên Almanî hatiye kopî kirin.
  Paşê Pêşengên Ciwan meşiyan. Kur û keçan kirasên spî yên pak, kravata sor, şort û fîstanên kurt li xwe kiribûn û bê pêlav bûn. Bi enerjî dimeşiyan û şopa lingên zarokane li ser berfa şil dihiştin.
  Û pêşengan bi coş û kelecan stran gotin:
  Qûna mûmê dişewite,
  Şevek ji dûr ve şerekî gurr dibe.
  Qedehekê ji min re vexwe, hevalê min,
  Li ser xeta pêş a me.
  Qedehekê ji min re vexwe, hevalê min,
  Li ser xeta pêş a me.
  Bêyî ku dem winda bike,
  Werin em bi te re biaxivin.
  Bêyî ku dem winda bike,
  Bi awayekî dostane û sade
  Werin em bi te re biaxivin.
  
  Em demek dirêj e ne li malê ne,
  Çîçekên xwemalî kulîlk vedidin,
  Ew mîna çîrokeke perî ye
  Ji seranserî dinyayê wêdetir.
  Ew mîna çîrokeke perî ye
  Ji seranserî dinyayê wêdetir.
  Derziyên wê yên nû hene,
  Hingiv li ser wê.
  Derziyên wê yên nû hene,
  Û hemû kon ji darên çamê ne,
  Hingiv li ser wê.
  
  Li cihê ku dar dikevin,
  Li cihê ku darên Noelê lê radiwestin,
  Keçik di kîjan salê de ye?
  Ew bêyî zarokan dimeşin.
  Çima ew hewceyê sibehên zû ne?
  Dema xort di şer de bin,
  Li Almanya, li Almanya,
  Li welatekî dûr!
  Bifire, xewna leşkerekî,
  Ji bo keçika herî evîndar,
  Ji bo ku min bi bîr bînin!
  
  Qûna mûmê dişewite,
  Şevek ji dûr ve şerekî gurr dibe.
  Qedehekê ji min re tijî bike, hevalê min.
  Li ser xeta pêşîn a pêşiya me!
  Ne tam stranek ji bo stepê ye. Stalîn-Pûtîn difikirî ku Oleg Rybachenko dibe ku nivîskarekî çêtir be. Lê destpêkek xirab destpêkek xirab çêdike.
  Paşê bi Beria re sohbetek çêbû. Wezîrê Karên Navxweyî ragihand ku xebata veşartî ya li ser bombeya atomî berdewam dike. Lê ev hemû bi awayekî pir veşartî dihat kirin, da ku Nazî hay jê nebin.
  Ne wisa be dê felaketek çêbibe.
  Stalîn û Pûtîn nerazî bûn. Û bombeya atomî ne her tişt bû. Hitler dikaribû çend bajaran feda bikira û Yekîtiya Sovyetê bişkanda.
  Û bi deh hezaran balafir, tevî balafirên şer ên jet jî, nînin. Û hîn jî gelek kar li ser mûşekên balîstîk heye ku were kirin. Di dîroka rastîn de, Yekîtiya Sovyetê tenê di sala 1955an de mûşekên balîstîk pêşxist. Û li vir welat ji ber şerekî ku bi bandor ji Naziyan winda kiriye qels bûye, û beşek girîng ji axa xwe winda kiriye. Û tu sêwiranerên Alman ên dîlgirtî li ber dest nînin.
  Stalîn-Pûtîn jiyaneke berê bi bîr anîn. Li ser çekên super nîqaşek hebû. Ma ew nekarîn bombeyeke termokuark çêbikin? Û gelo rast e ku ew du milyon caran ji bombeyeke termonukleerî bihêztir e?
  Zanayan îdia kirine ku du kuarkên azad dikarin bibin nukleonek, û enerjiyek hejde hezar carî ji yekbûna pênc navokên hîdrojenê di reaksiyonek termonukleerî de mezintir berdin. Lê biceribînin ku kuarkên azad bistînin. Ev ê ji... bêtir enerjî hewce bike, her tişt eşkere ye.
  Eger em bikaribin li nêzîkî Erdê çavkaniyek ji kuarkên azad bibînin, wê demê em dikarin bi teorîkî bombeyek termokuarkê çêbikin. Û heta wê demê jî, hewl bidin ku hemû wan kuarkên azad di yek cîhekî de bihewînin.
  Ji ber vê yekê, bombeyeke termokuark tenê çîrokeke zanistî ye. Mîna bombeyeke termopreon, ew bi teorîkî çar trîlyon caran ji bombeyeke termonukleerî bihêztir e.
  Dijmadde jî pir teqîner e. Yek gram dijmadde, dema ku were tunekirin, wekhevî sê bombeyên atomî yên ku li ser Hîroşîmayê hatine avêtin e.
  Lê belê bidestxistina antîmaddeyê jî pir zehmet e. Divê polarîteya barkirina ewrên elektronan were berevajîkirin. Û ya herî girîng, çawa dikare mîqdarên têr ên antîmaddeyê were berhevkirin û veguhastin? Hîn jî mimkun e ku meriv wê bi mîqdarên pir piçûk bi dest bixe, her çend pir biha be jî, lê hewl bidin ku wê berhev bikin.
  Û gelo bi rastî jî Rûsya pêdivî bi van bombeyên super heye? Hîdrojen jixwe têrê dike.
  Bê guman, ji bo tirsandin û astengkirinê. Lê şerên fetihkirinê hêzên bejayî yên bihêz hewce dikin. Şerê bi Ukraynayê re nîşan da ku artêşa Rûsyayê ne ew qas bihêz e ku ew difikirîn, û çekên wê ne ewqas pêşketî ne. Lê tenê wisa derket holê.
  Lê hêzên çekdar ên kevneşopî pir girîng in. Û niha ji bo wî ne hêsan e, ku li dijî tevahiya cîhanê şer bike.
  Çawa ye ku hûn cureyekî çekek super çêbikin? Mîna tîrêjek tunekirinê? Ew ê pir baş be!
  Stalîn-Pûtîn bi bîr dianî ku wî çawa di zarokatiya xwe de "Hîperboloîda Endezyar Garin" xwendibû.
  Di wê demê de, tîrêjên lazerê yên ku dikarin heta keştiyên şer ên deryayî jî bibirrin, bandorek mezin li ser wan çêdikirin. Di rastiyê de, lazerek ewqas bihêz qet nehatiye afirandin, heta di sedsala bîst û yekê de jî. Her çend hewlên çêkirina çekên tîrêjê demek dirêj bû. Li Rûsyaya Çarî, di destpêka sala 1903an de, yekem çeka lazerê hate sêwirandin. Lê ew nexebitî, û bi gelemperî, ew di asta dahênanên Leonardo da Vinci de ye, ku balkêş xuya dikirin lê di pratîkê de nexebitîn.
  Lazerek ewqas bi bandor, ku bikaribe heta tankan jî bibire, hîn nehatiye afirandin. Sazkirinek rasttir dikare were çêkirin, lê ew ê ji hêla lêçûnê ve ne bikêrhatî be. Bi heman awayî, hilberîna yek gram antîmaddeyê dê bi mîlyaran dolar lêçûn bike. Û hewl bidin ku wê kontrol bikin. Qadên taybetî hewce ne.
  Û wan hewl da ku li Rûsyayê qadeke hêzê biafirînin. Heta berî Şerê Cîhanê yê Duyemîn jî gelek projeyên cûrbecûr hebûn. Lê hîn tiştek pratîkî nehatiye afirandin.
  Stalîn-Pûtîn nifir lê kirin:
  - Çi teorîsyenên lanetkirî! Li ser kaxezê xweş xuya dikir, lê wan newal ji bîr kirin!
  Bi kurtasî, lazer û zeviyên hêzê dikarîbûn bibin çekek serkeftinê, lê heta di sedsala bîst û yekê de jî, çekek wisa nehatiye afirandin. Ji ber vê yekê niha dê çi bibe?
  Lazerên teorîk dikarin bi plutonyûmê bixebitin. Û ev yek dê pir pratîktir û çêtir be. Lê di rastiyê de, diviyabû ev bihata kirin.
  Her çend ne bi wî alî ve ye jî...
  Stalîn-Pûtîn axînek kişand. Di vê navberê de, Pêşeng dîsa meşiyan, şopa lingên zarokan a xweşik û tazî li dû xwe hiştin.
  Piştre, yek ji kuran yek ji yekem dronên cîhanê nîşan da. Drone di dema şerê li dijî Ukraynayê de belav bûn.
  Lê belê ev hemû pêşveçûneke berfireh a elektronîkê pêwîst kir. Û ev hîn ne wisa ye. Dibe ku dronek bikaribe tankek ji nêzîk ve bixe erdê, her çend di sedsala bîstan de nêçîra piyadeyan bi dronan pir dûrî pratîkê ye. Drone di vê demê de hîn jî pir biha ne, û rastbûna hedefgirtina wan pir tişt kêm dike.
  Kurekî nêzîkî sêzdeh salî, bi şort û pêlavê bê pêlav, lê kirasê spî û kravata xwe, bi karanîna amûrekê bi bişkokan dronekê kontrol dikir. Çima pêşeng bê pêlav? Hewa hîn ne sar e, û mejiyê zarokan bi pêlavên tazî çêtir dixebite.
  Stalîn-Pûtîn qîr kir:
  - Xweş e birano, kêfxweşî ye ku em bi hev re dijîn! Em ê karibin Adolf wekî pisîkek bikujin!
  Yek ji ramanên ku di sedsala bîst û yekê de dikare bibe çekek, girtina dijmaddeyê bû. Ev bi teorîkî mimkun e, lê hûn ê çawa di pratîkê de bi dest bixin? Hûn ê bi torekê an jî bi amûrek gravîtasyonî ya magnetîkî ya bihêz ku madeya barkirî ya neyînî dikişîne negerin. Ev ê bi rastî jî bêaqil xuya bike.
  Keçên bi bikinî bazdan. Wan jî şopa lingên xwe yên bê pêlav li ser berfê hiştin.
  Stalîn-Pûtîn bi rastî jî ji temaşekirina keçan di rewşên cûda yên tazî de kêf digirt. Bi rastî jî bi awayekî mûcîze ye. Û çiqas xweşik e li hember berfa spî, bi çermê wan ê tarî û zerbûyî û porê wan ê sivik. Keçên ecêb. Û dengên wan pir dengbêj in.
  Stalîn-Pûtîn heyranê wî ye. Ew li pişt cama gulenegir e û germ e. Û keç hema bêje tazî û bê pêlav in. Û ji bo germ bimînin divê ew bi tundî tevbigerin.
  Stalîn-Pûtîn destnîşan kir:
  - Ev xweşik e!
  Û min fikirî, dema ku min li reqsa balkêş temaşe dikir. Gelo dê çi bibûya ger di dîroka rastîn de Stalîn di dawiya Gulana 1940an de, dema ku leşkerên wê ber bi Fransayê ve diçûn, êrîşî Almanyaya Nazî bikira? Di wê rewşê de, Hitler tenê pênc firqe li Polonyayê hebûn, û Artêşa Sor dê di nav du hefteyan de bigihîşta Berlînê. Û wê demê, dibe ku, ji qurbaniyên ewqas mezin dûr biketa.
  Stalîn-Pûtîn qîr kirin:
  - Û hêsantir e ku hûn çokê xwe biqelînin,
  Ji şansek ku meriv wê dîsa bistîne!
  Bi rastî drone hîn bêkêmahî nebûye; ew tenê mir. Lê destpêkek xirab destpêkek baş e - dem hatiye ku meriv li çareseriyên sêwiranê bigere. Bê guman, tank hewce ne.
  Û Stalîn-Pûtîn stran digotin:
  Tanka herî bihêz a cîhanê,
  Ew sî û çar wê hebin...
  Em ê encamê bibînin,
  Û em ê wan hemûyan têxin tûwaletê!
  Belê, ev hevoka wî ya taybet bû. Bi awayê, gelek kes matmayî man ku Rûsya ji kesekî ewqas bêexlaq hez kir. Lê paşê, Almanya jî ji Hitler hez kir û kesî Almanan wekî gelekî ehmeq nedidît.
  Di cîhana îroyîn de, Cihû bi girseyî nayên qirkirin. Ew tên dizîn, mafên wan tên bêparkirin, ew wekî welatiyên pola duyemîn têne hesibandin, û ew neçar in ku stêrka şeşgoşeyî ya zer li xwe bikin, lê ew nayên şandin kampên mirinê. Û hin ji yên dewlemendtir û zîrektir statuya Cihûyên rûmetê wergirtine. Û zanyarên ji vî welatî ji bo Reichê Sêyemîn dixebitin.
  Bi rastî, Hitler hêrsa xwe ya li ser têkçûnên xwe avêt ser Cihûyan. Û heke niha her tişt baş e, çima qazê ku hêkên zêrîn dike tê kuştin?
  Ew di Reich Sêyemîn de gelek ava dikin. Ew jixwe kanala ji Deryaya Xezar heta Kendava Farisî temam dikin. Û Tunela Kanalê jixwe hatiye çêkirin. Hûn dikarin rasterast ji Berlînê biçin Londonê. Û dû re tunela bin erdê ya di bin Cîbraltarê de heye.
  Û ew ê di demek nêzîk de jî amade be.
  Ji ber vê yekê împaratorî di pêşveçûnê de ye. Di demekê de ku Alman mijûlî vegerandina fetihên xwe ne, gelek karê wan heye ku bikin. Hêvî heye ku Nazî, ku bi fetisandina tiştên heyî ve mijûl in, dê Yekîtiya Sovyetê, an jî tiştên ku jê mane, ji bîr bikin.
  Stalîn û Pûtîn difikirîn ku ji bo ku ev hemû fetih bihelînin, dê ji nifşekî zêdetir Alman hewce bike. Û piştre, di pêşerojê de, Reichê Sêyemîn dê hilweşe. Rast e, Hitler hewl dide ku hejmara Almanan zêde bike. Li Reichê Sêyemîn, zilamekî Arî bi fermî destûr tê dayîn ku çar jinan bîne. Heta destûr nayê dayîn jî, lê mecbûrî ye. Zewaca bi jinên biyanî re bi her awayî tê teşwîqkirin, lê bê guman bi jinên spî re. Jinên Hindî û Ereb bi gelemperî qebûlkirî ne. Lê bi reşikan re, ne ewqas, û bi zeran re, ji bilî Japonîyan. Ya paşîn wekî neteweya Asyayî ya jorîn tê hesibandin.
  Lê hemû împaratorî hilweşiyan.
  Mînakî, mezintirîn împaratoriya kolonyal a di dîroka mirovahiyê de bigirin - Împeratoriya Brîtanî - û tenê îskeleta împaratoriyê maye. Û Skotland hema bêje veqetiya.
  Stalîn-Pûtîn stran digotin:
  Ez bawer dikim ku tevahiya cîhanê dê derbas bibe,
  Em ê ji rojê bilindtir bibin...
  Lenîn dê di dilan de vegere,
  Führer wê di bîrê de birize!
  Ji vir û pê ve tiştên xweş qewimîn. Ji bilî drona ku pêşeng avêt, wan mûşekên erd-hewa jî nîşan dan. Ew bi deng an germê dihatin rêve kirin. Bi rasttir, yek guhertoyek bi germê ve dihat rêve kirin, ya din jî bi deng. Lê dîsa jî dem girt ku hesasiyeta van çekan zêde bibe.
  Di prensîbê de, mûşekên erd-hewa di sedsala bîst û yekê de di pratîkê de serlêdana xwe dîtin. Lê rêberiya wan hîn jî pirsgirêkek mezin e.
  Her çend Stalîn-Pûtîn dev ji cixarekêşanê berda jî, ew nikarîbû bi tevahî dev ji alkolê berde. Ji ber vê yekê wî şeraba sor vexwar. Piştî vê yekê, ew xwe baştir hîs kir û xew kir.
  Wî xeyal dikir ku ew împaratorê împaratoriyeke fezayê ye. Bi rastî, mîna Palpatine. Lê bêyî ti bêwateyekê. Berî her tiştî, ji bo ku Stêrka Mirinê ya neqediyayî neyê hilweşandin, wî ferman da ku jeneratorên yedek li cîhek din li ser gerstêrkê werin çêkirin. Û wî ne tenê lejyonek, lê çend leşker jî di kemînê de veşartin.
  Û ev yekem tişt e. Gelo Luke Skywalker çawa ye? Ew ê berê xwe nede aliyê tarî.
  Stalîn-Pûtîn biryar da ku wiha tevbigerin. Bila Darth Vader wî bîne. Û her tişt wê wekî di wî fîlmî de be. Tenê ew ê bi birûska Hêzê li Luke Skywalker nexe. Di şûna wê de, ew ê bihêle ku Darth Vader were kuştin. Lê çawa? Împeratorê Sith ramanek heye. Çi dibe eger ew dermanek psîkotropîk a bihêz ku hêrsê çêdike tevlihev bike. Û hêrsek hov û bêkontrol jî?
  Û çû...
  Deng dişibiya tevlîheviyeke ji sîsîna marê marê û fîsîna kerêkî li ber mirinê:
  - Û niha, ey Jedi spawn, tu dê bimirî!
  Xortekî porzer li xwe kiribû û jaketekî çermî li xwe kiribû, bi bêhêvî diqelişî, di nav toreke agirîn û şewqdar de mabû. Jaketa wî ya çermî ya reş dû dibarî û diheliya, lêvên wî yên zirav şîn û xwîn jê dihat. Birûskên hêzê di nav wî re derbas bûn, êşeke giran çêdikirin, di her şaneyekê de, di her damarê de dişewitîn, dibûn sedema kelandina xwîna di damar û damarên wî de û teqîna aorta wî ji ber germahiya goştxwar.
  Mirovekî biçûk û hişk, dişibiya kivarkek çirçikî, destên wî yên dirêj, kesk ên vekirî û bi porê stûr li ber xwe digirtin. Ji tiliyên wî yên bi awayekî ecêb girêdayî, tîrêjên elektrîkê dişibiyan kevanên elektrîkê. Lê çavên wî pir geştir û pirrengtir bûn, çavên wî wek qayîşkirinê kor dikirin, pêçayî û mîna şitlên giyayên tropîkal belav dibûn.
  Kurekî porzer di nav toreke dojehî de dimir. Kesekî mîna kivarkê, bi serê ku gil jê derdiketin, cil û bergekî reş li xwe kiribû, bi kenekî tirsnak dikeniya. Diranên dirêj û tûjtir ji yên vampîrekî ji devê wî derdiketin, lê yên mayî yên diranên wî çewt û nexweş xuya dikirin. Ev yek ken hîn bêtir dişibiya gurîna cesedekî hov, gunehkarekî mezin ê ji dojehê reviyayî. Lê di wê gavê de, ew rola Şeytanekî vejiyayî dilîst.
  Zilamekî din, ev yek kincên reş li xwe kiribû, bi maskeke tirsnak a mîna dara reş hatibû nixumandin, bêyî ku çavên wî bibire, li êş û azarê temaşe dikir. Canê wî dudil bû. Destê rastê yê qutkirî yê axa, bi têlên ku mîna kirkirag ji pozê wî yê qetiyayî derdiketin, bêçare li ber lingên wî dirêjkirî bû, di heman demê de destê wî yê çepê yê mayî bi lerizîn û vekirinê ve girêdayî bû.
  Li vir ew gaveke ne ewle ber bi kal û pîrê mirî yê birûskê yê xerab û nexweş ve diavêje... Hinekî din û
  Ji nişkê ve, "Bapîr Zeus" dev ji gulebaranê berdide. Bileziqa li ser lepê wî sor dibe. Dengekî bi fikar lê dide:
  - Komeke sabotajê ya serhildêran jeneratora ku dabînkirina elektrîkê ya qada hêza parastinê ya plazmaya gravîtasyonê ya Stêrka Mirinê kontrol dikir, teqand.
  Mirovê mirî yê dimeşiya bi dengekî gorrî û hinekî lerzok got:
  - Jeneratora yedek vêxe - kod 78-93-62... Serhildêr stêrkê nagirin.
  Zilamê du metre dirêj ê bi maske bi nebawerî got:
  - Lord Sidious...
  Împeratorê Împeratoriya Fezayê gotina wî qut kir:
  - Min hêrseke xurt di te de hîs kir, Darth! Bi rastî tu amade bûyî ku min bikujî?
  Zilamê zirxî paşve lerzî û bi giranî bêhna xwe da. Dengê wî di bin maskeya wî de, mîna bayê çolê Seroko, digot:
  - Axir ew kurê min e!
  Lord Sidious bi erêkirinê serê xwe hejand:
  - Û xortekî pir jêhatî... Di temenê ewqas ciwan de, wî te têk bir - destê te jê bike!
  Împeratorê împaratoriya fezayê li hologramên biriqok ên ku şerê fezayê nîşan didan nihêrî. Serhildêran hema bêje hemû hêza xwe ya êrîşê kom kiribûn û behîsa qumarbazekî dikirin - qezenc bikin an winda bikin.
  Lê belê flota Împeratorî hîn jî xwedî avantajeke hejmarî ya girîng e, nemaze di keştîyên şer de. Bi taybetî ji ber ku piraniya keştîyên mezin ên şoreşgeran ji ber agirê Stêrka Mirinê hatine wêrankirin.
  Keştiyên Împeratorî bi awayekî hatine bicihkirin ku rê li ber revîna armada êrîşkar digirin.
  Dafika Împerator derketiye holê. Flota Serhildêran asê maye, li ber çavên me dihele... Tîrêjek fireh, kesk-şîn ji hîperlazerek bi pompeya termokuarkê keştiya şer a dawî ya Hevpeymaniya Azad qul dike.
  Mîna ku şûşeyek mezin a şileka şewatbar perçe perçe bûbe. Birûskê çend sed kîlometre fezayê da ber xwe, çend saniyeyan şewitî û biriqîn, û dû re mir.
  Lord Sidious bi çavekî biçûk li xortê ketî nihêrî. Rûyê Luke yê berê nerm û bê por niha bi bilbilan hatibû nixumandin, û ew bêhna xwe dibir, hewa diket nav pişikên wî yên şewitî. Birûska Hêzê ya ku ji hêla Împerator ve hatibû berdan çekek tirsnak bû. Ew dikaribû metalê herî xurt jî qul bike û kevir bişkîne.
  Împeratorê Împeratoriya Fezayê gurr kir:
  - Vê lawazê bigire û cemidîne!
  Kapsulek wek qapaxa şûşeyekê ji dîwêr derket. Ew dişibiya hebikek du-reng bi tentakulên piçûk, nerm û tevgerbar ên ku dişibin masiyek mekanîkî.
  Pêşiya kapsulê, mîna devê masiyê kêzikê, ji hev vebû û ronahiyek şîn a biriqok belav bû.
  Bi lez Luke Skywalkerê şewitî, sorbûyî û li hin deveran reşbûyî hildan, tentakulên wî, ku bi mijên metalên şile xemilandî bûn, ew avêtin nav kûrahiya kapsula bijîşkî. Çemê şîn ê ji devê wî diherikî, xwe ewra kir û bû kesk jehrîn.
  Paşê denên piranyaya çêkirî girtin û kapsula bijîşkî ber bi kendava cemidî ve zivirî.
  Împeratorê Împeratoriya Fezayê, Darth Sidious, destê xwe hejand û çavên xwe vegerand ser şerê fezayê. Hêzên girîng ên serhildêr berê hatibûn tunekirin, û keştîyên mezin ên fezayê hatibûn wêrankirin...
  Lê serhildêr hîn jî dev jê bernadin, ew digihîjin mertala "stêrka mirinê", û hewl didin ku ji tîrêjên wê yên tunekirinê dûr bisekinin.
  Lê ew ji aliyê bataryayên bêliv û agirê keştîyên şer ên Împeratorî ve, herikînên qelew ên perçeyên tunekirinê ji topên mezin ên keştîyên şer, têne tunekirin. Li vir, wêrankerek filoya serhildêr, ku di nav agirên pirreng de hatiye nixumandin, di valahiyê de dihele. Du perperokên bi porên mîna fîlên henekdar berî ku di agirê bêdawî yê tunekirina fîsîn û goşt-lizandinê de werin nixumandin, maç dikin û xatirê xwe dixwazin.
  Agirê hîperplazmayê, ku bi lez berfireh dibe, her tiştê ku di dû wê de asê maye dişewitîne û dişewitîne. Keştiyên fezayê yên ku di nav qutkerek wusa de asê mane, şansê wan ê revê tune ye... Di her rewşê de, keştîyên serhildêr ên zirar dîtî di nav pergalên agirê plazmayê yê bêtir de asê mane.
  Xudanê Sith bang li destê xwe yê rastê, Darth Vader dike:
  "Dafika min kar kir... Lê divê em bizanin ka çi di balafirê Tauson de qewimî. Gelo hêzek biçûk a serhildêr bi rastî karîbû rêjîmanek Împeratorî ya bi çekên giran têk bibe?"
  Stalîn-Pûtîn bi destdana destê keçeke bedew a Komsomolê şiyar bûn. Ew bi rastî jî pir xweşik bû. Û vê bedewiya bedew pirsî:
  - Tu xwe baş hîs dikî, spas?
  Stalîn-Pûtîn bi dengekî nizm got:
  "Te xewna min di xala herî balkêş de qut kir. Dibe ku tu bixwazî daristanek ji bambuyan li ser pêlavên te yên tazî bimeşe?"
  Keçikê bi kenekî bersiv da:
  "Lê belê, ey hevalê min, bijîşkê te yê şexsî ji min xwest ku ez çavdêriya tenduristiya te bikim. Bi taybetî ji ber ku razana li ser kursiyê pir zirardar e!"
  Stalîn-Pûtîn bi tundî qîriyan:
  - Çi ne zirardar e? Û aloziyê dernexe. Çêtir e, bersiv bide: mêrê te heye?
  Keçikê bi kenekî bersiv da:
  - Hîn na, ey mezin!
  Stalîn-Pûtîn destnîşan kir:
  - Ji ber vê yekê qîrîn neke! An na dê qamçiyek li ser pişta te û darek li ser pêlavên te bê xistin! Û belkî tu bistrê jî?
  Endama Komsomolê lingên xwe yên tazî û xêzkirî li erdê xist û dest bi stranbêjiyê kir:
  Welatê şîretan - hûn ê tiştekî çêtir nebînin,
  Tê de, her kes têr têr e, ji bo her kesî kar têra xwe heye!
  Her çend em hemû ji bîst salî ne mezintir bin jî,
  Lê em gelek pirsgirêkan fêm dikin!
  
  Bûyîna pêşeng ne hêsan e,
  Divê tu wêrek bî, divê tu zîrek bî!
  Bi rastî li hedefê gule berde, bi şîrê dojehê ve biçe,
  Ji bo windakirinê cezayek giran li benda ye!
  
  Dema faşîstek, bizmarek dihejand,
  Hat ku Rûsyaya min hilweşîne!
  Ew dixwaze mirovên qenc bigire dest,
  Bila hêsir axa Rûsyayê av bidin!
  
  Hingê şervanê ciwan yekser çîtik girt,
  Ew fêm dike ku Hitler mirovekî nebaş e!
  Û her çend gelek faşîst hene, mîna pêlek,
  Em ê wan bikujin, Xwedê alîkarê me be!
  
  Kurik hewce dike ku çekek makîneyê bistîne,
  Tu wê ji destê dijmin bibî!
  Niha werin em biteqin nav şelaleya mirinê,
  Tenê bermahiyên van bêbextan dê bimînin!
  
  Û ji bo min Stalînê mezin Xwedê ye,
  Wî hêviya nemiriyê da!
  Lenînê me navê wê li ser navê xwe danî,
  Ew bajar, bê guman, baweriya bi wê hêzê giyanan!
  
  Pêşengbûn tê wateya jiyandinê,
  Faşîstan ji kemînê bi rastî gulebaran bikin!
  Û têla çarenûsê - Pallas - neşkîne,
  Qet nebe kur ji ber ku dikarin şer bikin kêfxweş in!
  
  Ew ê ji me re ne tiştek delal be,
  Rehetî, aramî û xewn heta nîvro!
  Û karê ku bû banga min,
  Tu nikarî kar bidî ser cîranê xwe!
  
  Şer û hilberîn her tişt in,
  Werin em Stalînadayê bikin yek!
  Û da ku jiyanek têrker were,
  Divê em bi wêrekî ji bo welatê xwe şer bikin!
  
  Kes me neçar nake ku em Rûsyayê xiyanet bikin,
  Ne îşkence, ne sozên sermayeyê!
  Welatê min ji min re wek dayikeke nerm e,
  Her çend ordiyê ew ewqas hovane îşkence kir!
  
  Niha kur di destê wî de çekek makîneyî heye,
  Ew ji wê derê gule direşîne, rast li eniya xwe dide!
  Di bersivê de, dijmin gotinên kirêt û nebaş dike,
  Û wek fasûlî bikeve erdê!
  
  Serkeftin nêzîk e, faşîzm wê têk biçe,
  Ew nikare tiştê ku wêran dike têk bibe!
  Cejnek xweş dê were - komunîzm,
  Em ê ji bihuşta Incîlî çêtir bin!
  Stalîn-Pûtîn bi erêkirinê serê xwe hejand û singa keçikê, ku bi zorê bi xêzek qumaşê ya tenik hatibû nixumandin, lêxist û got:
  - Û deng û naveroka te jî baş e! Dizanî, ez jê hez dikim! Û tu dê Xelata Beethoven - ya zêrîn - werbigirî! Û ew ê pir xweş be!
  Keçikê keniya û got:
  - Belê, ez bawer dikim ku ew ê ecêb be! Û bi tevahî, ez ji te pir kêfxweş im, heval Stalîn!
  Stalîn-Pûtîn bi çavekî razî bersiv da:
  - Gelek kes ji min kêfxweş in! Û ez difikirim ku ev ne bêsebeb e!
  Keçikê ferq kir:
  - Em ê kengî deverên ku di şerê li dijî faşîzmê de winda kirine bi dest bixin?
  Stalîn-Pûtîn bi kenekî xweş bersiv da:
  - Ez pir zû difikirim!
  Keçik li dora xwe zivirî, dît ku ew çiqas xweşik bû.
  Û serokê hosta pirsî:
  - Taseke ava germ û şampuanê ji min re bîne. Ez dixwazim van lingên xweşik û nazik bi xwe bişom. Ew pir cazîb in.
  Keçikê ji ser xwe rabû û bersiv da:
  - Tu jîr î, heval Stalîn!
  Du keçên Komsomolê, ku ew jî pir xweşik û tevî zivistanê jî bê pêlav bûn, taseke zêrîn a tijî ava germ anîn. Keçeke sêyem jî şampuan anî.
  Stalîn-Pûtîn ji bedewiyê pirsî:
  - Navê te çi ye?
  Keçikê bi awirekî şêrîn bersiv da:
  - Ez Praskovya me!
  Stalîn-Pûtîn rûnişt û lingên keçikê yên tazî, xêzkirî, bronzkirî û bêqusûr xistin nav taseke zêrîn û dest bi şuştina wan kirin. Û jê re xweş hat. Destdana çermê paqij û nerm ê nûnera cinsê bedew çiqas xweş bû.
  Û Stalîn-Pûtîn stran digotin:
  Çima Xwedê jinên bi heybet afirandin,
  Ji bo ku mêr armancek hebe...
  Svarog, yê bihêz û pêxember got,
  Zanista evînê fêr bibin!
  BEŞA HEJMAR 2.
  Di dema serweriya kurê Îvanê Tersnak, Îvanê V de, Oleg Rybachenko beşek din a Afrîkayê li ser ekvatorê fetih kir. Wî li wir dest bi avakirina kelehên nû kir. Û di vê navberê de, kur ji bîr nekir ku binivîse.
  Oleg navên xulamên xwe yên herî nêzîk bi hêsanî bi bîr dianî. Piştre, wî hinekî pratîka şûrbaziyê kir. Her çend kur bêtir bi hunerên şerî re eleqedar bû jî, wî hinekî kendo, an jî şerê bi çopan, dizanibû. Bi kêmanî, mamosteyê wî yê şûrbaziyê wiha got:
  - Tu nehatî berhevkirin!
  Oleg-Karl bi hêrs pêşniyar kir:
  - Belkî em bi mûştiyên xwe biceribînin?
  Mamoste bi kenekî bersiv da vê yekê:
  - Mûşt tenê xwîna esilzadeyan bêrûmet dikin - divê çînên jorîn bi şûr şer bikin!
  Kur hêrs bû û di êrîşa xwe ya din de bi hêzek wisa lê da ku şûr ji destê mamoste xist. Wî bersiv da:
  "Wow, Qralê/a min, tu pir bi hêz î! Min ev yek hêvî nedikir, her çend teknîka te..."
  Oleg lerizî û pêlavê xwe yê luks ê bi kevirên hêja derxist, paşê yê din, û got:
  - Ew ê hêsantir be!
  Kont ê ku li vê yekê temaşe dikir bi dengekî nizm got:
  - Qralê te. Ne layiq e ku tu mîna mirovekî asayî bê pêlav bî. Tu mîratgirê text î...
  Oleg-Karl qîr kir:
  - Ne karê te ye ku tu ji min re bibêjî ka ez ê çi bikim!
  Û kur bi tiliyên xwe yên tazî pereyê zêr girt û ewqas jêhatî avêt ku ew ket bin çokê wî, û kont hevsengiya xwe winda kir û li ser kevirên mermerî yên rengîn ket. Bi rastî jî henekdar bû.
  Paşê rabû ser xwe û bi dengekî nizm got:
  - Ji bo vê yekê tu hêjayî deh lêdanên bi qamçiyan î, û yekî nerm jî!
  Oleg-Karl keniya, her çend hinekî nerehet bû jî:
  - Ma tu difikirî ku ez ê ji darê bitirsim!
  Kont bi dengekî nizm got:
  - Kurr bînin ji bo lêdanê!
  Kurekî, bi laşê xwe yê pir saxlem, her çend tenê bi qasî Oleg dirêj bû, anîn hundir. Du xizmetkaran ew bi stûnekê girêdan, pêşî pişta wî eşkere kirin. Jineke ciwan bi cil û bergên sor û lepikên sor ket hundir. Li pişt wî, kurekî, ku ew jî kincên sor û pêlavên sor li xwe kiribû, kovlek av û çend çiqilên daran anî.
  Oleg pirsî:
  - Û çima ew?
  Kont bi kenekî ecêb bersiv da:
  "Ji bo te, Qralê Te! Ne rast e ku meriv qamçîyê mîratgirê text bike, ji ber vê yekê kurekî ji eslê xwe esilzade dê cezayê te bikişîne. Bi tesadufî, ew ji bo vê yekê mûçeyek baş distîne!"
  Pişta kurik bi rastî bi şopên qamîşê yên dirûtî veşartî bû. Ew bihêz bû, û birînên wî mîna yên kûçikekî baş dibûn, lê gelek caran lê dixistin; Karl bi xwezaya xwe ya nerm nedihat nasîn.
  Jina ciwan qamçiyek ji selikê derxist û bi hemû hêza xwe li pişta wî da, paşê jê pirsî:
  - Bi teserûfê an na?
  Kont bersiv da:
  - Bêyî teserûfkirinê!
  Cellad jin, porê wê jî sor û geş, ewqas bi tundî lêda ku çermê pişta masûlkeyî ya kur çiriya. Wî bêhna xwe da, lê diranên xwe girt da ku qîrîna xwe kontrol bike. Cellad dîsa lêda. Kont jimart. Profesyonel bi tundî lêda. Dilopên xwînê rijandin ser rûyê wî.
  Bi lêdana heştemîn, kurê ku lê dixist êdî nikarîbû tehemûl bike û dest bi qîrînê kir. Jina porsor bi razîbûn keniya û lêvên xwe milmiland.
  Piştî ku wê lêdanê qedand, wê ferman da:
  - Pişta wî bi rûmê bişo!
  Alîkarê darveker şûşeya ku bi kembera wî ve daliqandî bû vekir û ew rijand ser gewriyên zarokê lêxistî. Wî dîsa qîriya. Lê paşê bêdeng ma û diranên xwe çikand. Dema ku êş hinekî kêm bû, ew rabû ser xwe, tewiya û ber bi derketinê ve çû.
  Kont wiha destnîşan kir:
  - Ew gelek êş kişandibû! Û niha, cenabê te, dibe ku tu pêlavên xwe li xwe bikî!
  Oleg-Karl wiha got:
  - Lê gelo pîrozan tazî nemeşiyan?
  Mamosteyê Kont keniya û bersiv da:
  - Ev pîroz in, cenabê te... Û tu mîratgirê text û împaratoriya herî mezin a cîhanê yî.
  Portekîz hîn bi temamî ji Spanyayê veqetiyabû, û bi rastî Împeratoriya Kastîlyayî Amerîkaya Latîn, Hindistan, Florida û Teksas di nav xwe de digirt, û heta bi Fransayê re jî şer dikir, hewl dida ku ber bi Amerîkaya Bakur ve berfireh bibe. Ev kêliyek krîtîk di dîrokê de bû. Têkçûna li Fransayê dê bibe sedema veqetîna dawî ya Portekîzê, digel windahiyên din ên ku dê dawiya Împeratoriya Kastîlyayî ya berfireh nîşan bidin.
  Oleg pir ji lixwekirina pêlavan dûr bû. Ew ji bazdana bê pêlav hez dikir, hetta di berfê de jî, û wî hunerên şerî pratîk dikir, ku ev tê wê wateyê ku lingên wî dikarin dar û kerpîçan bişkînin.
  Lê ew bi rastî mîratgirê împaratoriyeke mezin e. Û padîşah nexweş e...
  Hêj pêlavên xwe li xwe nekiribûn dema ku zengil lê da û kont ragihand:
  - Û niha dersên te li cem Serokpiskopos hene! Ez dizanim ku ne pir xweş e, lê divê tu Latînî û dîroka Împeratoriya Romayê fêr bibî.
  Oleg-Karl bêzar bû. Ew tenê çend deh gotinên latînî dizanibû. Fêrbûna wê di sedsala bîst û yekê de çi feyde bû? Oleg ji dîrokê hez dikir, lê di sedsala bîst û yekê de, ew di fîlman de dihat pêşkêş kirin, lê li vir...
  Lê tiştek nabe; divê ez pêlavên xwe yên zêrîn li ser fayansên mermerê yên rengîn bidim û biçim odeya din.
  Di rê de, ew rastî Duke Malbarro hat û ji mîratxur re got:
  - Bavê te dev ji axaftina xwe berdaye! Belkî tu di demek nêzîk de bibî padîşah!
  Oleg-Karl bi dengekî nizm got:
  - Belê, pir baş e!
  Dûk wiha şîrove kir:
  - Tu hîn mezin nebûye û tu ê hewceyê serokwezîrekî bihêz û xwedî ezmûn bî!
  Oleg-Karl serê xwe hejand:
  - Ez ê li namzetên cûda binêrim û yekî hêja hilbijêrim!
  Û mîrzayê kur ket hundirê odeyê ku maseyên wê bi komên tijî pirtûkên biha û pir mezin tijî bûn.
  Zilamekî temenmezin li sultan mîr vexwend ku rûne û dest bi xwendina tiştekî ji wî re kir. Oleg zimanê fransî bihîst. Bi şensî, wî ew baş dizanibû û bi zanîna xwe ya dîrokê ya herî baş bersiv da.
  Arşîpiskopos destnîşan kir:
  - Ne xirab e, niha Latînî ye.
  Beşa dawî ya herî dijwar bû. Lê bi awayekî Oleg-Karl kavil paqij kir.
  Paşê Îngilîzî hebû, ku rêwîyê demê pir baş dizanibû.
  Serokpiskopos jî matmayî ma:
  - Qralê min, tu bi awayekî pir xweş diaxivî. Berê pir dijwar bû.
  Oleg bi dengekî tûj bersiv da:
  "Ez padîşah û împaratorê pêşerojê yê herdu Hindistanê me. Bê guman, divê ez bi zimanê Îngilîzan - dijminên me yên sereke - şareza bim."
  Zilamê bi cilên reş bersiv da:
  "Birêzê min, rast e. Lê niha Îngilîz di nav serhildana Crowmel de asê mane û di şerê navxweyî de asê mane. Ev şansê me ye ku em hêza xwe ya berê ji nû ve bi dest bixin."
  Oleg-Karl wiha got:
  - Ji bo alîkariya Qiral Charles I, da ku Îngilîz bikaribin hevdu heta ku ji dest tê bikujin!
  Serpiskopos nerazîbûn nîşan da:
  "Em niha alîkariya Cromwell dikin. Her çend ew Charles têk bibe jî, serhildêr dê di dawiyê de bi hev re şer bikin!"
  Oleg çîrokek bi bîr anî. Mixabin, di dîroka rastîn de serhildêran li dijî hev şer nekirine û rejîma Crowmel xurttir bû. Û Spanyolî, tevî ku Fronde li Fransayê diqelişe jî, şer winda kir. Her çend Spanyayê di wê demê de şansek baş hebû ku hêza xwe ji nû ve bi dest bixe, dema ku dijberên wê yên sereke, Brîtanya û Fransa, di nav aloziyê de bûn. Lê Spanyayê di wê demê de bê hukumdar û fermandarên bihêz bû.
  Oleg difikirî ku Charles III, Qiralê Spanyayê, dê di demek nêzîk de bimire. Piştre ew ê bibe serwerê împaratoriya herî mezin a heta niha. Û pêşîniya yekem ew bû ku pêşî li artêşa Fransî ya bi serokatiya Condé bigire ku Spanyayê têk bibe. Piştî vê têkçûnê, Portekîz di dawiyê de ji Spanyayê veqetiya, û dûv re Îngilîz û Fransî beşek ji axa Spanyayê li Amerîkaya Bakur ji nû ve girtin. Wekî din, geşbûnek nû di şerên taybet ên Îngilîzan de bi serokatiya Morgan çêbû.
  Mîrzayê kur demekê fikirî, û serpiskopos got:
  - Tu bêxem î, Qralê/a min! Tu xewna tiştekî dibînî!
  Oleg-Karl bersiv da:
  - Ev dem in - Fronde li Fransayê, Crowmel li Brîtanyayê, me hemû şansên me hene ku em dîsa bibin hêza serdest!
  Serokpiskopos serê xwe hejand û got:
  "Rast dibêjî, Qralê/a min. Lê împaratorîya me jî gelek pirsgirêk hene. Bi taybetî, gendelîya tirsnak!"
  Oleg-Karl qîr kir:
  - Divê diz û bertîlxwar bên xaçkirin an jî çar perçe bên kuştin!
  Zilamê bi cilên reş ferq kir:
  - Lê em nikarin hemû rayedaran bixin stûyê xwe; kî dê hukum bike?
  Kurê ku hatibû bersiv da:
  - Çend deh li ser stûnekê, û yên mayî dê bitirsin û nedizin!
  Arşîpiskopos destnîşan kir:
  - Di serdema Philip II yê bi heybet de qewimî ku bertîlxwar hatin xaçkirin, lê dîsa jî ew nekarîn vê belayê ji holê rakin!
  Oleg-Karl bersiv da:
  "Em hîn jî hewceyê astengkirinê ne. Her wiha, desteserkirina tevahî ya milkê, ne tenê ji bertîlxwar lê di heman demê de ji xizmên wî jî, ji bo sûdwergirtina dewletê. Wê demê dê teşwîqek ji bo îdamkaran hebe!"
  Zilamê bi cilên reş got:
  - Ev aqilane ye! Lê hûn nekarin her kesî darve bikin û desteser bikin. Dibe ku serhildanek çêbibe!
  Mîrzayê kur bersiv da:
  "Em ê her kesî ceza nekin, tenê yên herî bêrûmet, yên ku sînor nas nakin! Hikumdarekî mezin divê zalim be!"
  Serpiskopos bi aqilmendî got:
  - Eger tu şîrîn bî, ew ê te bilizin, eger tu tal bî, ew ê te ji tif bikin!
  Oleg-Karl bersiv da:
  - Hem gêzerek û hem jî darek wê hebe!
  Piştî wê, kur li çend pirtûkên din nihêrî. Nivîs bi tîpên mezin hatibû nivîsandin, û heta Latînî û Spanî jî xwendina wan hêsan bû. Lê naverok bi piranî olî bû.
  Mîrê kur got:
  - Divê em çekên nû îcad bikin! Şerkirina bi awayên kevin pir bê feyde ye!
  Arşîpiskopos gurm kir:
  "Cenabê te, ev ne ji bo min e, lê ji bo generalan e. Çekçêkerên me yên pir baş hene!"
  Oleg-Karl serê xwe hejand:
  - Ez ê teqez bi leşkeran re biaxivim!
  Serpiskopos bersiv da:
  - Piştî min, hûn ê bi General Marquis de Bourbon re hevdîtinekê bikin, ew ê karûbarên leşkerî fêrî we bike, lê ne şerîet, lê stratejî û taktîkan!
  Mîrzayê kur keniya:
  - Lez be!
  Oleg bingehên Katolîsîzmê baş fêm dikir, lê bi rastî jî bawer nedikir. Çiqas kêmtir fêrî gelek hûrguliyên ayînî yên piçûk bibûya. Xala wê çi bû? Di Şerê Rûs-Japonî de, ne dua û ne jî îkonan alîkariya Kuropatkin nekirin. Lê di bin desthilatdariya Stalîn de, Yekîtiya Sovyetê ya ateîst di sê hefteyan de Japonya wêran kir! Û hewcedarî bi îkonan tunebû.
  Ji ber vê yekê li vir pirsek din heye.
  Oleg Rybachenko, bi aqilê xwe yê zarokatiyê, bi rastî fikirî: ger Xwedayê Hemûkar mirovekî rastîn bûya, gelo ew ê destûrê bidaya kaosek wisa li ser gerstêrka Erdê?
  Her rêberek ku xwedî berpirsiyariyeke herî piçûk be jî, ji bo rêkûpêkiyê têdikoşe. Lê dîsa jî, li ser gerstêrka Erdê, di sedsala bîst û yekan de ji sedsala heftemîn a niha bêtir kaos heye. Hejmara dewletan zêde dibe û nakokî jî zêde dibin.
  Niha, dewleta herî bihêz Împeratoriya Spanyayê ye. Wekî din, reqîbên wê yên sereke, Fransa û Brîtanya, qels bûne. Her du dewlet jî bi bandor di şerê navxweyî de ne. Cromwell li dijî Qiral Charles e, û Fronde li dijî Mazarin, serokwezîr û kardînal e. Bextê Qiral Charles xirab e, û di demek nêzîk de Cromwell, ku tenê çêkerê bîrayê ye lê fermandarek pir jêhatî ye, dê wî biqedîne.
  Mazarin niha ji ber nebûna rêberekî yekane li Fronde tê rizgarkirin. Di dawiyê de, di dîroka rastîn de, ev serokwezîr û kardînal bi ser ketin. Û di vê yekê de çi dibe, tenê Xwedê dizane.
  Oleg difikirî ku dibe ku, wekî mîr an padîşah, ew bikaribe ji bo Spanyayê tiştek bike. Wê demê, Portekîz hîn bi tevahî ji hev veqetiyabû, û tevî koloniyên xwe, Împeratoriya Kastîlî çaryeka baş a cîhanê kontrol dikir. Bi gotineke din, kesek wekhevî wê tunebû. Hemû Amerîkaya Latîn, Filîpîn, peravên Hindistanê - her tişt ya wê bû. Împeratoriya herî bihêz.
  Brîtanyayê tenê li Amerîkaya Bakur û Karayîban dest bi bidestxistina koloniyan kiriye, û Fransa jî bi heman awayî hîn gavên xwe yên pêşîn diavêje.
  Ji ber vê yekê tiştek heye ku were xurtkirin û tiştek heye ku meriv ji bo wê şer bike.
  Di dawiyê de Karl-Oleg li bendê ma heta ku dersên olî biqedin û çû odeyek din, ku gelek çek li dîwaran daliqandî bûn. Bi rastî jî stratejî û taktîk li wir dihatin hînkirin. Û General Marquis de Bourbon dirêj û qelew derket.
  Hol bi xwe balkêş bû-leşkerên piçûk ên darîn û tenekeyî, hem piyade û hem jî siwar, di rêzan de hatibûn rêzkirin. Her wiha top, dîwarên piçûk, yên mîna pêlîstok û kelehê jî hebûn.
  Karl-Oleg fîk lê da. Çi ode bû, û ev yek Petrê III anî bîra mirov, ku ew jî ji lîstina bi leşkeran re hez dikir. Û Petrê Mezin jî alayên pêlîstokên xwe hebûn ku padîşah şa dikirin.
  Bi tevayî pir xweşik bû.
  Lêbelê, destpêka dersê kur xemgîn kir. General dest bi pirsîna li ser Julius Caesar, Alexanderê Mezin û Zopio, Lucullus û Epaminondasê kêm-naskirî kir. Wekî din, zanîna wan di vê serdemê de - veguherîna ji Serdema Navîn ber bi demên nûjen - ji ya sedsala bîst û yekê pir cûda bû. Û Oleg, bi zanîna xwe ya nûjen a serdema kevnar, bi berdewamî xwe di tengasiyê de didît.
  Wisa dixuye ku Marquis de Bourbon ji vê yekê aciz bû û wî ferman da:
  - Deh lêdan bi ço li ser pêlavan!
  Oleg bi kêfxweşî pêlavên xwe yên ne xweş û ne rehet, her çend pir luks bin jî, yên ku bi kevirên hêja hatibûn xemilandin, ji xwe kirin.
  Û min bi tabana xwe ya tazî, zarokane û xav sermaya lewheya mermerî ya rengîn hîs kir.
  Markîs General keniya:
  - Qralê te wê ji ber ku dersa xwe baş fêr nebûye were lêdan.
  Kurekî bi temenê Oleg ket odeyê. Ew bê pêlav bû, xuya ye ji bo ku lingên xwe hişk bike û li hember lêdanên pêlavan bi lingan hêsantir bisekine. Du kurên din ên bi cilên sor û keçek mezintir bi porê sor û maskek li xwe kiribûn, bi wî re bûn. Çîpên zirav û nerm di destê wê de bûn.
  Kurê qamçî bi îtaet li ser pişta xwe dirêjkirî bû, lingên wî yên tazî di çokan de asê mabûn. Diyar bû ku lingên zarokê diwanzdeh salî pir hişk bûn. Wî heta hewl da ku li ser kevirên tûj bimeşe da ku felaka hêsantir were hilgirtin.
  Keça porsor ew bû ku lêdan dida. Wê çoyekî nerm bi kar anî û bi jêhatî û bi hêz lê da. Ev yek kur êşand, lê diviyabû ew bi xwe lêdanan bihejmarta.
  Keçikê lê da û ew pêça. Qalindên li ser lingên kurik diçirisîn, lê wî wekî her carê tehemûl kir û jimartin. Her çend her lêdanek li pêlava wî ya tazî, girover û qalind di pişta serê wî de deng vedida jî. Diyar bû ku kurik ji lêdanê diêşiya.
  Oleg ji kur re şewitî. Lê wî destwerdan nekir. Bi rastî divê edalet bi ser bikeve. Û ne karê wî bû ku kevneşopiyê bişkîne.
  Ji bilî vê, kur muhtemelen ji bo vê yekê pere distîne. Ew mîna çîroka navdar a li ser mîr û feqîr e. Li vir jî tiştek dişibihe vê yekê. Tenê ew ne feqîr e mîna Kenti, ew zarokekî sedsala bîst û yekê ye û zarokekî ecêb e. Ji ber vê yekê ew ê tenê biçe ser wê.
  Dema ku derba dawîn, dehemîn, hat dayîn, alîkarên xortên darveker lingên tazî yên zarok ji çokan derxistin. Ew bi baldarî rabû ser xwe. Bi zorê keniya û got:
  - Gelek spas ji bo dersê! Bila Dayika Xwedê pîroz be!
  Piştî vê yekê, bi herdu lingên xwe şil bû û ber bi derketinê ve çû. Celladê porsor ê jin got:
  - Ew tenê ji bo wî baş e! Lê çima Qralê Wî bê pêlav e?
  Oleg bi bawerî bersiv da:
  - Ez jî dixwazim ceza bibim!
  Markis nerazîbûn nîşan da:
  - Na! Ji bilî bavê wî, mafê kesî tune ku mîr lê bide! Ji ber vê yekê qet li ser nefikire! Û cenabê te, pêlavên xwe li xwe bike!
  Kurê mîr bi dilpakî bersiv da:
  - Ev pêlav bê guman xweşik in, lê wan lingên min hejandin.
  Bi rastî, bilbilên piçûk dest pê kiribûn xuya bibin. Oleg ji bazdana bê pêlav di her hewayê de, hetta di berfê de jî, hez dikir û di firsendeke herî piçûk de pêlavên xwe diavêt. Wekî din, kur bi hunerên şerî re eleqedar bû. Û ji bo vê yekê, zarokek pêdivî bi lingên xurt û baş-pêçayî heye.
  Markîz de Bourbon bi dengekî nizm got:
  - Ez ê ji te re ferman bidim ku terlikan bîne!
  Oleg nerazîbûn nîşan da:
  - Li vir germ e! Û tenê bavê min dikare fermanan bide min. Ji min re bêje, gelo mimkun e ku meriv di heman demê de agirê tifinga mûşketê pêxe û kêr jî lê bide?
  General destên xwe vekirin û bersiv da:
  "Hûn nikarin, Qralê Min! Mûşket tenê dikare gulebaran bike. Û ji bo parastina şerê nêzîk, şaxek cuda ya leşkeran heye - nizmbaz!"
  Oleg nerazîbûn nîşan da:
  "Belê, mimkun e! Çêkirina tifinga ku hem gulebaran bike û hem jî kêrê bide bi tevahî mimkun e!" Kur bi lingê xwe yê tazî da erdê, û bi ewqas hêzê, heta çend leşkerên darîn jî ketin erdê.
  Marquis de Bourbon gurgûr kir:
  - Ez newêrim bi cenabê te re nîqaş bikim, lê ne mimkûn e!
  Oleg keniya û bersiv da:
  - Dixwazî ez amûrekî sade nîşanî te bidim? Em ê jê re bibêjin bayonet, û bi wê, musket dê kêran bidin.
  General ji wê pirsî:
  - Amûrek hêsan çi ye?
  Mîrzayê kur çû ber taxteyê û perçeyek tebeşîr hilda. Piştre xencerek tûj bi zengilek li destê wê ve girêda kişand. Paşê got:
  - Tu vê bayonetê datînî ser lûleya tifingê, zengilê bipêçî da ku ew bi ewlehî bisekine, û tu dikarî di heman demê de gule berdî û kêr bidî.
  Marquis de Bourbon matmayî ma:
  - Ma bi rastî jî ewqas hêsan e?
  Oleg bi mentiqî bersiv da:
  - Her tiştê jîr sade ye, tenê navincî her tiştî tevlihev dike!
  General wiha şîrove kir:
  - Pêdivî ye ku ew bi şiklê hesin were hilberandin. Û were ceribandin!
  Mîrê kur got:
  - Û hemû tiştî bi qasî ku pêkan e veşartî bike, da ku dijmin kopî neke. Çêlek pir hêsan e!
  Markîz de Bourbon wiha got:
  "Şerê biryardar ê di navbera me û Fransîyan de di demek nêzîk de tê. Împeratorîya Louis ji ber Fronde û bêaramîya girseyî qels bûye, û em xwedî serdestîya hejmarî ne. Lê kalîteya leşkeran pir zêde ye, pir zêde leşkerên kirê hene, û Prens Condé wî wekî fermandarekî mezin dibîne!"
  Oleg bi kenekî got:
  - Em ê ji bo vî mîr surprîzek bînin, surprîzek pir nexweş!
  Kurê efsûnî ev şer bi bîr anî. Piştî wî, Portekîz di dawiyê de ji Spanyayê veqetiya û Împeratoriya Kastîlyayî ket nav krîzê. Heta Şerê Navxweyî yê Brîtanî û serkeftina Cromwell jî ne alîkar bûn. Wekî din, hikûmeta nû berdewam kir ku korsaniyê teşwîq bike, ku ev yek hêza Spanyayê qels kir.
  Portekîz ne tenê Brezîlya ye, ew di heman demê de Hindistan e jî. Kêm kes dizanin ku ew pêşî koloniya dewletek din bû û tenê paşê bû Brîtanî. Rêya yekem a ber bi Hindistanê ve ji hêla Portekîzî Vasco da Gama ve hate keşfkirin.
  Û ew Portekîzî bûn ku peravên wê dagir kirin. Portekîz her wiha Angola û çend girav û milkên din li Afrîkayê jî di destê xwe de digirt.
  Bê guman, divê em van hemûyan biparêzin. Û berfireh bikin. Û her wiha hesabên xwe bi Hollandayê re jî çareser bikin. Pêdivî ye ku ew dîsa vegere nav sînorên împaratoriyê.
  Lê ev yek artêşeke bejayî ya bihêz hewce dike. Û çêtir e ku ew ne bi rêya deryayê, lê bi rêya bejahî, bi rêya Fransayê, were radestkirin. Bi awayekî din, Spanya jî hin îdîayên hîpotetîk li ser textê Bourbon hene.
  Xwezî ez li Parîsê tac bigirim û di wê rewşê de xwedî hêzek wisa bim!
  Oleg, hîn jî bê pêlav û bê pêlavên xwe, bi Marquis de Bourbon re ber bi ocaxê ve çû. Bi eşkereyî general bi vê vedîtina hêsan matmayî ma. Bi rastî, ev girîng bû. Ew dikarin hemû pîkeman bi bayonetan veguherînin muşketyeran, û wê hingê Îspanyolî dê guleyên bihêztir biteqînin. Û ev dê alîkariyek mezin be.
  Ji bilî vê, Oleg bi xwezayî gelek ramanên din jî hene. Mînakî, çêkirina bombeyên perçekirinê. Ew ê bibandor bin. An jî çêkirina dînamît, ku ji barûtê pir bihêztir e. Bi awayekî din, heke dînamît veşartî bimîne, welatên din dê di demek nêzîk de nikaribin wê bikar bînin.
  Lê belê kêrê bayonetê pir hêsan e. Tiştê sereke ew e ku meriv wê di wextê xwe de ji bo şerê li dijî Condé bicîh bîne.
  Eger li wir Fransî bên têkbirin, tişt wê hêsantir bibin. Wekî din, têkçûneke leşkerî wê Frondeyê hîn bêtir gur bike û şerê navxweyî wê li Fransayê dest pê bike.
  Ew rastî ku Fronde ne xwediyê rêberekî yekane ye tiştekî baş e. Ger ew bi ser bikeve, ew ê nebe asteng ji bo fetihên din ên Spanyayê.
  Herwiha baş dibe ku qiloçên agirîn li ser muşketan bûna - ev yek dê rêjeya gulebarana wan zêde bikira. Lê ev ê dem bigire, û berî şerê bi Condé re fersenda wan tunebû ku vê bikin.
  Oleg-Karl û general gihîştin ocaxê.
  Kur heta bi pêlav li ser perçeyekî metal ê tûj jî pê ket. Lê lingê wî yê qalind li ber xwe da. Û mîrê ciwan jî netirsiya.
  Paşê kur bi lez ew nîşanî hesinkar da. General piştrast kir. Tenê zengilek fireh û dûz lazim bû ku bi xencerek an kêrek tûj ve girêdayî bû. Tenê şert ew bû ku pîvan bi lûleya mişketê re li hev bikin.
  Hesinkar - zilamekî pir dirêj û milfireh - vê yekê fêm kir. Pênc deqeyên din û kar dê li hemû kargehên qesrê bi tevahî bidome. Eşkere bû ku diviyabû lez bikin.
  Padîşah wê demê bi giranî nexweş bû û lal bû, ji ber vê yekê kes nikarîbû fermanan bide mîr û înfantayê. Lêbelê, Oleg ji pêşandanê kêf digirt, pêlavên wî yên tazî û zarokane dibiriqîn. Û her kesî guh da wî.
  Bi rastî, temenê padîşah ne dirêj bû, û zarokê piçûk li ber bû ku bibe hikumdar. Û dû re jî pergal hebû: tevî temenê wî yê ciwan ê diwanzdeh salî, ji padîşahê nû dihat xwestin ku bi xwe regent tayîn bike. Û heke wî biryar da ku yekî tayîn neke, ew dikaribû bi tena serê xwe hikum bike, tewra di zarokatiya xwe de jî.
  Ji ber vê yekê Karl-Oleg xwedî hêz bû, û ev yek îlhama wî dida. Û kur wekî kergoşkekî dîn li dora xwe direviya.
  Bê guman ji bilî bayonetan, bombeyên destan jî hewce ne. Belê, ev hêsantir e - kûzên piçûk ên sade bi destên ku bi barût û guleyên kêzikan tijî ne. Ya paşîn berê hatiye îcadkirin û tê bikar anîn. Lêbelê, fikra daliqandina kîsikên barûtê yên pêşwext dagirtî ji bo zêdekirina karîgeriya gulebaranê hîn nehatiye fikirîn.
  Kurik her direviya û direviya... Ji bilî vê, kaxezek ji hêla padîşah ve hatibû îmzekirin hebû ku eger ew nikaribe fermanan bide, kurê wî yê pitik dê fermanan bide, an jî her kesê ku Karl Gangsburg tayîn kiriye wekî regent.
  Dem ji bo kur pir teng bû. Wî heta ferman da ku kevokek ji Duke Galba re were şandin, û jê xwest ku di parastinê de bimîne, û hîn bi artêşa fransî ya Condé re nekeve şer.
  Wekî ku dibêjin, xortê jêhatî bi xwe jî bazda nav kargehê. Wî maşeyên hesinî hilda û dest bi çêkirina bayonetan kir. Mifteya vê yekê ew bû ku di wextê xwe de were kirin. Û tiştê ku dihat hilberandin hîn jî diviyabû radestî eniyên pêş bihata kirin. Û ew jî jixwe li ser axa Fransayê bû. Piştî mirina Kardînal Richelieu, bêaramî û serhildan dest pê kirin. Mîr û dîk azadiya mezintir dixwestin, û nerazîbûna li hember Mazarinê Îtalî tenê hincet bû. Her çend, bê guman, rastiya ku serokwezîrê yekem ne Fransî bû jî rolek lîst.
  Ji ber vê yekê Spanyayê şansek hebû ku hegemonyaya xwe vegerîne û tiştê sereke ew bû ku ew şans ji dest nede.
  Oleg bê guman wê bi kar bîne. Pêdivî bû ku ew tiştekî hêsan lê bibandor bibîne.
  Her wiha baş dibe ku topên piçûk û zivirî hebin, mîna yên di lîstika "Cossacks" de. Lê ev ê dem bigire, û divê em niha biryar bidin.
  Oleg li dora xwe bezî û stran got:
  Birayên zanistê ku bi ser bikevin,
  Ewqas hêsan nîne...
  Em ê azmûnên xwe bi rengekî serkeftî derbas bikin,
  Em di rêza yekem de ne!
  Evîndarekî ciwan pir xebitî. Û çend ramanên wî yên din jî hebûn. Berî her tiştî, formasyona leşkeran. Ya Spanyayê kevnar bû. Ew ne pir aram bû, û top dikarin lê bikevin, û ya herî girîng, beşek girîng a hêza agir bêkêr bû. Ma ne çêtir e ku formasyona Hollandî ya sofîstîketir were pejirandin? An jî tewra formasyona Rûsî biceribînin, ku tê de agir hema hema bi berdewamî, bi rêzên guherbar tê teqandin.
  Bi karanîna vê formasyonê di dema şerê Alekseev Mikhailovich de, Rûsan artêşa bihêz a Dewleta Polonî-Lîtvanyayî têk birin. Ew ji hêla fermandar Dolgorukov ve hatibû çêkirin, ku bi tepeserkirina Serhildana Razin tê nasîn.
  Ev kurê efsûnî bi rastî jî xwedî ezmûneke lîstikên komputerê bû. Ew hem stratejîst û hem jî taktîkzan e. Ji ber vê yekê divê ew bi xwe biçe cem leşkerên Spanyayê yên li Fransayê û mudaxeleyî wir bike.
  Kur dest bi xêzkirina nexşeyên formasyoneke pêşketîtir a Holendî kir. Axir, tevî serdestiya hejmarî ya Împeratoriya Kastîlyayî, wan Spanyolî têk biribûn.
  Çêkirina yekşermîkên dûr-menzîl ne fikrek xirab e. Destê wan konîk e û dikarin topan ji çar mîlan dûr bavêjin, ev tê vê wateyê ku menzîla wan ji topên normal dirêjtir e.
  Û çend raz hene ku dihêlin hûn fîşên kêzikan ji ya asayî dûrtir jî bavêjin. Û divê ev werin bicîhanîn.
  Kur bi enerjiyeke mezin tevdigeriya. Ji ber ku padîşah ji ber nexweşiyeke giran hêza axaftinê winda kiribû, lê karibû fermanek nivîskî bihêle ku hemû desthilatdariya li ser împaratoriyê veguhezîne kurê xwe, her tişt bi awayekî baş çû.
  Tenê yek mezin û dîk pir zêde dizanibû, lê wî tercîh kir ku niha bêdeng bimîne. Û amadekariyên mezin diqewimin.
  Oleg bê pêlav bû û ewqas zû direviya ku gelek kes ji jêhatîbûna wî matmayî man.
  Divê Spanya ji paşketinê were rizgarkirin û bilind bibe, û ew ê wê bilind bike. Kilît lez, rastbûn û zext e.
  Lê niha pitika rastîn li ku ye? Ger ew di sedsala bîst û yekê de biqede, dibe ku ew bikeve nexweşxaneyek derûnî. Û Oleg dê çawa li çavên kesekî binêre ger ew vegere?
  Mark Twain dîsa tê bîra mirov, û çawa Prens Edward wê demê tevdigeriya. Belkî Prens Charles aqilmendtir derkeve. Û ji her quncikê ve neqîre ku ew prens e, bila padîşah be jî!
  Oleg bi henekî stran got, lingên xwe yên tazî li xwe da:
  Ez padîşah im, ez li ser her tiştî desthilatdar im,
  Zelal e, zelal e...
  Û tevahiya erd dihejîne,
  Di bin lingê padîşah de!
  BEŞA HEJMAR 3.
  Di vê navberê de, mîrê rastîn xewnek pir ecêb û efsanewî dît.
  Ew wekî ku kurekî bi navê Karl û keçek di cîhaneke pir neasayî de di nav giyayê de dimeşin. Di wê cîhanekê de, gulên pir geş û mezin li ser darên luks şîn dibin. Û ew vekirî ne û bêhna wan pir xurt û bîhnxweş e.
  Kurê pitik bê pêlav bû û şort li xwe kiribû. Lê giya nerm bû, û bi pêlavên zarokane yên tazî gavavêtin li ser xweş dihat. Keçek diwanzdeh salî, nêzîkî temenê wî, cil û bergek sivik û sandalên wê li xwe kiribû. Bi dengekî bilind lê da û keniya.
  Û perperok difirin, bi bedewiyeke ecêb bi baskên xwe yên bi hemû rengên keskesorê boyaxkirî, û firehiya hin kêzikan digihîje heta saniyeyekê.
  Karl bi kenekî got:
  - Divê ev bihuşt be!
  Keçikê nerazîbûn nîşan da:
  - Ne tam bihuşt, lê cîhaneke din! Li ezman binêre.
  Kur serê xwe rakir û sê roj li ser paşxaneyek şîn dîtin ku dibiriqîn: sor, zer û kesk. Pir xweşik bû.
  Karl bi hêrs got:
  - Bi kêmanî, cîhanek ecêb e!
  Keçikê bi awayekî felsefî got:
  - Fêkiyên geş carinan jehrîn in!
  Kurê pitik keniya û got:
  - Ma tu bi tesadufî prenses î?
  Keçika bi tîlîk bersiv da:
  - Belê, ez prenses im!
  Karl bi awayekî gumanbar got:
  - Çima sandalek?
  Prenseseya keçikê bersiv da:
  - Lê tu jî bê pêlav î, her çend tu mîr bî jî, û tu ê di demek nêzîk de bibî padîşah!
  Zarokê biçûk bi cesaret bersiv da:
  - Ez bê pêlav im ji ber ku ez wisa hez dikim!
  Jinika bedew konê girt û bi pêlava xwe ya pembe û gilover ew xist nav giyayê û serê xwe hejand:
  - Ez jî! Bê pêlav man pir hêsan û xweş e! Û giyayê nerm pêlavên tazî û biharî yên zarokekî diqelişîne, ku ev yek pir xweş e!
  Mîrzayê kur keniya û bersiv da:
  - Rast e! Nebûna pêlavan ne nîşana xizaniyê ye, lê belê behsa azadiya me ya bê sînor dike!
  Keçikê serê xwe hejand û bersiv da:
  - Tu dikarî ji min re bêjî Mercedes... Ez hêvî dikim ku navê min ji te re xweş be?
  Mîrzayê kur bi erêkirinê serê xwe hejand:
  - Gelek rast e! Tu periyekî bedew û geş î! Û kincê te yê sade bi taybetî jî porê te yê ku mîna pelên zêr dibiriqin, xweşik dike.
  Mercedes serê xwe hejand.
  - Tama te xweş e, law! Lê ji min re bêje, gelo Xwedê ji prensan hez dike?
  Karl bi dengekî ji nişkê ve bersiv da:
  - Bê guman, guman tê de tune ye!
  Keçikê keniya û bi dilniyayî pirsî:
  - Û yên belengaz?
  Kurê mîr milên xwe hejand û bersiv da:
  "Heke hûn li gor pirtûkên dersê difikirin, wê demê Xwedayê Teala ji her kesî hez dike, hetta ji wan kesên ku li ser Erdê êş dikişînin jî. Lê bi rastî, ez nizanim!"
  Mercedes keniya û bersiv da:
  - Belê, rast e, lê ma tu carinan nafikirî ku Afirînerê Gerdûnê li hember hin kesan pir zalim e!
  Karl bi axînekê bersiv da:
  "Erê, ez wisa difikirim! Her çend, bi rastî, ez li qesrekê dijîm, an jî qet nebe heta demek berê min dijiya, û min qet xizanî an êşek rastîn nedîtiye. Ji bilî, bê guman, bavê min, padîşah, êş dikişîne û ji ber nexweşiyê dikişîne. Mixabin, heta monarş jî ji vê yekê bêpar nînin!"
  Keçikê bi kenekî got:
  - Û şahbanû di dema zayînê de êş dikişîne, mîna koleya dawî, ku bi qamçiyê tê lêdan!
  Mîrzayê kur serê xwe hejand û got:
  - Belê, wisa derdikeve! Ji ber vê yekê, li ber Xwedayê Teala, em hemû wekhev in û ne hewce ye ku em pesnê xwe bidin!
  Mercedes serê xwe hejand û got:
  - Belê, ev tê fêmkirin! Divê hûn di warê azweriyê de bêtir dilnizm bin û sînorên xwe bizanin!
  Karl, bi tiliyên xwe yên tazî, lingên xwe yên zarokane, perçeyek şikestî ji çiqilekê vereşiya jor û bi awayekî mentiqî got:
  "Lê ez padîşahê pêşerojê me û divê ez xwedî azweriyek bim! Axir, armanca her monarşî ew e ku axa xwe berfireh bike û erd û bindestên nû bi dest bixe!"
  Keçika bê pêlav bi awayekî mentiqî got:
  - Ev hemû tenê di mîqdarên ku Xwedayê Teala destûrê dide me de peyda dibin!
  Mercedes ew girt û dest bi stranbêjiyê kir, bi lingên xwe yên bronzkirî reqis kir:
  Ey afirînerê gerdûnê, tu zalim î,
  Ji devê milyonan kesan wiha axivîn!
  Û tew ji tirsê jî perestgeha min ewqas gewr bû -
  Dema ku pirsgirêkên bêhejmar hene - lejyon!
  
  Dema kalbûn û pîrbûn tê, mirina xerab,
  Dema şer, tofanek hebe - erd dihejîne!
  Dema ku tu tenê dixwazî bimirî,
  Ji ber ku di bin cîhana Rojê de germî tune ye!
  
  Dema zarokek digirî, deryayeke hêstiran çêdibe,
  Dema ku tevahî kulîlkên nexweşiyan hene!
  Pirsek - çima Mesîh êş kişand?
  Û çima tenê komet dikenin?
  
  Li vê dinyayê çi qewimî, ji ber çi...
  Ma em birçî ne, cemidî ne û êş dikişînin?
  Û çima qirêj ber bi jor ve diçe?
  Lê çima Qabîl bi ser dikeve?!
  
  Çima hewcedariya me bi windabûna jinên pîr heye,
  Çima giya baxçeyan vedişêrin?
  Û çima ew guhên me kêfxweş dikin -
  Reqseke gilover ji sozan bêpar?!
  
  Xudan jî bi xemgînî bersiv da û got:
  Mîna ku çarenûsek çêtir nizanibe...
  Ey zilamê evîna min - zarokê...
  Ewê ku min dixwest li bihuştê bicîh bibim!
  
  Lê hûn nizanin - zarok bêaqil e,
  Tenê ramanek piçûk di te de heye!
  Ku ronahiya kerema xwe tarî bûye,
  Ji bo ku hûn di zivistanê de mîna hirçê ne razên!
  
  Axir, ji bo ku hûn mirovan hişyar bikin,
  Ez ceribandinên xemgîniyê ji we re dişînim!
  Ji bo ku lîstik ji bo şîvê qelew be,
  Ew cesaret, jîrbûn û hewldanê dixwaze!
  
  Belê, tu dê di wê bihuştê de mîna Adem bî,
  Bê armanc dimeşiya, wek xeyaletekê dihejiya!
  Lê te peyva - Ez hez dikim - hîn bû,
  Têkilî bi ruhê nepak Şeytan re!
  
  Dizanim, li vê dinyayê şerekî heye,
  Û di heman demê de, serkeftin û rêz!
  Ji ber vê yekê, çarenûsa gelê dijwar e
  Û divê mirov tehemûl bike, mixabin, êşê bikişîne!
  
  Lê gava ku hûn bigihîjin armanca xwe,
  Bi ser ketin ku asteng û zincîran bişkînin...
  Bila xewnên te rast bibin,
  Hingê hûn şerên nû dixwazin!
  
  Ji ber vê yekê, fêm bike ey efendiyê min,
  Axir, carinan ez jî xwe pir aciz hîs dikim!
  Ku, tevahiya sedsalekê di bextewariyê de bijî -
  Xelk wek berazan in û ez ji wan şerm dikim!
  
  Ji ber vê yekê di têkoşînê de ronahiyek nû heye -
  Ew şer dê heta bêdawîyê bidomin...
  Lê tu dê di dua de teselî bibînî,
  Xwedê her tim bi nermî bêbextan hembêz dike!
  Dengê keçikê pir zelal û balkêş bû. Wê bi awayekî xweşik stran got. Paşê perperokek ber bi zarokên mezin ve firî. Baskên wê, her yek bi qasî fîncekê fireh, nexşek geş û rengîn nîşan didan. Û perperok bi xwe jî seriyekî neasayî hebû; ji bilî çavên wê yên mîna kêzikan, ew hema hema dişibiya mirovan.
  Jina perperok qîr kir:
  - Hûn ber bi ku ve diçin, ey şervanên bi heybet!
  Karl bi dilsozî bersiv da:
  - Tu der tune! Ez tenê dimeşim!
  Min kêzikek xweşik dît:
  - Tu nikarî biçî cihekî! Tu ê bigihîjî cihekî!
  Mîrzayê kur bi kenekî bersiv da:
  - Hingê ez ê cureyekî qehremanîyê bikim! Mîna rizgarkirina prensesekê ji ejderhayekî!
  Perperokek bi baskên pirreng qurç kir:
  - Ew gelek çêtir e! Belê, jixwe prensesek li kêleka te ye!
  Mercedesê serê xwe hejand, porê wê rengê pelên zêr bûbû:
  - Bi rastî ez naxwazim xilas bibim! Ez tercîh dikim ku ez bi xwe kesekî xilas bikim!
  Prens Charles îtîraz kir, lingê xwe yê tazî û zarokane bi hêrs lê da:
  - Ez mêr im û divê ez bi xwe cinsê bedew rizgar bikim!
  Perperok keniya:
  - Loma jî wisa ye, hûn herdu jî dixwazin kesekî rizgar bikin! Ev çiqas pesindar e!
  Keçik û xort bi hev re gotin:
  - Em di rewşeke biryardar de ne, em ê serpêhatiyeke ecêb biafirînin!
  Paşê kêzikê deng da û bi awirekî şîrîn pêşniyar kir, rûyê xwe yê keçikî xwar kir:
  - Were em bi vî awayî bikin! Tu dê Keçika Berfê ya ku Barmaley ji Bavê Frost dizî xilas bikî!
  Mîrzayê kur bi kenekî got:
  - Keçika Berfê rizgar bikin? Em dikarin çi bikin!
  Prenseseya biçûk şîrove kir:
  - Bi rastî, Îspanyolan Noel Baba heye, ne Bav Qeşa!
  Karl bi kenekî bersiv da:
  "Û Rûsan Ded Moroz hene! Ez dizanim li rojhilat welatek heye ku jê re Rûsya tê gotin, û hirçên qutbî li paytexta wê digerin û balalaika dilîzin!"
  Perperoka baskdar kenîya û bi kêfxweşî bersiv da:
  - Rast e! Belkî tu neviya Noel Baba xilas bikî û hirçên spî yên Rûsyayê ji te re sandûqek zêr bînin!
  Mîrzayê kur got:
  "Spanyayê zêrê têra xwe heye. Ji bo serketinê, em ne hewceyî zêr in, lê belê çekek mûcîzeyî ne. Mîna topek ku bi guleyek tirî dikare tevahiya artêşekê bibire! An tifingek ku dikare di deqîqeyê de sed guleyan biteqîne, an jî baskên firînê!"
  Prensesa biçûk ferq kir, bi hêrs li lingê xwe yê biçûk û bronzkirî, ku tabana wê ji ber giyayê kesk bû, da:
  - Hûn kuran tenê şer di hişê xwe de ne!
  Karl nerazîbûn nîşan da:
  - Ne tenê şer! Ez dixwazim mîna çûkekê jî bifirim! Ew ê bi rastî balkêş be!
  Pîrê keniya û bersiv da:
  - Neviya Noel Claus xilas bike û tu dê baskên ku tu dikarî pê wan ji eyloyekî çêtir bifirî bistînî!
  Mîrzayê kurê jîr zelal kir:
  - Ez ê yekê bistînim, an tevahiya artêşa xwe ya Spanyayê?
  Kêvroşka bedew bersiv da:
  - Na, di vê rewşê de, tu bi tenê dê xelatek xweş werbigirî ku mirov tenê dikare xeyal bike!
  Karl wiha destnîşan kir:
  "Tenê bask têrê nakin! Herî kêm mûşketek bidin wan ku di deqîqeyê de sed guleyan biteqîne, bêyî paşvekişandinê, û da ku ev gule, mîna dubloonên neguherbar, qet xilas nebin!"
  Prensesa biçûk qîr kir:
  "Divê te dubloonek neguhêrbar bipirsiya! Tenê xeyal bike ku tu dikarî çiqas qenciyê pê bikî!"
  Karl wiha destnîşan kir:
  "Di wê rewşê de, zêrên zêr dê tenê nirxa xwe winda bikin. Û heke hûn nexebitin, bextewarî tune! Bê êş, hûn nekarin masiyek ji golê derxînin!"
  Perperokê bi rêzdarî li mîrê xort nihêrî û kuxî:
  "Tu jîr î! Tu dizanî ku hejmareke mezin ji zêrên zêr, di rewşa herî baş de, dê hêz, rûmet û dewlemendiyê bîne kesekî, ne bextewariyê bîne her kesî!"
  Keçikê bi kenekî got:
  "Û kî dê bi tifinga ku di deqîqeyê de sed guleyan diavêje kêfxweş bibe? Ew ê kuştinê bîne û ne tiştek din! Wekî din, heke Spanya bi Engizîsyon û tarîtiya xwe cîhanê fetih bike, ew ê pir serkeftinek bi dest nexe!"
  Mîrzayê kur îtîraz kir:
  - Na! Li cîhanê hikûmetek ji ya me çêtir nîne! Û di derbarê Engizîsyonê de, ez ê wan bi zorê bixim!
  Û zarokê mezin, bi tiliyên xwe yên tazî, bi lingên xwe yên biçûk, konê zîvîn ê li ser giyayê avêt jor.
  Perperokê bi erêkirinê serê xwe hejand:
  "Ya paşîn biryarek pir jîr e. Lê pêşî, hêza xwe xurt bikin. Û ewlehiya xwe ya baş misoger bikin, wekî din dibe ku Îzûît hîn jî hewl bidin we jehrî bikin!"
  Keçikê bi tundî serê xwe hejand:
  - Tam wisa dikin! Bi rastî jî pir hêsan e: eger mirovek hebe, pirsgirêk heye; eger mirov tune be, pirsgirêk tune!
  Mîrzayê kur bi kenekî got:
  - Gotineke pir jîr: mirovek heye - pirsgirêk heye, mirov tune ye - pirsgirêk tune! Divê em wê ji bîr nekin!
  Perperokê piştrast kir:
  "Tu dê bask bistînî û bikaribî bifirî, û ji eyloyekî çêtir û zûtir bifirî. Û ev ji bo niha bes e ku Keçika Berfê ji Barmaley rizgar bikî!"
  Karl ew girt û yekser hişyar bû:
  "Ez nizanim Barmaley kî ye. Gelo ew ji Koschei yê Nemir xeternaktir e an na?"
  Prenseseya biçûk şîrove kir:
  "Ne ew e ku ew xeternak e jî. Divê em hîn jî wî bibînin. Û ji bo vê yekê, divê em biçin Afrîkayê!"
  Perperokê ew girt û bi henekî stran got:
  Zarokên biçûk,
  Ji bo tiştekî li dinyayê...
  Ji bo meşê neçin Afrîkayê!
  Li Afrîkayê masiyên deryayê hene,
  Li Afrîkayê gorîla hene,
  Li Afrîkayê krokodîlên mezin û hêrsbûyî hene!
  Ew ê te bikujin,
  Ji bo lêdan û êşandinê...
  Zarokno, li Afrîkayê neçin meşê!
  Li Afrîkayê dizek heye,
  Li Afrîkayê xerabkarek heye,
  Li Afrîkayê Barmaleyek tirsnak heye!
  Ew li dora Afrîkayê direve û zarokan dixwe!
  Mîrzayê kur qêriya:
  Çarenûsa min di teraziyê de daliqandî ye,
  Dijmin tijî cesaret in...
  Lê spas ji Xwedê re, heval hene,
  Lê spas ji Xwedê re, heval hene,
  Û ji Xwedê re spas ji bo hevalan,
  Şûr hene!
  Prenseseya keçikê wiha got:
  - Dengê wê pir xweş e! Û di vê rewşê de, kur şûrê wî tune ye!
  Perperok keniya û baskên xwe yên rengîn û biriqok hejandin. Dengê wê hat bihîstin:
  - Tu yê bi Barmaley re şer bikî, bê pêlav ber bi Afrîkayê ve biçî, û çekên te tune ne!
  Mîrê kur stran got:
  - Bes e! Çekên xwe deynin erdê! Li jiyanê binêre - ew çêtir e!
  Mercedesê lingên xwe yên biçûk û bê pêlav li erdê xistin û çirçirkand:
  "Jiyan bê şer bi rastî jî çêtir e, lê bêzartir e! Û em hîn jî bi bêhêvî pêdivî bi çekan hene!"
  Perperokê baskên xwe yên ku bi hemû rengên keskesorê dibiriqîn, li hev hejandin û qêriya:
  - Çiqas jîr! Ez dikarim ji te re bêjim çekê li ku derê bibîne. Tenê divê tu metbexê çareser bikî!
  Mercedes bi serê xwe erê kir:
  - Ez ji çareserkirina xaçepirsan hez dikim! Bi rastî jî balkêş e!
  Mîrzayê kur got:
  - Û çi feydeya wê ji bo te heye? Baş e, em meselê texmîn bikin: tu dê ji vê çi qezenc bikî?
  Perperokê baskên xwe hejandin û bersiv da:
  - Tiştek dê bigihîje! Bi taybetî, bataryayên zanînê dê ji nû ve werin şarj kirin.
  Mercedes bi kenekî tûj got:
  - Ev pir mentiqî xuya dike! Dibe ku tiştek çêbibe! Min jî bihîstiye ku zanîn hêz e!
  Karl qêriya, lingê xwe yê tazî li erdê da:
  - Pir baş! Lê te nexwest xwestekek bikî! Mîna pirsên wekî, çend dilop di deryayê de hene, çend stêrk li ezman hene, çend por li serê ciganekî hene!
  Perperok bi kenekî qîr kir:
  - Ez dikarim pir baş ji matematîka bilind pirsek ji te bipirsim! Bi awayê, ez hêvî dikim ku ev ji te re xweş bê?
  Kurê mîr rûyê xwe çirçirand û bersiv da:
  - Ez bi rastî ne bi matematîka bilind re eleqedar im, ne jî bi tiştekî din! Û gelo kê hewceyî vê hemû matematîka aloz e?
  Keçika bi tîlîk îtîraz kir:
  - Divê serwerek fermana hejmaran hebe, wekî din hemû xezîne dê were dizîn!
  Perperokê piştrast kir:
  "Belê, divê padîşah herî kêm bingehên matematîkê bizanibe. Nexwe, ew ê wek pisîkek an jî wek çûçikek bê mezinkirin!"
  Karlê kur mızıldand:
  - Başe, tu çi bixwazî, bixwazî!
  Mercedes serê xwe hejand.
  - Lê çareya me tune!
  Perperokê baskên xwe hejandin û pirsî:
  - Eger em deh li ser sifirê dabeş bikin, hûn çi hejmar digirin?
  Prensesa biçûk keniya:
  - Ez dizanim, lê ez ê nebêjim! Bila kur bi xwe çareser bike!
  Şah milên xwe hejand û got:
  - Bi îhtimaleke mezin bêdawî! Hejmara ku em li ser wê dabeş bikin çiqas piçûktir be, ewqas jî hejmara ku em distînin mezintir dibe!
  Perperokê qurçiland:
  - Na, tu li vir xelet î, bersiva rast ev e...
  Keçikê qêriya:
  - Tu nikarî li ser sifirê dabeş bikî!
  Kêzik bi hêsanî piştrast kir:
  - Rast e! Baş e, ji ber ku keçikê bersiv da, ez ê perrekî bidimê. Ew ê di hewayê de bifire û rêya ber bi kladenetên şûr ên efsûnî nîşanî te bide.
  Mîrê xort bi nefret qîr kir:
  - Keçê! Ma ew ne zêde ye! Şûr çeka mêran e!
  Mercedes aciz bû:
  - Ez li ber xwe ne mêrekî, lê kurekî rûreş dibînim!
  Perperokê baskên xwe livand û bi dengekî nizm got:
  - Pêwîstî bi pevçûnê nîne! Gava şûr bikeve destê te, ew ê axayê xwe hilbijêre!
  Karl bi hêrs got:
  - Bê guman ew ê min hilbijêre! Ez pitikek im ku xwediyê hêza herî mezin a cîhanê ye!
  Mercedes nerazîbûn nîşan da û got:
  - Pirsgirêk ne ew e ku Spanya împaratoriyeke mezin e an na, lê ew e ku mirov xwedî dilê wêrek û paqij be û şovalyeyek hêja be!
  Û keçikê, bi tazî lingê xwe, stûnek xist nav giyayê.
  Perperokê bi lerizîna baskên xwe piştrast kir:
  - Ma ev ne maqûl e? Yê ku hêja ye xelatê distîne! Û tiştê herî girîng di rûmetê de ne ew e ku tu kî yî, lê ew e ku tu çi yî!
  Perr firî jor û dest bi zivirînê kir. Perperokê lê zêde kir:
  - Başe, başe, here şûr bîne! Gava tu bigirî, Barmaley ewqas tirsnak nabe!
  Mîrzayê kur pirsî:
  "Lê min li nexşeyê nihêrî-Afrîka pir mezin e, ji Ewropayê pir mezintir e. Em çawa dikarin Barmaley li wir bibînin, hetta bi şûrekî sêrbaz jî?"
  Keçikê serê xwe bi îqrar hejand:
  - Ez li ser vê yekê bi wî re dipejirînim! Gava ku meriv dibêje Barmaley li Afrîkayê ye, ew wekî ku tiştek nebêje ye!
  Perperokê bersiv da:
  "Tu yê wî li ser Çemê Kongoyê, nêzîkî şelaleyan bibînî. Barmaley li wir ewqas navdar e ku ew ê zû rêya wî nîşanî te bidin!"
  Karl bi awirekî razî qêriya:
  - Niha qet nebe nîşaneyek me heye. Em çawa dikarin bigihîjin Çemê Kongoyê?
  Keçik keniya û stran got:
  Li deverek li Kongoyê,
  Ew rêyek pir dirêj e!
  Tu nikarî bi destên xwe bigihîjî wê,
  Divê hûn bi lingên tazî biteqin!
  Perperokê bersiv da:
  - Dema ku tu bigihîjî şûr, tu ê li wir tiştekî fêr bibî!
  Karl bi axînekê bersiv da:
  - Em herin, keçikê!
  Û wan hinekî li ber perperokê tewandin û bi lingên xwe yên tazî ji bo xatirxwestinê li erdê xistin!
  Keçikê bi kenekî stran got:
  Em bi Infante re diçin ku derê,
  Sirrek mezin, sirrek mezin...
  Û em ê li ser wî nabêjin,
  Ax na, ax na, ax na!
  Karl bi awirekî şêrîn bersiv da:
  - Ew fikrek pir baş e! Dema ku ew tevgerên xwe veşartî dihêlin!
  Mercedes wiha diyar kir:
  - Pir henekdar e... û di heman demê de xemgîn e!
  Mîrzayê kur pirsî:
  - Tu çima xemgîn î?
  Prenseseya keçikê bersiv da:
  - Em gelek gotinên vala diaxivin. Çêtir e ji min re bêje: li Spanyayê Înkwîzîsyon heye?
  Karl bi axînekê bersiv da:
  - Mixabin, hene!
  Mercedes qîr kir:
  - Ji ber vê yekê dibe ku çêtir be ku tenê qedexe bikin?
  Zarokê pitik wiha şîrove kir:
  - Ger sêrbaz û cadû hemû mirovan ji holê rakin dê çi bibe?
  Prenses kenî û bersiv da:
  - Na! Axir, ji peyva zanînê, sêrbaz baş in!
  Karl keniya û got:
  "Dizanî, min bihîstiye ku cadû hene ku sirra ciwaniya herheyî dizanin! Ez bi rastî ji bêçarebûn û pîrbûnê ditirsim. Lê ew dikarin bi hezaran salan bijîn!"
  Mercedes keniya û bersiv da:
  - Belê, ev henek e! Te cadûyên weha li ku dîtine?
  Mîrzayê kur got:
  - Min di çîrokên perîyan de li ser mirovên weha xwendiye!
  Prensesa biçûk keniya:
  - Ev cure çîrokên perî ne ku divê hûn ji zarokan re nexwînin!
  Piştî vê yekê ew demekê bêdeng li pey perrê çûn. Infante bi bîr xist ku ev kurê xerîb û bê pêlav cihê wî girtibû. Ew çawa bû? Gelo ew ê li hember vê yekê bisekine? An jî dibe ku ew ê ji ber sextekariyê were eşkerekirin û were îdamkirin?
  Dem dijwar bûn, û xema wan tunebû ku ew hîn jî zarokek bû. Bi taybetî ji ber ku têgehên mêr û kur wê demê pir nezelal bûn. Û ew dikarin heta îşkenceyê jî lê bikin. Li Spanyayê, li ser zarokan ti sînorkirin tune ne; ew ê mîna mezinan îşkenceyê li te bikin, û ew dikarin pir baş te heta mirinê îşkence bikin.
  Karl axînek kişand. Wî fikirî ku belkî vegere? Lê hîn kêfa wî nehatibû. Û wî meraq dikir ka ew zarok dê çi xerabiyê li şûna wî bike. Gelo eger ew li welatê xwe biqede dê çi bibe?
  Mercedes wiha diyar kir:
  - Tu li ser tiştekî difikirî. Belkî li ser vê yekê ye ku çawa serhildana Fransayê derfeteke dîrokî dide Spanyayê!
  Karl bi bawerî bersiv da:
  "Eger em aramiyê vegerînin, em ê bêyî serhildanekê jî bi ser bikevin! Em xwedî hêzek mezin û fîloyek bêhejmar in!"
  Prenseseya keç pirsî:
  - Holanda çi ye?
  Kurê peyadî got:
  - Em ê bê guman wê têk bibin! Bi taybetî ji ber ku çend ramanên min hene!
  Keçikê keniya û got:
  - Raman! Ev bi rastî jî henek e! Ma hûn lîmonata dixwazin?
  Karl bi hêrs got:
  - Tu çi keçikek bêşerm î! Lîmonata çi ye?
  Mercedes bi kenekî bersiv da:
  - Mîna şerbetê, tenê hê çêtir!
  Kurê pitik keniya û got:
  - Ji şerbetê çêtir e? Divê ez biceribînim!
  Prenseseya biçûk şîrove kir:
  - Tu pir zêde dikenî! Ez hêvî dikim ku ne hewce be ku tu bigirî!
  Karl axînek kişand û pirsî:
  - Ji min re bêje, xilasî bi baweriyê ye an bi kirinan û bi keremê ye an jî bi layiqê ye?
  Mercedes bi dengekî ji xwe bawer bersiv da:
  - Bê guman, bi bawerî û kerema Xwedê! Li ber Xwedê, ji bilî kiryara qehremanî ya Îsa Mesîh li ser xaçê, ti rûmetek din tune!
  Zarokê pitik wiha şîrove kir:
  - Û tu Protestan î!
  Keçikê keniya û bersiv da:
  - Ez Xiristiyanekî rastîn im!
  Karl bi awirekî xweş got:
  - Belkî ew bawermendeke rasteqîne ye? Bi rastî tu difikirî ku Katolîk xelet in?
  Mercedesê bersiv da:
  - Ne Katolîk û ne jî Protestan rast dibêjin - rastî di peyva Xwedê de ye, ku ew jî Incîl e!
  Kurê pitik kenîya. Wî dixwest tiştekî din jî bibêje, lê ji nişkê ve wî hîs kir ku kesek pêlava wî ya tazî diqelişe û ew... şiyar bû.
  BEŞA HEJM. 4.
  Karl-Oleg heta ku nîvê şevê kûr bû û her kes bi rastî ji lingên xwe ketibû, berdewam kir ku derhêneriyê bike. Ciwanê ku xwe wekî zarok bi nav dikir, biryar da ku hinekî bêhna xwe vede. Berî razanê, kur xwe avêt nav hemamek zêrîn a tijî ava gulê, di heman demê de xizmetkaran ew bi destmalan paqij dikirin. Yek ji wan got:
  - Pêyên te pir hişk û qalind in. Gelo bi rastî jî di rojekê de ew hişk û qalind bûn?
  Oleg-Karl bersiv da:
  - Çima na! Ez kur im, her çend ez mîr im jî, û her tişt di zarokan de zû mezin dibe, tevî qalûsên li ser pêyên wan.
  Keçika xizmetkar şîrove kir:
  - Pêyên kurekî pitik divê nerm û nazik bin, ne mîna pêyên kurekî sade ku bê pêlav dimeşe ji ber ku neçar e wan li xwe bike, ne ji ber ku jê hez dike!
  Mîrê xwe îlan kir bersiv da:
  "Ez jê hez dikim, bi vî rengî pir jêhatîtir e! Ew hestek hevsengiyê ya çêtir dide te! Ji min re bêje, gelo Adem û Hewa berî Ketinê bê pêlav bûn an na?"
  Keçikê bi kenekî bersiv da:
  - Ez difikirim ku ew bê pêlav bûn!
  Oleg-Karl serê xwe yê geş hejand û got:
  - Rast e! Nexwe, ez ê jî ferman bidim keçan ku bê pêlav biçin, nemaze ji ber ku pêlavên te pir dengdar in!
  Xizmetkarên ciwan keniyan. Kurê pitik fikirî ku dibe ku ew eşkere bibe. Her çend ew bi awayekî berbiçav dişibin hev jî, dibe ku nîşanên wan ên jidayikbûnê li hev neyên, û laşê Oleg, axir, zexmtir û masûlketir bû.
  Kur ji serşokê derket û bi destmalan hate zuwakirin, pir nerm û firfî bûn.
  Piştre, wî terlikên xwe li xwe kirin û çû odeya xwe ya razanê ya luks. Nivîn dişibiya dara aster a kulîlkdar, ji zêrê saf hatibû çêkirin û bi elmas û yaqût xemilandî bû. Her tişt bi awayekî ecêb xweşik bû. Çend kur û keçek di pêlavên nerm ên qedîfe de bi perwaneyan kêzikan direvandin.
  Oleg li ser nivînên nerm ên perrî dirêj bû. Wî heta hestek nerehetiyê jî ji ber luksê hîs kir û hewl da ku rihet bibe û bikeve xewê.
  Lê ramanên derveyî her tim di hişê wî yê ciwan de digeriyan. Mînakî, Rûsyaya Tsarîst, ku niha Aleksei Mikhailovich li ser text e. Ew hîn jî pir ciwan e, û xuya ye ku welat hîn bihêz nebûye. Hevpeymaniyek bi Rûsyayê re, ku hema hema hêza deryayî tune ye, hîn jî ti sûdê nade Spanyayê. Lêbelê, heke şer bi Polonyayê re derkeve, Spanya dikare pir baş alîkariya Rûsyayê bike.
  Lê ev hîn jî perspektîfek dûr e. Di dîroka rastîn de, padîşahekî mezin ê reformxwaz dikaribû Spanyayê bike hegemonek cîhanî. Philip II monarşek baş bû. Wî entrîkayên jîr diafirand, generalên bi destan hilbijart û hewl da ku li welêt aramiyê vegerîne. Lê di heman demê de, ew pir muhafezekar ma. Armada wî ya bêhempa dikaribû flota Îngilîzî ya piçûktir binav bikira, ger keştiyên wê yên sofîstîketir û fermandarên deryayî yên çêtir hebûna. Û biryara derbasbûna Brîtanyayê bêaqil bû. Çêtir bûya ku tenê paşve bikişin.
  Niha Brîtanya di nav şerê navxweyî de ye. Dê fikrek baş be ku alîkariya Qiral Charles I bê kirin, da ku ew û Cromwell bikaribin heta ku ji dest tê hevdu bikujin, Brîtanyayê bêtir qels û wêran bikin. Û teşwîqkirina Fronde zirarê nade. Di bin Philip II de, di dîroka rastîn de, bê guman Fronde û şerê navxweyî li Brîtanyayê dê ji ber destwerdana Spanyayê hîn wêrankertir bibûna!
  Gelo Spanyayê şansek ji bo vejînê hebû? Bê guman hebû, û ji bo Oleg baş e ku ew bi dest bixe. Lê çi dibe ger pitika rewa vegere? Her çend, dibe ku ne di demek nêzîk de. Û çi dibe ger ew di sedsala bîst û yekê de biqede? Dibe ku ew wî di nexweşxaneyek derûnî de bigirin? Bi rastî, em çîroka "Mîr û Feqîr" bi bîr bînin, her çend pitika qaşo ji Prens Edward jîrtir e. Lêbelê, bi îhtîmaleke mezin, ev çîrok tevahiya berhemeke çîrokî ya Mark Twain e.
  Û bê guman, Tomê belengaz nikarîbû ji Edward çêtir be, her çend wî hin qencî kiribe jî. Bê guman, divê dawî li Engizîsyonê were anîn, lê divê bi baldarî were kirin. Wekî din, dibe ku ew padîşah, an jî mîrê ku niha hemû desthilatdariyê di destê xwe de digire, jehrî bikin. Bi awayê, xuya ye ku padîşahê Spanyayê generalekî ji Rêza Cizwîtan tayîn dike? Bê guman divê ev rêjîm ji bo berjewendiyên Spanyayê bi awayekî çalaktir were bikar anîn.
  Dema ku kur, rêwiyê demê, di nav nivînên xwe de dihejand û dizivirî, Dûkê Marlborough, yê ku ew anîbû qesrê, çavên xwe kûr kir. Wî difikirî ku rêwiyê demê û hevjînê prens tenê akrobatekî gerok e, lê ew wisa ye. Ewqas zanîn û vedîtin. Dibe ku kontrolkirina wî ji mîratgirê berê dijwartir be.
  Ez dixwazim zanîna xwe ya li ser sirê bikar bînim da ku bibim cîgirê padîşahê ciwan, lê bavê wî mirî ye. Lê ev... Nêzîkatiyek naziktir hewce ye. Kurekî wekî wî dibe ku fermana îdamkirina te ya tavilê bide, an jî bi şexsî serê te jê bike an jî te bikuje. Ji aliyekî din ve, heke ew bi rastî artêşê modernîze bike, Spanya dê Fransî û dû re jî Brîtanî têk bibe û careke din bibe hegemonê cîhanê. Û Hollanda, piştî ku Spanya hilweşand, dikare bi wê re mijûl bibe, û dibe ku bi fetihkirina Çînê re jî?
  Dema ku Dûk li rêyan digeriya ku ji derfetên nû sûd werbigire, kurê ku hatibû xewnên ecêb dît.
  Kuştina mîratgirê textê Awusturya-Macaristanê qet çênebû. Ji ber vê yekê Şerê Cîhanê yê Yekem qet dest pê nekir. Bi taybetî Alman ji bo vê yekê pir dixwestin. Lê belê ew ne xwedî biryar bûn - Hevpeymaniyê pir zêde çavkanî hebûn: mirovî, pîşesazî û madeyên xav. Û nifûsa Rûsyaya Tsarîst pir zêde bû.
  Û şer qet neqewimî... Dem derbas bû... aboriya Rûsyaya Tsarîst geş dibû. Di sala 1918an de, Brîtanyayê li Afganistanê şer da destpêkirin. Lê ji bo Brîtanyayê şerekî xerab çû. Û wê demê împaratoriya şêr pêşniyarek bêhempa kir: ku Afganistanê bi Rûsyayê re parve bike.
  Tevî mezinbûna aborî, li Împeratoriya Rûsyayê ne her tişt baş bû. Otorîteya Tsar, piştî ku di şerê li dijî Japonyayê de winda kiribû, kêm bû, Rasputin gendeliya berbelav pêş xistibû, û serhildan û grev bi berdewamî gur dibûn. Şerekî piçûk lê serketî dikaribû otorîteya otokratîk xurttir bikira!
  Û bi vî awayî, di sala 1919an de, Brîtanî ji başûr û alayên Rûsî ji bakur êrîşî Afganistanê kirin. Di nav leşkerên Rûsî de gelek Misilmanên ji Asyaya Navîn hebûn û karîbûn ji şerê gerîla dûr bisekinin. Artêşa Afganistanê qels bû, û artêşa Tsarîst jixwe ji nû ve çekdarkirina xwe temam kiribû û gelek çekên makîneyî û top hebûn.
  Bi kurtasî, ev kampanya ji bo Rûsyaya Tsarîst serkeftî bû, nemaze ji ber ku Brusilov, fermandar û dîplomatekî jêhatî, ew fermandar dikir.
  Herêmên navendî û bakur ên Afganistanê bûn beşek ji Rûsyaya Tsarîst, di heman demê de Brîtanyayê kontrola başûr bi dest xist. Niha Nicholas II jî xwedî fetihên axê bû. Û desthilatdariya Tsar xurt bû. Aboriya Tsarîst bi lez mezin bû, di heman demê de aboriyên Brîtanî û Fransayê pir hêdîtir mezin bûn; Îngilîstan heta sekinî jî. Û bi vî awayî, heta sala 1929an, piştî ku Brîtanya û Fransayê derbas kir, aboriya Rûsyaya Tsarîst bû sêyemîn a herî mezin, di stûyê Elmanyayê de bêhna xwe da, û Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê pir li pêş bûn.
  Lê Depresyona Mezin dest pê kir. Rewşa aborî ya hemû welatên cîhanê bi lez xirab dibû. Di sala 1931an de, Japonya Mançurya wekî axa xwe îdia kir û bi Çînê re şer dest pê kir. Ev bû hincet ji bo destwerdana hikûmeta Tsar. Û bi vî awayî şerê tolhildanê yê li dijî samûrayiyan dest pê kir.
  Oleg Rybachenko li wir e, beşdarî êrîşa Mançûrî dibe.
  Artêşa Tsar bi tank û balafiran, û heta bi helîkopterên pêşîn ên ku ji hêla Sikorsky ve hatine çêkirin jî çekdar bû. Û ew pir bi hêz bûn. Û rêhesin du-şopî bûn. Rûsyaya Tsar hem di hejmar û hem jî di kalîteya hêzên bejayî de xwedî avantajeke girîng bû. Li deryayê, avantaja Rûsyaya Tsar hinekî kêmtir bû, lê hêza deryayî ji hêla Amîral Kolchak ve dihat fermandarkirin, ku rêber û fermandarê deryayî yê pir jêhatî bû.
  Ekîba wî ji tevahiya keştîyeke kruizer pêk tê ku bi tevahî ji keçên bê pêlav li ser bikiniyê pêk tê.
  Ew jî bedew in.
  Oleg bi keçek bi navê Margarita re ye. Zarokên cinawir êrîş dikin.
  Ew şûrên xwe yên efsûnî dihejînin ku bi her lêdanê dirêj dibin û Japonîyan dibirin. Samuray nû dest pê kiribûn ku tankên sivik û hinekî nebaş pêş bixin.
  Oleg bi tiliyên xwe yên tazî tovek ji antîmaddeyê diavêje û ew diteqe. Û tabûrek tevahî ji leşkerên Japonî ber bi hewayê ve tê avêtin.
  Kurik stran dibêje:
  Welat di dilê min de ye, têlek dilîze,
  Jiyan ji bo her kesî li cîhanê dê xweş be...
  Û ez xewna Welat dibînim - welatê pîroz,
  Li cihê ku zarokên kêfxweş dikenin!
  Margarita jî bi tiliyên xwe yên tazî yên hêza kujer nokek tunekirinê diavêje û di carekê de bi sedan samurai diteqîne.
  Keça şervan qîr dike:
  - Banzai!
  Û asta wê ya wêranker nîşan dide. Û bi rastî jî pir eşkere û xweş e.
  Li vir ew artêşa samûrayan dişkînin. Û li vir şûrên wan vediguherin çîpên efsûnî.
  Û zarok-sêhrbaz wan hejandin, tank û topên xwebexş veguherandin kekên xweşik, bi kulîlk û krem, û pir xweş.
  Ev şervanên pir bi heybet in. Û tiştê ku ew dikin. Ew veguherînan bi pileya herî bilind a nîşankirinê pêk tînin.
  Ev çi şervanên ciwan ên ecêb in. Ew bi rastî di her tiştê ku dikarin bikin de ecêb in.
  Oleg dikene. Û tankên Rûsî êrîş dikin, mîna kerpîçên buharê tevdigerin. Ew dikarin her tiştî birevînin.
  Ev ekîba Elena di yek ji wan de ye. Wesayîtek bi navê xweş "Peter the Great" li ser rêça xwe digere. Û bi top û mitralyozên xwe guleyan li Japonan direşîne. Li vir şerekî taybet û pir xweş e. Û hûn nekarin tenê wesayîtek bi buharê ya wisa rawestînin.
  Hevjîna Elenayê, Ekaterina, destê xwe dirêj kir û bi tiliyên xwe yên tazî lever kişand, û guleyeke perçebûyî ya teqemeniya bilind a kujer firî û li nav Japonan ket, ew ber bi her alî ve belav kirin.
  Keçika zer-hingiv a li bikiniyê fîkand û kutin:
  - Rûmet ji bo Tsar Nîkolay ê qenc!
  Elizaveta, şervaneke din a jin, bi mitralyozan li Japonan diteqand û wiha digot:
  "Niha, ji ber zehmetiyên aborî li Rûsyayê, nearamiyek heye û destpêka nearamiyê ye. Ger em bi ser bikevin, xelk dê îlham bigire û aram bibe!"
  Efrosinya, ajokara keç, bi lingên xwe yên tazî pedalan pêl dikir û digot:
  - Rast e! Xwedê neke ku em serhildaneke Rûsan, bêaqil û bêrehm, bibînin!
  Û her çar keçên ji ekîbê stran gotin:
  Xwê, zebeş, nanên genim,
  Welatekî dewlemend û dewlemend...
  Û li ser text, li St. Petersburgê rûniştiye,
  Bavê Tsar Nîkolay!
  Em ê pir zû Japonan têk bibin,
  Em ê Port Arthur hebe...
  Lingên tazî di şer de, keçan,
  Dijmin wê hawara alîkariyê bike!
  Şervanên jin bi rastî jî pir xweşik xuya dikirin. Tanka Petra-1 zirxek pir xurt û baş-qalibkirî hebû. Û dema ku ew li dijî Japonan rabû, ev ji bo wan tenê karesatek bû. Ew nekarîn li ber xwe bidin...
  Guleya baş a keçan obûseke samûrayî wergerand. Û rewş bê guman dê xirab bibûya.
  Û li ezmanan, pîlotên Rûsî şer dikirin. Anastasia Vedmakova, sorbûs di balafireke êrîşa bejayî de. Ew tenê cilê bikini li xwe kiribû û pêlav pêlav bû. Wê bi pêlavên tazî yên lingên xwe yên cezbker êrîşî hedefên bejayî dikir. Û wê ev yek bi êrîşkarî û rastbûnek mezin dikir.
  Û li rastê wê, Akulina Orlova, ku ew jî cilê bikini li xwe kiribû, şer dikir. Û dû re wê pêlava xwe ya tazî li ser pedalê dixe, tiştekî kujer diavêje. Û roket li depoyeke cebilxaneyê ya Japonî dikeve. Teqînek bihêz diqewime. Û bataryayek tevahî ya topên samûrayî ber bi hewayê ve tê avêtin.
  Akulina Orlova dibêje:
  - Rûmet ji Rûsyaya mezin re!
  Ew keçikek xwedî jîriyeke bêhempa ye. Û niha pêlava wê ya tazî û girover dîsa diçe û mûşekek din ber bi hedefa xwe ve difire. Balafirên êrîşê yên Rûsî yên ku ji hêla keçan ve têne pilot kirin di bidestxistina hedefan de pir baş in.
  Maria Magnitnaya her wiha balafireke êrîşê jî diajot. Ew hedefên erdî bombebaran dike, di heman demê de şervan ji jor ve parastinê peyda dikin.
  Mînakî, Natasha Orlova bigirin - keçek ecêb. Û ew balafirek samûrayî ku hewl dide êrîşî wan bike dixe xwarê. Ew bi rastî şervanek ecêb e, meriv dikare bibêje. Û ew distirê:
  Sî û sê qehreman,
  Ne bêwate ye ku ew cîhanê diparêzin,
  Ew parêzvanên padîşah in,
  Ew daristanan, zeviyan û deryayan diparêzin!
  Maria bi lingê xwe yê tazî û bronzkirî leverê pêl dike, û tiştek wêranker dê were avêtin. Û ew ê li çeperên Japonî bixe.
  Û şervan qîr dike:
  Û samûrayî di bin zexta pola û agir de ber bi vê derê ve firîn!
  Keç bi rastî jî pir xweşik in. Di şer de çi ji cinsê bedew çêtir e?
  Anastasia Vedmakova qêriya:
  Em ê bi cesareteke mezin biçin şer,
  Ji bo Rûsyayê Pîroz...
  Û em ê hêstiran ji bo wê birijînin,
  Xwîna ciwan!
  Û şervan careke din diyariyek wêranker a tunekirinê berda. Û Japonî ji her alî ve zextê li wan dikirin. Û ew ji aliyê keştîyên şer ên bihêz ên Rûsî ve li deryayê dihatin xistin. Hin ji topên keştîyên Rûsî gihîştin kalîbera pêncsed mîlîmetreyî, û ev bi hêz e. Û ew fîloya Japonî bi vî rengî noq dikirin.
  Lê belê keştîyeke pola yekem xwedî ekîbeke ku bi tevahî ji keçan pêk tê ye. Bifikirin - ekîbek bi tevahî ji jinan pêk tê. Û tenê cilên keçan ji şortên tenik û xêzek qumaşê ya teng li ser singên wan pêk tên. Û lingên wan ên bedew - bê pêlav, xweşik, bronzkirî û masûlkeyî.
  Û ew bê pêlav ber bi topan ve direvin. Ew topan bar dikin, topan davêjin nav çopê. Û bi hêzeke mezin û kujer, topên wêranker diavêjin, ku bi hêzeke mezin li zirxên Japonî dixin û diqelişin.
  Keç bi awayekî ecêb çevik in û bi leza kujer tevdigerin. Û çiqas xweşik dimeşin, masûlkeyên wan mîna pêlên li ser avê dibiriqin. Ev şervanên rastîn in.
  Tenê zilamê li ser keştiyê xortekî kabînê yê nêzîkî sêzdeh salî ye. Ew tenê şort li xwe kiriye, laşê wî yê masûlkeyî ji ber tavê qehweyîya tarî ye, û porê wî zer e. Niha ew zilamekî pir dijwar e. Perçeyek metal li kêleka keştiyê ket, û xort bi tiliyên xwe yên tazî ew avêt derve.
  Keç diqelişin û diqelişin. Japonî windahiyên giran dikişînin. Û hem li deryayê û hem jî li ser erdê zextê dikin.
  Û keçik jî dikenin. Keç bi cilên kêm di şer de pir xweşik in.
  Mînakî, Alice û Angelica bigirin. Ev bedew jî ji bilî bikiniyê tiştek li xwe nakin. Û ew tifinga nîşangiran diteqînin. Û ew bi rastî jî rast in. Alice ya zer, bi taybetî rast e. Ew pir xweşik e, û, bila em bêjin, pir dijwar û êrîşkar e.
  Alice bi rastbûneke mezin guleyan li Japonîyan direşîne û wan dikuje. Û ew serê wan wek kundir dişkîne. Û bila em tenê bêjin ku ew kujer e.
  Angelica, keçika porsor, mezintir, pir masûlkeyî ye, û bi jêhatî tevdigere.
  Keçeke ciwan a werzişvan bi tiliyên xwe yên tazî bombeyan diavêje ser Japonîyan û wan perçe perçe dike. Ev tîmeke şer e.
  Alice û Angelica, bi lingên xwe yên pir cezbker û bronzkirî û lingên xwe yên jêhatî yên dişibin meymûnan, diyariyên wêranker diavêjin dijmin.
  Ev keç pir baş in. Û meriv dikare bêje seksî jî.
  Û çi masûlkeyên zikê wan li ser zikê wan hene-wek perçe perçe, ev ecêb e. Ji ber vê yekê Japonî tiştekî xirab girtine.
  Pêyên tazî yên keçan wekî ku destên wan bihêztir û dirêjtir bin tevdigerin. Bandora şer a wan a wisa ye.
  Alice ew hilda û dest bi stranbêjiyê kir:
  Sirûda Welat di dilê me de distre,
  Em ji Tsar Nicholas hez dikin...
  Keçê, mitralyozê bi tundî bigire,
  Ez dizanim ez ê dijminên Welat ji hev biqetînim!
  Angelica bi rûyekî xweş pîrozbahî kir, bi tiliyên xwe yên tazî bombeyek bi hêzeke kujer avêt. Û ew firî û hêzên Japonî ber bi her alî ve belav kir. Ev çalakiya şer e, tenê pir baş e.
  Çi keç! Ew bi rastî jî pir baş in...
  Û li vir çend şervanên jin ên din hene. Bo nimûne, keç rokêt avêtine û guleyên gazê bi kar tînin. Û ew bi rastî jî bi tundî li Japonîyan dixin. Û lingên wan pir cazîb, bronzkirî û masûlkeyî ne, û heta çermê wan jî dibiriqe.
  Keçikek bi navê Nicoletta bi cilên bikini dibêje:
  Rûmet ji bo tsarîzma mezin,
  Em ê pêşde biçin...
  Samûrayê hov bihejîne, yê kovî,
  Werin em hesabê horde bikin!
  Tamara bi kenekî piştrast kir:
  - Bila serkeftina me di şerê pîroz de be!
  Keça Vega destnîşan kir:
  - Li ku derê ala Rûsyayê lê were danîn, ew li wir her û her axa me ye!
  Û keçan bi koroyê stran digotin:
  Û Berlîn, Parîs, New York,
  Mîna çelengekê di destên me de, yekgirtî...
  Ronahiya komunîzmê vêket,
  Padîşahê pîroz ê bêhempa!
  Û keç her ku diçe çalaktir dibin. Eve Alenka li ser motorsîkletê tê. Keçeke pir xweşik. Û ew li ser motorsîkletê difire, bi tifinga otomatîk guleyan diavêje. Û Japonîyan dikuje.
  Û li pişt wê, hema bêje tazî, Zoya dibeze hundir, û ew jî bi tiliyên xwe yên tazî guleyan direşîne û nokiyên tunekirinê diavêje.
  Keçik, bila bêjin, pir bedew e. Û bedewiya rengê hingiv zer jî keçikeke pir bedew e.
  Û Anyuta jî pir çalak e. Û ew di heman demê de gulebaranek pir rast e. Û ew leşkerên Mikado kêm dike. Belê, keçên li vir pir baş in.
  Û va ye Olympiada tê, keçek bi hêz. Û masûlkeyî, xweşik. Û bi hêz, li ser motorsîkletê di erebeyekê de siwar dibe. Çi bedewiyeke şervan. Û ewqas bi hêz, û milên wê werzişvan in. Çi bedewiyeke. Di erebeya bi rê de kurekî deh salî rûniştiye û tifingeke wî ya makîneyê ya pêlîstok heye. Û ew bi rêzeyeke stûr guleyan li çeperên Japonan diavêje. Çi bandoreke êrîşkar.
  Û Svetlana jî di şer de ye, û ew piyadeyên Japonî dişkînin, û ew wan wek dasan dişkînin, wê hingê ev bi rastî mirin e.
  Ev keçên Terminator in. Her tişt çiqas kujer e. Ev tîma wan a şer e. Û lingên şervanên wan mîna pençeyên şempanzeyên rastîn in. Şervanên bêşikestî.
  Ew wek nerm bin jor û jêr diqelişin, û ji nişkê ve bombeyên destan diavêjin.
  Û li vir keçikek bi navê Alla li ser tifinga xwe-ajotinê siwar dibe. Ew makîneyek piçûk û zîrek e. Keçik wê diceribîne, guhertoyek ceribandinî ye. Bi rastî jî ramanek pir jîr e. Tenê yek endamek ekîbê wesayîtê kontrol dike û tifingan diteqîne. Û vê yekê bi rastbûnek ecêb dike. Û bi hêzek dîn Japonîyan dikuje. Û ew vê yekê bi rastbûnek pir zêde dikin.
  Alla guleyan direşîne û distirê:
  - Rûmet ji Tsarê Rûsî Nîkolay re,
  Samuray di şer de nikare aramiyê bibîne!
  Tîm û pêşbirk wisa bi rê ve çûn. Ev keç gelek tiştan dikarin bikin.
  Û Japonî jixwe dest bi teslîmbûnê dikin. Çekên xwe diavêjin û destên xwe bilind dikin.
  Û keçik tifingên êrîşê ber bi wan ve dişînin, wan neçar dikin ku li ser çokên xwe deynin û wan neçar dikin ku lingên wan ên tazî û tozî maç bikin. Ev ne tenê xweş e, ew bi rastî jî ecêb xweş e.
  Oleg û Margarita bi hêz û coşeke mezin bazdanê didomînin. Lêdan pir êrîşkar e, nemaze dema ku şûr dirêj dibin û serî radikin.
  Li ser bejahî, leşkerên Rûsî zû Japonî têk birin û nêzîkî Port Arthur bûn. Ew baş hatibû bicîkirin û hewl dida ku cihê xwe bigire. Lê bi sedan tankên Rûsî êrîşek dest pê kirin. Balafir û helîkopterên êrîşê ber bi êrîşê ve çûn. Û ew derbeyek bi rastî jî kujer bû. Çi lêdanek hovane.
  Û tabûrên keçên pêlavpêçayî û bi bikinî ber bi êrîşê ve direvin. Ew bilez û wêranker in. Ev bandora kujer e ku çêdibe.
  Divê bêjim, keç ecêb in. Ew bronzkirî ne, masûlke ne, û porê wan zer e, gelek ji wan xwedî porê dirêj in mîna yên hespan, hinên din jî porê wan bi berik e. Ev bi rastî şervanên bêhempa ne.
  Ji ber vê yekê, şer li Port Arthur dijwar dibe. Leşkerên Rûsî Japonan diqedînin.
  Û bi vî awayî wêranî dest pê kir. Û bajar hate girtin û hilweşiya. Keleha herî mezin a Japonya hate têkbirin.
  Şerê li deryayê bi noqbûna dawî ya eskadrona Japonî û girtina Amîral Togo bi dawî bû.
  Û bi vî awayî daketin dest pê kir. Keştiyên buharê û veguhastinê têrê nedikirin. Qeyikên dirêj hatin bikaranîn, û malzeme bi kroaser û keştîyên şer hatin veguhastin, û gelek rêbazên din hatin bikaranîn. Çar ferman da ku di daketinê de hêza deryayî ya bazirganî were bikaranîn.
  Leşkerên Rûs êrîşa samûrayan, ku hewl didan wan ji serê pirê derxînin, paşve xistin. Lê artêşa Tsar li ber xwe da û êrîşa mezin bi windahiyên giran hate paşve xistin.
  Di dema êrîşê de, keçên cadû bi şûran perçe perçe kirin û bi lingên xwe yên tazî bombeyên destan avêtin dijmin.
  Bê guman ew di pozîsyonên herî xeternak de ne. Û dû re wan dest bi gulebarankirina bi mitralyozan kir. Her guleyek li hedefê ket.
  Nataşa gule berda, bi tiliyên xwe yên tazî bombeyek avêt û çirçirî:
  - Kes ji min şîrîntir nîne!
  Zoya, bi tifinga xwe ya tazî diyariyek mirinê avêt û qîr kir:
  - Ji bo Tsar Nîkolayê II!
  Aurora, bi çekên makîneyî berdewam kir bi gulebaranê û rabû ser xwe, bi tundî bersiv da û got:
  - Ji bo Rûsiya mezin!
  Svetlana, berdewam kir ku dijmin tacîz bike, diranên xwe nîşan dan û bi pêlava xwe ya tazî bombeyek avêt, bi êrîşkarî:
  - Ji bo Împeratoriya Tsarîst!
  Şervanan lêdan û lêdana dijwar berdewam kirin. Ew pir enerjîk bûn. Wan gule li hev reşandin û samûrayên ku pêşve diçûn perçiqandin.
  Wî heta niha bi hezaran, deh hezaran Japonî kuştine.
  Û samûrayiyên têkçûyî direvin... Keç bi rastî jî li dijî wan kujer in.
  Û Rûsan, bi bayonetan, samûrayan perçe perçe kirin...
  Êrîş tê paşvekişandin. Û leşkerên nû yên Rûsî li ser peravê dadikevin. Serê peravê berfireh dibe. Bê guman, ji bo Împeratoriya Tsar ne xirab e. Serkeftinek li dû yekê. Û Amîral Makarov jî dê bi topên xwe alîkariyê bike, Japonan ji wir dûr bixe.
  Û niha leşkerên Rûsî ji niha ve li seranserê Japonyayê pêşve diçin. Û lehî û lehiya wan nayê rawestandin. Ew li dijmin dixin û bi bayonetan wan dixînin.
  Natasha, êrîşî samûrayiyan dike û wan bi şûran dibire, distirê:
  - Gurên spî komekê çêdikin! Tenê wê demê nijad dê sax bimîne!
  Û çawa bi tiliyên xwe yên tazî bombeyek diavêje!
  Zoya bi êrîşkariyeke dijwar distre. Û, lingên xwe yên tazî li xwe dide, ew jî tiştekî bêhempa û bi hêz distre:
  -Yên lawaz dimirin, ew tên kuştin! Parastina goştê pîroz!
  Augustine, dema ku gule li dijmin direşîne, bi şûran diqelişe û bi tiliyên xwe yên tazî bombeyan diavêje, diqîre:
  - Li daristana kesk şer heye, gef ji her derê tên!
  Svetlana, bi lingên xwe yên tazî gule berda û diyariyên mirinê diavêt, ew girt û qîr kir:
  - Lê em her tim dijmin têk dibin! Gurên spî silavê li qehremanan dikin!
  Û keç bi koro distirên, dijmin wêran dikin, bi lingên xwe yên tazî yên kujer diavêjin:
  - Di şerê pîroz de! Serkeftin dê ya me be! Ala împaratorî ber bi pêş ve! Rûmet ji bo lehengên şehîd!
  Û dîsa keçik bi hawareke kerrîn gulebaran dikin û distirên:
  - Kes nikare me rawestîne! Kes nikare me têk bibe! Gurên spî dijmin dişkînin! Gurên spî silavê li qehremanan dikin!
  Keç dimeşin û direvin... Û artêşa Rûsî ber bi Tokyoyê ve diçe. Û Japonî dimirin, û ew tên kuştin. Artêşa Rûsî diçe. Û serkeftinek li dû serkeftinek din.
  Û dû re çend serpêhatiyên wan hene, û Anastasia jî, bi tabûrek keçên bê pêlav re. Û Skobelev li wir e.
  Ji ber vê yekê fetihkirina bi tevahî ya Japonya maqûl bû. Û leşker hatin veguhestin welatê dayikê.
  Keç û tabûreya wan li bejahî bi samûrayiyan re şer kirin. Keçan bi guleyên baş-armanckirî, şûr û bombeyên destan ên ku bi lingên xwe yên tazî hatin avêtin, li hemberî samûrayiyan rawestiyan.
  Nataşa bedew bi lingê xwe yê tazî lîmonek avêt û qîr kir:
  - Ji bo Tsar û Welat!
  Û gule ber bi Japonan ve reşandin.
  Zoyaya bi heybet jî bi tiliyên xwe yên tazî bombeyek avêt û qîr kir:
  - Ji bo Rûsên ku Yekem-Bajkirî!
  Û wê samûrayî jî têk bir.
  Piştre Augustine-ê porsor şapatek da û qîr kir:
  - Rûmet ji Dayika Şahbanû re!
  Û di heman demê de êrîşî dijmin kir.
  Anastasiya jî lê da, bi lingên xwe yên tazî bermîlek teqemenî avêt û Japonî dûr û dirêj belav kir:
  - Rûmet ji Rûsan re!
  Û Svetlana gule berda. Wê Japonî ji holê rakir û bi pêlavên xwe yên tazî lîmonek wêranker da.
  Bi hemû dilê xwe qêriya:
  - Ber bi sînorên nû ve!
  Natasha li japonîyan xist û qîr kir:
  - Ji bo Rus'a herheyî!
  Û wê li samûray jî qij kir:
  Zoyaya hêja biryar da ku li Japonan bixe. Wê bi lingê xwe yê tazî bombeyek avêt dijmin û qîr kir:
  - Ji bo împaratoriyeke tsarîst a yekgirtî û neparçekirî!
  Û keçikê fîk lê da. Diyar bû ku ciwan pir mezintir bûbû: sîngên bilind, kemberek teng û ranên goştî. Ew jixwe xwediyê fîgurê jinek gihîştî, masûlkeyî, saxlem û bihêz bû. Û rûyê wê pir ciwan bû. Bi zehmetî, keçikê xwesteka hezkirinê tepeser kir. Tenê bila ew lêxin. Û çêtir e, bi keçek din re; qet nebe ew ê keçiktiya xwe nestîne.
  Zoya ya sar bi lingên xwe yên tazî bi awakî jêhatî bombeyên destan diavêje Japonan. Û ew pir serketî ye.
  Augustina pir sor e û her wiha pir xweşik e. Û bi gelemperî, keçên di tabûrê de pir ecêb in, bi tenê kalîteya herî bilind in.
  Augustine bi lingê xwe yê tazî bombeyekê diavêje û diqîre:
  - Bila Rûsyaya Mezin bi rûmet be!
  Û ew jî diqelişe.
  Çi keç, çi bedewî!
  Anastasiya jî li dora xwe diqelişe. Ew keçek mezin e - du metre dirêj û sed û sî kîlo giran e. Lê ew ne qelew e, masûlkeyên wê yên şêwekirî û pişta wê ya hespê kişandinê heye. Ew ji mêran pir hez dike. Ew xeyal dike ku zarokek hebe. Lê heta niha, ev yek bi ser neketiye. Gelek kes tenê jê ditirsin. Û ew keçek pir êrîşkar e.
  Ne mêrên wê ne ku dipirsin, lê ew bi bêşerm li dû wan diçe. Bê şerm û bê emanet.
  BEŞA HEJM. 5.
  Di vê navberê de, Volka Rybachenko pîlotên Alman li Afrîkayê ji bo şerê hewayî perwerde dikir. Her çend meha Kanûnê bû jî, hewa germ bû û moralê leşkerê ciwan bilind bû. Di vê navberê de, wî nivîsandina xwe berdewam kir:
  Di yek ji gerdûnên alternatîf de, ku ji hêla demîurgên fekal ve hatî afirandin, rêça Şerê Cîhanê yê Duyemîn bi guhertina pêşîniyan hate guhertin. Li şûna xebata bê feyde li ser Maus û Lion, sêwiranerên Hitler çekên xwe-motor ên E-10 û E-25 afirandin û wan xistin hilberînê. Van wesayîtan xwedî silûetek nizm, kompakt, çêkirina wan hêsan bû, û baş çekdar bûn lê di heman demê de mobîl bûn. Û ji ber ku sêwiranerên Alman ên çêtirîn li ser van çekên xwe-motor xebitîn, ew ji dîroka rastîn jî çêtir derketin.
  Di dema Şerê Kurskê de, bi saya topên xwe-hilweşandinê yên herî dawî, Alman ji têkçûnê dûr ketin û karîn xeta pêşîn bigirin. E-10 tenê metreyek û bîst santîmetre dirêj e, deh ton giran e û motorek wê ya 400 hespî heye. Zirxê wê yê pêşiyê 82 milîmetre stûr e, zirxê wê yê alî 52 milîmetre stûr e, û topa wê ya 75 milîmetre dirêjahiya lûleya wê 48 EL e. Ev E-10 e. E-25 jî dişibihe wê, du endamên ekîbê di pozîsyona pozbilind de ne. Zirxê wê yê pêşiyê 100 milîmetre stûr e û bi awayekî dijwar meyldar e, zirxê wê yê alî 60 milîmetre stûr e, topa wê mîna kalîbera 75 milîmetre ya Pantherê ye, dirêjahiya lûleya wê 70 E ye, û motora wê 600 hespî hildiberîne, giraniya wê hejdeh ton e. Ev wesayîtên bihêz in ku Hitler di vê guhertoya alternatîf de afirandine.
  Naziyan nekarîn bi ser bikevin, lê wan eniya şer girt. Û pir dijwar bû. Xeta pêşîn aram bû, her çend şer heta dawiya payîzê dirêj kir. Piştre zivistan hat. Leşkerên Sovyetê hewl dan ku li navendê pêşve biçin, lê bê feyde bûn, û li herêma Lenîngradê jî, ew nekarîn parastina Naziyan derbas bikin. Û dîsa li başûr. Lê topên xwe-ajotinê yên nû û sofîstîke rê dan wan ku êrîşên Sovyetê paşve bixin. Û ji bo cara yekem di zivistanê de, Naziyan erd winda nekirin. Û paşê bihar hat. Stalîn li cihê xwe nesekinî. Yekîtiya Sovyetê tankên T-34-85 yên nû hebûn, ku ji yên berê bihêztir bûn, û IS-2, makîneyek pir tirsnak. Lê topên xwe-ajotinê yên Alman hîn jî xwedî kalîteyek bilind bûn. Wekî din, guhertoya E-25 bi topek 88 mîlîmetre û bermîlek 71 lître, digel zirxek pêşiyê ya 120 mîlîmetre stûr û zirxek alî ya 82 mîlîmetre stûr derket holê. Ew di heman demê de wesayîtek xweş e. Bi 26 tonî hinekî girantir e, lê motora 700 hesp hêzê vê giraniyê bi temamî telafî dike.
  Û leşkerên Sovyetê nikaribûn li hember çekekî wisa xwerêvebir li ber xwe bidin.
  Di biharê de, Artêşa Sor hewl da êrîşekê bike, lê bi ser neket. Û di Hezîranê de, Hevalbend li Normandiyê daketin. Lê ew li wir hatin şikandin. Zêdetirî nîv milyon kes dîl hatin girtin. Û hewldana êrîşa mezin a Sovyetan, pêşî li navendê û dû re li Kursk Bulge, bi şikestinê bi dawî bû. Naziyan heta Kursk jî girtin, û heta Vyazmaya li navendê şikandin. Di payîzê de, leşkerên Sovyetê ji bo aramkirina xeta pêşîn têkoşiyan.
  Di heman demê de, Roosevelt hilbijartinên serokatiya Amerîkayê winda kir. Komarparêzek hat ser desthilatê, ragihand ku şerê li Ewropayê ne karê Amerîkayê ye û Lend-Lease bi dawî kir. Churchill her wiha ragihand ku ew bêyî Amerîkayê şer nake. Û hevalbendên fiîlî operasyonên leşkerî yên li dijî Reichê Sêyemîn cemidandin.
  Hitler her ku diçû bihêztir dibû. Balafirên jet pêşve diçûn, her çend ME-262 hîn jî ne temam bû. Lê ji bo Yekîtiya Sovyetê, bombebaranên jet ên Arado, ku dikarin bajar û hedefên leşkerî bêyî ku cezayê wan hebe bombebaran bikin, bûn pirsgirêkek mezin. Balafirên şer ên Sovyetê bi tenê nikarîbûn wan bigirin. Û dijwar e ku meriv bi çekên dijî-balafirî hedefek ewqas bilez lê bixe.
  Artêşa Sor ji balafirên jet dûr bû. Rast e, Yak-3 derketibû holê, lê ji ber rawestandina dabînkirina Lend-Lease, Yekîtiya Sovyetê kêmasiya duralumin a bi kalîte hebû, û Yak-9 balafira sereke û herî zêde dihat hilberandin ma. Û LA-7, balafireke baş, jî ne pir gelemperî bû. Dawiya Lend-Lease mijarek pir bi êş bû. Naziyan bi balafirên şer ên jet re pirsgirêk hebûn, ji ber vê yekê ew nekarîn bi tevahî balafirên şer ên bi perwaneyê biguherînin. Lê mînakî, TA-152 pêşveçûnek pir serketî ya Focke-Wulf bû, û heke bi girseyî bihata hilberandin, ew dikaribû serdestiya hewayî bi dest bixe.
  Hêjayî gotinê ye ku ME-109K di heman demê de balafireke pir bihêz bû, her yek ji wan sê topên 30 mm û du topên 15 mm hebûn. Çekên ewqas bihêz rê dan Almanan ku li hewayê serdest bibin.
  Bi taybetî ji ber ku eniya duyemîn winda bûbû û ne hewce bû ku bala xelkê bi sektora rojava were kişandin. Û ev, divê bê gotin, ji bo Almanan pir baş bû, lê ji bo Yekîtiya Sovyetê xirab bû. Piştre Naziyan li Swêdê bi ser ketin û ew li aliyê Almanya ketin şer. Di Gulana 1945an de, êrîşek li bakur dest pê kir, ji başûr ve Murmansk derbas kir, û di heman demê de li başûr jî ber bi Voronezh ve. Tanka E-50 beşdarî şer bû, wesayîtek nû bi sêwirana tîpîk a rêzeya E - motor û veguhestin bi hev re û bi awayekî transversal, bi qutiya gearê li ser motorê. Wesayîtek pir hovane. Zirxê pêşiyê yê keştiyê mîna yê Tiger-2 ye: keştiya jorîn 150 mm stûr e, keştiya jêrîn bi awayekî dijwar xwar e. Lêbelê, zirxê alî hinekî stûrtir li 100 mm hate çêkirin, da ku topa 76 mm bi pêbawerî were derbaskirin, û bi saya pîvana zirxê ya maqûl, topa 85 mm jî dê bikaribe wê derbas bike. Motor, dema ku hate zêdekirin, gihîşt 1200 hesp hêzê, giraniya wê pêncî ton bû. Aliyên bircê jî 100 mîlîmetre stûr û meyldar bûn. Pêşiya bircê 185 santîmetre stûr bû, digel mantoyek zirxî.
  Ew lûleya dirêj a tankê bi kalîberek 88 mîlîmetre û dirêjahiya devê 100 pile hevseng dikir. Ewqas bi hêz e. Rêyek tune ku meriv li ber xwe bide. Bersiva Yekîtîya Sovyetê tenê IS-3 bû, tankek bi parastina pêş û bircê ya çêtir, lê çêkirina wê tevlihevtir û sê ton girantir bi heman şasî. Ew ne pir gelemperî bû, lê Naziyan zû E-50 xistin hilberîna girseyî û navê wê kirin Panther-3.
  Otomobîl ji bo pêşveçûnek pir pratîk e.
  Bê guman, xebata li ser Tiger-3, ku diviyabû E-75 be, jî berdewam dikir, û ew jî hat piçûkkirin, profîla wê nizmtir û kompakttir kir. Wesayîta ku derket holê heftê ton giran bû, qalindahiya zirxê li pêşiya keştiyê 200 mîlîmetre bû, kûrahiya wê 0,5 pile bû, ku ji hêla hemî çekên dijî-tank ên Sovyetê ve neguhêzbar bû. Aliyên keştiyê 170 mîlîmetre stûr bûn, xwar bûn, û hindik kes dikarîbûn wan derbas bikin. Pêşiya bircê 252 mîlîmetre stûr bû, xwar bû, parastinek hêja pêşkêş dikir, lê alî, mîna piştê, 160 mîlîmetre stûr bûn. Çek topek 128 mîlîmetre, kalîber 57, pir bihêz bû. Bandorek wê ya bihêz, wêranker û teqîner hebû.
  Taybetmendiyên ajotinê ji ber giraniya heftê tonî hinekî xirabtir in, motor jî wekî Panther-3 e, lê dîsa jî qebûlkirî ye.
  Lêbelê, her du tank jî nû dest bi hilberînê kiribûn. Di vê navberê de, topa xwe-ajotinê ya E-25 pir gelemperî bû, hilberîna wê hêsan bû, û parastina wê ya pêşiyê pir baş bû. Û bi saya leza xwe, ew dikare li hember bayên bayê bisekine. Ji ber vê yekê Naziyan pir baş siwar dibin. Di vê navberê de, Yekîtiya Sovyetê bi pirsgirêkên cidî re rû bi rû ye.
  Pêşketinek li başûr û bakur. Ev cure tevger e ku dê leşkerên Sovyetê bixe rêyeke dirêj. Di vê navberê de, navend bêdeng dimîne. Pêdiviya sereke ya Naziyan petrola Qefqasyayê ye, û berevaniya navendê pir xurt e, şiyanên wan ên endezyariyê pir pêşketî ne.
  Lê êrîş berdewam dike. Şerekî dijwar ji bo Voronezhê dest pê kiriye.
  Tîmeke keçên Sovyetî di SU-100ekê de şer dikin. Ew wesayîteke baş e, û ji ber ku pêşveçûna T-54ê rawestiyaye, û topên 85 mm li hember rêzeya E qels in, ev wesayît her ku diçe gelemperîtir dibe. Dibe ku ji T-34ê jî gelemperîtir bibe. Ew wesayîteke baş e ji bo parastinê.
  Elena jixwe bê pêlav e, Hezîran e, û li vê herêma Voronezhê germ e, û wê bikini li xwe kiriye. Û keçên din jî hema bêje tazî ne. Pir baş e.
  Elizaveta keniya dema ku guleyek avêt ser T-4ekê, wesayîtek ku hilberîna wê nû hatibû rawestandin - ewqas pêşketî bû ku demek dirêj di hilberînê de mabû. Lê ew qels bû, û ew hatibû lêdan.
  Keçikê destnîşan kir:
  - Sibê çar sal di ser destpêkirina şer re derbas dibin! Û dawiya wî şerî tune!
  Katerînê bi axînekê got:
  - Di demek nêzîk de em ê mîna... stranan bibêjin...
  Ewphrosyne stran got:
  Sala pêncemîn di şer û tariyê de,
  Fritzên xerab mîna kûçikan in...
  Hemû rezerv têne avêtin nav şer,
  Çiyayên cenazeyan mezin dibin!
  Û keçik dîsa gulebaran dikin, vê carê li Pantherê. Ji ber çend sedeman çêbûn û hilberîna girseyî ya Panther-2-ya ku baştir parastî bû pêk nehat. Ji ber vê yekê makîneya Sovyetê gulebaran dike. Û heta ji dûr ve di tanka kevn de jî derbas dibe. Derbaskirina Panther-3 pir dijwartir bû, û Tiger-3 nikare di mesafeyeke pir nêzîk de jî derbasî herêma pêş a SU-100-ê bibe. Derbaskirina ji kêlekê dê pir dijwartir be. Û tenê di mesafeyeke pir nêzîk de, û heta wê demê jî, ne tiştekî teqez e.
  Elena destnîşan kir:
  - Ji bo niha, modelên me yên kevnar li xala serkeftinê ne, lê ev ê pir xweş be.
  Û E-25 bi rastî jî çû şer, û ne bi tena serê xwe. Ew dikare ji dûr ve li we bixe. Û zirxê wê yê pêşiyê ewqas stûr e ku ji bo Sukhoi ne hêsan e ku tê de biçe. Axir, stûriya wê 120 mîlîmetre ye, pir bi bandor meyldar e.
  Keç pir xweşik in û bi rast guleyan diavêjin, bi rastbûnek mezin li dijberên xwe didin. Û lingên wan ên cezbexş hene.
  Ev şervanên pir ecêb in. Xwedî laşên xweşik û ranên luks in. Û lingên wan pir cazîb in.
  SU-100 bi tundî gulebaran dike û lê dixe...
  Keçan bêhn li xwe rijandin, û ew bi rastî jî wan xeniqand û serê wan gêj kir.
  Û Anastasia Vedmakova li ezmanan şer dike. Ew keçek baş û cadûyek rastîn e. Divê bê gotin ku ew şervanek xwînxwar e.
  Anastasia xwediya Beria bû. Û ew di vê yekê de pir serkeftî bû.
  Û bedewiyek weha ecêb.
  Û ew bi Yak-9-a xwe balafirên Alman dixe xwarê. Topek 37 mm heye. Û ji dûr ve hatiye avêtin û bi hêzek mezin hatiye avêtin. Ev pir xweş e. Ev şervan ew qas dijwar nînin.
  Keça cadû lê dixist, gule diavêt û distira.
  Belê, ez pir sar im, bê pêlav im,
  Mîna General Zhukov...
  Û paşê otomobîl şewitî,
  Min kulmek li rûyê Fritzeyan da!
  Ewqas dengbêj e. Balafirên şer ên sereke yên Naziyan hîn jî bi perwaneyan tên ajotin - TA-152 û ME-109M; ew bilez in û çekên wan pir bihêz in. Her wiha HE-162-a sivik jî heye - balafireke şer a pir manevrayî û bilez. Lê firîna wê dijwar e. Her çend baş be jî... ne pir gelemperî ye. ME-262 pir çalak e, û ji bo dermankirina nexweşiyên zarokan tê bikar anîn.
  Bê guman, yên herî baş bombebaranên jet in - ew bi rastî jî hêz û pirsgirêk in ji bo Artêşa Sor. Ew çawa berevaniya Sovyetê diêşînin. Û ev siyasetek pir êrîşkar e.
  Lê Yekîtiya Sovyetê bi hêzeke kujer tê hilweşandin.
  Dîtina dermanek li dijî bombebarana jet zehmet e. Û Nazî jî dixwazin Tirkiyeyê tevlî şer bikin. Osmanî ji bo tolhildana şikestinên xwe yên berê bêhêvî ne. Û wan berê seferberiya giştî îlan kiriye. Ji ber vê yekê, divê bê gotin ku Yekîtiya Sovyetê di rewşeke pir xirab de ye.
  Rast e, Beriya operasyoneke taybet pêk anî, bîst ton zêr da Tirkan da ku ew niha ji êrîşê dûr bisekinin. Û demekê kar kir.
  Lê rewşa li eniyê hîn jî pir xirab e. Naziyan bi awayekî eşkere xurttir in. Bi hev re bi Swêdiyan re, bo nimûne, ew karîn Murmanskê ji parzemînê qut bikin û Karelyayê parçe bikin.
  Rewşa li aliyê bakur krîtîk xuya dikir. Rast e, şerê Voronezhê dirêj kiribû. Û Alman di dawiya Hezîranê de nekarîn wê bigirin. Ji ber vê yekê ew ber bi başûr ve çûn. Ev gaveke bihêztir bû. Lê Alman li kêleka Donê pêşve diçûn. Derfetek hebû ku xeta li pişt çem bigirin. Ev yek ji bo Stalîn dê pir sûdmend bûya. Ew dikaribû xwe bispêre parastineke dirêj û Naziyan westîne.
  Lê Führer pir li ser êrîşeke hewayî hesab dikir. Mînakî, TA-400 dikaribû kargehên li Ural û derveyî wê bombebaran bike. Û ev bi rastî jî gefek pir cidî bû. Ev tê vê wateyê ku pir xirab kar kir.
  Almanan jî mûşek hebûn, lê ew pir biha bûn û ne pir bibandor bûn. Çima ew ê Moskowê bi wan bombebaran bikin? Ramanên din çawa ne?
  Bê guman bombebaranên jet çêtir in.
  Belê, Yekîtiya Sovyetê jî li bersivekê digere. Lê balafirên jet hîn dûr in. Tanka T-54 jî hîn ne amade ye. IS-4 di xebatê de ye, lê ew hîn jî tenê projeyek e, û pir giran e. Pirsgirêkên din. Çi din dikare were kirin?
  Gelek raman hene, di nav de pêşxistina çekên lazer. Lê ew ne derman in.
  Brîtanya hîn jî pasîf e, û her weha DYA jî. Hûn dikarin hin tiştan bi zêr ji wan bikirin, lê tenê bi mîqdarên sînorkirî.
  Kopîkirina B-29 fikrek baş e. Şerê bi Japonya re hîn jî berdewam dike, û hûn dikarin wê makîneyê bi dest bixin. Lê ew baş û êrîşkar bû. Ji bo tankan dê tankên dijber hebin. Û SU-100 di vê rewşê de pir hêsan xuya dike.
  Di vê navberê de, Alman ber bi başûr ve diçin. Wesayîta wan a herî gelemperî E-25 e, û ev topa xwe-ajotinê ewqas serketî ye ku bûye hespê kar.
  Bi rastî, parastina wê li hember IS-2 jî baş e, û dîsa jî divê hûn bikaribin silûeta wê ya nizm bixin. Û ew dikare hema hema her tiştî derbas bike, ji bilî dibe ku IS-3 bi serî, lê ew wesayît ne ya herî berfireh tê hilberandin û hilberandina wê pir dijwar e.
  Lê tevger li kêleka Çemê Don, heta quncika wê berdewam dike.
  Desteyek ji pêşengan biryar da ku bi artêşên Hitler re şer bike.
  Du bilûrvanan li boriyê xistin. Û zarokên bi şortan dest bi kolandina xendekan kirin. Bi enerjî bi şortan dixebitin. Keç û xortên bi rengê bronz pêlavên xwe yên tazî li qiraxên şortan dixistin.
  Di heman demê de, zarok amade bûn ku şer qebûl bikin.
  Tîmûrê xortê pêşeng qêriya:
  - Em ê bi tundî li ser piyan bimînin ji bo welatê xwe!
  Û şervanê ciwan hilda û li qiloçê da.
  Keçika Marînka ew girt û qêriya:
  - Bila ronahî bi me re be! Û baweriya bi komunîzmê!
  Û şervana ciwan destê xwe bilind kir wek silavek ji bo pêşengan. Ev ecêb bû. Hemû ev tîma bê pêlav û bi çermê bronz.
  Tîmûr dixebitî, û di heman demê de, wî fikirî. Gelo eger peyva wî, Malçîş-Kîbalçîş, ji aliyê Almanan ve bihata girtin û lêpirsînkirin dê çi bibûya? Mînakî, celladekî Nazî dê kur hilgirta ser refikê û bi qamçiyek ku bi têlên dirandî û pola ve hatibû girêdan, li ser lingên wî yên tazî lê bidaya. Ev ê çiqas bi êş be. Lê Malçîş-Kîbalçîş dê li rûyê wî bikeniya û tif bi rûyê faşîst bikira. Ev biryara wî ya xurt bû. Her çend ew ê laşê zarok be ku cefayê bikşîne.
  Tîmûr ji pêşengê ku li nêzîkê çalek dikoland pirsî:
  - Seryozhka, tu çi difikirî, eger faşîstan min dîl bigirin, ez ê sax bimînim?
  Kurê bi şort û kravata sor bersiv da:
  - Ez wisa difikirim!
  Tîmûr serê xwe hejand û pirsî:
  - Çi dibe eger ew pêlavên te yên tazî bi hesinê germ bişewitînin?
  Seryozhka bi bawerî bersiv da:
  - Belê, wê demê jî ez difikirim ku min ê li ber xwe bidaya!
  Keça Katya qêriya:
  "Çêtir e ku ez tiştekî wisa nejîm! Ez bê pêlav li ser komiran bazdam, û her çend pêlavên min hişk bûn jî, dîsa jî birîn çêbûn û ez êşiyam!"
  Tanya keçikê serê xwe hejand:
  - Belê, komir hinekî êşdar in, her çend min hewl da ku hema hema tevahiya salê bê pêlav bimeşim, tenê di sermaya giran de min pêlavên hestî li xwe kirin!
  Tîmûr serê xwe hejand:
  - Belê, heke hewa pir sar û roj nebe, tu dikarî bê pêlav di berfê de bimeşî. Ya sereke ew e ku tu berdewam bimeşî... Ev du sal in, ez qet bê pêlav direvim. Û tu dizanî, tu dikarî! Belê, di germahiyên cemidandinê de, heya ku tu li cîhekî nesekinî!
  Kurê pêşeng Sasha destnîşan kir:
  - Baş e ku hûn lingên xwe bi rûn rûn bikin, wê demê berf ewqas neşewite!
  Keçika Alice keniya û got:
  - Lê niha havîn e! Û şerkirina bê pêlav pir kêfxweş e!
  Kur û keç kêfxweş bûn û diranên xwe nîşan dan û dest bi stranbêjiyê kirin:
  Ez pêşeng im û ev peyv her tiştî dibêje,
  Ew di dilê min ê ciwan de dişewite...
  Li Yekîtiya Sovyetê, her tişt şîrîn e, bawer bike,
  Em tewra deriyekî ber bi fezayê ve jî vedikin!
  
  Min wê demê sond da Îlyîç,
  Dema ku ez di bin ala Sovyetê de rawestiyam...
  Heval Stalîn bi tenê îdeal e,
  Kirdeyên qehremanî yên ku têne gotin bizanin!
  
  Em ê tu carî bêdeng nemînin, dizanî,
  Em ê rastiyan bibêjin, hetta li ser refê jî...
  Yekîtiya Sovyetê stêrkek mezin e,
  Bawer bike, em ê vê yekê ji tevahiya gerstêrkê re îspat bikin!
  
  Li vir di dilê ciwan de gêç distirê,
  Û kur sirûda azadiyê dibêje...
  Serkeftinan hesabek bêdawî vekir,
  Gelî, hûn dizanin ku ji vê sartir nabe!
  
  Me Moskowê ciwan parast,
  Di sermayê de, kur bê pêlav û bi şort in...
  Ez fêm nakim ewqas hêz ji ku tê,
  Û em Adolf di cih de dişînin dojehê!
  
  Belê, hûn nekarin pêşengan têk bibin,
  Ew di dilê agir de ji dayik bûn...
  Tîmê min malbatek dostane ye,
  Em ala komunîzmê bilind dikin!
  
  Ji ber ku tu kurek î, ji ber vê yekê tu qehreman î,
  Ji bo azadiya tevahiya cîhanê şer dikin...
  Û Führerê tazî bi teqînekê,
  Wekî ku bapîrên me di rûmeta leşkerî de wasiyet kirine!
  
  Hitler, ji me rehmê hêvî neke,
  Em pêşeng in, zarokên dêwên...
  Roj dibiriqe û baran dibare,
  Û em bi Welatê Dayikê re her û her yek in!
  
  Mesîh û Stalîn, Lenîn û Svarog,
  Di dilê zarokekî ciwan de yekgirtî...
  Pêşeng wê erkê xwe yê bi rûmet bicîh bînin,
  Kurek û keçek dê şer bikin!
  
  Ev zilam niha bêbext e,
  Ew ji aliyê faşîstên fanatîk ve hate girtin...
  Û qeyik di vê bahozê de şikest,
  Lê belê, kur, pêşengekî bêwestan be!
  
  Pêşî wan bi qamçiyê li min dan heta xwîn ji min hat,
  Paşê wan pêlavên kurik sor kirin...
  Wisa xuya dike ku Fritze bê wijdan in,
  Xanimê lepikên sor li xwe kirin!
  
  Pêyên lawik bi agirê sor şewitîn,
  Paşê tiliyên kurik şikandin...
  Faşîst çawa bêhn dikin,
  Û di ramanên komunîzmê de roj hatiye dayîn!
  
  Wan agir anîn singa zarok,
  Çerm sor dibe û dişewite...
  Kûçikan nîvê laşê pêşeng şewitandin,
  Nezanîna êşa bêdawî!
  
  Hingê Fritzesên xerab li ser herikînê dan,
  Elektron di damaran re difiriyan...
  Dikare me ber bi wêraniyê ve bibe,
  Bila hûn, zarokno, nekevin xewa zivistanê!
  
  Lê kurê pêşeng neşikest,
  Her çend ew wekî titanek îşkence lê hatibe kirin jî...
  Kurê ciwan bi cesaret stran digot,
  Ji bo têkbirina faşîstê zalim!
  
  Û bi vî awayî wî Lenîn di dilê xwe de girt,
  Devê zarok rastî gotiye...
  Li jor pêşeng kerûbekî bi heybet heye,
  Kurên cîhanê bûn qehreman!
  Ji ber vê yekê wan bi awayekî xweşik stran gotin û xendek kolandin. Lê şer berdewam kir, û dû re balafirên êrîşê yên Hitler dest bi êrîşê kirin. Ev bi piranî TA-152 bûn, şervanekî êrîşê yê pir serkeftî bi çek û zirxên bihêz. Û ew pir enerjîk bûn. Lê balafirên êrîşê yên jet ên Alman, her çend hîn bêkêmasî nebûn û ne jî pir stabîl bûn jî, bilez bûn, lê pir caran têk diçûn. Ew hîn jî dihatin baştirkirin, û ev yek diviyabû bihata kirin.
  Lê paşê leşkerên zarok, lingên wan ên tazî û pêlavên wan ên gilover ên dibiriqîn, reviyan. Û veşartin. Û dest bi gulebarankirina bi çekên dij-balafirî li Naziyan kirin.
  Û zarok di gulebaranê de pir baş in. Lê leşkerên Nazî yên êrîşê zirxên pir baş hene. Û ji holê rakirina wan bi tivinga makîneyê ne ewqas hêsan e. Pêdiviya me bi topên balafiran heye. Û kî dê wan bide zarokan? Û tivingên makîneyê tenê wekî dijî-balafir têne binavkirin; di rastiyê de, ew çekên Maximal ên kevnar in. Ku zarokan tenê tamîr kirin da ku bikaribin gulebaran bikin.
  Lê Tîmûr bêhêvî nabe. Û dibêje:
  - Em ê dîsa jî bi ser bikevin. Her çend em vekişin Ûralê jî!
  Oleg nerazîbûn nîşan da:
  "Eger em petrola Qefqasyayê winda bikin, serkeftin dê pir dijwar be! Ji bilî vê, em hewceyê bersiveke teknolojîk in ji bo dijmin. Û ev dê pir xweş be ger çek sade, erzan û bibandor bûna!"
  Keçika Svetka ferq kir:
  "Pir zehmet e ku meriv sadehî û bandorkeriyê bi hev re bike yek! Ew mîna qerqeşê di çîrokê de ye - wî pozê xwe derxist, lê dûvikê wî asê ma; wî dûvikê xwe derxist, lê pozê wî asê ma!"
  Sasha yê kurê pêşeng bersiv da:
  - Lê Almanan karîbûn çekek hem nisbeten hêsan û hem jî bi girseyî hilberînin biafirînin, mebesta min E-25 bû, ku ji bo me bû kabûsek rastîn!
  Tîmûr bi hêrs bersiv da:
  "Lê Nazî wê çi dibe bila bibe, wê bên cezakirin! Û divê em bi ser bikevin, wekî din em bi tunebûnê re rû bi rû ne!"
  Oleg bi awirekî xweş got:
  - An jî koletiyê, ku ji wêrankirinê jî xirabtir e!
  Keçika Lara pêşniyar kir:
  "Belkî em divê çekeke dijî-balafirî ya bihêztir çêbikin? Lê belê, lêdana wê dê dijwar be!"
  Pavel ê lawik bi kenekî bersiv da:
  "Çêkirina çekek dijî-balafirî fikrek baş e! Lê ev têrê nake! Û divê em çawa bikin? Ti nîşanek tune."
  Rast e ku hûn nekarin ji taxan çekeke dijî-balafirî çêbikin.
  Naziyan di warê hewavaniyê de gelek pêşketin çêkirine. Yek ji wan XE-377 e, makîneyeke pir bihêz bi deh topan, ku dikare hem li hedefên bejahî û hem jî yên hewayî bixe. Bi rastî jî tiştekî pir xeternak e.
  Li wir ew ji jor ve firî. Bi bilindahiyek nizm derbas bû û dû re bi leza xwe berdewam kir.
  Tîmûr bi kenekî got:
  - Ev cûrbecûr têlên dijmin in! Dijmin, wekî ku em dibînin, dikare tiştekî bike!
  Oleg qebûl kir:
  - Mixabin, pir zêde dikare pir zêde be! Lê bi rastî em ê li ser xwe bigirin ku bersiva dijmin bidin!
  Saşa yê kur bersiv da:
  - Bi zivirînek mezin! Ew ê bibe lîstikek satrancê!
  Paşê keçika Lara ji Tîmur pirsî:
  - Hûn difikirin ku Xwedê heye, yan tune ye?
  Fermandarê xort bersiv da:
  - Li gorî Lenîn, na! Tu ji çi guman dikî?
  Keçikê bi kenekî pirsî:
  - Û wê demê gerdûn, Erdê me û gerstêrkên li ser wê çawa derketin holê?
  Tîmûr bi kenekî bersiv da:
  Gerdûn ne tiştekî statîk e. Ew di tevgerê de ye û şêweyê xwe diguherîne. Û bi saya vê pêvajoya pêşveçûnê bû ku Erdê me, digel heywan, nebat û cureyên din, derket holê!
  Keçika Maşa serê xwe hejand:
  - Belê, jiyan têkoşîneke berdewam e! Mîna hemû pêşketinan, hem nebat û hem jî heywanên tê de!
  Keçika ku Alice bala xwe dayê:
  - Eger Xwedayekî yekane û hemûkar hebûya, ew ê demek dirêj berê rêkûpêkiyê bianiya, mîna Stalîn!
  Oleg bersiv da:
  "Û eger Xwedê îradeya azad bide me, da ku em nebin kukla! Divê em vê jî fêm bikin! Da ku em pêş bikevin û zanist û pêşketin hebe!"
  Tîmûr bi kenekî got:
  "Naha ev tiştekî bilind e! Baş e, ji min re bêje, gelo rêberekî berpirsiyar dê destûrê bide kaoseke wisa li cîhanê? Û serdestiya Naziyan li ser gerstêrka me?"
  Oleg bi mentiqî bersiv da:
  "Eger Xwedê ji destpêkê ve mudaxele bikira, Hitler qet tunebûya! Lê wê demê kiryarên me yên qehremanî jî qet çênebûn! Lê bi vî rengî, îhtîmala têkoşîna qehremanî û pêşkeftina kesane heye!"
  Alice ferq kir:
  - Ma ev mentiqî xuya dike? Ma em ê ronahî bê siya bizanibin?
  Kurik Seryozhka keniya û got:
  - Lê ev siya ewqas kujer e! Xwezî ez bikaribim her û her bijîm û ciwan bim!
  Tîmûr bi awayekî mentiqî wiha got:
  "Hê zû ye ku meriv li ser vê yekê bifikire! Bi kêmanî ji bo me! Û di prensîbê de, jiyana herheyî mimkun e. Tenê ne bi hêza Xwedê, lê bi saya pêşveçûna zanistê!"
  Oleg bi kenekî got:
  Hebûna teorîk a Afirînerê Gerdûnê wekî hebûnek kesane mimkun e, lê çima divê em baweriya xwe bi guhertoya Incîlê bînin? Axir, ji bilî pêxembertiyên Incîlê ti argumanên cidî nînin. Lêbelê, pêşî, ne hemî pêxembertî dikarin werin verast kirin - ew ji hêla Cihûyên jîr ve bi paşverû nehatine çêkirin. Ya duyemîn, tenê hebûna mirovên xwedî şiyanên dîtinê di nav nivîskarên Incîlê de tiştekî îspat nake.
  Tîmûr bi îradeya xwe serê xwe hejand:
  "Bi rastî jî ev yek îspat nake! Lê ji aliyekî din ve, ez bi xwe ji wê fikrê hez nakim ku Incîl ji aliyê gelê me ve nehatiye nivîsandin. Lenîn gotiye ku Xwedê hatiye îcadkirin da ku çînên jêrîn di bindestiyê de bimînin. Û ev bi rastî jî pir nêzîkî rastiyê xuya dike!"
  Olga keçikê bi awayekî mentiqî got:
  "Belê, ji aliyekî ve, ev rast e. Hûn dikarin bi karanîna gotinên Pawlosê Şandî girseyê di rêça xwe de bihêlin: 'Xulamno, ne tenê yên qenc, lê yên xerab jî guh bidin axayên xwe!'"
  Oleg wiha lê zêde kir:
  - Herwiha, efsaneyek din heye ku rêbazên cûrbecûr ji bo dewlemend û esilzadeyan eşkere dike da ku xwe dewlemend bikin û xwe ji feqîran bêtir teserûf bikin. Her çend ew jiyanek bêexlaq bijîn jî!
  Keçika Masha stran got:
  Guneh bike û tobe bike, dîsa tobe bike û guneh bike,
  Tobe ji bo gunehan, ji bo xilasiya giyan!
  BEŞA HEJM. 6.
  Kur û keçan xwe di qul, bunker û çepelan de veşartin. Û ji bo ku xwe dilxweş bikin, wan stran got:
  Berlîn hema hema di bin kontrola me de ye,
  Min nikaribû bawer bikim, lê ew rast derket...
  Em bi hemû yekîneya xwe ya şikestî vekişiyan,
  Em bi zorê karîbûn hêrsa xwe ya ciwaniyê kontrol bikin!
  
  Niha, birano, vê bizanin, îrade şer dikir,
  Tiştên ku me tenê di xewnên xortaniya xwe de didît!
  Xudan rehm li me yên ku ketin jî kir,
  Bi dûrbînê em Reichstagê lanetkirî dibînin...
  
  Me bi mêrxasî li dijî desthilatdarên despotîk şer kir,
  Axir, cin wek padîşah cîhanê hukum dike,
  Ez hêvî dikim ku di demek nêzîk de aştî û bextewarî hebe;
  Hingê, ey Mesîhê pîroz, bi aqilmendî hukum bike!
  
  Şervanan bi lîra çirçirk çi kirin,
  Bi gotinên mirovane yên sade nayê gotin,
  Trajediya Shakespeare ya mezin,
  Ku ez ê di helbestên xwe de rave bikim!
  
  Pût çêneke, fermanek heye,
  Lê ez ji te re dibêjim, xizmeta welatê xwe bike.
  Rûsyayê komunîzm ji cîhanê re eşkere kir,
  Ew textê Padîşahê Ezmanî ye!
  
  Xwedê bi dilê xwe, bi hişê xwe hez bike,
  Ew ê nebe, bizanibe ku wê hingê dê pirsgirêkên we hebin.
  Welat dê bexşandina te bide, leşker -
  Ew ji bo hemû mirovan bû malbatek.
  
  Bila tiştên berê neyên bîra me,
  Gelê me pir fireh, bi rûmet û bê tirs e.
  Lê Wehrmachtê pozê xwe yê berazî xist rûyê me,
  Paşê me biryar da - em ê Fritzeyan birizînin!
  
  Ji dojehê tenê lehiyên toza dişewitin hene,
  Ez zûtir dixwazim - xwesteka guhertinê,
  Lê Naziyan di şer de me têk birin,
  Û niha xwîn wek kaniyekê ji damaran diherike!
  
  Lê serê min ne kazanek sifir e,
  Aqilmendiya gel di hundirê wê de dihele.
  Tiştê ku Fuhrer bi xeletî li ser me ji bîr kir,
  Rastî zirx û monolîtekê hatim!
  
  Wî fikirî ku ew ê zû qulan bigire.
  Min dixwest hinek erd û koleyan bistînim!
  Lê ruhê Rûsî ji şûşeyê hate berdan,
  Dema ku şûr ji bo kuran jî tirsnak be!
  
  Em eaglet in - kur û keç,
  Û niha em mîna dasanekê li Wehrmachtê dixin!
  Em segên greyhound in ku direvin - tenê kovîyan bizanin,
  Û em avjeniyê dikin, em çavnebariyê dikin - burbot!
  
  Faşîzm dest bi meşek pir dirêj kir -
  Min karî xwe bigihînim derdora Moskowê,
  Lêbelê, encam xemgîn bû;
  Ew cihê ku lejyon lê ne ye - Şeytan!
  
  Li welatê me xemgîniyeke bêdawî tune,
  Û sînor ji wêrekiya baylan re tune ye...
  Werin em ji deryayê ber bi deryayê ve rabin!
  Kabûsa rastîn, xewnên dojehî, wê biçin!
  
  Jiyan îmtîhanê bi tundî digire,
  Bext, her tim neguhêrbar e...
  Kurekî sade, bê pêlav,
  Lê xewnek di serê min de heye!
  
  Ew di îmtîhanê de hema bêje zarokek e-
  Min vê dawiyê kravata sor girêda.
  Lê li pêşiya te êşa dijwar a şer heye,
  Û şafta agirîn a dojehê!
  
  Wî dixwest cîhanê bêyî Xwedê bi xwe ava bike,
  Eşkere ye ku hûn nikarin li me xwedî derkevin!
  Lê mirov dê neçar bimînin ku demek dirêj cefayê bikişînin,
  Ji ber ku kar di nav pîteyan de hat danîn!
  
  Ji bo me, rêheval Stalîn serwer e,
  Ev e Hitler, çeqelê xerab, ku êrîşî me kir!
  Wî difikirî ku ew ê wekî serketî were,
  Lê ji nişkê ve napalm ji ezman teqiya!
  
  Mecbûr ma birevin eniya şer, em reviyan,
  Eger tu mezin bî divê tu çi bikî? Nifirkirin pir qels e!
  Em ne hevalê cixare û vodkayê bûn,
  Û werin em nîrê Naziyan bavêjin!
  
  Dijmin baweriya xwe bi jêhatîbûna pêşengan nedianî,
  Gur qet li ser bazdana ber bi nêçîrvanan ve nefikirî,
  Lê wan fêm kir ku qehremanî bê pîvan e,
  Her çend wan nexwest ciwanên weha bibin!
  
  Serheng bi şûpekeke xurt silav li me kir,
  Ez ê tenê mirovên baş li gorî pîvanekê nenirxînim!
  Lê kurê şervan ê bi tifingê ew karîbû,
  Riya bav û kalên me hêja derket!
  
  Derbarê Welatê Dayikê wekî xwedawendeke delal,
  Lêvên min duayekê dipijiqînin!
  Wan li wir şer kir, hem jî zîrek û hem jî hêz,
  Me Piling wek hesp zîn kir!
  
  Em welat in, hûn dizanin, Rûs,
  Ji Kamchatka heta Ufayê Yekbûyî,
  Topên dijmin bi tundî li me dixin,
  Û lawazî jî tal e, mixabin...
  
  Darên bizinan di nav agir de bi xweliyê diqelişin
  Bila bahoza vê keriyê wek çem derbas bibe!
  Heval neçar bûn goran bikolin,
  Tabûtên çaman di qeşayê de plan dikin!
  
  Fritze dixwestin bacê li ser me ferz bikin,
  Zincîrkirin - bêqanûniya hovane,
  Ez pêşeng im û niha ez bi êşê re hîn bûme,
  Ew bê pêlav çû keşfê, berf diçirçirî.
  
  Lê wî pêlavên hestî dan xwişka xwe ya biçûk,
  Ji bo ku hûn ji mirinê dûr bikevin - bizanin ku hûn ne heq dikin!
  Lê kenê wê ewqas bi melodîk diqelişe,
  Germî goştê min ê cemidî tijî kir!
  
  Belkî ceza ji bo bêbaweriyê hebe,
  Xudan şand welatê min...
  Lê ew mezinbûna Wî ye, gazîkirina Wî ye,
  Ji bo bersiva xerabiyê - spas dikim!
  
  Lê çi dibe eger tiliyên min şîn bibin,
  Resûl cesaret nake dilovaniyê bixwaze,
  Axir, her tişt ji bo bahozeke berfê ya nîv-tazî ye -
  Ku min nexwest Îsa nas bikim!
  
  Di serê min ê serhişk de mîna ku qijik diqîrin bû,
  Tew tama hingiv û helvayê jî tune,
  Lê sê saetên Golgota çi ne?
  Zêdetirî sê sal ji şer derbas bûn!
  
  Li wir Xwedê dikare me bi ken bavêje dojehê,
  Dema ku jixwe Tartarus û dojeh li her derê heye.
  Li her gundî jinebiyên bi tal digirîn,
  Di her malbatê de, Mesîh tê xaçkirin!
  
  Lê mafê me tune ku em li benda dilovaniyê bin,
  Carinan jiyan ji zikê Şeytan xirabtir e,
  Bila hemû padîşahiya min bibêje,
  Çawa kurên welêt ketin goristana dêrê!
  
  Na, rûmeta Führer bizanin, wan em xapandin,
  Me ew ji holê rakir,
  Ez sax mam, ez bi guleyekê birîndar bûm,
  Lê bi xêra Xwedê ew li ser piyan ma!
  
  Bê xwînrijandin, bizanibe ku serkeftin nayê,
  Birayan tiştekî wisa kirin,
  Û tewra çiqilek çîrokê jî alîkariyê nake,
  Me bi dilsozî deynê xwe yê ji bo Almanya daye!
  
  Wan ew vegerand, lê hîn jî hinek mabû,
  Û kêvroşkê zalim ji tirsa mir,
  Ez mezin bûm, lê ez hîn jî xortek im,
  Simêl neşikest, lê ew jixwe tîtanîum e!
  
  Çimkî mêrxasiya me temen nas nake,
  Kurikê gur qet ne kur e,
  Û Habîl ne birayê Qabîl ê xayîn e,
  Ez mezin im, û dibe ku pir zêde jî,
  
  Çavên min av dibarandin, mitralyoza min wek darekê bû,
  Û wî cesaret ji ku dît?
  Mîna Îsa bi eniya xwe ya êşdar...
  Axir, dil wek metal hişk bû!
  
  Welatê min mezintirîn şahiya min e,
  Tê de, çemên zîv ji hingiv şîrîntir in,
  Stêrka Qehreman xelata herî bilind e -
  Bawer bike, Stalîn bi xwe ew da destê min!
  
  
  Wî got: Divê em ji mirovên wek te mînak bigirin,
  Eger tu tirsonek î, çêtir e bêdeng bimînî,
  Û ji bo Bav û Welat êdî baxçeyekî geş tune ye,
  Şervan mifteyên deriyên Edenê dikolin!
  
  Rêber berdewam dike - Ez amade me,
  Amade yî wek bazekî zîrek bifirî ber bi asîmanan!
  Lê niha, ey mêrxas, tifinga xwe deyne erdê,
  Çengel, çekûçê xwe bigirin û dest bi kar bikin!
  
  Belê, eşkere ye ku ti wateya bêaqiliyê tune ye,
  Wî keçika mezin girt nav hembêza xwe,
  Û wî dest bi xebata ji bo rûmeta komunîzmê kir,
  Qeyikekê û qeyikekê ji dar ava bike,
  Ku xaçerêyên faşîzmê xuya nebin,
  Em ê qirikê van hemû bêbextên hov bişkînin,
  Bizane ku hewldanên tolhildanê dê bi ser nekevin!
  Şerê Mezin ê Welatparêzî dikeve sala xwe ya pêncemîn û di meha Tîrmehê de, şer li seranserê xeta pêşîn diqewimin. Alman, Swêdî û Fînlandî li bakur pêşve diçin. Ew armanc dikin ku tevahiya Nîvgirava Karelian kontrol bikin û hêzên girîng dişînin şer. Tankên Swêdî yên bêhempa hene. Bê birc in û zirxên wan xwar in. Ew makîneyên piçûk ên pir xeternak in. Lûleyên wan dikarin werin bilindkirin û zivirandin.
  Her çend hin dezavantaj hene.
  Lê ev tenê hûrgilî ne... Bo nimûne, E-25-a ku dixebite pir êrîşkar û xeternak derdikeve holê. Her çend topek xwe-avêtî ji bêkêmahîyê dûr be jî. Bo nimûne, nebûna kuleyek zivirî kêmasiyek pir cidî ye.
  Ne gengaz e ku agirê çavdêriyê were kirin, ev jî pirsgirêkan diafirîne.
  Lê Baba Yaga, li ser hawanekê rûniştiye, ji jor ve temaşe dike ku topên xwe-avêtî yên Alman pêşve diçin. Ew hîn destwerdanê di tiştekî de nake. Ji ber ku sêrbazî û çîrokên perî tiştekî din in, û jiyana rast tiştekî din e. Mîna şer, ku ruhên xerab hîn tevlî nebûne. Ne jî milyaketan, ji bo wê mijarê. Mîna, bila mirov tiştan ji xwe re çareser bikin.
  Baba Yaga li dora xwe zivirî û stran got:
  Mirov ji şer hez dikin,
  Ew jî ne guneh e...
  Lê Egina xem nake,
  Û bawer bike, ne henek e!
  Baba Yagayekî din ê biçûk, li ser firçeyekê firiya ber bi wê ve. Wê fîk lê da û pirsî:
  - Ma Fritze zextê li te dikin?
  Baba Yaga yê mezin bersiv da:
  - Belê, ew zextê dikin!
  Û her du nûnerên hêzên tarî dest bi stranbêjiyê kirin:
  Eh Hitler, Eh Hitler, Eh Hitler bizinê,
  Ey kero, tu çima hatî Welatê xwe?
  Tu wê ji me bistînî, rast di poz de,
  Tu dê rastî muştekî xurt ê Eginyayê werî!
  Belê, ruhên xerab dikarin li vir rêbazên cûrbecûr nîşan bidin. Lê Hitler bi xwe bi hêzên veşartî dizanibû. Mînakî, li ser vê mijarê gelek projeyên lêkolînê têne meşandin. Bi taybetî, ruhê Rasputin jî hatiye gazîkirin.
  Û bi vî awayî vampîr li ser çaman firî. Axir, ew dikare bifire. Her çend firîn şiyanek ecêb be jî. Û bi kenekî dibêje:
  - Belê, bedewên Eginis, dibe ku em Kuken-Kvakenek bidin Naziyan?
  Baba Yaga yê mezin îtîraz kir:
  - Em ji bilî îstîsnayên kêm, mudaxeleyî şerên mirovan nakin!
  Paşê dengek hat bihîstin, û jineke pîr a bi xuyangeke pir ecêb, bi awayekî bêkêmasî parastî, ku mişkek di destê xwe de digirt, bi makîneya paqijkirinê ya bi makîneya firînê re direviya. Ew li ser makîneya xwe ya firînê dizivirî û diqelişî.
  Baba Yaga yê biçûk pirsî:
  - Belê, xanima pîr Shapoklyak, xuya ye te dixwest alîkariya Yekîtiya Sovyetê bikî?
  Jina ku mişk li ser paqijkera tozmêşê difiriya, gur kir:
  - Ne jineke pîr, tenê Şapoklyak! Hemû diranên min bi xwe ne û ew pir tûj in.
  Min tenê sabotajek li dijî Naziyan pêk anî, ew bi tenê tirsnak bû!
  Vampîr bi kenekî pirsî:
  - Û te çi bi wan kir? Te mişk xist bin kêzikan an tiştekî wisa?
  Şapoklyak serê xwe hejand:
  "Rast e, mişkek! Min çend sed klona efsûnî ya Lariskaya xwe çêkirin, û ew pêlên tank û topên xwe-hilgir dixwarin. Bi vî awayî, tevgera pêşveçûyî ya leşkerên faşîst li beşek ji eniyê hatiye rawestandin!"
  Baba Yaga yê mezin keniya û got:
  "Rawestandina Naziyan tiştekî baş e, lê... Em mexlûqên çîrokên perî qedexe ye ku em destwerdanê di şer de bikin, hetta li aliyê rast jî. Divê mirov bi xwe bi ruhên xerab ên dijmin re mijûl bibin!"
  Shapoklyak li dora xwe zivirî û got:
  - Belkî tu rast dibêjî! Her kesê ku alîkariya mirovan dike, wextê xwe winda dike! Tu bi kirina karên baş navdar nabî!
  Û jina pîr a şeytanî ya li ser paqijkera toz dest bi bilindahiyê kir da ku derbasî dimensiyoneke çîrokî bibe.
  Û şer bi bêçaretî berdewam kir. Di demekê de, tank û stûnên topên xwe-avêtinê yên Naziyan ji aliyê jina pîr Shapoklyak ve hatin xerakirin. Û rêhesinên wan bi lezgînî hatin çêkirin. An jî bi yên nû hatin guhertin. Û ev pir baş bû.
  Lê niha makîneyên nû dikevin dewrê. Ev bi rastî jî ciddî ye.
  Naziyan ber bi başûr ve pêşve diçin. Rokêtên Katyusha û Andryusha li wan dixin. Û ew vê yekê pir bi enerjîk dikin. Lê Naziyan bi projektorên gazê bersiv didin. Û ew bi tundî û bi tolhildanê gulebaran dikin.
  Ev bi rastî jî meydaneke şer e. Erd û metal dişewitin. Bi rastî jî her tişt hildiweşe.
  Ev e ku çawa kişandina têlê xuya dike. Bi rastîtir, maçek boksê.
  Alman hewl didin bi avêtina wesayît û balafirên êrîşê nav şer windahiyan kêm bikin. Tankên wan ên rêzeya E ji bo pêşketinan guncawtir in, lê dîsa jî hejmara wan kêm e. Topa xwe-tevger a E-25 baş e, lê nebûna bircê zivirî di êrîşê de pirsgirêkan çêdike. Ew qet tank nîne, lê topek xwe-tevger e, ku xebitandina wê gelek kar e, û ji bo gulebarankirina li kêlekê, divê tevahiya laşê xwe bizivirîne.
  Ev yek bê guman bandora wê di êrîşê de kêm dike, lê di parastinê de wê pir xurt dike.
  Gerda û ekîba wê di Panther-3 de siwar dibin. Wesayîtek pir baş e. Guhertina wê dihêle ku ew hemî tankan derbas bike, ji bilî dibe ku bircê pêşiyê yê IS-3, lê ew tank pir kêm e.
  Keçik li pey xwe diajot û distira:
  - Em keçan êrîş dikin,
  Roj bi roj dijmin...
  Û em ayetê bi henekî qafiye dikin,
  Em ji bo gulebarankirina rast ne pir tembel in!
  Charlotte bi awirekî xweş dibêje:
  - Em bê guman ji bo gulebaranê ne tembel in! Belkî em wê bigirin û tiştekî bistrên.
  Û keçikê ew girt û bi tiliyên xwe yên tazî gule berda, bişkokê pêl kir, û hawitzeke din a Sovyetê wergeriya. Û lûleyên wê bi rastî jî ji hev ketin.
  Belê, rast e, ew cinawirekî bi du lûleyan bû. Panther-3 ji her alî ve baş e, tewra zirxên wê yên alî jî baş in; sed mîlîmetre zirxên meyldar şansê dide wê ku tewra guleyek 85 mîlîmetreyî jî ji T-34-85, tanka Sovyetê ya herî zêde tê hilberandin, dûr bixe.
  Divê bê zanîn ku IS-3 ya tirsnak di pratîkê de di hilberîna girseyî de ewqas baş dernakeve. Dirûnên zirxên wê pir caran di dema tevgerê de ji hev vediqetin, û tewra di şert û mercên şer de jî - mîna pozê kêzikê - pir dijwar e ku were qelandin. Lêbelê, ew tekane wesayît e ku dikare ji bo Panther-3 pirsgirêkan çêbike, bi giranî ji ber domdariya zirx û parastina wê ya pêşiyê. Wekî din, her çend topên IS-3 nikarin rasterast bikevin tanka Alman, ji ber hêza wêranker a bilind a guleyên wê, ew dikarin bêyî ku bikevin zirxê zirarê bidin.
  Divê bibêjim keç pir wêrek in. Dema ku wesayîtên Sovyetê diçin jî, ew guleyan diavêjin wesayîtên Sovyetê, ji ber ku hîdrostabîlîzatorên wan hene. Keçên cidî, ez ê bibêjim.
  Dema ku wan pêşengekî ciwan îşkence kir, wan asîd li ser laşê tazî yê kurekî sêzdeh salî rijandin. Pir hovane bû. Piştre mirineke tirsnak li benda pêşengê ciwan bû: Keçên Alman ew di şiş de rijandin û li ser agirê mezin bi zindî pijandin. Piştre wan ew bi îsotê tijî kirin û dest bi xwarina wî kirin. Leşkerên din ên Reichê Sêyemîn jî goştê nerm û şîrîn ê kur dan wan. Û heke ew nefetisiyan, ew nefetisiyan.
  Û niha ew li leşkerên Sovyetê guleyan dibarînin. Ew dikarin ji dûr ve T-34-85-ekê derbas bikin, bibin sedema şewitandin û teqîna wesayîtê. Ev bi rastî jî pir dijwar e. Rast e, lûleya wê hinekî dirêj e; ew heta bi trênan veqetandî jî vediguhezînin. Lê gule bi tundî lê dixe. Û zirx tenê diteqe.
  Charlotte, keçika porsor, lêvên xwe milandin. Qalikê wê nû li SU-100ekê ketibû, û ew wesayît pir xeternak e. Û divê ji dûr ve were lêdan; ew dikare Panther-3ekê ji kêlekê ve têk bibe, û heta pêşiyê jî dikare ji nêzîk ve xeternak be. Her çend, wesayîta Alman hem li ser bircê û hem jî li ser qalikê jorîn zirx heye ku ji bo SU û IS neguhêzbar e. Dîsa jî, bi taybetî IS-100 dikare zirarê bide. Qalikên wan agirê bihêz û teqîner heye.
  Kristina, keçika porsor, qêriya:
  - Yekem peça helandî - merasîma cenazeyê Stalîn!
  Û bi tiliyên xwe yên tazî gule berda dijmin. Çi keçikek! Porê wê ji sifir û zêr tevlihev e. Keçek mezin, bi rastî jî dikare tiştên mezin bike.
  Û Magda bedewiyeke dilnizm e. Ew ji hovîtiyê jî hez dike. Mînakî, dema ku ew kuran dipirse, ew perçeyên hesinê germ li lingên wan ên tazî dixe. Û dû re bêhneke xweş heye - mîna berazê biraştî.
  Her çar keçik dibêjin:
  - Em ê bi cesaret bikevin şer,
  Ji bo desthilatdariya faşîstan...
  Û em ê wê bikin toz,
  Hemû Komunîst!
  Ev cure keç in-rûmet û pesn ji bo wan. Û ew çi nakin? Şervanên berbiçav. Ew dikarin jêhatîbûneke bê şik nîşan bidin.
  Panther-3 hem ji hêla performans û hem jî ji hêla şiyanên şer ve hema hema tankek IMBA ye.
  Tiger-3 di heman demê de makîneyek bihêz e. Parastina wê ya pêşiyê pir baş e. Û topa wê 128 mîlîmetre ye. Bi hêsanî dikare IS-3-ekê têk bibe, bi kêmanî ji nêzîk ve. Û ne ewqas hêsan e ku meriv ji kêlekê jî derbas bibe - zirxa wê ya xwar a 170 mîlîmetreyî. Meriv dikare bêje ku ew makîneyek kujer e. Û bandora teqîna bilind a guleya wê wêranker e.
  Leşkerên Sovyetê ji vê Pilingê ditirsin. Heta jê re dibêjin "Pilingê Împeratorî." Bi rastî jî tiştekî pir xeternak e.
  Û bi şopên xwe leşkerên Sovyetê dişkîne... Û Yekîtiya Sovyetê çawa dikare bersiv bide?
  Û balafir li ezmanan hene. Li vir du pîlotên Nazî, Albina û Alvina, di balafirên êrîşê yên TA-152 de ne, dema ku leşkerên Sovyetê wan dixin. Hem top û hem jî roketan diavêjin. Ew ne keç in, ew cinawir in.
  Albina dibêje:
  Lanetkirî û kevnar,
  Dijmin dîsa sond dixwe...
  Min bişo,
  Bişkînin û bikin toz,
  Lê milyaket naçe xewê,
  Û her tişt dê baş be....
  Û her tişt dê baş bi dawî bibe!
  Meşa Jorîn bi xwîn hatiye Moskowê!
  Alvina destnîşan kir, dema ku li hedefên erdê dixe:
  - Em bi rastî jî dikarin gelek tiştan bikin! Û lingên me jî pir baş in!
  Û şervan kenîya. Wê bi bîr xist ku leşkerên dîlgirtî çawa pêçên wan ên tazî maç dikirin. Ev ecêb xuya dikir. Û dû re wan kurekî, nêzîkî çardeh salî, serûbin daliqand. Û dest bi biraştina laşê wî yê masûlkeyî û bronzkirî bi meşaleyan kir. Leşkerê ciwan ê Sovyetê qîr kir. Ev ji bo wî êşdar bû. Û keçan ew biraştin. Dû re wan îsot û xwê li ser reşandin. Kur ji şoka êşê mir.
  Û wan ew xwar, hem kur û hem jî keçên Wehrmachtê. Wan kêrek bikar anî da ku goşt ji riban bibirin. Û Albinayê ling ceriband û bi rastî jê hez kir. Ew celeb keç in. Kanîbalîzm di nav wan de pir tê dîtin. Goştê mirovan tama goştê beraz e, û kuran jî ji berazê hez dikin - ew ji vê yekê hez dikin.
  Albîna û Alvînayê dîsa rokêtên kujer avêtin û stran gotin, diranên xwe nîşan dan:
  Gurên spî di keriyekê de dicivin,
  Tenê wê demê malbat dê sax bimîne...
  Yên lawaz dimirin, tên kuştin,
  Paqijkirina xwîna pîroz!
  Û wan bi topên balafiran zuwakereke Sovyetî şewitandin. Ev bandora kujer a nimûneyên şer e.
  Ew li banên wesayîtên Sovyetê dixin. Ew heta derfetê nadin wan ku bêhna xwe bidin. Û leşkerên Sovyetê bi mitralyozan gulebaran dikin, hewl didin ku wan bixin xwarê. Ev cure duelek e ku li vir heye. Û leşkerên Sovyetê hewl didin ku bi tiştekî bersiv bidin. Yek ji ramanan ev e ku Luftfaustê Alman deyn bikin. Ango, tifingên bê paşvekişandin ber bi hewayê ve biavêjin, bi şêwaza Katyusha. Ji nêzîk ve, bê guman balafireke Alman dikare were xistin xwarê. Lê dîsa jî divê hûn fêm bikin ka meriv çawa vê yekê pêk tîne.
  Leşkerên Sovyetê ji ber êrîşên hewayî windahiyên mezin dikişînin. Li paş ve agir derdikeve. Çi lêdaneke xwînî. Û bombe hîn jî dibarin.
  Bombebaranên jet pir bi bandor in. Bombebarana bi perwaneyê ya Almanî Ju-488, ku hema bêje ji hilberînê derketibû, li gorî rêzeya Arado kevn bû. An jî TA-152, ku ew jî balafireke tirsnak bû. An jî TA-400, ku bi motorên jet ji nû ve hatibû sêwirandin. Û ew dikare tevahiya Yekîtiya Sovyetê bombebaran bike. Ev celeb bandor e ku dikuje. Bombe li ser bajar û tesîsên leşkerî yên Sovyetê dibarin. Ew tenê wêrankirinek kujer e.
  Lêbelê, Ju-488 bombebaraneke çar-motorî ya baş e. Qada baskên wê ya piçûktir dihêle ku ew bigihîje leza heta 700 kîlometre di saetê de, ji ber vê yekê ji bo balafirên şer ên Sovyetê ne mumkin e ku wê bigirin. Ew bi rastî jî bi hêz e.
  Û pîlotên jin di kokpîtê de rûdinin û dîtinek bêkêmahî heye. Û ji her alî ve camên gulenegir hene. Û ew bi xwe tenê bikinî li xwe kirine û bê pêlav in. Rûyên wan ên piçûk ên şîrîn dikenin û dikenin. Niha keç jî wisa ne. Ew ji dûr ve bombeyan diavêjin. Ku bandorek pir kujîner çêdike.
  Şervan rastî ne. Lê ew ji bêaqiliya kurikan hez dikin. Lê ne hewce ye ku hûn wî bi agir bişewitînin. Hûn dikarin wê bi nezaket, bi aqilmendî bikin, mîna ku hûn wî bi perrên qazê bixurînin. Divê ez bibêjim, ev pir xweş e. Li wan Pêşengên diwanzdeh salî binêrin, tazî, pêlavên wan ên piçûk, û hûn wan bi perrekî dixurînin. Kur di destpêkê de dikene. Piştre ew diêşe, û ew diqîre. Û ev ne henek e. Hûn dikarin zarokekî heta mirinê bixurînin, bi karanîna pêlavên wî û binçengên wî. Ku, bila em tenê bêjin, ew tişt e ku pîlotên jin jê hez dikin. Hûn dikarin bi lêpirsîna wan bi aqilmendî gelek tiştan fêr bibin. Û ew di vê yekê de pir baş in.
  Û niha ew bombeyên wisa wêranker li ser leşkerên Sovyetê dibarînin. Bi rastî jî avahiyan hildiweşînin û krateran çêdikin. Ev wêranker e. Û ew, bila bêjin, şervanên êrîşkar in.
  Lê Anastasia Vedmakova, pîloteke Sovyetê, xwedî hesteke mîzahê ya bêhempa ye. Û ew dikare bi topek 37 mm Naziyan bixe erdê. Tenê bila ew bi ya wê bikin. Ev keçik, bila bêjin, kujer e.
  Û bi lingên xwe yên tazî, ew diajo û bi enerjiyeke mezin lê dixe. Ne keç e, lê Termînatorek rastîn e.
  Wê di Şerê Navxweyî de şer kir. Bi rasttir, di Şerê Qirimê de, di dema serdestiya Nicholas I. Keça bê pêlav çû mîsyonên keşfê, ji bo Brîtanî û Fransîyan mayin çand û embar teqand. Ew pir xweşik bû, pir xweşik bû, û porê wê sor bû. Û ew dikaribû bistrê. Wekî din, wê ne tenê bi Rûsî, lê di heman demê de bi Îngilîzî, Fransî û Tirkî jî distrê. Wekî ku tê gotin, fîşekek rastîn e. Û di dema şer de, wê karî her çar pileya Xaça St. George, tevî versiyonên zêr û şerît, bistîne.
  Eger ew keçikek li Port Arthur bûya, keleh qet hilnedihat. Axir, ew ji bo tiştên weha jî dikarîbû. Bi taybetî jî dema ku ew mezin bû. Lê hêzên bilindtir rê li ber pêşkeftina wê ya tevahî girtin. Heta niha jî, hêzên wê yên efsûnî bi sînor in. Ji ber ku divê Yekîtiya Sovyetê bê efsûn şer bike.
  Belê, eger sêrbazî tê de nebe, Anastasia Vedmakova bi tevahî diqelişe. Û ME-262 diteqe agir û dikeve. Bi agir dişewite, dikeve xwarê. Û keçika Terminator, li ser lingên xwe yên tazî, bronzkirî û masûlkeyî diqelişe, diqîre:
  - Û ez jineke ewqas dijwar im, ez ê hemû faşîstan di kîsikekê de veşêrim!
  Û dû re ew dest bi kenê dike. Û dîsa gule berdide, dijmin bi guleyan tijî dike.
  Û keçeke din, Akulina Orlova, çû û kuxî:
  - Bi navê ramanên komunîzmê! Bila Führer ê tazî bimire!
  Û wê jî bi tiliyên xwe yên tazî lever pêl kir, diyariyek kujer û tuneker şand. Naha ew bi rastî jî keçek e.
  Tew balafirê Hitler jî ji hev ket.
  Û divê bibêjim keçik ecêb û zirav in. Meriv dikare bêje pir xweşik in. Û tonîk in. Û li ser zikê wan perçeyên zikê wan hene. Û ew dişibin çîkolatayê. Çi stolên xweşik! Lingên wan bi şikl û xweşikbûna xwe, û bi heybetek berbiçav têne cûdakirin. Ne şervan in, lê tenê ecêb in. Xwedî cazîbe, xweşikbûn û hevsengiyek ecêb in. Wekî ku tê gotin, ew xanimên ku dikarin rawestin û li hespê siwar bibin in.
  Margarita Magnitnaya jî di firînê de ye. Ew balafirê bikar tîne da ku hem li erdê û hem jî li hedefên hewayî bixe. Ew keçek pir baş e...
  Bi awayê, her sê bedewên Sovyetê jî ji îşkencekirina girtiyan pir hez dikin. Û bi taybetî jî ji wan neçar dikin ku lingên wan ên tazî maç bikin. Û berî ku wiya bikin, ew di zibilê de diteqin. Ji ber vê yekê mêr jê kêfê nagirin, lê belê jê nefret dikin û jê kêfê nagirin...
  Û qamçîkirina Naziyekî dîlgirtî bi gûzan kêfxweşiyeke mezin e. Rast e, jinên Sovyetê xwedî rêgezek exlaqî bûn û îşkence li jin û zarokan nedikirin. Her çend hejmara wan zêde dibû jî, di Wehrmachtê de xort zêde nebûn. Lê Naziyan bi piranî welatên Ewropî bikar dianîn da ku mêran bigirin. Û li wir gelek mirov hebûn. Û dû re jî nifûsa herêmî hebû.
  Wekî din, faşîst bi gelemperî bi girseyek mezin ji wesayîtên zirxî parastinan dişkînin, ku dihêle ew windahiyên personelê kêm bikin.
  BEŞA HEJM.
  Piştî rêze şeran, leşkerên Sovyetê ji Çemê Donê paşve vekişiyan û ew veguherandin astengiyeke xwezayî. Almanan hewl dan ku ji Nîvgirava Tamanê pêşve biçin, lê li wir jî ew rastî parastineke dijwar hatin. Hewldanên dîplomatîk û îstîxbaratî yên li pişt perdê didomin da ku Tirkiyeyê têxin şer. Spanyayê hêza xwe ya dilxwaz li Eniya Rojhilat zêde kir, û Îtalya jî çalaktir bû. Japonya hîn jî bi Dewletên Yekbûyî re di şer de bû. Di Tebaxê de, Amerîkî nekarîn bombeya atomî çêbikin. Ji ber vê yekê şerê li Rojhilat dê dirêj bibûya.
  Di heman demê de, Reichê Sêyemîn hewl dida ku hilberîna Panther û Tigerên nû zêde bike. Fikra destpêkirina E-100 jî hebû, lê ezmûnê nîşan da ku tankên ji heftê tonan girantir tenê giranî ne, û yên girantir tenê dibin asteng. Wekî din, rêzeya Almanî ji wesayîtên Sovyetê bihêztir bû. Û IS-3 hîn bi berfirehî nehatibû bikaranîn.
  Di meha Îlonê de, Naziyan ME-262X-a pêşketîtir bi dest xistin, ku baskên wê yên fireh, leza wê heta 1100 kîlometre di saetê de û pênc top hebûn. Lê ev tenê prototîpên yekem bûn.
  Almanên li bakur, digel Swêdiyan, hema bêje tevahiya nîvgiravê girtin. Murmansk hat qutkirin. Hat dorpêçkirin. Şer hîn jî li navendê berdewam dikir.
  Artêşa Sor hewl da ku êrîşeke dijber bike. Di Cotmehê de, baran dest pê kir û şer dest pê kir kêm bibe.
  Stalîn bi xwe di sala pêncemîn a şer de westiyabû. Lê piştî windakirina ewqas erdê, ew nekarî aştiyê bike. Her çend hin hewldanên li pişt perdê ji bo danûstandinan hebûn jî, û lihevkirinek maqûl dikarîbû bihata dîtin. Lê her du alî jî fêm dikirin ku ev şerekî tunekirinê bû.
  Balafirên jet ên Reichê Sêyemîn li ser çeperên Sovyetê berdewam kirin. Û ew bi hêsanî nehatin rawestandin.
  Hitler hêvî dikir ku bi tenê Rûsyayê bi awayekî bêserûber bombebaran bike. Û ev yek çekên nû jî di nav xwe de digirt. IS-3 ya Sovyetê xwedî parastineke baş a pêşiyê bû, lê dîtina wê nebaş bû, destwerdana wê nebaş bû, û dirûnên ku pir caran ji hev diçûn hebûn. Ji ber vê yekê, tevî parastina wê ya qels, IS-2 di hilberînê de ma. Ew dikarin li dijî tank û topên xwe-ajotinê yên Alman şer bikin.
  Her çend pirsgirêkên wan bi rastbûn, rêjeya gulebaranê û parastinê re hebin jî. Mîna SU-100-a ku her ku diçe modê dike, ku ji IS-2-ê pirtir gulebaran dike û li ser bingeha T-34-ê ye.
  Ji ber ku Yekîtiya Sovyetê ji êrîşê bêtir berevanî dikir, Su-30, ku hilberîna wan hêsantir bû lê baştir çekdar bûn, daxwazek mezin hebû.
  Alman xwedî çekên xwemalî yên E-25 in ku ji Su-25an jî çêtir in, lê bêyî tankên tam ên bi kuleyên zivirî, êrîşkirin bi tevahî ne mimkûn e.
  Her çend Naziyan hin serkeftin bi dest xistin jî, heta Mijdarê hêzên Sovyetê bi piranî eniya şer aram kiribûn û heta hewl dabûn ku êrîşî dijber bikin. Lê Naziyan cihê xwe digirtin. Di hewayê de, avantajeke wan a her ku diçû zêde dibû. Huffman heta Kanûnê hejmara balafirên xwe yên ku xistibûn xwarê gihand 500an, û ji bo 400 balafiran Xaça Şovalye ya Xaça Hesinî bi Pelên Dara Zêrîn û Elmasan û ji bo 500 balafirên jûbîlê jî Xelata Order of the German Eagle with Elmas wergirt.
  Albina û Alvina her yek ji wan zêdetirî sê sed balafir xistin xwarê, û di demek kurt de bi dehan keçên bê pêlav ên bi bikinî kom kirin. Ji hêla bandoriya şer ve, mirov dikare bêje bêkêmasî bûn - hem xweşik û hem jî seksî. Hitler bi xwe Xaça Şovalye ya Xaça Hesinî bi Pelên Zîv ên Darê, Şûr û Elmasan da wan.
  Sala 1946 hat. Wekî ku tê gotin, şer jineke xerab û bêexlaq e. Alman hejmara balafirên şer ên ME-262X zêde dikin û li ezmanan serdest in. ME-1100 jî heye ku baskên wê yên guhêrbar hene. Lê ji bo firîna wê pêdivî bi pîlotên pir jêhatî heye. Û TA-183 balafireke pratîktir e û ew jî ketiye hilberînê.
  Ju-287, baskê pêş-çepkirî ku ji bo kêmkirina hejmara Mach hatiye çêkirin, di hewavaniyê de jî xuya bûye. Ew jî pirsgirêkên girîng derdixe holê. Lê ev hîn rojên destpêkê ne, û mirov dikare bibêje ku balafir zêde jêhatî ye.
  Û Tailless, bombebaraneke bi hêza jet ku dikare heta Dewletên Yekbûyî jî bombebaran bike, li ber e ku bikeve hilberînê. Û ew makîneyek xeternak e jî. Bikarhanîna wê ne hêsan e. Û Yekîtiya Sovyetê hîn balafirên jet nînin. Ew neketine hilberînê. Tenê yek ji wan derketiye holê LA-7 e, bi sê topên balafiran, cureyek bersivek ji bo çekên bihêz ên Naziyan. Lê bêyî balafirên jet, ew tevliheviyek e.
  Lenîngrad di bin dorpêçê de ye û Naziyan ew topbaran dikin. Lê ew plana êrîşê nakin. Plan ew e ku ew li kêleka Gola Ladogayê dorpêç bikin û bi tevahî dorpêç bikin.
  Tevî zivistanê jî, Naziyan bi girseyî Panther û Tigerên herî dawî bi kar anîn û di vî alî de êrîş kirin. Şer berdewam kir. Leşkerên Sovyetê bi bêhêvî li ber xwe dan. Naziyan di mehekê de tenê sî kîlometre pêşve çûn û dû re rawestiyan. Tiger, ku giraniya wê heftê ton bû, her di berfê de asê ma.
  Führer hewl da ku windahiyan kêm bike û qet lez nedikir. Û bombe li ser Yekîtiya Sovyetê dibarîn.
  Kargeh diçin bin erdê... Şer mîna kişandina têlê ye.
  Stalîn hewl dide ku karta xwe ya bihêz li dijî faşîstan - tevgera partîzan - bikar bîne.
  Tiştê ecêb her tiştê ku ber bi serkeftinê ve dibe, serdestiya li ser dijmin bi dest dixe ye, lê rê ne girîng in.
  Keçeke çardeh salî, Lara Mikheiko, di 30ê Çile de ji aliyê Naziyan ve hate şandin da ku sabotajê bike û pîrozbahiya hatina Hitler bo ser desthilatê xera bike.
  Keçik li ser rêya berfî pir zû dimeşiya. Zivistan ne henek e. Lara çend pêlavên wê hebûn, lê ew pir xav bûn. Û di rêwîtiya dirêj de, lingên wê pir êşiyan. Ji ber vê yekê wê pêlavên xwe yên darîn ên xav derxistin û bê pêlav meşiya. Lingên wê hişk bûbûn. Ew hema hema tevahiya salê bê pêlav meşiya. Û divê ez bibêjim, wê ew jê hez dikir. Ew pir sivik û xweş bû, û binê lingên wê pir zû hişk dibûn. Di bihar, havîn û payîzê de, di dema şer de, Lara qet pêlav li xwe nedikir. Ew heta di berfa sivik de jî bê pêlav direviya; wê ew rehettir û çalaktir dît.
  Qeşaya tal a Çile bê pêlav ne ewqas xweş e. Lê Lara bi awayekî adetî sandalan li xwe dike, û ya herî girîng, ew li cihê xwe namîne; ew bi pratîkî direve. Ev yek lingên wê ji cemidandinê diparêze, her çend ew wek lingên qazê sor bûne jî.
  Keçikê porê wê sor û geş bû, ku mezin dibû û dema bayê dihat, mîna aleke proletaryayê belav dibû ku pê wan êrîşî Qesra Zivistanê dikir.
  Keçik cilên perçiqandî li xwe kiriye, ku wê germ nahêle. Lê ev kêmtir gumanbar e. Ew hema hema jineke ciwan e, û mirov lê dinêrin. Ew bi xuyangeke ewqas balkêş û porê xwe yê sor-misî dikare bi hêsanî têk biçe.
  Lê Lara bê tirs e; lingên wê yên tazî û bi şiklek bêkêmahî pir jîr in. Her çend qalindên li ser binê lingên wê hişk û zexm bin jî, ew lingên wê xera nakin; şiklê wan xweşik dimîne, tevî ku ew ji pêlavan hez nake.
  Keçik bi coş dimeşe û distirê:
  Ez Lara me, keçek bê pêlav,
  Ew çû şerê Fritz di daristana tarî de...
  Û bedewiyê dengekî zengilî heye,
  Îsa Xwedayê Mezin bi xwe ji nav miriyan rabûye!
  
  Em partîzanên wêrek ên şerker in,
  Ji bo me, çiqilek giya, deviyek, girek...
  Her çend rêya me bi laleyan ne xemilandî be jî,
  Tengasî hatiye ber deriyê Rûsan!
  
  Em ji Dayika Meryema ya herî Pîroz hez dikin,
  Di heman demê de, em mitralyozê bar dikin...
  Keçik lingê xwe yê tazî li berfê dihejîne,
  Rewş li vir pir giran e!
  
  Ez keçek welatparêz a mezin im,
  Ew pir bi rast û rast li çavan dixin...
  Û dengê porsor pir bilind e,
  Û ew ê bi pêlava xwe ya tazî şûtek li eniya faşîst bixe!
  
  Ew di gulana bîhnxweş de ji cîhanê hez dike,
  Û ew dixwaze hemû cîhanê bextewar bike...
  Keçek bi pêlav û bê pêlav di nav berfeke şepirze de dimeşe,
  Nikola Karkerê Ecêb îdolo wê ye!
  
  Lara di perestgehê de ji Îsa re dua kir,
  Li cihê ku biriqîna îkonên zêrîn dibiriqe...
  Pawlosê şandî li wir di çarçoveyek luks de ye,
  Werin em hem ji Mesîh û hem jî ji hemû pîrozan hez bikin!
  
  Bila di dilê nazik ê keçikê de hebe,
  Ji bo ku em hemû hêrsa xwe kontrol bikin...
  Em ê di demek nêzîk de deriyê bihuştê ji bo bextewariyê vekin,
  Axir, hem milyaket û hem jî Xwedê bi Welat re ne!
  
  Em ê jiyana xwişkên xwe ji bo Rûsyayê nehêlin,
  Em ê rûmeta welatê xwe bi dest bixin, bawer bikin...
  Ez bawer dikim ku em ê di bin komunîzmê de bijîn,
  Û bila em deriyê bextewariyê di fezayê de vekin!
  
  Ji bo me, peymanên mezin ên Mesîh,
  Ji bo ku hûn cîranê xwe wek Xwedê hez bikin...
  Li vir kirinên qehremanî têne strandin,
  Û Führerekî bi serê tazî tenê hov e!
  
  Ez çiqas hez dikim ku baweriya xwe bi Îsa bînim,
  Û Stalîn jî wek bavê min tê hesibandin...
  Xaçkirin an silavkirin tenê meseleya çêjê ye,
  Ew kesên ku baweriya xwe bi Ortodoksiyê tînin pir mezin in!
  
  Ji bo min, Xwedayê Teala dilê wî zarokî ye,
  Her çend gelek ceribandin hebin jî...
  Ne hewce ye ku hûn demek dirêj li neynikê binêrin,
  Axir, xuya kirina partîzan bêwate ye!
  
  Me li nêzîkî Moskowê faşîstan baş şikandin,
  Û dû re Stalîngradê mezin hebû...
  Em ê dûrên komunîzmê bibînin,
  Doh Katyusha bû, û îro jî Grad bû!
  
  Belê, Hitler pir jîr e,
  Wisa xuya dike ku Führer bi Şeytan re di hevpeymaniyê de ye...
  Panter êrîş dikin, bi sedan ji wan li vir hene,
  Keçik di sermayê de bê pêlav diçe!
  
  Ew bi rastî baweriya xwe bi serkeftina Rûsyayê tîne,
  Û kravatek sor li ser singa xwe li xwe dike...
  Carinan em windahiyan jî diceribînin,
  Û em ji Îsa re dua dikin - rehmê bike!
  
  Ji ber vê yekê ye ku faşîst pêşde diçin,
  Şeytan çekek super-xweper da wan...
  Û şervanên herî baş li vir dimirin,
  Lê ruh nikare metalê bişkîne!
  
  Ez ê bêdeng nemînim, tewra di dema lêpirsînê de jî,
  Û wê hingê ez ê rasterast li rûyê Fritzeyan bêjim...
  Ez ne hewceyî jehrê me, ne cixareyan,
  Ez dixwazim îlahîyekê ji bo welat binivîsim!
  
  Mesîh dê me vejîne, ez dizanim ku,
  Wî bi rastî ev soz da me...
  Kerem dê rêya rasterast ber bi bihuştê veke,
  Her çiqas hevalê min Seryozhka pir lawaz bûye jî!
  
  Em ê rêwîtiya xwe ya serfirazî li Berlînê bi dawî bikin,
  Em bi hişkî li ser rêyê dimeşin...
  Bila çîrok bibe rastiyeke geş,
  Ez ê di defîleyê de tazî bim!
  
  Ez Lara me, alîgirê Îsa,
  Teqîna faşîstan wek kaniyekê ye ku diherike...
  Em partîzan di hêrsê de ne tirsonek in,
  Çi derbeyeke şikestî!
  
  Û berî şer ez ê mûmekê vêxim,
  Ezê duayekê ji Dayika Xwedê re bixwînim...
  Axir, li ber Xwedê, Lara mîna berxekî ye,
  Ez ê helbestek bi qafiye ji bo Mesîh terxan bikim!
  Lara wisa stran got û xwe baştir hîs kir. Û ew nêzîkî Minskê dibû. Paytexta Belarûsê di bin dagirkeriyê de bû. Rast e, Alman hewl didan ku rêveberiya herêmî organîze bikin. Bi taybetî, Rada Navendî ya alîgirê Alman hate organîzekirin û heta hin hilbijartin jî hatin lidarxistin. Yekîneyên Jagdkommando û polîsên herêmî ji bo şerê li dijî partîzanan hatin bikar anîn.
  Lê partîzanên Nazî dîsa jî ew xwarin.
  Mink bi dîwarekî zexm ê bircên çavdêriyê û têlekî ji têlên dirandî dorpêçkirî bû. Tifingên mitralyoz û bombeyên destan li ser bircên çavdêriyê hatibûn bicihkirin. Leşker û polîsên SS bi kûçikan re li ber derî rawestiyabûn.
  Lara, bê pêlav û bi cilên perîşan, ne diviyabû gumanan çêbike. Her çend Alman dizanibûn ku keşfvanên partîzan xwe wek dilxwazan vedişêrin.
  Herwiha, porê sor nasnameya wê eşkere dike. Ji ber vê yekê, dema ku keçikê li ber Almanan dest bi reqs û stranbêjiyê kir, yek ji zilamên SS ew bi laso girt û pêça.
  Lara girtin û girêdan. Wisa xuya ye, cureyekî agahî hebû. Û keçik bê merasîm kaş kirin jêrzemîna îşkenceyê, di rê de jî zengil lê dan.
  Li wir, Lara rastî lêpirsîneke dijwar hat. Ew li ser kursiyek taybet hat rûniştin, lingên wê yên tazî bi blokên pola hatin girêdan. Piştre, lûleyên gaz û oksîjenê hatin girêdan û şewatxane hatin vêxistin. Berî vê yekê, binê lingên keçikê hatin rûnkirin û dûv re hatin sorkirin.
  Pir êşdar bû, lê keçik bêdeng ma û tenê li rûyê Naziyan dikeniya.
  Di vê navberê de, alîkarên darveker, bi kincên spî û lepikên lastîkî, dest bi derxistina têl û elektrodan kirin, da ku îşkenceya elektrîkê bikin.
  Şer li eniyê berdewam kir... Di rastiyê de, Yekîtiya Sovyetê ji Katyushayê roketavêjek bihêztir û sofîstîketir - Grad - pêşxist û li dijî çeperên Almanan ceriband. Ev jî dikare wekî gaveke bihêz were hesibandin.
  Her çend ev sazkirin niha tenê yekane be jî, ew ê di demek nêzîk de bikeve hilberînê.
  Stalîn hêvî dikir ku Dewletên Yekbûyî û Brîtanyayê jî tevlî şer bike. Japonya her çi dibe bila bibe şer winda dikir û koloniyên xwe winda dikir. Çekên Amerîkî yên ku bi zêr hatine kirîn dikaribûn bihatana bikaranîn.
  Lê kîjan? Tenê B-29 bombebaraneke baş bû. Balafirên şer ên Amerîkî û Brîtanî nêzîkî yên Almanan jî nebûn. Her çend qet nebe wan ew hebûn. Ji tankên Amerîkî, tenê Super Pershing dikaribû tiştekî li eniya pêş îspat bike. Ev ê ji bo Naziyan eşkerekirinek bêbingeh bûya.
  Stalîn tercîh dikir ku benzîna balafirvaniyê bikire, ku kêm bû, û sifir û hêmanên alloykirinê yên bi duralumin.
  DYA û Brîtanya ji bo şer ne bi lez û bez bûn. Û bo nimûne, wan petrol difirotin Almanya jî.
  Artêşa Sor ji aliyê bombebaranên jet ên Luftwaffe ve bi giranî rastî tacîzê hat. Wan bi awayekî bêcezatî li çeperên Sovyetê dan.
  Di nav Yekîtîya Sovyetê de, her tişt hîn jî yekgirtî bû. Xelk li ber xwe da. Lê kargeh, bajar û avahî jî hildiweşiyan.
  Bo nimûne, pirsgirêkek din a Naziyan hebû: şerê rêhesinê. Partîzan bi berdewamî trênan diteqînin. Heta zarokan jî li ser wan dixebitîn.
  Bo nimûne, kurekî deh salî bi navê Seryozhka, hevalê Lara, di germahiyên cemidî de di nav berfê de diçû. Zarok cilekî parastinê yê spî li xwe kiribû, û di destên wî de mineyek xwemalî lê bihêz hebû. Û ew di danîna wê di bin rêlan de pir jêhatî bû. Seryozhka hîn jî piçûk bû, û ji neynûkekê dirêjtir nebû, lê pir bihêz bû. Partîzan ew ji bo sabotajê li dijî Naziyan bi kar anîn.
  Û kar kir. Taktîkên sabotajkarê kur kar kirin. Û trênên Hitler ji rê derketin.
  Bi vî awayî, leşkerên Sovyetê ji paş ve piştgirî wergirtin. Û li pişt Naziyan, her tişt bi rastî jî dikeliya. Û ew pir belav bû.
  Kur û keçan lêdanên tûj dan. Û bêrehmî tevdigeriyan. Bi rastî jî ew çiqas şervan bûn. Ne zarok, lê qehreman.
  Seryozhka xwe baş û bextewar hîs kir û paşve vekişiya. Wî erk temam kiribû.
  Û piştre Katyûşayan dîsa gule berdan û dijmin ji holê rakirin. Û derbeyek êrîşkar pêk hat.
  Mîtralyoz jî li ser topên xwe-ajotinê dihatin bikaranîn. Wan pir bi tundî gulebaran dikirin û berû dibarî. Li vir cûrbecûr wesayît derketin holê, ji yên mezin bigire heta yên piçûk. "Sturmtiger" bi bombeyên xwe yên roketê yên bihêz bi taybetî xeternak bûn.
  Û wan bi hêzeke wêranker li çeperên Sovyetê dan. Ji bilî Sturmtiger, Sturmpanther-a siviktir lê çalaktir hebû, ku qalîbreya wê piçûktir lê rastbûn û leza gulebaranê mezintir bû.
  Û ev makîne li dijî çeperên Sovyetê pir bi bandor bûn. Wan hewl da ku SU-152 li dijî wan bikar bînin, ku ew jî makîneyek tirsnak bû, her çend di hêza wêrankirinê de ne berawirdî be jî, bi gewherên Alman re ne dihat berhev kirin.
  Wan hewl da ku bi makîneyên zuwakirinê jî bixebitin... Ku di şert û mercên ku Yekîtiya Sovyetê neçar ma xwe biparêze de populerbûn bi dest dixist.
  Ev wesayîtên pir baş û hilberîna wan hêsan e û şasîya T-34an heye ku ji beriya şer ve neguheriye.
  Û bê guman, ev yek rê li ber zêdekirina hilberîna çekên xwe-motorkirî vekir ku ji tankan hêsantir bûn, lê çekek wan a pir bihêztir hebû.
  Di vê navberê de, şervana Natasha Faustpatroneyek ku wê wekî trofe ji Almanan girtibû teqand. Wê bi rastî teqand, cihê xeternak ê li ser movikan qul kir. Û Panther-3 ya Hitler bi agir ket.
  Keçikê destnîşan kir:
  - Serkeftina min wê were, û welatên Sovyetan jî!
  Şervan di sermaya cemidî de hema bêje tazî bû-tenê şortên tenik û xêzek qumaşê ya teng li ser singa wê, lingên wê tazî û zirav bûn. Lê keçik pir jîr bû.
  Û bê guman ew tenê dest bi stranbêjiyê dike:
  Evîn rêyeke xweşik û xeternak e,
  Her kesê ku lingê xwe avêtiye vê yekê dizane, vê yekê dizane...
  Rêyek ji bo derketinê tune, rêyek ji bo xwarê jî tune,
  Othello Desdemona xeniqand!
  Ew pir çalak e, gule berdide û bombeyan diavêje.
  Şervana jin Zoya bi ken dibêje, çawa faşîstan neçar dike ku xwe di nav berfê de bipêçin:
  - Ez ê zirar û şikestina mezin bidim wan!
  Natasha bersiv da:
  - Belê, em ê wan veşêrin.
  Keç pir jêhatî û zîrek tevdigerin. Û şopa lingên wan ên tazî nazik, xweşik û heta mirov dikare bibêje rast e.
  Ne keç, lê tenê agir û wêranî!
  Û keçika porsor, Aurora, jî alîkariya wan dike. Berî vê yekê, ew hewl dida tiştekî çêbike. Bi taybetî, bêyî Şoreşa Sibatê cîhan dê çawa xuya bikira. Bê guman, pirsa yekem ev e: gelo Rûsyayê Şerê Cîhanê yê Yekem bi ser ketibûya? Çi paraleleke balkêş - pirsa yekem Şerê Cîhanê yê Yekem e. Ku, di prensîbê de, dibe ku çênebûya! Mîna Şerê Cîhanê yê Duyem - hetta xwînîtir, mezintir û dirêjtir ji yê yekem!
  Rûsyaya Tsarîst, bi çavkaniyên xwe, dikaribû şerê cîhanî bi ser biketa. Ji bilî vê, şerê cîhanî muhtemelen dê zûtir biqediya. Û wê demê, bi destkeftiyên xwe yên axê, dê xanedaniya Romanov xurt bibûya.
  Mezinbûna aborî dê berdewam bike, û kargeh, kargeh, dêr û nexweşxane dê werin avakirin, zarok dê werin vakslêdan kirin, û hilberîna antîbiyotîkan dê zêde bibe. Û nifûs dê zêde bibe, tevî deverên bajarî.
  Aurora çend meh berê li ser vê mijarê çîrokek nivîsand. Û tavilê hate girtin. Wan got ku wê bi rastî xewna tsarekî dîtiye, û wêneyek pir erênî ya rejîma monarşîst û pêşeroja wê xêz kiriye!
  Piştre destên Aurora kelepçe kirin û bi wesayîteke reş birin girtîgeha navxweyî ya NKVD.
  Li wir, berî her tiştî, ew bi tevahî hate lêgerîn. Wan ew tazî kir, û gardiyanan, bi lepikên lastîkî yên tenik li xwe kiribûn, bi baldarî laşê wê dest dan. Wan li dev, poz û guhên wê nihêrîn - ku ev yek tehemûl nedikir. Lê gava tiliya dirêj a gardiyanê mezin û mêran kûr ket nav vajînaya Venusê, ew êş bû, pir şermok bû, û ew bi rastî dixwest mîz bike. Û wan tewra çopê jî xistin qûna wê. Ew kabûsek bû.
  Ev ne lêgerîneke laş e, ev tinaz e. Îşkenceyeke pratîkî.
  Paşê prosedurên din jî hene: kişandina wêneyan ji profîl, rûyê tevahî, ji kêlekê ve û ji pişt ve, her çend bê êş bin jî. Her çend muayenekirina di bin şûşeya mezin de jî şermok be jî, hemû taybetmendiyên xwe di rojnivîskê de tomar bikin û dûv re wêneyên tazî jî bikşînin. Û ev ne tenê ji hêla jinan ve, lê ji hêla mêran ve jî tê kirin.
  Wan ne tenê ji destên wê, li wir her tiliyekî, lê ji lingên wê jî şopa tiliyan girtin. Her wiha şopa diranan girtin. Û di dawiyê de, wan şopa zikê wê bi tîrêjên X kişand. Mîna sîxurekî rastîn, ew kontrol dikirin.
  Paşê bi klorê li ser wê reşandin û şil kirin. Cilûbergek xêzkirî ku hejmarek li ser hebû lê kirin û ew birin hucreyek bi girtiyên din ên jin re. Wê çend hefteyan li wir derbas kir. Girtiyên jin jî balkêş bûn, lê Aurora jinek bihêz û şervanek baş bû, û ew dikaribû xwe biparêze. Paşê, bê guman, fermandaran, di nav de Jûkov bi xwe jî, ji bo wê navbeynkarî kirin, û ew şandin eniyê.
  Keçikê xwe biçûk dît. Her çend, bê guman, heke di Împeratoriya Tsarîst de, bi mûçeyek navînî sed rubleyî, nanek du kopeck, şûşeyek vodkayê bîst û pênc kopeck û otomobîlek baş sed û heştê ruble biha bûya, wê hingê bi rastî ji Yekîtiya Sovyetê berî Şerê Welatparêziyê yê Mezin çêtir bû.
  Di bin serweriya Tsar de, refik tijî kelûpelan bûn, lê di bin serweriya Stalîn de, gelek berhem kêm bûn. Aurora vê yekê bi awayekî zelal rave kir.
  Û dû re şerên di bin serweriya Tsar Nîkolayê II de, dabeşkirina Rojhilata Navîn di navbera Rûsya, Fransa û Brîtanyayê de, dabeşkirina Îranê di navbera Brîtanya û Rûsyayê de, û Afganistan hebûn.
  Paşê Nîkolayê II Japonya jî perçiqand, tola têkçûna xwe ya şermîner a berê hilda. Û, heta sala xwe ya heftê û pêncan hukum kir, wî Rûsyaya Tsarîst dewlemend û geş hişt, bi rubleya standarda zêr, axek berfireh, enflasyon sifir û aboriyek ku bi berdewamî mezin dibe. Meaş di sala 1943-an de gihîşt sed û bîst rubleyên zêr, û gelek kelûpelên pîşesaziyê jî erzantir bûn. Û ev li hember paşxaneya pevçûnek dirêj bi Reich Sêyemîn re bû, ku Heval Stalîn dibe ku winda bike.
  Bi her awayî, hîn jî dawî li wê nayê.
  Û Alman dîsa bombebaranên xwe yên jet diavêjin şer.
  Aurora difikire ku, bê guman, lêgerîna alternatîfek ji bo rastiyê balkêş e. Lê ne pir guncaw e ku meriv wê wekî tsarîzmê bihesibîne dema ku komunîst li ser desthilatdariyê ne. Lê ji aliyekî din ve, cîhanek bêyî Şoreşa Cotmehê, bo nimûne, dikaribû xirabtir bûya. Hem hikûmeta demkî û hem jî rejîma burjuwa dikaribûn Rûsyayê hilweşînin. Lêbelê, monarşiyek otokratîk pêbawertir e.
  Alternatîfên din: Lenîn bê birîn, Kaplan li şûna Stalîn. Pîşesazîkirinek bi baldarîtir, kêmtir qurbaniyên kolektîvkirinê, û têkbirina Hitler di destpêka wê de. Dibe ku Lenîn, li şûna Stalîn, rê li ber hatina Hitler bigirta. Trotsky, hîn bêtir. Di derbarê ya paşîn de, ne bi tevahî zelal e ku ew ê çawa tevbigeriya ger ku desthilatdarî bi dest xistiba.
  Gelo we senaryoya herî radîkal pêk anîba, an jî bi zanebûn û bi baldarîtir tevbigeriya? Bê guman li vir gelek vebijark hebûn. Leon Trotsky heşt zimanan dizanibû û mirovekî pir jêhatî bû, û dibe ku, ji ber ku xwedî hêz û berpirsiyariya rastîn bû, wî fêm kir ku heke ew pir ji nişka ve tevbigere, her tişt dikare winda bibe. Û ku pêdivî ye ku dewlet pêşî were xurt kirin, ne ku were avêtin nav agirê şoreşa cîhanê.
  Aurora bi tifinga dij-tank li ser rêça mastodonê SPG-25, ku herî zêde li Wehrmachtê tê hilberandin, teqand. Bi rastî jî ew wesayîtek bi pirsgirêk bû.
  Û ew hîn jî difikirî. Ji bilî Stalîn û Trotsky kî din dikaribû ba? Bê guman Sverdlov, lê ew mir. Dzerzhinsky bi guman zû mir, her weha Frunze jî.
  Lê ev kesayetiyên mezin bûn. Gelo bi rastî jî qiloçên Stalîn li vir şîn dibin?
  Aurora hûrgiliyên niyeta xwe nizanibû. Wê tenê gulebaran dikir û gulebaran dikir.
  Svetlana, li kêleka wê, jî ne tiştekî hêsan e. Ew gulebaranek pir baş e, û tevî zivistanê jî, ew dikare bi lingên xwe yên tazî pakêtên teqemeniyê biavêje. Mirov dikare bêje ku ew bi rastî jî ecêb e.
  Keç hez dikin her cûre helbestan binivîsin, bi taybetî li ser xwedayên Rûsî. Û di serdema Sovyetê de, ev ji ya li ser Mesîh ewletir bû. Her çend Stalîn baviksalariyê vegerand jî, ew di bin kontrola hişk a NKVD de bû. Û bê guman, ev ne fikrek qels bû. Lê xwedayên Rûsî helbest û çîrokên perî yên saf in, û cezakirina wan ji bo vê yekê dê wekî cezakirina Kal Hottabych be.
  Bo nimûne, ji serdema paganan heta dema ku Mîr Vladimir bû Ortodoks, gelek kêm abîdeyên edebî an destnivîs mane. Ev yek bûye sedema gelek efsane û çîrokên çêkirî.
  Mînakî, Svetlana ji van çîrokan hez dikir. Her weha gelek kes, hetta Xiristiyanên dilsoz jî, ji xwendin an temaşekirina fîlmên li ser keda Hercules hez dikin. Û bi rastî jî pir balkêş e.
  Aurora her wiha ji folklora pagan hez dikir, bi taybetî jî serpêhatiyên Svarog û Perun. Ev jî pir balkêş bû.
  Bi rastî, eger Vladîmîr dixwest hêza xwe bi rêya yekxwedayetiyê xurt bike, çima, bo nimûne, Rod neke Xwedayê yekane û Hemûkar? Û xwedayên din nexe asta hêzan, milyaketan an jî serekemilyaketan.
  Ev ne fikrek xirab e. Wekî din, Yekxwedatiya Slavî dikaribû ji Îslamê deyn bikira - bihuştek çîrokî bi harem, xelatên ji bo şervanên ketî, û sadehiya baweriyê. Lê bêyî nimêja giran, Remezanê, qedexeyên li ser alkol û xwarinê, û burka. Û ev dikaribû bibe olek gerdûnî, û di heman demê de olek pir populer. Di vê rewşê de, Rûsya dê bibûya welatek cihêreng bi nasnameya xwe ya çandî, û ev yek dê wê bigihîne lûtkeyên şaristaniyê, wê veguherîne împaratoriyek mezin ku ji nîrê Mongol-Tatar xilas bûye.
  Û Aurora û Svetlana bi hev re qêriyan:
  - Rûmet ji bo komunîzm, Lenîn, Stalîn û Xwedayên Rûsî!
  BEŞA HEJM. 8.
  Di zivistanê de, Alexander Rybachenko û koma wî ya xortan êrîşî malan kirin û piraniya dema xwe di şikeftan de derbas kirin. Û bê guman, wî hinekî jî nivîsand û bi awayekî zelal.
  Margarita bi xwe jî ferq nekir ku çawa hêza Şeytan wê ji ofîsa lêpirsîner ber bi cîhana Dojehê ve biriye. Keçik xwe li ser tankekê dît ku şiklê wê yê mîna pîkek bi tundî dişibiya IS-3-ya Sovyetê. Ew, wekî ku li fahişeyekê tê, tenê şortên sor ên tenik li xwe kiribûn. Otomobîl pir zû diçû. Her tişt şad û xweşik bû. Hin kulîlkên pir ekzotîk mezin dibûn. Reng û şiklê wan neasayî bû, û xuya bû ku di navenda kulîlkan de çavên zindî hene.
  Margarita fîk da:
  - Ev fasmogorî ye!
  Azazello li kêleka wê xuya bû û qêriya:
  - Silav, xanim! Ez te li ser tankê dibînim!
  Keçikê bi kenekî bersiv da:
  - Bê guman! Û otomobîl li ser soza xwe ya şerefê dimeşe û qet ne sivik e!
  Gella jî li rastê Margaritayê xuya bû, ew jî di otomobîleke qutiyî û pozbilind de siwar bû. Hem xweşik bû û hem jî henekbaz bû.
  Keçika cadû ferq kir:
  - Te bi Petuxov re demek xweş derbas kir, ku ev mentiqî ye dema ku em paşnavê wî yê pir îfadekar dibînin!
  Margaritayê bersiv da:
  "Ne muşteriyek xirab im! Û ez ji seksê hez dikim. Ez pir bi hêsanî xwe digihînim orgazmê, û ez ji cûrbecûrîya mêran hez dikim! Û ez wan jinên ku bi tevahî dilsozê mêrên xwe dimînin jî fam nakim!"
  Azazello bi xemgînî got:
  "Tenê seks e, lê tiştê pêwîst evîn e! Evîna rast û ji dil, ew evîna ku helbestvan di helbestên xwe de rave dikin! Dojeh me ji tiştekî din xilas nake!"
  Margarita dixwest bibêje ku ew xema Dojehê naxwe, lê paşê ev raman di hişê wê de hat ku di wê rewşê de, gola agir jî li benda wê ye. Axir, ew hem gunehkar bû û hem jî fahişe. Û ew ji gunehê pir hez dikir ku qet nebe rast. Şerabên biha, xwarinên xweş, seks bi her du zayendan re û kêfên din pir zêde wê dikişandin.
  Bi awayê, Margarita kêfek nû dîtiye: lîstikên komputerê, ku di heman demê de pir zêde tiryakê çêdikin. Û ew ê biçe ku derê bihuştê?
  Ma qet nebe lîstikên komputerê hene? Û seks? Ma Îsa negot ku mirov dê li bihuştê wek milyaketan bin? Bêcinsbûna milyaketekî ne pir balkêş xuya dike. Her çend, xuya ye, milyaketên Şeytan dikarin seksê bikin!
  Margarita bi dengekî bilind got:
  - Lê tu bi fermanê nikarî evîndar bibî! Tu tenê dikarî bi kesekî re razêyî an jî bi fermanê seksê bikî!
  Azazello serê xwe hejand:
  - Te rast got! Tu nikarî bi zorê ji kesekî bi rastî hez bikî. Lê xem neke, tu ê li Dojehê ji kesî hez nekî! Dema vegera ser erdê ye!
  Gellî nerazîbûn nîşan da:
  - Na! Bila ew şerê tankan temaşe bike - ev ê hinekî bala wê bikişîne û wê bixe rewşeke avakertir!
  Du keçik xuya bûn. Yek ji wan xwedawenda sor-agirîn a nas Kali bû, û ya din jî pir xweşik bû, milên wê fireh, porê wê sêreng û kevanek li ser milên wê hebû.
  Azazello wiha destnîşan kir:
  - Artemis ji nêçîr û şer hez dike! Ew ji bo te hevala rêwîtiyê ya pir baş e!
  Margarita serê xwe yê zêrîn hejand û got:
  - Rêwîtiyek xweş! Her çend, bi rastî bêjim, şerê tankan...
  Paşê pisîkek mezin bi navê Behemoth derket holê û qêriya:
  - Biaxive! Ma tu dixwazî bibêjî ev zaroktî ye?
  Gellî nerazîbûn nîşan da:
  "Ne ew bû ku wê mebest dikir! Her çend gelek mêrên rêzdar hez dikin ku tankan bilîzin. Û ez dizanim ku heta Yeltsin jî tê de lîstiye!"
  Xwedawenda Kalî qîr kir:
  "Lê wî şerê li Çeçenistanê winda kir! Nîkolayê II bi windakirina şer li dijî Japonyayê tê tawanbarkirin, ku nifûsa wê sê qat ji Rûsyayê kêmtir bû. Lê Yeltsin karîbû şerekî li dijî herêmekê winda bike ku nifûsa wê sê sed qat ji Rûsyayê kêmtir bû! Û dîsa jî ti nerazîbûneke girseyî çênebû!"
  Margarita bi awirekî xweş got:
  - Û Lebed piştî îmzekirina teslîmbûneke şermok bû qehremanekî neteweyî! Her çend paradoksal xuya bike jî!
  Azazello bi kenekî xapînok bersiv da:
  "Rûs pir dirêj e ku wisa difikirin ku şer tenê tiştê girîng e! Û ew fêr bûne ku difikirin ku aştiyek xirab ji şerek baş çêtir e!"
  Artemîsê lingê xwe yê tazî da erdê û bi qîrîn got:
  - Başe, bes e sohbet! Werin em hinek şer nîşan bidin! Gera yekem: deh tankên Panther ên Alman li dijî panzdeh T-34-85. Li hember xetera şewatê ya kêmtir û jimara mezintir a T-34an, Alman di penetrasyona çekan û zirxên pêşiyê de xwedî avantajek sivik in.
  Û bîst û pênc makîne derketin holê. Yên Almanî yên mezintir, bi lûleyên dirêjtir, lê divê bê guman ziravtir jî, û yên Sovyetî yên pir-armanc. Ew li hember hev rawestiyan. Û ew amade bûn ku gulebaran bikin.
  Behemoth wiha axivî:
  - Ne pir îlhambexş e! Çawa ye ku meriv astê bilind bike?
  Gella keniya û qîr kir:
  - Çi heye ku em nûve bikin? Werin em tankeke Ambrams bi cih bikin û bibînin ka ew çawa bi wan re mijûl dibe!
  Xwedawenda Kalî qîr kir:
  - Tankên me ji heriyê natirsin, em di SS de her tim dizanin çawa şer bikin!
  Azazello ferman da:
  - Were em destpêkin!
  Pantheran pêşî gule berdan; zirxên wan ên pêşîn ên serdest û agirê zirx-qelşker ê topê di dûr de serdestî da wan. Di vê navberê de, T-34, ku di tevgerê de gulebaran dikirin, nêzîk bûn. Tengasiyê dest pê kir û lêdanên yekem hatin!
  Margarita keniya û got:
  - Mişk pisîk xwar - panter mir!
  Şer bi rastî jî gurrtir bû. Sê T-34ên pêşîn hatin lêdan, lê paşê wan dest bi şer kirin. Şerekî dijwar dest pê kir.
  Xwedawenda Artemisê tiliyên lingên xwe yên tazî çikandin û çirçirkand:
  - Rûmet ji komunîzmê re! Rûmet ji qehremanan re!
  Û keçên şeytan bi tiliyên xwe yên tazî pulsarên agirîn dixistin.
  Ji herdu aliyan ve li otomobîlan dan û ew agir girtin û dest bi helandinê kirin.
  Û kîtên şer ên di hundirê Panther û T-34an de teqiyan û metal û bircên wir hilweşandin.
  Keçên şeytan dest bi kenînê kirin. Ew pir balkêş bûn, lê belê bêexlaq, şehwetxwaz û, divê bêjim, balkêş bûn. Û xwedî perspektîfek fireh bûn. Bi rastî jî ev keçên herî xweş ên nijada şeytan a herî xweş bûn.
  Margarita jî wiha digot:
  - Pêşbirka me ya herî bêkêmahî ye. Yan jî rasttir, heta hov e!
  Gello wiha got:
  - Bê guman ew hov e! Lê ew tewra balkêş e! Hêza herî bihêz a cîhanê çi ye? Hêza xerabiyê, bê guman!
  Behemoth wiha axivî:
  "Qencî û xerabî têgehên nisbî ne! Dema ku ez jinên pîr li ser rûyê erdê dibînim, ez difikirim ku Xwedayekî ku ewqas cinsê bedew xera dike, nikare wekî baş were hesibandin!"
  Xwedawenda Kali serê xwe hejand û piştrast kir:
  "Li Gerdûna me ya Dojehê, ne mêr û ne jî jinên me yên pîr hene, û axa ji laşên qels hez nake; ew wan kirêt dibîne. Û çi celeb axa dikare koleyên xwe, an jî mirovên xwe, bi vî rengî xera bike?"
  Gello wiha got:
  "Ev diyardeyek e ku nayê ravekirin-pîr û kal li ser rûyê erdê! Ma Xwedê bi rastî ji vê yekê hez dike? Bi rastî jî temaşekirina mirovên pîr min nexweş dike û dixwaze vereşînim!"
  Hîpopotamus bi kenekî serê xwe hejand:
  - Rast e! Em hemû estetîk in, û em ji bedewiyê hez dikin! Axir, ez ne pisîkek şil im, lê yekî xwedî mûyek geş û biriqok im!
  Margarita bi ken serê xwe hejand:
  "Ez mêrên ciwan, werzişvan û baş pêşketî jî tercîh dikim. Ew pir kêfxweş in! Û bi gelemperî, ji bo min, fuhûş hem xweş e û hem jî sûdmend e!"
  Şerê tankan pir zû bi dawî bû. Tenê yek Panter ma, û heta wê jî rêça wê şikestî bû. Û tiştekî balkêş jî tunebû!
  Keçên şeytan jor û jêr bazdan û stran gotin:
  - Em ji aliyê cin ve hatine girtin, û em ne ehmeq in!
  Û şervan ji kenê dest pê kirin. Ew keçên bedew in. Mirov dikare bibêje ku ew bi tenê pir bedew in.
  Piştre Azazello biryar da ku dîsa tiştekî nîşan bide. Bo nimûne, tiştekî xweşik û bêhempa. Û ne tenê şerekî bêwate û bêarmanc.
  Ferz bike ku Hitler êrîşî Yekîtîya Sovyetê nekiriba? Û Stalîn jî wê bêalîbûna dostane bidomanda?
  Yekem êrîşa wêranker a bombebaranê li ser Maltayê bû. Ew bi rastî jî bi erdê re hate hilweşandin. Û Margarita dît ku ew çiqas ecêb û ecêb xuya dike.
  Herwiha, Azazello, Behemoth, û keçên şeytan li balafirên şer siwar bûn û hem navendên bejahî yên Brîtanî û hem jî şervanên ku hewl dan wan rawestînin, bi rastî têk birin. Û ew xort û keçên lanetkirî bi tenê pir hêrs bûn.
  Bi vî awayî Malta tê wêrankirin, û dû re leşker dadikevin giravê.
  Keçên bedew di bikini de, bi tiliyên xwe yên tazî nokên tunekirinê diavêjin, bi rastî jî leşkerên dijmin dûr û dirêj belav dikin.
  Ax, keç bi rastî jî pir baş in! Ew bi tundî û hêzeke mezin li dijminên xwe dixin û jêhatîyên xwe yên bêhempa nîşan didin.
  Tiştek ku bi gotinan jî nayê vegotin. Û pir xweş xuya dike.
  Û keçik bi pêlavên xwe yên tazî û gilover direvin. Mirov dikare bibêje ku ew super in! Ne şervan, lê supermêr in!
  Û ew bi çekên makîneyî gulebaran dikin, girseyên leşkeran dikujin. Û niha Malta hatiye fetihkirin, û gava din Cîbraltar e!
  Û derbeyeke şikestî lê tê xistin. Êrîşeke bêhêvî û bi hêrs, bi karanîna avêjerên mûşekan û tiştekî hîn wêrankertir.
  Û ev bi rastî agir berdide erdê. Û dû re şeytanên keç dîsa dikevin çalakiyê. Û ew xisletên xwe yên taybet nîşan didin. Hem keç û hem jî şeytanên bihêz.
  Li vir tiştên wisa diqewimin ku ne di çîrokekê de ne jî bi qelemê nayên vegotin!
  Û bandorek wisa mecazî. Û bombe ji ezman dibarin. Û keçên bê pêlav êrîş dikin, pêlavên wan bi awayekî cezbexş dibiriqin.
  Û niha Cîbraltar hatiye girtin. Mirov dikare bêje serkeftinek bi bawerî. Lê paşê çi?
  Û piştre hêsantir e: Naziyan leşkerên xwe bi rêya herî kurt, di nav Cîbraltarê re ber bi Fasê û her weha di nav Tunisê re ber bi Lîbyayê ve, vediguhezînin Afrîkayê.
  Û ji wir, Rommel ber bi Misrê ve çû. Û rawestandina pêşveçûnek wisa di pratîkê de ne mumkin bû.
  Almanan bi lez hêzên Brîtanî li Misrê têk birin û Kanala Suweyşê kontrol kirin. Di vê demê de, li Brîtanyayê nearamiyê dest pê kir û kolonî winda dibûn. Bi rastî, Nazî, bi avantajên xwe yên lojîstîkî, dikarîbûn bi hêsanî Afrîkayê, heta Hindistanê, û heta Hindistanê bi xwe jî kontrol bikin. Ji ber vê yekê rewş ji bo wan dê pir xirab bûya. Û ev yek dê bi rastî jî tirsnak bûya. Heta Churchill jî di şaşiyê de bû. Û di nav partiya wî de jî nearamiyê dest pê kir. Wan pirsî, "Gava ku şansê serketinê tune be, çi feydeya şerekî heye?"
  Lê belê di demekê de ku dudilî berdewam dikir, Rommel Iraq û Kuweyt, û ligel Tirkiyeyê, Rojhilata Navîn jî girt. Û piştre lîstika satrancê berdewam kir. Alman û Tirkan Îran fetih kirin û ketin Hindistanê. Japonya li Pasîfîkê Dewletên Yekbûyî têk bir û Îndoçîn girt, di heman demê de li Afrîkayê leşkerên Alman hêdî hêdî ber bi başûr ve pêşve çûn û Qit'eya Tarî fetih kirin.
  Ji ber çavkaniyên xwe yên berfireh û nifûsa xwe ya mezin, potansiyela Reichê Sêyemîn gelek qat zêde bû.
  Almanan Ju-188 hilberandin, ku xwedan taybetmendiyên performansa pir baş bû. Wan her wiha cureyên nû yên balafir û keştîyan pêş xistin. Keştiyên balafirhilgir û keştîyên şer hatin çêkirin. Ji ber vê yekê, hewl bidin ku li dijî vê yekê nîqaş bikin.
  Hitler hem li ser êrîşeke hewayî û hem jî li ser daketineke ji hewayê hesab dikir. Di heman demê de, wî hêzên xwe yên bejayî bi tankên bihêztir û sofîstîketir ji nû ve çekdar kir. Bi taybetî, malbateke tevahî tankan derket holê: Panthers, Tiger IIs, Lions, û Mauses. Lêbelê, yên paşîn, berî ku werin avêtin jî, rexne lê hatin girtin; bi rastî, ew ne tank bûn, lê belê giraniya du sed tonî li ser lingan bûn.
  Lê Hitler tiştekî girantir dixwest. Ji ber vê yekê, tevî hemû pirsgirêkên bi wê tankê re, wî tankên Maus siparîş kir.
  Wekî ku dibêjin, Ewropa, her weha Afrîka û piraniya Asyayê jî di bin kontrola Hitler de bû. Ji ber vê yekê Almanan dest bi zextê li ser Brîtanî kirin. Rast e, hebûna çavkaniyên mezin ên hem di mirovan de û hem jî di madeyên xav de têrê nake - ew hewce ne ku bizanin ka wan çawa bikar bînin.
  Lê Alman gelekî teserûfkar in û mûcîzeyên rêxistinbûnê nîşan didin.
  Û ew bi awayekî tirsnak Brîtanî bombebaran dikin. Û bombe carinan ewqas giran in. Bê guman, rêyek tune ku meriv li hember wan bisekine. Û carinan çekên xwe-ajotinê yên sivik û mobîl xuya dibin.
  Lê di sala 1943an de, bombebaraneke nû, Ju-288, derket holê. Di rewşa xwe ya normal de dikarîbû çar ton û di rewşa xwe ya zêdebar de jî şeş ton bombe hilgire. Her wiha bi şeş topan dihat parastin. Leza wê gihîşt şeşsed û pêncî kîlometreyan di saetê de, leza ku ne her şervanekî Brîtanî dikarîbû bi hêsanî pê re bigihêje.
  Herwiha, ME-309-a tirsnak derket holê, ku bi sê topên 30 mm û çar mitralyozan çekdar bû. Şervanekî yek-kursî bi heft topan xeyal bikin - ew bi rastî tirsnak e. Ji bo Brîtanîyan kabûsek rastîn e. Û asê herî mezin ê dîrokê, Johann Marseille. Yekem Alman ku Xaça Şovalye ya Xaça Hesinî bi pelên zêrîn ên darê, şûr û elmasan ji bo sê sed balafirên ku hatine xistin wergirt.
  Focke-Wulf Fw 190D, ku di warê çek û leza xwe de ji balafirên Brîtanî û Amerîkî jî derbastir bû.
  Di hin guhertoyan de, Naziyan heta şeş topên balafiran saz kirin - ew hêz e.
  Bi nermî bêjim, ji bo Brîtanî zehmetî kişandin. Ew pir bi giranî hatin bombebaran kirin.
  Lê dîsa jî divabû daketinek bihata kirin. Ji bo vê yekê, divabû filoya rûyê erdê seqet bibûya. Binavderên ku hilberîna wan her tim zêde dibû, ji bo vê armancê dihatin bikar anîn. Di nav wan de, di sala 1943an de, binavderek ku bi hîdrojen peroksîtê dixebitî derket holê. Ew bi şiklê kêzikan, bi awayekî şor bû û dikaribû bigihîje leza heta sî û heft girêkan di saetekê de - ev karekî bi rastî jî berbiçav bû ji bo binavderek.
  Û bi rastî jî van binavêran dest bi zextê li ser fîloyên Brîtanî û Amerîkî kirin.
  Japonya di vê çîrokê de Şerê Midway qezenc kir û bi rastî jî li Pasîfîkê serdest bû.
  Ew xwedî firokeyên hewayî, keştiyên balafiran, keştîyên şer û her weha hêza deryayî ya Alman bû.
  Lê belê, Hitler di sala 1943an de biryar da ku leşkerên xwe bişîne Brîtanyayê.
  Li vir hesab li ser bingeha surprîzên taktîkî yên kirina vê yekê di Mijdarê de bû, û bi tercîhî tam di wextê salvegera Putschê ya Hola Bîrayê ya di meha heştemîn de.
  Brîtanî difikirin ku daketin ji ber şert û mercên hewayê ne mumkin e. Lêbelê, Almanan bi dizî çend tîm şandin Gronlandê da ku çavdêriya hewayê û tevgera bahozan bikin.
  Û ew bi tevahî mafdar bû.
  Berî daketinê, Naziyan çend caran tevgera keştîyên daketinê simulasyon kirin, ev yek jî Brîtanî û Amerîkiyan aciz kir.
  Û bi vî awayî, di 8ê Mijdara 1943an de, salvegera bîstemîn a Putşa Munîhê hat, Operasyona Gambita Bakur dest pê kir. Navê "Şêrê Deryayê" hate guhertin. Flota bazirganî ya Reichê Sêyemîn jî beşdarî daketinê bû.
  Wekî din, balafiran modulên daketinê avêtin, di nav de yên ji topên xweser ên E-5, yekîneyeke pir piçûk ku bi çekên makîneyî û topên balafiran ve hatî çêkirin.
  Û operasyon û şer dest pê kir...
  Û li vir jî, li aliyê Naziyan xwedawenda Kali, û Azazello, û Behemoth, û Hella, û Artemis bi Margarita re hene.
  Ji ber vê yekê operasyon bi tundî û bi encamên kujer dest pê kir.
  Keçên bê pêlav şer dikirin, pêlavên wan ên pembe yên tazî dibiriqîn. Îngilîz di rewşeke pir xirab de bûn. Bandoreke wisa wêranker, lê bi awayekî bêhempa xweşik, pêk dihat. Wekî ku dibêjin, ew reqsa cadûyan bû.
  Bi vî awayî keçan dest bi tevgerê kirin û har bûn. Û wan jêhatîbûna xwe bi tevahî nîşan dan. Her weha şeytan jî, bi awayê, kirin.
  Di nav deh rojan de Brîtanya hate fetihkirin û garnîzonên Londonê teslîm bûn.
  Churchill nikarîbû bireve. Paraşûtvanên jin ên Alman serokwezîrê berê neçar kirin ku li ser çokên xwe bisekine û ew neçar kir ku lingên wan ên tazî maç bike.
  Û Churchill neçû tu derê, lê bi dilgermî xwe maç kir. Ev pir komik xuya dikir.
  Margarita jî wiha digot:
  - Ev bi rastî jî derbeyeke kujer e li ser prestîja Brîtanyayê!
  Artemîsê îtîraz kir:
  "Ez nabêjim wisa ye! Churchill heta dawiyê şer kir, lê di dawiyê de her tişt winda kir. Lê hemû serkeftinên çêtir û balkêş li benda me ne!"
  Brîtanya ket, û di Kanûnê de Naziyan her wiha Îzlanda jî, tekane cihê ku bombebaranên Amerîkî dikarîbûn ji wir bigihîjin Almanya, dagir kirin û pozîsyona xwe li deryayê xurt kirin.
  Niha Führer bijarteyek li ber destê wî hebû: heta ku DYA bi tevahî têk biçe şer bidomîne, an jî berê xwe bide rojhilat û li ser hesabê Yekîtiya Sovyetê sûd werbigire? Her du biryaran jî xetere bi xwe re dianîn û erênî û neyînîyên xwe hebûn.
  Bi taybetî, Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê dikaribû bombeyeke atomî pêş bixe. Lê Yekîtiya Sovyetê jî dikaribû di her kêliyê de bersiv bide. Û her çend Amerîka, ku ji aliyê okyanûsekê ve ji hev veqetiyabû, ji ber vê sedemê nikaribû di rewşa şerekî bi Yekîtiya Sovyetê re hêzên mezin li dijî Elmanyayê bi cih bike jî, Stalîn, ku hewl dida ku bigihîje împaratoriya baz a li ser okyanûsê, dikaribû bi hêsanî vê derfetê bi dest bixe.
  Ji ber pirsgirêkên lojîstîkî û qada deryayî, ne mimkûn e ku Amerîka zû têk biçe. Lê gelo Yekîtiya Sovyetê çawa ye?
  Hitler girîngiyeke mezin dida ser heywanên xwe yên ajal û balafirên xwe yên jet. Lê pirsgirêk ew bû ku Yekîtiya Sovyetê jî li cihê xwe nesekinîbû. Tiger II reqîbek hebû, KV-3, giraniya wê dişibiya hev û bi topek 107 mîlîmetreyî ya nisbeten dirêj û leza devê topê 800 metre di saniyeyê de. Her wiha KV-5 ya 100 tonî û KV-4 ya 108 tonî hebûn - ew jî makîneyên tirsnak, her yek bi çekên dualî û zirxên stûr. Lê ev ne mînakên çêtirîn bûn.
  Rêzeya KV neserkeftî bû. T-34 serkeftîtir bû. Gelek heb hebûn. Ew di Artêşa Sor de belav bûn - bi hezaran. Rast e, T-34-76 di hêza şer de ji hem Panther û hem jî Tiger pir kêmtir bû, û Tiger-2 û Lev nayên gotin. Tenê di sala 1944an de T-34-85-ên bihêztir dest bi xuya bûnê kirin, lê heta 30ê Gulana 1944an, ew hîn jî di hilberîna sînorkirî de bûn û hîn di karanîna pîşesaziyê de nebûn. Alman bihêztir derketin holê. Û T-4-a nûjenkirî di topa zirx-qutkirinê de ji T-34-76 derbas bû û di zirxê de bi qasî hev bû, ku meyla ziravtir bi zirxek stûrtir telafî kir. Di Îlona 1943an de, Panther-2 jî ket hilberînê. Ew bi topek 88 mîlîmetreyî, 71 EL ya lûleya dirêj, û zirxek stûrtir li hem pêşiya laşê wê (sed mîlîmetre di goşeyekê de), hem jî li kêlekan, bi giraniya pêncî û sê tonî ve hatibû çekdarkirin, ku bi motorek bihêztir a bi neh sed hesp hêz ve dihat telafîkirin.
  Ew wesayîtek baş e, lê ji ber ku bircê wê yê teng zehmetî dikişand di bikaranîna çekek ewqas bihêz de. Ji ber vê yekê Panther-2 bi kombûnên piçûk hate hilberandin, û ew qet nebû tanka standard, wekî ku Hitler dixwest. Lêbelê, tewra Pantherek standard jî ji T-34-an bihêztir bû, di menzîlên heta du kîlometreyan de diqelişî. Zirxê alî yê Panther hinekî qels e, û ev kêmasiyek girîng e. Tiger xwedî parastinek alî ya çêtir e, û çeka wê xwedî bandorek teqîna bilind a bihêztir e. Bê guman, ev ne çekek qels e.
  Tiger-2, mîna Lev, ji ber aliyên xwe yên baş-xwar, ji hêla T-34an ve bi pratîkî nayê derbaskirin. Her wiha parastina wê ya pêşiyê jî baş e. Lêbelê, Lev ji her du aliyan û pêşiyê ve jî çêtir tê parastin, lê pir giran e - nod ton. Ev yek di dema tevger, derbasbûna ji piran û veguhastina di vagonên trênê de pirsgirêkan diafirîne. Lev bi hêsanî di nav tankên KV yên Sovyetê de derbas dibe, lê bi xwe jî bêparastin dimîne. Û motora wê ya hezar hespî wê pir hêdî dike. Tiger-2 û Lev jî bi rûbirûbûna rasterast li dijî tankên KV derketin.
  Ji ber vê yekê, tevî jimara wan a zêdetir, wesayîtên Sovyetê dikarin bê guman qelstir bin. Û rêzeya KV, bêyî zirxek maqûl, bi tevahî kevnar bû.
  Ji ber vê yekê, Hitler dikaribû li ser avantajeke kalîtîf hesab bike, di demekê de ku Yekîtiya Sovyetê tenê dest bi xebat û hesabên li ser afirandina rêzeyeke IS a bi bingehîn nû da ku şûna KV bigire. Lêbelê, hîn yek tank, heta nexşeyeke tevahî ya rêzeya nû jî nehatibû çêkirin. Lê fikra tankên IS wekî wesayîtên giran bi zirxên meyldar berê derketibû holê û daxwaz lê hebû. KV-6 a hîn girantir, bi sê topan, kêmtir xuya dikir.
  Luftwaffe balafireke şer a ME-262 dabû nasandin, û heta 30ê Gulanê çend hezar heb di xizmetê de bûn, lê ew bi berdewamî têk diçûn. Ew hîn ne balafireke pir pêbawer bû. Û dema firîna ME-163 pir kurt bû.
  Almanan her wiha Ju-488 û TA-400, bombebaranên bi çar û şeş motoran, leza bilind û çekên parastinê yên bihêz, xistin xizmetê. Mirov dikare bêje ku wan hêzek pir zêde pêşkêş dikir. Bajar dê nikaribin li hember hêzek bombebaranê ya ewqas giran bisekinin. Belê, bombebaranên jet berê hatibûn ceribandin û ji bo hilberînê amade bûn.
  Û ew dikarîn bêyî ku bêcezatîyekê çeperên Sovyetê bombebaran bikin.
  Bi kurtasî, Hitler biryar da ku êrîşî Yekîtiya Sovyetê bike. Wekî din, berevajî sala 1941an, li dijî Reichê Sêyemîn eniyeke duyemîn tune bû. Di şûna wê de, Japonan artêşeke xwe ya girîng li Rojhilata Dûr bi cih kiribû. Tenê xeta wê ya pêşîn sê milyon leşkerên piyade û hejmareke girîng ji tank û topên xwe-avêtî pêk dihat.
  Tankên Japonî sivik lê bilez bûn û motorên wan ên mazotê hebûn. Topên wan ên xwe-ajotinê bihêztir bûn, hin ji wan bi hawan û topên kalîbera 150 mîlîmetreyî bûn.
  Mirov dikare bibêje ku ew bi hêz bû... Ji ber vê yekê Yekîtiya Sovyetê hat tengavkirin. Rast e, xeta Molotov a herêmên bi hêz berê temam bûbû, lê xeta Stalîn qismî hatibû hilweşandin. Ji ber vê yekê, heke ew zextê lê bikin, ew ê nikaribe li ber xwe bide.
  Bi kurtasî, Hitler biryar da ku ew dikare zû bi ser bikeve. Bi taybetî ji ber ku, wekî di sala 1941an de, Artêşa Sor ji bo êrîşê ji parastinê pir çêtir hatibû perwerdekirin.
  Û bê guman, hesab li vir hem li ser surprîza taktîkî û hem jî li ser xwesteka Stalîn a dûrketina ji şer bi her awayî bû.
  Ji ber vê yekê Naziyan çûn û êrîş kirin, û Japonîyên li Rojhilata Dûr jî wisa kirin. Û zext û zorê dest pê kir.
  Di rojên pêşîn de, Naziyan bi hêzeke mezin berevaniya Sovyetê girtin û derbas kirin, li herêmên Bialystok û Lviv çeper çêkirin. Şerên tankan jî li eniya şer dest pê kirin. Zû eşkere bû ku T-34 û tankên din ên sivik bê hêz in, di heman demê de performansa KVyan xirab bû û nikaribûn baş performans bikin. Wekî din, tankên girantir bi êrîşên hewayî dihatin tunekirin.
  Malbata Fritze bi hêz bûn. Û gelek tişt li ezman û li ser erdê hebûn. Û dû re Azazello û Behemoth hatin aliyê Reichê Sêyemîn, digel Fagot û Abaddon. Çar cinên bi hêz. Û şeytên jin Kali, Hella, Artemis, û Athena. Lêbelê, Margarita bi tundî red kir ku li dijî Artêşa Sor û Yekîtiya Sovyetê şer bike. Wê diyar kir ku ew ê li dijî welatê xwe dernekeve.
  Belê, çar cin û çar şeytanên keç li ser merasîmê nasekinin û ji bo şer amade ne.
  Û ew leşkerên Sovyetê dişkînin.
  Minsk di 7ê Hezîranê de ket. Û di 10ê Hezîranê de jî Rîga û Kîşînov. Ew serkeftinên berbiçav bûn. Her tişt bi vî rengî hilweşiya...
  Û Tirkiye ji başûr ve jî pêş ve diçû. Erîvan di 11ê Hezîranê de û Batûm jî di 13ê Hezîranê de ket. Tirkan gelek alavên ji Hitler kirîn. Rewşek xemgîn derket holê. Hem Nazî û hem jî koalîsyon pêş ve diçûn. Hitler gelek parçeyên kolonyal hebûn. Û ew pir xeternak tevdigeriyan. Û Nazî hejmara xwe zêde dikirin. Wan berê tifinga êrîşê ya MP-44 di hilberîna girseyî de hebû. Û ew bi rastî jî bi hêz e. Bi rastî, ew ji dîroka rastîn jî çêtir derket.
  Ji ber ku Naziyan bi madeyên xav an jî hêmanên alloykirinê re ti pirsgirêk nejiyan, tifing pêbawertir, siviktir û sadetir derket.
  Ji ber vê yekê, rewşa Yekîtiya Sovyetê ji salên din û di dema şerê rastîn de hîn xirabtir bû.
  Pêşketinên din ên nû Sturmtiger, avêjkerek bombeyan a girantir û kalîbreya mezintir, û Sturmpantera, wesayîtek mobîl a kalîbreya piçûktir, lê rasttir, bilez-avêj û teqemenî ye.
  Van çekên êrîşê di nav leşkerên Sovyetê de jî şok bûn.
  Kîyiv bi serhişkî xwe parast, lê mehek piştî destpêkirina şer di 30ê Hezîranê de ket. Smolensk hîn zûtir hatibû girtin. Yekîtiya Sovyetê xwe li ber têkçûna tevahî dît.
  Japonan her wiha Khabarovsk jî girt û Vladivostok dorpêç kir, herêma peravê jî desteser kir. Rewş jî pir xirab e. Û samûrayî li wir tiştan dişkînin.
  Margarita bi heyranî got:
  - Ji ber vê yekê, we bernameyek ji bo hilweşandina Yekîtiya Sovyetê da destpêkirin?
  Gellî nerazîbûn nîşan da:
  - Netirse! Em dikarin her tiştî dîsa bizivirînin!
  Koroviev-Fagot serê xwe hejand û got:
  - Heke tu bixwazî, em ê van Naziyan di cih de ji holê rakin!
  Xwedawenda Kali serê xwe hejand û diranên xwe nîşan da:
  - Bê guman! Ger em bixwazin, em dikarin hemûyan bişewitînin!
  Hîpopotamus qêriya:
  - Werin em mîzaca xwe ya hov nîşan bidin! Werin em Fritzeyan biqelînin!
  Xwedawenda Artemis bi dengekî bilind got:
  - Bagajên me dê tijî bin! Em ê motîvasyoneke êrîşkar nîşan bidin!
  Abaddon qîr kir:
  - Em ê bi birûskê an tiştekî din ê wêranker li dijmin bixin!
  Xwedawenda Athenayê got:
  - Gambîta me wêranker be! Em ê nîşanî dijberê xwe bidin mat!
  Û nûnerên heştemîn ên aliyê tarî yê hêzê qîriya:
  - Ji bo Welat û Stalîn!
  Û wê û Margarita dest bi têkbirina Naziyan kirin. Ew pir êrîşkar û enerjîk tevdigeriyan. Hêzên wan ên şeytanî yên kujer wisa bûn.
  Û tank, di bin bandora wan de, bi rastî veguherîbûn çîkolata an marmeladê. Ev yek xweş û ecêb xuya dikir. Wêrankirina eniyê di rê de bû.
  Mîna ku her tişt dihat pelçiqandin û şewitandin. Û di heman demê de, balafirên Naziyan vediguherîn şekirê pembû û diketin xwarê. Û dû re ew li ser rûyê erdê dadiketin. Çiqas ecêb xuya dikir.
  Margarita qîr kir:
  - Çiqas xweş! Niha leşkerên Hitler wê ji aliyê zarokan ve bên xwarin!
  Azazello serê xwe hejand:
  - Ev mirina hovane ye ku bi serê faşîstan de hat!
  Hîpopotamus keniya û got:
  - Li şûna ku tu bibî cesedekî rizî, çêtir e ku tu bibî çîkolata û şekirekî xweş!
  Gella bi dengekî hêrs piştrast kir:
  - Laşên miriyan pir bêhn dikin!
  Margarita bi kenekî pirsî:
  - Gelo giyanê nemir çawa ye?
  Abaddon keniya û bersiv da:
  - Ew tenê lîstikek e! Mîna lîstikek stratejiya leşkerî-aborî li ser komputerê! Tiştek qet ne cidî ye!
  Û tevahiya Wehrmacht bi rastî veguherî xwarin û vexwarinên xweş, çîkolata, dondurma, lolipop, waffle, donut, mermelade, marshmallow û şirînahiyên din.
  Û Behemoth ev yek bi kurtasî got:
  - Em hewceyê rêbaza rast in!
  BEŞA HEJM. 9.
  Margarita ji Dojehê bo Erdê hat veguhastin. Di gerdûna Dojehê de, Şeytan xwediyê desthilatdariya mutleq e, lê li ser Erdê, karanîna hêzên şeytanî bi sînor e, di nav de bi daxwaza Xwedayê Herî Mezin jî. Ji ber vê yekê, rewş ji bo Margaritayê ne tiştekî çavnebar e.
  Keçik vegeriya hucreya xwe. Hevjînek pir balkêş li wir li benda wê bû. Cihêkî xweş bû. Tenê du jinên ciwan û televîzyonek rengîn.
  Li ber kamerayê, Margarita birin serşokê. Li wir, di bin çavdêriya gardiyanan de, wê xwe şuşt. Piştî seksê û dema xwe ya di dojehê de, wê xwe baş hîs kir.
  Hucreya ku ew tê de bû ji bo çar kesan hatibû çêkirin, lê hevjînê wê bi tenê bû, û ew nisbeten fireh bû. Ne bêsedem bû ku ew bi albayekî re razabû û fahişeyeke payebilind bû. Jiyana kesekî wisa, heta di girtîgehê de jî, ne xirab bû.
  Margarita destnîşan kir ku jin li gorî mêran xwedî avantajeke mezin in: şiyana firotina laşên xwe bi awayekî qezenc. Di vî warî de, ew li gorî cinsê bihêztir pêşengiyê dikin. Her çend, bê guman, gîgoloyên mêr, striptîzvanên mêr û gelek perversên din jî hene.
  Margarita li ser nivîna jorîn dirêj bû û dest bi xewna tiştekî kir.
  Werin em xeyal bikin ka çi dibû ger Brusilov li şûna Kuropatkin fermandarî bikira. Wê demê dibe ku her tişt cûda bûya, û li şûna şikestinên dilşikestî, dê serkeftinên mezin ji bo çekên Rûsî bihata bidestxistin.
  Di wê rewşê de her tişt dê ecêb û ecêb bûya. Ew dê rêze serkeftinên ecêb bûya. Brusilov proaktîf, pir dijwar, bilez û bilez bû, û di karûbarên leşkerî de xwedî hejmarek nûjeniyan bû.
  Gelek Suvorov di wî de hebû.
  Û serkeftinek bi çekên Rûsan dê bakurê Çînê bikira parêzgehek Rûsyayê. Wê demê Şerê Cîhanê yê Yekem qet çênebûya. An jî qet nebe dê rêyek cûda bigirta. Her çend Tsar Nîkolay çavê xwe li Galîçyayê digirt - ji bo temamkirina yekbûna hemî axa ku berê beşek ji Rûsên Kîevan bûn. Lê ew dikaribû li tiştekî mezintir bigere - mînakî, Hindistan û Îran.
  Yan jî dibe ku Îndoçîn, û dû re jî hemû Asyayê.
  Çi dikare li vir were girtin? Ew ê pir xweş û ecêb be, û wê demê tevahiya cîhanê dikare were pelçiqandin!
  Rastiyek heye, lê... Hin hêz rê li ber împaratoriyekê digirin ku bibe hegemonê tevahiya cîhanê. Bi awayekî, dema ku dor tê ser wê, împaratorî ji xalek diyarkirî pê ve dest bi hilweşînê dikin. Bi Tsushima û têkçûnên di bin Nicholas II de dest pê dikin û bi hilweşîna Yekîtiya Sovyetê digihîjin lûtkeyê. Dema ku îradeya xerab a Yeltsin xurttir derket holê û komunîst bêçare man.
  Bê guman, Margarita bi xwe ne pir bi çepgir re sempatîzan bû. Xebata wê ya bi xerîdarên dewlemend re bi awayekî eşkere kapîtalîzmê tercîh dikir. Jineke pir şehwetxwaz û bi coş, ew xuya bû ku ji dayik bûye ku bibe kahînek evînê ya xwezayî. Û ev yek bi rastî jî balkêş bû!
  Û sosyalîzm çawa ye? Li ber makîneyê rawestin an jî şîrfiroş bin. Ev ne heman tişt e.
  Margarita difikirî ku hêzên şeytanî, bê guman, wê bi awayekî wê ji zindanê derxin. Û di vî warî de, ew ne xemgîn bû. Pirsek din jî ev bû ku Xwedayê Teala dê li ser têkiliyên wê bi Şeytan re çawa hîs bike. Gelo ew ê wê bavêje gola agir? Û gelo Dojeh - gerdûn - dê herheyî be? Axir, Xwedayê Teala soz dabû ku gunehê bi tevahî biqedîne. Û kî dizanibû çi li benda wan e? Axir, dem berî ku hûn pê bizanibin direve. Ev çavdêriyek baş e.
  Û hetta hezar salên di Dojehê de yên şad dê mîna rojekê derbas bibin.
  Margarita difikirî ku pêdivî ye ku bi Xwedê re li hev bike. Lê wê ji wî hez nedikir. Mînakî, Şerê Welatparêziyê yê Mezin û sala 1941 hebûn. Em bibêjin ku dagirkirina Naziyan cezayê Yekîtiya Sovyetê bû ji bo ateîzma wê û ji ber ku Stalîn şûna Îsa girtibû. Lê mirovên bêguneh ji vê dagirkirinê herî zêde êş kişandin. Stalîn û derdora wî tenê ji tirsê êş kişandin, lê paşê wan nîvê Ewropayê talan kirin û wekî rizgarkerên cîhanê ji faşîzmê hatin pesinandin.
  Belê, Margarita bi taybetî ji jinên pîr aciz dibû. Û ew dihiştin ku ew bitirse ku ew bi xwe jî bibe bi heman rengî kirêt û qirêj.
  Bo nimûne, ji aliyê dîtinê ve, hem xort û hem jî ciwan xweşik xuya dikin. Lêbelê, pîrbûn bi gelemperî ne xweş e. Bi kêmanî carinan kal û pîr hene, mîna sêrbazê ji The Lord of the Rings, ku ne kirêt xuya dikin. Lê jineke pîr bê lifting an makyaj - ev tenê tirsnak e.
  Di vî warî de, Margarita difikirî ku tu sultan an hukumdarê dinyayî dê nehişta ku koleyên wî ewqas şêlû bibin û hişk bibin.
  Dibe ku Hitler jî koleyên ciwan, saxlem û bedew tercîh bikira.
  Şeytan jî ji kal û pîran hez nake. Ji ber ku pîrbûn encamên neyînî yên gunehê tîne bîra me. Û Lûsîfer dixwaze gunehê di asta gerdûnî de rewa bike. Lêbelê, dema ku nûnerê cîhanên neketî zilamek an jinek pîr a piştxur, bêdiran û tazî dibîne, tavilê xwesteka gunehkirinê û guhdana Şeytan winda dike. Bi taybetî jî jin, yên ku diqîrin, "Ez naxwazim kirêt bim!"
  Belê, pîrbûn nifira herî mezin a mirovahiyê ye. Û ew ji bo cîhan û gerstêrkên din ên ku rêya Adem û Hewayê neşopandine, mînakek e ku encamên gunehê çi dibin sedema.
  Ji ber vê yekê, li Gerdûna Cehenemê, ku giyanên kesên ku ji nû ve zayîn nedîtine diçin wir, ew laşên ciwan û xweşik, an jî yên zarokan distînin. Û di Cehenemê de, qet nebe, ew pîr nabin. Lê Gerdûna Cehenemê ji bo niştecihên cîhanên neketiye ne pir xuya ye, lê gerstêrka Erdê bi zelalî xuya dike. Û dema ku meriv lê dinêre, mirov îlhamê nade ku li pey Şeytan biçe. Ez difikirim ku ger Hewayê xwe di temenê xwe yê pîr de bidîta, ew ê ji dara zanîna qencî û xerabiyê bireviya, da ku heta pêlavên wê jî bibiriqîn.
  Belê, pîrbûn tirsnak e - reklama neyînî ya herî bihêz ji bo wan kesên ku Şeytan nexapandiye nav gunehê. Rast e, milyaket, ji ber xwezaya xwe ya cuda, pîr nabin û dikarin hema hema her û her hebin. Û mirovek jî xwedî giyanek e. Ew jî ji laş cuda ye. Lê bê laş, giyan siya bê beden e. Wekî ku Îsa got, giyanek goşt û hestî tune. Kurê Xwedê negot ku mirovek ne giyan an ruh tune; wî got ku giyanek ji goşt û hestî giyan tune.
  Û wî mirin ne bi tunebûnê, lê bi xewê re berawird kir. Û di xewê de, em hema hema her dem xewnên bi şiddeta cûda dibînin.
  Û carinan ew ewqas geş û rengîn in, ji jiyanê çêtir in.
  Bo nimûne, Adventist di vê mijarê de xelet in. Her çend giyanê di laş de dişibihe xewnekê jî, ew xewnek bi hişmendî û xewnan e, ne tunebûn an nebûna hişmendiyê. Ji bilî vê, her çend bi çoyekê li serê kesekî were xistin jî, ev nayê wê wateyê ku ew bi tevahî bêhiş e. Dibe ku ew xewn bibînin, lê ew tenê wan ji bîr nakin.
  Eşkere ye ku mirov di bîranîna xewnan de zehmetiyan dikişînin, qismî ji ber ku ew naxwazin bîra xwe bi agahiyên nehewce bargiran bikin. Bi vî awayî, mirov meyla dikin ku pir zêde tiştên nehewce û heta zirardar bi bîr bînin.
  Margarita dixwest tiştekî bixwîne. Hevkara wê, keçeke jîr, pirtûkek da wê. Ew cureyekî zanistî-xeyalî bû. Bi rastî jî, xeyalî.
  Margarita dixwest ji destpêkê ve dest bi xwendinê bike, lê rûpelên pêşîn hatibûn qetandin û ew neçar ma ku bi rastî ji beşa sêyemîn ve vê yekê bike.
  Sê ejderha li ber êrîşê bûn. Û piştre artêşeke tevahî ji orkan hebû. Stella, periya şer, got:
  - Ew pir mezin û bihêz in, sêrbaziya me nikare wan derbas bike.
  Dryad Efima bi vê yekê re li hev kir:
  - Divê em zû xwe xilas bikin. Ev şansê me ye!
  Kurê xulam serê xwe hejand û got:
  - Xwe xilas bike, û em ê bi rûmet bimirin!
  Stella nerazîbûn nîşan da:
  - Em hemû di cih de diçin!
  Dryadê ew girt û bi lez û bez qêriya:
  "Were, kazanên esrara evînê bizivirînin. Ew ê perdeyeke dûmanê ya têra xwe mezin çêbikin ku ejderhayan dûr bixe, û em ê ji deriyê paşîn birevin."
  Ne keç û ne jî kur neketin nav nîqaşê. Berevajî vê, ew lez kirin ku fermanê bicîh bînin.
  Û hem perî û hem jî dryadê dest bi şandina pulsar û birûskan ji çîpên sêrbaz û zengilên ku li ser tiliyên wan ên tazî bûn kirin da ku sê ejderhayên mezin, ku her yek ji wan mîna balafireke baş bû, dereng bixin û bala wan bikişînin.
  Û bê guman, hûn nekarin cinawirên weha bi pulsar an birûskê bixin xwarê. Lê hûn dikarin wan kor bikin û dereng bixin.
  Li hember vê yekê, ejderhayan çeneyên xwe vekirin û meşaleyên xwe yên bi gazê yên bihêz berdan. Her yek ji wan, mîna rokêteke Grad, bênavber û bêyî ku ji nû ve barkirin, teqandin.
  Du sêrbaz piştî ku di nav agir de asê man, şewitîn. Pêyên wan ên tazî ji hêla agir ve hatin şewitandin. Şervanan parastina efsûnî li dijî agirê ejderha hebû û bê zirar xilas bûn. Lê dermanê teqînê, her tişt di nav dû, mij û tsûnamiyek agir de nixumand.
  Stella wiha şîrove kir:
  - Em ji zindanê derdikevin! Ew me nabînin.
  Dryad Efima pêş de çû û çirçirand, dîsa li pulsarê da, û bi ken got:
  Werin em ji şer birevin, ey hespên bilez,
  Dijmin her çi dibe bila bibe me nagire,
  Ew me nagirin! Ew me nagirin!
  Ew ê me negirin!
  Û keçên sêrbaz ber bi rêya binê erdê ve bazdan. Û li dora keleha hilweşiyayî, kelehek piçûk, girên orkên mirî û şewitî, dûman jê derdiketin. Bi sedan kes di şer de miribûn. Lê yekîneya biçûk a serhildêr yek jî winda nekiribû. Rast e, hema hema her kesî birînên bi giraniya cûda kişandibûn. Lê bi alîkariya sêrbazî û giyayên sêrbazî, hema hema her birîn dikare bêyî ku şopek bimîne were başkirin.
  Û ew bi lingên xwe yên şewitî çûn, tîmek ji keç û sê kuran pêk dihat. Tîmeke piçûk lê pir jêhatî. Dîtina wê ne hêsan bû.
  Stellayê perî got, keçika ku ya herî mezin a komê bû, bi tîran bi giranî birîndar û bi agir şewitî, kişand jor. Belê, ew hatibû lêdan û neçar ma ku were kaşkirin. Pêyên lingên wê bi giranî şewitîbûn, û ew lerizî, qîrîn û nalînên bêhemdî ji devê wê yê sor ê şîrîn derdikevin.
  Xulamê kole pêşniyar kir ku wê li ser nivînekê deynin da ku êş nekişîne. Wan jî wisa kir. Niha tîm di nav labîrenta rêyên binê erdê yên ku ji hêla kurc û mexlûqên din ve hatine kolandin de zûtir diçûn.
  Carinan mişk diqîriyan û mar di bin lingên tazî yên kur û keçan de direviyan.
  Koleyê kur Tim, ji nijada mirovan, got:
  - Tu dikarî di nav labîrentan de winda bibî.
  Nîmf Stella îtîraz kir:
  - Bi jêhatîyên me, ev ne mumkin e! Û ejderha jî me nagirin.
  Dryad Efima bi zekî got:
  - Ya girîng ew e ku meriv mîna feqîrek di navbera sê darên xurmeyê de winda nebe.
  Xulamê ciwan bi ken û awirekî pir jîr pêşniyar kir:
  - Belkî em bistrên? Xweştir e!
  Nîmf Stella bi awayekî mentiqî wiha got:
  - Stran baş e! Û ew ê bi rastî jî pir xweş bibe.
  Û tevahiya tîmê bi coşek mezin dest bi stranbêjiyê kir, dengê keç û kuran bilind bû:
  Raza sereke ya elfan çi ye,
  Li cihê ku cotkar zeviyan diçînin,
  Tu li ku yî, şervanê elfan, ne yekî tesadufî,
  Li cihê ku gerok xizmê her kesî ye!
  
  Avên Dayika Welatê yên Zelal,
  Lingên kevokê dixin...
  Ax, ew salên xortaniya tofanî,
  Sedem çi daye te?
  
  Keça min a delal min maç dike,
  Lê ev çarenûsa sexte xerab e,
  Nalên hespan li asfaltê dixin,
  Û şeytan qenciyan kaş kir dojehê!
  
  Me ji destpêkê ve baweriya xwe bi bihuştê anî,
  Bi pênûsekê xêzekê di bin serkeftinê de bikşîne!
  Aurora salvoyek xatirxwestinê teqand,
  Ez bawer dikim di Mijdarê de, ez lênêrînê dikim!
  
  Û dinya bi stêrkî geş e,
  Bahozek di bin ewr de dibare,
  Çîpên spehî diqîrin, çam diqîrin,
  Hêstirek ji keçikê ket!
  
  Ez bawer dikim ku dema ronahiyê dê bê,
  Û xeyal jî wê bibe rastî,
  Bila roj û havîna herheyî hebe,
  Çem bi awayekî geş diherike!
  
  Bawer bike, şer wê berdewam bike,
  Bihara Nakokiyan dê zuwa bibe!
  Û mirov wê kêfxweş bibin,
  Xwediyê Elfia mêr e!
  
  Bila kargeh bibin patron, proleter,
  Şîrfiroşan bînin nav parlementoyê!
  Em ê bi hezaran aryayan ji bo azadiyê bistrên,
  Da ku piyon di cih de bibin şahbanû!
  
  Êdî mirovên şermok tune ne,
  Her kar dê serkeftin be!
  Em ê bibin dadwerên xwe,
  Û ji bo zarokan, bila kenê gurr be!
  
  Hingê em hêzên xwe li hev bicivînin,
  Werin em pişta orsîzmê bişkînin.
  Were em wek baz ji gorê rabin,
  Lê na, ji xerabî û bêedebiyê re!
  Stran bi rastî jî şervanî û xweşik e. Tîm di nav labîrentan de dimeşe. Rast e, mişk carinan hewl didin êrîş bikin. Lê jin û xortên şervan bi şûran wan dibirin. Û ew bi xweşikî vê dikin. Û wê hingê periya Stella bi tiliyên xwe yên tazî lingê xwe girt û avêt nav kêzikan. Û girseyê bi hev ve girêda û dest bi xwarbûna hev kir.
  Ev komkujiyek e tijî qir û hawar.
  Dryad Efima jî lingên xwe dan tevgerê, bi birûskê li mişkan da, û bêhna goştê biraştî belav bû. Lê ew ne xweş bû, bi tama tal.
  Tim, xulamê kur, wiha got:
  - Mişkên ne tamxweş.
  Hevjînê wî yê elf qebûl kir:
  - Belê, ne bi rastî! Lê te got ku te ew xwarine, û xav jî!
  Tim piştrast kir:
  "Dema ku ez ji ocaxên keviran reviyam, min xwe di kanan de ji şopînerên orkî veşart. Û divabû ez bixwim, tevî mişkan jî, her çend rêyek tunebû ku ez wan bipijim."
  Kurê elf qîr kir:
  - Û tu mişkxwar î! - Û ew ê bi kenek wusa şîrîn bikene.
  Nîmf Stella bi bawerî got:
  - Niha em ê derkevin ser rûyê erdê.
  Lê wekî ku pir caran diqewime, di kêliya herî dawî de, kêzikek di qutiyê de xuya dibe. Û di vê rewşê de, komeke keç û kuran ji aliyê komeke mişkan ve rastî êrîşê hatin. Kêzik, her yek bi qasî kêzikekî mezin, pêşî li Stellayê, ku li pêşiyê dimeşiya, avêtin. Perî bi birûskên ji zengilên ku li ser tiliyên wê yên tazî hatibûn daliqandin, rastî wan hat. Û di heman demê de, wê şûrên xwe berdan. Êrîşeke ducarî ya bayê di carekê de deh mişk qut kirin. Û wan xwe li ser perçeyên goştê perçekirî û çirandî siwar kirin. Dryada Efima û şervanên din jî tevlî şer bûn.
  Tim, dema ku mişkên pêşve diçûn bi şûrên xwe dibirrî û distra:
  Kurik baskên xwe vekiriye,
  Di min de dilovanî tune, û ji ber sedemek baş...
  Ez hez nakim zarokekî bêdest bim,
  Û ez ê tola bavê xwe yê mirî hilînim!
  Şervanan bi mêrxasî û jêhatî şer kirin. Şûrên wan bêwestan bûn. Dryad Efima birûskê ji tiliyên xwe yên tazî berda. Her du sêrbaz ji yên din ên keçên koleyan biçûktir bûn, lê di sêrbaziyê de pir pêşketîtir bûn. Û lêdana wê ya sêrbazî
  enerjiya li ser mişkan, ji tenê hejandina kêran pir berbiçavtir û wêrankertir bû.
  Herdu sêrbazan bi herdu destên xwe jî dikuştin. Koleyê kur, Tim, lingên xwe yên mîna meymûnan bi kar dianî, di nav de kevirên tûj jî diavêt ku qirika kêzikan qul dikirin. Xwîna mişkê ya bêhnxweş diherikî.
  Kurê elf, ku kêzikan diperçiqand, got:
  "Çima afirîner tiştekî wiha kirêt afirand? Rodentan hesta estetîkê nînin."
  Kurê duyem, Tîk, bersiv da, bi dûrxistina mişkên ku mîna mêşên hêrsbûyî yên ku xwînê hîs kiribûn li ser wî dicivîn, şer kir:
  - Ez jî ji wan hez nakim. Lê eger ew hebin, wê demê divê ji ber hin sedeman pêwîst bin!
  Kole Tim bi awayekî diagonal li mişkan da. Paşê teqemeniyek bi qasî nokê ji giyayê şikestî avêt û girseya mişkan parçe parçe kir. Ew perçe perçe bûn. Kur bi hêrs û bi hêz diqîriya:
  Çawa em dijîn, şer dikin, û ji mirinê natirsin,
  Werin em layiqê welatê xwe bin...
  Her çend mîr xerab be jî,
  Û wî em avêtin nav heriyê,
  Xerab dê li ser me hukum neke,
  Xerab dê li ser me hukum neke!
  Û kur dîsa bi tundî li erdê nihêrî. Mişk bi girên mezin kom bûn û gef xwarin ku rêyan bigirin. Piştre periya Stella ferman da:
  - Pêşde, leşker! Em ê bişkînin!
  Heta keçika ku li ser nivînan dirêj bûbû jî mişkan perçe dikir. Û tîma wan dest bi şikandina rê kir.
  Boy Tim stran got:
  Em ê nebin koleyên bê pêlav,
  Ger pêwîst be, em ê di şer de azadiyê bi dest bixin...
  Keç wê bibin xizmên kuran,
  Ez li ser vî kurî stran dibêjim!
  Stella ber bi pêş ve çû. Ji nişkê ve, wê mişkekî mezin ê sê serî yê mîna berazê li ber xwe dît. Û li ser wî tacek ji kevirên hêja rûniştibû.
  Keçikê bi matmayîbûnê qêriya:
  - Waw! Padîşahê Mişkan!
  Tim ê kur, ku ber bi pêş ve diçû û şûrên xwe dihejand, stran got:
  Werin em hemû mişkan bikin gwîzan,
  Tu padîşahekî bi dûvik î, ne padîşah...
  Û tenê gilover, hûn sifir dizanin -
  Tu ne hêjayî piyonekî jî yî!
  Di bersivê de, mişk ji tiliyên xwe yên dirêj birûsk avêt. Xulamê kole xwe avêt aliyekî û kevirên li pişt wî heliyan û perçe perçe bûn.
  Şervanê ciwan bi wêrekî distira:
  Emê padîşah hilweşînin,
  Ji ber vê yekê ez bibim yê ku hukum dike, ne ew!
  Stella û Efima di heman demê de bi birûskê li şahê mişkan dan. Bi rastî jî, birûskê tacê wî şikand. Şahê mişkan bi dengekî nizm qîr kir. Bi sê dûvikên xwe serê xwe girt û reviya.
  Li gel wê, mişkên din jî reviyan, tirbên tevahî, bi sedan cesed li dû xwe hiştin û reviyan.
  Tim, xulamê kur, wiha got:
  - Me baş şer kir, lê xelat li ku ye?
  Kurê elf bersiv da vê stranê:
  Serwextî û cesaret,
  Bext û cesaret...
  Bi bêşermiyê bersiva xerabiyê bidin -
  Ev e karê sereke!
  Stella, ku ji ber ku perîyek bû, wekî pêşenga tîmê dihat hesibandin, ferman da:
  - Ber bi rûyê erdê, leşkeran!
  Keç û kur dest bi rabûnê kirin. Tevî westandina wan, ruhê wan ê şer hîn xurttir bûbû. Wisa xuya bû ku ew dikarin sed şerên din ên bi vî rengî bikin. Lingên wan, ku bi xwîna kêzikan hatibûn lekekirin, şopa lingên xwe yên tazî û xweşik li ser keviran dihiştin. Ew pir xweşik xuya dikir. Bi awayê xwe, tama wê taybet bû.
  Stella yekem bû ku rûyê erdê şikand. Jixwe ronahî bûbû û sibeh hildihat. Li aliyekî asîman wek yaqûtên sibehê xuya dikir, li ser paşxaneyek safîr bi şewqa ewrên zumrûdî diherikî.
  Tim jî ji wir derket. Kur wek meymûnekî bazda û tiliyên xwe yên tazî li ser rezekî girt û stran got:
  Ber bi azadiyê, ber bi azadiyê, ber bi azadiyê,
  Ew ji koletiya tarî derketin...
  Û parvekirinek çêtir, çêtir,
  Bawer bike, kuran ew dîtin!
  Dryad Efima stran got, ew jî bi alîkariya tiliyên xwe yên tazî xwe li ser lianê daliqand:
  Yê ku bi şerkirina ji bo serketinê re rû bi rû ye,
  Stranên serhildêran ji hêla ... ve têne gotin.
  Ewê ku dilşad e dikene,
  Ew kesê ku bixwaze, dê bigihêje wê,
  Yê ku digere, ew ê her gav bibîne!
  Herdu sêrbaz, Stella û Efima, şûrên xwe li hev xaç kirin û çirûsk pêxistin. Hêza wan bi dilovaniya wan ve girêdayî bû.
  Boy Tim pêşniyar kir:
  - Hûn hemû dikarin herin razên û razên, û ez ê çavdêriya we bikim!
  Stella guman kir:
  - Ma tu westiyayî ne, kur?
  Leşkerê ciwan bi dengekî bilind got:
  "Tirs û westandin ji bo min ne peyv in! Ez di nav keviran re derbas bûm, min xwe hişk kir!"
  Xulamê kur Tîk îtîraz kir:
  - Min jî wek kerê li ocaxê dixebitîm, lê ev nayê wê wateyê ku em ne hewceyî bêhnvedanê ne!
  Dryad Efima mızıldand:
  - Ez dikarim bê xew bijîm! Hûn hemû radizin, û ez dikarim bi xwe ewlehiyê bigirim!
  Stellayê bi ken serê xwe hejand:
  - Belê, ez dizanim! Her kes diçe razên, bi taybetî jî kur. Axir, heke tu hinekî ne razê, roja din tu ê ne baş bî!
  Kuran îtîraz nekirin û mîna yên din ên tîmê bi hev re dest bi bêhna xwe dan. Û ew xewna tiştekî ecêb didîtin.
  Tim, Tîk, û kurê elf, ligel keçika koleyê - ew çaryeka ku wan pêk anîbû - li gencîneya kaptanê korsan Fist digeriyan.
  Çar şervan li ser giravekî mezin û çiyayî derbas bûn. Wan lingên xwe yên tazî li ser kevirên tûj ên rê dan. Keçik, koleyekî reviyayî, xwende bû, û li destê xwe yê rastê kompasek hilgirtibû.
  Boy Tic bi guman got:
  - Tu difikirî ev tişt dê alîkariya me bike?
  Keçikê serê xwe hejand:
  - Belê, bê guman! Bi saya kompasê, em dikarin tam bibînin ka bakur, başûr, rojhilat û rojava li ku ne.
  Tîmê kur serê xwe hejand:
  "Ez dizanim! Ez her tim kole nebûm, û ez ji temenê xwe pir mezintir im. Ev tiştekî ecêb e. Lêbelê, pirsgirêkek heye: nexşeya vê giravê li cem me tune ye, û ew pir mezin e - tevahiya arşîpelagê ye. Berî ku em li vir tiştekî bibînin, dê karê me pir dijwar be."
  Kurê elf bi gumanbarî got:
  - Tenê xwe bişidîne! Yan na, dibe ku serê xwe jî winda bikî!
  Tim ê kur bi kenekî bersiv da:
  Hingê em mirov serî ne,
  Ji vê bêqîmettir nabe...
  Bi serê xwe dar nebire -
  Mix bi çek nayên lêxistin!
  Kurê elf, bi hêrs lingê xwe yê tazî li erdê xist û hilda:
  Her çend hinekan ew vala hebe jî,
  Yên din jî tên xapandin...
  Lê xuya ye ku her yek ji wan sedemek heye,
  Ew naxwaze wê winda bike!
  Paşê, li pêş, kur û keçikê dareke sêvê dîtin. Dareke xweşik bi pelên zumrûd û zêr, û sêvên li ser wê mîna yaqûtên mezin dibiriqîn. Kêzikeke mezin, bi qasî anakondayekê lê pir qelewtir, hewl dida ku qurmê wê biçîne. Û dara sêvê bi bêhêvî qêriya:
  - Alîkarî, min rizgar bike!
  Kurê elf qêriya û mûştiyên xwe çikandin:
  - Werin em kêzikan bi şûran perçe bikin!
  Tim, bi kenekî ewqas şîrîn û zarokane ku dişibiya kurekî diwanzdeh an sêzdeh salî, çirçirkand:
  - Her ehmeq dikare bikuje, lê ne her demîurg dikare vejîne!
  Boy Tîk pirsî:
  - Û hûn çi pêşniyar dikin?
  Kurekî kole û rêwîyekî demê ji gerstêrka Erdê girt û stran got:
  Deqe bi deqe,
  Bêyî şopek direve...
  Lê ji ber hin sedeman di vê dinyayê de,
  Lê ji ber hin sedeman di vê dinyayê de,
  Dilxweşî serdikeve,
  Dilxweşî serdikeve!
  Keçika xizmetkar pêşniyar kir:
  - Sê caran ser kêzikê derbas bike û ew ê bibe perperokek xweşik.
  Boy Tim zelal kir:
  - Çend tilî di nîşana xaçê de hene?
  Keçika piçûk, hema bêje keçikek di xuyangê de, qîr kir:
  - Bi sê tiliyên hev ve girêdayî.
  Şervanê ciwan nêzîkî kêzikê bû. Dema ku nêçîra wê ya nû dît, hewl da êrîşî kur bike. Tim bi pêlava xwe ya tazî li zikê wê da û baş hejand.
  Kevir bi hêrs qîr kir:
  - Ez ê te bixwim!
  Tîmê kur di bersivê de rabû ser xwe û destê kêzikê xist devê kêzikê, û rûyê kêzikê wek devê gur bû.
  Tick qîriya:
  - Ecêb! Te ew wisa çêkirin!
  Şervanê xort hewl da ku nîşana xaçê li ser kêzikê çêbike. Lê kêzikê bi pençên xwe ew dûr xist û hetta çermê wî xurand.
  Kurik li ser pişta xwe ket û yekser rabû ser xwe û stran got:
  Aram be, ji min netirse,
  Tenê başiyê tînim...
  Xwe veşêre, xwe di nav qûmê de veşêre,
  Da ku neteqe!
  Kurmik ber bi kurik ve çû, lê ew tam di wextê xwe de bazda û bi lêdanek alîkî û şoqek alîkî li dijberê xwe da. Kurmik bi dengekî bilind hat hejandin.
  Kurik dîsa bi destê şûrê xwe li cinawir da. Şûr ket erdê. Paşê kurik bi lez û bez li ser kêzikê xaç kir. Kêzik lerizî û rengên keskesorê li ser wê reqisîn. Û ew pir xweşik xuya dikir.
  Boy Tim stran got:
  - Sed bi sed, rêjîm bi rêjîm,
  Şervanên ronahiyê - bi şûr bibirin!
  BEŞA HEJM. 10.
  Û dû re mûcîzeyek çêbû. Li şûna kêzika ketî, perperokeke pir xweşik ber bi jor ve firî. Ew ber bi asîman ve hilkişiya û bi kêfxweşî dest bi stranbêjiyê kir:
  Min jidayikbûnek nû hîs kir,
  Ew keçikeke kirêt bû, lê niha ew stêrkek e...
  Niha her roja cîhanê Yekşem e,
  Xewneke mezin dê pêk were!
  Û baskên wê li ser sê tavan ji pelên zêrîn ên herî elît jî geştir dibiriqîn.
  Keçikê li lingê xwe yê tazî, nazik û bronzkirî da û di bersivê de stran got:
  Çiqas xweş e ku meriv ji her kesî re kêfxweşiyê bide,
  Dema zarok bi kêfxweşî dikenin...
  Ez bawer dikim têla jiyanê nayê şikandin,
  Dê ji bo mirovên li ser gerstêrkê bextewarî hebe!
  Kurê elf bi acizî mırıldand:
  - Û çawa ye li ser mirovan? Zilamên we yên mezin li ser rûyên xwe rihên ewqas kirêt û nexweş hene. Çiqas baş e ku Ejderhayê Xeniqandî we hemûyan veguherand kuran.
  Tick qîriya:
  Em êdî kurên herheyî ne,
  Sade, xurt, bilez...
  Em wek kêvroşkan li ser çîmenê baz didin,
  Roj bi geşî dibiriqe!
  Dara sêvê, ku bi zumrûd û yaqûtan dibiriqî, qîr kir:
  - Ez ê alîkariya we bikim, zarokan. Hinek ji fêkiyên min bixwin. Ew ê min baştir bike. Û wê hingê, ez ê tiştekî wekî vê bidim we!
  Jinikê serê xwe tewand û bersiv da:
  - Em ê bi kêfxweşî bixwin!
  Kur û keçan bi kêfxweşî diranên xwe yên spî xistin nav goştê kehribar ê fêkiyên bedew. Ew pir şirîn, bîhnxweş bûn û devê zarokan taze dikirin.
  Tim çirçirkand:
  Sêva min a gihîştî,
  Tu bêhna xweş a zaroktiyê dibihîzî...
  Ez bawer dikim dem dê zêrîn be,
  Ger hewce bike, mitralyozek dê te biparêze!
  Piştî ku zarokan sêv xwarin, wan xwest dîsa birevin. Lê darê ferq kir:
  - Ez ê sêveke taybet bidim te. De deyne ser tepsiyeke zîvîn, û ew ê her tiştê ku tu dixwazî bibînî nîşanî te bide!
  Kurê Tim pirsî:
  - Tas dê li ku be?
  Dara sêvê bi bawerî bersiv da:
  "Herê dûrtir, û tu dê li wir sobeyekê bibînî. Rast e, Baba Yaga dê li wir be. Û ew ji kêzikê jî dijmineke dijwartir e. Lê ez hêvî dikim ku tu jî bikaribî sêrbaziya wê ji holê rakî!"
  Keça kole bi kenekî stran got:
  Ji bo avêtina sêrbaziyan li meydana şer,
  Ev ne cara yekem e ku em keçan...
  Em ê di demek nêzîk de dûrbûnê bibînin,
  Li ser rê lêdide!
  Tim ê kur bi bawerî got:
  - Belê! Sêrbazî tiştekî bi hêz e. Bi wê re, birano, ew mîna lîstina bi tîmsahê re ye!
  Sêva ku dara sêrbaz derxistibû piçûk bû, lê mîna komirê dibiriqî. Keçikê jî bi baldarî ew hilda, xuya ye ji şewitandina tiliyên xwe ditirsiya.
  Kurê elf stran got:
  Roja Serkeftinê, çiqas dûrî me bû,
  Mîna komirekî di agirê vemirî de dihele!
  Boy Tim hilda:
  Di bahoz û tofanan de, me şerekî dijwar kir,
  Me ev roj bi qasî ku ji destê me dihat nêzîktir kir!
  Piştî vê yekê, çaryeka şervanên ciwan çûn. Lingên wan ên tazî li ser kevirên tûj ên rêya ku ji hêla sê tavan ve germ dibû, dimeşiyan. Tîm bi coş dimeşiya û distira;
  Di şeran de ji bo me aştî nîne hevalno,
  Ev şêwazek jiyanê kuran e.
  Em ji dayik bûn, mîna ku bi tifingek makîneyê,
  Ji bo ku dijmin bi hêsanî hilweşînin!
  
  Heke tu bitirsî, ji bo me bexşandin tune ye,
  Belê, yê wêrek dê diyariyek bistîne!
  Ji bo rizgariya welatê me,
  Di kêliya herî dijwar a şer de!
  
  Em dikarin hemû artêşan têk bibin,
  Tank, çekên xwerêveber, heta alayek jî hilweşînin.
  Nêrînên serbilind ên şervanan,
  Her çend rawestgeha bêhnvedanê bêdawî dûr be jî.
  
  Me zehmetiyên weha dîtine,
  Tiştê ku bi pênûsekê jî nayê vegotin!
  Dizanî, perçeyên ji dûmanê mane,
  Ku wê hewl da ku Welatê xwe bişkîne!
  
  Divê her bayonetek zû were tûjkirin,
  Û dikanê zû tijî bikin!
  Ji ber ku leşker ne kur e,
  Dijmin vediguherîne tozê!
  
  Ork û erd duh hatin wêrankirin,
  Û niha şer dîsa dest pê dike!
  Ey dûrên stêrkî yên bêdawî,
  Bilûrê gazî me dike bo meşê!
  
  Feza dê wekî fetihkirî were hesibandin,
  Ezman wê ji bo me tijî elmas be!
  Darên zêrîn ên şîrîn,
  Mînek bi teqînê te naşkîne!
  
  Her tişt li welatê me xweşik e,
  Tenê gelek dewar li ser text hene,
  Ewên ku bi dengekî nizm ji serwer re dibêjin,
  Û mirov dibin kole!
  
  Her mar hewl dide me bixapîne,
  Her kes dixwaze dilopek xwînê bistîne,
  Zûtir siwar bibin, hespên dilşewat,
  Da ku dizê xerab bibe kekek tenik!
  
  Em şifta xwe digirin ser xwe,
  Li ku derê cîh ji bo xiyanet û derewan tune ye,
  Birayê Qabîl li ku derê bê kuştin, ew ê bimire,
  Li ku derê hûn ê welatê xwe ji bo pereyan teslîm nekin!
  Ji ber vê yekê xortên şervan û keçika şervan bi coşek mezin distiran, mîna titanên ku êrîşî Olîmpusê dikin dimeşiyan. Çi stranek! Û li dora wan kulîlkên bi qasî bermîlan mezin, bi bedewiyek bêhempa şîn dibûn.
  Lê li pêşiya me axek vala heye, û li ser wê sobeyek mezin. Û li hundir, pîte dihelin. Û li kêleka wê, jineke pîr a mezin û saxlem, mîna gayekî, bi diranên pola, nebaş e. Dizivire û tiştekî di bin bêhna xwe de dimire. Û hinekî dûrtir, kulubeyek li ser lingên mirîşkê. Û devê wê mîna yê hîpopotamekî ye.
  Boy Tim stran got:
  Kulîlkek bi devê hîpopotamus,
  Em naxwazin bikevin nav wê!
  Baba Yaga, sê kur û keçikek pir biçûk, hema bêje zarokek, dît, dest bi qîrînê kir.
  - Ez xwînxwar im, ez Baba Yaga yê bêrehm im,
  Lingekî min ê hestî heye!
  Û di destên jina pîr a mezin û hêrsbûyî de, şûrek bi qasî mirovekî, û bi pola alloy dibiriqî, mîna birûskê, geş bû.
  Tim ê kur ji keçikê pirsî:
  - Ma nîşana xaçê li ser wê kar dike?
  Wê bersiv da, bi çirpikên xwe yên dirêj bersiv da:
  - Nizanim, şovalye! Lê lêvên min hene.
  Baba Yaga êdî dudilî nekir, lê wek baz li ser mirîşkan bazda. Şûrê wê yê dirêj bi awayekî kevanî zivirî, amade bû ku li serê kurê xweşik bixe. Tim paşve gav avêt û bi jêhatî ew xist xwarê. Û Baba Yaga bi serî li ser pêyan firî nav daristanek bi stû.
  Çi qîrînek piştî wê hat. Û paşê kulubeyê hewl da keçikê bizivirîne, devê xwe yê diranan vekir. Lê bedewiyê bi jêhatî xwe dûr xist û heta bi şûrê xwe jî birîndar kir, diranê cinawir jê kir. Kulubeyê gurî. Û xwîn di kaniyeke qehweyî de herikî. Niha ew diransazekî rastîn bû.
  Keçik xwe dûr xist, mîna ku ji çena kulubeyekê hatibe. Di vê navberê de, Baba Yaga şûrê xwe bilind kir û fireh kir. Lê her sê kuran bi pêlavên xwe yên tazî û gilover li singê wê dan. Sêrbaza xerab hevsengiya xwe winda kir û şûrê wê li serê pîreka sêrbaz xist.
  Tîmê xort çek ji lepên Baba Yaga yên qelsbûyî û bi pençe girt, serê çekê da stûyê wê û got:
  - Teslîm bibin!
  Sêrbazê fîs kir:
  - Ey qehpe! Ez ê niha daran li ser te deynim! Û ew ê te perçe perçe bikin!
  Kur bi tundî bersiv da:
  - Her çiqas ew min perçe bikin jî, tu dê pîr, kirêt û çirçik bimînî.
  Baba Yaga rabû ser xwe, lê şûrê wê bi xwe ket stûyê wê û xwîna mor a kirêt herikî.
  Sêrbazê fîs kir:
  - Ez ê bi xwe bimrim, lê ez ê te, ey gurê gur, û hevkarên te tune bikim!
  Tim ê lawik bi kenekî gelek dostane û zarokane bersiv da:
  - Tu dizanî, ez dikarim te ciwan û bedew bikim! Tu dixwazî?
  Baba Yaga bi dengekî nizm got:
  - Çi? Ez jixwe çarsed salî me!
  Kurê elf ê din bi kenekî serkeftinê bersiv da:
  - Û di çarsed saliya xwe de, elfên me yên jin di serdema xwe ya herî bedew de pir xweşik in.
  Koleyê ew xist lingê xwe, û kulubeya bi diranan ket xwarê û li stûnekî rizî ket, û diranên wê di rizîbûnê de asê man.
  Keçikê li dora xwe zivirî û got:
  - Ez jixwe pêncsed salî me, û tiştek - ez mîna xortekî me, ez pîr nabim!
  Baba Yaga bi dengekî nizm got:
  - Tu wê li ser min dirijînî! Mirov ewqas dirêj najîn!
  Keçikê bi kişandina rûpoşek ji kembera xwe û çirçirandinê bersiv da:
  - Lêvên xwe pê rûn bike û vê yekê sê caran bike!
  Şervan sê tiliyên xwe bi xaçê xaç kir û bi ken got:
  - Û tu dê bibî ciwan û bedew!
  Baba Yaga destên xwe dirêj kirin û bi dengekî nizm got:
  - Zû rûnê lêv bide min. Eger ez ciwan bibim, sond dixwim ku ez ê her tiştî ji bo te bikim!
  Tim ê kur bi kenekî bersiv da:
  "Em ê tenê tasa zîvîn ji sobeyê derxînin, û hûn jî, di encamê de, dev ji xerabî û şeytanî berdin. Û hûn ê alîkariya mirovan bikin."
  Cadûyê di bersivê de bi dengekî nizm got:
  - Kî alîkariya mirovan dike,
  Wextê xwe winda dike...
  Bi kirinên baş,
  Tu nikarî bibî navdar!
  Di bersivê de, xulamê kur Tim stran got:
  Pelê gulê nazik e,
  Ger ew demek dirêj berê hatibe hilweşandin,
  Her çend dinya li dora me zalim be jî,
  Ez dixwazim başiyê bikim!
  
  Ramanên zarok rast in,
  Ronahiyê bîne bîra xwe...
  Her çend zarok di dilê xwe de paqij bin jî,
  Li vir gelek ceribandinên xerab hene!
  Baba Yaga bi şaşmayî got:
  - Tu wek zilamekî gihîştî diaxivî, ne wek kurikekî biçûk!
  Tim serê xwe hejand, serê wî li ser stûyê wî yê masûlkeyî rûniştibû:
  - Xuyabûn dixapîne, lê qehremanî temen nîne!
  Sêrbazê serê xwe hejand û diranên xwe yên pola, yên ku wek yên pilingê mezin bûn, nîşan dan:
  - Başe, lêvên rû bide min! Pêşî, ez ê ciwantir xuya bikim, û paşê em ê fêm bikin ka çi baş e!
  Keçikê bi tiliyên xwe yên tazî rûnê lêvên xwe avêt. Berî wê, wê bi pêlava xwe ya pembeyî baş li kulubeya Baba Yaga xistibû, diranên wê hîn mezintir bûn û bi hişkî di qurmê lingan de asê mabûn.
  Sêrbazê bi pençeya xwe ya çirçikî rûpoş girt û çirçirî, diranên xwe yên pola nîşan dan:
  - Ez nikarim dev ji temaşekirina Yaga ya bedew berdim! Em hemû malbateke nêzîk in, û ez ya herî girîng im!
  Û wê bi kenekî ecêb pirsî:
  - Divê ez çiqas li lêvên xwe bidim?
  Keçikê ragihand:
  - Carekê bes e!
  Baba Yaga dest bi lêvên xwe kir ku krema porteqalî lê bide. Paşê bi awirekî nerazî gurr kir:
  - Û paşê çi?
  Kurê Tim ferman da:
  - Tilîyên xwe yên mezin, tiliyên xwe yên şehadet û tiliyên xwe yên navîn li hev bixin!
  Pîr guhdarî kir û bi dengekî nizm got:
  - Baş e?
  Boy Tim berdewam kir û got:
  - Niha xaça xwe bike, ango sê tiliyên xwe nîşanî eniya xwe bide.
  Baba Yaga mızıldand.
  Kurik berdewam kir:
  - Û niha di navikê de!
  Baba Yaga bi îtaetî ev kir.
  Tim yê din ferman dide:
  - Niha li milê min ê çepê bixe, û paşê jî li milê rastê!
  Sêrbaz tiştekî wisa kir û paş ve nihêrî.
  Xortê şervan bi bawerî got:
  - Û niha, heman tişt, bi heman rêzê: enî, navik, milê çepê û paşê rast.
  Baba Yaga bi êrîş û lez ev kir. Û di cih de, li şûna jina pîr a bi diranên pola, şewqek derket. Û dest pê kir bişewite, mîna ku pulsarek biteqe.
  Pêla teqînê Tim ê kur paşve avêt, û ew li ser pişta xwe ket û lingên xwe yên tazî li xwe da.
  Û li şûna Baba Yaga, çirûskek din a ronahîyê çêbû. Ji nişkê ve, çirûskek xuya bû, û keçikek bi bedewiyeke ecêb xuya bû. Cil û bergek luks li xwe kiribû, ku bi stêrk û şêwazên cûrbecûr ên kevirên hêja xemilandî bû. Di destê xwe yê rastê de, çîçek sêrbazî û di destê xwe yê çepê de jî, taseke zîv hebû.
  Keçika bedew bi evîn got:
  "Û niha ez azad im! Sêrbaziya Koschei yê Nemir çûye. Û welatekî ecêb ê afirîdên çîrokî li benda min e!"
  Tîkikê Boy bi kêfxweşî got:
  - Ev e tiştê ku Xaça Jiyanbexş dike!
  Tîmê kur serê xwe hejand:
  - Ne li ser xaçê ye, lê li ser dilê zarokane yê paqij e ku mûcîzeyan dike!
  Periya nû pijyayî tasa zîvîn da koleya keçikê û stran got:
  - Em ji te re bextewariyê dixwazin,
  Da ku ronahiya geş bibiriqe...
  Pêleke şansê baş hat,
  Îdeal serdest bû! (or) Îdeal serdest bû!
  Wê tas hilda, di bersivê de serê xwe tewand û stran got:
  Xwîn li zeviyan diherike,
  Û şûr di tariyê de dibiriqin...
  Bila evîn serdest be,
  Û gerstêrk dê bibe bihuşt!
  Paşê lingê tazî û xweşik ê koleyê li pêlava bilind a periyê ket. Û ew performansek pir xweş bû.
  Paşê perî bilindtir hilkişiya û çîçeka xwe ya sêrbazî hejand. Li şûna kulubeyek bi diranan li ser lingên mirîşkê, qesreke çîrokî ya mezin xuya bû, ku bi kolanên kesk ên bi kulîlkên geş û bi heybet ên ku bi pelên pirreng dibiriqin, dorpêçkirî bû. Û berî ketinê, kaniyek ji devê derdiket, ku dişibiya du kesan - xortekî bedew û keçek bedew, peykerên wan bi pelên zêr hatibûn pêçan. Çem bi xwe wek elmasan dibiriqîn, di bin sê tavan de dibiriqîn.
  Perî li dora xwe zivirî û çirçirand:
  - Her serkeftî be ji bo zarokan!
  Û bi rastî, komeke mezin ji kur û keçên bê pêlav û qirêj, ji pênc heta diwanzdeh salî, xuya bûn, û ew rasterast xwe avêtin nav kaniyê û dest bi avêtina ava wê ya hêja kirin!
  Boy Tîk bi matmayî pirsî:
  - Zarok ji ku hatine vir?
  Perî bi axînekê bersiv da:
  "Ev ew in ku min ew revandin, û dû re kulubeya min a kanîbal ew daqurtandin. Û niha ew azad in!"
  Boy Tim bi awayekî mentiqî got:
  -Divê em wan bi çend pîtayan xelat bikin! Ew dibe ku birçî bin!
  Perî serê xwe hejand û got:
  - Û ew hewceyî şîr in!
  Çîpa xwe zivirand. Û çêlekek mezin xuya bû, bi çar memikên di carekê de. Şîr ji memikên wê diherikî mîna vexwarina gazayî ji makîneya firotanê.
  Û sobe, mezin û tijî xwarin, stran got:
  Min çend pîte çêkirin,
  Ji bo dost û dijminan!
  Ez dixwazim vê şahîyê bînim ji her kesî re,
  Pelp bixwin, zarokan, şîrîn e!
  Piştî ku xwe di kaniyê de şuştin, zarokên ku berê dîl hatibûn girtin bi komekê ber bi sobeyê ve bazdan. Periyê dîsa çokê xwe hejand û maseyeke dirêj bi ser maseyeke spî xuya bû. Li ser wê fîncanên şîrê teze, şîrîn û dewlemend hebûn. Û pîte wek keriyekê dirijiyan. Û çi cûre dagirtin li wir tunebûn?
  Periya qenc a ku Baba Yaga veguherîbû wê, bi kenekî geş û morîkî got:
  - Ji kerema xwe rûnin, mêvanên delal. Bixwin, hûn birçî ne û ji rêwîtiyê pir westiyayî ne!
  Tim ê kur bi kenekî bersiv da:
  "Piştî ocaxê, tenê bi şûr meş te zêde west nake. Lê hewl bide ku du ji sêyan rojê bê navber kevirên giran bikşînî û biperçiqînî. Tu jî qebûl dikî, ev ji meşê pir dijwartir e, bi çakilên tûj ku pêlavên te yên tazî û hişk masaj dikin."
  Kurê elf bi hêrs qêriya:
  - Helbet, em rûnin û bixwin! Sêvek jî têr nake, û zikê min jî wek dilê deynxwazekî vala ye.
  Keçikê serê xwe hejand:
  - Werin em zarokên azadkirî bi rûmet bikin û bi wan re xwarinekê parve bikin!
  Û her çar li ser sifrê rûniştin. Pîteyên bi darçîn, û reçel, û tovên haşhaş, û hêjîr, gêlas, fêkiyên strawberî hebûn. Û gelek xwarinên din ên xweş hebûn.
  Zarokan bi coşek mezin xwarin. Û şîrê çêleka çîrokî ewqas neasayî û şîrîn bû, mîna şerbeta çîkolatayê.
  Û li dora xwe, bi lêdana çopa sêrbaz a perîyê re, kolan û kaniyên nû xuya bûn.
  Maseyeke din derket holê. Çend kurên hinekî mezintir, çardeh an sêzdeh salî, ligel çend keçên ciwan nêzîk bûn. Ew cilên spî yên mîna kîmonoyê li xwe kiribûn û her weha bê pêlav bûn. Ciwanên bi rengê bronz, bihêz, bi rûyên bi biryar, her çend hîn jî zarokane bin jî.
  Ew li sifreya li kêleka hev rûniştin û ew jî dest bi xwarinê kirin, û şîrê ku tama wî dişibiya nektarê, şîrê pîteyan şuştin.
  Kurê Tim pirsî:
  - Û ev kî ye?
  Perî bi kenekî bersiv da:
  "Ev jin û mêrên mezin in ku min ew tune kirin. Yek ji wan, bi awayê, Baldakê efsanewî bi xwe ye. Û hûn dikarin pê re biaxivin; ew ê her cûre tiştên balkêş ji we re bêje!"
  Keçika xulam got:
  "Tam ji ber vê yekê diviyabû Baba Yaga bêhêvî bibûya, ne ku tenê bihata kuştin. Ew dikare gelek zirarên ku kiriye sererast bike."
  Baldakê bihêz dişibiya xortekî pir bedew, nêzîkî çardeh salî. Wî heta kirasê xwe jî derxist, masûlkeyên baş-dirûv û kûr ên kurekî bihêz eşkere kirin. Porê wî bi awayekî alîkî hatibû birîn, ku xuyangekî pir xweş dida wî.
  Tim ê lawik li kêleka wî rûnişt. Baldak destê xwe dirêj kir û bi tundî hejand, bi eşkereyî niyeta wî ya êşandinê hebû. Lê şervanê ciwan, bê tirs, paşve gav avêt. Şerekî dijwar dest pê kir. Laşê masûlkeyî yê Baldak dest bi sorbûn û xwêdanê kir. Lêbelê, Tim, ku tenê şort li xwe kiribû, ne kêmtir diyar û masûlkeyî bû, her çend ew hinekî ciwantir û kurttir xuya dikir. Şer bi rengek wekhev bû. Lê paşê, piştî demek dirêj di zikê kulubeya lingên mirîşk de bi pratîka şer ve nenas bû, Baldak berda. Û Tim karîbû serkeftina xwe pîroz bike.
  Piştî ku qehreman ciwan bû, bi nefret qîr kir:
  "Ji ber ku ez niha di laşê zarokekî de me. Ger ez mezin bûma û ji du metreyan dirêjtir bûma, min ê te bipelçiqanda, zarok!"
  Tim bi awayekî mentiqî got:
  "Hêz ne her tişt e, devê min! Di şerê şûr de, û hetta di şerê xencerê de, gelek tişt bi lez û beziyê ve girêdayî ye!"
  Baldak keniya û pirsî:
  - Hingê bersiva pirsê bide, xortê jîr. Jineke malê sed hêk di selikekê de hildigirt û yek ji wan ket. Çend hêk di selikê de man?
  Tim ê kur bi kenekî bersiv da:
  - Tune.
  Kurê leheng xwe wek matmayî nîşan da:
  - Ma wê rewa bike?
  Leşkerê xort ê bêçare bersiv da:
  - Sed hêk di selikê de hebûn, lê binî ket - her tişt winda bû!
  Baldak keniya û got:
  - Rast e. Te bi xwe ew fêm kir, an jî te bersiv dizanibû?
  Boy Tim bi dilsozî bersiv da:
  - Bê guman min dizanibû, ev metbex bi rih û heta tazî jî!
  Koroyek kenê ji komeke xort û keçên ciwan bilind bû. Belê, bi rastî jî komik xuya dike.
  Baldak pirsek din pirsî:
  - Di şeveke tarî de heyv dê biçe ku derê?
  Tim keniya û bersiv da:
  - Wan ew kirin stêrk!
  Û dîsa, kenên şad ji rêzên zarokan bilind bûn. Bi rastî jî bi rastî jî komik xuya dike.
  Baldak kekeke hêjîrê xist devê xwe û daqurtand, bi şîr ve şuşt. Kurê qehreman bi coşek mezin got:
  - Çi pîtên xweş in. Min qet tiştekî wisa nexwariye!
  Tim, kurê şervan, stran got:
  Jibîrnekirin di baxçê de kulîlk vedibin,
  Perî pîtan çêdike...
  Kurik diranên wî hebûn,
  Û veguherî diranan!
  Kurekî elf li cem wan rûnişt û bi kenekî şîrîn pirsî:
  - Sêrbaz çawa te têk bir?
  Baldak milên xwe yên masûlkeyî hejandin û bersiv da:
  - Bi rastî, ez jî fêm nakim çawa? Divê wê xeyalek çêkiribe.
  Di bersivê de, kurê elf stran got:
  - Ax, bela, bela, min nexapîne,
  Min aciz neke, ez ê li hespê xwe siwar bibim!
  Li hember vê yekê, xortê qehreman pîta hêjîrê avêt ber wî. Lê nûnerê gelê bi heybet bi jêhatî ji avêtinê dûr ket û bi ken bersiv da:
  - Çavekî tûj - destên xwar!
  Baldar bi dengekî bilind qîr kir:
  - Niha em ê bi hev re şer bikin! Ka em bibînin ka kê xwedî mûştiyên herî qels e!
  Deng û qîrînek di nav refên zarokên ciwan de belav bû:
  - Rast e! Bila şer bikin!
  Kurê elf serê xwe hejand:
  - Eger mûşt be, wê demê mûşt! Ew ê şerekî baş be!
  Baldak pir hêrs bû û qêriya:
  - Ez ê wî bigirim û perçe perçe bikim!
  Boy Tim pêşniyar kir:
  - Hingê bi min re çêtir e!
  Kurê elf îtîraz kir:
  - Na! Bila ew bi hêza min a hov re şer bike. Ez mirov nînim, lê elfek im. Û ev jî wateyek wê heye!
  Perî, ku hîn jî mijûlî rêkxistinê bû, got:
  "Belê, ez aciz nabim ger Baldak, ku di kulubeyê de li ser lingên mirîşkê girtî bû, hinekî werzîşê bike. Lêbelê, ji ber ku şerkirin ji bo zarokan ne tiştekî baş e, bila ew boksê bikin!"
  Baldak çavên xwe yên şîn ên wek gulberojê fireh vekirin û pirsî:
  - Mebesta te çi ye, ew qutî dikin?
  Baba Yaga yê berê şîrove kir:
  "Ew wek şerê bi muştan e, tenê tu ê bi lepikên boksê şer bikî. Ew têra xwe nerm in ku kur birîndar nebin."
  Kurê elf serê xwe hejand:
  - Min bihîstiye ku werzişek bi navê boks heye. Baş e, bila em şer bikin, ger pêwîst be bi lepikan jî!
  Periyê bi çokê xwe şeklê heşt çêkir û zengilek xuya bû. Ew dişibiya zengileke boksê ya profesyonel, bi platform û têlan ve temam bû. Her du kur niha bi şortên boksê yên xwe rawestiyabûn, bê pêlav, bi rengê çermê sor, pir masûlkeyî, masûlkeyên wan mîna keviran hatibûn şekilkirin û nexşek xweşik çêdikirin.
  Elf hinekî kurttir û siviktir bû, û guhên lînks ên cihêreng ên vê nijada balkêş hebûn. Çavên herdu kuran dibiriqîn.
  Berî wî, di rola hakem de, keçikeke koleyê bi kincên kurt hebû. Bi awayekî tesadufî, ji ber hin sedeman, wê navê xwe yê rastîn veşart.
  Lêbelê, kurê elf jî ji bo naskirina xwe nelezîne. Lê ew li hemberî hev radiwestin.
  Sînyal lê dide... Û kur li hev dicivin. Û dest bi lêdanan dikin. Baldak, yê girantir û mezintir, kêmtir diavêje, lê bi hêztir lê dixe. Lê elf pir çalaktir e û pir caran lê dixe. Diyar e ku lepikên wî li pozê Baldak ketine.
  Bi rastî, ji carekê zêdetir û piştî her lêdanê, dilopek xwîn ji pozê kur-leheng diherikî. Balkak hewl da ku şer bike, lê pir fireh li xwe da. Ev yek hişt ku kurê elf bi hêsanî hemû lêdanan bibîne û ji wan dûr bikeve. Di vê navberê de, ew zûtir tevdigeriya û lê dida. Bi gelemperî, Elf ji hêla avahiya hestî ve dişibin mirovan, û wekî mezinan, ew dişibin mirovên şazdeh an hivdeh salî. Lê ew çevik, zîrek, berxwedêr û domdar in, bi refleksên hêja.
  Pêşî, pozê Baldak şikest. Û dû re, birînên berbiçav di bin her du çavan de xuya bûn. Ew her diwerimîn. Û diyar bû ku xortê bihêz di nefesgirtina bi pozê xwe yê şikestî de zehmetî dikişand. Û dû re elf, bi bawerî çavikên xwe dihejand, stran got:
  Tu dîn bûyî
  Tu li ser kaosê hukum dikî...
  Şerm e ku meriv hêzê li ser şerekî winda bike,
  Em ji bo kirinên baş hewceyê wê ne!
  Kurê-leheng bi hêrs qêriya. Ew li ser dijberê xwe bazda. Destên wî wek kêrên aşê bayê dihejiyan. Û kurê elf zivirî û pêlava xwe ya tazî li çena wî da. Baldak ket erdê û paşve ket, bêhiş bû.
  Koleya ku wekî dadwer tevdigeriya dest bi jimartina paşve kir.
  BEŞA HEJM. 10.
  Keçeke din a herheyî, Daria Rybachenko, ku ji şantiyeyeke avahîsaziyê ya Naziyan bê pêlav di berfê de reviya, ew jî bi awayekî çalak tiştekî balkêş nivîsand û nivîsand.
  Xwedayê Hemûkar û Dilovan ê bêdawî, guh da daxwazên bi mîlyonan kesan, tevî yên di Bihuştê de, û biryar da ku Ellen White ji asta bilindkirî rasterast veguhezîne asta kêmkirî. Axir, ew bi rastî mirovek baş bû, û hemî armancên wê ne ji bo berjewendiya xwe bûn, lê ji bo berjewendiya xizmetkirina yên din bûn. Bê guman, armancên kesane jî hebûn, xwesteka navdarbûnê û afirandina hînkirina xwe ya orîjînal, her çend li ser bingeha otorîteya Incîlê be jî, ku dê bi sedsalan û hezar salan bidome.
  Niha Xwedayê Mezin dilovaniya xwe nîşan daye.
  Keçeke ciwan, Ellen White, bedew û dişibiya berxekî bêguneh, bê pêlav dimeşiya, digel milyaketên parêzvan, ku wekî şeytan jî têne zanîn. Lê ev navekî nefermî û bi rastî jî xelet e.
  Pêxembera keç li ser erebeyeke firînde siwar bû û ber bi cihekî din ve hate veguhastin - tevahiya gerdûna Dojehê-Purgatoryê. Ne bêsedem bû ku Îsa got: Bavê min gelek xanî hene. Û derbarê gunehkaran de, Xwedayê Herî Bilind Kur got: Tu dê di zindanê de werî girtin, û ez sond dixwim ku tu dê dernekevî heta ku tu quruşek dawî nedî. Ango, Xwedê ji Îsa re negot ku tu dê qet dernekevî. Berevajî vê, tu dê derkevî gava ku te her tişt berda.
  Xwedayê Hemûkar, bi kerema Wî ya bilind biryar dide ka te dev ji gunehê xwe berdaye an na. Îsa got ku Bav bi xwe kesî dadbar nake, lê hemû dadbarî daye Kur. Û Xwedayê Kur kerema xwe li ser pêxemberê derewîn, lê mirovekî pir baş, Ellen White, rijand!
  Û niha keçik li ser Cehenem-Purgatory difiriya û dinihêrî.
  Çiqas balkêş e Dojeh-Purgatory. Her çend asta pêşketî bi rastî jî dişibihe Auschwitzê, tewra di asta hişk de jî, jixwe hin xeml û nivînên kulîlkan hene. Û her ku hûn dûrtir diçin, deverên Dojeh-Purgatory ewqas xweşiktir dibin.
  Bi gelemperî, gelek baxçeyên bi kaniyan hene, ew qas xweş e.
  Belê, asta hêsan hîn xweşiktir e. Û ya herî bi heybet, ku ji qesran pêk tê, asta îmtiyazdar e. Ew tijî peykeran e, hem zêrkirî û hem jî ji metala porteqalî ya geş hatine çêkirin.
  Axir, di Dojehê de, tiştê herî girîng ne ewqas cezakirin e, lê ji nû ve perwerdekirin û nîşandana kerema bêdawî ya Xwedayê Herî Bilind e. Gelek caran, ev dilovanî bi tena serê xwe gunehkaran ber bi tobekirinê ve dibe, û ew ji kirinên xwe yên xerab an nebaş şerm dikin.
  Ellen White niha fêm kir ku wê hêza Evîn û kerema Îlahî, û her weha çiqas hêja ye her kes ji bo Xwedayê Herî Bilind, kêm nirxandiye. Ne bêsedem bû ku Îsa mesela şivanê ku ji bo miyekê keriyê xwe terk kir got, û ev mesela xwedî wateyek kûr bû.
  Her çend pêxembera Adventist bi awayekî rast destnîşan kir ku îşkenceya dojehî ya herheyî pir hovane ye, û heke tewra yek giyan jî herheyî êşê bikişîne, ev tê vê wateyê ku Şeytan ew ji Xwedê her û her qezenc kiriye. Lêbelê, ew fêm nekir ku Xwedayê Herî Baş ewqas baş e ku ew dixwaze her kesî xilas bike û wan bîne ba Mesîh, û ji ber vê yekê, zû an dereng, ew ê bigihîje vê armancê. Û her kes dê were ba Xwedê. Û Xwedê mirina gunehkaran naxwaze.
  Di vî warî de eşkere ye ku hînkirina Katolîk a li ser Arafê dibe ku ji hînkirina li ser îşkenceya herheyî ya di nav Protestanên muhafezekar de nêzîktirê rastiyê be.
  Her çend ji bo wan jî, Arafat ne ji bo hemî gunehkaran bû û dîsa jî diviyabû ku ew bihata qezenckirin.
  Incîl bi xwe armanca Xwedê ji bo xilasiyê eşkere dike. Di vî warî de, ger hînkirinek zelal hebûya ku her kes xilas dibe, mirov dê pir bêxem bibûna û dikarîbûn aramiya xwe ya exlaqî bi tevahî winda bikirana. Lêbelê, li welatên ku piraniya wan ateîst in, an jî li Yekîtiya Sovyetê, bo nimûne, exlaq kêm nebû; di rastiyê de, ew ji welatên xiristiyan û kapîtalîst jî hişktir bû.
  An jî Çîn û Koreya Bakur a roja îroyîn bifikirin, ku li wir her tişt pir hişk e. Li Rûsyaya Ortodoks, kerxane qanûnî bûn, lê li Yekîtiya Sovyetê ya ateîst ne!
  Ji ber vê yekê, xwesteka ji bo pîvanên exlaqî yên bilind di mirovan de xwezayî ye. Û heta dîktatorên herî xwînxwar jî hewl dan ku xwe wekî kesên bilind nîşan bidin û ji bo armanceke bilindtir û esîl hewl didin.
  Ellen White temaşe dikir ka bedewî ji qatek ber bi qatek din ve mezin dibû, û perestgehên ku di Dojehê-Purgatory de hatine rêzkirin, bi qubbe û xaçên xwe yên zêrîn, ji hêla estetîkî ve pir xweş xuya dikirin. Axir, atmosfera dîndar bi xwe bandor li gunehkarên di cîhana bin erdê de dikir.
  Mirov bi dilên ku bi kerema Xwedê vejiyan, û laşên wan ên ciwan jî bi dîndariyê vejiyan! Bi rastî jî zehmet e ku meriv li ser Erdê ji nû ve ji nû ve zayînek giyanî biceribîne - mînakî, dema ku mirovên rast têne paşguh kirin, mirov ji ber vê rastiyê aciz dibin ku temen mirovan, tevî yên rast jî, ji hêla fîzîkî ve xera dike. Û mirov bi awayekî mantiqî difikirin: ger Xwedayekî Hemûkar hebûya, ew ê qet rê nedabûya xirabûnek wusa di xuyangê de, nemaze di jinan de. Ew bi xwe dê ji vê yekê nefret bikirana.
  Û li Cehenem-Purgatory, ku laş ciwan û xweşik e, her kes, nemaze kal û pîr, rihetiyek mezin hîs dike. Û tenê ji bo vê yekê, ew ji Xwedê re şikir dikin. Berevajî hin kesan, mîna Yuri Petukhov, ku cehenemê wekî cureyek kabûsek sadist wesf dikin.
  Bi rastî, ne bê sedem e ku Îsa got ku Xwedê evîn e, û awayê herî bilind ê evînê ye.
  Lê Xwedayê Teala dixwaze mirovan baştir bike, ne ku wan xera bike, seqet bike, an jî wan bike toz. Û bi rastî jî kerema Wî bê sînor e!
  Bê guman, "agirê ku nayê vemirandin" îfadeyeke mecazî ye û behsa agirê evîna Îlahî dike. Wergereke rasttir a gotinên Îsa Mesîh ev e: hin dê biçin jiyana herheyî, yên din jî biçin rastkirina herheyî!
  Li vir, ji her demê bêtir, têgihîştin û nêzîkatiyek rast pêwîst e.
  Ellen White li ber deriyê perestgehê daket. Ew di asta îmtiyazdar de bû û pêxemberek navdar bû. Keç û kur, ku xuya bûn ciwanên nêzîkî çardeh salî, pêşwaziya wê kirin. Ji ber ku Dojeh-Purgatory germ e û giyayê li asta îmtiyazdar nerm e, piraniya girtiyên ciwan tercîh dikin ku bê pêlav bigerin.
  Ew pratîk û guncaw e û di heman demê de nîşan dide ku ew tobe dikin.
  Firîşteyên parêzvan ew derxistin derve. Elena li ser giyayê nerm rawestiya. Lingên wê ji ber meşa pêlav li ser axa hişk û xurtkirî pir hişk bûbûn. Lê wan hest winda nekiribû. Keça ciwan bi ken û kêfxweş bû.
  Bi rastî jî li vir ecêb û xweşik e. Û jiyan nû dest pê dike. Û nefikire ku Xwedayê Herî Mezin dê şansek duyemîn nede gunehkaran; Xwedê Evîn e!
  Heta radeyekê, Xwedayê Teala wan kesên ku naxwazin xilas bibin rizgar dike. Guneh nexweşiyek e, û nexweşên derûnî bi zorê, ji bo qenciya wan, têne dermankirin. Û dermankirina herî baş tam kerem e!
  Elena li ser giyayê nerm berdewam kir. Kurekî bedew û porzer ê nêzîkî çardeh salî derket pêşwaziya wê û bi kenekî got:
  - Silav, xanima felsefeyê! Divê bêjim ku ez ji karên te gelek hez dikim!
  Keçikê di bersivê de pirsî:
  - Û tu kî yî, bibore?
  Kur bi kenekî bersiv da:
  "Ez Epicurus im! Ez difikirim ku hûn xaniman min baş nas dikin û we berhemên min xwendine. Hûn dikarin tiştên ku li ser gerstêrka Erdê nemane jî di Dojehê de bixwînin, û min gelek tişt nivîsandine, tevî fîzîk, bijîşkî û geometrîyê, ne tenê li ser ol û kêfên mirovan!"
  Elena bi kenekî bersiv da:
  - Belê, ez dizanim! Epicurus yekem fîlozofê Yewnanî yê kevnar bû ku fikra ateîzm, materyalîzm û pirsa hebûna giyanê nemir derxist pêş.
  Kur bi axînekê serê xwe hejand:
  "Belê, bi xêra Xwedê, ez şaş bûm! Bi kerema Xwedayê Teala, ne tiştek, lê jiyaneke nû û bextewar di Dojehê-paqijiyê de ji min re hat dayîn. Û ez ji ber vê yekê pir kêfxweş im!"
  Keçikê bi kenekî pirsî:
  - Tevî ku tu ewqas dem berê miriyî jî, çima tu hîn jî ne li bihuştê yî?
  Epicurus bersiv da:
  "Pêşî, carinan fîlozof ji manyakan bêtir in, û ya duyemîn, ji bo gihîştina bihuştê divê hûn ji hêla ruhî ve mezin bibin. Wisa dixuye, ez tenê hinekî ji vê kêmtir im! Lê bihuşt zû an dereng li benda her kesî ye!"
  Elena destnîşan kir:
  "Belê, ev bi rastî jî adil e, û min fêm nekir! Bi rastî, min dixwest Xwedê ji piraniya Protestanên muhafezekar çêtir nîşan bidim, lê ez ketim nav bid'etê!"
  Kurik ferq kir, lingê xwe yê tazî û bronzkirî li erdê xist:
  "Lê we tevahiya mezhebekê afirand ku hîn jî dijî û geş dibe. Û bi mîlyonan Adventîstên Roja Heftemîn peyva Xwedê li seranserê cîhanê belav dikin!"
  Elenayê serê xwe hejand:
  "Rast e! Di vê rewşê de, mirov nikare înkar bike ku min di avakirina dêreke bi heybet de bi ser ket. Her çend wê berxwedana xwe nîşan da jî, ne her tişt wekî xwe bû!"
  Epicurus bersiv da:
  "Kî roja cuda dike, ji bo Xudan dike! Ji ber vê yekê tiştek xelet tune ku meriv roja Şemiyê biperize û ji hev cuda bike. Heta ku hûn wê negihînin radeya fanatîzmê!"
  Kurekî din ê bi şort nêzîkî Elena bû û bi kenekî got:
  "Ez Têmerlan im... fetihê xwînmij ê Serdema Navîn! Lê niha, bi kerema mezin a Xwedayê Teala, ez reform bûme û di dawiyê de ez ê biçim bihuştê! Divê bêjim ku ez her gav mirovekî olî bûm û nimêj dikirim. Her çend ev ne tiştê herî girîng be di xizmetkirina Xwedayê Teala de!"
  Ellen White jî qebûl kir:
  - Yek qencî ji hezar duayan girîngtir e!
  Tamerlane wiha destnîşan kir:
  "Em li vir, li nîvê Cehenemê yê keçan mêvan in. Ev yek di asteke tercîhî de jî mimkun e. Di evînê de guneh nîne, eger ew evînek bi dilê paqij û bê bêedebî be!"
  Epicurus piştrast kir:
  "Xwedayê Teala evîna di navbera mêr û jinê de pîroz kiriye û ferman daye: berhemdar bin û zêde bibin! Ev, bila em bêjin, bi rastî ecêb û bi heybet e! Keç pir xweşik û xweş in!"
  Tamerlan wiha li axavtina xwe zêde kir:
  - Û bê guman ne tenê bi destdanê! Keç kêfxweşiyê tînin mirovan, û ne tenê cinsê bihêztir!
  Elena bersiv da:
  - Lê bê ramanên şehwetxwaz... Her çend carinan fêmkirina cudahiya di navbera seks û evîna paqij de dijwar be!
  Fermandarê milyaketan got:
  "Û niha dema nimêjê ye! Li asta tawîzê çokdan ne mecbûrî ye! Hûn dikarin li ser piyan nimêj bikin."
  Pêxembera berê dîsa jî çok da, yên din jî rabûn ser piyan û dua xwendin. Li Dojeha Arafê gelek dua heye. Û ne Xwedê ye ku pêdivî bi wê heye, lê berî her tiştî bawermend û gunehkar bi xwe ne. Axir, dua paqijiya exlaqî û ji nû ve zayînê pêş dixe.
  Elena ev yek fêm kir... Û niha dua, û dû re du saet terapiya kar. Ku, bi awayê, qet ne zehmet e. Mînakî, çandina kulîlkan, birîna nivînên kulîlkan, an berhevkirina berheman. Ev kar pir kêfxweş e. Ne mîna veguhestina keviran li ser wesayîtek giran.
  Elena careke din duayek şikir ji Xudan Xwedê re got. Ev bi rastî jî kiryarek dilovaniyê ya bêhempa bû.
  Incîl bi eşkere nabêje ku Dojeh cihekî ji nû ve perwerdekirinê ye. Û ev têgihîştî ye. Wekî din, gelek kes dê nexwazin li ser Erdê jiyaneke pîroz bijîn, difikirin ku rizgariya wan jixwe bi kerema Xwedê hatiye misogerkirin. Û hewl bidin ku serxweşekî razî bikin ku dev ji vexwarinê berde, zinakarekî ku zina bike, cixarekêşekî ku dev ji cixareyê berde, an zalimekî ku dilovanî nîşan bide.
  Û agir evîna Xudan e. Di Peymana Kevin de, dema ku tê gotin: "Xwedê agirê ku dişewitîne ye," ev tê wê wateyê ku Xwedayê Herî Mezin dê her kesî bi kerema xwe û evîna xwe tijî bike, û xerabiya di mirovan de dê were tunekirin.
  Rast e - ne mirovê xerab wê were tunekirin, lê xerabiya di mirov de wê were tunekirin, û wê demê dil û canê wî wê bi dilovaniyê tijî bibe!
  Elena, ligel girtiyên din ên ciwan, kulîlk çandin.
  Û wê di giyanê xwe de şahî hîs kir. Û di heman demê de, wê şerm kir. Lê belê têgihîştina wê ya Incîlê pir kevnar û xelet derket holê.
  Ew, mîna gelek kesan, kerem û xwesteka Xwedayê Teala ji bo rizgarkirina her giyanekî kêm dinirxîne.
  Axir, eger heta yek giyanek jî heta hetayê di Dojehê de bimîne, an jî were tunekirin, ew ê ji bo Xwedayê Herî Mezin winda bibe. Ev tê vê wateyê ku Şeytan kariye giyanek ji bo tunekirina xwe vegerîne. Lê gelo Xudanê Herî Aqilmend dê bihêle ku Şeytan bi ser bikeve û derfetê bide ku heta yek giyanek jî heta hetayê tune bike? Û dema ku giyan were paqijkirin û ji nû ve were avakirin, ew ê vegere cem Xwedayê Herî Mezin. Û ev behsa serkeftina dawî ya Îsa û qurbaniya wî ya li ser xaçê dike!
  Elena, bi lingên xwe yên tazî reqisî, stran got:
  Rûmet ji Mesîhê Xwedayê Herî Bilind re,
  Mirovahî bi êşa xwe xilas bû...
  Werin em berê xwe bidin Xudan Bav,
  Xwedê fermanek da gelê pîroz!
  Piştî vê yekê, wê bi kelecaneke hîn mezintir bi şovelek zîvîn a geş dest bi kolandina nivînên kulîlkan kir. Çiqas xweşik xuya dikir. Di asta tercîhî de, kur û keç pir caran tevlihev dibin.
  Muzîk û stranek tên lêxistin, ji hêla dengên zelal û ciwan ve tên pêşkêşkirin:
  Ya Xudan, hînî min bike ku ez pesnê Te bidim,
  Ey Xwedê, hînî min bike ku dua bikim.
  Min hîn bike ku ez bi evînê daxwaza Te bikim,
  Hêza xwe bide min ku ez ji bo xêra yên din bixebitim!
  
  Bila ez barê gunehê xwe ji ser xwe bavêjim,
  Bila ez hemû tiştî li ber te biqîrim.
  Bi navê xwe yê herî geş alîkariya min bike,
  Bêyî Te nikarim bijîm!
  
  Bê te ez tiştek nînim, mîna kurmik li ser erdê,
  Bêyî te, jiyan ji bo min kêfxweş nîne.
  Bêyî Te, Xwedayê Ronahiyê, ez ê di tariyê de bimirim,
  Bêyî Te ez ê bibim qurbana dojehê!
  
  Ey Îsayê herî şîrîn, li min rehmê bike!
  Wekî Afirîner, li ser afirandinê rehmê bike.
  Wek Xilaskar, min ji agirê Gehenna xilas bike,
  Û, wekî Doktorek, birînên min biçûk nebîne!
  
  Zû ruhê min ê reben qenc bike
  Û tobeya gunehên xwe qebûl bike.
  Ax, bibihîze, Xwedayê min, ez li vir li ber derî me,
  Ez ji bo xêrxwaziyê li benda rehma te me!
  
  Ya Xudan, hînî min bike ku ez pesnê Te bidim,
  Ey Xwedê, hînî min bike ku dua bikim.
  Min hîn bike ku ez bi evînê daxwaza Te bikim,
  Hêza xwe bide min ku ez ji bo xêra yên din bixebitim!
  Stran lêda, û di dawiyê de, hemû girtiyên ciwan çok dan û xaça xwe kirin. Ev tobe bû.
  Piştî vê yekê wan karê xwe berdewam kirin. Li nêzîk, li Helenê, keçek bi navê Lara Mikheiko şovelek dihejand. Ew partîzana ciwan di demek nêzîk de ji bo bihuştê hatibû mehkûmkirin. Keçek bedew. Dema ku Naziyan ew lêpirsîn kirin, wan lê da. Û di dawiyê de, ew, tazî û bê pêlav, bi tabelayekê, birin gund, û li wir ew di nav berfê de gerandin. Û lingên wê wek lingên qazekê sor bûn.
  Keçikê berê xwîna Naziyan û polîsekî li ser wê hebû. Û ne her kes dikare biçe bihuştê - divê hûn asta xwe ya çandî bilind bikin.
  Larayê wiha got:
  "Nivîsên te yên olî pir balkêş in! Bi taybetî li ser cîhanên neketî. Heta di jiyana min a berê de jî, min meraq dikir gelo li pişt gerstêrka Erdê jiyan heye. Tsiolkovsky li ser pirjimariya mezin a cîhanan û cihêrengiya şêweyên jiyanê nivîsandiye. An jî dibe ku Giovanni Bruno. Û ev yek pir balkêş bû. Lê di rastiyê de, guneh diyardeyek berbelav e di gerdûnê de. Û heke Xwedê destûr dabe, ne ji qelsiyê bû, lê ji şehrezayiyê bû!"
  Elena bi ken serê xwe hejand û got:
  "Belê, guneh feydeyên xwe hene; ew têkoşînê diafirîne! Û dema têkoşîn hebe, teşwîqek ji bo pêşkeftin û zanistê heye. Ji bo şerkirina encamên guneh, divê hûn pêvajoyên ramana xwe çalak bikin û destên xwe biceribînin."
  Lara li ser vê yekê bi vê yekê razî bû:
  "Belê, heta radeyekê, guneh jî pêwîst e. Hêjayî gotinê ye ku carinan têgihîştina Incîlê dikare pir sade û rasterast be. Û ji ber hin sedeman, gelek kes bala xwe nadin vê rastiyê ku ew bi eşkere nabêje ku guneh dê bi tevahî ji holê rabe, û divê ev were fêm kirin. Wekî din, tişt dê bêzar bibin û pêşveçûn dê raweste."
  Keçan berdewam kirin bi kolandinê, û kur jî bi wan re dixebitin. Ew dikeniyan, û kar wan qet westand nedikir - laşên ciwan û bêkêmasî yên girtiyên zarok. Û Ellen, ku bi xebata dijwar a rojê diwanzdeh saetan de hatibû hîn kirin, hema bêje bêhna xwe vedida. Û wê di tevgerên xwe de kêfxweşî hîs dikir. Cîhana li dora wê ewqas roj û xweşik bû.
  Ellen White hîs dikir ku wê gelek kes ji cîhana rastan derxistiye û wan ne hêjayî nefesgirtina hewaya paqij û xwe di bin tavê de werbigirin didît. Ev serbilindiya wê ya veşartî bû.
  Ew dem e ku tu difikirî ku tu dê xilas bibî û hemû kesên din xilas nabin. Di rastiyê de, kerema Îsayê Herî Bilind bê îstîsna li ser her kesî dirêj dibe. Heta Cihûda jî zû yan dereng dê bikeve bihuştê û li ber Îsa bikeve ser çokên xwe. Ev bi rastî dê tiştek rastîn û ji hêla ruhî ve ji nû ve zindî bibe. Kerema Xwedayê Herî Bilind ewqas bêdawî ye! Rûmet ji Îsa re! Rûmet ji qehremanên baweriyê re!
  Ellen ji keçek din, Maria, pirsî:
  - Te berhemên min xwendine?
  Girtiya keç serê xwe hejand:
  "Belê, ez te dixwînim! Ez bi şans nebûm ku dirêj bijîm, û di jiyana xwe ya berê de ez tenê ciwanek bûm, û min yekser xwe di cîhana îmtiyazdar a Cehenem-Purgatory de dît. Ji aliyekî ve, ev baş e, lê ji aliyê din ve, min wext tunebû ku bi rêkûpêk di wê dinyayê de bijîm an jî zarokan çêbikim. Ji ber vê yekê ez bi tevahî bextewar nînim!"
  Ellen wiha destnîşan kir:
  - Lê hûn dikarin li bihuştê jî zarokan çêbikin, ne wisa?
  Mariyayê bi îradeya xwe serê xwe hejand û got:
  - Bê guman tu dikarî! Û divê tu jî bikî! Û bê guman ez ê zarokekî çêbikim!
  Di dawiyê de, sînyala bidawîbûna du saetan ji terapiya kar hat dayîn. Girtiyên ciwan dîsa dest bi nimêjê kirin. Ev yek li Cehenem-Purgatory ferz e, lê bi coşeke rastîn tê kirin.
  Ellen difikirî ku sûcdarên bêqusûr bi tenê tune ne. Mirov tenê hewce ne ku ji guneh û tevgerên xwe şerm bikin. Û ev yek divê bi alîkariya Ruhê Pîroz di hundurê xwe de were çandin.
  Dema ku dua qediya, Lara pêşniyar kir:
  - Werin em basketbolê bilîzin!
  Ellenê bi îradeya xwe serê xwe hejand û got:
  - Lîstikên li derve hem ji hêla laşî ve hem jî ji hêla giyanî ve pir sûdmend in!
  Mariayê destnîşan kir:
  "Ma tu naxwazî li ser komputerê bilîzî? Mînakî, li ser asta belaş a Hell-Purgatory, tu dikarî tewra fîşekên gulebaranê jî bilîzî! Mînakî, mîsyona Stalingradê - kuştina Naziyan di lîstikê de, lê ew ê wekî tiştê rastîn xuya bike!"
  Lara keniya û bersiv da:
  "Ez dixwazim bi Ellen re wext derbas bikim. Ew nû ji asta pêşketî ya Purgatory hatiye. Li wir rewş çawa ye - rojê diwanzdeh saetan dixebite. Û ne hewce ye ku meriv li çavên komputerê binêre!"
  Ellenê jî bersiv da:
  - Na! Di dema dibistanê de, me her roj çar demjimêran xwendin hebû, û me kompîtur bi kar dianî. Û ez dizanim ku gelek rastiyên virtual hene! Û ku hûn dikarin bi Naziyan re şer bikin. Min rasterast li ser Hitler nenivîsand, lê berî ku ez biçim bihuştê, min pêşbînî kir ku rêber û hukumdar dê pêşbînîkirî, xwînî û tijî tarîtiyek bi teknolojiya bilind re tevlihev bibin.
  Mariayê piştrast kir:
  - Belê, qewimî! De were em basketbolê bilîzin! Ez jî dixwazim bigerim.
  Û girtiyên zarok bazdan, pêlavên wan ên tazî û gilover dibiriqîn. Ew bilez û bez bûn. Çiqas ecêb e ku meriv laşên bêkêmasî hebin, ku bi kerema Xwedê hatine diyarî kirin.
  Kur û keç lê dixistin. Û muzîk pir xweş bû, tevlîheviyek ji org û amûrên nûjentir. Bi rastî jî xweş û kêfxweş bû.
  Çawa kampeke pêşengan wek Artek dişibiya Cehenem-Purgatory, bi ewqas kulîlk û kaniyên zêrîn li dora xwe, ku ji wan çemên elmas ber bi ezman ve diherikin, di bin sê tavan de dibiriqin.
  Balkêş e ku çirayên Dojehê bi rengên mîna çirayên trafîkê ne: sor, zer û kesk. Ev jî sembolîk e. Mîna ku Dojeh-Purgatory rêyek e bo xilasiyê, bihuştê û dibistanek ji nû ve perwerdekirinê.
  An jî hûn dikarin wê bi nexweşxaneyekê bidin ber hev ku giyan lê tên şîfakirin. Di heman demê de, Xudan Xwedê fêm dike ku mirov nikare bêkêmahî be, û pêdivî bi hinek azadiyê heye.
  Û, bo nimûne, heta lîstina lîstikên şer jî ji bo zêdekirina adrenalînê. Û divê her cotek hevalek hebe da ku ahengek misoger bike. Axir, seks bi xwe ne xerab e. Dema ku ew vediguhere tiştekî qirêj û bêexlaq, ew dibe xerab.
  Ellen White jî niha vê yekê fêm kir. Keremê Xudan mezin e û mirov dikare bêje ku evîna wê ji bo mirovan bêdawî ye.
  Ev e ku niha ji bo zarokan tevger çiqas hêsan û kêfxweş e. Kur û keç bi tenê difirin. Ev hem ecêb e û hem jî kêfxweş e.
  Ellenê qet berê basketbol nelîstibû. Di jiyana wê ya berê de, eger lîstik hebûn jî, ew cuda bûn, û tiştekî wekî şahiyên dijwar tune bû.
  Bê guman, acizker e ku meriv di astek bilindkirî ya Dojehê de bi dawî bibe, piştî ku berê jiyaneke pir baş jiyaye.
  Lê belê pêxemberekî derewîn bûn û xapandina mirovan jî gunehek e, û gunehek mezin e. Her çend Ellen bi derewên xwe yên pîroz gelek qencî kir.
  Û eger mirovê asayî bizanibûya ku xilasî di her rewşê de li benda wan e, ew ê bi tevahî rihet bibûya. Ji ber vê yekê, carinan ne guneh e ku meriv kesekî bitirsîne.
  Ne wisa be, bê tirs îtaet nabe.
  Kur û keçan topên bi rengên cûda avêtin. Û ew pir xweşik û xweş bû!
  Lingên wan tazî û sor bûbûn, û li Dojeh û Cîhana Binerdê erd bi hêsanî qirêj nabe û ling toz nabin. Ji ber vê yekê hema hema her kes li vir tazî diçe. Ji bilî milyaketên cerdevan - ew cilên fermî û cilên polîsan li xwe dikin.
  Lê lîstika balkêş bi dua tê qutkirin. Hin ji girtiyên zarok çok didin. Ellen jî çok dide; ev ji bo wê xwezayîtir e.
  Li bihuştê, dua îxtîyarî ye, lê Dojeh - Arafê - dîsîplîna dua dixwaze. Ew kurt e û ji dil tê. Piştre, girtiyên zarok lîstika xwe ji nû ve didomînin. Û careke din, pêlavên wan ên tazî û hinekî qalind dibiriqin.
  Ev lîstikek bilez e. Gelek bazdan tê de heye. Meriv dikare bibêje ku mêvandariya wê pir baş e...
  Lê dema lîstika li derve bi dawî bû. Girtiyên jin rêz bûn û çûn ber bi hewzên mezin ve, ku di dojehê de bi qasî çeman fireh û dirêj in. Ger hûn bixwazin, hûn dikarin li ser komputeran lîstikên vîrtûel jî bilîzin û fîlman temaşe bikin. Fîlm li vir cûrbecûrtir û wêrektir in. Tenê plus hejdeh nayê destûr kirin, lê plus şanzdeh destûr heye. Ne mîna astên hişktir, ku wekî ku dibêjin, sînema şeş plus e. Hûn dikarin avjeniyê bikin û li ser hologramên mezin fîlman temaşe bikin.
  Herwiha hûn dikarin bi hin sînordarkirinan bi otomobîlan siwar bibin, an jî bi balafiran bifirin. Teknolojî li vir pêşketî ye, û her sal bêtir pêş dikeve. Hem Dojeh-Purgatory û hem jî Bihuşt bi berdewamî têne modernîzekirin. Ev tê wateya pêşketinê. Û Ellen vê yekê teqdîr kir. Her wiha kerema bêdawî ya Xwedayê Herî Bilind - dilovan û dilovan.
  Ev asteke Cehenemê ya bi îmtiyaz e, ku dişibihe kampeke ciwanan a bi dîzayneke pir baş. Her keçikek odeyeke xwe heye ku tê de komputer, serşok, duş û amûrek tunekirina fekal heye, ku li hemû astan heye, ji ber vê yekê hûn neçar nînin ku biçin serşokê. Radyasyon hemû bermayiyên laş paqij dike. Û hûn paqij û bihêz in.
  Kamilbûna laşên ku Xwedê di Cehennemê de peyda dike balkêş e. Li ser wan şopa gunehê tune ye, ev tê vê wateyê ku xwesteka laşî ya ji bo xerabiyê winda dibe. Ango, heke hûn ber bi alkolê ve werin kişandin, ew tenê bi hestyarî ye, ne bi laşî, ku ev yek serketina li ser guneh hêsantir dike.
  Ellen White stran got:
  Li ser textê ezmanî,
  Padîşahê Gerdûnê rûniştibû...
  Bi îradeya xwe ya azad,
  Wî Desthilata Bilind berda!
  
  Wan Xwedê li ser xaçê xaç kirin,
  Îsa ji Bav re dua kir...
  Ji bo ku ew bi tundî dadbarî me neke,
  Wî gunehên me bi temamî bexşandin!
  Bi rastî jî mûcîze ye, Xwedayê Teala bû yek ji mirovahiyê û ji bo wan, xwe heta mirinê nizim kir, heta li ser xaçê jî heta mirinê. Kîjan olê din tiştekî wisa pêşkêş dike? Asta herî bilind a keremê. Her çend, bo nimûne, ne her kes ji wê ramanê hez dike ku heta Hitler jî şansek heye ku biçe bihuştê û rizgariya neçar li benda her kesî ye. Heta ew kesên ku naxwazin werin xilas kirin jî. Axir, guneh dişibihe nexweşiyê û bi mirovên nexweşên derûnî re bi zorê tê dermankirin!
  Ellen White niha ji her demê bêtir vê yekê fêm kir, û bi taybetî jî wateya mesela miya windabûyî ya Îsa Mesîh. Ew bê sedem nehat gotin. Ew îma dikir ku Xudan Xwedê tiştek wekî giyanek bêqîmet tune ye, û ew bi rizgarkirina her kesî ji kûrahiya gunehê re eleqedar e. Heta kesekî mîna Hitler jî.
  Bi rastî, Hirohito di warê xwînrijandinê de ne çêtir bû, lê wî karî ji cezayê dûr bikeve û tewra sernavê xwe jî parast. Ew bi rûmet û rêzdarî mir.
  Rast e, gelek kesan digotin ku Hirohito ji hovîtiya bindestên xwe bêxeber bû, ku ew ji hêla generalên paşverû ve neçar ma ku fermanan îmze bike. Lê hema hema kes bawer nedikir. Japonî Împerator wekî Xweda dihesibandin, ku ev bi serê xwe kufrê li dijî Xwedayê Herî Zêde ye. Û hema hema kesek bi hişê xwe yê saxlem bawer nake çîroka perî - Tsar baş e, lê boyar bêqîmet in!
  An jî li ser împaratorê baş û generalên xerab.
  Ji ber vê yekê Hirohito hîn jî di asteke bilind de ye. Û Hitler jî di dibistaneke taybet a sererastkirinê de ye.
  Hewiz bi piranî ji aliyê keçan ve tê dagirkirin. Kur berê xwe didin beşa xwe, lê hinek hîn jî mane, bi cinsê xweşik re dizivirin. Demsala xortaniyê ye, hormon diqelişin.
  Seks li Dojehê qedexe nîne, lê hin qaîde hene. Her çend hûn dikarin her roj li cîhek taybetî bi hezkiriyê xwe re bikin. Zarok ne li Arafê - tenê li Bihuştê têne dinê.
  Ellen dixwest ku bi lez û bez biçe bihuştê. Û wê meraq dikir ka mêrê wê yê berê yê li ser rûyê erdê li ku ye. Ew bi wê re bû û waaz dabû. Carekê, gumanên wî li ser Sêyemînê hebûn. Lê ew bi gelemperî mirovekî baş bû, tevî hin kêmasiyên xwe.
  Ew bi îhtimaleke mezin hîn jî di Cehenem-Purgatory de ye, lê di çi astê de ye? Gelo ew hatiye bilindkirin an na?
  Ellen bi giranî axînek kişand. Wê dizanibû ku zû yan dereng ew û ew ê li bihuştê bin. Lê niha, ew hewce bû ku li databasa mêrê xwe bigere. Hevjînek dikare bi razîbûna hevbeş her kes be, lê tenê ji heman asta Cehenem-Purgatory. Her wiha qaîdeyek hebû ku meriv dikare bi niştecihên bihuştê re heval be, nameyan bişîne, wêne û diyariyan bide, lê seks tune! Û evîna hevzayendan qedexe bû. Her çend meriv li bedewiya keçan dinêre jî, dibe ku meriv bikeve ceribandinê, lê dîsa jî, kur jî bedew in. Ev Cehenem-Purgatory e, ku Xwedayê Herî Zêde laş paqij dike, û dûv re giyan tê perwerdekirin.
  Navbereke din ji bo nimêjê. Ellen derket ser qeraxê û çok da. Piraniya keçan di nav avê de nimêj kirin.
  Bi rastî, Xwedê ne hewceyî çokdana mirovan e, mirov bi xwe hewceyî wê ne da ku giyan û wijdanê xwe aram bikin.
  Ellen bi dengekî nizm got:
  Xwedê di dilovaniya bêdawî de mezin e,
  Te Erd, bilindahiya asîmanan afirand...
  Ji bo xatirê mirovan, Kurê te yê yekta,
  Ew li ser xaçê hilkişiya, û dû re dîsa rabû ser xwe!
  BEŞA HEJM. 12.
  Andreyka Chikatilo û Kurê Kibalsh ji keçek bi bikini vexwendnameyek wergirtin ku li ava gulê bigerin da ku dûvê tawusê bişon.
  Rast e, şoreşgerê kur destnîşan kir:
  - Û ev hemû ji bo çi ye?
  Keçikê bersiv da:
  "Di vê rewşê de, bi lêdana dûvikê tawisê, azadkirina zarokên girtî mimkun dibe. Çar Koşey wan ji dê û bavên wan direvîne û wan neçar dike ku di ocaxên bin erdê de bixebitin."
  Li wir kur û keç bi zincîran dixebitin, tên qamçîkirin û li ser keviran radizin!
  Chikatilo bi axînekê bersiv da:
  - Ev pir xirab e! Divê em alîkariya wan bikin!
  Malchish-Kibalchish piştrast kir:
  - Ev erkê me ye! Divê em bikin!
  Keçika bi bikiniyê li lingê xwe yê tazî da û bersiv da:
  "Rast e, erkê te ye! Û yê min jî! Lê pirsgirêk ev e, tenê pisîngekî zana dikare ji min re bibêje ka çemê ava gulê ji ku derê diherike, û ez pê re şer kirim."
  Chikatilo wiha destnîşan kir:
  - Dibe! Lê em dişibin kuran. Gelo pisîka zana ya li ser zincîra zêrîn dê guh bide me?
  Keçikê qîr kir:
  - Tu çawa dizanî ku ev pisîk bi zincîra zêrîn ve girêdayî ye?
  Malçîş-Kîbalçîş yekem kes bû ku got:
  - Li gorî Pûşkîn! Helbesteke wî heye - "Li Lukomorye"!
  Andrey Chikatilo piştrast kir:
  Zincîrek zêrîn li ser wê dara gûzê,
  Şev û roj, pisîka zana,
  Her tişt bi zincîrekê dizivire û dizivire!
  Keçikê piştrast kir:
  - Tam wisa ye! Ji ber vê yekê tu dê bikaribî wê bibînî. Ez ê kompasekê bidim te ku derziya wê her tim ber bi zincîra zêr ve nîşan dide.
  Û bedewiyê, bi alîkariya lingê xwe yê tazî, xweşik û bronzkirî, kumpas da kuran.
  Bi rastî jî tîrek hebû ku ber bi aliyekî ve nîşan dida.
  Û keçikê jî şîrove kir:
  - Dibe ku tu di rê de rastî gurekî werî. Dibe ku ew ji te bixwaze ku tu metneyan çareser bikî.
  Chikatilo keniya:
  - Metelok? Ax, ev balkêş e!
  Malçîş-Kîbalçîş wiha destnîşan kir:
  - Ma hêjayî windakirina demê ye?
  Keçikê nerazîbûn nîşan da:
  - Hingê ew ê bê guman te bikuje! Ew bihêz û çevik e!
  Andreyka Chikatilo stran got:
  Dem hatiye ku em razên nepenî eşkere bikin,
  Ew bêfeyde li binî dirêj dibin, mîna di berazê de...
  Em ê van razên ji kokê ve ji navikê derxînin,
  Werin em cinê ji şûşeyê berdin!
  Malçîş-Kîbalçîş şûrê ku ji nişkê ve di destên wî de derketibû nîşan da û stran got:
  Em amade ne ku bi gurê xayîn re şer bikin,
  Ji bo me Lenîn, Stalîn, Xudan Îsa hene...
  Û trênê me yê zirxî karî lezê bide,
  Bireve û êrîş bike, kur ne tirsonek e!
  Keçikê bi kenekî got:
  "Şûrê te yê sêrbaz heye? Ev pir xweş e, ez texmîn dikim! An jî wekî ku tu dixwazî bibêjî, hîperkuasarîk!"
  Chikatilo bi hêrs got:
  - De em herin! Karê me ew e ku em ji bo qenciya mirovan tevbigerin!
  Malçîş-Kîbalçîş wiha destnîşan kir:
  - Belê, rast e! Em ê ji bo herî zêde hewl bidin!
  Û her du kurik, pêlavên xwe yên tazî û zarokane dibiriqîn, li ser çîmenê ber bi jor ve çûn. Rewşa wan pir xweş bû. Bi rastî jî ew dikarin tiştên mezin bi dest bixin, hetta pişta her kesî bişkînin. Du kurik, ku xuya dikirin ku nêzîkî yanzdeh salî ne, li hev dixistin. Chikatilo êdî hîn ciwan nebûbû, lê wî di hundirê xwe de pêla coşê hîs dikir. Di dawiyê de, pêwîstiya wan bi wî hebû.
  Ew bi rastî şerm dike ku wî carekê zarok kuştine. Çawa dikaribû wisa bi van mexlûqên şîrîn bike? Ew bi rastî jî mexlûqên ecêb in.
  Andreyka bi giranî axînek kişand. Bi rastî çima wî tiştekî wisa kir? Bi rastî jî bêqanûnî bû. Kuştina zarokan kirêt û kirêt bû. Ew ji hişê xwe çûbû, dîn û hov bû.
  Û niha ew bi xwe zarokek e, û hevjîna wî jî kurek e.
  Û mêşhingivên bi baskên platîn û perperokên bi baskên zêrîn ên biriqok li dora xwe difiriyan. Pir xweşik bû.
  Û dar bi kulîlkên geş xemilandî ne. Hin ji nebatan dişibin stûnên kemanê yên ji erdê derdikevin. Ev yek grotesk xuya dike.
  Kurê Kibalchish ji Chikatilo pirsî:
  - Ma rast e ku rastiyek alternatîf heye ku tê de Şerê Welatparêziya Mezin dirêj kir?
  Kurê gêj bi hêsanî bersiv da:
  "Belê, ev qewimî. Li cîhanekê, ku di dema dersê de nîşanî me dan, bûyerek nexweş qewimî. Li şûna Maus, sêwiraneran dest bi xebata li ser E-10 kirin, û ev topa xwe-ajotinê di sala 1943-an de ket hilberînê. Û ew qas serketî derket ku Naziyan karîn eniyê li kêleka sûra rojhilat stabîl bikin. Bi gotineke din, şerekî tirsnak hîn tirsnaktir bû."
  Malçîş-Kîbalçîş girt û got:
  Ez bawer dikim ku tevahiya cîhanê dê şiyar bibe,
  Faşîzm wê bi dawî bibe...
  Û roj wê bibiriqe,
  Ronahîkirina rêya komunîzmê!
  Ji nişkê ve gurek ber bi kurik ve bazda. Ew pir mezin bû, pantolonên jeans û pêlavên werzişê li xwe kiribûn, û gîtarek elektrîkê di destê wî de bû.
  Bi hawar, wî stran got:
  - Ev meselê min e, ez nizanim çend hêstir hene, çend dilop di deryayê de hene, çend stêrk li ezman hene, çend por di serê qereçîyekî de hene!
  Chikatilo bersiv da:
  - Bi tevahî, ev bi qasî dendikên qûmê li çolê ye!
  Gur kenîya û gurgûr kir:
  - Pir baş! Ji bo wê bersivê, ez ê te bibim gerdûneke paralel! Tu ê li wir bi faşîstan re şer bikî!
  Û gur pêşî dûvê xwe zivirand, paşê jî gîtara xwe. Û kurê bê pêlav di şortan de ber bi gerdûneke paralel ve hate veguhastin.
  Bi rastî jî mûcîzeyek wekî topa xwe-ajotinê ya E-10 hebû. Bi giraniya diwanzdeh ton, bi motorek çarsed hesp, vesazkirina hîdrolîk û bilindahiya tenê yek metre û çil santîmetre, vê topa xwe-ajotinê şoreşek di rêça operasyonên leşkerî de çêkir. Avantaja wê ya herî mezin ne tenê silûeta wê ya nizm bû, ku lêdana wê dijwar dikir, lê di heman demê de lêçûna wê ya kêm û hêsaniya hilberînê jî bû. Û zirxa wê ya pêşiyê ya şêst mîlîmetreyî şemitokek pir dijwar û bi bandor peyda dikir, ku topên Sovyetê dihejand.
  Bi saya hilberîna girseyî ya vê topa xwe-ajotinê, Alman karîn xeta li seranserê Dnieper û sûra rojhilat bigirin. Hêzên Sovyetê leza xwe kêm kirin. Piştî vê yekê, xeta pêşîn cemidî, wekî di Şerê Cîhanê yê Yekem de, û şer bi rastî jî ket qonaxek hilweşînê.
  Di dîroka rastîn de, xeta pêşîn şil bû û leşkerên Sovyetê ber bi Rojava ve diçûn. Lê li vir ew aram bû. Û windahiyên Artêşa Sor zêde bûn. Bersivek ji bo dijwarîya teknolojîk a Alman pêwîst bû.
  Bê guman, berî her tiştî, ev xuyangkirina tankan e - T-34-85 û IS-2.
  Rast e, bersiv bi tevahî têrker nîne. IS-2 kêmasiya rastbûn û rêjeya gulebaranê hebû. Topa wê di lêdana tanka Alman de zehmetiyek mezin dikişand. Di vê navberê de, T-34-85 tenê hinekî parastina pêşiyê ya bircê baştir kir, lê ew jî dirêjtir û mezintir bû, ku lêdana wê hêsantir kir. Lêbelê, topa wê ji bo E-10 xeternaktir bû. Lê Alman li cihê xwe nesekinîn. Di bersivê de, E-15, ku bi topek 70EL ya 75 milîmetreyî ve hatibû çekdarkirin, hate hilberandin. Ew dişibiya wê, bi silûetek nizm. Ew hinekî girantir bû, lê motorek wê ya bihêztir jî hebû, ku 550 hesp hêz diafirand.
  Sûdeke din a topên xwe-motor ên Alman qalikê wan fireh û manevrabûna wan a bilez bû. Giraniya wan a sivik wan ji hêla teknîkî ve pêbawer û mobîl dikir. Lêbelê, parastina zirxî hinekî kêm bû. Hitler israr kir ku wê bigihîne heştê mîlîmetreyan. Topên xwe-motor girantir bûn lê berxwedêrtir bûn, nemaze li dijî wesayîtên Sovyetê. Di vê navberê de, topa Pantherê dikarîbû hema hema hemî tankên Sovyetê têk bibe. Sîlûeta wê ya nizm, dijwar-lêdan û dîtin, û optîkên wê yên hêja di qada şer de avantajek didan Naziyan. Wekî din, Naziyan tifinga makîneya navîn MP-44 bi dest xistin, tifingeke êrîşê ya pir jêhatî ku piyadeyên Sovyetê ji avantajên wê bêpar hişt.
  Alman, bi dagirkirina xetên parastinê yên bihêz li rojhilat, karîn çend êrîşên serketî li Îtalyayê pêk bînin û Hevalbendan ji parzemînê derxînin.
  Lê dû re karesata têkçûna Hevalbendan li Normandiyê hat. Tenê di dîlgirtinê de zêdetirî nîv milyon leşker winda kirin. Serkeftina li ser Hevalbendan pozîsyona Naziyan li parzemînê xurt kir.
  Pêşbirka hewayî berdewam kir. Di sala 1944an de, Almanan dest bi pêşxistina balafirên jet kirin, lê ew hîn di qonaxa destpêkê de bûn. TA-152 ya bi perwaneyê ajotin balafireke baş bû, her wiha balafireke baş bi çekên bihêz. Yekîtiya Sovyetê bi LA-7 û Yak-3 bersiv da, her çend balafirê şer ê paşîn ji ber kêmbûna duralumin a bi kalîte bilind rastî pirsgirêkan hat.
  Almanan ji bo parastinê çekên xwe-motor ên baş hebûn, lê pirsgirêkên wan bi tankan re hebûn. Tankek di roleke êrîşkar de ji topeke xwe-motor pir çêtir e. Heta Sibata 1945an Naziyan di dawiyê de Panther-2 bi êş ji dayik bû, bi zirxên xwe yên pêşiyê yên 150 mîlîmetre stûr, topek 70 EL ya 88 mîlîmetre, û giraniya wê ya kêm-zêde hevseng a pêncî ton, ku ji hêla motorek deh sed hespî ve dihat telafîkirin, bi dest xistin.
  Di dema çêkirina wê ji metalê de, otomobîl dibe ku ya herî baş a cîhanê bû.
  Zirxê wê yê pêşiyê, ku sed û bîst mîlîmetre stûr e û bi goşeya çil û pênc pileyan e, heta dikarîbû li ber topên IS-2 bisekine.
  Di vê navberê de, guhertin li cîhanê berdewam kirin. Êrîşa Sovyetê di Çileya 1945an de têk çû. Roosevelt di Nîsanê de mir, û Truman pêşniyar kir: çima şer û çavkanî li ser Ewropayê werin xerckirin? Ya sereke têkbirina Japonya bû. Japonyayê nêzîkî Fîlîpînê fîloya Amerîkî têk biribû, û şer dîsa hêdî bû.
  Û Truman bi bandor ji şerê li Ewropayê vekişiya. Churchill, di bin zexta muxalefetê de, ji bo parlementoyê namzet bû û Muhafezekar li hember Partiya Karker winda kirin. Piştî vê yekê, di 1ê Tebaxa 1945an de agirbest hate îlankirin. Û Eniya Rojava hate girtin. Û ya herî xirab, dabînkirina Lend-Lease rawestiya. Û, bê guman, Hitler li Rojava destê xwe yê azad bi dest xist. Danûstandina girtiyan dest pê kir û Naziyan dest bi amadekariyên êrîşeke nû ya mezin kirin.
  Pirsgirêk ew bû ku leşkerên Sovyetê jî pir kûr hatibûn kolandin. Û şikandina berevaniyê ne hêsan bû.
  Herwiha, Yekîtiya Sovyetê topa xwe-ajotinê ya pir baş SU-100 pêşxist, ku berevajî Zveroboy, rêjeyek gulebaranê ya zûtir hebû û li ser şasîsa T-34 hatibû avakirin. Û IS-3, wesayîtek ku ji pêş ve derbasbûna wê pir dijwar bû. Tenê topa 128 mm ya Jagdtiger dikaribû bi pêbawerî wê têk bibe. Lêbelê, tanka Sovyetê kêmasiyên xwe hebûn. Di dema tevgera dirêj de, dirûnên pêşiyê yên pozê pîka ji hev vediqetiyan, ekîb di bircê de teng dibû, û rêjeya gulebaranê ya jixwe hindik kêm dibû. Wekî din, tank bi xwe sê ton ji IS-2 girantir bû, barê li ser tekerên pêşiyê zêde dikir, dibe sedem ku ew bi rastî di nav heriyê de asê bimîne û hîn hêdîtir biçe.
  Ji ber vê yekê IS-2 tevî şiyana xwe ya mayînde ya kêmtir di hilberînê de ma.
  Panther-2 wesayîtek baş bû, lê zirxên wê yên alî yên şêst mîlîmetreyî têra xwe xurt nebûn. Tiger-2 her wiha parastina alî jî tunebû û giran bû, meyla şikestinê hebû. Tankên nû yên rêzeya E wekî wesayîtên pêşveçûnî hatibûn çêkirin. Di dawiyê de, bi awayekî zelal pêdivî bi sêwirana tengtir hebû - motor û veguhestin bi hev re û ber bi jor ve. Û kuleyek tengtir bi vemirandina çêtirkirî.
  Jidayikbûna Panther-3 zehmet bû. Tanka destpêkê ji şêst tonan girantir bû û li gorî Panther-2 avantajeke diyarker pêşkêş nedikir, ku ev yek bi xwezayî Hitler nerazî kir. Kar li ser rêzeyek bi sêwiraneke kompakttir dest pê kir. Hesabên nîşan dan ku giraniya Panther-3 dikare bibe çil û pênc tonan, bi motorek ku dikare heta 1200 hesp hilberîne. Ev tank ji ber zirxa xwe ya lawaz - tenê heştê û du mîlîmetre - Hitler nerazî kir. Ji ber vê yekê, destpêkirina guhertoya tanka rêzeya E hate derengxistin.
  Li şûna wê, E-25-a pêşketîtir derket holê, bi topek 88 mîlîmetreyî û tenê du endamên ekîbê di pozîsyonên razayî de. Di encamê de, bilindahiya topa xwe-ajotinê tenê yek metre û sî santîmetre bû.
  Ev yek rê da ku eniyek 120 mîlîmetreyî ya bi şemitokî, alî 82 mîlîmetreyî, û giraniya wê tenê 26 ton be. Topa nû ya xwe-ajotinê mobîl, veguhêzbar û pir bi hêz e. Tenê IS-3 dikare serê xwe bigire. Lê belê di Yekîtiya Sovyetê de hîn jî tankên weha pir kêm in. Çêkirina pozê bi şiklê pîka di şert û mercên şer de dijwar e. Wekî din, dabînkirina Lend-Lease rawestiyaye. Ji ber vê yekê, niha, tanka herî berfireh tê hilberandin T-34-85 e, û heta SU-100 jî bi mîqdarên nisbeten piçûk tê hilberandin dema ku Alman di parastinê de ne.
  Wesayîta Sovyetê bê guman leşkerekî gerdûnî ye, lê ew qels tê parastin û windahiyên giran dikişîne.
  Gerda û Charlotte di nav tifinga xwe-ajotinê ya nû de dirêjkirî ne. Ew di dawiya Tebaxê de wesayîtê di forma wê ya herî pêşketî de diceribînin. Ew hîn jî modelek ceribandinî ye, û joystickên ji bo kontrolê têne bikar anîn.
  Herwiha, keçên bi bikini û bê pêlav tiliyên xwe yên tazî ji bo kontrolkirina wesayîtê bi kar tînin. Bêguman, topa xwe-ajotinê baş e û pêşerojek heye. Heta guleyên IS-2 û IS-3 jî nikarin zirxê wê yê pêşiyê derbas bikin, li şûna wê diteqin. Lêbelê, ji ber bandora teqîna bilind, ew dikarin ji bo ekîban xeternak bin, ji ber vê yekê çêtirîn e ku meriv ji kemînê ve bixebite.
  Herdu keçên Alman guleyan li tankên Sovyetê dibarînin. T-34-85, bi hejmareke mezin pêvçûn dikin. Û hewl didin ku bi girseyî derbas bibin. Topa Alman guleyan dibarîne. Optîka wê baş e, topa xwe-ajotinê di nav giyayê dirêj de nayê dîtin, lê guleya bi hêz dîsa jî kamuflajê dide xuyakirin.
  Û ji sê kîlometreyan dûr ve, keçên Alman bi bawerî tankên Sovyetê dişkînin.
  Û bi vî awayî bircê T-34 hate teqandin. Gerda keçek pir rast e. Ew topan dişîne. Û sorsor jî ne kêmtir bi bandor e. Ev jî bi rastî jî bi bandorbûna şer e.
  Charlotte gule berda û ji dûr ve bi awayekî rast li pêşiya tanka IS-2 xist. Ev wesayît xwedî bircê xwar nîne, ji ber vê yekê gule nateqe, lê diqelişe. Ev bandorek kujer e.
  Keçên Alman dikenin; çekên xwemalî pêşeroja wan in.
  Û tankerên Sovyetê hewl didin ku lezê bidin û nêzîkî wan bibin. Ev şansê wan e.
  Şerê Mezin ê Welatparêzî jixwe di sala xwe ya pêncemîn de ye. Her çend Arado her ku diçe bêtir balafirên bombebaranê yên jet hildiberîne, Hitler hîn jî serdestiya xwe ya hewayî ya bêkêmasî tune ye, û ew bêtir sofîstîke û ji hêla teknolojîk ve pêbawer dibin.
  ME-262 ya bi çekên bihêz jî tê baştirkirin. Tê payîn ku guhertoya wê ya celebê X xwedî baskên fireh, motorên bihêz, bilez û bi çekên giran be. Ev tê vê wateyê ku Naziyan dikarin li bendê bin ku di warê hewayî de serdest bibin. Tevî lêçûna wê ya kêm, HE-162 ji bo xebitandina wê pîlotên pir jêhatî hewce dikir. Lêbelê, danûstandinên girtiyan bi welatên Rojavayî re di rê de ne, û pîlotên jêhatîtir ji dîlgirtinê têne vegerandin.
  Bi awayekî din, Huffman di bikaranîna He-162 de pir jêhatî bû. Ew firî, balafireke Sovyetê xist xwarê û dû re vegeriya. Ji bo 400 kuştinên xwe, ew bû duyemîn pîlot ku Xaça Şovalye ya Xaça Hesinî bi Pelên Dara Zêrîn, Şûr û Elmasan wergirt. Rudel yekem kes bû ku xelatek wusa wergirt.
  XE-162 ji bo şêwaza Huffman pir guncaw e.
  Bi kurtasî, Malçîş-Kîbalçîş û Andrey Çîkatîlo, ku kur bû, li vir bi dawî bûn.
  Herdu kur jî bê pêlav û şort li xwe kiribûn, û bêçek bûn, ji bilî şûrê Kibalçiş.
  Ew ji cihekî bilind ve li qada şer dinihêrîn û dîtineke wan a zelal hebû. Topên xwe-ajotinê yên Alman di kemînê de bûn, di heman demê de leşkerên Sovyetê hewl didan pêşve biçin. Hîn jî çend tankên Panther-2 li cem Almanan hebûn. Her çend ev wesayît xwedî performansa giştî ya herî baş a hemî tankan be jî, dibe ku parastina pêşiyê ya IS-3 çêtir be, lê di rehetiya ekîbê û bi taybetî jî di performansa ajotinê de ji Panthera Alman kêmtir e. Pêncî ton ji bo wesayîtek ewqas piçûk ne xirab e, û tanka Alman xwedî ergonomîkek pir baş, an jî rasttir, baş e.
  Herwiha, hin Royal Panther niha motorên turboşarjkirî hene ku dikarin heta 1200 hesp hêz hilberînin. Û tankek wisa, ku giraniya wê pêncî ton e, bi rastî jî difire.
  Ji ber vê yekê Panther-2 tankeke baş e, û eşkere ye ku çima rêzeya E-50 hêdî dibe - Hitler wesayîteke penetrasyonê dixwest ku parastina alî ya baş hebe. Û her wiha bi motoreke turbîna gazê. Ji ber vê yekê tank ne tenê bêzerar be, lê di heman demê de bilez be. Projeyên ambicioz ên li vir ev in.
  Andreyka li qada şer temaşe dikir. Balkêş bû... Leşkerên Sovyetê hewl didin balafirên êrîşê bikar bînin. Hem IL-2 ya kevin, ku ji ber xebata baş a xetên firîna xwe hîn jî di hilberînê de ye, û hem jî IL-10 ya nûtir û pêşketîtir. Balafirên şer ên Alman li dijî balafirên êrîşê derdikevin.
  Motorên jet, piston û Lufthaus hene. Ya paşîn li dijî balafirên êrîşê pir baş e. Û Alman wê li ser top û tankên xwe yên xwe-hilgir bikar tînin.
  Di nav wesayîtên almanî de, carinan hûn dikarin T-4 bibînin; ew tenê li yek kargehê dihat hilberandin, û dûv re di sala 1945-an de ew bi tevahî ji hilberînê hate derxistin.
  Divê bê gotin ku tank bi awayekî bêhêvî kevn e. Tiger-2 jî di asta herî xirab de ye, nemaze piştî hatina King Panther.
  Eşkere ye ku topên xwerêvebir bi tevahî li qada şer serdest in. Û sûra rojhilat jî li ber xwe dide.
  Malçîş-Kîbalçîş şûrê xwe hejand û got:
  - Ez ê hemû dijminan bişkînim!
  Andreyka serê xwe hejand:
  - Em ê wan bi dest û lingên xwe yên tazî bitepisînin!
  Û kuran dest bi kenînê kirin. Bi rastî jî henek bû. Ew dixwestin tevlî şer bibin, lê tiştek wan tunebû ku bikin. Xwezî tifingeke wan a destçêkirî hebûya, belkî jî yek ji sedsala bîst û yekê, ew ê bikaribana guleyan berdin faşîstan.
  Çîkatîlo bi dengekî nizm got:
  - Gur me bi çi awayî hilgirt! Zarokno, em ê bi mûştiyên xwe şer bikin?
  Malçîş-Kîbalçîş bersiv da:
  - Û şûrek min heye! Tu difikirî ku ew ê zirxê Hitler ji holê rake?
  Andreyka bi henekî di bersivê de stran got:
  Ah, tu pêbawer î, ey zirxê gêçê,
  Ji kesekî/ê ku dixwaze biqelişe...
  Lê tiştek min xemgîn dike,
  Ez tenê nikarim xwe bixurînim!
  Û kuran dîsa dest bi kenê kirin. Temaşekirina wê komik bû. Û mirov dikare bibêje ku ew pir xweş bû. Her çend gelek tankên Sovyetê berê şewitîbûn.
  Topa Panther a li ser topa xwe-ajotinê ya E-15 pir bi hêz e. Ew dikare mitralyozên sî û çar kalîberî derbas bike, û dikare di hûrdemê de heta bîst guleyan biteqîne. Ji ber vê yekê hûn ê ji Almanan derbas nebin. Êrîşên zirxî yên Artêşa Sor têne pûçkirin.
  Bi awayekî din, Stalîn her tim daxwaza êrîşê dike. Û windahiyên leşkerên Sovyetê zêde dibin.
  Lêbelê, Hitler tercîh dike ku leşkerên xwe xilas bike û di parastinê de ye. Bi taybetî ji ber ku Alman jixwe xwedî balafirên bombebaranê ne ku dihêle ew bi awayekî bêcezatî Yekîtiya Sovyetê bombebaran bikin. Ji ber vê yekê Führer li ser pêşketinek teknolojîk û serketina di şerê xitimandinê de hesab dike.
  Armanca sereke li vir ew e ku tankeke şer a sereke were çêkirin ku giraniya wê ji heftê tonan ne zêdetir be, da ku bi trênê were veguhastin, lê bi zirxên pêşiyê yên şemitokî yên 250 milîmetreyî, zirxên alî yên şemitokî yên 170 milîmetreyî, topek 105 milîmetreyî bi lûleya 100-EL, ku dikare heta IS-3 ji tankên dûr û giran ên Sovyetê jî derbas bike, ger ew xuya bibin. Û motorek turbîna gazê ya bi kêmanî 1500 hesp hêz.
  Ev cure wesayît dikaribû bibe tankeke mezin a pêşketinê, û Hitler jî ev yek dixwest. Lê belê ji bo fêmkirina vê yekê dem lazim bû. Ji ber vê yekê Nazî hîn pêşve naçin, di heman demê de leşkerên Sovyetê jî gelek zehmetiyan dikişînin.
  Û keçên gur ên ji tîma nêçîrvaniyê bi dizî hatin cem her du kuran.
  Keçan bi jîrî lassoyek avêtin ser hem Chikatilo û hem jî Malchish-Kibalchish û ew pêçan, bi têlan girêdan.
  Almanê sereke, Frida, qêriya:
  - Me sîxur girtin! Çi kurên şirîn!
  Hevala Alman, Gentel, wiha got:
  - Em ê niha wan bibin odeya îşkenceyê û li wir wan lêpirsîn bikin!
  Û keçan kuran kaş dikirin. Zarok ji yazdeh salî mezintir xuya nedikirin û zirav bûn, ji ber vê yekê hilgirtina wan hêsan bû.
  Andreyka bi şaşbûn pirsî:
  - Ma ew ê niha me îşkence bikin?
  Malçîş-Kîbalçîş serê xwe hejand û got:
  "Berê jî îşkence li min hatiye kirin! Bi taybetî dema ku ew şokên elektrîkê didin min êş dikişîne. Û dû re jî germahiya li ser pêlavên min heye, ku ew jî ne ewqas xweş e!"
  Chikatilo bi axînekê bersiv da:
  "Bê guman ez heq dikir ku di îşkencexaneya Gestapo de werim îşkencekirin. Min di jiyana xwe ya berê de jî tiştên wisa dikirin."
  Kur hatin kaşkirin nav bunkerê. Bêhna şilbûn û klorê jê dihat.
  Û keçên dirêj û bedew ew li ser milên xwe hildigirtin. Andreyka jî difikirî ku ew pir xweş e.
  Lê paşê ew birin odeya îşkenceyê. Li wir germ bû. Jina porsor, cellad, bê top bû û pantolonên jeans li xwe kiribûn. Hin alîkarên kur jî hebûn. Wekî ku dibêjin, ev odeyek taybet bû ku zarok lê dihatin lêpirsîn. Û qaîdeyên li vir diviyabû hişk bûna. Axir, zarokek dikaribû di bin îşkenceyê de bimira.
  Alîkarên îdamkaran kurik bi temamî tazî kirin û di kursiyên pola yên taybet de asê kirin, lingên wan ên tazî û zarokane di nav kelepçeyan de hatin kelepçekirin. Lêpirsîneke bi êş li ber dest pê kiribû.
  Tomarkerek kasetan hatibû vekirin, ji bo tomarkirina hemû îtîrafên ku ew ê ji keşfvanan derxin. Çend keçên din jî li wir hebûn, ew jî nîvtazî bûn, pir germ bû - ew xwe li ser sobeyên elektrîkê, bi kêran, şofêr û amûrên îşkenceyê yên cûrbecûr germ dikirin.
  Keça cellad a porsor bi rûsî got:
  - Başe, xortan, hûn ê biaxivin an ez ê tiliyên we bişkînim?
  Malçîş-Kîbalçîş got:
  - Ez ê tiştekî ji te re nebêjim!
  Andreyka qêriya:
  - Bimire ji bo Hitler!
  Kurekî masûlkeyî û singê tazî, ku xuya bû nêzîkî çardeh salî bû, bi çoyekî lastîkî li şakotîl li binê tazî yê zarok da. Andreyka qîriya.
  Sorgulî ferq kir:
  - Lez neke! Em ê wan baş bişon. Lê niha, em bi tiştê herî bêzerar dest pê bikin - gêjkirinê!
  Alîkarê darveker got:
  - Ew pir dirêj e! Çêtir e ku hûn brazierê rasterast li ser pêlavên xwe yên tazî deynin, an jî çêtir e, herikîna wê!
  Sor keniya:
  - Ew fikrek baş e! Lê bila em perrên şetrencê bi kar bînin. Û li ser lingan û di bin çengan de.
  Dest bi gêjkirina zarokên dîlgirtî kirin. Diyar bû ku celadên ciwan xwedî gelek ezmûn bûn. Bi nermî wan gêj dikirin, hem li ser pêyên wan û hem jî di bin çengên wan de.
  Andreyka û Kibalchish keniyan. Paşê, bi awayekî nediyar, celladê porsor derziyeke dirûnê ya sor û germ ji sobeya elektrîkê derxist û destê xwe da ser pêça tazî ya Andreyka. Kur qêriya, û cotek birîn li ser çermê birîndar xuya bûn. Paşê wê jî heman tişt bi Kibalchish kir. Diyar bû ku kur diêşe, lê wî qîrînek ragirt û diranên xwe girt.
  Jina porsor serê xwe hejand. Kurên darveker perçeyên hesinê sor-germ derxistin û danîn ser singên rêwiyên demê yên ciwan ên tazî. Bêhneke şewitandinê dihat. Andreyka qîr kir, hîs kir ku ew ê ji êşê biteqe.
  Malçîş-Kîbalçîş diranên xwe dişkandin û diranên xwe dişkandin, ji ber vê yekê ew qîrîna xwe ragirt.
  Celladên ciwan hesin ji singên girtiyên zarok derxistin. Û xwê li ser birînên teze reşandin. Çiqas êşdar bû. Heta Kibalchish jî ji diranên xwe nalîn kir, û Andreyka bi rastî giriya. Ev rast bû. Çiqas îşkence. Lê Chikatilo bi bîr xist ku ew çiqas dîn bû. Û çawa wî zarok kuştibûn, ku ev tê vê wateyê ku bê guman ew vê îşkenceyê heq dikir. Û ew qêriya:
  - Ez hîn jî nabêjim!
  Îşkence berdewam kir. Vê carê, perçeyên pola sor-germ li ser pêçên tazî yên kuran hatin danîn. Û êş pir dijwar bû.
  Andreyka qîr kir û hawar kir. Û Kibalchish jî qîriya. Bêhneke xurt a şewitandinê hebû, mîna berxekî biraştî. Celladên Alman li ser kar bûn.
  Jina porsor kelepçe hilda, ku ew jî sor bûbûn, û dest bi şikandina tiliyên Andreyka kir, ji tiliya wî ya biçûk dest pê kir. Û wê ev bi awayekî profesyonel kir. Andreyka ji êşê diqelişî. Ew dixwest şokek wisa biceribîne ku bêhiş bibe, lê hişê wî neçû. Ji ber vê yekê tenê êşek dijwar ma. Ew hişê wî tijî kir, lê nehişt ku ew winda bibe.
  Lê her du kuran bi dengekî bilind qîr kirin:
  - Ûf, ez ê nebêjim! Ax, ez ê nebêjim! Ax, ez ê nebêjim!
  Jina porsor ferman da:
  - Niha niha herikîn! Werin em hêzê zêde bikin!
  Û xortên celad dest bi derxistina têlên bi elektrodan kirin, ew li ser deverên herî hesas danîn. Wan her wiha xwê li ser lingên şewitî reşandin. Ji bo ku êşê zêdetir bikin. Ev cure lêpirsîn bû.
  Tevî hemû êşên xwe, Andreyka hinekî rehetî hîs dikir. Axir, bi êşên xwe, ew hem li ber mirovan û hem jî li ber Xwedê ji bo sûcê xwe kefaret dikir. Axir, kuştin û tecawizkirina zarokan sûcek giran e.
  Dema ku celadên Hitler şokên elektrîkê di laşê zarokan re şandin, bi rastî jî êşeke mezin bû. Lê kurên ciwan, her çend qîr dikirin jî, bêtir nifir li ser faşîzmê û Reichê Sêyemîn bûn.
  Tew dema ku wan elektrod li bêkêmasiya wî ya mêranî ve girêdabûn, û ew çiqas bi hovane lê da. Û tenê êşek dojehî.
  Andreyka û Malçîş-Kîbalçîş lerizîn dema ku rijandina dojehî ji wan re derbas bû. Êşeke tirsnak bû. Heta çermê zarokan jî dû û birûsk bû, û kef ji devê wan derdiket.
  Lê zarokan qîr kirin:
  - Mirin ji bo celadên Hitler! Rûmet ji bo Yekîtiya Sovyetê!
  Paşê alîkarên darveker, li ser fermana jina porsor, porê Andreyka û Kibalchish şewitandin. Û bi rastî jî agir pê ket. Û ev êşek nû û hovane bû, ji her tiştê berê derbastir bû. Wekî din, darvekerê porsor hemû tiliyên lingên tazî yên zarokên ku ji aliyê Naziyan ve hatibûn girtin şikandin. Şikandina tiliya mezin bi taybetî dijwar bû, û kurekî bihêztir jî alîkariya wê kir.
  Lê ev jî nebû sedem ku Andreyka û Kibalchish daxwaza dilovaniyê bikin.
  Berevajî vê, wan tenê Führer ê kel nifir kirin!
  Di vê navberê de, dema ku kur dihatin îşkencekirin, şer li eniyê berdewam dikir. Almanan balafireke şer a bi navê ME-163 hebû. Ew piçûk bû, bê dûv û bê fuselage bû, û pir dijwar bû ku meriv lê bixe. Û dema firîna wê gihîştibû nîv saetê, ku dihêle ew bi bandor di toza komirê de jî were bikar anîn.
  Ev ew pirsgirêk in ku hewavaniya Sovyetê pê re rû bi rû ye. Naziyan înîsiyatîf di destê xwe de girtin, lê niha di parastinê de ne.
  Û nûçeyek din: destpêkirina hilberîna T-54an dereng maye, ji ber vê yekê niha Almanan dem hene ku xwe biparêzin. Û ew bihêz in.
  Û çekên herî dawî. Japonya li Pasîfîkê xwe diparêze. Yekîtiya Sovyetê peymana kirêkirina qeşayê tune.
  Reichê Sêyemîn di dawiyê de E-5, wesayîtek bi yek ekîb û bi mitralyozek çekdar, xist hilberînê. Alman plan dikin ku motorek turbîna gazê ya hezar hespî lê bikin. Leza wê bifikirin. Lêbelê, rê nikarin wê ragirin û teker diqelişin.
  Belê, her cûre îcad hene.
  Stalîn destnîşan kir:
  - Ma ne wextê pêşniyarkirina cemidandina pevçûnê ye?
  Jûkov îtîraz kir:
  - Cemidandina pevçûnê wek têkçûnê ye!
  Vasilevsky wiha destnîşan kir:
  "Bi potansiyela zanistî û aborî ya Ewropayê ne mimkûn e ku meriv di pêşbirka teknolojiyê ya li dijî Naziyan de bi ser bikeve! Divê em heta dawiyê şer bikin!"
  Beriya serê xwe hejand:
  - Belê, rêberê mezin! Xelk wê bifikire ku em winda kirine! Û serhildanek neçar e!
  Zhdanov wiha destnîşan kir:
  - Werin em tankek T-54 û IS-7 çêbikin û înîsiyatîfê bigirin destê xwe!
  Voznesensky piştrast kir:
  - Em ê dijmin heta dawiyê têk bibin!
  Stalîn bi vê yekê re hevfikir bû:
  - Werin em heta dawiyê şer bikin, bila dilên me bi hev re lêxin!
  BEŞA HEJMAR 13.
  Hitler jî di zarokatiya xwe de beşdarî gelek mîsyonan bû. Lê divê niha çi bike, eger ev berhema efsûnî tenê ji dilpakan re tê dayîn? Û ew çiqas dikare paqij be, bi ewqas xwîn li ser pişta xwe? Ne ecêb e ku ew wekî kujerê herî mezin ê dîrokê tê hesibandin. Bi awayekî din, Împeratorê din ê Japonya, Hirohito, ji hêla Amerîkiyan ve hate spî kirin, bi îdiaya ku ew aştî dixwaze, lê generalên leşkerî ew neçar kirin ku xerabiyê bike.
  Her çiqas Hirohito li Japonyayê wekî xwedayekî dihat hesibandin jî, wekî ku dibêjin, Hitler xerabkarê sereke bû. Û ev sernav dijwar e ku meriv nîqaş bike an jî jê derbas bibe.
  Keçika partîzan pirsî:
  - Ez dibînim ku rûyê te yê zarokane tarî bûye. Ma ev tê wê maneyê ku hin gunehên te hene?
  Kur-Fuhrer serê xwe hejand:
  - Ax, tu nikarî xeyal bikî çend!
  Alice serê xwe hejand û nîşanî perperokê da:
  - Baş e, madem ku kur nikare, wê demê ez ê şûr bigirim!
  Kêzika bedew îtîraz kir:
  "Divê şûr-kladenet ji aliyê endamekî cinsê bihêz ve bên bikaranîn! Ji ber vê yekê..."
  Hitler pirsî:
  - Dil dikare ji gunehan were paqijkirin?
  Perperokê bersiv da:
  - Û zarokek çi gunehan dikare bike? Gelo ew ji dibistanê derketiye an jî porê keçikê kişandiye?
  Kur-Fuhrer bi dilsozî bersiv da:
  "Ez tenê dişibim zarokekî. Lê di jiyana xwe ya berê de, ez pir mezin bûm. Û min tiştên wisa dikirin ku çêtir e ku ez neynim bîra xwe! Ewqas sal derbas bûne, û mirov hîn jî nifiran dikin û tînin bîra xwe!"
  Alice keniya û pirsî:
  - Bi rastî? Tu di jiyana xwe ya berê de Goering bûyî?
  Hitler bi axînekê bersiv da:
  - Na! Hîn xirabtir!
  Perperokê baskên xwe hejandin û bersiv da:
  Eger te Incîl bi baldarî xwendibe, ez difikirim ku te fêm kiriye ku Xwedayê Hemûkar bi tu awayî aştîxwaz nîne. Heta Îsa jî gotiye, "Min ne aştî anî ser Erdê, lê şûr anî!"
  Kur-Fuhrer serê xwe hejand:
  - Belê, ew qewimî! Lê cureyên cuda yên şeran hene. Şerên şovalyeyî hene, û şerên tunekirinê hene, û bê qaîde ne!
  
  Alice bi dengekî nizm bersiv da:
  Şervanê stêrk, qorna xwe lêxe,
  Axa te di nav rûmeta xapînok de dûr e...
  Agirê şer di navbera rêzan de dihejîne,
  Di lîstikek yekalî û bê qaîdeyan de!
  Perperokê bi kenekî xweş bersiv da:
  - Û mimkun e ku hûn xwe ji qirêjî û êşa di can û dilê xwe de paqij bikin! Û ez dizanim çawa bikim!
  Kurê-Fuhrer bi hêviyek tirsonek pirsî:
  - Û ev çawa dikare were bidestxistin?
  Alice bi awirekî xweş got:
  - Keremê Xwedayê Teala û Îsayê ku li ser xaçê hatiye xaçkirin, her gunehekî li ser siya xwe dispêre!
  Perperokê baskên xwe hejandin û bersiv da:
  - Were em bi vî awayî bikin... Ez ê te biceribînim! Were em bibînin ka bi rastî dilê te çi ye, kur!
  Û baskên xwe hejandin. Rewşa li dora wê ji nişkê ve guherî.
  Kur-Führer xwe li çolê dît. Roj bêrehmî dibiriqî. Lingên zarokê tazî li ser qûma germ gav avêtin. Kur bêhna xwe da. Her çend lingên wî ji ber demek dirêj bê pêlav dimeşiyan jî, dîsa jî ew diêşiya.
  Adolf dimeşiya, hewl dida ku zûtir bimeşe da ku pêçên lingên zarok ên qels ewqas neşewitîne.
  Niha ew tenê kurekî yanzdeh an diwanzdeh salî ye, zirav û masûlkeyî, di okyanûseke bêdawî ya qûmê de.
  Hitler hewl da ku aram bibe. Wî bi bîr anî ku kesekî destnîşan kiribû şaşiya sereke ya Führer - êrîşa li ser Yekîtiya Sovyetê di sala 1941an de. Bi rastî, ew şerekî li du eniyan bû, bi kêmnirxandineke girîng a şiyanên Rûsyaya Sovyetê. Aboriya bi plansaziya fermandariyê û rejîma totalîter a hişk gengaz kir ku çavkaniyên pir mezin werin seferber kirin. Sîstema Sovyetê ne qels bû, lê belê hêza wê bû. Û ew welatekî ji Rûsyaya Tsarîst bihêztir bû.
  Ji bo şerê li dijî wê, pêwîst bû ku çavkaniyên koloniyên Brîtanî, û bê guman her weha yên Fransî, Belçîkî û Hollandî jî werin bidestxistin. Ya paşîn jî ne gengaz e heya ku Brîtanya têk biçe, an jî qet nebe aram bibe. Ji ber vê yekê, êrîşkirina li ser Yekîtiya Sovyetê qumar e.
  Rast e, Hitler ditirsiya ku Stalîn di dema daketina leşkerên xwe yên li Brîtanyayê de ji pişta wî kêr bike. Bi taybetî, Stalîn Moldova û beşek ji Bukovina îlhaq kiribû, ku ev yek fikarên li ser dabînkirina petrola Romanyayê derxistibû holê. Wekî din, Hitler ji ber nexwestina Stalîn a hevdîtina wî bi şexsî aciz bû. Ev bi rastî jî derbeyek li serbilindiya wî bû. Mîna ku serokê Yekîtiya Sovyetê ji hevdîtina bi Führer Alman re nefret dikir.
  Û Molotov, ku ji hêla jina xwe ya Cihû, Zhemçûzhîna, ve hatibû teşwîqkirin, di rêwîtiya xwe ya Berlînê de bi awayekî provokatîf tevgeriya. Ji ber vê yekê ne ewqas hêsan e.
  Mirov dikare tetralojiya Icebreaker jî bi bîr bîne, ku tê de Suvorov-Rezun behsa amadekariyên Stalîn ji bo êrîşekê li ser Reichê Sêyemîn dike. Ev xuya dike ku maqûl û bi tevahî mentiqî ye.
  Rast e, tevî mantiqa xwe ya eşkere, "Icebreaker" a Suvorov gelek qul, nerastî û xirabkirinên eşkere dihewîne. Divê hişyariya zêde ya Stalîn di siyaseta derve de jî were hesibandin. Mînakî, wî ji Tito nefret nedikir, lê wî qet êrîşî Yugoslavyayê nekir. Her çend ew ne Reich Sêyemîn bû, ku di du mehan de hema hema tevahiya Ewropayê fetih kir. Wekî din, gelek generalên Yugoslavyayî, nemaze yên bi eslê xwe Serb, dikarîbûn biçûna Artêşa Sor a Sovyetê.
  Û dû re êrîşa li ser Reichê Sêyemîn heye. Di sala 1941an de, Hitler tenê di Wehrmachtê de heft milyon û du sed hezar leşker û efser hebûn, û bi hêzên din ên paramîlîter re jî heşt milyon û nîv. Stalîn bi zorê wê cesaret dikir ku vê yekê bike. Bi taybetî ji ber ku rêber di siyaseta derve de xweragir nîşan da.
  Tew bi Fînlandiyayê re jî, ku welatekî bi nifûsa tenê sê milyon û nîv e, wî tercîh kir ku pêşî danûstandinan bike. Û wî ji bo danûstandina axê şertên pir guncan pêşkêş kirin, ku rê da Fînlandiyan ku axa xwe berfireh bikin.
  Ji ber vê yekê Stalîn bê guman tîranek e, lê ne yekî ku bi taybetî ji êrîşê hez dike.
  Lê eger Almanan şerê li dijî Brîtanyayê berdewam bikira û Yekîtiya Sovyetê bêalîbûna dostane biparasta, dibe ku Reichê Sêyemîn bi ser ketiba. Bi taybetî, operasyonên girtina Malta û Cîbraltarê ji berê ve hatibûn plankirin. Û ew ê bêyî Cebheteke Rojhilat bihatana kirin. Afrîka û erdên heta Hindistanê dê bihatana girtin. Û dû re daketinek li Brîtanyayê dê bihata kirin, digel bombebaraneke mezin.
  Û bi fetihkirina Brîtanyayê, Reichê Sêyemîn dê çavkaniyên bêdawî bi dest bixista. Wê demê dê mimkun bûya ku êrîşî Yekîtiya Sovyetê bikira. Japonya dê heta ji rojhilat ve jî alîkarî bikira.
  Rast e, Yekîtiya Sovyetê dê rêze tankên KV yên bihêz, bi taybetî KV-5, ku giraniya wan ji sed tonî zêdetir bûya, pêşxistiba. Û KV-4 dikaribû hîn girantir bibûya. Û pêşkeftina tankan dê li Almanya çawa biçûya? Xebata li ser tankên Tiger bi topek 88 mîlîmetreyî hîn berî dagirkirina Yekîtiya Sovyetê dest pê kiribû, û tewra prototîpek jî hatibû çêkirin, her çend bi stûriya zirxê pêncî mîlîmetreyî be jî.
  Bo nimûne, ji bo şerê li dijî Matilda, tifingeke lûledirêj pêwîst bû. Wisa xuya bû ku her kes vê yekê fêm dikir. Û tifingeke lûledirêj hat çêkirin, lê tanka T-4 pê ve nehat nûkirin. Wekî din, pisporên leşkerî karîbûn Hitler îqna bikin ku ew ne hewceyî wê ne. Lê paşê, dema ku Führer bi sêwiranên tankên ji sed tonî zêdetir matmayî ma, êdî nexwest guh bide pisporan.
  Û bê feyde. Tevî encamên ceribandinên têrker, Maus ji bo şerê rastîn ne guncaw bû. Dema ku Tiger II, ku şêst û heşt ton giran bû, û Panther jî her tim xirab dibû, Maus, ku sed û heştê û heşt ton giran bû, kabûsek bû.
  Tu nikarî wê ji qada şer jî bikşînî, pir wê nikaribin wê bigirin, ew ê di nav heriyê de noq bibe, û ji lêdanan bêtir dê bişkê.
  Û ew pir mezin e - bi balafiran wêrankirin hêsan e û bi tu awayî nayê kamuflajkirin.
  Bi tevahî neh prototîpên Maus hebûn - ew qas çavkanî li ser wan hatin xerckirin.
  Çêtirîn sêwiranên sêwiranerên Alman E-10 û E-25 bûn, lê ew qet neketin hilberînê. Ji wesayîtên ku bi girseyî têne hilberandin, dibe ku Harzer û Jagdpanther çêtirîn bin. Ger Jagdpanther li şûna Tiger-2 bihata hilberandin, dibe ku ew bibandortir ba.
  Kurê-Führer di çolê de dimeşiya, hişê wî bi ramanan tijî dibû. Wî gelek tişt kiribû da ku têkçûna Reichê Sêyemîn bilezîne. Bê guman, bêhemdî. Ewqas çavkanî, bo nimûne, li ser mûşekan, nemaze mûşekên balîstîk ên V-2, hatibûn xerckirin. Belê, ne Brîtanî û ne jî Amerîkî nikaribûn mûşekek wisa bixin xwarê, lê rastbûna wê ya xirab wê ji bo gulebarankirina li hedefên leşkerî hindik bikêr dikir.
  Û tenê heşt sed kîlo teqemenî hildigirt, lê bi qasî çar tankên Panther bihayê wê bû. Ew amûrek bêaqil bû. Mîna mûşeka krûz a V-1, her çend erzantir bû jî, xistina wê hêsantir bû.
  Bi tevahî, di bin Hitler de, nêzîkî bîst hezar V-1 û nêzîkî pênc û nîv hezar roketên V-2 hatin hilberandin.
  Tenê xeyal bike ka bi pereyên balafir û tankan ên ku dihatin xerckirin çiqas tişt dikaribû bihata kirin.
  Ji aliyekî din ve, Hitler difikirî ku dibe ku ev ji bo çêtirîn be. Nexwe, ger şer pir dirêj bikira, Amerîkî dê bombeya atomî bavêta Berlînê. Û dê hîn xirabtir bibûya. Lê piştî şer, Almanya ji nû ve hate avakirin û dû re ji nû ve hate yekkirin.
  Û eger şer pir dirêj bikira dê çi bibûya dê hîn xirabtir bibûya.
  Hitlerê lawik dest pê kir ku tîbûna wî zêdetir bibe. Ew li çolê bû û birçî bû. Û ev bi rastî jî hovane bû.
  Piştre Adolf çok da û dest bi dua kir. Wî her wiha ji Îsa û Meryema Keçik re dua kir.
  Piştre, kur-Führer rabû ser xwe û çû ser rêya xwe. Wî hewl da ku ramanên acizker ji xwe dûr bixe. Lê mirin ji bo cara duyemîn ne tirsnak e. Axir, ji bo ku meriv bigihêje Cehenem-Purgatory, divê meriv bimire. Ev bi rastî jî hovane ye, gerandina li çolê.
  Hitler fikirî ku dibe ku ev rêûresma paqijkirinê be, da ku kesek êşê bikişîne. Û wî şerm kir. Çend kes ji ber wî êş kişandibûn. Belê, gelek kesan poşman bûn, lê ev ne hincet bû. Kurê Führer xwe kuştibû. Ew ê wekî Hirohito bi wî re neba. Ji ketina nav lepên NKVD çêtir bû.
  Ji nişkê ve tiştek li pêş xuya bû.
  Hitler hêza xwe kom kir û ber bi pêş ve çû. Û bi rastî, keştîyek li ber wî xuya bû. Yekî zîvîn, bi mohr.
  Kur-Fuhrer destnîşan kir:
  - Baş dibû ku av tê de hebûya. Ez ji tîbûnê dimirim.
  Û Adolf tapa keştîyê vekir. Û di cih de ew avêt xwarê, dûyek reş û stûr ji wir diherikî.
  Kurik tewra paşve jî bazda. Û dû re silûeteke şîn a mezin xuya bû.
  Û kenekek gurrîn hat bihîstin:
  - Çi tiştekî biçûk! Lê belê, xuya ye ku te ez xilas kirim!
  Hitlerê xort destên xwe vekirin:
  - Tam wisa çêbû!
  Cin qêriya:
  - Ez dikarim her xwestekek te bi cih bînim! Lê tenê yek! Ji ber vê yekê...
  Adolf bi heyecan got:
  - Bike ku di jiyana xwe ya berê de ez bibûma hunermend û tevlî siyasetê nebûma!
  Cin li Führer nihêrî û kenîya:
  - Ew tiştê ku tu dixwazî ye, Adik! Lê ez şaşiyên berê rast nakim! Tiştê ku qewimî ye, berê hatiye kirin û nayê vegerandin! Niha çi ku tu dikarî bixwazî. Ger tu bixwazî, ez ê bajar wêran bikim, an jî qesrek ava bikim ku bigihîje asîman. Ger tu bixwazî, ez ê hezar cariyên bedew bidim te, an jî te bikim sultan. An jî ger tu çiyayekî zêr bixwazî, an jî mirina hemû dijminên te. Ez dikarim her tiştî bikim, bê guman di nav maqûl de!
  Kurê-Fuhrer mırıldand:
  - Hingê vê û çolên din ên li ser vê gerstêrkê veguherîne baxçeyekî şîn!
  Cin keniya û bersiv da:
  - Ez dibihîzim û guhdar dikim!
  Û lepên xwe lêxist. Kurê-Führer bi dengekî bilind lerizî. Û bi rastî jî, mûcîze dest pê kirin. Giya qûmê veşart, û darên dirêj dest pê kirin mezin bibin. Ew dişibin darên xurmeyê û rezan. Ew pir xweşik xuya dikir. Û dar bilind bûn, û li ser wan gulên geş û xweşik şîn bûn.
  Kur-Fuhrer çok da û got:
  - Rûmet ji Xwedayê Teala, yê Dilovan û Dilovan re!
  Û niha daristan li ber wî dirêj bû. Hitler bi coş û kelecaneke mezin dua dikir. Bi rastî jî ecêb û xweşik bû. Zarok, ku ji hêla gelek kesan ve wekî kujerê herî mezin ê hemî deman tê hesibandin, li ser çokan bû, pêlavên wî yên zarokane, bi pêlavên wan ên girover û tazî, xuya bûn.
  Kurê-Führer demekê bi dua derbas kir. Lê tîbûnê ew neçar kir ku rabe û li çemekî bigere.
  Hitler bi lingên pêlav li ser çîmenê dimeşiya û distira:
  Ez dibînim ku qiraxên çeman hatine şuştin
  Bihar...
  Li wir derketinek ji rêçê heye,
  Rizgarî!
  Û paşê kurik dengê çemekî bihîst. Leza xwe lezand. Bi rastî jî, av diherikî, pir sar û zelal.
  Kurê-Fuhrer çirçirand:
  -Av, av! Ava sar ku ji nişkê ve ji kovîyê rijiya!
  Û paşê wî keçek dît, nêzîkî heft an heşt salî. Ew cilûbergek spî li xwe kiribû û lingên xwe di ava zelal de avêtibû. Keçek piçûk a şirîn, mîna berxekî, bi porê zêrîn.
  Hitler bi kenekî got:
  Ez dizanim ezîzê/a min, bê te ez ê xwe xirab hîs bikim,
  Û kes jî êşa min sivik nake...
  Lê bawer bike, tu carî zarokê xerabiyê nînim,
  Ew ê ji afirandina bêqusûr hez neke!
  Li gorî strana mîzahî, keçikê lêvên xwe dirêj kirin û bi kenek mezin destê xwe hejand.
  Lê ji nişkê ve tembûrek ji avê derket û keçikê ji lingê wê yê biçûk û tazî girt.
  Hitler qîriya û kevirekî pehn girt. Kur bi jêhatî bazda û bi devê wê yê tûj li konê da. Hêza lêdanê, bi leza û giraniya zarok re, konê şikand. Keçik, azad bû, firiya û qetiya.
  Pêlavên wê yên tazî, gilover û pembe dibiriqîn.
  Kurê-Führer li pey wê bazda. Çatalekî din hewl da lingê wî bigire, lê ew karî bireve. Û ew ji çem reviyan.
  Keçikê çend caran li paş xwe nihêrî û dû re rawestiya. Kurê-Führer li kêleka wê rawestiya. Xweşika biçûk pirsî:
  - Hûn kê ne?
  Hitler bersiv da:
  - Ez gunehkarekî belengaz im, ne hêjayî Keremê Xwedayê Bilind im!
  Keçikê nerazîbûn nîşan da:
  - Na, tu kurekî wêrek î! Tu ji şerkirina bi kêzikekî çemî netirsiyayî.
  Kur-Fuhrer bersiv da:
  - Min nedihişt cinawirek bedewiyek wek te birevîne!
  Keçikê bi axînekê got:
  "Ez tenê koleyek biçûk im. Xanimê min şand daristanê da ku çend mirwarên çem bibînim. Lê kirina vê yekê pir dijwar e. Û niha ew ê dibe ku bi kêrê li ser binê lingên min bidin. Û ev yek pir diêşe!"
  Hitler pêşniyar kir:
  - Werin em bi hev re li mircanên ava şirîn bigerin. Baş e, ev fikrek baş e.
  Keçikê bi axînekê şîrove kir:
  "Te masiyên çem hêrs kirine. Divê em rêyeke din vekin û li çemeke din bigerin."
  Kur-Fuhrer qebûl kir:
  - Ew fikrek baş e! Tiştekî nîqaşê tune!
  Û zarokan lingên xwe yên piçûk û qehweyî, bi pêlavên xwe yên qalind, li ser giyayê kesk û porteqalî dirijandin. Ew di rewşek xweş de bûn û dixwestin bistrên.
  Kurê-Fyhrer dixwest tiştekî hilde ku bandorê li giyanê wî bike. Ji ber vê yekê ew çû û stran got:
  Rengê gulên şînê geş e,
  Û carinan mîna yaqûtê şîn dibe...
  Ji bo keçika min a delal û şîrîn,
  Ez ê bi guldesteyek mezin xuya bibim!
  
  Erê, hilbijartina wan dikare dijwar be,
  Çêkirina çelengek ji gulên ewqas bîhnxweş...
  Ez ê lêkera evînê di defterekê de binivîsim,
  Da ku ewrên tofanê te nepêçin!
  
  Ey keçika xewnên mezin,
  Tu di xewnên wî yên geş de ji kurik re xuya bûyî...
  Ewqas bedewiyeke bêhempe,
  Çima balîf bi hêstirên tal hatiye nixumandin?
  
  Em ê nehêlin tengasiyê bikeve hundir, ez bawer dikim li ber derî,
  Bila gul di meha Gulanê ya geş de neçilmise...
  Çimkî Xwedê wan ên ku hez dikin bilind dike,
  Bila em bi keçikê re xemgîn nebin!
  
  Dê di sibehê de maçekê bide,
  Û bilbil ji dilê ciwan re distre...
  Ez ji evîndarê xwe re dibêjim - min xera neke,
  Derî bi dilovanî firehtir veke!
  
  Ez bawer dikim ku em ê her û her bi hev re bin,
  Û ciwanî wê her û her bidome..
  Bila bedewiya me herheyî be,
  Û raman dilovan û mirovî ne!
  
  Li vir ez ê stranbêjek xweşik ji te re biqedînim,
  Da ku giyan di tenbeliyê de geş bibe...
  Em ê bi milyonan salan bi hev re bin,
  Bawer bike, evîn ji metalê bihêztir e!
  
  Lê ji her tiştî zêdetir Îsa di dilê min de heye,
  Ez ji her zanînê wêdetir wî hez dikim...
  Wî rizgarî da, tama bêdawî,
  Û karê Xwedê ronahî û afirandin e!
  Başî kirin banga min e!
  Ew li wir bûn, ligel keçikê, li ber çemekî. Ava vir jî zelal û biriqok bû. Tevî germahiya daristanê jî, ew sar bû û tama neasayî teze di dev de dihişt.
  Kur-Fuhrer bi baldarî destên xwe danî binî û dest bi lêgerîna mircanê kir. Keçik jî li pey wî çû. Zarokan bi destdanê dest bi lêgerîna mircanê kirin.
  Hitler destnîşan kir ku ji bo dayîna şansek ji bo kesên ku bêhêvî xuya dikin, cureyek taybetî ya comerdî hewce ye. Lêbelê, divê were zanîn ku Führer ji îşkence û tacîzkirina mirovan hez nedikir. Ew serdana kampên mirinê nedikir, kronîkên tunekirinê temaşe nedikir û bi gelemperî hewl dida ku xwe ji tundûtûjiyê biparêze.
  Di heman demê de, Führer xwedî bîranînek baş bû. Bi taybetî, ew kalîbreyên çekên hemû welatên cîhanê, bi kêmanî yên sereke, di bîra xwe de dihişt.
  Û marqeyên çekan, û tank, û balafiran, û gelek tiştên din.
  Hitler ji çekên bi leza devê bilind tercîh dikir. Di vî warî de, çekên Alman pir baş bûn: rast, bi lez û bez diavêtin, û rêgeheke wan a rasterast hebû.
  Rast e ku tankên bi lûleyên dirêj, bo nimûne, di daristanê de pirsgirêk hebûn.
  Di dawiya şer de, Hitler jî hêza leşkerî ya hem tank û hem jî balafiran tercîh dikir. Bo nimûne, Focke-Wulf ji hêla çekdariyê ve balafira herî bihêz bû, bi şeş topan.
  Û ji wê jî girîngtir, ew hem wekî bombebaran û hem jî wekî balafireke êrîşê dikaribû were bikar anîn. TA-152 bi taybetî baş bû - her çend bi mîqdarên nisbeten piçûk dihat hilberandin jî, balafireke pir jêhatî bû.
  Di şûna wê de, Almanan tercîh dan balafirên jet.
  Dibe ku ew jî şaşî bû.
  Fuhrerê xort bi destê xwe kevirê şemitok hîs kir û kişand derve.
  Û bi kêfxweşî got:
  - Morî!
  Keçika bi tînik qîr kir:
  - Spas ji Xwedê re! Me di dawiyê de ew dît!
  Û wê hîn bi tundtir dest bi lêgerînê kir. Û şans lê keniya: mirwarek duyemîn xuya bû.
  Piştî vê yekê, keçikê bi aqilmendî got:
  - Bes e! Bes e ji tiştên baş!
  Hitler bi şaşbûn pirsî:
  - Çima bes e? Belkî em tiştekî din bibînin, û xanim tiştekî bide te!
  Keçikê nerazîbûn nîşan da:
  - Ne hêja ye. Wê demê ew ê ji te bixwaze ku her roj bêtir înciyan bînî, û heke ew li cem te nebin, ew ê bêrehmî li te bide!
  Kurê-Fuhrer got:
  - Tu çi jineke bêedeb î!
  Keçika bi cil û berg serê xwe hejand:
  - Tu tiştekî nabêjî! Ew bi rastî jî xerab e!
  Hitler pêşniyar kir:
  - De werin em bi hev re ji wê birevin!
  Keçikê keniya û got:
  "Revîn ne dijwar e, lê ber bi ku ve? Daristan jî ewqas aram nîne. Dibe ku li vir heywanên nêçîrvan tune bin, lê bê guman li deverên din hene!"
  Kurê-Fuhrer serê xwe hejand û stran got:
  Ez bi hirçê re heval im,
  Ez li ser hirçê me, hevalên min...
  Ez ê bê tirs derkevim!
  Eger ez bi hevalekî/ê re bim,
  Eger ez bi hevalekî/ê re bim,
  Û hirç bê heval e!
  Keçikê li Führer nihêrî û got:
  - Tu jîr î! Û divê ez bibêjim, wêrek! Baş e, em hewl bidin ku birevin! Lê em diçin ku derê!?
  Kur-Fuhrer bersiv da:
  - Em ê herin ku derê? Belê, ez rasterast li pêş difikirim!
  Keçikê bi şaşbûn pirsî:
  - Û em ê li ku derê biqedin?
  Hitler bi awayekî mentiqî bersiv da:
  - Em ê bigihîjin cihekî! Ya girîng ew e ku em rasterast biçin û rê neguherin!
  Û zarokan destên hev girtin û di nav daristanê re derketin rê. Êdî rewşa wan a derûnî ne xemgîn bû. Berevajî vê, ew şadtir bû.
  Bi taybetî ji bo keçikek ku perspektîfek nû heye.
  Û zarokan dest bi stranbêjiyê kirin:
  Xwezayê gelek razên ji me veşartine,
  Em nizanin çi bikin, zaroyên min...
  Lê wan ji Xwedê re got: "Zanîna me bide me,
  Ji ber ku divê em mezin bibin!
  
  Xwedayê Teala bersiv da: li hevalan bigere,
  Mifteya sirên li ser gerstêrkê bibîne...
  Û bi xwedayan re bin - hûn yek malbat in,
  Bi kêmanî di hişê me de em zarokên herheyî ne!
  
  Û bi vî awayî Gagarin deriyên fezayê vekir,
  Em ji çûkan zûtir difirin...
  Tu mêr bûyî, û niha tu kerubîm î,
  Bawer bike, tiştek heye ku em pê serbilind bin!
  
  Em li ser Marsê zebeşên mezin çandin dikin,
  Û çem li seranserê Venûsê diherikin...
  Bi evînê em cîhana stêrkên şîn fetih dikin,
  Ew ê nikaribe teslîmî çîmerayê bibe!
  
  Mercury niha mîna birayekî me ye,
  Û di her kevirî de hêvî heye...
  Şervanek bi çeka lazer li ser singa xwe,
  Ji bo ku êdî ji wan şerên tirsnak ên berê nebin!
  
  Ez bawer dikim ku tişt dê êdî baş bibin,
  Hemû cîhan dê di cih de bextewar bibe...
  Û qeyik rûyê fezayê dibire,
  Û mirov wek bira ne, yekgirtî ne!
  
  Bawer bike, welat dê di dûmanê de nebe,
  Zanist rê nade ku mirov hilweşin...
  Û ez bawer dikim ku em ê xewna pîroz pêk bînin -
  Pêlavên elmas ji bo jina gundî!
  
  Hingê em ê bigihîjin qiraxa gerdûnê,
  Û zanist dê miriyan vejîne...
  Çirçikan, nexweşiyan, em ê jê bibin, bi lîstinê,
  Pêşketin navekî nemir e!
  Straneke baş, wekî ku meriv bibêje, ku te kêfxweş dike û dixwaze bireqise û jor û jêr bazde.
  Û hewa xweş bû, tavî bû. Her çend li Cehenem-Purgatory her tim tavî ye. Dibe ku te dixwest di siya cihekî ewqas tavî de xwe veşêrî. Û di daristanê de gelek tavî heye. Führer heta fîlma Tarzan a ku wî di jiyaneke berê de temaşe kiribû jî bi bîr anî. Wî heta fikirî ku dibe ku bibe goştê kurikekî û hişê xwe veguhezîne wir. Bi vî rengî, bê pêlav û bi şortan bireve - ew ê pir baş be. Û niha xewna wî pêk hatiye, û ew zarokekî bê pêlav e, mîna kurê Tarzan. Û kur xwe baş û bextewar hîs dike.
  Hitler her tim ber bi qencî û ronahiyê ve dihat kişandin, û ew nexwest bibe serok, bila nebe xerabkar.
  Lê belê ev tenê çawa qewimî. Dema ku hêzên bilindtir te ber bi rêyeke dijwar û dijwar ve birin. Û derket holê ku ew ne saxlem bû.
  Hitler ji keçikê pirsî:
  - Ma li vir deverên din ên niştecihbûnê hene?
  Zarok bi kenekî bersiv da:
  - Belê, hene! Tenê ew dikarin hîn xeternaktir bin!
  Kur-Fuhrer serê xwe hejand:
  - Têdigihîjim! Dibe ku ew me wek koleyên reviyayî bigirin! Belê, dibe ku ez hewl bidim ku ji xwe re di bin tavê de cihek bibînim.
  Keçik dixwest tiştekî bibêje, gava ji nişkê ve kobrayek mezin li ber zarokan xuya bû. Ew zer bû û bi xalên qehweyî hatibû pêçandin.
  Qapaxa xwe vekir, wê bi zimanekî bi temamî mirovî qîr kir:
  - Hûn ketine nav axa min, û divê yek ji we bimire!
  Kur-Fuhrer gavek pêş de çû û bersiv da:
  - Wê demê bila ez bimrim!
  Kobra keniya û bersiv da:
  - Kuro? Lê tu hinekî lawaz î, û goştê keçikê nermtir e! Belkî ez ê te bihêlim sax û te bikim koleyê xwe! Û ez ê wê bixwim!
  Keçik lerizî û qîr kir:
  - Hûn dikarin min bikujin, Xanim Cobra, lê goştê min nexwin!
  Kobra qîr kir û qîr kir:
  - Û çima wisa ye?
  Keça xizmetkar a ciwan a bi cil û berg bersiv da:
  - Ji ber ku di vê rewşê de giyanê min naçe bihuştê!
  Xezalê tehdîdkar gurî kir:
  - Û ew ê her çi dibe bila bibe negihîje wir! Ji ber ku tu koleyek reviyayî û bêîtaet î! Û ez ê bê guman te bixwim!
  Kur-Fuhrer îtiraz kir:
  "Û di çîrokên perîyan de, berî ku kobrayên zana wan bixwin, metelokan dipirsin! Û heke qurbaniyên wan sê metelokan bibersivînin, ew tên berdan!"
  Kobra qîr kir û got:
  - Bi rastî jî tu ewqas jîr î? Tu di jiyaneke berê de mezin bûyî? Tiştekî taybet di çavên te de heye!
  Hitler bi îradeya xwe serê xwe hejand û got:
  - Belê, ez bûm! Û belkî jî pir mezin bûm!
  Kobra qîr kir û got:
  - Baş e wê demê! Ez ê hewl bidim sê metelokan ji te bipirsim! Lê vê bizanibe: eger tu bersiva yek ji wan jî nedî, ez ê we herduyan bixwim!
  Kur-Fuhrer bi kenekî got:
  - Goştê mirovan zirardar e! Ew dikare bibe sedema reaksiyonek alerjîk a giran!
  Kobra fîsîn û gurîn:
  - Dev ji zîrekiyê berde! Li şûna wê bersiva vê pirsê bide! Çima û ji çi gur li heyvê diqîrin?
  Hitler keniya û got:
  - Ev cureyekî meteloka zarokane ye!
  Kobra gurîn kir, qapaxa xwe puf kir:
  - Lê tu jî di laşê zarokekî de yî! De were! Ez ê te sax bixwim, û ew ê bi rastî jî êşdar û qirêj be!
  Kur-Fuhrer bi bawerî bersiv da:
  - Gur ji Erdê, ji hewayê, ji heyvê re diqîrin!
  Kobra bi êrîşkarî fîsîn û mırıltand:
  - Belê, tu tiştekî din î! Te rast texmîn kir! Paşê pirsa duyem: Çima Cihûda xiyanet li Îsa Mesîh kir?
  Enîya kur-Fuhrer teng bû. Wî lingê xwe yê tazî li ser giyayê gerand, li ser girê da û bersiv da:
  - Cihûda ji bo sî zîv Îsa Mesîh xiyanet kir!
  Xezalê nêçîrvan kapûtê xwe da jor û dîsa fîsîn:
  - Û te cara duyemîn rast texmîn kir! Ez dibînim ku tu bihêz î! Lêbelê, pirsa sêyem dê ji hêza te wêdetir be!
  Hitler bi axînekê bersiv da:
  - Her tişt bi îradeya Xwedê ye! Û ez gunehkarekî mezin im!
  Kobra bi hêrs qîr kir û got:
  - Xwedayê Hemûzan, Hemûkar û Hemûzan çi nizane!
  Kurê-Führer tengav bû. Pirsek ku bi rastî jî dikaribû her kesî, heta Hitler jî, ku di jiyana xwe ya berê de pir xwende û xwendibû, matmayî bihêle. Kobra, dema bêdengiya zarok dît, çeneyên xwe vekir, serê wê jixwe fireh bû, amade bû ku biqelişe.
  Kurê-Fuhrer, ku hest bi pêleke îlhamê kir, bersiv da:
  - Xwedayê hemûzan pirsek nizane ku nikaribe bersiva wê bide! Lê ew jehrîn e!
  Dû ji kobrayê dest pê kir, pêşî ji devê wê, paşê ji qulên din ên laşê wê, derkeve û li ber çavên me dest bi şewitandinê kir, veguherî desteyek xwelîyê.
  BEŞA HEJM. 14.
  Anastasia Vedmakova jî bê pêlav û tenê bi bikiniyekê di nav berfê de dixebitî. Û wê mîzkirin ji bîr nekir.
  Aksel Arbuzova ya bedew, xwendekara sala sêyemîn a Zanîngeha Dewletê ya Moskowê, li kolaneke Moskowê ya rojhilat dimeşiya. Ew nû bûbû hejdeh salî û moralê wê bilind bû. Ew pir bedew bû. Dirêj, şikilgirtî, û porê wê ewqas pêçayî bû, mîna hirîya zêrîn. Aksel ne pir kedkar bû. Ew xwendekarek bêserûber bû, lê bedewiya wê ya kêm dîtî profesor, doçent û mamosteyên wê ewqas bala wan kişand ku wan bi hêsanî notên A dan wê. Aksel bi xwe xeyal dikir ku bi milyarderekî re bizewice. Tercîh ew bû ku ew ji heştê salî mezintir be, da ku zûtir bimire. Û wê hingê ew dikare kêfê bike! Ew dikare bibe jinebiyek dewlemend û hemî xeyalên xwe pêk bîne. Mînakî, Aksel dixwest deryavaniya xwe ava bike. Wê dixwest ku yelken sor bin û bi zêr xemilandî bin.
  Û bi tîmek ji keç û kurên bedew bi şêwaza korsanan li ser wê sefer bikin.
  Û ew dikarin, bo nimûne, hin cure diziyeke ji nişka ve pêk bînin. Û ew ê pir baş be.
  Keçikê pêlavên xwe yên bilind li ser asfaltê xist û stran got:
  Dema keçikek gelek pere hebe,
  Dema ku ew, milyaketa xweşik...
  Hemû xort li ser çokên xwe ne,
  Hemû xort li ser çokên xwe ne...
  Li seranserê rûyê erdê!
  Belê, bê guman, dewlemend û azadbûn xweş e. Lê ew naxwaze bixwîne. Bi rastî, çi feydeya wê heye? Tenê ji bo wan wêneyên bikiniyê di kovarekê de, wê ji ya ku akademîsyenek di mehekê de qezenc dike zêdetir pere distand. Û ew çi difikire? Lê xwedîbûna bawernameyek bi prestîj e. Bi rastî, bedewiyek bê bawername. Û Axel, bi zorê, di azmûnên hiqûqê de serkeftî bû, lê bi pratîkî tiştek li ser vê yekê nizanibû. Tenê tiştê ku wê bi bîr dianî ev bû ku li Romayê kevnar pereyek piçûk a sifir hebû ku jê re as digotin, û patrîsyenek li kolanan digeriya û her kesê ku li ber çavan dixist lê dixist. Koleyek li pey wî çû, cezayê ku di van karan de ji hêla qanûnî ve hewce ye dida.
  Keçikê kenîya. Bi taybetî jî dema ku wê bi bîr xist ku bidestxistina pereyek baş çiqas hêsan bû. Wê tenê şopa lingê xwe yê tazî û xweşik li ser kaxezek bi boyaxa porteqalî hişt. Afirîneriya avangard a wisa. Û ji bo wê hezar euro dan wê! Wekî ku tê gotin, heke hûn xweşik ji dayik bibin, hûn ê bextewar bin. Mêr ber bi wê ve diherikin. Lê ne tenê ji bo kêfê ye jî. Heke hûn dixwazin kêfê bikin, ne hewce ye ku hûn pereyê wê bidin; Axel ne ehmeq e. Û heke tiştek hebe, ew ê bakirtiya xwe di mezadê de bifroşe. Bi rastî, bakirtiya xezîneyek e ku tenê carekê tê, û divê ew bi bihayê herî bilind were firotin. Niha ew hejdeh salî ye, ku tê vê wateyê ku ew hewce dike ku bi mafyayê re têkilî dayne da ku mezadek nepenî organîze bike, û wê hingê ew qas pere dê serê wê bizivire! Axel kenîya, xwe di navenda stadyûmekê de xeyal kir, ku bi hezaran mêr bi çavbirçî bedewiyê dixwin û ji bo şevek bi bakirek re mîlyonan pêşkêş dikin! Naha ew ê pir baş be!
  Ramanên wê ji aliyê bedewiya ku bi pêlava xwe li ser kevirekî pêl kir û pêlavê xwe şikand ve hatin qutkirin.
  Û Axel şil bû. Min neçar ma pêlavên xwe derxim û bê pêlav li dora xwe bigerim. Û ev yek li Moskowê pir ne xweş e, ji ber ku kolan qirêj û tijî mîkrob in. Rast e, hewa germ û havînê ye, ji ber vê yekê bi rastî jî xweş e ku meriv bê pêlav li ser asfalta germ bigere.
  Ji nişkê ve, kurek li ber wê xuya bû. Xuyabûna wî ya ecêb di cih de bala wê kişand. Ji aliyekî ve, wî yelek berî Petrine ya biha lê bi eşkereyî kevnar li xwe kiribû û şapikek sêqat bi perrê mezin ê şûrbecûr li jor li xwe kiribû. Heta şûrek jî li kêleka wî hebû. Ji bilî vê, destê wî bi kevirên hêja hatibû xemilandin. Ji aliyê din ve, kur bê pêlav bû û ji deh an yanzdeh salî zêdetir xuya nedikir.
  Axel rawestiya û pirsî:
  - Çi ye, tu ji şanoyê yî? Tu rola mîrekî dilîzî ku pêlavên xwe winda kirine?
  Kurik tiliya xwe da ser lêvên xwe û bi dengekî nizm got:
  - Ez ne ji şanoyê me! Ez hobbît im, Kont de Hissar. Em bi rastî jî hewceyî te ne. Çima? Dem tune ku em şirove bikin!
  Keçikê keniya û bersiv da:
  - Hobbit? Ev cure lîstikek zarokan e? Tu ji bo çi pêwîstiya min bi min heye? Ger ji bo fîlmekî be, wê demê ez jî qebûl dikim, tenê pereyê min bide!
  Kur destê xwe yê rastê dirêjî wê kir û kefê destê wê bi tundî girt, hêzek berbiçav nîşan da. Keçikê hewl da ku xwe rizgar bike, lê bê feyde bû. Hobbit tenê dişibin zarokan, lê di rastiyê de, ew mezin û şervanên pir jêhatî ne, ku heke neyên kuştin dikarin bi sedsalan bijîn. Kur lingê xwe yê tazî û zarokane rakir û tiliya xwe li ser zumrûda mezin a li ser destê çepê yê ku xuya dikir hobbitek ciwan e hejand. Û ji nişkê ve, her tişt guherî. Ronahîyek agirîn li dora wê xuya bû. Mîna ku hezar volkan di carekê de teqiyane. Piştre, her tişt bêdeng bû.
  Keçikê xwe li bajarekî çîrokî dît. An jî, li ser kolaneke kevirî, ku bi avahiyên xweşik ên bi şêwaza Barokê dorpêçkirî bû ku ji xaniyan bêtir dişibiyan qesran. Dîtina Axel tarî bû, û wê qîr kir:
  - Te ez revandim, kurê biçûk! Ji bo wê sûc heye!
  Kur bi aramî bersiv da:
  "Ez ne temenbiçûk im, ez sêsed û pênc salî me! Û di derbarê gefan de, sêrbazî ji teknolojiyê bihêztir e. Em dikarin bikevin cîhana te, lê tu nikarî."
  Keçikê şaşmayî li dora xwe nihêrî. Germ bû, belkî jî germ bû, ji Moskowê pir germtir bû. Û ne ecêb e, gava Aksel li ezman nihêrî, wê heta fîk jî kir - çar "roj" hebûn, hemî rengên cûda. Yek porteqalî, yek zer, yek sor û yek kesk. Û ew hema hema li seranserê ezman belav bûbûn. An jî, di navberên di navbera wan de, ewran bi her rengê keskesorê xuya dikirin.
  Keçikê hîs kir ku kont-kur destê wê dikişîne. Û wê li pey wî çû.
  Ji gavên pêşîn ve, Axel nerehetî hîs kir. Kevirên kevirî pir germ bûn, lingên wê yên tazî dişewitandin. Wekî din, dema ku diçû pêlavên wê diketin xwarê. Û meş pir bi êş bû, nemaze ji ber ku çar roj di carekê de dibiriqin. Heta di avhewayên nerm de jî, carinan di rojên havînê yên pir germ de, asfalt dikare ewqas germ bibe ku bi êş be.
  Axelê dema li Bombayê bû bi bîr anî. Wê hewl dabû bê pêlav bimeşe, û pêlavên wê yên keçiktiyê mîna tepsiyeke sorkirinê dişewitîn. Lê dîsa jî zarokên herêmî li dora xwe direviyan mîna ku lingên wan mîna simên deveyan bin.
  Û li vir kevirên keviran dişewitin û diêşin. Û diêşe...
  Axel qîriya û dest bi bazdan û gurînê kir:
  - Ax, ax, ax, ax! Êş dike, çend pêlavan bide min ku ez li xwe bikim!
  Hobbit pirsî:
  - Gelo gelek dişewite?
  Keçikê dest bi girî kir û ji ser xwe rabû:
  - Belê! Ew mîna agir e ku pêlavên te dilize!
  Kont de Guissart çopê xwe ji kembera xwe derxist û sêrbaziyek kurt kir. Stûnek ronahî ji serê wê derket û lingên tazî û şewitî yên keçikê da.
  Êş di cih de winda bû. Axel aram bû, kenek li ser rûyê wê yê şîrîn belav bû. Wê bêhna xwe berda û pirsî:
  - Hêvîyek bike?
  Hobbit bi kenekî bersiv da:
  - Sihra parastinê. Niha hûn dikarin bê tirs li ser komirên germ jî bimeşin!
  Axel stran got:
  - Li ser rêya agir, keçên bê pêlav!
  Ez ji şîrdana çêlekan westiyam, ez dixwazim bextewariya xwe bi dest bixim!
  Û ew bi peya çûn. Hobît, şûrê xwe dihejand û got:
  "Em bi rastî jî pêdivî bi te hene. Ji ber vê yekê me neçar ma ku ji bo radestkirina te serî li vê rêbaza ne-kevneşopî bidin."
  Axel ji nişkê ve dît ku siyayek baskdar di navbera qubeyên zêrîn ên avahiyên bilind ên mîna qesran de difire. Heta rengê qubbeyê jî ji zer guherî binefşî. Ejderhayê sê serî bi nermî di hewayê de diçû, baskên xwe yên fireh dihejand, dişibiya şevşevokek mezin.
  Keçikê fîkand:
  -Waw! Heta ejderhayên te jî hene!
  Hobbit bi tundî serê xwe hejand:
  "Belê, û ew di cîhana me de yên herî girîng in. Ji ber vê yekê, heke ejderhayek nizm bifire, hûn mecbûr in ku serê xwe bitewînin û bibêjin, 'Rûmet!'"
  Axel bi şaşwazî qêriya:
  - Û tu? Pêwîst nake?
  Count de Guissard bersiv da:
  "Ez mirovekî esilzade me û xwedî nav û deng im. Û ez tenê dikarim serê xwe bihejînim."
  Keçikê pirsa eşkere pirsî:
  - Eger tu mirovekî esilzade bî, çima pêlavên xwe yên tazî nîşan didî?
  Hobbit bi kenekî bersiv da:
  "Ji ber ku hobît wisa tiştan dikin. Pêlav rê li ber sêrbaziya me digirin. Ji ber vê yekê em tercîh dikin ku bêyî wan bijîn."
  Axel serê xwe hejand. Wê fîlmên Hobbit dîtibûn. Wê heta ji bo rolan jî audîsyon kiribû. Dema ku ew keçek ciwan bû, ew wekî keşfvanek partîzan hatibû hilbijartin. Wê demê, ew neçar ma ku di havînê de li ser giya û rêyan bê pêlav bimeşe, ku ev kêm-zêde qebûlkirî bû. Her çend ew pir bi êş bû jî: piştî çend kişandinên li ser rêyek tozî, lingên tazî û nazik ên keçikê dest bi êş û xurandinê dikirin. Û dû re ew ê bê pêlav di nav berfê de ber bi darvekirinê ve bibin. Belê, bê guman berf sexte bû, lê dîsa jî ew ji hêla hestyarî ve êşdar bû. Ger ew wê bidarve bikin dê çi bibe? Û tabelayek li dora stûyê wê nivîsandibû, "Ez partîzan im." Lê Axel ji bo rola sereke nehat hilbijartin. Dibe ku wan biryar da ku ew pir xweşik e ku bibe partîzan. Û ku çêtir e ku ew rola prensesekê bilîze.
  Lê kariyera fîlmî ya Axel bi ser neket. Her çend ew tam ew bû ku wê xeyal dikir. Bi taybetî ji ber ku lîstikvan li Hollywoodê gelek pere qezenc dikin, bêyî ku behsa navdariyê bikin.
  Û li vir, bi awayê, bajar pir xweşik xuya dikir, lê paşê Minotaurekî rastîn bi qiloçên mezin derbas bû. Li pişt wî çar kur bi tenê di nav pêlavên piştê de bazdidan, û kûz li ser milên xwe hildigirtin. Kur ji rojê tarî bûn, lê porê wan zer û rûyên wan ên Ewropî yên xweş bûn. Bi rastî, kolan tijî zarokan bûn. Ew mîna padîşahiyek çîrokî bû. Heta pir zêde. Û keçên bi tûnik jî hebûn. Rast e, çend şervan bi zirxên zîv li ser hespan derbas bûn, û rûyên wan bi kaskên wan ên girtî veşartî bûn. Hespên wan pir mezin bûn.
  Û dû re erebeyek bi pelên zêr pêçayî, ku ji aliyê unichên baskdar ve dihat kişandin, li ezman firî.
  Lê hûn nabînin ka kî di hundir de ye... Rêzek ji keçan di kolanê de dimeşiyan. Vê carê wan zincîr li xwe kiribûn, ku pir zirav bû û laşê wan ê xurt û cazîb veneşartibû, lê ew bê pêlav bûn.
  Kontê Hobbit, dema ku çavên Axel şaş man, şîrove kir:
  "Ew di şer de bi tiliyên xwe yên tazî tiştên zirardar diavêjin. Derzî, pulsarên efsûnî, û nokên tunekirinê. Bi vî awayî pratîktir e."
  Keçikê ferq kir:
  - Guhên wan bi awayekî... ecêb in!
  Hobbit serê xwe hejand:
  - Belê, ew elf in! Şervanên xweş.
  Axel keniya û stran got:
  - Şer, şer,
  Ew jineke xirab û bêexlaq e!
  Kont serê xwe hejand û got:
  - Şer jî pêwîst e. Nexwe, em ê ji bêzariyê çavên xwe şaş bikin!
  Xwendekar keniya û got:
  - Belê, şer şahîya herî baş e, lê bêhnvedanîya herî xirab e.
  Piştre, ew hinekî din pêş de çûn. Ew xwe li ber kaniyek mezin dîtin, çemên wê yên pirreng ber bi ezman ve diçûn. Axel keniya û got:
  - Bila bêje ew xweşik e!
  Kont Gissar serê xwe hejand:
  "Erê, ne xirab e! Her çend kaniyên li dora akademiya sêrbaziyê hîn sartir û xweşiktir bin jî. Û heke hûn li wan binêrin, hûn ê matmayî bimînin, nemaze ji ber ku tiştek mîna wan li cem we tune!"
  Axel aciz bû:
  - Tu çawa dizanî?
  Earlê Hobbit bi bawerî bersiv da:
  "Ez gelek caran li ser Erdê me. Bi gelemperî, ez cilên sadetir li xwe dikim - şort û tîşortek li xwe dikim. Kurekî sade û bê pêlav, kî dê bala xwe bide? Û tiştek heye ku tu bibînî. Vê yekê, bo nimûne!"
  Û wî telefona xwe ya desta derxist û li ber rûyê Axel zivirand.
  Keçikê ferq kir:
  - Belê, înterneta te jî heye?
  Gîser serê xwe hejand û got:
  - Na! Teknolojiya me sêrbazî û sihirbazî ye! Ji ber vê yekê em bi mirovên li ser gerstêrka we re eleqedar in. Telefona jîr dikare bi bataryayek normal were şarj kirin - ew ê salek tevahî bidome. Û lîstikên min jî li wir hene. Dema ku ez bêzar dibim ez kêfê dikim. Ew tiştek hêja ye. Hûn dikarin ji bo vê telefona jîr kîsikek tevahî zêr bistînin.
  Axel bi guman got:
  - Çima kîsikek zêr bidî, eger tu dikarî bifirî Erdê û bi yek zêrekî jî smartphonekî bistînî?!
  Earlê Hobbit serê xwe hejand:
  "Bê guman, ez dikarim, lê ez ê hewl bidim ku dîsa bigihîjim te! Ez dikarim bikim ji ber ku esereke malbatî li cem min heye, û ew jî hewce ye ku car caran were şarj kirin. Û ji bo ku bigihîjim Erdê, ez hewceyê sêrbaziyek pir bihêz im. Û ji bo vegerê, hîn bihêztir!"
  Keçikê bi kenekî got:
  - Tu mirovekî bêhempa yî.
  Kont de Guissar serê xwe hejand:
  - Rast e! Û tu li min dinêrî mîna ku ez kurekî biçûk bim. Belê, hobît mîna zarokan in, lê ew hezar salan dijîn heke tu wan nekujî. Û heke tu sêrbaziyeke bihêz bikar bînî, tu dikarî çend sedsalên din bidomînî!
  Axel bi bêbawerî pirsî:
  - Çima tenê çend heb?
  Hobbit milên xwe hejandin û bersiv da:
  "Ji ber ku... Pir zehmet e ku meriv qanûnên xwezayê derbas bike, nemaze heke hûn hobît bin. Bo nimûne, mirov dikarin bi alîkariya sêrbaziya bihêz temenê du an sê hezar salan dirêj bikin. Lê ev ne ji bo her kesî ye. Rêya herî hêsan a dirêjkirina temenê mirovek ew e ku ew hîn jî kurek e; ew hewceyê astek nisbeten nizm a sêrbaziyê ye, û ew dikarin vê yekê heta sê hezar salan bikin... Lê ew ê her û her zarok bimînin, nekarin zayînê bikin... Û ji bilî vê, mirovên weha di heman demê de pir guhdar in - koleyên bêkêmasî!"
  Axel bi dengekî nizm got:
  - Ma hîn jî xulamên te hene?
  Kont bi ken serê xwe hejand:
  - Belê, bê guman heye! Lê netirse. Em ê te bikin kole. Çarenûseke te ya pir guncawtir dê hebe... Heke, bê guman, tu me bêhêvî nekî!
  Axel dengê xwe nizim kir û pirsî:
  - Û tu ji min çi dixwazî?
  Hobbit bi dengekî nizm bersiv da:
  "Niha tiştek taybet tune. Divê tu li Akademiya Bilind a Sêrbaziyê bixwînî. Û heke tu îspat bikî ku tu jêhatî yî, Împeratorê Ejderha bi xwe dê te wekî şervana sereke û sêrbaz qebûl bike."
  Keçikê bi şaşbûn destên xwe vekirin û pirsî:
  - Çima tu difikirî ku ez jêhatî me?
  Count de Guissart bi bawerî bersiv da:
  "Periya me ya sereke te dît. Dema ku tu hîn zarok bûyî. Û wê di cih de fêm kir ku tu ya bijartî yî!"
  Axel bi guman pirsî:
  - Çima te ez yekser nebir?
  Hobbit milên xwe hejand û bersiv da:
  - Her tişt di wextê xwe de ye. Ez difikirim ku perîya sereke çêtir dizane.
  Ew berdewam kirin bi axaftinê. Û keçikê dîsa pirsî:
  - Çima em dimeşin? Dibe ku hespên we hebin, an jî unicorn? An jî dibe ku erebeyên ku bi sêrbaziyê têne ajotin jî hebin?
  Count de Guissart bi dilsozî bersiv da:
  "Pêdiviya min bi vê heye. Em hobbit, dema ku em bê pêlav dimeşin, ji gerstêrkê enerjiyê dikişînin. Min piraniya wê bi çûna Erdê û dûv re anîna te li vir bikar anî. Ji bilî vê, tu, bê pêlav bûyî, dikarî hêzek jî werbigirî ku dê hêzek taybetî bide endamek pêşketî yê nijada mirovahiyê!"
  Axel bi şaşmayî pirsî:
  - Bi rastî? Lê ew kesên ku li vir bê pêlav diçin an dilxwaz in, an hîppî ne, an jî mirovên ne asayî ne. Û ev yek min hinekî tirsnak dike!
  Hobbit bersiv da:
  "Ne her kes tê qebûlkirin bo Akademiya Bilind a Sêrbaziyê. Pêdivî ye ku hûn asta bilind a jêhatîbûna xwezayî û enerjiya sêrbazî nîşan bidin. Wekî din, hûn bi firotina koletiyê re rû bi rû ne. Li vir, mirov an kole ne an jî sêrbazên bihêz in; li welatên din, ew cûda ye. Împeratorên nijada mirovan hene. Lê li vir ne. Li vir, împaratoriyek tevahî ya ejderha û çend împaratoriyên cîran hene, ku bi awayên cûda têne rêvebirin. Ji bilî vê, gerstêrka me gelek caran ji Erdê mezintir e, û dîsa jî, ji hêla şeklê ve, ew dişibihe dîskek mezin. Ji ber vê yekê, keçikê, divê hûn biceribînin. Wekî din, hûn ê her û her bê pêlav, di kincek koleyan de li ser zeviyek bimînin. An jî dibe ku di kevirên keviran de." Kont çavekî xwe kir û lê zêde kir, "Belê, bê guman, hîn jî şansek heye ku bedewek wusa di haremekê de biqede, lê bi xwe, ez ê hewl bidim ku hûn ji bo terapiya pîşeyî werin tayîn kirin."
  Axel gurînek kişand û hewl da ku hobbit bi lingê xwe yê tazî û masûlkeyî bihejîne, û qîr kir:
  - Çi rejîmek!
  Lê wî bi hêsanî xwe ji vê derbê rizgar kir. Akselê carekê karate jî ceribandibû. Lê li dibistanê kesî zor nedayê wê, û ew ji bo pêşbirkên zarokan hema hema tu pere wernegirt. Û Aksel tembel bû û motîvasyoneke rastîn ji bo perwerdeyê tunebû. Wekî din, genetîka wê ewqas baş bû ku masûlkeyên wê yên diyar û fîgurê wê yê bêkêmasî bêyî pir perwerdehiyê şekil girtin.
  Ji hêla teknîkî ve, dê û bavê Axel hebûn: hem bav û hem jî dayik. Lê tam dema ku Axel hate ducanîkirin, bavê wê di rêwîtiyek karsaziyê ya dirêj de bû. Lê gava ew vegeriya, wî şer nekir û nexwest ji hev veqete. Bi taybetî ji ber ku Axel ji zarokatiyê ve keçek pir xweşik û saxlem bû, qet nepişkiya û ne jî serma girt. Ji ber vê yekê çima ji diyariyek wusa ji bihuştê poşman bibe? Wê demê birayekî wê yê biçûk hebû. Navê wî Petya bû, û ew jî xweşik bû. Û berevajî Axel, ew kurek pir kedkar bû. Di temenê yanzdeh saliya xwe de, bi baldarî perwerdehiya hunerên şerî dikir, ew berê bûbû Şampiyonê Ciwanan ê Moskowê, kembera reş di karate de qezenc kiribû - serkeftinek kêm di wê temenê de - û di fîlman de xuya bû. Bi awayekî ecêb, berevajî Axel, derhêner ji Petya hez dikirin û bi dilxwazî wî vexwendin ku rolên zarokan bilîze. Her çend mûçe hîn jî pir hindik bû jî, lê hûn dikarin ji zarokek çi hêvî bikin? Petya dikaribû di pêşerojê de bibe stêrkek sînemayê. Bi awayê, nasnameya bavê wî jî nayê zanîn. Bavê wan ê fermî bi rastî ji nezaketiyê dikişand. Û çima jina wî hîn jî ew nehiştiye?
  Axel dimeşiya, difikirî ku ev kont dişibiya birayê wê yê biçûk. Her çend masûlkeyên wî di bin jaketa wî de xuya nedikirin jî. Petka, ji hêla din ve, masûlkeyên pir diyar hebûn - her çend ne pir mezin bûn jî, ew pir diyar bûn, û lingên wî bi hêz bûn, ne zarokane. Wê difikirî ku dibe ku ew jî xwe di vê cîhana nû de bibîne. Li vir her tişt bi rastî pir xweşik bû. Heta li derdora Moskowê jî, xanîyên yek- an du-qatî yên xizan, an jî taxên çîna karker ên avahiyên gewr ên mîna qutiyan hene. Lê li vir, her xanî şaheserek mîmarî bû. Her tişt pir xweşik bû, û li dora wê peykerên wisa hebûn.
  Gelek zarok hene. Ew di tevgerê de ne, tiştekî kêrhatî dikin. Kur, çi cilên avjeniyê bin çi jî cilên piştê, keç jî tînikên wan bin. Ew xuya dikin ku mirov in, ji afirîdên dinyayî tenê bi rûyên xwe yên bêkêmasî û rêkûpêk û laşên xwe yên bedew têne cudakirin. Her wiha gelek keç jî hene, ew jî tînikên kurt ên bi rengên cûrbecûr li xwe dikin, bê pêlav in. Nûnerên cureyên din tenê carinan têne dîtin.
  Lê paşê cotek kurên çargoşe yên bi rih û rîh, bi rihên dirêj, reş û gewr xuya bûn. Ew bi siwarî derbas bûn û yek ji wan ji kont pirsî:
  - Belkî hûn dikarin vî koleyê bifiroşin me?
  Hobbit bersiv da:
  - Ev bedewî ne ji bo firotanê ye!
  Gnome destnîşan kir:
  - Ez ê baş bidim!
  Count de Guissart bersiv da:
  "Heke ew li gorî hêviyan nebe, dibe ku ew wê bidin mezadê. Wê demê hewl bidin ku wê bikirin!"
  Kurtkan keniyan û nîqaş nekir. Ew tenê pênc ling dirêj bûn, lê milên wan mîna dolabên cil û bergan bûn. Karakterên nexweş. Lêbelê, mirovên li dora wan dişibiyan koleyan. Car caran, keçên elfan wan qamçiyan dikirin. Ew eleganttir bûn, bi guhên mîna lînksan, lê di heman demê de bê pêlav bûn. Ew bi hêsanî dikaribûn bi koleyên mirovan werin şaşkirin. Divê were zanîn ku xuya ye ku mirov li vir pir nayên girtin. Kurên koleyan bêtir têne qamçiyan.
  Yek ji wan, elf, bi çîçekê li lingên wî yên tazî û sorbûyî da, ev yek bû sedem ku xulamê ciwan biqîre. Birûskek ji çîçekê derket û bi êş li pêçika tazî ya kurik da, û çend birîn çêbûn.
  Axel bi hêrs got:
  - Ev zalim e! Ew tenê zarokek e!
  Earlê Hobbit zelal kir:
  "Xuyabûn dixapîne. Dibe ku ew çend hezar salî be jî. Lêbelê, di derbarê aqilê wî de, mimkun e ku ew hîn jî zarok be. Belê, elf ji mirovan hez nakin. Û jinên elf hez dikin ku kurên mirovan lêxin, ji ber sedemek herî piçûk, û bê sedem. Ma çi? Divê kole cihê xwe bizanibin."
  Keçikê bi dengekî lerzok pirsî:
  - Û eger ez di îmtîhanan de bi ser nekevim, gelo heman tişt dê bi serê min de jî were?
  Kont de Guissar serê xwe hejand:
  - Belê! Tu dê bibî kole. Û dê te qamçî bikin. Û bi daran li ser pêlavên te yên tazî werin lêdan. Çermê te xweşik, paqij û nerm e. Ji ber vê yekê pêlavên keçekê dê pir lêdan werbigirin. Daristanek bambu dê li ser pêlavên tazî û gilover ên keçek bedew bigere.
  Axel zer bû û hema bêje bêhiş bû, lê bi hewldanek qehremanî ew li ser piyan ma. Belê, divê ew nekeve panîkê, û her tişt dê baş be. Bi taybetî ji ber ku li her derê ewqas germ û xweşik bû.
  Û kulîlk, bo nimûne, ewqas mezin, geş û xweş in û bêhnek ecêb xweş heye ku tu bîhnxweş nikare pê re berawird bike. Û ev, bi rastî, pir ecêb e, nemaze dema ku meriv li ber çavan bigire ku ev cîhan xwedî rengên wisa ye ku hûn ê wan li ser rûyê erdê nebînin.
  Lê paşê keçek bedew ber bi textên taybet ve birin. Porê wê pir sivik û hinekî zêrîn bû, ku li hember kincê koleyê gewr hîn geştir û balkêştir xuya dikir. Kincê kurt û qulkirî pir li wê dihat, hem milên wê yên bronzkirî û hem jî lingên wê yên hema hema bi tevahî masûlkeyî nîşan didan. Laşek wê ya bihêz hebû, bi eşkereyî bi keda giran a laşî ve hatibû perwerdekirin. Ew bi guhdarî li ser textan dirêj bû, û du kurên koleyan lingên wê girtin. Elf çîçek bambu ya zirav hilda. Û bi leza birûskê, wan dest bi lêdana pêyên tazî yên koleya bedew kir. Ew ji êşê nalîn kir. Lêbelê, lingên wê, ku ji ber salan meşa bê pêlav qalind bûbûn, zirara xuya nedidan.
  Kont de Guissar serê xwe hejand:
  "Û ev e ya ku li benda te ye! Ger tu di azmûn û testên ketina Akademiya Bilind a Sêrbaziyê de bi ser nekevî. Û ya din jî, ew tenê henekeke bêzerar e dema ku ew bi daran li ser lingên te dixin. Cezayên pir girantir û bi êştir ji bo koleyan hene."
  Axel qîr kir:
  - Ey nebaşno! Divê ez li qûna we bidim!
  Gîsar wiha destnîşan kir:
  "Bêşeref nebe! Her kes te wek koleya min a şexsî dibîne. Û ez dikarim bi ceribandina qamîşê li ser pêlavên te yên tazî kêfê bidim te. Axir, li welatê te, van rojan li keçên bêşerm lêxistin ne adet e, ne wisa?"
  Axel serê xwe hejand:
  - Belê! Li welatê me, hûn dikarin ji bo wê heta dadgehê jî biçin. Û di demên kevnar de, û bi taybetî li Rojhilat, zarok tenê li ser lingên xwe dihatin lêdan. Ma çi?
  Hobbit bersiv da:
  "Û ji bo me adet e ku em car caran koleyan lêxin û ceza bikin, her çend ew bêqusûr tevbigerin jî. Ji ber vê yekê tiştek çermê we ji qamçiyan naparêze. Lêbelê, heke hûn nebaş tevbigerin, dibe ku hûn destdana hesinê germ jî hîs bikin, ku pir êştir e!"
  Keçikê qêriya:
  "Tu tenê rezîl î! Ez bi perwerdeya xwe parêzer im. Û ez ê gilî li Komîteya Mafên Mirovan a NY bikim! Koletî nemirovane, zalim û bêexlaqî ye!"
  Di bersivê de, Kont çoqê xwe kişand û bi birûskê li lingên tazî yên keçika bêşerm da. Axel hîs kir ku pêlavên wê yên tazî li komirên germ ketine. Wê bi êşeke dijwar bi dengekî hovane qîr kir. Wê dest bi bazdanê kir mîna werîskek ku di agir de asê maye.
  De Guissar wiha destnîşan kir:
  "Mafên xwe zêde neke, lê cihê xwe yê guncaw wekî kole bizanibe. Eger periya mezin nebûya, min ê te yekser bixista mezadê. Ji ber vê yekê, ez hîn jî neçar im ku te aciz bikim û razî bikim. Lê kiryarek din a bêrêziyê, û tu ê lêdanek baş bistînî."
  Axel êşa lingên wê, yên ku ji ber birûskê şewitîbûn, kêm kir. Li wan nihêrî. Çerm pîr û sor bû, mîna lingên qazê, lê birîn an jî şopên xuya tunebûn. Ew bi hêsanî rizgar bûbû. Bi vî awayî, li şûna serpêhatî û tacekê, ew bi bûyîna rêwiyek demê dihat mezin kirin. Û ya herî girîng, tiştek tunebû ku meriv pê re nîqaş bike. Ew bi rastî li vir bêkes bû.
  Keçikê serê xwe xwar kir û bêdeng berdewam kir. Êdî xema wê ji ronahiyê tunebû. Di rê de, zilamek li ser qijikek reş a mezin ji wir derbas bû. Ew xwe avêt xwarê. Kont de Guissard silav da û serê xwe hejand.
  - Profesor de Castro, xuya ye hûn dixwazin niha li wê binêrin?
  Keçikê li mêrik nihêrî. Gelo bi rastî jî mêr bû? Rûyê wî mirovî xuya dikir, tenê ciwan û teze bû, û pozê wî bi awayekî mîna şemsiyê mêşhingiv bû. Lêbelê, guhên wî bi serşokê veşartî bûn. Û serşok bi zumrûdên mezin xemilandî bû. Dikaribû jê re xweşik bê gotin. Pêlavên reş li xwe kiribûn û dîmena jineke esilzade xuya dikir.
  Dengê wê ciwan û xweş bû:
  "Belê, ez wê cara yekem dibînim. Lê ew bi awayekî neasayî xweşik e, heta ji bo cîhana me jî, ku koleyên kirêt bi tenê tune ne. Û ez dikarim bibînim ku di cîhana wê de, ew tenê fenomenek e!"
  Hobbit serê xwe hejand:
  - Dikare wisa bê gotin. Her çend, ew tenê xwendekarek e ku xeyal dike bi milyarderekî re bizewice û keçaniya xwe bifiroşe mezadê!
  Axel bi dengekî bilind got:
  "Ne rast e!" Wê bi hêrs lingê xwe yê tazî û xweşik li erdê xist.
  Profesor keniya:
  "Û ew jî derewîn e! Te nimûneyek baş ji bo akademiya me dît. Ma hêja bû ku ewqas dûr bifirim da ku keçek ji gerstêrka teknologan ku tiştek li ser sêrbazî an teknolojiyê nizane vegerînim?"
  Earlê Hobbit got:
  "Em naxwazin bi xwe teknolojiyê pêş bixin. Ji ber ku ew ê aramiya gerdûna me ya xweşik têk bibe. Dibe ku we bi xwe jî bihîstibe ku ji aliyê din ê gerdûnê, kêzikên tirsnak li ser keştîyên fezayê yên bê sêrbazî, lê bombeyên bi hêzek bêhempa û tîrêjên ku mirinê tînin hildigirin, diherikin hundir."
  Profesor bi mentiqî bersiv da:
  "Tam ji ber vê yekê ye ku em jî ji bo parastina împaratoriya xwe hewceyê teknolojiyê ne. Ejderha bi hêz in, lê li dijî teknolojiya dojehî, agirê wan mîna şewqên li dijî qatek tîtanyûmê ye."
  Kont de Guissard serê xwe hejand û got:
  "Dibe ku ev keçik bikaribe alîkariya me bike. Ew dikare cureyekî nû yê sêrbaziyê kifş bike. Wekî din, periya pîr ewqas dirêj jiyaye ku dema wê mûcîzeyên xwe kirin ev bajar jî tune bû."
  De Castro bi kenekî bersiv da:
  "Ez baweriya xwe bi wê tînim! Ji bilî vê, divê qehremanekî rastîn hin xalên qels hebin, wekî din ne balkêş e. Lê pirs ev e, çima mirovên li cîhana me nekarîne di teknolojiyê de tiştekî girîng îcad bikin?"
  Earlê Hobbit dixwest tiştekî bibersivîne, lê Axel wî qut kir:
  - Te got xelk? Çi ye, tu ne mirov î?
  Profesor bi kenekî bersiv da:
  "Ez trol im! Endamekî nijadeke pir kevnar im. Û ez hîs dikim ku tu jî bi tevahî mirov nînî."
  Axel keniya û bersiv da:
  - Belê, belê! Bavê min Marsî ye, an jî dibe ku ji sîstema Siriusê ye!
  Count de Guissart bi bawerî bersiv da:
  "Li ser Marsê jiyan tune ye. Lê belê di derbarê sîstema Siriusê de... Li wir gerstêrkek heye ku jiyan lê heye, lê ew pir kevn e. Heke hûn mirov xwe di şeran de tune nekin, dibe ku hûn bikaribin biçin wir. Rast e, we di bîst salên dawî de ji teknolojiya fezayê bêtir lîstikên komputer û grafîkan pêş xistine. We plan dikir ku hûn biçin Heyvê - tiştek!"
  Keçikê lingê xwe yê tazî, ku bi bedewî û şiklê wê yê bêkêmasî pir cazibker bû, tabana wê pir xur û xurîn bû, hejand û got:
  "Bê guman, gelek pirsgirêkên me hene. Lê divê mirov ji bo tiştekî çêtir hewl bidin. Mînakî, sefera fezayê. Û lîstikên komputerê rêyek bê encam in!"
  Profesorê trollê çirçirkand:
  "Rastî ji devê zarokan tê!" Wî zêde kir, "Û niha, em ê aqilê te biceribînin!"
  Axel çavekî xwe hejand û bi kenekî pirsî:
  "Baş e, em ê testan bikin? Bi rastî min ew pir baş kirin. Û ji bo min ne pirsgirêk e. Ma ev tiştê ku tu bi rastî dixwazî ye?" Keçikê bi lingê xwe yê tazî li fîncanê zêrkirî da. Di cih de qîr kir, lingê xwe yê birîndar hejand.
  Profesor Troll wiha destnîşan kir:
  "Yekser eşkere ye ku ev karakter xwedî asteke jîr û pir bilind a aqil e! Çi pirsên din dikarin hebin?"
  Earlê Hobbit bi kenekî pirsî:
  - Çima pisîk lingê pêncemîn heye?
  Axel bi şaşbûnî mırıldand:
  - Tu bi min re diaxivî?
  De Guissar serê xwe hejand:
  - Tam ji bo te!
  Keçikê bi kenekî tûj bersiv da:
  - Ji ber ku gurê heşt lingî lingê şeşem ê pisîkê gez kir!
  Profesor Troll wiha destnîşan kir:
  "Û ew xwedî hestek mîzahê ye, ku tê vê wateyê ku ew bêhêvî nîne! Ez difikirim ku em dikarin wê niha radestî akademiyê bikin."
  Earlê Hobbit îtîraz kir:
  "Bila ew bi lêdana pêlav li ser vê gerstêrkê hêza xwe hinekî din ji nû ve ava bike. Ew ê hewce bike ku bi hêza hişê xwe gogek krîstal li ser rûyek neynikê bigerîne. Karekî hêsan e, lê ji bo kesekî ji cîhanek ku sêrbazî hema hema tune ye, dibe ku ne mumkin be!"
  Axel yekser îtîraz kir:
  "Li ser Erdê sêrbazî heye! Ewqas sêrbaz û derûnnasên cûda hene. Di navbera wan de heta pêşbazî jî heye. Ji ber vê yekê nebêjin ku sêrbazî li cem me tune ye!"
  Kont de Guissard kenîya û bersiv da:
  "Belê, sêrbazên te hene! Lê ew hemû, di rastiyê de, sextekar in, an jî, di baştirîn rewşê de, sêrbaz in. Û tu sêrbaziya rastîn li cem te tune. Tenê yek zilam sêrbazê rastîn bû - Kont de Cagliostro. Lê wî jî hêza xwe di cîhanên me de bi dest xist. Bi tesadufî, ew hîn jî sax e. Ew karî ji zindaneke Spanyayê bireve. Û wan ew mirî îlan kir!"
  Axel gelek kêfxweş bû:
  - Cagliostro? Ez dixwazim wî bibînim! Ew kesayetiyek dîrokî ye!
  Profesorê trollê serê xwe hejand û got:
  "Her tişt di wextê xwe de ye! Niha, pêşde biçe û bimeşe. Ez ê çend şîretên baş bidim te: stranekê çêke da ku bi baweriyeke mezintir û bi temamî xwe bi sihra gerstêrkê tijî bikî."
  Û qijika reş baskên xwe li hev xistin û di cih de, mîna firokeyeke şer a jet, leza xwe zêde kir. Troll de Castro ji ber çavan winda bû.
  BEŞA HEJM. 15.
  Lingên tazî û nazik ên Axelê bedew li ser rêya kevirên rengîn dimeşiyan. Ew bi xemlên rengîn û sêwiranên bi şêwaza Kubîst hatibû çêkirin, lê ji yên Picasso an Salvador Dalí pir naziktir û geştir bûn.
  Kur-kont li pey wê çû. Ew dişibiya zarokekî, lê bi çavên şahzadeyekî serdema navîn serbilind xuya dikir. Lingên wî tazî bûn, wek zarokane. Ev yek çîroka perî ya navdar a li ser şahzade û feqîr anî bîra min, ku tê de kurekî bê pêlav jî dibe padîşah û pê dikenin.
  Kont de Guissard pirsî:
  "Çima û ji bo çi sedemê gur li heyvê diqîrin?" Û dû re kurê hobbit lingê xwe yê tazî û zarokane da erdê. "Bersivdayîna li ser hewayê nayê hesibandin!"
  Axel bi kenekî geş bersiv da:
  - Çima û ji bo çi sedemê gur li heyvê diqîrin? Ez ê bersiva pirsa "Çima gur li heyvê diqîrin" bidim, û bersiv pir hêsan e: gur ne ewqas gihîştî ye ku bistrê, û ji ber vê yekê ew tenê li heyvê diqîre!
  Kurê hobbit bi awirekî kêfxweş bersiv da:
  "Tu keçikek î ku bi rastî dikare bandorek mezin çêbike! Bi gelemperî, bersivek heye, û ew bi gelemperî tenê tê zanîn, ne bi awayekî mantiqî tê hesibandin. Lê te karî alternatîfek pir baş bibînî! Keçika jîr!"
  Keçikê bi kenî got:
  - Ji zarokatiyê ve tê, ne pesinek ewqas bilind e, keçek ewqas jîr e!
  Count de Guissard, dema ku bi tiliyên xwe yên tazî mêşhingiv girt, bi kenekî got:
  - Diyar e tu dixwazî ez ji te re bêjim prenses!?
  Axel keniya û bersiv da:
  - Belkî jî! Lê ez tercîh dikim ku tiştekî helbestîtir ji te bibihîzim, Kontê min ê biçûk, her çend tu pir dişibî zarokekî!
  Kurekî ku temenê wî di dora deh an yanzdeh salî de xuya dikir, got:
  - Ez berî Napoleon Bonaparte ji dayik bûm, ji ber vê yekê li gorî min, ew ne temenbiçûk e! Dibe ku hûn jî min pir mezin bihesibînin?
  Keçikê di bersivê de stran got, pêlavên xwe yên tazî li ser lewheyên rengîn û pir jêhatî hatine çêkirin da:
  Ev dinya wê bê gotin bêaqil û pîr,
  Ew dibêjin divê her tişt ji holê rabe...
  Û ew ê bibin kaxezek bêkêr -
  Pere bi eyloyekî du serî!
  Kurê kont bilind hilkişiya hewayê û ji darê fêkiyek şîrîn, bi qasî kundirê mezin, porteqalî, çinand. Ew daket û ew da keçan û got:
  - Biceribîne! Bi rastî jî pir xweş e!
  Axel bi baldarî gezek kişand û got:
  - Gelek xweş e. Lê ez dixwazim hinek helbestan jî bixwînim. Gotinên kurt ên wekî van, ku ez ê prensesek bim!
  Kurê kont bi îtirazê serê xwe hejand:
  - Bi kêfxweşiyeke mezin!
  Hobbit de Gissar bi dengekî zelal, zarokane, lê tijî deng distira;
  Prenseseya min, tu gul î,
  Di baxçeyê Xudan de dibiriqe!
  Çavê te mîna bayekî teze ye,
  Dê agirê dojehê belav bike!
  
  Evîna keçekê pîroz e,
  Şûrê qehreman, bi rûmet digire!
  Ezê çemeke xwînê ya tofanî birijînim,
  Ezê her û her bi te re milyaketek bim!
  
  Xewnek veşartî pê ket,
  Wêneya te bîhnek xweş e!
  Tu ji aliyê afirînerê gerdûnê ve hatî afirandin,
  Hemû xizmetkarên xerabiyê wê qirêj nebin!
  
  Tenê li bihuştê mimkun e,
  Çarenûs dê evîndaran bike yek!
  Lê Xwedê nahêle em bikevin nav axê,
  Yekîtiya dilan dê di veqetandina yên hişk de bibe yek!
  Axel destên xwe li hev xistin û fêkiya şîrîn avêt erdê. Lê kont kur bi hêsanî ew girt, bi lingê xwe yê piçûk, zarokane, lê jêhatî, mîna meymûn. Û ew mîna milyaketekî rastîn keniya:
  - Belê, delalê min! Divê tu qebûl bikî, stranbêjiya min...
  Axel bi dengekî nizm got:
  "Tu hîn jî zarokekî herheyî yî. Dibe ku tu sê sed salî bî, lê tu hîn jî kur î, û tu ê her dem wisa bibî. Û heke ez ji te hez bikim, ew ê tenê wekî kurekî be." Keçikê çav li xwe kir, fêkiya şîrîn hilda, perçeyek din xwar, û bi kenek berdewam kir. "Ji ber vê yekê bi min re flort neke; ew zarokane û bêaqil xuya dike!"
  Kurê kontêr got:
  "Yan jî dibe ku berevajî vê be, mîna mezinan? Ez zarok nînim, ez mirovekî dijwar im, û ji eslê xwe esilzade me. Û min gelek tişt dîtine..."
  Keçika ku hatibû keniya û got:
  - Belê, erê, tiştekî wisa... Ez çûme welatên cuda, û eger ez bixwazim, zû yan dereng, ez ê her kesî eşkere bikim!
  De Gissar şûrê xwe kişand û li hewayê zivirand û got:
  - Ma ez dikarim hemû dilopên baranê bixim xwarê? Ger em li ser wê behîs bikin dê çi bibe, bawer neke?
  Axel bi awayekî mentiqî wiha got:
  - Ji du kesan, yek ehmeq e û yê din bêbext e!
  Kurê hobbit îtîraz kir:
  - Eger şans wekhev bin: pêncî-pêncî!
  Keçikê bi hêrs lingê xwe yê tazî da erdê û bersiv da:
  - Wekheviya mutleq ne mumkin e!
  Kurê kont serê xwe hejand:
  - Bê guman! Heta di teorîyê de jî, mîna hemû hêza mutleq! Axir, Xwedayekî Hemûkar nikare zincîrekê çêbike ku ew bi xwe nikaribe bişkîne!
  Axel keniya û bersiv da:
  - Bê guman! Ev xwedî exlaqek e: çiqasî nîqaş bikî jî, her tim kesek heye ku winda bike!
  De Guissar wiha destnîşan kir:
  - Di her nakokiyê de her tim kesek dê winda bike, lê ne her tim kesek dê qezenc bike!
  Bêdengiyek çêbû. Keçik û kont li ser tehtan meşiyan. Lingên wan ên tazî gêjbûna rûyê lûs hîs dikirin. Û li dora wan peykerên elfên bedew hebûn, ku bi zêr û metala porteqalî hatibûn pêçan, û tewra bi kevirên ku bi hemî rengên keskesorê dibiriqîn.
  Û perestgeh dibiriqîn, û avên mîna elmasê yên kaniyan ber bi ezman ve diçûn. Û ev hemû çiqas balkêş û bi awayekî provokatîf dewlemend bû.
  Axel çirçirkand:
  - Zêr her tim di mirineke belengaz de dibiriqe, lê her tim di jiyaneke dewlemend de nabiriqe!
  Kurê kont bi ken serê xwe hejand û got:
  - Heta lehengê herî bihêz jî carinan nikare zincîrên zêr bişkîne û li hember zîvê pesindayînê li ber xwe bide!
  Zarok bê pêlav, dikeniyan û dikeniyan li dora xwe direviyan. Her der pir xweşik bû. Yek ji keçan perî bû, bi tacek elmas di porê xwe de. Ew bezî ba Axel û bi çirçirandinê, bi şahî stran got:
  Tu keçikeke baş î, rastî bêjim.
  Û hûn ê bikaribin ejderhayên xerab têk bibin...
  Ew ê ji bo min bi te re pir balkêş be,
  Her çend tu ne wekî hirçekî xuya dikî jî!
  Keçika Axel keniya û got:
  - Belê, ez tam hirç nînim, lê tu kî yî?
  Keçikê keniya û bersiv da:
  - Ez perîya Baroness de Fiesta me! Ez dibînim ku tu bi peya ber bi akademiya sêrbaziyê ve diçî.
  Axel serê xwe hejand:
  "Belê, tam wisa ye," keçikê rêzek ji fîlmekî Sovyetê got.
  Li deverek li ser Kama,
  Em xwe nas nakin...
  Li deverek li ser Kama,
  Çemên dayikan...
  Tu nikarî bi destên xwe bigihîjî wê,
  Tu bi peya nikarî bigihîjî wê...
  Bi lingên tazî,
  Û keçikek di rê de ye!
  Baronessa perî kenî û got:
  - Ez gelek jêhatîbûnê di te de dibînim! Tu bi rastî jî keçek ecêb î.
  Axel li keçikê nihêrî. Li ser tiliyên wê yên tazî, hema hema li her lingê wê zengil hebûn. Ev delîl bû ku baronessa nimf sêrbazek qels nebû. Binêre ka zengilên wê çawa dibiriqîn. Ewqas gewherên ecêb û ecêb, rengên wan ewqas ecêb û balkêş bûn. Her çend Fiesta dişibiya keçek nêzîkî diwanzdeh salî, ne pir dirêjtir ji earlê hobbit.
  Axel bi kenekî got:
  "Belê, wî her qala şiyanên min dikir. Wan tenê ji min re digotin pir tembel. Mînak, ez ewqas keç im ku ez nikarim li pirtûkên xwe yên dersê binêrim." Keçikê li lingê xwe yê tazî û xêzkirî da û got, "Lê ez ji temaşekirina karîkaturan hez dikim, nemaze Teenage Mutant Ninja Turtles, û ew asta min a çandî bi awayekî berbiçav bilind dike. Û DuckTales bi rastî jî ecêb e!"
  Baroness de Fiesta jî wiha qebûl kir:
  - Belê, min li ser karîkaturên li ser gerstêrka Erdê bihîstiye. Ew bi rastî jî pir delal in û temaşekirina wan pir balkêş e, nemaze yên Amerîkî. Ev bi rastî jî pir baş e!
  Axel serê xwe hejand û bi coş stran got:
  Mîna mirovên li Hollywoodê,
  Ji bilî stêrkan û bê mirov tiştek tune...
  Arnold Schwarzenegger pir baş e,
  Hûn vexwendî Hollywoodê ne!
  Hûn vexwendî Hollywoodê ne!
  Baronessa perî qîr kir, birûsk ji zengila tiliya xwe ya mezin a rastê berda. Bi vî awayî, wê pelê ketî veguherand guldesteyek geş.
  Keçikê bi kenekî got:
  - Binêre ka sêrbazî dikare çi bike!
  Axel milên xwe hejand û got:
  "Min Star Wars temaşe kir. Û hêza li wir ji avaker bêtir wêranker bû. Mînakî, dema ku ew birûskê diteqînin, bi awayê xwe pir xweş e! Lê heke hûn çekek mitralyozê ya normal a Abakan bigirin, bandor dê bi qasî wê baş be!"
  Baroness Fiesta serê xwe hejand û got:
  - Ne xirab hatiye dîtin!
  Kur, Kont de Gissar, bi kenekî çirçirî:
  "Belê, tu nikarî bi vê yekê nîqaş bikî. Ez çend caran çûme Erdê, û her wiha min tora wan a elektronîkî jî, ku ew jê re dibêjin Înternet, keşif kiriye û min gelek tişt dîtine. Mînakî, bombeyeke wan a hîdrojenê heye ku, ger bombeyeke mezin biteqe, dê bi rastî her tiştî bi sed kîlometreyan li dora xwe bişewitîne, perçe bike û wêran bike!"
  Keça perî rûyê xwe çirç kir û qîr kir:
  - Belê, ne wisa! Çawa kesek dikare bi vî rengî bêaqiliyê bifikire!
  Axel milên xwe hejand û got:
  "Her tim wêrankirin ji afirandinê hêsantir bûye. Tenê yên herî ehmeq dikarin bikujin, lê ne her dehakar dikare vejîne. Heger ew bikaribin jî..."
  Baroness de Fiesta wiha destnîşan kir:
  "Heke kes nû miribe û laşê wê zêde zirar nebîne, sêrbazekî bihêz dikare wan vejîne. Û heke ew sêrbaz be, yekî pir pêşketî be, an xwedayekî be, laşekî nû dikare ji bo giyanê nemir were afirandin. Û giyan ji cîhana din vegerîne!" Keça permfê lingê xwe yê tazî da erdê û got. "Ji ber vê yekê vejîn mimkun e. Û ez dikarim wê di hin rewşên kêmtir tevlihev de jî bikim!"
  Axel bi kenekî pirsî:
  - Ma giyanê nemir heye?
  Fîesta serê xwe hejand:
  - Bê guman! Li ser Erdê, hemû ol baweriya xwe bi giyanê nemir tînin. Lê li Misrê, jiyan li ser rûyê Erdê bi gelemperî wekî duyemîn dihat hesibandin, û li jiyana piştî mirinê jî wekî seretayî!
  Kurê hobbit serê xwe hejand:
  - Belê, tam wisa ye! Kî înkar dike ku mirov xwedî giyan in?
  Axel bi axînekê bersiv da:
  "Mezhebek heye ku nemiriya giyan înkar dike. Wan hewl da ku min razî bikin ku ez tevlî wan bibim, lê min teslîm nebû!"
  Fiesta bi tundî serê xwe hejand:
  - Û wê tiştê rast kir! Ev bi tevahî bêwate ye... Hîn jî ateîst hene ku hebûna xwedayan înkar dikin, lê ew îhtîmal e ku tenê li ser gerstêrka Erdê mane.
  Axel keniya û dest bi stranbêjiyê kir:
  Erd di portûlê de,
  Erd ji pencereyê xuya ye...
  Wekî ku kur ji bo diya xwe xemgîn dibe,
  Wekî ku kur ji bo diya xwe xemgîn dibe,
  Em ji bo Erdê xemgîn in, ew bi tenê ye.
  Û her çend stêrk,
  Û dîsa jî stêrk...
  Hinekî nêzîktir, lê dîsa jî bi qasî wê sar!
  Û mîna saetên rojgirtinê,
  Û mîna saetên rojgirtinê,
  Em li benda ronahiyê ne û xewnên erdî dibînin!
  Û em xeyala gurîna kozmodromê nakin,
  Ne ev şînê qeşayî...
  Û em xewna giyayê dibînin, giyayê nêzîkî malê!
  Kesk, çimê kesk!
  Baronessa perî û kontê hobbit, ku pir dişibin zarokên cil û bergên ji beşên xeyalî, çepikan lêxistin.
  Festa wiha destnîşan kir:
  - Dengê te çi xweş e. Û ji bo mirovekî, tu pir xweşik î.
  Axel bi awirekî bêguneh bi dilsozî bersiv da:
  - Ez xeyal dikim ku bi milyarderekî re bizewicim! Û dû re jî wek jinebîyekî dewlemend bimînim!
  Count de Guissart destnîşan kir:
  "Bi prensîbê, tu dikarî bi padîşahekî re bizewicî. Û bawer bike, ev jî ne xirab e! Lê eger ew hobbitek an elfek be, ew ji bo mirovan têra xwe dirêj dijîn!"
  Axel bi dengekî bilind got:
  - Eger ew kurmik be çi dibe?
  Kurê hobbit bi bawerî bersiv da:
  "Û kurteçîrok hîn dirêjtir dijîn! Mîna vampîran, ji ber vê yekê heke hûn dixwazin bibin jinebî, mêrekî mirovî hilbijêrin!"
  Keça ku di demê re derbas dibû çirçirî:
  "Mirov ne tam ew tişt in! Elf, min xeyal dikir ku ez bi wan re hezkirinê bikim-çiqas xweş e!"
  Keçika perî çirçirî:
  - Belê, bi rastî jî ew bûye beşa şer a her tiştê baş. Û bê guman elf jî pir xweşik in!
  Bêdengiyek çêbû. Tam wê gavê, li ser unicornekî spî yê berfî siwar bû, elfekî ciwan ji ber wan derbas bû. Ew nêzîkî şazdeh salî xuya dikir û pir xweşik bû. Bi cilên xwe yên luks, pêlavên sor û rûyê xwe yê nerm, meriv hema hema dikarîbû wî bi keçek bi porê xwe yê kurt û kincê mêran ê bi madalya û xelatan xemilandî bihesibîne.
  Baroness de Fiesta qêriya:
  - Marquis de Sade, tu ber bi ku ve diçî? Li mêvanê me binêre!
  Xortê elf rawestiya. Li keçika delal, bi porê rengê pelên zêrîn û rûyê wê yê milyaketî, nihêrî û bi kêfxweşî fîkand:
  - Çi xanim! Çi klas!
  Keçika perîfer serê xwe hejand:
  - Nimûneyek kêm ji gerstêrka Erdê. Te tiştekî wisa bihîstiye?
  Markîz de Sade serê xwe hejand û got:
  "Bê guman! Fîlm û lîstikên wan ên pir xweş hene. Mirovên li ser Erdê xwedî xeyalên pir sofîstîke û dewlemend in. Sefera wir gelek enerjiya efsûnî dixwaze, lê dakêşandina tiştan ji Erdê ji înternetê pir hêsantir e!"
  Kurê hobbit bi erêkirinê serê xwe hejand:
  - Tu nikarî bi vê yekê nîqaş bikî! Mirovên li ser vê gerstêrkê dikarin gelek tiştan bikin. Di nav de şer jî!
  Axel bi hêrs bersiv da:
  "Temaşekirina fîlmên şer kêfxweş e, û hetta lîstina li ser komputerê jî xweş e. Lîstikên stratejiya leşkerî-aborî bi taybetî xweş in, lê... Di rastiyê de, şer xerabiyek mezin û trajediyek e, ne wisa?"
  Count de Guissart bi bawerî bersiv da:
  "Belê, ji aliyekî ve, şer xemgînî ye! Lê ji aliyê din ve, ew kêfek mezin e, dibistanek wêrekiyê ye. Ji ber vê yekê, helwestek min a dudil li hember şer heye."
  Marquis de Sade bi helbestkî bersiv da:
  Û her çend carinan hûn tên ku rijînin,
  Paşê, bi tofanê, xwîna sor a kesekî,
  Ji bo şikandina têla jiyanê bi şûr, tîr -
  Werin em tu carî xiyanetê li evînê nekin heta hetayê! (Em qet û her û her xiyanetê li evînê nakin!)
  Axel çav li kurê elf kir û got:
  - Tu dilşewat î! Û çima paşnavê te ewqas Marquis de Sade ye?
  Kurê ji xelkê balkêş keniya:
  "Ez dizanim marqîsekî te hebû ku kêmtir bi kiryarên xwe yên leşkerî dihat nasîn, lê bêtir bi berhemên xwe yên edebî. Di wî warî de, ew dişibiya Alexandre Dumas. Nivîskarekî pir balkêş û temsîla azadiya cinsî ya mutleq!"
  Keçika ku hatibû veguhastin kenîya û çirçirand:
  - Azadî tazî tê, lê rastî tazî tê!
  Kurê kont keniya û stran got:
  - Ez hobbitê mezin ê cîhanê me,
  Ez dijminên xerab têk dibim...
  Û ez ji qelema Shakespeare hez dikim,
  Dê bêaqil kêmtir bibin!
  Markîza nîmf çirçirî:
  - Yek, du, sê - orkên xerab ji hev veqetînin!
  Markîsê elf bi dilnizmî pirsî:
  - Ez dikarim te maç bikim, perîya porzêr?
  Axel keniya û bi bawerî bersiv da:
  - Tenê di pêçikê de! Yan na ez ê nedim te!
  De Sade ji hespê xwe peya bû, ket ser çokan û lingê tazî yê keçikê maç kir. Keçik keniya û qurmiçî:
  - Zêdetir!
  Marquis de Sade yê ciwan, li ser çokan rûniştibû û dest bi maçkirina lingên tazî yên keçika bedew yek li dû yek kiribû. Wî ev yek bi coşeke mezin kir.
  Û çiqas balkêş xuya dikir. Kurên bê pêlav bi şortan dest bi ken kirin û bi tiliya xwe nîşanî marqîsê bindest dan.
  Lê xort ji vê yekê aciz nebû. Her çend hinekî komîk xuya dikir jî.
  Earlê Hobbit, bi lingên xwe yên tazî li erdê xist û got:
  - Belê, eşkere ye ku ew hinekî zêde ye. Her çend ew keçek xweş e!
  Marquis de Sade - vî elfê ciwan stran got:
  Keçên pir baş in,
  Dikare ejderhayê ram bike...
  Erebeyeke hespan tê û bi lez derbas dibe -
  Ji bo avakirina fermanek nû!
  Qerzek firî. Ew dişibiya qerzek bejayî, tenê çengê wî bi qatek platîn hatibû pêçandin. Dema ku dît ku xortekî bi cilên luks lingên tazî û xweşik ên keçek bi bedewî serşok dike, wê çirçirî:
  Elfên ecêb,
  Ew bi awayekî ecêb dijîn..
  Axir, mottoya wan "neçe serî" ye,
  Dizanî, Marquis bê guman xweş e!
  
  Ew pêlavên keçan maç dikin,
  Ew mîna zerê ye ...
  Bi elfê re veşêre û lêgerînê bilîzin-
  Biqedîne! Biqedîne!
  Markîz de Sade, serê xwe ji ser karê xwe rakir, serê xwe bilind kir û got:
  - Û ew tu yî, Gapon! Ma tu dixwazî hinekî beqên bi çîkolata pêçayî bixwî?
  Kren keniya û destnîşan kir:
  - Lingên beqan bi ketchupê re xweştir tên. Te belkî berê jî ew ceribandine?
  Kurê elf kenîya û stran got:
  Xweşiyên xweş, xweşiyên xweş,
  Werin em dev ji stresê berdin, werin em dev ji stresê berdin...
  Werin em li şûna wê hinek şerab birijînin,
  Lê tenê bi nermbûnê, ne dîn!
  Axel keniya û got:
  - Her kesî sînorên xwe hene! Bo nimûne, hin ji me ewqas vedixwin ku...
  Kran destnîşan kir:
  - Heke tu yê vexwî, serxweş nebe!
  Keçika spehî berdewam kir:
  - Û eger tu serxweş bî, neyên girtin!
  Û dû re ew dikene û dikene. Û diranên xwe yên şewqdar nîşan dide.
  Û ji nişkê ve kreş li ser pêlava wê ya pembeyî û gilover keçikê maç kir. Kenîya û zimanê xwe derxist. Her çend Axel hinekî êşand jî. Keçikê hewl da ku kreş ji çengê xwe bigire, lê kreş bi jêhatî xwe ji wê dûr xist. Û dû re dîsa maç kir, vê carê li ser çokê wê.
  Marquis de Sade bi kenekî got:
  - Masaja binî belaş! Ev ecêb e!
  Axel ew hilda û bi hest dest bi stranbêjiyê kir:
  Keçikê hemû porê xwe yê birîn kiribû,
  Bizin wê qamçiyan dikin...
  Lingên bedewiyê tazî ne,
  Ji ber ku xerîdar ecêb in!
  Kreş keniya û pirsî:
  - Ma tu dixwazî zêr qezenc bikî?
  Keçikê bi hêrs got:
  - Waw!
  Çûk pêşniyar kir:
  - Tiştekî bibêje!
  Axel keniya û pirsî:
  - Tenê ji bo yek zêrî?
  Kurê hobbit pêşniyar kir:
  "Werin em herin meydana navendî. Li wir gelek kes hene, û mirovên ji nijadên cûda hene. Ew ê kêfxweş bibe ku li wir bistrê."
  Û tîm bi biryardarî ber bi cihê bicihkirina nû ve çû.
  BEŞA HEJM. 16.
  Xanîyên li derdorê bi zerafet û xweşikbûna şiklên xwe, û her wiha bi geşbûna rengên xwe dihatin cudakirin.
  Axela bedew, lingên xwe yên tazî û xêzkirî li xwe dida û bi diranên xwe yên morîkî bi firehî dikeniya, got:
  - Bi rastî, li vir pir xweş e. Mîna bajarekî çîrokî yê bêhempa ye.
  Earlê Hobbit bi kenekî got:
  - Û ev çîrokeke perî ye - şad û bêhempa!
  Markîsê elf bi kenekî çirçirkand:
  - Ev saltesonek wisa ye, ne jiyan e, lê xewnek şîrîn e!
  Û wan çavên xwe li hevdu hejandin.
  Keçikê gav avêt nav golek ji qeşayê heliyayî. Lingên wê yên zirav dest bi şopa lingên nazik, pembe û tazî kirin. Tenê hinekî zeliqok bû.
  Nimf-sêrbaz bi çokê xwe ewrek piçûk afirand. Ew herikên xwe yên germ li ser lingên tazî û cezbker ên Axel rijand. Keçikê kenîya û got:
  - Çiqas xweş e, ez dixwazim bikenim,
  Û skora dengan dibihure, û deng vedide, û hîn jî...
  Di dawiya rêwîtiyê de, hûn ê neçar bimînin ku bidin!
  Li vir ew di dawiyê de xwe li meydana sereke dîtin. Bircêk bi saetek mezin hebû. Û çend dêr bi qubbeyan ku bi zêr an jî bi metalek porteqalî ya ecêb hatibûn nixumandin. Û hemû bi tenê ecêb û xweşik xuya dikir. Û avahiyên ku bi elmasan xemilandî jî hebûn.
  Li vir gelek mirov hebûn, mîna yên li welatê çîrokan. Keç û kurên koleyan kevirên keviran paqij dikirin û karên cûrbecûr ên paqijiyê dikirin. Wan her wiha kelûpel jî hildigirtin.
  Lê ji bilî wan, gelek mexlûqên cûda jî hebûn. Hin ji wan ji fîlma "Xudanê Zengilan" nas bûn, lê gelekên wan nenas bûn. Bi taybetî, ew mexlûqên henekdar ên bi serê gulgulê hebûn. Serên hinan bi porê zer dibiriqîn, yên din spî bûn. Û her tişt pir xweşik bû.
  Markîz de Sade serê xwe bi Akselê keçikê hejand:
  - Başe, bedewiyê, bistrê!
  Kurê kont serê xwe hejand:
  - Belê, em hemû wê dixwazin!
  Keçikê bi lingê xwe yê tazî li erdê da, nîvçember çêkir û dest bi stranbêjiyê kir, her ku diçû beste dikir;
  Min xwe di çîrokekê de dît - cîhaneke tijî ecîb,
  Ku tê de elf, xiyarên har, trol hene...
  Carinan ew tenê cîhana bihuştê ye,
  Dema ku sêrbazî pîvana îradeyê tune be!
  
  Ez keçek im ku li nêzîkî Moskowê ji dayik bûye,
  Û li dibistanê wê bi hovane kuran li xwe dixist...
  Li vir min, belkî, Şeytan nas kir,
  Û min gelek heqaret li wir kirin!
  
  Min dixwest hema bêje tevahiya cîhanê dagir bikim,
  Û ew tevlî artêşa Elfan bû...
  Ji bo pîrozkirina cejnek bi heybet bi Koschei re,
  Ji vê keçikê re çi maye!
  
  Keçek bê pêlav êrîş dike,
  Ew li vir şer bi çi re hewce dike, bi kîjan orkan re...
  Û eger pêwîst be, ew ê bi mûştiya xwe li te bixe,
  Û bawer bike, dê axaftinek hebe, ne dirêj!
  
  Ew keçik dizane çawa bi ser bikeve,
  Ew şansê wê yê mezin e...
  Derbaskirina îmtîhanan bi tenê notên A,
  Û hilbijartina afirandinê wek meseleya kiryarê!
  
  Peyveke wisa ji bo keçan tune ye,
  Ev tişt di vê dinyayê de qet çênabe...
  Ew bi tolhildanê kursiyekê dişkîne,
  Û ew xort ji balkonê diavêje xwarê!
  
  Keçik qelsiyê nizane, bawer bike,
  Di şer de hêza wê bêhempa ye...
  Tewra ku cinawirê me yê tirsnak êrîş bike jî,
  Belê, di şer de, bizanibe ku ew têkçûyî ye!
  
  Li vir wê bi pêlava xwe ya tazî lêxist,
  Rast dikeve qirikê dijminê ork...
  Keçik bi rastî Şeytan e,
  Û ew ê heta ji şûşeyê vodkayê jî daqurtîne!
  
  Dema ku pêşbirkek xweş tê,
  Na, keçik xuya nebû, ew ditirsin...
  Bawer bike, çarenûs wê rêyekê bide wê,
  Axir, keçik bi gelek şerkirinê ve hatiye bikaranîn!
  
  Ew peyvê nizane - ez qels im,
  Ev keçik çiqas ecêb e...
  Her çend ork bi keriyên bêhejmar direvin jî,
  Ew bi temamî bê pêlav şer dike!
  
  Ew xema qeşayê û berfê nake,
  Ew ê bi pêlava xwe ya tazî her tiştî paqij bike...
  Ew ê trolê bixe şer, ez bawer dikim di tabûtê de,
  Û şer veguherîne şaşiyeke nivîsandinê!
  
  Dîsa dinyayeke nû tê,
  Ku tê de keç pir baş in, bawer bike, ew ê nîşanî te bidin...
  Û Shakespeare wê bi qelema xwe rave nake,
  Û ger pêwîst be, Xudan wê ceza bike!
  
  Keçik di cîhana elfan de ne bi tenê ye,
  Ew bedewiyeke bilindahiyên kozmîk e...
  Em qedehê vedixwin, dizanin, heta binî,
  Her çend vodkaya xerab bi hirçê tal be jî!
  
  Di şer de qels nebin, gelî mirovan,
  Ji bo ku her tişt belaş û xweşik be...
  Em ê bi ser bikevin, tevî çarenûsê, bawer bike,
  Tîmek bihêz bê sînor!
  
  Werin em vê orkê xerab berdin,
  Bawer bike, sohbetek bi wî re dirêj nabe...
  Û em ê gaveke pir xurt bavêjin,
  Ku dengê keçan dê bilind bibe!
  
  Ev tiştê ku ez ji we re distrêm ey elf,
  Ji bo ku hûn bi comerdî qîmetê bidin trillên min...
  Û ji her rubleyê piçek bide,
  Ez keçek ji Rûsyaya serbilind im!
  Û Axel lingên xwe yên tazî û xêzkirî li erdê da. Di bin pêlavan de zêr, zîv û pereyên din ên bi nirxên cûrbecûr hebûn.
  Hin cureyên pereyên ku ji hêla mexlûqên çîrokan ve dihatin avêtin ji dar an seramîk bûn. Û hin cureyên pereyan jî wek kulîçeyan bûn.
  Axel bi kenekî got:
  - Çi? Heta meriv dikare bibêje ku henek e! Wê pere girt û yekser xist devê xwe!
  Kurê hobbit pere hildan û got:
  - Û bi vî awayî hûn dikarin gelek pere qezenc bikin!
  Keçika bedew keniya û got:
  - Dibe ku tu rast bibêjî! Pere bi şovelekê pir zêde tên berhevkirin. Û em ê vê bikin!
  Temaşevanên ku ji nûnerên cureyên cûrbecûr ên afirîdên zindî û karakterên çîrokan pêk dihatin, daxwaz kirin ku stranbêjî berdewam bike.
  Axel serê xwe xwar kir û bi ken bersiv da:
  - Ez amade me!
  Û bi tiliyên xwe yên tazî pereyê zêr girt û avêt jor. Pereyê zêr di hewayê de firî û li ser pêlava pembe ya tazî ya keçikê ket.
  Axel kuxiya, tengezar bû, û dîsa dest bi stranbêjiyê kir, dema ku diçû beste dikir;
  Di cîhana çîrokan de her tişt ecêb e,
  Perî çokê xwe hejand...
  Lê carinan li vir dikare xeternak be,
  Şeytan bi komeke mezin êrîş dike!
  
  Ez ji cîhana teknîkî hatim,
  Keştiyên stêrkan ku li pey hev dizivirin...
  Û eter tijî tiştên cûda ye,
  Tîma pêşengan tê!
  
  Zarokan bi cesaret silavek pêşkêş kirin,
  Di dinyayek tijî evîn û bedewî,...
  Û me Eden ji dûr ve dît,
  Ji bo ku hûn bêyî tengasiyek nehewce biçin!
  
  Û niha ork bi me re şer dikin,
  Ev ji hirçan impulseke bihêz e...
  Ne rast e ku meriv bê destûr bireve,
  Tîma me bêhempa ye!
  
  Em bi bawerî ber bi êrîşê ve diçin
  Komek ji keçên bê pêlav...
  Bedewiyê bizane, ey zordar,
  Ew ê rasterast li pozê te bixe!
  
  Ev cinawirê orkê yê pordar ji bo min çi ye?
  Ez bi serkeftinê di destên xwe de ji dayik bûm...
  Û Katy ya xerab ber bi êrîşê ve bazda,
  Lê bawer bike, ez ê bikaribim bersivekê bidim te!
  
  Ez ê peyvekê ji keçikê re nebêjim,
  Û hece wenda ye - Ez nikarim...
  Heke pêdivî bi mûcîzeyek hebe,
  Ez ê di nav qeşayê de bê pêlav birevim!
  
  Sînor tune, baweriya xwe bi hêza me bînin,
  Ez tenê di dîmenê de jinek im...
  Em bawer dikin, werin em cîhanê xweşiktir bikin,
  Şûrê me tûj e, mertalê me xurt e!
  
  Ez amade me ku bi dijminên xwe re şer bikim,
  Goblin jî dê li qûna xwe lêdanek bistîne...
  Tu dê bibî gur, ne ker,
  Wekî ku Vladimir Ilyich hîn kir!
  
  Ev celeb nexşeyên ku diqewimin in,
  Dinya ne texteyeke satrancê ye...
  Û carinan baranên meteoran dibarin,
  Û dilê min tijî xemgînî ye!
  
  Ew ê nikaribe wê bişkîne, ez bawer dikim,
  Dijminê me yê hovane û nezan...
  Em lotoyan wekî xwe dilîzin,
  Li ku derê belavker ghoul bi xwe ye!
  
  Na, keç dê di şeran de bi dawî nebin,
  Em pir kêfxweş in, baş e, dizanî...
  Û gelek serkeftinên me hene,
  Werin em li ser gerstêrkê bihuştekê ava bikin!
  
  Xwedê qelsiya mirovan hez nake,
  Baweriya wî monolîtek pola ye ...
  Û wê hingê pîrbûn te naşkîne,
  Her çend dilê keçan biêşe jî!
  
  Di cîhana çîrokan de gelek xwedê hene,
  Ew sêrbaz dikarin pir xerab bin...
  Werin em xerabiyê bavêjin, em ê wê ji pêpelanta wê binirxînin,
  Werin em di dil de bibin mîna bazên sor!
  
  Ez keçek im ku bê pêlav şer dikim,
  Pêlav tenê min dikişînin xwarê...
  Û bawer bike, ew pir xweş e,
  Svarog bi xwe xizmê min e!
  
  Ji ber vê yekê devjêberdan ne hilbijartinek e,
  Tu dê heta dîtina vê orkê nejî...
  Ez şervanek im mîna sîborgekî,
  Bila ejderhayê tazî bimire!
  
  Keç dê di cih de bikevin êrîşê,
  Ew dizanin ku dibe ku hebe...
  Dengê bedewiyê zengilok e,
  Li vir dê têlek wisa ya dil hebe!
  
  Em ê bikaribin van koman biqedînin,
  Li vir bi tenê bêhejmar orkên xerab hene...
  Bê guman şerekî dûr û dirêj li pêşiya me ye,
  Lê rûmet û şeref bi me re ye!
  Kurê hobbit bilindtir bazda, li hewayê zivirî û lûsiyek kir. Piştre lingên tazî yên zarokekî ku nêzîkî deh salî xuya dikir, pereyê avêtinê li hewayê girtin, piştî vê yekê Kont de Guissart çirçirand:
  - Pere hêz e, û hêzeke mezin e! Li ser çokên xwe, û li ber evîndarê xwe bikeve secdeyê!
  Marquis de Sade yê Elf masûlkeyên milê xwe xurt kirin û şûrê xwe kişand. Serê pereyê darîn xist çîtikê. Paşê ew avêt jor û bi lêdaneke bawer ew birî.
  Piştî vê yekê wî destnîşan kir:
  - Bi vî awayî ew yên ku nayên parçekirin dabeş dikin!
  Axel aciz bû:
  - Na! Pere pir bi qîmet in ku wisa werin avêtin! Divê pereyên sikke werin parastin!
  Xortê elf bi kenekî got:
  - Heke hûn pereyek darîn bibirrin, ew şansê baş tîne.
  Dûzdeh gnom xuya bûn. Van mirovên tund bi dengekî tirsnak çekûç û mûyan dihejandin. Û dû re keçên pir bedew hebûn, bê pêlav, biçûk û nazik mîna zarokan, bi serên mîna lîlyeyên avê.
  Diyar bû ku girseyeke mezin kom bûbû. Û hemûyan bi coşeke mezin diqîriyan:
  - Em bêtir stranan dixwazin! Em bêtir dixwazin!
  Kurê kont bi kenekî got:
  - Binêre xelk çi dixwaze! Û em nikarin wê paşguh bikin!
  Axel bi kenekî bersiv da:
  - Keç ji pîlotan hez dikin, keç li benda deryavanan in,
  Keç paşguh dikin - kurên dêyê!
  Xweşikbûna bê pêlav a marqîz-nîmfa li dora xwe zivirî û çirçirand, bi kenekî got:
  "Bê guman tu sîndoqeke gencîneyê ya jîr î! Lê dengê te bi rastî jî xweş e! Mîna hingivê şîrîn û bêhempa ye!"
  Kurê hobît de Hissar çokê xwe hejand, heştek kişand hewayê, û pretzelek hingiv xuya bû.
  Paşê zarok-kont perçeyek şikand û da Axel. Keçikê bi kêfxweşî ew girt. Wê ew xist devê xwe, xwar û hêzek zêdetir hîs kir.
  Piştî vê yekê keçikê ew girt û bi coşek mezin dest bi stranbêjiyê kir;
  Dema ku em hemû tevlî Komsomolê bûn,
  Keçan sond xwarin...
  Ku dinya wê bibe mîna xewnek geş,
  Û em ê komunîzmê ji dûr ve bibînin!
  
  Ew jiyan dê mîna barana zêrîn birije,
  Û bawerî dê hebe, komunîzmê bizanibe...
  Bê guman em ê dijminan têk bibin,
  Werin em keriyên orkîtiya qirêj bişkînin û bikin toz!
  
  Lê ew qet ne tiştekî hêsan bû,
  Dinya bû mîna serê xencerekê...
  Mafê mûştê li her derê serdest e,
  Ji bo kê, xeyal bike erd têrê nake!
  
  Lê belê şîara me ew e ku em teslîmî dijminan nebin,
  Orkmacht dê me nexe ser çokan...
  Îmtîhan bi nota A têne derbaskirin,
  Û mamosteyê me Lenînê jîr e!
  
  Em dikarin Hitler bikin xan,
  Her çend Führer ê cîhana binê erdê hîn sartir be jî...
  Şervan bi kêfxweşî diqîre "Hurray",
  Û tarîtî û ewran bi gullebaranê belav dike!
  
  Em, endamên Komsomolê, qîr dikin hurray,
  Em ê hemû cîhanê bi qîrînan rakin ser refê...
  Zarok dikenin û kêfxweş dibin,
  Ji bo rûmeta dayika me Elfia!
  
  Û komunîzm xwedî alayeke pir geş e,
  Ku rengê xwînê ye, û bombeyek...
  Ew şervanekî êrîşkar e mîna sêrbazekî,
  Û Hitler jî wê rastî tolhildanê bê, bawer bike!
  
  Ji bo destkeftiyan sînor tune be,
  Û keç bi bedewiyê ber bi şer ve direvin...
  Koma orkan bi awayekî berbiçav zirav bûye,
  Û dengê pêşengê me yê biçûk lêdide!
  
  Jinên bedew bê pêlav ber bi pêş ve direvin,
  Çima keçan pêdiviya pêlavan heye? Pêdiviya wan pê tune ye...
  Û em ê bi mûştiyên xwe li Hitler bidin,
  Dostanî dê ji bo rûmeta Welat be!
  
  Belê, ji bo xatirê Welatê me yê pîroz,
  Em ê tiştên ku we qet xeyal nedikir bikin...
  Û em ê orkan mîna dasekê ji holê rakin,
  Bila em tenê ji bo wan kesên ku teslîm bûne dilovanî nîşan bidin!
  
  Li Elfia, her şervan ji kreşê ye,
  Kur bi tifinga makîneyê ji dayik bû!
  Tu Fuhrerê lanetkirî dikujî -
  Divê em bi wêrekî ji bo welatê xwe şer bikin!
  
  Em ê her tiştî pir baş bikin,
  Di şer de, hem mezin û hem jî kur bi hêz in...
  Her çend şer pir dijwar be jî,
  Lê bawer bike, keçik ne bêaqil e!
  
  Ew dikare çiyayan fetih bike,
  Bi lingê xwe yê tazî bombeyek bavêje...
  Gur diqîre û hirç diqîre,
  Orkîst dê bi tolhildanek giran re rû bi rû bimînin!
  
  Me artêşa Tataran têk bir,
  Wan bi mêrxasî li dijî Osmaniyan şer kir...
  Ew li ber zexta kafiran teslîm nebûn,
  Li ku derê birûsk hebû, ji nişkê ve bêdeng bû!
  
  Şervan ji malbatekê tên,
  Ku tê de ala komunîzmê serdest e...
  Ey hûn, hevalên min ên hêja,
  Tankên orkîzma mezin bişkînin!
  
  Her kes dikare her tiştî bi dest bixe,
  Axir, em bi Dayika xwe re hetahetayê yekgirtî ne...
  Em bi hev re mîna yek kêrekê qeyikê dikişînin,
  Şervanên komunîzmê bêşikestî ne!
  
  Zanist dê hemû miriyan di carekê de vejîne,
  Û em di evîna Îsa de difirin...
  Te rasterast li çavê lîstikvanê orkê xist,
  Bi hunera bêhempa re şer dike!
  Dema ku ew distiran, duqekî ejderha yê bi diwanzdeh serî, bi qasî balafireke rêwî mezin, bi nermî daket. Elalet li ber wî ji hev veqetiya û rê ji bo devê mezin vekir.
  Kurê hobbit qîr kir:
  - Waw! Çi cinawirekî!
  Axel bi xweberî got:
  Cinawirê sê-rûyî yê dojehê li benda te ye,
  Parêzvanê dergehên cîhana binê erdê...
  Qijika mirovî ya keriyê,
  Zivirînek ecêb çêkir!
  Û keçikê, bi lingê xwe yê xweşik û cezbker pereyan hilda, ew hilda û avêt jor. Dîskên zêrîn bilindtir firîn, di bin ronahiya sê tîrêjên rojê de dibiriqîn. Piştre Axel bi jêhatî ew girtin, û bi kêfxweşî, ew girt û stran got:
  - Zêr, zêr, ji ezman dikeve,
  Geş wek stêrkên şevê...
  Em ê berhemek hebe - gelek nan,
  Tîrêjên rojê bi şewqa rojê dibiriqin!
  Ejderhayê mezin axivî, devê xwe hejand:
  - Belê, keçê! Wisa xuya dike ku tu dixwazî bixwînî? Ma ne wisa ye?
  Axel keniya û stran got:
  - Mamoste belaş in,
  Wan dem bi min re derbas kirin...
  Te bê feyde bi min re êş kişand,
  Sêhirbazê herî jêhatî...
  Mamosteyên azwer,
  Bi bêhemdî guhdarî dike,
  Her tiştê ku ji min nehatibû xwestin,
  Min ew bi awayekî kir!
  Kurê hobbit çavekî xwe kir û got:
  "Dûkê Mezin, ew tenê henekan dike! Di rastiyê de, giyanek wê hesas e û wekî kulîlkek bêparastin e!"
  Elven Marquis de Sade serê xwe kir:
  - Nefikire ku ev keçik xizmeta tiştekî xerab dike!
  Ejderhayê mezin ewqas bi dengekî bilind gurrîn kir ku niştecihên cîhana çîrokan rûniştin û qîriyan:
  "Qencî û xerabî têgehên nisbî ne! Bi vî awayî, bêwate ye ku meriv têlekê li ser basekî kontrayî lêxe! Û xerabî çi ye?"
  Axel wiha destnîşan kir:
  - Tiştê ku tu ji xwe re naxwazî, ji yên din re neke!
  Ejderha ewqas bi dengekî bilind kenîya ku avahiyên derdorê lerizîn, û bi awayekî mentiqî wiha got:
  - Eger ji te re xweş bê û te îşkence bikin? Wê demê çi?
  Marquisê Elfan wiha destnîşan kir:
  - Cinsê bedew carinan ji tinazên xwe kêfxweş dibe! Ev aksîyomek e!
  Axel dixwest tiştekî bibêje, gava zimanekî agir ji bin kevirê mermerî derket û bi goştxwarî pêlava wê ya tazî û girover lêxist. Keçikê qîriya.
  Kenek hebû. Kurê hobbit çirçirand:
  Zimanên agir pêçikên me dilizin,
  Çima mirov ewqas ji "dest-ne-bi-de" hez nakin?
  Karkerên kêr û kêr...
  Romantîkên ji rêyên bilind!
  Û dû re agir pêlava biçûk a kont lêxist. Ew heta bi qîrînekê jî rabû ser xwe.
  Dûkê Ejderha bi dehan serên xwe hejand:
  - Belê, wek tu dibînî, ez dikarim bikim!
  Û agirê agir pêlên tazî yên marquise-nimfa efsûnî dilizî. Ku, divê ez bibêjim, pir ecêb bû. Keça ji cîhana çîrokan bazda ser xwe û qîr kir.
  Piştî wê wê destnîşan kir:
  - Ew tenê masajek e! Ez jê hez dikim!
  Û dîsa, zimanên agir, hîn mezintir, pêlava tazî ya keçikê lêxistin. Ev bi rastî jî jesteke mezin bû. Nayê înkarkirin ku bedewî di cihê xwe de bû.
  Dûkê ejderha serê xwe bilindtir kir. Rûyên xwe tijî kirin û firî hewayê. Û bi rastî çend deqeyan şûnda, asîman bi ewran ve hatibû nixumandin. Ew binefşî û biriqok bûn. Û bi coşek mezin, baran dest pê kir. Dilopên baranê yên mezin û germ dest pê kirin li ser bajêr barîn.
  Dengek hat bihîstin... Kurên di cilên avjeniyê de - koleyên mirovan - bi kêfxweşî lingên xwe yên tazî di nav çelqan de dirijandin. Lê qîrîna tehdîdkar a çavdêran, ku piraniya wan elf bûn, ew rawestandin. Û koleyên zarok tavilê vegeriyan erkên xwe.
  Axel lingê xwe yê tazî û nazik avêt nav gola ku bi lez çêbûbû û çirçirî:
  - Ew li ser rêyeke çewt direvin,
  Lingên keçên bê pêlav...
  Ez ji şîrê çêlekan westiyam,
  Dixwazim kêfxweşiya xwe nîşan bidim!
  Kurê hobbit, lingên xwe yên tazî û zarokane li erdê xist û got:
  - Ez ê hespê bi stûyê xwe ve girê bidim,
  Û bext li benda min e! (or) بەختەواو بەخت لەگەڵ من!
  Keçika perî keniya û çirçirand:
  Saeta bext û şansê,
  Dema lîstinê ye!
  Di tîrêjên têlê de,
  Hewl bidin ku vê saetê winda nekin!
  Axel bi coş bersiv da:
  - Ew dibe, ew dibe,
  Ew tiştê ku te ji serkeftinê cuda dike tenê piçek piçûk e...
  Ew nikare alîkariya me neke ku rêberiya me bike,
  Bila keçik di rêya xwe de pir şans be!
  Û tîm bi lez û bez fêm kir:
  Saeta bext û şansê,
  Dem dema lîstikê ye,
  Di tîrêjên têlê de,
  Em ê di bin tavê de bimeşin!
  BEŞA HEJM. 17.
  Stalîn-Pûtîn her wiha dixwest ku rûtîna jiyanê wekî serwerê welatekî ku bi pratîkî şer winda kiribû bi serpêhatiyên edebî bişkîne. Û bi taybetî, wî dest bi dîktatoriya hin xeyalên pir hov jî kir:
  Alik Karasev, kurekî, ji geroka înternetê hez dikir. Bi taybetî jî dema ku wî karî hesabê bankek hack bike û ji xwe re guhêzên rastiya virtual bikire. Niha hûn di nav toreke demarî de ne, û hûn xwedî hestek tevahî ya rastiya elektronîkî ne, mîna ku hûn di korîdorek fireh re difirin, di heman demê de her cûre hejmar, herikînên tevlihev ên agahdariyê, û komên enerjiyê ji tora berfireh li dora we diherikin.
  Di sêzdeh saliya xwe de, Alik ji piraniya akademîsyenan bêtir li ser komputer û nermalavê dizanibû. Bi taybetî, wî lîstika xwe îcad kir. Navê wê "Hyperevolution" bû. Di wê de, lîstikvan di asta herî nizm de dest pê dike: meymûnek (li vir hûn dikarin hilbijêrin ka hûn dixwazin bibin kî, ji şempanzeyê bigire heya gorîlayê). Dûv re astên cûrbecûr ên bilindkirina astê, bidestxistina puanan, temamkirina astan, başkirin hene. Û hwd. û hwd. Pêşî, meymûnek, dûv re mirovekî destpêkê, dûv re Neanderthal, dûv re sapiens, û dûv re jî di nav serdeman de. Di nav de serdema atomî, serdema fezayê û nanoteknolojiyê. Û dûv re hûn supermirov in, dûv re mirovekî xwedayî, demiurgekî mirovî. Û dûv re hûn bi xwe gerdûnan diafirînin, û xwedayan li dijî hev şer dikin. Û hwd., heya hemî hêza mutleq.
  Bê guman lîstik fantastîk bû. Lê kur, ku wê demê hîn diwanzdeh salî nebû, jê sûd wernegirt.
  Alik Karasev kîn û nefret dikir û meyla tolhildanê li ser civakê dikir. Mirov bi rastî jî xerab in û bi provokasyona herî biçûk serî li tundûtûjiyê didin. Mînakî, şerekî navokî hema bêje dest pê kiribû, û wê demê jiyana wî ya nisbeten rehet û aram dê bi dawî bihata.
  Niha kur bi fikra yekkirina kuark û preonan meraq dikir. Hinek ramanên wî hebûn ka çawa yek gram ji hema hema her madeyekê dikare ji şewitandina hemû petrola ku li ser gerstêrka Erdê di salekê de tê hilberandin enerjiyê zêdetir bide. Û ev zarokê jêhatî jixwe vê yekê fêm kiribû.
  Di heman demê de, ew di nav firehiya înternetê de, li ser rêyên bilez difiriya, û di kaskê virtual de, her tişt mîna firînek rastîn hîs dikir. Wekî din, kur hin guhertin li ser kaskê û modemê bi xwe kirin, ku şiyanên zêdetir vekirin.
  Û niha ew bi ciddî li ser veguhestina mîqdarek mezin a pereyan ji Banka Navendî difikirî, û hemî bernameyên ewlehiyê tenê wî ferq nedikirin, mîna ku ew neyê dîtin.
  Ji nişkê ve, tiştek li ser înternetê tevgeriya. Ew mîna hebûna enerjiyek taybet û bi hêz a neasayî bû.
  Kur bi awayekî mekanîkî kanala nûçeyan vekir.
  Wan bi lezgînî û pir hestyarî ev tişt anîn ziman:
  Hejmareke mezin ji objeyên firîner li derveyî orbîta Plutonê hatine keşifkirin, ku hin ji wan heta hezar kîlometre di qûtra xwe de ne. Ew bi leza pir mezin ber bi gerstêrka Erdê ve diçin.
  Alik bi heyranî got:
  "Di dawiyê de, me hevjînên xwe yên jîr nas kirin! Em di gerdûnê de ne bi tenê ne! Û ez ê ne tenê li ser înternetê, lê di heman demê de li ser înterneteke hîper ku gelek galaksiyan digire nav xwe jî bikaribim bifirim!"
  Bi rastî, bi hezaran keştîyên fezayî nêzîkî gerstêrka Erdê bûn. Bê guman, hikûmeteke yekgirtî tune bû. Her çend, piştî mirina serokkomarê berê yê Rûsyayê yê şerxwaz, pevçûn hinekî kêm bû. Lêbelê, di navbera welatan de ti nîşanek lihevkirinê tune.
  Bangek lezgîn ji bo civîna Konseya Ewlehiyê ya Neteweyên Yekbûyî hate ragihandin. Tenê pirs ev e ku gelo ew ê di wextê xwe de bicivin an na. Û ya herî girîng, heke keştîyên fezayê yên dijmin aştîxwaz nebin, ew çawa dikarin werin rawestandin? Mirovahî bi tevahî ji bo şerekî fezayê ne amade ye. Rûsyayê jî Konseya Ewlehiyê ya xwe bi lezgînî civand.
  Profesor Anatoly Sinitsyn jî hatibû vexwendin. Ew yekem kes bû ku ferq kir ku armadaya fezayê nêzîk dibe. Lêbelê, bi rastî dem tune bû. Keştiyên fezayê bi lez diçûn û dikarîbûn bi her cûre çekên nenas ên biyaniyan lê bidin.
  Mareşal û Wezîrê Parastinê Vladimir Buldogov, zilamekî qelew, bi tundî û êrîşkar got:
  "Bi hezaran wesayîtên şer ên dijmin nêzîkî me dibin. Tekane vebijêrk ew e ku em bi çekên navokî êrîşek pêşîlêgir li dijî wan bikin."
  Endamên konseya ewlehiyê tiştekî nefamdar mızıldan.
  Serokê Rûsyayê li hember vê yekê jî wiha axivî:
  "Na! Pêşî, em hîn nizanin ka ev keştîyên fezayî yên şer in an na. Û ya duyemîn, mûşekên me nînin ku bikaribin li keştîyên li dora orbitê yên bi serên nukleerî bixin. Û ya herî girîng, pir zêde ne, û heta ku em bikaribin çend serên nukleerî yên termonukleerî bavêjin fezayê jî, ev yek bandorê li ser şiyana dijmin nake ku li me bixe. Wekî din, em nizanin çi li cem wan heye!"
  Serokwezîr piştrast kir ku:
  "Eger ew karibin bigihîjin me, ev tê wê wateyê ku teknolojiya wan ji teknolojiya mirovan pir çêtir e. Tenê bifikirin ka çiqas hêz hewce ye ku ji bo veguhestina armadayek wusa di navbera stêrkan de. Çêtirîn e ku ev bi aştiyane çareser bibe!"
  Serokê FSBê serê xwe hejand û got:
  - Belê! Em nikarîbûn cîranên xwe jî têk bibin, û şerê li dijî împaratoriyeke fezayî... Ev xwekuştin e!
  Wezîrê Parastinê dixwest tiştekî bibêje, lê çavên wî yên giran li Serokkomar ketin û bêdeng ma. Nivîsgeha serokê dewletê bi luksê hatibû xemilandin. Gelek zêr û wêneyên çarên Rûsyayê hebûn, di nav wan de Îskenderê II, Rizgarker, ku ew jî wekî pîroz hatibû hesibandin. Û bi îhtîmaleke mezin vî çarî bi rastî jî gelek tişt ji bo Rûsyayê kiriye.
  Profesor Anatoly Sinitsyn nû hatibû hundir. Bê guman, ew dereng mabû. Wî bi xeletî şûşeyek ji parfuma jinan a biha ya jina xwe jî li ser xwe rijandibû. Ew hinekî komîk xuya dikir. Ya herî xirab ew bû ku tiştek tunebû ku jê bipirse. Jixwe eşkere bû ku tevahiya armada ber bi gerstêrkê ve diçû, û şansê berxwedana wê pir kêm bû. Bi rastî, heta bi çavê tazî jî dikaribû bibêje ku şans sifir e. Heta ku hûn sêrbaziyê bikar neynin.
  Lêbelê, serokkomar pirsî û got:
  - Te ev keştîyên fezayî çawa keşif kirin?
  Zanyarê bi rastî bersiv da:
  - Bi tesadufî! Di destpêkê de, min guman kir ku ew tevahiya ewrekî ji meteorît û asteroîdan e. Lê... Teleskopeke min a pir bihêz heye, ya herî nûjen, û min karî ferq bikim ku ew an mîna masiyên deryayên kûr, bi xêzên avî, an mîna xencerên tazî, an jî mîna dilopên baranê ne.
  Anton bi kûrahî axînek kûr kişand û berdewam kir:
  - Her çi dibe bila bibe, em êdî bi rastî dizanin ku em di gerdûnê de ne bi tenê ne!
  Wezîrê Parastinê bi dengekî nizm got:
  "Û ev nifira me ye! Bi rastî, em bi dijwariyeke wisa re rû bi rû ne, lê tiştekî girîng li cem me nîne. Heta mûşekeke hîpersonîk jî nikare bigihîje orbita wêdetir ji atmosferê."
  Serok keniya û zengila li ser tiliya xwe ya nîşanê hejand û got:
  "Yan jî dibe ku ji bo çêtirîn be. Em ê bikevin şer, dibe ku bi tevahî împaratoriyeke stêrkan re. Lê di vê rewşê de, em ê bibin heval û bazirganiyê bikin. Û dibe ku ew hin ji teknolojiya herî dawî ya ku Erd ewqas hewcedarê wê ye bidin me, an jî bifroşin me!"
  Serokwezîr serê xwe yê mezin hejand û bi dengekî bilind got:
  "Bo nimûne, ciwaniya herheyî! Min di romaneke zanistî-xeyalî de xwend ku tê de ji her kesê ku tevlî biratiya fezayê dibe, biyaniyan nemirî didan! Û bi nanorobotan re nemiriya rastîn!"
  Profesor Sinitsyn serê xwe hejand:
  - Belê. Ev bi tevahî mimkun e. Mîna romana "Saeta Ga" ye. Li wir keştîyeke fezayî jî hebû, û niştecihên wê niyeta bikaranîna tundûtûjiyê tunebû, her çend wan serî li hîle û tirsandinê da!
  Serokkomar wiha got:
  "Biryar hatiye! Leşkeran bixin rewşa amadebaşiyê ya tevahî, lê guleyan venekin, di bin gefa kuştinê de li ber çavan. Û ji biyaniyan re danûstandinan pêşkêş bikin û ji wan re bibêjin ku niyetên me bi tevahî aştiyane ne!"
  Bê guman, li Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê jî konseya ewlehiyê hate civandin. Û li wir jî biryar hate girtin ku heke gengaz be, ji şer dûr bisekinin. Bêguman, dijmin pir zêde ye - ji sed hezarî zêdetir keştîyên cûrbecûr hatine jimartin - û bê guman, ew ji hêla teknolojîk ve ji Erdîyan pir pêşkeftîtir in.
  Li Çînê bi qasî vê biryarê dan. Bi gelemperî sê welatên herî bihêz ên cîhanê li hev kirin. Û her sê serokên dewletan bi hev re telefon kirin.
  Serokê Komara Gel a Çînê, hem ji hêla temen ve û hem jî ji hêla dema di wezîfeyê de, ji wan yê herî mezin bû. Û şîreta wî sade bû:
  - Her ku hêdtir biçî, ew qas dûrtir diçî!
  Û keştîyên fezayî, yên nijadek hîn nenas, li dora gerstêrka Erdê bûn. Ew bi lez û bez û manevrayî bûn, û zirxên wan wek pola dibiriqîn dema ku tîrêjên rojê lê diketin. Bi tevahî nêzîkî sed û bîst hezar keştî hebûn. Û duwazdeh ji wan sêyeka mezinahiya Heyvê bûn. Mirov tenê dikare xeyal bike ka ew dikarin çend kesan bigirin. Û ew tirsnak bû.
  Ev çi împaratoriyeke bi hêz û pirjimar a biyaniyên nenas e. Û qet nayê wê wateyê ku ew bi niyetên baş hatine.
  Alik Karasev bazda derve. Kurekî sêzdeh salî yê asayî, ku hîn jî ji xortaniya xwe derneketibû û bi rastî jî zarok bû. Porê wî zer bû, dirêj bû, û xweşik bû, her çend hinekî qelew bû jî. Lêbelê, Alik hinekî werzîş kiribû, û diyar bû ku hinek masûlkeyên wî hene. Gulan bû.
  Hewa pir germ bû, lê ne pir germ bû. Kur bi tîşort û şortekê, û bê guman, bi pêlavên werzişê derket derve, ji ber ku gerandina bê pêlav li dora Moskowê dê pir ekzotîk ba.
  Lêbelê, roj tenê li pişt ewrekî veşartibû, û di tîşort û şortan de derket holê ku hewa sar e.
  Alik li ezman nihêrî. Lê ew tiştek nedît; artêşa biyaniyan li pişt atmosferê bû. Ji ber vê yekê kur ber bi odeya komputerê ve bazda. Li wir, ew bi kêfxweşî bi înternetê ve girêdayî bû. Ew dikaribû kamerayên vîdyoyê yên bihêz ên ku fezayê û artêşa biyaniyan kişandin temaşe bike.
  Û temaşekirin tiştekî din e... Star Wars winda dibe. Bawerkirina wê zehmet e ku fîloyeke fezayê ya ewqas mezin jî were avakirin. Û çi çavkanî hewce ne.
  Keştiyên fezayê yên herî mezin, ne pir ji heyvê biçûktir, bi şiklê hêstiran bûn. Lê ya herî tirsnak ew bû ku bi hezaran topên bi kalîberên cûda xuya bûn. Û ev makîne ji bêzerariyê pir dûr bûn.
  Hin ji topan dişibin yên keştîyên şer ên Erdê, tenê mezintir bûn. Lê di heman demê de amûrên bi sêwiranên pêşkeftîtir jî hebûn. Mîna kêrên ewlehiyê an jî bobînên germkirinê.
  Kurik stran got:
  Di şerê dawî de ti kes serketî nîne,
  Kes ji fuzeyên şer xilas nabe!
  Pêdivî bi şerkirina bi biyaniyekî ji bihuştê nîne,
  Û çêtir e ku em bibin heval, bi rastî pênc kesan dirêj kirin!
  Heta niha, biyaniyan bi xwe li tu deran nayên dîtin. Keştî bi mezinahîyên cûda ne, lê yên herî biçûk jî ji mezintirîn keştiya şer a Hêza Deryayî ya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê mezintir in. Û bê guman, şahbanûyên ji her cureyî bêdeng bûne. Wan xwesteka şerkirina bi hêzek ewqas bihêz winda kirine.
  Wekî din, keştîyên fezayê, piştî ku Erdê dorpêç kirin, cemidîn, mîna ku li benda tiştekî bin.
  Di heman demê de, serokê Rûsyayê ji bo gelê Rûsyayê axivî.
  Bi gelemperî axaftina wî lihevhatî bû, bi rengekî aram. Lê belê, diyar bû ku serok ditirsiya. Lêbelê, wî got ku divê em kêfxweş bibin ku di dawiyê de me hevjînên xwe dîtin. Bi rastî jî, yên pir pêşketî. Û dibe ku pirsgirêkên Erdê çareser bibin.
  Bi rastî jî, Rûsyayê gelek pirsgirêk hene. Rast e, krîza aborî demkî derket û dîsa jî başbûnek çêbûye. Bi rastî jî, çavkaniyên xwezayî hîn jî pir in. Û partiya kevin desthilatdariya xwe parast, nemaze ji ber ku reqîbên wê yên sereke jî nekarîn ti rêber an populerbûnê bi dest bixin.
  Lê bi giştî, bê guman, mirov hîn ewqas xirab najîn ku bi her bihayê guhertinê bixwazin. Û biyaniyan ji bo her kesî surprîzek tam in.
  Di vê navberê de, Alik li ser înternetê digeriya. Fikreke wî hebû ji bo yekkirina preonan, ku ew jî quark in, û veguherandina madeya asayî bo dijmaddeyê. Paşê kurê jîr fikrek ji bo çawa van hemûyan pompeyî kompîturekê bike û bigihîje astek taybet a şiyanê hat bîra wî.
  Her çend, bê guman, li vir hejmarek zehmetî dê hebin. Lê wê hingê tiştek wusa dê gengaz be...
  Pêşdebirên lîstikên komputerê belkî qet xeyala îmkanên weha nekirine, ku ji xeyala mirovan wêdetir in.
  Kur biryar da ku RPG-yan bi ciddî bigire û tiştekî derbasdar û pir bihêz biafirîne, ku bikaribe bi van... biyaniyan re şer bike!
  Ji nişkê ve, monitora komputerê tarî bû. Paşê dîsa vebû. Wêneyekî cureyekî afirîdekî perrî bi nîşana papaxan û çengelekî mezin li ber kurik xuya bû. Lêbelê, wî cilê fermî li xwe kiribû û li ser wê cureyekî gewherên biriqok daliqandî bûn, ku dişibiyan ferman û madalyayan, û bi gewherên geş xemilandî bûn.
  Û bi vî awayî, papaxanekî tîpîk bi bask û dûvikek ku ji bin cilên wî derdikeve.
  Ew bi dirêjahiya tevahî nîşan dan. Pêlavên wî yên biriqok xuya dibûn. Li nêzîkê wî çend teyranên din ên bi cilên leşkerî û madalya hebûn. Mirov nedizanî ka ew nêr bûn an mê.
  Perrên wê geş in û cilên leşkerî jî luks in. Û li dûr, şervanên bi cilên fezayê û serên wan bi kaskên nixumandî - mîna klonên di Star Wars de.
  Erê, şirket bandorker e.
  Papağanê sereke, ku epauletên wî bi elmasên herî mezin xemilandî bûn û tevahiya xaniyê wî bi gewheran mîna firoşgehek zêrfiroşan hatibû daliqandin, axivî:
  "Silav birayên biçûk di hişê we de! Ez Hîpermarşal Krong im, fermandarê fîloyên fezayî, bazirganî û geştiyariyê. Em bi aştî tên ba we!"
  Û ew bi awayekî dramatîk rawestiya. Du papaxên du lingî yên din, ku cilên yekreng û pêlav li xwe kiribûn, tiştek mırıldandin. Diyar bû ku van çûkan, ji bilî ling û bask, dest jî hebûn.
  Ew lepikên spî li xwe dikin û pir mobîl in, û xuya dikin ku pênc tiliyên wan hene, hema hema mîna mirovan.
  Wisa xuya ye, gelek kesan bi bihîstina vê hevokê bêhna xwe vedan. Lê hîn zû bû ku meriv rihet bibe.
  Marşal Krong wiha domand:
  "Em pêşniyar dikin ku hûn bi bêdengî û bi aştî, bêyî xwînrijandinê, tevlî împaratoriya me bibin. Bawer bikin, berxwedan bê feyde ye. Em destûrê nadin şaristaniyên azad di nav dewleta me de. Ger hûn li ber xwe bidin, hemû serokên we wê werin tunekirin. Lê heke hûn bi dilxwazî beşdarî bibin, wê hingê..."
  Û careke din bêdengiyek çêbû. Wêneya papaxê hîpermarşal li ser her monîtor û ekranên televîzyonê bû, hetta yên ku vemirî an jî şikestî bûn jî. Û ew şok bû.
  Serokê Amerîkî ji keşîş pirsî:
  - Û di bin çi şert û mercan de?
  Krong bi bawerî bersiv da:
  "Ya herî baş! Ne tenê hûn ê jiyana xwe biparêzin, lê laşên we jî dê werin guhertin û pêşketîtir bibin. Hûn ê êdî pîr nebin û hûn ê karibin bê nexweşî û birçîbûnê bijîn. Êdî şer û sûc di we de tune be. Hûn ê hemû di pêşerojê de bextewarî û baweriyê bibînin. Û hûn ê bikaribin ji feydeyên teknolojiya şaristaniyeke pir pêşketî û fezayî sûd werbigirin!"
  Bi gotinên dawî, papaxê hîpermarşal dengê xwe bi awayekî şanoyî bilind kir.
  Serokê Komara Gel a Çînê, siyasetmedarekî xwedî ezmûn ku gelek tişt dîtiye, destnîşan kir:
  - Bê guman, ev pir baş û balkêş xuya dike, lê divê em çi bidin?
  Hîpermarşal bi mentiqî destnîşan kir:
  "Çi bijardeyek te heye? Ew ê ne şer be, ew ê komkujiyek yekalî be. Û, di her rewşê de, laşên te dê werin tunekirin, û heke tu baweriya xwe bi giyanê xwe tînî, wê hingê em dikarin wî derxin û bişînin kûrahiya sîbernetîk. Ji bo te, di wê rewşê de, bihuşt dê tune be - tenê dojeh, û dojehek sed carî ji Xiristiyanî û Îslamê dijwartir!"
  Serokê Rûsyayê bi kelecanek mezin got:
  - Ma em dikarin li ser bifikirin?
  Krong milên xwe hejand û bersiv da:
  "Ez dikarim saetekê bidim te! Êdî ti wateya wê tune. Ji bilî vê, gelek geştyar bi keştîyên fezayî tên û ew tenê ji bo dîtina cureyekî şer dimirin."
  Hem monîtor û hem jî ekran di carekê de hatin girtin.
  Serokwezîrê Rûsyayê destnîşan kir:
  - Ji aliyekî ve jiyana bêdawî û ciwanî, ji aliyê din ve tunekirina laş û dojeh ji bo giyan... Bê guman, divê meriv ehmeq be ku ya yekem nebijêre!
  Serokê Rûsyayê wiha bersiv da:
  - Belê, eşkere ye ku aqil çi ferz dike. Lê çi ye kêmasî?
  Wezîrê Parastinê pêşniyar kir:
  - Ew ê me bikin zombî, mîna di fîlma "Puppet Masters" de, û em ê ji bo wan bixebitin û li tiştekî nefikirin!
  Serokê FSB bi awayekî pir mentiqî û maqûl destnîşan kir:
  "Ev hîn ne rastiyek e. Lê ew ê me bibin û hemûyan di carekê de bihelînin, ev yek teqez e. Çêtir e ku em xwe bikin ku em bi her tiştî razî ne û bi dilxwazî tevlî dibin. Û wê hingê, em ê li kêliyekê bigerin ku ji fermana wan xilas bibin!"
  Bêdengiyek çêbû. Serokê Rûsyayê li wêneyên li ser dîwaran nihêrî. Li wir Nîkolayê Duyem hebû. Wî bi Japonya re aştiyek dijwar çêkiribû û başûrê Sakhalînê dabû wan.
  Gelo vî şar rast tevgeriya? Bi şoreş û serhildanên girseyî yên ku diqewimin re, berdewamiya şer dê bibûya sedema windahiyên bêwate. Û dibe ku tişt hîn xirabtir jî bibûna. Mînaka Petrûsê Mezin bigirin. Wî jî, ji bo ku ji şerekî du eniyan dûr bikeve, Azovê vegerand Tirkiyeyê, ku gelek leşker lê miribûn. Wekî din, ne her kes dizane ku di bin Petrûsê Mezin de, Rûsyayê çend kelehên xwe radestî Çînê kirin, ku wê demê ji hêla xanedaniya Mançû ve dihat birêvebirin. Û ev jî biryarek bi zorê bû.
  Ji ber vê yekê, padîşahên mezin jî neçar man ku teslîm bibin. Ji ber vê yekê, pirsa - gelo berdewam bikin li ber xwe bidin û xwe bidin ber êrîşan, an teslîm bibin - retorîk e. Aqilê selîm dibêje: "Çêtir e ku meriv teslîm bibe."
  Serok fîlmek bi bîr xist. Di fîlmê de, boksorekî girtî bi serhişkî ji şer dûr diket. Di encamê de, wî xwe mehkûmî êşên nehewce kir. Û di dawiyê de, ew neçar ma ku qebûl bike. Çima ew êş kişand? Wî jî çareyek din tunebû.
  Û dû re bi artêşeke ewqas mezin re şer bike? Ew xwekuj nîne. Wisa dixuye ku Îvanê Tersnak aştiya bi Dewleta Polonî-Lîtvanî re red kir, her çend wî dikaribû beşek ji Lîvonya, tevî Narva, wekî beşek ji Rûsyayê bihêle jî. Lê wî Lîvonya bi tevahî dixwest. Û di dawiyê de, ne tenê tiştek bi dest nexist, lê heta windahiyên axê jî kişand. Lêbelê, îlhaqkirina Xanateya Sîbîryayê bi qismî windahiyan telafî kir.
  Alik jî di heman demê de difikirî. Bi rastî, şer bi artêşeke ewqas bêhejmar re bêwate bû. Lê çi dibe eger, wek mînak, cureyek vîrus, an jî çend blobên komputerê werin afirandin û hemû pergalên elektronîkî û sîbernetîk ên eskadronê di carekê de werin têkbirin?
  Rast e, ew nizane ev teyran çi cure teknolojî hene. Û gelo tenê ev çûk in, an jî nijadên din hene? Li wan şervanên ku li wir radiwestin binêre. Fîgurên wan dişibin çûkan.
  Ew kî ne? Robot, klon, an tiştek din? Dibe ku nijadên din jî beşdarî vê kampanyayê bibin. Bê guman, pêşniyara duyemîn a nemiriya virtual pir balkêş e. Lê ciwaniya herheyî bêtir fikara mirovên pîr e. Ji bo zarokekî wekî wî ne rast e ku serê xwe bi ramanên weha tijî bike. Her çend, bê guman, Alik xwe wekî kurekî piçûk nedidît. Pêşî, ew pir jîr bû, dehayek rastîn bû. Û ya duyemîn, wî berê gelek tişt bi dest xistibû, û qet nehatibû girtin. Ew jî tiştek bû ku meriv tê de jêhatî be.
  Ji ber vê yekê Alik Karasev dê dîsa jî xwe îspat bike. Û ev artêşa perrî dê bi rastî jî bandorê li ser milê xwe bike.
  Wêneyê Hîpermarşal dîsa biriqî. Çenûka wî hîn tehdîdkartir û xudperesttir xuya dikir.
  Wî fîs kir:
  - Baş e, te çi biryar daye?
  Her sê serokên dewletan: Çîn, Rûsya û Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê bi hev re bersiv dan:
  - Erê!
  Krong bi dengekî nizm got:
  - Û te çi biryar da!
  Serokê Çînê wiha bersiv da:
  - Ji bo perrekî ehmeqî ye ku li hember tofanê li ber xwe bide!
  Serokê Amerîkî serê xwe hejand û got:
  - Em amade ne ku şertên te qebûl bikin!
  Serokê Rûsyayê piştrast kir ku:
  - Tenê jiyan û azadî garantî bike!
  Serleşker keniya û bersiv da:
  "Dizanin, me fikra xwe guhert. Û hîn jî şer wê hebe. Çend trîlyon şervan ji seranserê galaksiyê hatin vir, tenê ji bo tiştekî vala bû!"
  Serokê Çînê wiha got:
  - Lê tu dê her tiştî wêran bikî! Çima hewcedariya te bi wêraniyan heye?
  Krong bi bawerî bersiv da:
  "Û em ê li ser xirbeyên wê cîhaneke nû ava bikin. Ji bilî vê, divê em dersek bidin mirovan. Lê netirsin. Em ê bombeyên tunekirinê li ser we neavêjin. Em ê şervanên piçûk û leşkerên bejahî bikar bînin. Û ev ê herî kêm hinekî kêfxweş be."
  Serokê Rûsyayê bi dengekî nizm got:
  - Me çekên atomî hene!
  Hîpermarşal keniya:
  "Ev tiştekî kevin e? Tenê tiştê ku hûn dikarin pê bikin ev e ku hûn zirarê bidin xwe! Bajarên xwe wêran bikin û Erdê qirêj bikin!"
  Wezîrê Parastinê bi dengekî nizm got:
  - Lê tu nagirî! Û her çi be, mirin li ser piyan ji jiyana li ser çokan çêtir e!
  Krong keniya, û kenê wî mîna henekê xuya dikir. Hîpermarşalê împaratoriya fezayê bi dengekî nizm got:
  "Bi rastî? Ma tu naxwazî çok bidî? Belê, êşa te dê me bikenîne. Em ji vê temaşeyê bêpar dimînin. Li gerdûnê têra şaristaniyên aqilmend tune ne ku derfeteke ewqas xweş ji dest bidin ku tiştekî nû û balkêş biceribînin!"
  Serokê Rûsyayê bi dengekî nizm got:
  Dijmin bêmane difikire,
  Çi dikare Rûsan bişkîne...
  Ewê ku bi cesaret êrîş dike di şer de,
  Em ê bi hovane dijminên xwe têk bibin!
  Mareşal Bilind dest bi kenê kir. Papağanekî bi cil û bergên fermî û bi madalyayan xemilandî, li milê wî yê rastê rawestiya û ragihand:
  "Min qet ewqas bêaqil nedîtine. Ew mîna mêşhingivekê ye ku gefê li mamûtekî dixwe. Mêşhingiv bêtir dişibihe mîkrobekê!"
  Û şaristaniya papaxê mê zimanê xwe yê dirêj nîşan da, çengel xwe yê lacîkkirî û zêrîn firehtir vekir. Ew pir xweş xuya dikir.
  Bi gelemperî, ev biyaniyan ji tirsnak bêtir komîk in, lê pir zêde ne, û armada tevahî ya keştîyan heye. Û heke hûn bi awayekî mantiqî li ser bifikirin, şaristaniyek ku kariye hejmareke ewqas mezin a parsekan di fezayê de bigerîne, divê ji hêla teknolojîk ve ji mirovahiyê pir çêtir be, ku, tewra di sedsala bîst û yekê de jî, hîn jî nikare bifire Heyvê. Û ew hemû tişt diçin ku derê?
  Alik tevahiya vê dîmenê bi rêya monitoran temaşe kir, û ramanên xortê jêhatî ji kêfxweşiyê dûr bûn. Bi rastî, mişkek di nav lepên pisîngekê de şansek pir çêtir heye ji mirovahiyê di nav lepên papaxên jîr de. Lê gelo ew jîr in? Fîlma navdar "Mars Attacks" bînin bîra xwe: ew mexlûq bi rastî ne ewqas jîr bûn. Û wan gelek zirar da mirovan. Lê ew dîsa jî çîrokek perî û xeyalek mirovan bû. Û ev, di rastiyê de, kabûsek rastîn bû.
  Wezîrê Parastinê ragihand:
  "Çend mûşekên hîpersonîk ên bi serên nukleerî li cem me hene. Divê em derbeyek wêranker li keştîyên fezayî yên nêzîk bidin!"
  Serokê Rûsyayê serê xwe yê spî bi tundî hejand û gumanên xwe anî ziman:
  - Gelo ew ê bigihîjin armanca xwe? Gelo motorên wan dê têra xwe hêz hebin?
  Serokê kompleksa leşkerî-pîşesaziyê destnîşan kir:
  - Dibe ku ew bigihîjin. Lê dibe ku ew bi rastî jî dema ku ew dadikevin li koma daketinê bidin?
  Serokê FSB bi awayekî gumanbar got:
  "Ne fikra herî baş e. Qirêjkirina axa me bi radyasyonê. Bi rastî jî çêtir e ku em hewl bidin ku di rêgehê de bigihîjin wê. Lê heke em hedefek hildibijêrin, maqûltir e ku em li keştîyên mezin ên stêrkî bixin!"
  Serokê Rûsyayê serê xwe hejand û got:
  - Baş e wê demê. Ger ez bimrim, wê demê bi muzîkê. Tu dikarî biceribînî, ger nexwî, wê demê qet nebe perçeyek bixwe!
  Wezîrê Parastinê wiha destnîşan kir:
  Divê serok fermana bikaranîna çekên navokî bi nivîskî bide. Wekî din, ew ê pir nebaş be.
  Keçikek bi kincên kurt û pêlavên bilind pêşnûme fermanek pêşkêşî serokê dewletê kir. Wî bi awayekî bêhemdî ew îmze kir. Û ferman hat dayîn.
  Makîneya şer dest bi gêrkirinê kir.
  Hîpermarşalê ev hemû dît û bi îronîkî ji sermarşala jin pirsî:
  - Ma tu difikirî ku ew ê bi fîşekên xwe hewl bidin me bigirin?
  Wê bi kenekî bersiv da:
  "Ger pêwîst be, lazerên me dê her mûşekên wan ên sexte bixin xwarê. Lê dem hatiye ku em dersekê bidin wî prîmatê bêşerm. Dibe ku em bi êrîşeke tunekirinê li Kremlinê bixin?"
  Krong îtîraz kir:
  - Na! Ew ê pir hêsan be! Em dest bi daketinê dikin. Ev fermanek e!
  Modulên daketinê ji gelek keştîyên fezayê dest pê kirin. Şiklê wan dişibihe delfîn an jî masiyên kêzikan. Bi xwezayî, ew leşkeran hildigirin. Bi gelemperî, her modulek fermandarek papaxan û leşkerên klon hene ku wekî bindestan xizmet dikin.
  Bi rastî jî bi mîlyonan modulên weha rijiyan û ji her alî ve û di heman demê de êrîşî gerstêrkê kirin. Mirovan bi pratîkî tu bersiv nedan. Çînê mûşekên nukleerî tunebûn ku êrîşî keştîyên stêrkî yên li orbitê bikin. Û Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê biryar da ku çêtir e ku cinawirên stêrkî provoke nekin. Bi rastî, hûn nekarin bi çoqê qamçiyekê bişkînin. Li welatên piçûktir jî panîk heye û di heman demê de hin kes jî kêfxweş in. Ev tevliheviyek e.
  Bi taybetî, yek ji profesoran, ateîstekî dilsoz, bi awayekî pir mentiqî destnîşan kir:
  Bila îlahiyatnas ji me re bibêjin ka Îsa Mesîh di laşên van papaxên bihêz û pêşketî de hatiye laşkirin. An jî di laşên nûnerên din ên cîhanên cûda de? Û gelo Xwedayê Hemûkar bi hezaran caran di goştê hebûnên cûda de laş girtiye û bi hezaran caran vejiyaye? Hûn, îlahiyatnas, dikarin tiştekî bibêjin?
  Adventîstên roja heftemîn û serokatiya wan zû gotin:
  "Ew cin in, wan bi karanîna hêza Lûsîfer xeyalek afirandin. Di rastiyê de, tu biyaniyên xerab û gunehkar tunebûn, û di prensîbê de, nikarin hebin! Ev hîleyên Şeytan in - bawer nekin! Şeytan xiyalekê diafirîne."
  Misilman jî şok bûn. Lêbelê, her çend Quran behsa hebûna şaristaniyên din ên xerab nake jî, ezmanek heftemîn û hebûnên ku li gerdûnê dijîn hene. Ji ber vê yekê ev meseleya şîrovekirinê ye. Û dibe ku bi daxwaza Xwedê biyaniyên xerab jî hebin.
  Belê, Budîst jî kêfxweş dibin. Derdikeve holê ku Bûda, yê ku li ser hebûna gelek cîhanan, şaristaniyên aqilmend û xwedayên cûrbecûr di kozmosê de hîn dikir, rast bû! Û yên din ên ku jiyana aqilmend di gerdûnê de înkar dikirin û tenê baweriya xwe bi Incîlê dianîn, xelet bûn. Û di nav wan de kêfxweşiyek mezin heye.
  Modulên daketinê bi aramî diçûn. Dibe ku ji bo dirêjkirina heyecana şerên pêşerojê jî. Bi rastî jî, mûşekên hîpersonîk ber bi fezayê ve diçûn. Serên nukleerî hildigirtin û li gorî hesaban, divê bigihîjin keştiya herî nêzîk.
  Lê belê gelek sotemenî û enerjiyê hewce dike.
  Bê guman, papaxan radarên gravîtasyonê û komputerên bihêz hene. Şaristaniya wan ji şaristaniya mirovan pir kevintir e. Rast e, papaxan tu ezmûna şer bi dijminekî wekhev re nînin. Lê gelo mirov wekhev in?
  Serokê Rûsyayê gelek xwêdan dida, serê wî yê tazî dibiriqî. Bi awayekî têgihîştî, ew pir ditirsiya. Bi taybetî ji ber ku wî hîs kir ku ji ber vê yekê biyaniyan serê wî naxin.
  Roket ji atmosferê derbas bûne û dikevin valahiyekê. Beşa herî dijwar ew e ku meriv wan ji dûr ve kontrol bike. Û divê ew ber bi ku ve werin armanc kirin? Ber bi mezintirîn keştîya fezayê ve?
  Serbaza jin wiha axivî:
  "Belkî divê em wan berî ku pir dereng bibe bixin xwarê? Gelo divê em bihêlin ku ew bi fîşekên xwe yên reben keştîyên me yên fezayî bixurînin?"
  Krong bi kenekî bersiv da:
  "Me bi piranî gerstêrkên ku yan bê jiyan in, yan jî tenê bi awayên herî prîmîtîv ên jiyanê keşif kirine. Û li vir diyariyek me ya wisa heye - şerekî mînyaturî! Ma bi rastî jî hêjayî wê ye ku meriv kêfek wisa ji dest bide?"
  Papayê jin bi fikar bersiv da:
  "Mirov barên termonukleerî hene. Û ew bi hêz in. Di her rewşê de, ew dikarin zirarê bidin zirxê keştiya sereke, û di nav Pustslavan de bibin sedema qurbaniyan!"
  Serleşker bi henekî got:
  "Nifûsa me têra xwe heye. Me gelek gerstêrkan bi cih kirine. Û mirina di şer de mirineke bi heybet e. Ruhê şervanekî ketî dê tevahiya gerdûneke koleyan werbigire!"
  Serbaza jin keniya û pirsî:
  "Te qet yek jî, ev gerdûnê di jiyana piştî mirinê de dîtiye? Bê guman hebûnên hişmend giyan hene, û tewra skanerên herî pêşketî jî dikarin wêneyên wan bigirin. Lê ew li derekê winda dibin, bê şop winda dibin. An ew diçin gerdûnek paralel, bi rêya kunên kurmikan di fezayê de, an jî ew di laşên din de dibin laş. Lê teoriyek jî heye ku giyan li derveyî laş ne aram e û bi tenê belav dibe."
  Krong bi dengekî nizm qêriya:
  "Devê xwe bigire, Kira! Ji bo axaftinên weha, dibe ku tu epauletên xwe winda bikî û tewra bibî endamê çîna koleyan. Ger Împerator hîn dike ku ji kesên ku di şer de dimirin re gerdûnek tevahî ya koleyan tê dayîn, wê hingê ev wisa ye! Û divê tu bawer bikî."
  Moşekên Rûsî dudilî man, dû re ber bi keştîya stêrkî ya Pustoslavan ve çûn - ku xwe wekî şaristaniyeke papaxên jîr bi nav dike - Keştiyeke Şer a Gross a pola sereke. Ev keştî ji hêla mezinahiyê ve dişibihe peykek gerstêrkê. Heta gravîtasyona wê jî heye. Her çend Pustoslav dizanin ka meriv çawa wê bi awayekî sûnî li ser keştîyên stêrkî diafirîne.
  Supermarşala jin qîr kir:
  - Werin em bi lazeran li wan bidin! Divê em wan bixin xwarê. Xeternak e!
  Krong keniya û bersiv da:
  "Mûşekên ewqas piçûk, ew dikarin çi bikin? Keştiya sereke zirxek pirqatî heye, ji metala herî bihêz hatiye çêkirin. Ceribandina wê di pratîkê de jî balkêş e. Bi rastî jî şerm e ku ewqas keştîyên fezayî yên zirxî yên bihêz hebin, û dîsa jî berxwedana wan di şert û mercên şer de hema hema qet neyê ceribandin!"
  Papayê ultramarşal ê li milê çepê rawestiyabû bi erêkirinê serê xwe hejand:
  "Belê, em ê bibînin ka parastinên me çiqas biha ne. Mirov qalikên tunekirinê nînin. Ev tê vê wateyê ku ew ji wekheviya me dûr in!"
  Serbaza jin wiha axivî:
  - Di ezmûna min a dewlemend de, kesî qet ji baldariya xwe poşman nebûye!
  Krong îtîraz kir:
  - Na! Em poşman bûne, û ji carekê zêdetir! Dev ji gilî û gazinan berdin û li neynikê bêçaretî nenêrin. Girêdana xwe li ser gerdûnê hişk bikin, tiliyên pola û perrî!
  Di dawiyê de mûşekên termonukleerî gihîştin hedefa xwe. Ew bi leza bilind ji dûrahiya sed metreyan li zirxê stûr ê ji alloy-metalê yê keştiya sereke ketin. Agirên nukleerî geş bûn, ku ji Erdê bi çavê tazî ve nayên dîtin. Girseya metal ji nişkê ve buhar bû, gurînek birûskê, dengek lerzînê hat, û kivarkên taybetmendî li ser rûyê keştiya sereke ya şer a mezin dest bi mezinbûnê kirin - tirsnak, jehrîn, ku qapaxa mirinê dişibînin têgihîştineke bêguneh a xwezayê!
  BEŞA HEJM. 18.
  Papaxên du lingî lerz hîs kirin. Ji ber lerzîna bi hêz ew zivirîn, li ser piyan bazdan, lê dû re zû rabûn ser piyan.
  Hîpermarşal qîr kir:
  - Ne ceribandineke xirab e - kêzikên prîmatan!
  Papayê mê bi hêrs fîsîn:
  - Ji ber vê yekê, em ê çawa bersiva wan bidin?
  Krong gewriyên xwe, ku li her du aliyên çengê wî yê tûj bûn, werimandin. Û qîr kir:
  - Heke ewqas serhişk bin, em ê wan hêdî hêdî bikujin!
  Menajêriyê çepik lê da.
  Supermarşala jin mızıldand:
  - Werin em li Kremlînê bixin! Li cem me barên tunekirinê û heta yên termokuarkê hene ku xwedî hêzeke mezin û kujer in!
  Krong îtîraz kir:
  "Pir hêsan û sade! Ez naxwazim serokatiya Rûsyayê bêyî ku bizanin çi bi serê wan hatiye, were hilweşandin. Bila ew, nemaze yên kel, hêdî hêdî bimirin, piştî ku tama tijî ya êş û şermê tam kirine!"
  Ultramarşala jin qîr kir:
  - Rast e, bila tîma daketinê kar bike! Em ê Armagedonê bidin wan!
  Krong ferman da:
  "Werin em gerstêrkê fetih bikin! Û roketek bi pompeyeke tunekirinê bavêjin ser Qutba Başûr. Bila qeşa bihele û germtir bibe... bi rastî jî!"
  Û careke din hunermendên heywanan dest bi kenînê kirin. Û papaxan dest bi lêdana klavyeyan kirin.
  Alikê kur nikarîbû van hemûyan bibîne, lê li ser înternetê meriv dikare bibîne ku êrîşa nukleerî bi ser neket. Û keştîyên daketinê nêzîk dibûn. Heta niha, dijmin lez nekiriye ku bi mûşekên xwe lê bide, lê ev têgihîştî ye - pir hêsan e!
  Kurê bernamenûs stran got:
  Pir caran tengasî li derî dixe,
  Lê belê ev xortê zana baweriya xwe bi zanistê tîne...
  Axir, tenê pêdivî ye ku hûn hişê xwe vekin -
  Hûn dikarin dijminan pir baş têk bibin!
  Û zarok, ku tenê sêzdeh salî bû, çîkolata avêt devê xwe.
  Di heman demê de, fîgur dest bi bazdanê ji modulên daketinê kirin. Topên dijî-balafirî gule li wan reşandin û mûşekên erd-hewa dest bi firînê kirin.
  Lêbelê, papaxên teknolojîk pêşketî ne ewqas hêsan in. Tîrêjên hîperlazer ên ku ji hêla komputerê ve têne kontrol kirin, top, mûşek û heta guleyan jî xistine.
  Û di bersivê de, mexlûqên perr ên du lingî jî dest bi teqandina tifingên xwe yên tîrêjê kirin. Dema ku guleyên wan li wan ketin, laş şewitandin û ew veguherandin îskeletan. Temaşekirina wê bi tenê tirsnak bû. Û papaxan di cilên fezayê yên xwe de bi dil û can kenîn.
  Ji bilî van çûkan, di nav leşkeran de keçên bedew ên ji leşkerên kolonyal jî hebûn. Bi rastî jî ew pir ciwan xuya dikirin, rûyên wan hema hema keçikan bûn. Lê ew di heman demê de pir dirêj û werzişvan bûn, û di vê rewşê de, eşkere bû ku ew ne tenê ji hêla fîzîkî ve dişibin hev.
  Kamera herî nû li ser keçekê sekinî ku kaskeke cilûbergên fezayê yên şefaf li xwe kiribû.
  Alik bi heyranî got:
  - Guhên wê wek lînksê ne! Ew elf e!
  Kurê bernamenûs stran got:
  - Ev Armageddon tê,
  Dijmin bi têkçûna tevahî ditirsiyan...
  Lê tu xwe nede ber guhê wî,
  Cinawirên xerab veguherînin tariyê!
  Lê paşê elfa bedew tifinga xwe ya lazer, ku dişibiya gongekî bi destan, nîşan da û tetik kişand. Û paşê pêlek kesk firî, mîna tsûnamiyekê belav bû. Û di cih de, deh leşker û polîsên Rûsî şewitîn. Heta hestiyan jî dest pê kirin biherikin.
  Keçika bi guhên lînks lêvên xwe lîzandin û kuxî:
  - Evîn û mirin, qencî û xerabî,
  Qedera wê ne ew e ku meriv fêm bike ka çi pîroz e û çi guneh e...
  Evîn û mirin, qencî û xerabî -
  Û tenê yek bijarte ji me re tê dayîn!
  Û niha, çar keçên elf bişkokên tetikê pêl kirin. Û ew bi hêzek kujer teqiya. Û tevahiya komek leşkerên Rûs, digel tankê, di cih de winda bûn.
  Alik bi awayekî bêserûber got:
  - Dema ku goblin tazî dikir,
  Gûl winda bû! Û tenê winda bû!
  Û niha avahiyên Moskowê yên dişewitin xuya dibin. Belê, papaxan û keriyên wan agir pêxistine. Û wê demê eşkere bû ku gelek keçên elfan hene. Û bi wan re, şervanên ji nijada trol jî hene. Ew dişibin keçên mirovan ên pir xweşik û masûlkeyî, tenê bi pozên derbirîner ên mîna masûlkeyan.
  Û ew bêrehm in. Wan bi çekên xwe yên kujer li avahiyek pirqatî dan. Û avahiya neh qatî hilweşiya, mîna xaniyek ji kartan hilweşiya.
  Û hem jin û hem jî zarok didizin hundir. Û şervanên trol ji nişkê ve dest bi qîrînê kirin:
  - Qîr bike, bişkîne û perçe perçe bike,
  Ev jiyan e, ev bextewarî ye!
  Û dû re bedewiyan bi mitralyoz û lûleyên xwe yên kujer dest bi gulebaranê li otomobîlan dikin. Û otomobîl bi rastî jî dihelin. Ev tunekirina tevahî ya mirovan e.
  Ev keç tenê pozbilind in. Û ew bi hemû hêza xwe diqîrin:
  - Em ê we hemûyan parçe parçe bikin,
  Û em ê bi kêr û kêran bikujin!
  Em ê hemûyan bişewitînin, û em ê hemûyan bikujin,
  Ger hewce be, hetta bi şev jî!
  Waw... Yek ji wan firî cem leşkerê birîndar û lingê xwe yê tazî, xêzkirî, pir xweşik û cezbexş rasterast li rûyê xort xist.
  Û wê deng kir:
  - Were, pêlava min maç bike! (Were, pêlava min maç bike!)
  Ew ji jiyanê hat, çavên mêrê birîndar ronî bûn û xuya bû ku hêza wî vegeriyaye. Bi coşeke mezin, wî pêlava wê ya pembe ya tazî girt û maç kir.
  Keça elf qêriya:
  -Tu kurikekî baş î...
  Û kenî, wê got:
  - Ji ber vê yekê kur be!
  Û wê çeka xwe ber bi wî ve araste kir. Tiştek di hundirê wî de pê ket. Û wê herikînek kronoplazmîk şand nav zilamekî nêzîkî sî salî. Û bi vî awayî, tiştê ku berê zilamekî mezin bû, bû kurekî nêzîkî diwanzdeh salî. Rast e, birîna wî di cih de baş bû, û şort li şûna şalwarê wî bûn. Kur kenîya û serê xwe tewand û got:
  - Rûmet ji te re, rizgarkerê me!
  Keçikê bi ken serê xwe hejand:
  - Tu bi vî awayî gelek xweşiktir î. Nêrên mirovan pir ne xweşik xuya dikin. Dibe ku em wan bikin zarok?
  Xweşikeke din bi êrîşkarî porê xwe yê porteqalî serê xwe hejand û piştrast kir:
  - Belê, ev çêtirîn e! Lê kur pir koleyên guhdar in. Belkî divê em kesekî cidîtir bikin!
  Keçika elf îtîraz kir:
  - Na! Bila hemû mirov bibin zarok! Nexwe, em ê wan bi tenê tune bikin!
  Û kenekek henekbaz hat bihîstin.
  Alik, ku bi rêya Hypernetê dagirkeriyê dişopand, dest bi kenê kir û bi kenekî got:
  - Bi rastî! Ev çi cure mirovkirin e?
  Keçên ku beşdarî dagirkirinê bûn bangek ji Mareşal Krong re kirin:
  - Belkî divê em mirovan nekujin? Belkî divê em tenê ji wan bikin koleyan?
  Krong bi dengekî bilind bersiv da:
  - Na! Ev ne balkêş e! Pêşî em ê hemûyan bikujin, paşê wan vejînin û bikin kole!
  Papayê supermarşal ê mê piştrast kir:
  "Xwedayê min! Bi rastî jî ev çareseriya herî baş e. Em ê kêfê bikin û di heman demê de bandorên blasterên kronoplazmê biceribînin. Gelo ew dikarin giyanên mirovan veguherînin laşên ku em dixwazin? Û ev ê bi rastî jî ecêb be."
  Papağaneke din a mê got:
  "Em ên perrî neçar in ku şiklê elfan bigirin da ku ji pîrbûnê dûr bikevin. Lê em tenê dikarin fermandariya leşkeran bikin, wekî ku di laşên papaxan de adet e. Çi paradoksek: ji bo ku em ji pîrbûnê dûr bikevin, divê em dema xwe ya di desthilatdariyê de sînordar bikin!"
  Krong keniya û bersiv da:
  "Belê, ev jîr e! Niha milyonek elfên jin û milyonek trolên din ên jin hene, û tenê yek di laşê nijadek xwezayî de heye. Û hetta wê demê jî, tenê ji bo demek kurt, da ku em pîr nebin... Ev xetên şaristaniya me ne!"
  Papayê jin bersiv da:
  - Belê, ew bedela ku hûn ji bo nemiriya bedenî didin e. Û bawer bike, nemirî pir hêja ye!
  Krong kenîya û got:
  "Hêzên me ewqas mezin in ku... Mirov dibe ku guman nekin ku ew ê diyariyek çiqas dewlemend ji me bistînin. Mêr dê bibin kur, û jin... Ew ê ciwanî û bedewiya herheyî bi dest bixin. Lê pêşî, em ê laşên wan ên berê tune bikin. Û em ê wan bi awayekî bikujin ku bibin sedema êşa herî zêde."
  Ultramarşala jin îtîraz kir:
  "Em nijadeke medenî ne, û divê em sînorên xwe bizanibin dema ku êşa fîzîkî didin. Axir, Danezana Mafan heye ku tewra qaîdeyên ji bo îstismara koleyan jî diyar dike. Û di heman demê de hejmarek qedexe li ser dayîna êş, îstismar û hwd. jî dihewîne."
  Krong keniya:
  - Belê, humanîzm, bi ya min!
  Û hîpermarşal dest bi stranbêjiyê kir, û hevalên wî stran hildan, ku kevnar bû, lê tewra di serdema fezayê de jî, pir têkildar bû;
  Xweş e mirov di nav agir û dûmanê de bijî,
  Û dengê çeka mîtralyozê bibihîze...
  Rêberiya me bike, ey padîşahê bêhempa.
  Pêş, pêş, pêş, pêş, pêş!
  
  Dema top bi şev û roj diteqin,
  Rêz û ferman zûtir tên,
  Bila ew bi hêrs li ser cîhanê biqîre,
  Şer, şer, şer, şer, şer!
  
  Aiguillette ji jiyana aştiyane bêzar dibe,
  Di bêkartiyê de, heta rengê alan jî winda bûye...
  Û ew kesê ku qala mirovperweriyê dike,
  Sîxur, sîxur, sîxur!
  
  Dema top bi şev û roj diteqin,
  Rêz û ferman zûtir tên,
  Bila ew bi hêrs li ser cîhanê biqîre,
  Şer, şer, şer, şer, şer!
  
  Ma em li hev dikin ku fîzîknas û fîlozof,
  Wan bi hunera xwe zanist pêş de birin...
  Lê belê pirsgirêkên sereke têne çareserkirin - ..
  Di rêzê de, di rêzê de, di rêzê de!
  
  Dema ku her tişt li dora min dişewite û diqelişe,
  Rêz û ferman zûtir tên,
  Topan diavêjin, bi şev û roj diteqin,
  Şer, şer, şer, şer, şer!
  Di vê navberê de, keç - trol û elfên jin - pêşengiya fetihkirina gerstêrka Erdê dikirin. Ew niha guleyan li mirovan dibarandin, lê ew bi xwe jî neparastî bûn. Tank û robotên dimeşiyan jî tevlî şer bûn, bi awayekî pir êrîşkar tevdigerin û tevahiya avahiyan hildiweşînin. Paraşûtvan berê xwe didan Kremlinê.
  Wan bi leşkerên Rûsî yên elît û parêzvanên serokatiyê re şer kirin. Û ew pir xweş û êrîşkar xuya dikir. Vê tankê guleyek tunekirinê avêt. Û beşek ji dîwarê Kremlinê hilweşiya.
  Û keçên şerker ên elf qîriyan:
  - Em dijminên xwe dikujin,
  Gava min a yekem, gava min a dawî!
  Û bi vî awayî keçan dest bi şikestin û wêrankirina malan kirin. Û çawa otomobîl ji ber guleyên wan dihelin.
  Ew hewl didin ku êrîşî balafiran jî bikin. Ev bi rastî hewldanên bêhêvî ne.
  Û balafir tentakulên dirêj ên robotan digirin û wan ji hev diqetînin. Robot di mezinahiyên cûda de jî hene. Di hişê kurê sêzdeh salî, lê bi jêhatîyeke neasayî, Alik de, têkiliyek bi kartonfîlma navdar - an jî rasttir, rêzefîlma - Evangelion re çêbû.
  Herwiha li wir çend robotên bi rastî jî xweş hebûn, û ew ji hêla ciwanan ve - kurik û keçan - dihatin kontrol kirin.
  Şervanên jin ên ji fezayê qet ne cinawir in, lê pir xweşik in. Bi rastî jî dîmenek e ku meriv temaşe bike. Bi taybetî jî dema ku hin ji wan pêlavên xwe derdixin û li ser lingên xwe yên tazî û xêzkirî dest bi lêdanê dikin. Divê ez bibêjim ku ev pir pratîk e.
  Alik, ku pisporekî komputerê yê ciwan bû û dagirkirinê ji goşeyên cûda dît, li ser monitoran û bi şêweyên cûrbecûr temaşe kir, û tevgerên hêmanan dît, bi coş got:
  Xelk li seranserê Erdê dihejin,
  Axir, zulm ji sînorê wê derbas bûye...
  Ger keçik şer bikin -
  Çêtir e ku em nekevin nav şerekî!
  Û keç ne tenê lazeran li ser xanî û avahiyên din diavêjin. Ew bi tiliyên xwe yên tazî pulsarên kujer jî diavêjin.
  Û ev yek dibe sedema wêraniyên bêhejmar. Û di vê pêvajoyê de, mirov bi giranî birîndar dibin.
  Lê tevî zilma van pêşandanên weha, keçên serketî bi tevahî sadistên bêrehm nînin ku di nihêrîna pêşîn de xuya dikin.
  Ew mirovekî bi tîrêjê dikujin, heta bi pêlên sor an porteqalî wan heta asta hestiyan dişewitînin, paşê pêlek kesk berdidin ku mîna tsûnamiyekê diherike. Û laş tên vejandin. Tenê mêr dibin kurên ku ji diwanzdeh salî mezintir nînin. Lê jin hemî ciwan û bedew in.
  Alik, bernamesaz û hakerê kur, stran got:
  - Nemirî ji demên kevnar ve,
  Zilam lêgerîn kir, bi armanceke ecêb matmayî ma.
  Di olên pirtûkên kevnar de,
  Û zanistên hişk ên demên paşîn!
  Ne tenê tirs ew ajot,
  Lê ne Xwedê û ne jî Allah li vir alîkariyê nakin,
  Û her weha xwesteka ku bi tevahî rê biçe,
  Şefeqê bibîne, bersivê bibihîze,
  Gav ber bi bilindahiyên zanîna bêhempa ve bavêjin!
  Belê, bi rastî jî kalê pîr ji aliyê tîrêjekî ketî ve hatibû pelçiqandin û zikê wî rijiyabû. Lê keçika serkeftî wî vedigerîne ser xwe û di cih de kurekî bi şort derdikeve. Bi diranên xwe yên spî dikene, bi eşkereyî ji laşê xwe yê nû, zarokane û saxlem pir kêfxweş e.
  Û çawa dibe ku hûn ne bextewar bin? Ger hûn ji nexweşiya movikan an jî gûtê dikişînin, hûn ê her tiştî bidin da ku êşa bêzar raweste. Û li vir dem ji bo hestiyariyê tune.
  Alikê kur, ji ber ku zarokekî pir jêhatî bû, van hemûyan fêm kir û hetta stran got:
  - Sal derbas dibin, û belkî em ê fêm bikin,
  Çawa ji vê şerîta bêdawî derbas bibim,
  Çawa di bahoza hov a deman de winda nebim,
  Di valatiya gerdûnê de dihele!
  Sal derbas dibin, her çend gelek tengasî hebin jî,
  Ez bawer dikim em ê dîsa bibin wek zarokan -
  Di şewqa stêrkan de, piştî hezaran salan,
  Em ê hemû li ser gerstêrka xwe hev bibînin!
  Belê, li vir keçikek di êrîşê de heye û em bêjin, di heman demê de ewqas tirsnak û balkêş xuya dike!
  Li vir, yek ji wan kesên ku revandibûn xortekî neçar kir ku li ser çokên xwe deyne û neçar kir ku lingên wê yên tazî maç bike. Û ev, bê guman, kiryarek pir xweş û êrîşkar e.
  Du mêyên elf û trol ên bedew bi tiliyên xwe yên tazî xort girtin - yek ji poz, ya din ji ling - û ew ji hev veqetandin. Parçeyên goştê perçe perçe li her alî belav bûn. Keçan mîna dînan dikeniyan. Wan dilopên xwînê yên ji lêvên wan diketin dilizandin; xweş xuya dikir.
  Paşê pêşî tîrêja şîn vêxistin, paşê ya kesk. Û li şûna goştê çirandî, kurek xuya bû, bi qasî diwanzdeh salî, tirsonek û di heman demê de pir dilşewat û delal.
  Keçan, hem elf û hem jî trol, kenîn û diranên xwe nîşan dan.
  Alik, her çend baweriya wî bi Xwedê tunebû jî, bixweber xaça xwe kir. Lê paşê bi çavnebarî li xwe nihêrî. Mîna ku ew bi destên xwe şeytanan ji wir derdixist.
  Kur fîkand û stran got:
  Mala dînan agir girtiye,
  Sanatoryuma Şeytan...
  Ez eşkere nerehet im,
  Ku em kurên Xwedê ne!
  Alik dîsa skanerê vekir û dest bi nihêrîna tiştên ku ji goşeyên din ve xuya dikirin kir. Yek ji generalên Rûs hewl da ku gule berde keçên elf. Lê guleyên wî li ser cilên fezayê yên şefaf ên keçan ketin. Ew ber bi general ve bazdan. Û bi tiliyên xwe yên tazî ew girtin, yek ji poz, du yên din ji guh. Û ew kişandin. Û general ji tirs û hîsteriyê qêriya.
  Û keçên elf dikenin. Ew bi rastî jî kêfê dikin. Û ew heta amade ne ku bistrên.
  Û bi rastî jî ew çirçir û qîrîn dikin. Lê peyvên takekesî nayên fêmkirin.
  Alik biryar da ku çêtir e berî ku pir dereng bibe bi hevala xwe re bi rêya Skypeê bipeyive. Ew jî keçek pir dijwar bû.
  Lê belê mimkun e ku têkiliya di navbera xwe de biparêze.
  Alînayê yekser bi hevalê xwe Alik re têkilî danî. Ew pir ditirsiya xuya dikir.
  Keçikek nêzîkî çardeh salî çirçirand:
  - Tu dizanî çi dibe. Armagedon e!
  Kurê bernamenûs bi erêkirinê serê xwe hejand:
  - Belê, ev bi rastî jî wekî dawiya dinyayê xuya dike! Lê em nikarin bikevin panîkê!
  Alîna qîr kir:
  "Tu vê yekê dibêjî wekî ku tiştekî tirsnak neqewime, û her tişt normal be. Lê kabûsek li ser gerstêrka me diqewime!"
  Alik serê xwe hejand bi îradeya razîbûnê:
  "Bê guman rast dibêjî, Alina. Bi rastî jî kabûsek e. Lê tiştek tune ku were sererastkirin û tiştek tune ku were zêdekirin!"
  Keçikê hêrs bû:
  - Lê tu xwe wek zîrekekî sîber dibînî!
  Kurê bernamenûs serê xwe hejand û got:
  - Dibe! Ez xwe ji bilî vê yekê dibînim. Lê li vir em bi hêza şaristaniyeke pir pêşketî û mezin re rû bi rû ne.
  Alîna, ku ew jî keçek pir jîr û jêhatî bû, pir meraq kir û pirsî:
  - Pirsgirêka mezintir çi ye: mezinahiya mezin an pêşketina şaristaniyê?
  Alik milên xwe hejand û bi rastî bersiv da:
  - Zêdetir wekî pêşketinê ye. Mezinahî duyemîn e. Kabîneyên mezin bi dengekî bilind dikevin!
  Keçikê keniya û bersiv da:
  "Ev çavdêriyek bi rastî rast e. Lê bi rastî, ew tiştan ji bo me hêsantir nake! Her çend sofîstîkebûna dijmin pir girîngtir e."
  Alik bêdeng ma. Wî dîsa li monîtor û wêneyên vîdyoyê nihêrî.
  Li vir hûn dikarin maleke teqawidbûnê bibînin. Elf û trolên jin ketine hundir. Rûyên keçan, ku qet pîrbûn nedîtine, bi nefret rûçikên xwe diçirisînin.
  Û wan dest bi avêtina tîrêjên lazerê bi karîgeriyeke kujer kirin. Û ew çûn. Pêlên kesk û şîn pîr û kalên pîr dagirtibûn. Û dû re mûcîzeyek çêbû. Li şûna wan zarokên diwanzdeh an sêzdeh salî xuya bûn, bi rûyên pir şirîn û çermê nerm, paqij û teze. Û ew pir ecêb û xweşik xuya dikir.
  Ne wek pîr û kal. Lê niha kur û keçên bedew li dora xwe direviyan.
  Cilên zarokan li ser wan xuya bûn - şort û fîstanên kurt. Zarok bê pêlav li dora xwe diqelişiyan, xweşbextane hewa germ bû, û piştî dagirkirina biyaniyan hîn germtir bû.
  Û zarok pir kêfxweş in. Bi rastî, çiqas xweş e ku meriv di van demên dawî de zilamekî pîr ê lawaz be û niha kurekî ciwan û saxlem be?
  Belê, keç hîn bêtir kêfxweş dibin. Ew li neynikê dinêrin û rûyên razî digirin - ew ciwantir xuya dikin. Ev pir xweş e!
  Alik wiha axivî:
  - Zarokatî ji pîrbûnê çêtir e!
  Alina qebûl kir:
  - Bê guman, çêtir e! Lê dîsa jî, temenê herî baş ew e ku hûn ciwan bin, lê dîsa jî mezin bin. Û ev tiştê herî baş e ku meriv qebûl bike!
  Kurik keniya û got:
  - Çiqas xweş e ku meriv her û her ciwan be, her û her ciwan be, her û her serxweş be!
  Keçikê rûyê xwe hejand û ferq kir:
  - Belê, serxweş... Serxweşî dînîtîya bi îrade ye!
  Alik serê xwe hejand û got:
  - Belkî. Min venexwariye, ji ber vê yekê nizanim. Lê cixarekêşandin bi rastî jî kirêt û hovane ye. Ez tenê wan kesên ku wê dikin fam nakim!
  Alîna bi biryardarî bersiv da:
  - Adeteke xerab! Tiştek ji cixareyê xerabtir nîne!
  Û kur û keçikê ew girtin û mûştên xwe hejandin.
  Di vê navberê de, paqijkirina gerstêrka Erdê berdewam kir. Ji tirsnaktir bêtir komîk xuya dikir.
  Û şervanên mezin hebûn, û niha zarok li şûna wan hene. Û ev pir xweperest e.
  Bêguman kal û pîr kêfxweş in. Lê ciwan ne ewqas. Rast e, ji bo jineke pîr a piştxur dibe keçik kêfxweşiyek e, lê jineke mezin, lê dîsa jî ciwan, çawa ye?
  Belê, li vir veguherînek çêdibe. Û zarok çi ne? Ew ne xema wan e; hûn dikarin li vir bisekinin an bikevin.
  Alînayê qîr kir:
  - Em ê bi cesaret bikevin şer ji bo desthilatdariya Sovyetan û wekî yek em ê bikevin nîşanên ronahiyê!
  BEŞA HEJM. 19.
  Alik dîsa bi şer mijûl bû. Komek leşker û du tank hewl didan êrîşî keçên biyanî yên dagirker bikin. Keçan xwe di nav baloneke hêzê de pêça. Gule wek nokên piçûk li ser wê diqelişiyan. Û dû re şervanan bombeyên xwe teqandin. Û di encamê de, mûcîzeyek bi rastî dest pê kir.
  Leşkerên ku êdî pir ciwan nebûn (ji ber ku reforma leşkerî temenê leşkerên neçarî bi girîngî zêde kiribû), dest pê kirin ku bibin kurên yanzdeh an diwanzdeh salî, lê êdî ne, û mitralyozên wan ji nişkê ve veguherin pêlîstokên zarokan.
  Ew pir komik xuya dikir.
  Alîna heta ji kenê jî ket. Bi taybetî jî henekdar bû dema ku li şûna tankan, kekên nerm xuya bûn ku bi gul, heywan, masî û perperokên ji krema rengîn hatibûn xemilandin. Û ew bi rastî jî pir xweş xuya dikirin.
  Bernamenûsa keçik jî got:
  "Û feydeyek ji vê yekê heye. Veguherandina çekên wêrankirinê bo tiştên xweş û xweş! Ma ne rast e?"
  Alik qebûl kir:
  "Piştî şerê li dijî Ukraynayê, min dest bi nefretkirina çekan kir. Bi rastî jî kuştina gelê xwe, bi taybetî birayên xwe yên bi xwîn û baweriyê, kirêt e!"
  Alîna keniya:
  - Ma tu ateîst nînî?
  Kurê zana yê bi lerz bersiv da:
  - Ne tam! Xwedayê min hişê mirov e! Ez bawer dikim ku bi rêya Hîperevolusyonê mirov dikare ji meymûn ber bi Hemûhêzbûnê ve biçe!
  Bernamenûsa keç serê xwe hejand û piştrast kir:
  "Ev baweriya herî maqûl û geşbîn e. Axir, baweriya bi Xwedayekî li gorî Incîlê ne tam xweş e. Xwedayekî ku zarokan ji ber pençeşêrê dimire, yan xerab e yan jî bêhêz e!"
  Alik bi kenekî xemgîn piştrast kir:
  - Bê guman! Û ku tê de şer diqewimin. Her çend ev pevçûn hîn ne ya herî hovane be jî, û hin kes jê kêfê digirin!
  Bi rastî, dema ku tîrêj li zilamê li ser kursiya bi teker ket, ew ji nişkê ve rabû ser xwe û xwe wekî kurekî nîv-tazî yê nêzîkî diwanzdeh salî nîşan da. Û kur bi kêfxweşî dest bi reqsê kir û stran got:
  Xortaniya min a hov,
  Ez dîsa bi hêz, teze û enerjîk im...
  Tîma min malbata min e,
  Kur bê guman pir serbilind e!
  Alînayê dema ku li elektronîkê temaşe dikir ev yek dît:
  - Dibînî, kurê min, ji bo hinekan şer e, lê ji bo hinekan diya wan bi xwe ye!
  Alik keniya û got:
  - Di temenê min de, mêr bi rastî ji peyva "kur" hez nakin. Em tercîh dikin ku wekî mêr ji me re bêjin!
  Keçikê keniya û got:
  - Mêr, bi taybetî yên ku rih hene, pir kirêt in. Tenê xeyal bike ku çiqas nexweş e dema ku tu maç dikî, rih li te dixin!
  Kurik bersiv da:
  "Tu bi xwe hîn jî keçik î, û tu vê yekê wek zarokekî dinirxînî! Lêbelê, ji bo kesên ku ji rihan hez nakin, bihuşteke rastîn hatiye - vegera zarokatiyê!"
  Alînayê bi kenekî got:
  - Cihê me tune ku em vegerin! Em jixwe zarok in! Bi rastî jî, hîn jî zarok in!
  Di heman demê de, balafireke din a êrîşê ya Rûsî di nav pêla teqînê ya belavkerê de asê ma û bû perçeyên çîkolatayê. Ev yek pir komik xuya dikir.
  Du kurikên bi şortan karîn xwe bavêjin xwarê. Ew daketin xwarê û stran gotin:
  Bilindtir û bilindtir û bilindtir.
  Ji bo firîna çûkên me hewl bidin...
  Û di her perwaneyekê de nefes digire,
  Aştî li ser sînorên me!
  Alînayê bi ken got, bi tiliyên xwe nîşan da:
  - Rasyonelîzekirin!
  Bi rastî, herdu keçên elf ên ku dîlgirtibûn çend kur û keç girtin û ew li ser erebeyekê zeliqandin. Wan ew qamçî kirin û bi coşek mezin ew ajotin.
  Zarokan bazdan û lingên wan ên tazî li hev ketin. Û ev yek komik û henekdar xuya dikir.
  Alik ew hilda û stran got:
  - Em li vir in, qeşa, qeşa, qeşa,
  Gefên dûr ên zivistana tarî...
  Alînayê îtîraz kir:
  - Niha havîn e. Û di havînê de, zarok hez dikin ku bê pêlav baz bidin...
  Û zarokan bi koroyê dest bi stranbêjiyê kirin:
  - Ax, çi ling,
  Em her tim bê pêlav in.
  Zarok perçe perçe ne -
  Mezinan bi mûştiyan tên lêdan!
  Bi rastî jî komik û kêfxweş xuya dikir. Ev kes bi rastî jî tiştekî taybet in!
  Li vir hûn dikarin bibînin ka çawa keçek elf bi qamçiyek li lingên tazî yên kurekî bi şortan dixe.
  Ew qêriya û stran got:
  Rûmet ji elfê re, rûmet,
  Tank ber bi pêş ve diçin...
  Dabeşên keçikê di bikini de,
  Silav ji gelên Rûsyayê re!
  Belê, bi rastî jî komik xuya dikir. Û keç di heman demê de digirîn û dikeniyan.
  Ew ken bi rastî jî xweş in. Elf û trolên mê berdewam kirin bi nêçîra mirovan, wan vegerandin zarokatiyê. Û ew bi awayê xwe pir xweşik û dilkêş xuya dikir.
  Alik ew hilda û qîr kir:
  -Zaroktî xweş e,
  Gul bi firehî şîn dibin...
  Û wisa kêrek -
  Li mîmoza mezin!
  Alîna kenîya û bersiv da:
  - Belê, ev bi rastî jî ecêb e!
  Û keçikê stran got:
  Li ser lingên mirîşkê kulekek sar heye!
  Kur bi kelecan bersiv da:
  - Bawer bike an neke, ew henek e!
  Alînayê bi kêfxweşî got:
  -Û qurbaq dibe prenses!
  Alik bi kelecanî got:
  - Di serdema me de çi bêwate ye!
  Keçik keniya û karîkaturek vekir. Ew pir balkêş xuya dikir. Lê gava tiştên weha diqewimin, kî hewceyê karîkaturek e? Mînakî, heta serokê Rûsyayê jî li cîhek kûr a bin erdê veşartiye. Lê bê guman ew ê were dîtin. Û ew jî dê bibe kur. Dibe ku ev yek jî henek be.
  Tenê vê dawiyê, her kesî guh dida te, lê niha divê tu jî guh bidî yên din. Û ew ê te wek hespê kar bigirin. Ev bi rastî jî pir xweş e.
  Alînayê bi kenekî got:
  - Dema ku serokkomarê tazî û qelew bibe kurekî bê pêlav û şort, ew ê komik xuya bike.
  Alik li ser Twitterê nivîsand:
  - Belê, belê, belê, belê-
  Ez ê bibim stêrk!
  Di vê navberê de, bûyerên bi heman rengî li Qesra Spî jî diqewimin, ku endamên kongresê û senatorên rêzdar vediguherin zarokên ku ji diwanzdeh salî mezintir nînin. Û ev yek hinekî xweş bû. Yên ku pîr bûn ji vê vejînê kêfxweş bûn, lê yên ku hîn ciwan bûn ewqas bi coş nebûn.
  Yek ji kongresmenên ciwan, dema ku ew bûbû kur, qîr kir:
  - Divê ez dîsa biçim dibistanê? Ev pir xirab e, min digot qey ez êdî neçûme dibistanê!
  Lê jina pîr, ku vê dawiyê bûbû keçek, pir kêfxweş bû:
  - Ez niha xwe pir baş hîs dikim! Ev tenê mûcîzeyek e!
  Hema bêje hemû zarokên nû bê pêlav bûn, ji ber ku pêlavên wan ên kevin ketin. Ji ber vê yekê zarokatiya wan bi rastî bê pêlav bû.
  Lê li nîvkada başûr, jixwe zivistan e. Û piştî veguherînên weha, zarok li wir serma dibin. Ew di cih de dest bi xwe dikin. Lêbelê, nîvkada başûr ji ya bakur pir kêmtir nifûs e. Li Afrîkaya Başûr, heta di zivistanê de jî, hewa bi qasî meha Îlonê ya Rûsyayê ye, ev tê vê wateyê ku zarok dikarin bê pêlav birevin. Wekî din, gelek kes, nemaze yên bi çermê reş, bi her awayî tevahiya salê bê pêlav direvin.
  Vegera zarokatiyê balkêş e. Hin mêrên Ereb, ku dîsa bûne kur, digirîn ji ber ku rihên şîn û geş ên ku ewqas dirêj mezin dikirin winda kirine. Û niha ew dîsa zarok in, di cîhana îslamî de bi daran li ser lingên wan tên lêdan. Tenê avantaja zarokatiyê di nav Ereban de ev e ku ew neçar nînin rojiya Remezanê ya êşdar bigirin. Û bi rastî jî, nemaze heke bikeve havînê, ew êşek rastîn e.
  Lê bê guman, ev ji bo kal û pîran kêfxweşiyek e - ew dev ji gilî û gazincên li ser nexweşiyên xwe yên kevin berdidin, û rewşa wan a giyanî û başbûnê baştir dibe. Wekî din, şervanên dilşewat - mêyên elf û trol, û tewra papaxanên kêmtir - bi tevahî her kesê ku ji sêzdeh salî mezintir e vediguherînin zarokan, ji ber vê yekê kes aciz nabe ku hûn zarok in.
  Bê guman, ciwan ji vê veguherînê herî zêde nerazî ne. Rast e: ew ê di laş de biçûk bibin û şiyana wan a hezkirinê bêyî ku tiştek di berdêla wê de bistînin winda bikin. Axir, ciwanek jixwe xwe pir baş hîs dike û pir caran ne hewce ye ku wextê xwe bi tirşkirinê winda bike. Û li vir hûn neçar in ku molekulan bikar bînin. Û ev karekî dijwar e.
  Û bêaqilî di yek şûşeyê de!
  Alik bi kenekî got:
  - Belê, xwendekarên lîseyê tirsiyan. Ew jî wek me biçûk in!
  Alina wiha destnîşan kir:
  - Bê guman ew te naguherînin! Tu ewqas biçûk î ku tu ê heta diwanzdeh salî jî xuya nekî!
  Kurê bernamenûs îtîraz kir:
  - Biçûk, lê bi hêz! Ez deha me!
  Alîna keniya û got:
  Tu bi qasî şagirdekî pola yekem dirêj î,
  Lê bi hişê mîna Leo Tolstoy...
  Nivîsandin û henek kirin xerab e -
  Texmîn bike ew kî ye!
  Alik bi hêrs rûyê xwe nixumand û qîr kir:
  - Di derbarê bilindahiya xwendekarekî pola yekem de, ew pir zêde ye!
  Keçikê keniya. Û li monitorê nihêrî. Senator û endamên kongreyê yên Amerîkî rêz bûbûn û neçar mabûn ku bi lingên tazî yên zarokane bimeşin. Her wiha cilên porteqalî yên xweşik ên bi hejmarên girtîgehê li wan hatin kirin. Niha hûn ne tenê zarok in, lê di heman demê de mehkûm in jî.
  Alina wiha destnîşan kir:
  Li Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê, zarok ji deh saliya xwe ve dişînin zindanê. Bila senator û endamên kongreyê bi xwe fêm bikin ka zindana ciwanan çi ye.
  Alik wiha axivî:
  "Dibistaneke taybet ji koloniyeke cezayî ne çêtir e. Bi taybetî li vir, ku carinan sûcdarên ciwan kiryarên hovane yên xerabiyê dikin!"
  Alîna bi kêfxweşî keniya û got:
  - Kurên şirîn û porkurt tevliheviyê çêdikin! Alik, tu neçûyî dibistanek taybet! Zarokên li wir bêkêmahî tevdigerin!
  Kurê zana keniya û bersiv da:
  Baştir dibû ku tu li dibistanê bixwînî, delalê min,
  Li derve baş e, lê li girtîgehê dijwar e!
  Di heman demê de, parlamenterên Duma Dewletê bi vîdyoyê hatin nîşandan. Ew cilên şîn ên bi hejmar li xwe kiribûn, bê guman, veguherîbûn zarokan. Elf û jinên trol fermandariya wan dikirin, bûn serwerên nû yên jiyanê. Ev hemû pir ecêb û xweş bû.
  Alik bi kenekî got:
  - Cihê cîgiran ew der e! Wan heq kiriye!
  Û zarokan kenîyan û diranên xwe nîşan dan. Bi rastî, ma ev hemû parlamenterên Dûmaya Dewletê ne pîs in? Gelo yek ji wan jî li dijî şerê bi Ukraynayê re axivî? Bi rastî jî heywanxaneyek bû.
  Û niha ew neçar mane ku li ser lingên zarokên xwe yên tazî bitepisînin û biçin girtîgeha herî nêzîk, Butyrka, li wir ew ê neçar bimînin ku ji bo berjewendiya hikûmeta nû bi rastî jî pir bixebitin.
  Alînayê bi kenekî got:
  - Divê tu qebûl bikî ku cîhana nû ji ya kevin gelek dadperwertir e!
  Alik bi tundî serê xwe hejand û piştrast kir:
  - Zehmet e ku meriv bi vê yekê razî nebe!
  Piştre keçikê pêşniyar kir:
  - Werin em bistrên! Ji bo ku em xwe şa bikin!
  Û zarokan bi coş dest bi stranbêjiyê kirin;
  Ji destpêka demê ve xelk xeyalan dîtine,
  Di nav firehiya fezayê de birayekî bibîne...
  Û wan gelek helbest afirandin,
  Û gelek qala wê jî dihat kirin!
  
  Lê belê dinya ji nişkê ve cuda derket,
  Tiştên ku mirov di derbarê vê yekê de difikirin, dizanin...
  Xerîb xwe wekî xerûbek da nasîn,
  Û dadwerên baş wê werin!
  
  Lê belê gerstêrk di kabûsek de hildiweşe,
  Komek papaxan êrîşî wê kirin...
  Ev tiştê ku şeytan qiloç kiriye ye,
  Û niha mirovahî di bin îşkenceyê de ye!
  
  Lêbelê, bi rastî,
  Rayedaran tiştê ku heq dikirin bi dest xistin...
  Nêçîrvan bi rastî bûye nêçîr,
  Û Führerê kel li rûyê wî da!
  
  Niha, bawer bikin, hikûmeteke cuda hatiye,
  Kîjan bi aqilmendîtir hukum dike...
  Berê tenê Şeytanekî xerab hebû,
  Niha ew kontrola papaxan e!
  
  Û niha hevrêziyeke nû derketiye holê,
  Ku tê de edalet xuya bû...
  Encamek bê guman hat bidestxistin,
  Naskirin û rehm ji Xudan!
  
  Bi vî awayî ew mezinan vediguherînin zarokan,
  Ji bo dawî li êş û azaran bînin...
  Ew berê mîna zalimekî xweş xuya dikir,
  Û niha tiştek veguheriye perperokê!
  
  Niha hemû zarok in - tenê mezinan tune ne,
  Ew keç û kur mezin dikin...
  Bê guman, divê em nebin sedema tengasiyê,
  Ji ber vê yekê di pêçanan de pirsgirêk tune!
  
  Dema serok bêkes bû kî li wir bû?
  Ew bi rastî bûye mîna kêvroşkekî...
  Û li derekê kêrek deng dida,
  Û ew ji bo şerekî bi rastî baş tî bû!
  
  Ji ber vê yekê ye ku em nikarin wê fêm bikin,
  Dema ku biyaniyan van mezinan ava dikin...
  Derbaskirina îmtîhanan bi tenê notên A,
  Ji bo guhertina vê hîn dereng nîne!
  
  Niha kur bê pêlav direvin,
  Û pêlavên keçikan jî tazî ne...
  Li vir ew bi qamçiyek ber bi têkçûnê ve hatin ajotin,
  Û deng bi awayekî geş lê diket!
  
  Xwedê bike ku zarok her û her ciwan bimînin,
  Ji bo ku ew bikaribin Edenê ava bikin...
  Da ku têla jiyana hevrîşimê neqete,
  Ji bo ku em qet nebe neçar nebin her dem di formasyonê de bin!
  
  Em ji lîstikan hez dikin, bawer bikin,
  Gulebaran û rêwiyên cûrbecûr...
  Stratejî ji bo zarokan pir baş in,
  Em ê çatalek çêbikin, bawer bike!
  
  Û ku komputer jî hevalek e,
  Ew hemû byteyan pir zû dihejmêre...
  Em ê wê demê mîqdarek baş li ser navika xwe bistînin,
  Û bawer bike, ji vê sartir nabe!
  
  Belê, ez texmîn dikim ku lîstik bi dawî bûn.
  Keç û xort reviyan...
  Yek wekî sifir tê hesibandin,
  Ew bê feyde bû ku te cefa kişand û îşkence dît!
  
  Li vir Îsa mirin ji bo mirovan qebûl kir,
  Lê wê yekê te baştir nekir...
  Û tenê ji gerstêrka fezayê xerabkar,
  Ez ê Edenê dinyayê ji te re vekim!
  Zarokan bi hestên mezin û bi awayekî xweşik stran gotin. Û strana wan ecêb û xweşik xuya dikir.
  Di vê navberê de, elf û trolên jin ber bi mala serokê Rûsyayê ve çûn. Li wir, cerdevanên elît pêşwaziya wan kirin. Lê piştî ku bi tîrêjên kesk û binefşî hatin lêdan, ew di cih de veguherin kurên bê pêlav û tirsonek. Zarokên nîv-tazî çekên xwe avêtin û çok dan.
  Şer hema bêje bi tevahî ji aliyê jinên elf û trol ve hate kirin. Li gorî van keçên şervan, papaxan ji milyonekê yek bûn. Bi awayê, yên ku ne ji dayik bûn, lê bi rêya klonkirinê û di malzarokên sîbernetîk de mezin bûn.
  Ev keçên bi lingên tazî, bedew û nazik, masûlkeyî û tenê bikinî li xwe kiribûn, her ku diçû nêzîkî serokê Rûsyayê dibûn.
  Rêberê împaratoriyekê ku piştî têkçûna xwe di şerê li dijî Ukraynayê de hinekî lawaz bûbû, qelew û tazî bû - ne kesayetiyek bazirganî bû. Bi rastî jî ji tirsan dihejiya. Wezîrê Parastinê Buldogov jî di rewşek trajîk û tirsnak de bû.
  Bi rastî, ew li vir pir amade ye ku şer bike ...
  Deriyê zirxî di bin bandora tîrêjên lazerê de hilweşiya. Û elf ketin korîdorên xanî. Tîrêj ber bi wan ve firiyan, yekser ji qadên hêzê vekişiyan. Û di nav ewrekî ji şewqan de belav bûn. Û her tişt ronî bû, şewq dan.
  Eşkere bû ku tîma keçên bê pêlav bêrawestan bû. Ew bi êrîşkariyeke mezin pêşve diçûn.
  Serok, destên wî dihejîn, hewl da ku tabancayê rake. Wî ew bilind kir heta perestgeha xwe.
  Berdevkê çapemeniyê destnîşan kir:
  - Çima xwe biteqînî? Belê, gava tu bibî kur, ji kalbûn, tazîbûn û zikpiçûkbûnê çêtir e!
  Mîxaîl destnîşan kir:
  - Ez hîn pîr nebûme!
  Wezîrê Parastinê Buldogov wiha got:
  "Mirina bi şeref baş e. Lê eger ew tenê me veguherînin kuran, wê hingê... Ti wateya gulebarankirina xwe ji bo wê tune!"
  Wezîrê hundir bi kenekî tûj got:
  "Rewşa navendên ragirtina ciwanan dişibihe yên kampeke zarokan a baş. Ji ber vê yekê, kurbûn ji mezinbûnê çêtir e, bila kal û pîr bin jî. Ji ber vê yekê... Werin em pir xemgîn nebin!"
  Wezîrê Maliyeyê wiha destnîşan kir:
  - Ew ê te neçar bikin ku belaş bixebitî! Û ev ê tirsnak be!
  Wezîrê Kulturê wiha destnîşan kir:
  - Dem ji bo qelewan tune ye... Ez meraq dikim ger em zarok bin, gelo ew ê bihêlin em 18+ temaşe bikin?
  Ev gotina dawî bû sedema kenê. Bi rastî jî komik xuya dike.
  Rêveberê FSBê wiha got:
  "Artêşa me êdî tune ye. Ji bo me vebijarka herî ewle teslîmbûn e!"
  Wezîr û Cîgirê Serokwezîr ê Kompleksa Pîşesazî-Leşkerî bi dengekî nizm got:
  - Rûs dev jê bernadin!
  Serok kenîya:
  - Ez Rûs nînim... Li şiklê pozê min binêre!
  Û dîsa, ken û keniyan.
  Wezîrê Parastinê Buldogov wiha got:
  "Belkî divê em vexwin? Divê tu qebûl bikî, eger ew me bikin kuran, dibe ku ev cara dawî be ku em alkolê vedixwin."
  Serokê dewletê bi hestyarî got:
  - Me tenê konyakek pir xweş heye! Ew dused salî ye!
  Piştî vê yekê tîmê şûşeyan girtin û dest bi vekirina şûşeyan kirin, û keçên xweşik alîkariya wan kirin.
  Wezîrê Karê Navxweyî wiha got:
  "Tiştê herî bi êş di derbarê saziyeke sererastkirina ciwanan de nebûna keçan e. Her çend carinan mamoste bi temenbiçûkan re dikevin têkiliyê, û dixin xetereya girtîgehê."
  Serokkomar Mikhail wiha axivî:
  - Baştir e ku jinek bibe Wezîra Karên Navxweyî! Ev ê pir rast be ji hêla siyasî ve!
  Wezîrê Perwerdeyê wiha destnîşan kir:
  - Bi rastî jî gelek mamoste hene. Lê kî dê fêrî me bike?
  Serokwezîr wiha bersiv da:
  - Bi îhtimaleke mezin dar! Belê, gava tu kur bî, lêdana pêlavan bi darekê xweş e!
  Alkol diherikî nav dezgehên hikûmeta Rûsyayê, ziman sist dibûn, û sohbet her ku diçû eşkeretir û şadtir dibû.
  Car caran dengê kenê dihat bihîstin.
  Wezîrê Maliyeyê bi kenekî nefesgir got:
  - Serê min bi rastî ji ber westandina zêde ya berdewam dişkê, lê gava em bibin zarok, dê ti pirsgirêk çênebe!
  Wezîrê Karê Navxweyî wiha got:
  - Paşê ew ê me bişînin navendeke ragirtinê ya ciwanan ji bo kuran. Tu difikirî ku ev ê pir baş be?
  Rêveberê FSBê wiha got:
  "Li vir kurên ji diwanzdeh salî mezintir tune ne. Ji ber vê yekê qet nebe kesek tune ku tecawiz lê bê kirin. Wekî din, em ê her û her ciwan û her û her bê pêlav bimînin."
  Berdevkê Wezareta Karên Navxweyî wiha got:
  "Hin accelerator vê yekê heta di deh saliya xwe de jî dikin. Ji ber vê yekê li benda kampeke zarokan a xweş nebin ku hûn ê tenê li ser komputeran bilîzin."
  Serokkomarî destnîşan kir:
  - Ger em serhildanekê organîze bikin dê çi bibe?
  Di bersivê de, bêtir ken...
  Wezîrê Veguhestinê wiha destnîşan kir:
  - Serhildan di dojehê de!
  Sekreterê Konseya Ewlehiyê bi awayekî pir mentiqî got:
  "Mirov bi her tiştî re dibin yek. Ji ber vê yekê çêtir e ku baş tevbigerin. Dibe ku ew mexlûqên pir medenî bin û heta bihêlin ku em serdana cîhanên din bikin!"
  Serokwezîr bi dengekî nizm got:
  - Ew e ya ku hûn dixwazin!
  Û qedehek konyak rijand qirikê xwe û bi çavbirçî dest bi daqurtandina wê kir.
  Serok bi kenekî tûj got:
  "Bi rastî, min dixwest kurikek bim û bê pêlav birevim. Mîna romana 'Mîr û Feqîr'. Wî jî xeyala vê yekê dikir..."
  Wezîrê tenduristiyê wiha destnîşan kir:
  "Mîr jî kurek bû, û ew efûkirî ye. Lê ji bo me, dîsa zarokbûn - ev mîna..."
  Serokwezîr bi dengekî nizm got:
  - Lê xala tazî dê dîsa mezin bibe!
  Û dîsa hikûmet dikene. Û qedehên nû ji xwe re rijînin.
  Wezîrê Karên Navxweyî cixareyek din kişand û got:
  "Ev adetek xirab e. Lê gava em mezin bibin, ew ê heta qedexe bikin ku em wiya bikin. Her çend, li navendên ragirtina ciwanan, tevî hemî qedexeyan, ew hîn jî cixare dikişînin!"
  Serokkomarî destnîşan kir:
  - Divê cixarekêşandin li girtîgehan ji bo her kesî, çi mezinan çi zarokan, were qedexekirin. Ev titûn ewqas kirêt e ku mirov dixwaze vereşe!
  Serokê Wezareta Karên Navxweyî bersiv da û xaça xwe kir:
  - Cixareya dawî ya jiyana min, bi rastî!
  Wezîrê tenduristiyê wiha destnîşan kir:
  Tiştê herî zirardar di derbarê cixareyan de rûnên qatran in; ew ji bo pişikê pir zirardar in. Û nîkotîn bi xwe jî madeyek hişber e. Ger madeyên hişber ên wekî haşîş qedexe bin, çima nîkotîn jî nayê qedexekirin?
  Serokatî bi kenîyek bersiv da:
  Piştî şikestina di şerê Ukraynayê de, otorîteya hikûmeta Rûsyayê pir daket. Tiştê dawî ku me pêwîstî pê hebû ew bû ku em serhildanên titûn û alkolê provoke bikin. Hikûmeta me jixwe bi têlekê ve daliqandî bû...
  Serokê FSBê, bi bilindkirina qedehek konyakê pêşniyar kir:
  - Werin em ji bo dijberên xwe yên siyasî yên ku bi pozê xwe ve daliqandî ne vexwin!
  Û endamên hikûmeta Rûsyayê qedehan diqelişandin û konyak di qirikê xwe yê bêhna xwe vedidan. Her çend xizmetkaran sendwîçên bi kavyara reş ji wan re anîn jî, hema bêje bê xwarin vexwaribûn.
  Û dû re elf derketin holê. Keçên pir xweşik, ku tenê cilên wan xêzek qumaşê ya teng li ser sing û ranên wan bû, û lingên wan ên tazî pir cazîb û xweşik bûn.
  Keçan serê xwe li ber hikûmetê tewand û gotin:
  - Belê, we biryarek daye? Gelo ew ê baş be yan xirab?
  Serokkomarê Rûsyayê yê qelew û kel Mîxaîl Mîşûstîn wiha got:
  - Bi dostanî! Em teslîm dibin!
  Serokwezîr serê xwe hejand û got:
  - Bibore em serxweş in! Bi vî awayî hêsantir e ku meriv bikeve dîlgirtinê!
  Generala jin a bi guhên elfan serê xwe hejand û got:
  "Rast e! Ev cara dawî ye ku tu di jiyana xwe de alkolê vedixwî..." Wê bi ken zêde kir. "Heta ku, bê guman, gava tu bibî mezin û bikaribî laşê xwe hilbijêrî, kodeke azadbûnê nedin te!"
  Trola jin ferman da:
  - Niha dema derketinê ye!
  Wezîrên serxweş ji pişt maseyê derketin. Keçên bedew tîrêjên agir ber bi wan ve avêtin. Û ev kes di çend saniyan de veguherin kurên nîv-tazî yên nêzîkî diwanzdeh salî. Yê herî dawî ku derket holê Wezîrê Parastinê Bulldogov bû. Ji nişkê ve wî çek derxist û gule ber bi generalê elfan ve reşand. Gule ji qada hêzê derket û bi êş li zikê wezîr ket. Ew ket û dest bi lerizînê kir.
  Generalê elf destnîşan kir:
  - Çi diêşe? Divê tu serhişk nebî! Û rastî tundiya fîzîkî neyê!
  Piştî vê yekê wê hişt ku Bulldogov deqeyek din bizivire û êşê bikişîne, paşê çek nîşan da û bişkokê pêl kir. Tîrêjek kesk biriqî, mîna pêlek ew pêça. Û li şûna Wezîrê Parastinê yê qelew û tazî yê ku di zikê wî de qul hebû, kurekî bedew, masûlke û zer ê bi cilên avjeniyê xuya bû.
  Wî li ber generalê elfan tewandin û got:
  - Amade ne ji bo kar û parastinê!
  Şervaneke din a trolê ya jin ferman da:
  - Girtiyên zarokan! Niha, meş!
  Û lingên tazî yên kurikên ku vê dawiyê bûbûn endamên hikûmeta Rûsyayê dest bi lêdana li erdê mermerê yê bunkerê kirin.
  BEŞA HEJMAR 20.
  Alik ev hemû li ser înternetê temaşe kir. Kurê efsûnî bi kenekî got:
  - Çiqas ecêb derket! Niha li cîhanê wekhevî û biratiya tam heye! Û her kes, bê îstîsna, ciwan, bextewar, bê pêlav û bedew e!
  Alînayê bi heyranî got:
  - Belê, pir baş e! Lê ev ne hemû ye! Li deverek Afrîkayê, dîktator hîn jî di bunkeran de xwe vedişêrin. Lê piştî nîv saetê, li ser gerstêrka Erdê yek mezin jî nemaye.
  Bi rastî, xizmetkarên di bunkera hikûmeta Rûsyayê de jî bûn zarok - di vê rewşê de, keç. Û ji ber ku ew jixwe pir ciwan bûn, ew ne pir kêfxweş bûn. Ji kal û pîrbûnê zarokbûn çêtir e, lê ciwanbûn ji zarokbûnê çêtir e. Û ev têgihîştî ye. Kal û pîr bê guman kêfxweş in, lê dibe ku ew kesên ku hîn ciwan in ewqas kêfxweş nebin.
  Rast e, keçên ku nû xuya dikirin dest bi ken û kenînê kirin. Fîzyolojiya zaroktiyê serdest bû. Û niha eşkere bû kî kî ye. Bi rasttir, hebûn hişmendiyê diyar dikir, û ew ji ber ku bûn zarok pir kêfxweş bûn.
  Alik ew girt û dest bi stranbêjiyê kir;
  Zarokbûn bi awayekî xwe xweş e,
  Tu dikarî bê pêlav li zeviyê birevî...
  Her çend ji bo kur hinekî xeternak be jî,
  Huliganek dikare bi zorê bigire!
  
  Lê ew di zaroktiya xwe ya herheyî de çi cure kur e,
  Dema ku tu di şortan de zêde mezin nabî...
  Biyaniyek li taxê xuya bûye,
  Û wî ew zilam ji bo quruşek sifir firot!
  
  Ew ne pir baş e, bawer bike.
  Ji bo ku her û her zarokek bi şort bimîne...
  Her çend dilê te saxlem be jî,
  Lê belê gardiyan dê bi tundî lê bide!
  
  Axir, ne geliyê bihuştê li benda te ye,
  Mamoste ne Xudan Mesîhê Pîroz e...
  Na, tiştek wekî nîvê cîhanê tune ye,
  Dema ku hûn bi tenê ber bi stêrkan ve difirin!
  
  Ew ê te neçar bikin ku bi vî rengî bixebitî, kur.
  Ku ew ê bi awayekî mecazî heft paşê birevin...
  Û li vir roja wan a Şemiyê tune,
  Tu dê zû bi ava kelandî bişewitî!
  
  Kur bi rastî ji hewcedariyê ve hatin dorpêçkirin,
  Axir, di cîhana nû de gelek pirsgirêk hene...
  Laşê kurik ji westandinê diêşiya,
  Ew xulamek e, û qet ne efendimekî serbilind e!
  
  Loma, kurê min ê delal ê bê pêlav,
  Wekî ku divê bi zehmetî bixebite...
  Mîna kergoşkekî dilşewat li ser zeviyê bazde,
  Û qet nebe şervan!
  
  Jinên bedew hene,
  Lê ew ne hewceyî kur û zarokan in...
  Bi awayê xwe, kur kêfxweş in,
  Baweriya xwe bi dilê xwe nekin, gelî!
  
  Bawer bike, koletî dê me bi ser nekeve,
  Û qamçiya xerab a dijmin jî naşkê...
  Zarok bawer dikin ku ew ê padîşahiya xwe ava bikin,
  Bagera gemarî dê paqij bibe!
  
  Em zarok in, ez bawer dikim, em ê hemû di demek nêzîk de dîsa rabin,
  Em ê biyaniyan û fanatîkan têk bibin...
  Qiloçên Qabîlê xerab wê bên lêxistin,
  Û werin em bi çoqekê li kêzikan bidin!
  
  Bawer neke, gelî mirovan, qelsî tune ye,
  Em ê di demek nêzîk de bihuştek rastîn çêbikin...
  Em ê bibin dadwerên xwe, kur,
  Yan na napalm dê ji ezmanan baran bibare!
  
  Zilam gelek dizîne,
  Ji ber vê yekê zarok di nav hejariyê de ne...
  Emê derkevin ser rêya fireh,
  Da ku mirov li her derê kêfê bikin!
  
  Belê, lingên min ên tazî yên kurik çawa ne,
  Ew li ser kevirên ji çiyayan tûjtir dimeşin...
  Lêbelê, dema ku li ser rê dimeşiyan,
  Em ê biyaniyan bînin ber kêrê!
  
  Em ê bikaribin diyariyan qezenc bikin,
  Biyaniyan ji fezayê têk bibin...
  Û dilê kuran bi tundî lêdide,
  Nêçîrvan dê di demek nêzîk de bibe nêçîr!
  
  Ger pêwîst be, em ê lejyonan têk bibin,
  Bawer bike, paşvekişandin ne di berjewendiya me de ye...
  Bi milyonan zarok wê li pişt me bin,
  Bila bext û ez di heman rêyê de bin!
  
  Werin em bi pêlava xwe ya tazî kêzikekê bişkînin,
  Ji bo me, ev qet ne sînor e...
  Em bi vê çarenûsê veşêrin û bigerin nalîzin,
  Bilindtir ey bazê me yê zarokane, bifire jor!
  
  Lê ew belaş nayê, serkeftinê bizanibe,
  Dema wê ye ku em hirçê ji fezayê qut bikin...
  Ev ne ew e ku bav û kalên me ji bo wê şer kirin,
  Ku biyaniyan bikaribin kur bişkînin!
  
  Werin em împaratoriyek wek vê ava bikin,
  Ku di nav de aştî û hurmet hebe...
  Ew keçek bê pêlav ber bi darvekirinê ve dibin,
  Lê em ê bikaribin li rûyê celad bidin!
  
  Na, em ne mehkûmî şikestinê ne, bawer bike,
  Çiqasî ruhê zarokan xurt e...
  Her çend di beden de em tenê zarok bin jî,
  Lê ez dikarim du mezinan jî biperçiqînim!
  
  Ez bawer dikim ku li gerdûnê bextewarî dê hebe,
  Ji ber ku Xwedayê Herî Mezin bi me re ye...
  Bahozeke tirsnak wê belav bibe,
  Şeytan wê qiloçê xwe yê pola yê dirêj bişkîne!
  
  Hingê kur dê azadiyê bibîne,
  Û tîtanê masûlkeyî dê bi hêz bibe...
  Dem hatiye ku ev reqsa gilover a bêaqil bi dawî bibe,
  Mîna eyloyekî ezmanî ber bi dûr ve bifire!
  Piştî vê yekê, zarokan biryar dan ku dem dema xwarinek sivik e. Lêbelê, derketina ji jêrzemînê xeternak bû. Her çend Alik piçûk bû jî, zarokan dest bi kombûnê kirin. Diyar bû ku dagirkeran niyeta wan tunebû ku gerstêrkê bê çavdêr bihêlin. Hem kur û hem jî keçan dest bi wergirtina cilên porteqalî yên taybet bi hejmaran kirin, mîna girtiyan. Û ew di stûnan de hatin komkirin û neçar man ku meş bikin.
  Alik ji meşê hez nedikir, û kur xwedî egoyeke pir mezin bû. Bi rastî, ew jî mîna her kesî bû?
  Lê endamên hikûmeta Rûsyayê jixwe hatibûn jimartin. Kurên pêlav li şortên porteqalî û tîşortên bi jimareyên wekhev, niha neçar man ku bi trol û elfên jin re meş bikin. Cerdevanên nû piştrast kirin ku kuran tiliyên lingên xwe nîşan didin û pêlavên xwe bi hişkî li ser asfaltê dixin. Ev pir bêrêz xuya dikir.
  Hêzên desthilatdar di cih de veguherin girtiyên ciwan û qiloçên wan ketin xwarê.
  Alina wiha destnîşan kir:
  "Û Serok Mishka bi awayekî berbiçav xuyabûna xwe baştir kiriye. Berê ew tazî û zikmezin bû. Lê niha ew kurekî pir şîrîn û zirav e!"
  Alik bi ken serê xwe hejand:
  - Rast e! Bi gelemperî mêrên mezin bi rihên xwe pir nefret dikin. Lê em kur tenê pir baş in!
  Alîna keniya û destê xwe dirêjî şûşeya Coca-Cola kir, rasterast ji şûşeyê.
  Kurê efsûnî wiha got:
  - Meke! Kola ji bo te zirardar e, bi taybetî ji bo diranên te!
  Keçikê keniya û bersiv da:
  - Li reşikên Amerîkayê binêre, ew Kola vedixwin û çi diranên wan hene!
  Alik pirsî:
  - Te li wir mirovên reşik li ku dîtin?
  Alînayê bersiv da:
  - Bo sînemayê!
  Kurê efsûnî keniya û got:
  - Çiqas bêaqil e ku meriv jiyanê bi fîlman dadbar bike!
  Keçikê bi mentiqî got:
  Gelek kes Fransaya serdema navîn li gor romanên Dumas dinirxînin. Di her rewşê de, divê em ji bo wê rastiyê amade bin ku dibe ku ew ji bo me jî werin!
  Kurê efsûnî çirçirî:
  - Lê eger kesên ku tên ba te hebin, yên ku ji bo te jî wê hebin!
  Bi zincîrekê ve girêdayî, bi armancekê ve girêdayî! Ne diyar e çi!
  Alînayê bi hêrs qîr kir û got:
  "Belê, stranên weha me bi geşbînî û moralê tijî nakin! Divê em tiştekî moralê bilindtir, tiştekî ku me bixe tevgerê û me bixe rewşek erênî, bistrên!"
  Alik serê xwe hejand bi îradeya razîbûnê:
  - Ev ê pir baş be! Gotina stranên welatparêzî bi rastî jî xweş û ecêb e!
  Kurik rabû ser xwe, lingên xwe yên biçûk di pêlavên werzişê de lêxist û bi hemû hêza xwe dest bi stranbêjiyê kir;
  Ez kurekî serdema mezin a Rûsyayê me,
  Dema ku em dixwazin bi henekê tevahiya cîhanê bihejînin!
  Axir, mirovên mezin qet ne kêvroşk in,
  Û her şervanek ji bo min îdolek e!
  
  Ez di sedsaleke taybet de wek kurek ji dayik bûm,
  Ku tê de komputer bi henekan biryar dide...
  Û her kesê ku ji bêhêvîtiyê cilekî li xwe dike,
  Zivistan ewqas zindî ye ku halqeyên xwe yên biçûk dizivirîne!
  
  Na, Afrîka li Rûsyaya me ya fireh,
  Lê Sîbîrya xwedî hêzek bêdawî ye...
  Û keçên me di gerdûnê de herî xweşik in,
  Û her kur ji dayikbûnê ve qehremanek e!
  
  Mesîh hez bike û Xudanê Mezin bi rûmet bike,
  Bila Xwedayê Rod heta hetayê li ser me hukum bike!
  Pel zer û zêrîn dibin,
  Ez bawer dikim ku Kurê Xwedê Svarog dê hêzê bide min!
  
  Em hemû bi gelek serpêhatiyan re rû bi rû ne,
  Ji bo ku hetahetayê di spirala gerdûnî de bimeşim...
  Ma tu dixwazî gelek hobiyên cûda hebin?
  Bila Xwedê-mirov di herheyî de rûmetdar be!
  
  Qebûlkirina her tiştî li dinyayê peyvek serbilind e,
  Ku tê de yek dilê Bavê Rodê yê Bilind heye.
  Û piştî gorê jîyan berdewam e,
  Û em ê bikaribin bigihîjin bihuştê, bawer bikin, heta dawiyê!
  
  Bawer bike, gerstêrkê mezinbûna Rûsan nas kiriye,
  Bi lêdana şûrê damaskê, faşîzm hate tepeserkirin...
  Em ji aliyê hemû gelên cîhanê ve têne hezkirin û hurmetê nîşanî me didin,
  Û di demek nêzîk de em ê komunîzma pîroz li ser gerstêrka xwe ava bikin!
  
  Em ê keştîyên fezayê bişînin cîhanên cûda,
  Û em ê ji her kesî bilindtir û sartir bin, Rod grant.
  Axir, Rûsên herî bihêz pîlot in,
  Şervanekî wêrek e û dê her kesî parçe parçe bike!
  
  Em ê bikaribin ji gerdûnê bilindtir bibin,
  Û tiştekî ku şeytan bitirsîne bike...
  Beriya her tiştî, tiştê sereke yê şervanekî Rûsî afirandin e,
  Û ger pêwîst be, şervan dê Welat rizgar bike!
  
  Ji bo rûmeta Rûsyayê, şovalyeyê kirinan,
  Şûrê xwe bikşîne û bi tundî şer bike...
  Û şervanên Rûsî, hûn lê nanêrin,
  Werin em komunîzmê bi şahî ava bikin!
  
  Tiştê ku di pêşerojê de li benda we ye, cîhek dijwar e,
  Lê ez bawer dikim ku em ê bi hev re wê rehet bikin...
  Û ferman dê bibe xweşik û nû,
  Û em ê her kirêtiyê bi agir paqij bikin!
  
  Axir, li welatê me Xwedê û Ala yek in,
  Leşkerekî proletar di şer de di ekstazê de...
  Bila porê wan şervanan jixwe sipî be,
  Û kesek bêrîh e, lê di şer de jî ew mîna padîşah e!
  
  Rûsya îro ji cîhanê bilindtir derketiye,
  Çengên bazên Rûsî wek zêr dibiriqin.
  Ji xwe re pûtek proletar biafirîne Xwedê,
  Çalakiya bêtir û ramanên kêmtir êşdar!
  Ew gelek xweşik distiran. Lê paşê Alîna kenîya û got:
  "Belê, Rûsya rabûye ser piyan. Tevahiya hikûmetê şandine navendeke ragirtinê ya ciwanan, û niha hikûmeteke nû û nefambar heye!"
  Alik bi bawerî bersiv da:
  "Belê, ev hikûmet heq dike. Bi taybetî piştî windakirina şerê li dijî Ukraynayê, her çend mirovên jîr hişyarî dan me ku em destwerdanê nekin!"
  Û kurê efsûnî dest bi rêzegotineke tijî aforîzmayan kir;
  Xwedîderketina li xerabiyê xiyanetkirina li qenciyê ye!
  Padîşah, hetta di cilên xwe yên perçiqî de jî, padîşah dimîne - lê heta binefşî jî mirovê ku ruhê wî qirêj e naguherîne!
  Sûcê herî tirsnak ew e ku meriv azadiyê bide xerabiyê û qenciyê bêparastin bihêle!
  Mantîq û zanîn, zêdekirî bi întuîsyona neaqilane - ev hêzek e ku dikare gerdûnê ji bingehên wê bihejîne!
  Zarokên nexweş neçar in bi zorê bên xwarin, wekî din ew ê bimirin.
  Lê di vê rewşê de, kes me bi dayîna dermanên tal û derzîyan li zarokan tawanbar nake!
  Şer carinan ji jêkirina cerrahekî endamekî dilovantir e!
  Jineke bê xeml û xemilandin wek dareke bê pel e, mêrekî bê xeml û xemilandin wek qurmê bê liken e!
  Keçên baş bi guhên xwe hez dikin, keçên xerab her tiştî bi devê xwe ji bo pereyan dikin!
  Şer mîna rûnê ricinê kirêt e, qirêj e, tal e, lê bêyî wê tu nikarî giyanê xwe paqij bikî û hişê xwe nerm bikî!
  Pere tenê amrazek e ji bo xizmetkirina welat. Hebûna zêdetir ji wê xizmetê bi bandortir dike, bi şertê ku wijdanek we hebe!
  Eger ew Welatê Dayikê rizgar bike, bê şik, bêyî ku bizanibe - dema ku derew ber bi serketinê ve diçin, wê hingê ew pîroz e!
  Tesdîqkirina pratîkî ji bo baweriyê mîna tendonek ji bo destekî ye - bêyî wê ew bêhêz e û dimire!
  Destkeftiyên mezin bi firînê tên bidestxistin, ne bi bazdanê!
  Dema esilzade bi kêfxweşî dikene, mirovê asayî bi xemgînî digirî, çimkî esilzade herî zêde bi windakirina feqîran kêfxweş dibin!
  Carinan serokkomar henekan dikin ku mirovan dikenin!
  Pere jî leşkerek e; divê ew were parastin û were bîranîn: pratîkbûn ji rûmetê girîngtir e! Ya paşîn ji bo firotanê ye, lê ya berê bêqîmet e!
  Kesk her tim tirş e - gihîştî şîrîn e!
  Sonda herî hêsan, bicihanîna wê ya herî dijwar e! Ew ji nefesgirtinê hêsantir e, lê hindik kes dikarin heta rojavabûnê wê bigirin!
  Tundûtûjî taybetmendiyek pêwîst a qanûn û rêziknameyê ye!
  Peyv hewayê dihejînin - şûr goşt dişkîne!
  Nîqaşên li ser olê mîna zengilekê ne, dawiya wan nayê û her tim vedigerin ser heman nîqaşên kevin!
  Îxanet wek şerabê ye - hûn zûtir pê re dihesin, lê serxweşî xirabtir e!
  Xerabî di serî de ew e ku tu tiştekî nexweş ji cîranê xwe re dikî, dema ku tu wî diêşînî, lê guneh azadî ye!
  Bo nimûne, seks jî guneh e, her çend di rastiyê de hûn ji hevjînê xwe re kêfê çêdikin, ne êşê!
  Tiştek wek dijminê hevpar mirovên cuda bi hev re nagire!
  Heke tu dixwazî bi dijmin re li hev bikî, bi şerekî hevpar were!
  Tiştek artêşekê wek fermandarekî xerab lawaz nake, û mejiyek nexweş wek laşekî nexweş!
  Fermandar wek çîpek pola ya hişkkirî ditewîne da ku bi hêztir lê bide!
  Sîxurî karê herî balkêş ê cîhanê ye: rastbûna cerrahekî, rîska sapperekî, jêhatîbûna lîstikvanekî!
  Dilovanî di şer de xwişka têkçûnê ye - ji ber ku yê ku tê efûkirin têk naçe!
  Axaftina bi deh kesan re wek şerkirina bi hezar kesan re ye!
  Xwedê jî bi awayê xwe bêbext e - berpirsiyarî bêdawî ye, lê kes tune ku pê re parve bike!
  Xwedê her tim bi tenê ye, ji ber ku danûstandinên balkêş tenê bi wekhevan re dikarin werin bidestxistin!
  Nebûna teknîkê dikare telafîkirina ruhê şerkirinê bike, lê teknîk tu carî telafîkirina kêmbûna ruhê nake!
  Leşkerek mîna axê ye; ji bo ku nirxê xwe bi dest bixe divê ew di dojehê de be!
  Kêmkirina xerciyên leşkerî awayê herî bêserûber ê teserûfê ye!
  - Hin kes tenê temenek di pasaporta xwe de nîşan didin, hinên din jî xwedî şehrezayiyek in ku ji temenê wan wêdetir e!
  Kurê jîr wisa got. Ku bi rastî jî pir jîr e. Û Alîna keniya.
  Ji çavdêriyê diyar bû ku li Afrîkayê jî hikûmet dihat guhertin û perwerdekirin. Lê balkêş e ku mêrên reşik ên mezin vediguherîn kurên porzer, her çend bi rengekî kûr qehweyî bûn jî, bi taybetmendiyên Ewropî. Bi gotineke din, tîrêjên ku ji hêla biyoblasterên mêyên elf û trol ve dihatin derxistin ne tenê temenê mezinan, lê di heman demê de celebê nijadî û fîzyolojiya wan jî guherand. Zarok ji hev cuda derketin, lê hemî xweşik û xweş bûn ku meriv lê binêre. Bi gotineke din, ew ne klon bûn. Na, ew yekîtî di cihêrengiyê de bû.
  Lê di heman demê de, yekîtiyek xweşik hebû. Porê keç û kuran ronî bû, lê bi rengên cuda. Zumrûd, yaqût, topaz, safîr û hwd. Û çermê bronz-rengkirî. Ji ber vê yekê, pêşketinek eşkere di nijada mirovan de çêdibû. Û ev hemû çiqas ecêb bû. Lê her tişt pir xweş bû. Û zarok bê pêlav bûn. Mîna koloniya zindana Makarenko. Û şortên porteqalî û fîstanên kurt li xwe kiribûn. Û hemû zarokan hejmar bi tîp û hejmaran dan. Her çend navekî wan ê kevin jî hebû. Ew bi tevahî tevlîbûnek bû.
  Alik, kur, jî di hestiyên xwe de hîs dikir ku ew ê wî jî bigirin. Meşa bê pêlav û bi şortan xweş bû, nemaze di hewaya germ de, lê bi dawîkirina nav navendeke ragirtinê ya ciwanan û xebata mîna kerê qet ne balkêş bû.
  Xortê efsûnî çirçirî:
  - Belê, ev bi rastî jî bêhntengiyeke mezin e.
  Alîna keniya û got:
  - Belê, dizanî, qet nebe ez hêvî dikim ku pîrbûn neyê, û keçek bê pêlav a herheyî dê xwedî xweşikbûnek taybetî be!
  Alik serê xwe hejand û qîr kir:
  Belê, bi xwe bibîne ka çiqas xweşik e -
  Di cih de li çavê ga xist,
  Hema bêje bêyî armanc!
  Zarokan temaşekirina fîlm berdewam kirin. Bi rastî jî kurikan şortên porteqalî li xwe kiribûn. Û ew jîr û zîrek xuya dikir. Lê ew çi kurikek bû, wî tiştek got. Keçên elfan kurê bêserûber girtin û ew avêtin ser pişta wî. Û lingên wî yên tazî di çokan de asê kirin. Piştre trola jin çokek lastîkî di destê xwe yê rastê de girt. Û bi hemû hêza xwe, wê ew li binê lingên tazî yên kurik xist.
  Zarokê porzer û bedew ji ber lêdanan qîriya. Û serkarê jin dîsa lê da.
  Alîna qîr kir:
  - Çi hovîtî! Li kurikekî li pêçikan bidin!
  Alik bi tinaz pirsî:
  - Û keçikek çawa ye?
  Trola jin bi hemû hêza xwe li lingê tazî yê kurik da. Û wê ew bi êrîşkarî kir.
  Alik stran got:
  Pêlavên min, pêlavên min ên bê pêlav ên kurikên min ên bê pêlav,
  Keç ne baş in, werin em li şûna wê veşêrin û bigerin!
  Alînayê çav li kurik kir û çirçirand:
  Ey gunehkar, kur, bizanibe ku tu tiştê ku heq dikî distînî,
  Tu dê wek mêşhingivekê di agir de bişewitî...
  Şeytan wê li dinyaya bin erdê te êşkence bikin,
  Ewên ku Şeytan dihebînin!
  Lingên tazî yên kurik ji ber lêdanên destê bihêz ê trol bi awayekî berbiçav werimîbûn û şîn bûbûn. Û bi rastî jî pir êşdar bû.
  Alîna ji hevtayê xwe pirsî:
  - Belkî divê em alîkariya vî zarokê westiyayî bikin?
  Alik bi axînekê îtîraz kir:
  "Ez hîn nizanim çawa bi rêya înternetê bandorê li ser mirovan bikim. Û pir îhtîmal e ku pêlavên min ên tazî jî rastî çîpekê, an jî heta hesinê sor ê germ werin!"
  Lêbelê, dema ku kur piştî lêdaneke din a bihêz li binê lingên tazî û zarokane bêdeng bû, trola mê dev ji lêdanê berda.
  Alîna keniya û stran got:
  - Û stargeheke me ya wisa heye, bi daran li ser pêçikên te dixin!
  Alik bi ken serê xwe hejand:
  - Bê guman ew diçêrin!
  Kurik bernameyeke din vekir. Kartonek li ser înternetê dihat weşandin. Yekî pir komik, bi Chip û Dale re. Ew karton pir komik in.
  Alina wiha destnîşan kir:
  Ev rêzefîlma anîmasyon ji bo her temenî balkêş e. "Welê, Tenê Tu Li bendê Bimînî!" hinekî prîmîtîv xuya dike!
  Alik qebûl kir:
  "Serpêhatiyên ker û gur pir hêsan in. Û tenê bîst beş hatine kişandin, û ew jî kurt bûn. Mînakî, DuckTales pir dirêjtir e, û ez ê behsa Teenage Mutant Ninja Turtles jî nekim!"
  Keçikê keniya û bersiv da:
  - Ax, Kevroşkên Ninja yên Teenage Mutant pir xweş in!
  Zarokan çavên xwe li hevdu kirin... Piştî vê yekê wan berdewam kirin bi temaşekirina bûyerên li ser Erdê.
  Şêxekî Ereb, piştî ku bûbû kur, red kir ku li rêzê bimîne. Ji ber vê yekê elf çûn û li pêçikên wî yên tazî dan.
  Kurê şêx bi dengekî bilind diqîre - bi rastî jî diêşe. Lê ev yek ji bo elfan têrê nake. Keçikek kêrek piçûk derdixe û agir berdide pêlava tazî û girover a kur, ku xuya dike nêzîkî diwanzdeh salî ye. Û ew tenê serê xwe diqîre. Bi rastî jî diêşe.
  Û keç pir xweşik in û bi daran li binê lingên kurikê tazî dixin, ewqas ku pêlek êşê ji binê lingên wî heta pişta serê wî bilind dibe.
  Zarokên din - kur û keç - li ber mamosteyên xwe yên nû serê xwe ditewînin. Muzîk lêdide, tembûr lêdide û kurên bi şortan jî dimeşin. Ew dimeşin, hewl didin ku lingên xwe yên tazî li ser hev bihêlin. Û heke ew xeletîyekê bikin, birûsk li lingên zarokan dixin.
  Alik bi kenekî ferq kir:
  - Ev bi rastî jî dîsîplîna Hitler e!
  Alena nerazîbûn nîşan da:
  - Reichê Sêyemîn jî tijî wehşet bû. Bertîl dihatin dayîn û dizî çêdibû, di nav de benzîn û pola alloyî ya Romanyayê jî!
  Alik di bersivê de stran got:
  Her tişt di destê dizan de ye, an jî di destê Xwedê de ye,
  An jî ew kesên ku li jor çarenûsa me diyar dikin...
  Çi ji cin bihêztir û ji her tiştî bêşermtir heye,
  Dizî li ser gerstêrka mirovan hukum dike!
  Eşkere bû ku kurikên bi şort û tîşortên porteqalî dest bi paqijkirina kolanan bi firçeyan kiribûn û keç jî bi destmalan asfaltê dişon.
  Ew karwaneke zarokan bû. Û lingên tazî yên zarokan bi dengekî bilind lê dixistin. Pir xweşik xuya dikir.
  Alenkayê ferq kir:
  "Û divê zarok bê pêlav bixebitin. Û kuran rûyên piçûk ên pir xweşik hene, nerm, paqij û gilover. Ne mîna rûyên çirç û bi pûş veşartî yên mezinan. Ew ferqek berbiçav e!"
  Alik serê xwe hejand û qebûl kir:
  "Û rûyê keçan ji yên jinên pîr pir çêtir in. Lê şiklê keçên mezin bi awayekî balkêştir e!"
  Û kurik stran got:
  Keç hatin û li kêlekê rawestiyan,
  Ew pir xweşik in, gelek kêfxweş in!
  Û zarok rabûn ser xwe da ku xwe dirêj bikin, û diwanzdeh squat kirin. Piştî vê yekê, xwîn dest pê kir ku di lingên wan re zûtir biherike. Û moralê wan baştir bû.
  Yek ji keçên li ser ekranê pir xweşik bû, porê wê pêçayî bû. Ew di kirasekî porteqalî de diqelişî û dizivirî, pêlavên wê yên tazî û girover dibiriqîn.
  Alik bi kenekî şîrîn got:
  - Çi keçikek! Bi rastî jî pir baş!
  Alina aciz bû:
  - Ma ez ne super im?
  Kur bi bawerî got:
  - Û tu pir baş î!
  Zarokan dîsa kenîyan û zimanên xwe derxistin. Hemû bi awayekî xwe pir komik û henekdar xuya dikir.
  Di vê navberê de, mêyên elf û trolan dest bi avêtina xencerên tûj û bûmerangan bi tiliyên xwe yên tazî kirin. Ew difiriyan û dizivirîn. Temaşekirina wê bi rastî jî ecêb bû. Û keçan jêhatîbûna xwe di asta herî bilind de nîşan dan. Û tiştên wêranker di hewayê de dizivirîn. Û heta roj jî geştir dibiriqî.
  Alik bi kenekî şîrîn got:
  - Ev bedewî ye!
  Alînayê îtîraz kir:
  "Bedewî" peyveke kevnar e. Dibe ku hûn tiştekî din, tiştekî xweştir bifikirin?
  Alik kenîya û stran got:
  Ramanên min hespên min in,
  Ez kurikekî har û jêhatî me...
  Bawer bike, ez lengê nas nakim,
  Û şervanekî bi rastî xwînmij!
  Jinên elf dest bi lêdana pêlavên yek ji kurên dîlgirtî kirin. Du ji wan destên wî, du ji wan lingên wî girtin, û yek ji wan perrê şetrencê li ser pêça tazî ya zarok gerand.
  Û ew keniya, ku pir komik û şad xuya dikir.
  Alik bi henek got:
  - Bi vî awayî kêfa wan tê!
  Alînayê bi îradeya xwe serê xwe hejand:
  - Ew gelek bêexlaq in! Tu dikarî ji wan çi hêvî bikî?
  Kurik ferq kir:
  - Agir mezintir e!
  Keçikê piştrast kir:
  - Û bêhna berxê biraştî jê tê!
  Û zarokan stran digotin:
  Çiqas xweş e ku meriv li ser çîmenê dirêj bibe,
  Û tiştekî xweş bixwin...
  Li serşokê pevçûnek dest pê bike, Dema ku îmtîhan A ne!
 Ваша оценка:
Связаться с программистом сайта.

Новые книги авторов СИ, вышедшие из печати:
О.Болдырева "Крадуш. Чужие души" М.Николаев "Вторжение на Землю"

Как попасть в этoт список

Кожевенное мастерство | Сайт "Художники" | Доска об'явлений "Книги"